အချစ်ဝိုင် ( Part - 7 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

ကျောင်း​တွေပြန်​ဖွင့်​ပြီမို့ ပီယတို့​နေ့တိုင်း​တွေ့​နေရတာ​တောင်​ ကျောင်းပိတ်​တဲ့ရက်​တွေမှာ​တွေ့ချင်​ကြ​သေးသည်​မို့ နည်းနည်း​တော့လွန်​ပြီဟု​တွေးကာ​ ခေ နှာတင်း​နေမိသည်​။

​ခေ့ဒက်​ဒီပိုင်​သော Hotelမှာ​နေပြီး နှစ်​ယောက်​အတူ​ကျောင်းတက်​ကြတာမို့ မ​တွေ့ချင်​လည်း​တွေ့​နေရ၍ ဒင်း​ပူဆာဂျီကျသမျှကို လိုက်​လုပ်​ပေးရခြင်းဖြစ်​သည်​။

ခြံတံခါးဖွင့်​ထားသည်​မို့ဆိုင်ကယ်ကို အိမ်​ရှေ့ထိ​ရောက်​အောင်​မောင်းဝင်​လာခဲ့ပြီး မခကိုမ​တွေ့ရ၍ခဏရပ်​ကာ ဆိုင်​ကယ်​ဦးထုတ်ချွတ်​လိုက်​သည်​။

"မခပြီးတော့မှာ ခဏထိုင်စောင့်ဦးလေ"

အသံကြားရာဆီကို လှည့်​ကြည့်​မိ​တော့​ ခေ အသက်​ရှူရပ်​မတက်​ဖြစ်​သွားသည်​။

မင်းစေရာ•••

ရိုင်းစိုင်းတဲ့လူ၊ ဆေးသမား။

"ဟုတ်ကဲ့"

ခေ ပြုံးလျက်ဖြေလိုက်ပေမယ့် စိတ်ထဲမှာတော့ နာမည်အမျိုးမျိုးဖြင့် ကျိန်ဆဲနေမိသည်။

ခေ့ကိုတွေ့တိုင်း စူးစူးရဲရဲကြည့်တတ်သည့်အကြည့်တွေကြောင့် ဒေါသဖြစ်မိသလို ထိုဒေါသကို အသည်းအသန်ဖြေချရသည်က အလုပ်တစ်ခု။

ဒီအိမ်မှာ ဒင်းက အရေးပါသည်မလား။

ထို့ကြောင့် သူ့ညီမ ပီယနဲ့လက်ထပ်ပြီးချိန်မှ အပီအပြင်ရန်တွေ့လိုက်ဦးမည်ဟု ခေ တေးမှတ်ထားလိုက်သည်။

"မင်းက အခုဘာလာလုပ်ပြန်ပြီလဲ"

"မခနဲ့ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ ချိန်းထားလို့ပါ ခေကမန္တလေးကိုကျောင်းပြောင်းလာပြီလေ အစ်ကိုရဲ့ နောက်ဆိုဒီမှာပဲနေဖြစ်တော့မှာ"

"Aww ကောင်းပါတယ်"

"​ခေ​ရေ သွားရ​အောင်​"

"Ok"

မခလာ​ခေါ်​နေပြီမို့​ ထိုလူရိုင်းကို ခေလှည့်​မကြည့်​ဖြစ်​အောင်​နေလိုက်​ကာ ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကထ​ပြေးလာခဲ့သည်​။

မခရဲ့ကားနဲ့ပဲသွားမှာမို့ ခေ ကား​ပေါ်​ရောက်​တော့ လက်​ရာ​မြောက်​စွာပြင်​ဆင်​ထား​သော မခမျက်​နှာကိုကြည့်​ပြီး တမင်​ရှုံ့မဲ့ပြကာ​ပြောလိုက်​သည်​။

"ဘယ်​လောက်​ပြင်​ထားထားဒီရုပ်​ပဲ မခ ငါ​စောင့်​ရတာ ကြာတာပဲရှိတာ"

"အံမယ်​ နင့်​လိုမှတ်​နေတာလား​ခေစုတ်​မ နင်လည်း​ထွဋ်​ခေါင်ဆိုတဲ့တစ်​ယောက်​လာမှာမလား ဘာလို့မပြင်တာလဲ"

"သူ့ဘာသာသူလာတာ​လေ ငါအလှပြင်​ထားဖို့မှမလိုတာ"

"​ခေရယ်​ အဲ့လိုကြီးမ​နေစမ်းပါနဲ့ဟာ နဂိုရုပ်ကလေးကလှရဲ့သားနဲ့ ပိုလှသွားအောင် ငါပြင်​ပေးမယ်​လာ"

"ဟာ မပြင်​ချင်​ပါဘူး မိတ်​ကပ်​တွေက ပူကပူနဲ့"

"ဘာမှမပူဘူး moistureပါတယ်​ အေး​နေတာပဲ လာခဲ့"

"မေမိုးမခ ငါ့ကိုအလှပြင်​ရတဲ့အရုပ်​မများမှတ်​နေလား ဟဲ့ ငါ​အော်​မှာ​နော်​"

"အခုလည်း​အော်​နေတာပဲကို"

နှစ်​ယောက်​သား​အော်​ရင်း ဟစ်​ရင်းနဲ့ ကော်ဖီဆိုင်သို့​ရောက်​လာ​တော့​ ခေက စိတ်​ဆိုးဟန်​ဆောင်​ကာ ကားကိုထိုးရပ်​ပြီးအရင်​ဆင်း​ပြေး​လေသည်​။

ဆိုင်​ထဲမှာ ပီယနှင့်​ထွဋ်​က​ရောက်​နှင့်​နေပြီဖြစ်​ကာ​ခေက ထွဋ်​ဘေးမှာ ဆောင့်ခနဲဝင်​ထိုင်​သည်​။

"ဘာဖြစ်​လာတာလဲ​ ခေမ"

ခေသည်​ တမင်​စိတ်​ကောက်​ပြသည့်​အ​နေဖြင့်​ နှုတ်​ခမ်းစူပြီးဘာမှပြန်​မ​ပြော​တော့​ နောက်​မှဝင်​လာသည့်​မခက တဟီးဟီးရယ်​ရင်း ပီယ​ဘေးမှာဝင်​ထိုင်​သည်​။

"သူ့ကိုအလှပြင်​ပေးလို့တဲ့"

ပီယ​ရော ထွဋ်​ပါ​ ခေ့မျက်​နှာကိုဝိုင်းကြည့်​ကြ​တော့​ခေသည်​ပို၍စိတ်​ကောက်​ကာမျက်​နှာလွှဲထားလိုက်​သည်​။

တစ်​အုပ်​စုလုံးမှာ​ခေက အငယ်​ဆုံးမို့​အားလုံးကအလိုလိုက်၊ သည်းခံကြသည့်အတွက် ဗိုလ်​အကျဆုံးနှင့်​အဆိုးဆုံးလည်းဖြစ်​လေသည်။ သို့သော်လည်း ခေ့ကိုချစ်ကြမြဲ....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"အတွဲခုံကြီးလား"

ခေသည်​ တအံ့တသြနှင့်​အတွဲခုံကြီးကိုကြည့်​ကာ​ ခြေ​ဆောင့်​၍​အော်​လိုက်​မိတာမို့​ ပြီးမှသတိရပြီး ဘေးကိုပြန်​ကြည့်​မိ​တော့ လူသိပ်​မရှိ​သေး၍​တော်​သေးသည်​။

ထိုအခါ ပီယက​ ခေ့ကိုမျက်​မှောင်​ကုတ်​ကြည့်​ရင်း လက်​မှတ်တွေကို​ထောင်​ပြကာ.....

"အတွဲခုံရတာ​တောင်​ကံ​ကောင်းလို့ ငါအကြာကြီး​စောင့်​ခဲ့ရတာ​ခေစုတ်မ နင်​ချေးများမ​နေနဲ့ နင်​ပဲဒီကားကြည့်​ချင်​တယ်​ဆိုပြီး ပူဆာ​နေပြီးတော့"

"အတွဲခုံလို့ ငါမ​ပြောမိပါဘူး"

"မ​ပြောဖြစ်​လည်း ကြည့်​တော့ဟာ"

မတတ်​နိုင်​တော့သည်​မို့​ ခေသည်​နေရာမှာပဲ​ဆောင့်​ခနဲထိုင်​ချလိုက်​ကာ​ ပေါက်​ပေါက်ထုတ်​ကိုအရင်​ဖောက်​သည်​။

"စိတ်​ညစ်​သွားလား ဝိုင်​"

"ညစ်​တာ​ပေါ့​ ခေကမှ သူငယ်​ချင်း​တွေနဲ့အတူတူကြည့်​မို့ကို"

မမြင်​ရ​တော့​သော ပီယနှင့်​မခကို စိတ်​မှန်းနှင့်​ကျိန်​ဆဲလိုက်​သည်။

ထွဋ်ကတော့ ခါတိုင်းလို ခေ့ကိုအရိပ်တကြည့်ကြည့်ရှိကာ နေကြာစေ့ခွာပေးလိုက်၊ ရေဘူးလှမ်းပေးလိုက်။

ရုပ်ရှင်ပြလာတော့ ခေ ရုပ်ရှင်​ကိုပဲ ဂရုတစိုက်​ကြည့်​နေလိုက်​ပေမယ့်​ ထွဋ်​က​ ခေ့နားနားကပ်​ကာ.....

"အရမ်းချစ်​တယ်​"

"အင်း"

"​ခေ​ရော ကိုယ့်​ကိုမချစ်​သေးဘူးလား"

​ပြောရင်း​နောက်​မှသိုင်းဖက်​လိုက်​သဖြင့်​ ခေ​နေရခက်​သွားကာ မသိမသာပြန်​ရုန်းမိသည်​။

"ငြိမ်​ငြိမ်​နေပါ ဝိုင်​ရယ်​ ကိုယ်​ရင်​တွေခုန်​နေတယ်​သိလား"

"ခေမှမခုန်တာ"

ဖျတ်​ခနဲ ပါး​လေးကိုနမ်းလိုက်​တော့​ ခေ ငိုချင်​စိတ်​ပြင်းပြသွားခဲ့ကာ ထွဋ်​ရဲ့ ရင်​ဘတ်​ကြီးကိုပြန်တွန်းပစ်​လိုက်​သည်​။

"ဘာလို့အတင်းတွန်းနေတာလဲ မင်းကိုဘယ်နှခါများနမ်းဖူးလို့လဲ"

"မသိဘူး ခေ ရှက်တယ်"

"ဘယ်သူမှမမြင်ပါဘူး"

ခေ တကယ်ထူပူနေမိကာ ပါးလေးအနားဝေ့လာသည့် သူ့နှာတံချွန်ချွန်ကိုလည်းရှောင်ပစ်နေမိသည်။

သူ့ကိုခေ ချစ်မိရင်တော့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေးဖြင့်ကြည်နူးနေမိမှာပါ။

သို့ပေမယ့် အခုက•••

"ကိုယ့်ကို အဲ့ဒီထက်ပိုမပေးချင်ဘူးလား"

အမှောင်ထဲမှာဖြစ်ပေမယ့် ပိတ်ကားဆီမှ တစ်ချက်တစ်ချက်လင်းလာ၍ ထွဋ်မျက်နှာကိုမြင်နေရသည်။

ခေ သူ့ကိုလျစ်လျှူရှုခဲ့မိတာတွေ တွေးမိတော့ စိတ်မကောင်းချင်။

ချစ်သူဘဝအခွင့်အရေးတွေ သူ ဘာမှမရယူဘဲ ခေ့ကိုခွင့်တောင်းနေသည်မလား။

"ခဏပဲနော်"

"အင်း"

သူက ကျေနပ်သွားသလို ခေ့မျက်နှာလေးကိုမော့ယူပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကို နမ်းသည်။

ဒါသည် ခေ့အတွင်ပထမဆုံးအနမ်းမို့ ရင်ခုန်မိပေမယ့် ဇာတ်ကားတွေထဲမှာမြင်ဖူးသလို ခေ့မှာ တမေ့တမောဖြစ်နေတာမျိုးလည်းမရှိ။

နှုတ်ခမ်းချင်းထိရုံသက်သက်ပဲမို့ ခေ သူ့ကိုပြန်ဖက်ထားမိပေမယ့် ရင်ခုန်သံတွေထူးပြီးမြန်မနေခဲ့။

သို့သော် ထွဋ်သည် ခေချစ်သင့်သည့်လူဟု ပီယရော ခေပါ သတ်မှတ်ထားလိုက်ပြီမို့•••••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 8 ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကို လေးစားလျက်

#shinthant1141997

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အခ်စ္ဝိုင္ ( Part - 7 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

ေက်ာင္း​ေတျြပန္​ဖြင့္​ၿပီမို႔ ပီယတို႔​ေန့တိုင္း​ေတြ့​ေနရတာ​ေတာင္​ ေက်ာင္းပိတ္​တဲ့ရက္​ေတြမွာ​ေတြ့ခ်င္​ၾက​ေသးသည္​မို႔ နည္းနည္း​ေတာ့လြန္​ၿပီဟု​ေတြးကာ​ ေခ ႏွာတင္း​ေနမိသည္​။

​ေခ့ဒက္​ဒီပိုင္​ေသာ Hotelမွာ​ေနၿပီး ႏွစ္​ေယာက္​အတူ​ေက်ာင္းတက္​ၾကတာမို႔ မ​ေတြ့ခ်င္​လည္း​ေတြ့​ေနရ၍ ဒင္း​ပူဆာဂ်ီက်သမ်ွကို လိုက္​လုပ္​ေပးရျခင္းျဖစ္​သည္​။

ၿခံတံခါးဖြင့္​ထားသည္​မို႔ဆိုင္ကယ္ကို အိမ္​ေရ႔ွထိ​ေရာက္​ေအာင္​ေမာင္းဝင္​လာခဲ့ၿပီး မခကိုမ​ေတြ့ရ၍ခဏရပ္​ကာ ဆိုင္​ကယ္​ဦးထုတ္ခၽြတ္​လိုက္​သည္​။

"မခၿပီးေတာ့မွာ ခဏထိုင္ေစာင့္ၪီးေလ"

အသံၾကားရာဆီကို လွၫ့္​ၾကၫ့္​မိ​ေတာ့​ ေခ အသက္​ရႉရပ္​မတက္​ျဖစ္​သြားသည္​။

မင္းေစရာ•••

ရိုင္းစိုင္းတဲ့လူ၊ ေဆးသမား။

"ဟုတ္ကဲ့"

ေခ ႃပံုးလ်က္ေျဖလိုက္ေပမယ့္ စိတ္ထဲမွာေတာ့ နာမည္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ က်ိန္ဆဲေနမိသည္။

ေခ့ကိုေတြ့တိုင္း စူးစူးရဲရဲၾကၫ့္တတ္သၫ့္အၾကၫ့္ေတြေၾကာင့္ ေဒါသျဖစ္မိသလို ထိုေဒါသကို အသည္းအသန္ေျဖခ်ရသည္က အလုပ္တစ္ခု။

ဒီအိမ္မွာ ဒင္းက အေရးပါသည္မလား။

ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ညီမ ပီယနဲ႔လက္ထပ္ၿပီးခ်ိန္မွ အပီအျပင္ရန္ေတြ့လိုက္ဦးမည္ဟု ေခ ေတးမွတ္ထားလိုက္သည္။

"မင္းက အခုဘာလာလုပ္ျပန္ၿပီလဲ"

"မခနဲ႔ရုပ္ရွင္ၾကၫ့္ဖို႔ ခ်ိန္းထားလို႔ပါ ေခကမႏၲေလးကိုေက်ာင္းေျပာင္းလာၿပီေလ အစ္ကိုရဲ့ ေနာက္ဆိုဒီမွာပဲေနျဖစ္ေတာ့မွာ"

"Aww ေကာင္းပါတယ္"

"​ေခ​ေရ သြားရ​ေအာင္​"

"Ok"

မခလာ​ေခၚ​ေနၿပီမို႔​ ထိုလူရိုင္းကို ေခလွၫ့္​မၾကၫ့္​ျဖစ္​ေအာင္​ေနလိုက္​ကာ ဆိုင္ကယ္ေပၚကထ​ေျပးလာခဲ့သည္​။

မခရဲ့ကားနဲ႔ပဲသြားမွာမို႔ ေခ ကား​ေပၚ​ေရာက္​ေတာ့ လက္​ရာ​ေျမာက္​စြာျပင္​ဆင္​ထား​ေသာ မခမ်က္​ႏွာကိုၾကၫ့္​ၿပီး တမင္​ရႈံ႔မဲ့ျပကာ​ေျပာလိုက္​သည္​။

"ဘယ္​ေလာက္​ျပင္​ထားထားဒီရုပ္​ပဲ မခ ငါ​ေစာင့္​ရတာ ၾကာတာပဲရိွတာ"

"အံမယ္​ နင့္​လိုမွတ္​ေနတာလား​ေခစုတ္​မ နင္လည္း​ထြဋ္​ေခါင္ဆိုတဲ့တစ္​ေယာက္​လာမွာမလား ဘာလို႔မျပင္တာလဲ"

"သူ႔ဘာသာသူလာတာ​ေလ ငါအလျွပင္​ထားဖို႔မွမလိုတာ"

"​ေခရယ္​ အဲ့လိုႀကီးမ​ေနစမ္းပါနဲ႔ဟာ နဂိုရုပ္ကေလးကလွရဲ့သားနဲ႔ ပိုလွသြားေအာင္ ငါျပင္​ေပးမယ္​လာ"

"ဟာ မျပင္​ခ်င္​ပါဘူး မိတ္​ကပ္​ေတြက ပူကပူနဲ႔"

"ဘာမွမပူဘူး moistureပါတယ္​ ေအး​ေနတာပဲ လာခဲ့"

"ေမမိုးမခ ငါ့ကိုအလျွပင္​ရတဲ့အရုပ္​မမ်ားမွတ္​ေနလား ဟဲ့ ငါ​ေအာ္​မွာ​ေနာ္​"

"အခုလည္း​ေအာ္​ေနတာပဲကို"

ႏွစ္​ေယာက္​သား​ေအာ္​ရင္း ဟစ္​ရင္းနဲ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္သို႔​ေရာက္​လာ​ေတာ့​ ေခက စိတ္​ဆိုးဟန္​ေဆာင္​ကာ ကားကိုထိုးရပ္​ၿပီးအရင္​ဆင္း​ေျပး​ေလသည္​။

ဆိုင္​ထဲမွာ ပီယႏွင့္​ထြဋ္​က​ေရာက္​ႏွင့္​ေနၿပီျဖစ္​ကာ​ေခက ထြဋ္​ေဘးမွာ ေဆာင့္ခနဲဝင္​ထိုင္​သည္​။

"ဘာျဖစ္​လာတာလဲ​ ေခမ"

ေခသည္​ တမင္​စိတ္​ေကာက္​ျပသၫ့္​အ​ေနျဖင့္​ ႏႈတ္​ခမ္းစူၿပီးဘာမျွပန္​မ​ေျပာ​ေတာ့​ ေနာက္​မွဝင္​လာသၫ့္​မခက တဟီးဟီးရယ္​ရင္း ပီယ​ေဘးမွာဝင္​ထိုင္​သည္​။

"သူ႔ကိုအလျွပင္​ေပးလို႔တဲ့"

ပီယ​ေရာ ထြဋ္​ပါ​ ေခ့မ်က္​ႏွာကိုဝိုင္းၾကၫ့္​ၾက​ေတာ့​ေခသည္​ပို၍စိတ္​ေကာက္​ကာမ်က္​ႏွာလႊဲထားလိုက္​သည္​။

တစ္​အုပ္​စုလံုးမွာ​ေခက အငယ္​ဆံုးမို႔​အားလံုးကအလိုလိုက္၊ သည္းခံၾကသၫ့္အတြက္ ဗိုလ္​အက်ဆံုးႏွင့္​အဆိုးဆံုးလည္းျဖစ္​ေလသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ေခ့ကိုခ်စ္ၾကၿမဲ....

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

"အတဲြခံုႀကီးလား"

ေခသည္​ တအံ့တၾသႏွင့္​အတဲြခံုႀကီးကိုၾကၫ့္​ကာ​ ေျခ​ေဆာင့္​၍​ေအာ္​လိုက္​မိတာမို႔​ ၿပီးမွသတိရၿပီး ေဘးကိုျပန္​ၾကၫ့္​မိ​ေတာ့ လူသိပ္​မရိွ​ေသး၍​ေတာ္​ေသးသည္​။

ထိုအခါ ပီယက​ ေခ့ကိုမ်က္​ေမွာင္​ကုတ္​ၾကၫ့္​ရင္း လက္​မွတ္ေတြကို​ေထာင္​ျပကာ.....

"အတဲြခံုရတာ​ေတာင္​ကံ​ေကာင္းလို႔ ငါအၾကာႀကီး​ေစာင့္​ခဲ့ရတာ​ေခစုတ္မ နင္​ေခ်းမ်ားမ​ေနနဲ႔ နင္​ပဲဒီကားၾကၫ့္​ခ်င္​တယ္​ဆိုၿပီး ပူဆာ​ေနၿပီးေတာ့"

"အတဲြခံုလို႔ ငါမ​ေျပာမိပါဘူး"

"မ​ေျပာျဖစ္​လည္း ၾကၫ့္​ေတာ့ဟာ"

မတတ္​ႏိုင္​ေတာ့သည္​မို႔​ ေခသည္​ေနရာမွာပဲ​ေဆာင့္​ခနဲထိုင္​ခ်လိုက္​ကာ​ ေပါက္​ေပါက္ထုတ္​ကိုအရင္​ေဖာက္​သည္​။

"စိတ္​ညစ္​သြားလား ဝိုင္​"

"ညစ္​တာ​ေပါ့​ ေခကမွ သူငယ္​ခ်င္း​ေတြနဲ႔အတူတူၾကၫ့္​မို႔ကို"

မျမင္​ရ​ေတာ့​ေသာ ပီယႏွင့္​မခကို စိတ္​မွန္းႏွင့္​က်ိန္​ဆဲလိုက္​သည္။

ထြဋ္ကေတာ့ ခါတိုင္းလို ေခ့ကိုအရိပ္တၾကၫ့္ၾကၫ့္ရိွကာ ေနၾကာေစ့ခြာေပးလိုက္၊ ေရဘူးလွမ္းေပးလိုက္။

ရုပ္ရွင္ျပလာေတာ့ ေခ ရုပ္ရွင္​ကိုပဲ ဂရုတစိုက္​ၾကၫ့္​ေနလိုက္​ေပမယ့္​ ထြဋ္​က​ ေခ့နားနားကပ္​ကာ.....

"အရမ္းခ်စ္​တယ္​"

"အင္း"

"​ေခ​ေရာ ကိုယ့္​ကိုမခ်စ္​ေသးဘူးလား"

​ေျပာရင္း​ေနာက္​မွသိုင္းဖက္​လိုက္​သျဖင့္​ ေခ​ေနရခက္​သြားကာ မသိမသာျပန္​ရုန္းမိသည္​။

"ၿငိမ္​ၿငိမ္​ေနပါ ဝိုင္​ရယ္​ ကိုယ္​ရင္​ေတြခုန္​ေနတယ္​သိလား"

"ေခမွမခုန္တာ"

ဖ်တ္​ခနဲ ပါး​ေလးကိုနမ္းလိုက္​ေတာ့​ ေခ ငိုခ်င္​စိတ္​ျပင္းျပသြားခဲ့ကာ ထြဋ္​ရဲ့ ရင္​ဘတ္​ႀကီးကိုျပန္တြန္းပစ္​လိုက္​သည္​။

"ဘာလို႔အတင္းတြန္းေနတာလဲ မင္းကိုဘယ္ႏွခါမ်ားနမ္းဖူးလို႔လဲ"

"မသိဘူး ေခ ရွက္တယ္"

"ဘယ္သူမွမျမင္ပါဘူး"

ေခ တကယ္ထူပူေနမိကာ ပါးေလးအနားေဝ့လာသၫ့္ သူ႔ႏွာတံခၽြန္ခၽြန္ကိုလည္းေရွာင္ပစ္ေနမိသည္။

သူ႔ကိုေခ ခ်စ္မိရင္ေတာ့ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းေလးျဖင့္ၾကည္ႏူးေနမိမွာပါ။

သို႔ေပမယ့္ အခုက•••

"ကိုယ့္ကို အဲ့ဒီထက္ပိုမေပးခ်င္ဘူးလား"

အေမွာင္ထဲမွာျဖစ္ေပမယ့္ ပိတ္ကားဆီမွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္လင္းလာ၍ ထြဋ္မ်က္ႏွာကိုျမင္ေနရသည္။

ေခ သူ႔ကိုလ်စ္လ်ွူရႈခဲ့မိတာေတြ ေတြးမိေတာ့ စိတ္မေကာင္းခ်င္။

ခ်စ္သူဘဝအခြင့္အေရးေတြ သူ ဘာမွမရယူဘဲ ေခ့ကိုခြင့္ေတာင္းေနသည္မလား။

"ခဏပဲေနာ္"

"အင္း"

သူက ေက်နပ္သြားသလို ေခ့မ်က္ႏွာေလးကိုေမာ့ယူၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေလးကို နမ္းသည္။

ဒါသည္ ေခ့အတြင္ပထမဆံုးအနမ္းမို႔ ရင္ခုန္မိေပမယ့္ ဇာတ္ကားေတြထဲမွာျမင္ဖူးသလို ေခ့မွာ တေမ့တေမာျဖစ္ေနတာမ်ိဳးလည္းမရိွ။

ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းထိရံုသက္သက္ပဲမို႔ ေခ သူ႔ကိုျပန္ဖက္ထားမိေပမယ့္ ရင္ခုန္သံေတြထူးၿပီးျမန္မေနခဲ့။

သို႔ေသာ္ ထြဋ္သည္ ေခခ်စ္သင့္သၫ့္လူဟု ပီယေရာ ေခပါ သတ္မွတ္ထားလိုက္ၿပီမို႔•••••

▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪

Part 8 ဆက္ရန္

စာဖတ္သူတစ္ၪီးခ်င္းစီကို ေလးစားလ်က္

#shinthant1141997