အချစ်ဝိုင် ( Part - 1 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"နင်​သူ့ကိုတကယ်​ချစ်​တယ်​လို့ ထင်​လား​ ခေ"

ခေ့မျက်​နှာ​ကို​ သေ​သေချာချာကြည့်​ရင်း မေးလိုက်​သောအခါ​ ခေကပခုံး​လေးတွန့်​ပြလိုက်​သည်​။​

ကော်​ဖီခွက်​ကို​ကောက်​ယူပြီးမ​သောက်​သေးဘဲ အပြင်​ဘက်​ကိုလှမ်း​ကြည့်​လိုက်​သည့်​အခါ ကင်​မရာ​လေးတစ်​လုံးဖြင့်​မြင်​ကွင်းတစ်​ခုကို အ​သေအချာချိန်​နေ​သော​ကောင်​လေးတစ်​ယောက်​။

​ခေက​တော့ ထွဋ်​လို့ပဲ​ခေါ်ပါသည်​။

"ငါ​မေး​နေတာကိုဟာ"

ပီယအသံကြားမှ ကော်ဖီကိုသောက်မလိုပြင်ကာ မသောက်ဖြစ်။

"ငါချစ်​ဖို့မလိုပါဘူးပီယရယ်​ သူကငါ့ကိုချစ်​တာပဲ ဒါပဲလိုတာ"

"သူ​ရောကိုယ်​ရော ချစ်​မှ ပြည့်​စုံတယ်​လို့ နင်​မထင်​ဘူးလား"

​ခေပြုံး​လေသည်​။

ပြီးမှ​ကော်​ဖီကိုတစ်​ငုံ​သောက်​လိုက်​ကာ ပီယကို ရယ်​ကျဲကျဲနှင့်​ပြန်​ကြည့်တော့ ပီယသည် စိတ်​ပေါက်​ပေါက်​ဖြင့်​ အသံမထွက်အောင်ကြိတ်ဆဲလေသည်​။

"​ကျော်​ပီယ"

"ဘာတုန်း"

"နင်​က​လေ အချစ်​ဆိုတာကြီးကို​ခေါင်းထဲသိပ်​ထည့်​တာပဲ ကိုးကွယ်​လွန်းတယ်​"

"ငါကိုးကွယ်​နေတာမဟုတ်​ဘူး ချစ်​တာလို့ခေါ်တယ် သူ့အနား​နေရမယ်​ဆို ဘယ်​လောက်​ခံရခက်​တဲ့နာကျင်​မှုမျိုးပဲဖြစ်​ပါ​စေ"

"​နေမယ်​ပေါ့"

"ဒါ​ပေါ့ နင့်မှာအဲ့လိုစိတ်ရှိလို့လား"

​ခေ့မျက်​နှာရှုံ့မဲ့သွားပြီး ကော်​ဖီခွက်​ကိုပြန်​ချကာ ပီယ​ရှေ့ကမုန့်​တစ်ခုကိုလှမ်းယူသည်​။

ပီယက​ ခေ့လက်​ကိုလှမ်းဖမ်းလိုက်​ကာ​ ခေါင်းခါပြလိုက်​တော့​ ခေသည်​နောက်​တစ်​ဖက်​ဖြင့်​လှမ်းယူပြန်​သည်​။

ပီယကထိုလက်ကိုပါ ပုတ်ထုတ်ကာ မုန့်ပန်းကန်ကို သူ့ဘက်ပြန်ဆွဲယူ၍

"ပြိတ္တာမ နင်​မချစ်​ချင်​ရင်​နေ ငါ့မုန့်​တွေ​တော့လာမလုနဲ့"

"ဘာလဲဟာ ငါမဝ​သေးလို့ကို"

"မဝသေးရင် ထပ်မှာပေါ့"

ပြောပြီးမှ တစ်ခုခုကိုသတိရသွားသလို မုန့်ပန်းကန်ကိုရှေ့ပြန်တိုးပေးရင်း

"နင်​အဝစားချင်​လား ငါတကယ်​အဝ​ကျွေးမယ်​"

​ခေသည်​ မုန့်ယူစားတော့မည့်လက်​တွေကိုပြန်​ရုတ်​ကာ လက်​ပိုက်​ပြီး မယုံသလိုကြည့်​တော့ ပီယက​တော့ ပြုံး​စေ့​စေ့နှင့်​မေး​စေ့ကိုပွတ်​ကာ ပြန်​ကြည့်​နေသည်​။

ဒင်းဒီလောက်ရက်ရောနေတာအကြောင်းမဲ့တော့ မဟုတ်နိုင်ချေ။

"နင်​ မခနဲ့​တွေ့ချင်​လို့မလား"

"မဆိုးဘူး နင်​တော်​တယ်​"

"ဟဲ့ မုန့်​လောက်​နဲ့တက်​မလာနဲ့ ငါမကူညီနိုင်​ဘူး ဆောတီးပဲ"

"နင်​ ဘန့်​ဘွေး​ရေတံခွန်​ မသွားရ​သေးဘူးမလား"

"မသွားရလည်းဘာအ​ရေးလဲ ထွဋ်​ကိုလိုက်ပို့ခိုင်းရင် ဘာအပေးအယူမှမရှိဘူး နင့်ကိုများအားကိုးမနေဘူး okလား"

"အဲ့တာဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ မန္တ​လေးမှာ EDMပွဲရှိတာ ငါပဲသွားရ​တော့မှာ​ပေါ့ နင့်အတွက်စိတ်မကောင်းဘူး"

ခေ ဖျတ်​ခနဲဟန်​မ​ဆောင်​နိုင်​အောင်​ဖြစ်​သွား​တော့ ပီယက မေးစေ့ကိုတမင်ပွတ်ကာ စိတ်မကောင်းဟန်ပြသည်။

ထွဋ်​က တခြား​နေရာ​တွေသာ လိုက်​ပို့​ပေးတတ်​သော်​လည်း EDMပွဲတွေဆိုရင်​တော့ မလိုက်​ချင်​။

မတတ်​သာလို့လိုက်​လို့ရရင်​လည်း အ​သေ​ကောင်​ကြီးအလား ပူအိုက်​စိတ်​ကျဉ်းကျပ်​ပြတတ်​သည်​မို့ ထို​နေရာတွင်​တော့ ပီယကသာအ​ဖော်​ကောင်းဖြစ်​သည်​။

"​အေး သ​ဘောတူတယ်​ သဘောတူတယ် ဘယ်​တော့လဲEDMပွဲက"

"၁၀ရက်​လောက်​လိုပါ​သေးတယ်​အေး​ဆေး​ပေါ့"

"နင်​နဲ့မခက​ရော ဘာလဲဟာ မယူကြ​သေးဘူးလား"

"အ​ဝေးကြီးလို​သေးတယ်​"

မခက ပီယရဲ့ချစ်​သူဖြစ်​ကာ​ ခေတို့​ကျောင်းတက်​ခဲ့တုန်းက သိခဲ့တာဖြစ်​သည်​။

1st yearကတည်းက တွဲခဲ့တာမို့ ပီယတို့ရည်းစားသက်​တမ်းသည်​ ၃နှစ်​ကျော်​ရှိပြီဖြစ်​သည်​။

မခက မန္တ​လေးသူမို့​ကျောင်းပိတ်​တိုင်း​တွေ့ဖို့ ကြံရဖန်​ရသည်​က အလုပ်​တစ်​ခုလိုဖြစ်​နေသည်​။

ပိုဆိုးသည်က မခက အိမ်​မပိုင်​သူမို့ သူတို့နှစ်​ဦး​တွေ့ရဖို့အတွက် ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များသော ခေကသာ ကြံစည်ပြုလုပ်​ပေးတာကများသည်မို့ ....

"​ဝိုင်​ ပြန်​တော့မှာလား"

ထွဋ်​က ကင်​မရာကို​ဘေးမှာချရင်း​ ခေ့​ဘေးကိုဝင်​ထိုင်​ကာ​ ခေ့လက်​က​လေးကိုကိုင်​လိုက်​တော့ ပီယကမသိမသာမျက်​နှာလွှဲ၏။

ပီယစိတ်​ထဲအခုအခံ​လေးရှိ​နေတာကို​ ခေရိပ်​မိသွားသည်​မို့ ထွဋ်​ကိုပြုံးပြုံး​လေးကြည့်​ကာ ထွဋ်ပခုံး​ပေါ်မှာမှီလိုက်​သည်​။

"ထွဋ်​ပြန်​တော့​နော်​ ခေ​နေချင်​သေးလို့"

"ပြန်ရင်ရော ဘယ်လိုပြန်မလဲ ပြီးမှသပ်သပ်လာခေါ်ပေးရမလား"

"နေပါစေ ပီယနဲ့ပြန်လိုက်မယ်"

"ဟုတ်​ပြီ ကိုယ်​ပြန်​ရောက်​ရင်​ဖုန်းဆက်​မယ်​နော်​"

ထွဋ်က ခေ့နဖူးလေးကိုဖွဖွလေးနမ်းကာ နှုတ်ဆက်၏။

"ကဲ ပြန်​ပါတော့"

ထွဋ်​ပြန်​သွားသည့်​အခါ ပီယက သက်​ပြင်းချလျက်​ခေါင်းခါသည်​။​

ခေက​တော့ ပီယဖြစ်​နေပုံကိုသ​ဘောတကျရယ်​လိုက်​ရင်း ပီယ​ရှေ့ကမုန့်​ကိုလှမ်းယူကာစားလိုက်​သည်​။

"​နင့်ရုပ်ကြီးကြည့်ရတာလည်း အဆင်မပြေလိုက်တာ ဘာဖြစ်လဲ အေး​ဆေး​ပေါ့"

"နင်ပဲအေးဆေးနေပါ ငါအကူညီတောင်းထားတာမမေ့နဲ့ ငါ့မှာကနင်ပဲရှိတာ"

"အေးပါ EDMပွဲအတွက်သာ ငါ့ကိုမမေ့နဲ့"

ပီယ မျက်လုံးတစ်ဖက်ဖျတ်ခနဲမှိတ်ပြရင်း ခေါင်းညိတ်သည်။

ခေကတော့ ဉာဏ်များရဦးမည်မို့ ပြုံးလိုက်ရင်း မုန့်တစ်ခုယူစားလိုက်၏။

▪▪▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪▪▪

"မမေ့ပါဘူးကိုရယ်​ ဒီမှာကိုမင်း ပြန်​ရောက်​နေတာ မခ လာလို့ရမှာမဟုတ်​တော့ဘူး"

မခ​အပြောကြောင့် သူအားပြတ်သွားသလို ထိုင်​ခုံ​ပေါ်ကိုထိုင်​ချလိုက်​တော့​ linerဆွဲနေသည့် ခေကလှမ်းကြည့်​သည်။

"မခကလည်းကွာ"

"ကိုကလည်း ဇွတ်​မလုပ်​ပါနဲ့လား မဟုတ်ရင်လည်း ကျောင်းတက်​တဲ့အခါတွေ့ရမှာပဲကို"

"​ကျောင်းတက်​ဖို့ကအ​ဝေးကြီးလို​သေးတယ်​လေကွာ အခု ကိုလည်းလာခဲ့မယ်​ပြော​နေတာကို"

"ကိုမင်းပြန်​ရောက်​နေပါပြီဆို"

"မင်း​စေရာလား"

"ဟုတ်​တယ်​"

ပီယ ကျွတ်ခနဲစုပ်သပ်လိုက်မိ၏။

မင်းစေရာက ဘန်ကောက်မှာကျောင်းတက်နေသော မခရဲ့အစ်ကိုဖြစ်သည်။

မတော်ရသေးသည့်ယောက်ဖကို တစ်ခါမှမမြင်ဖူးပေမယ့် မခအပေါ်တင်းကြပ်လွန်း၍ ကြည့်မရသည်ကတော့ အမှန်။

"အဲ့ဒါ​ ခေ့လူကြီးမလား သူရှင်းလိမ့်​မယ်​ကွာ"

"ဟာ​ ဟေ့​ဟေ့ ငါမပါဘူး​နော်​"

​ခေ့၏အလန့်​တကြားငြင်းသံ​ကြောင့်​ ပီယ​ရော မခပါစိတ်ညစ်နေတဲ့အထဲက ရယ်​မိကြသည်​။​

အပြင်​သွားဖို့လာ​ခေါ်တာ​တောင်​ခုထိပြင်​ဆင်​လို့မပြီးနိုင်​သေးသည့်​ခေ့ကို ပြန်​လှည့်​ကြည့်​ကာ ပီယအသံတိတ်​ကျိန်​ဆဲ၏။

​ခေက တကယ်​ကိုလွင့်​ပျံ​နေတဲ့ဒီဇိုင်းမျိုးဖြင့် ပြင်လို့ဆင်လို့မပြီးနိုင်အောင်ပဲများနေ၏။

"မခ​လေ​ ခေ့ကိုအရမ်းအားကျတယ်​ သူ့ကြည့်​ရတာကိုကအရမ်းလွတ်​လပ်​ပေါ့ပါး​နေသလိုမျိုး"

"မခရယ်​ အဲ့လိုလွတ်​လပ်​ချင်​ရင်​ ကို့ကိုလက်​ထပ်​လိုက်လေ ကို မင်းနဲ့အတူ​နေချင်​ပြီ"

"မခလည်း​နေချင်​တာ​ပေါ့ကိုရယ်​ ဒါ​ပေမယ့်​ ကိုမင်းကို​ကြောက်​တယ်​ ဖေ​ဖေနဲ့​မေ​မေကလည်း သူ့ကိုအပ်​ထားတာဆို​တော့​လေ"

"နည်းနည်း​လေး​လောက်​သတ္တိရှိလိုက်​ပါ့လားဟင်​ ကို့နောက်လိုက်ခဲ့လေ ကို မင်းကိုပြည့်စုံအောင်ထားနိုင်ပါတယ်"

"ဟင် အဲ့လိုကြီးလည်း မခမလုပ်​ချင်​ဘူး"

"မခရယ်​ ကိုယ့်ချစ်သူကိုဘယ်​သူကခိုး​ပြေးချင်​မှာလဲကွာ တန်ဖိုးရှိရှိတောင်းရမ်းလက်ထပ်ချင်တာပေါ့ မခအစ်​ကိုကမှ သ​ဘောမတူ​နေတာ ပြီး​တော့ ကို့မှာဘာချို့ယွင်းချက်​တွေရှိ​နေလို့လဲ"

"ကိုမင်းကို အပြစ်​မ​ပြောပါနဲ့ ကိုရယ်​"

"ကိုအပြစ်​တင်​တာမဟုတ်​ဘူး မခပဲစဉ်းစားကြည့်​လေ ကိုယ့်​ဘ၀နဲ့ကိုယ်​ အစစအရာရာပြည့်​စုံနိုင်​လျက်​နဲ့ သ​ဘောမတူဘူးဆိုတာက"

"ကိုမင်းက မခကိုငယ်​ငယ်​ကတည်းက ချီပိုးပြီးထိန်းခဲ့ရတာ​ကြောင့်​မို့ပါ ပြီးတော့ အိမ်ထောင်တစ်ခုတည်ဆောက်ဖို့လည်း မခတို့ကအရမ်းငယ်သေးတယ်လေ"

တစ်ခါတစ်လေ မခ၏မပြတ်​သား​သောစိတ်​ကို စိတ်​ညစ်​မိ​ပေမယ့်လည်း ပီယဘာမှမတတ်​နိုင်​။

ကိုယ့်​ချစ်​သူကမှ မစွန့်​စားရဲသည်​မို့ ဘယ်​သူ့အပြစ်​လို့မှ​ခေါင်းစဉ်​တပ်​မရ​။

ဘယ်​တော့မှနီးစပ်​မှာလဲ မခရယ်​...

"နင် မပြီးသေးဘူးလား ခေ ငါတို့ကော်ဖီဆိုင်သွားထိုင်ရုံလေးနော်"

"ရော် ကြည့်စမ်း သူ့ကောင်မလေးကိုမကျေနပ်တာနဲ့ ငါ့ကိုလာရမ်းနေတယ်"

"မရမ်းပါဘူးဟ သူအဲ့လိုဖြစ်နေတာ ငါတစ်ခါတစ်လေကျ စိတ်ညစ်တယ်သိလား တွေ့ချင်တယ် တွေ့ချင်တယ် တွေ့ချင်တယ်"

ပီယရဲ့မနားတမ်းအော်ဟစ်ညည်းညူသံကြောင့် ခေ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပီယမျက်နှာကို တို့ပတ်ဖ်ဖြင့်ဘတ်ခနဲတစ်ချက်ရိုက်လိုက်၏။

"ဘာလဲဟ ငါ့ကိုဂေးမှတ်နေတာလား"

"ငါ့ကိုယုံတယ်မလား"

"ဘာဆိုင်လို့တုန်း"

"နင်က ငါ့ရဲ့တစ်ဦးတည်းသော သူငယ်ချင်းပါ ပီယရယ် ဘယ်သူ့ကိုမှမယုံရင်တောင် ငါ့ကိုတော့ယုံလိုက်ပါ နင် မခနဲ့တွေ့ရမယ် OK?"

ပီယမျက်နှာ ဖျတ်ခနဲပြုံးသွားပြီး မိတ်ကပ်ပေသွားသည့်နေရာကိုပွတ်သပ်ရင်း လက်မ ထောင်ပြလိုက်၏။

"OK"

▪▪▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪▪▪

part 2 ဆက်ရန်

စာဖတ်သူတစ်ဦးချင်းစီကို လေးစားလျက်

#shinthant1141997

∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆

အခ်စ္ဝိုင္ ( Part - 1 )

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

"နင္​သူ႔ကိုတကယ္​ခ်စ္​တယ္​လို႔ ထင္​လား​ ေခ"

ေခ့မ်က္​ႏွာ​ကို​ ေသ​ေသခ်ာခ်ာၾကၫ့္​ရင္း ေမးလိုက္​ေသာအခါ​ ေခကပခံုး​ေလးတြန႔္​ျပလိုက္​သည္​။​

ေကာ္​ဖီခြက္​ကို​ေကာက္​ယူၿပီးမ​ေသာက္​ေသးဘဲ အျပင္​ဘက္​ကိုလွမ္း​ၾကၫ့္​လိုက္​သၫ့္​အခါ ကင္​မရာ​ေလးတစ္​လံုးျဖင့္​ျမင္​ကြင္းတစ္​ခုကို အ​ေသအခ်ာခ်ိန္​ေန​ေသာ​ေကာင္​ေလးတစ္​ေယာက္​။

​ေခက​ေတာ့ ထြဋ္​လို႔ပဲ​ေခၚပါသည္​။

"ငါ​ေမး​ေနတာကိုဟာ"

ပီယအသံၾကားမွ ေကာ္ဖီကိုေသာက္မလိုျပင္ကာ မေသာက္ျဖစ္။

"ငါခ်စ္​ဖို႔မလိုပါဘူးပီယရယ္​ သူကငါ့ကိုခ်စ္​တာပဲ ဒါပဲလိုတာ"

"သူ​ေရာကိုယ္​ေရာ ခ်စ္​မွ ျပၫ့္​စံုတယ္​လို႔ နင္​မထင္​ဘူးလား"

​ေခႃပံုး​ေလသည္​။

ၿပီးမွ​ေကာ္​ဖီကိုတစ္​ငံု​ေသာက္​လိုက္​ကာ ပီယကို ရယ္​က်ဲက်ဲႏွင့္​ျပန္​ၾကၫ့္ေတာ့ ပီယသည္ စိတ္​ေပါက္​ေပါက္​ျဖင့္​ အသံမထြက္ေအာင္ႀကိတ္ဆဲေလသည္​။

"​ေက်ာ္​ပီယ"

"ဘာတုန္း"

"နင္​က​ေလ အခ်စ္​ဆိုတာႀကီးကို​ေခါင္းထဲသိပ္​ထၫ့္​တာပဲ ကိုးကြယ္​လြန္းတယ္​"

"ငါကိုးကြယ္​ေနတာမဟုတ္​ဘူး ခ်စ္​တာလို႔ေခၚတယ္ သူ႔အနား​ေနရမယ္​ဆို ဘယ္​ေလာက္​ခံရခက္​တဲ့နာက်င္​မႈမ်ိဳးပဲျဖစ္​ပါ​ေစ"

"​ေနမယ္​ေပါ့"

"ဒါ​ေပါ့ နင့္မွာအဲ့လိုစိတ္ရိွလို႔လား"

​ေခ့မ်က္​ႏွာရႈံ႔မဲ့သြားၿပီး ေကာ္​ဖီခြက္​ကိုျပန္​ခ်ကာ ပီယ​ေရ႔ွကမုန႔္​တစ္ခုကိုလွမ္းယူသည္​။

ပီယက​ ေခ့လက္​ကိုလွမ္းဖမ္းလိုက္​ကာ​ ေခါင္းခါျပလိုက္​ေတာ့​ ေခသည္​ေနာက္​တစ္​ဖက္​ျဖင့္​လွမ္းယူျပန္​သည္​။

ပီယကထိုလက္ကိုပါ ပုတ္ထုတ္ကာ မုန႔္ပန္းကန္ကို သူ႔ဘက္ျပန္ဆဲြယူ၍

"ၿပိတၲာမ နင္​မခ်စ္​ခ်င္​ရင္​ေန ငါ့မုန႔္​ေတြ​ေတာ့လာမလုနဲ႔"

"ဘာလဲဟာ ငါမဝ​ေသးလို႔ကို"

"မဝေသးရင္ ထပ္မွာေပါ့"

ေျပာၿပီးမွ တစ္ခုခုကိုသတိရသြားသလို မုန႔္ပန္းကန္ကိုေရ႔ျွပန္တိုးေပးရင္း

"နင္​အဝစားခ်င္​လား ငါတကယ္​အဝ​ကၽြေးမယ္​"

​ေခသည္​ မုန႔္ယူစားေတာ့မၫ့္လက္​ေတြကိုျပန္​ရုတ္​ကာ လက္​ပိုက္​ၿပီး မယံုသလိုၾကၫ့္​ေတာ့ ပီယက​ေတာ့ ႃပံုး​ေစ့​ေစ့ႏွင့္​ေမး​ေစ့ကိုပြတ္​ကာ ျပန္​ၾကၫ့္​ေနသည္​။

ဒင္းဒီေလာက္ရက္ေရာေနတာအေၾကာင္းမဲ့ေတာ့ မဟုတ္ႏိုင္ေခ်။

"နင္​ မခနဲ႔​ေတြ့ခ်င္​လို႔မလား"

"မဆိုးဘူး နင္​ေတာ္​တယ္​"

"ဟဲ့ မုန႔္​ေလာက္​နဲ႔တက္​မလာနဲ႔ ငါမကူညီႏိုင္​ဘူး ေဆာတီးပဲ"

"နင္​ ဘန႔္​ေဘြး​ေရတံခြန္​ မသြားရ​ေသးဘူးမလား"

"မသြားရလည္းဘာအ​ေရးလဲ ထြဋ္​ကိုလိုက္ပို႔ခိုင္းရင္ ဘာအေပးအယူမွမရိွဘူး နင့္ကိုမ်ားအားကိုးမေနဘူး okလား"

"အဲ့တာဆိုလည္း ၿပီးတာပါပဲ မႏၲ​ေလးမွာ EDMပဲြရိွတာ ငါပဲသြားရ​ေတာ့မွာ​ေပါ့ နင့္အတြက္စိတ္မေကာင္းဘူး"

ေခ ဖ်တ္​ခနဲဟန္​မ​ေဆာင္​ႏိုင္​ေအာင္​ျဖစ္​သြား​ေတာ့ ပီယက ေမးေစ့ကိုတမင္ပြတ္ကာ စိတ္မေကာင္းဟန္ျပသည္။

ထြဋ္​က တျခား​ေနရာ​ေတြသာ လိုက္​ပို႔​ေပးတတ္​ေသာ္​လည္း EDMပဲြေတြဆိုရင္​ေတာ့ မလိုက္​ခ်င္​။

မတတ္​သာလို႔လိုက္​လို႔ရရင္​လည္း အ​ေသ​ေကာင္​ႀကီးအလား ပူအိုက္​စိတ္​က်ဉ္းက်ပ္​ျပတတ္​သည္​မို႔ ထို​ေနရာတြင္​ေတာ့ ပီယကသာအ​ေဖာ္​ေကာင္းျဖစ္​သည္​။

"​ေအး သ​ေဘာတူတယ္​ သေဘာတူတယ္ ဘယ္​ေတာ့လဲEDMပဲြက"

"၁၀ရက္​ေလာက္​လိုပါ​ေသးတယ္​ေအး​ေဆး​ေပါ့"

"နင္​နဲ႔မခက​ေရာ ဘာလဲဟာ မယူၾက​ေသးဘူးလား"

"အ​ေဝးႀကီးလို​ေသးတယ္​"

မခက ပီယရဲ့ခ်စ္​သူျဖစ္​ကာ​ ေခတို႔​ေက်ာင္းတက္​ခဲ့တုန္းက သိခဲ့တာျဖစ္​သည္​။

1st yearကတည္းက တဲြခဲ့တာမို႔ ပီယတို႔ရည္းစားသက္​တမ္းသည္​ ၃ႏွစ္​ေက်ာ္​ရိွၿပီျဖစ္​သည္​။

မခက မႏၲ​ေလးသူမို႔​ေက်ာင္းပိတ္​တိုင္း​ေတြ့ဖို႔ ႀကံရဖန္​ရသည္​က အလုပ္​တစ္​ခုလိုျဖစ္​ေနသည္​။

ပိုဆိုးသည္က မခက အိမ္​မပိုင္​သူမို႔ သူတို႔ႏွစ္​ဦး​ေတြ့ရဖို႔အတြက္ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္မ်ားေသာ ေခကသာ ႀကံစည္ျပဳလုပ္​ေပးတာကမ်ားသည္မို႔ ....

"​ဝိုင္​ ျပန္​ေတာ့မွာလား"

ထြဋ္​က ကင္​မရာကို​ေဘးမွာခ်ရင္း​ ေခ့​ေဘးကိုဝင္​ထိုင္​ကာ​ ေခ့လက္​က​ေလးကိုကိုင္​လိုက္​ေတာ့ ပီယကမသိမသာမ်က္​ႏွာလႊဲ၏။

ပီယစိတ္​ထဲအခုအခံ​ေလးရိွ​ေနတာကို​ ေခရိပ္​မိသြားသည္​မို႔ ထြဋ္​ကိုႃပံုးႃပံုး​ေလးၾကၫ့္​ကာ ထြဋ္ပခံုး​ေပၚမွာမွီလိုက္​သည္​။

"ထြဋ္​ျပန္​ေတာ့​ေနာ္​ ေခ​ေနခ်င္​ေသးလို႔"

"ျပန္ရင္ေရာ ဘယ္လိုျပန္မလဲ ၿပီးမွသပ္သပ္လာေခၚေပးရမလား"

"ေနပါေစ ပီယနဲ႔ျပန္လိုက္မယ္"

"ဟုတ္​ၿပီ ကိုယ္​ျပန္​ေရာက္​ရင္​ဖုန္းဆက္​မယ္​ေနာ္​"

ထြဋ္က ေခ့နဖူးေလးကိုဖြဖြေလးနမ္းကာ ႏႈတ္ဆက္၏။

"ကဲ ျပန္​ပါေတာ့"

ထြဋ္​ျပန္​သြားသၫ့္​အခါ ပီယက သက္​ျပင္းခ်လ်က္​ေခါင္းခါသည္​။​

ေခက​ေတာ့ ပီယျဖစ္​ေနပံုကိုသ​ေဘာတက်ရယ္​လိုက္​ရင္း ပီယ​ေရ႔ွကမုန႔္​ကိုလွမ္းယူကာစားလိုက္​သည္​။

"​နင့္ရုပ္ႀကီးၾကၫ့္ရတာလည္း အဆင္မေျပလိုက္တာ ဘာျဖစ္လဲ ေအး​ေဆး​ေပါ့"

"နင္ပဲေအးေဆးေနပါ ငါအကူညီေတာင္းထားတာမေမ့နဲ႔ ငါ့မွာကနင္ပဲရိွတာ"

"ေအးပါ EDMပဲြအတြက္သာ ငါ့ကိုမေမ့နဲ႔"

ပီယ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ဖ်တ္ခနဲမိွတ္ျပရင္း ေခါင္းညိတ္သည္။

ေခကေတာ့ ဉာဏ္မ်ားရဦးမည္မို႔ ႃပံုးလိုက္ရင္း မုန႔္တစ္ခုယူစားလိုက္၏။

▪▪▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪▪▪

"မေမ့ပါဘူးကိုရယ္​ ဒီမွာကိုမင္း ျပန္​ေရာက္​ေနတာ မခ လာလို႔ရမွာမဟုတ္​ေတာ့ဘူး"

မခ​အေျပာေၾကာင့္ သူအားျပတ္သြားသလို ထိုင္​ခံု​ေပၚကိုထိုင္​ခ်လိုက္​ေတာ့​ linerဆဲြေနသၫ့္ ေခကလွမ္းၾကၫ့္​သည္။

"မခကလည္းကြာ"

"ကိုကလည္း ဇြတ္​မလုပ္​ပါနဲ႔လား မဟုတ္ရင္လည္း ေက်ာင္းတက္​တဲ့အခါေတြ့ရမွာပဲကို"

"​ေက်ာင္းတက္​ဖို႔ကအ​ေဝးႀကီးလို​ေသးတယ္​ေလကြာ အခု ကိုလည္းလာခဲ့မယ္​ေျပာ​ေနတာကို"

"ကိုမင္းျပန္​ေရာက္​ေနပါၿပီဆို"

"မင္း​ေစရာလား"

"ဟုတ္​တယ္​"

ပီယ ကၽြတ္ခနဲစုပ္သပ္လိုက္မိ၏။

မင္းေစရာက ဘန္ေကာက္မွာေက်ာင္းတက္ေနေသာ မခရဲ့အစ္ကိုျဖစ္သည္။

မေတာ္ရေသးသၫ့္ေယာက္ဖကို တစ္ခါမွမျမင္ဖူးေပမယ့္ မခအေပၚတင္းၾကပ္လြန္း၍ ၾကၫ့္မရသည္ကေတာ့ အမွန္။

"အဲ့ဒါ​ ေခ့လူႀကီးမလား သူရွင္းလိမ့္​မယ္​ကြာ"

"ဟာ​ ေဟ့​ေဟ့ ငါမပါဘူး​ေနာ္​"

​ေခ့၏အလန႔္​တၾကားျငင္းသံ​ေၾကာင့္​ ပီယ​ေရာ မခပါစိတ္ညစ္ေနတဲ့အထဲက ရယ္​မိၾကသည္​။​

အျပင္​သြားဖို႔လာ​ေခၚတာ​ေတာင္​ခုထိျပင္​ဆင္​လို႔မၿပီးႏိုင္​ေသးသၫ့္​ေခ့ကို ျပန္​လွၫ့္​ၾကၫ့္​ကာ ပီယအသံတိတ္​က်ိန္​ဆဲ၏။

​ေခက တကယ္​ကိုလြင့္​ပ်ံ​ေနတဲ့ဒီဇိုင္းမ်ိဳးျဖင့္ ျပင္လို႔ဆင္လို႔မၿပီးႏိုင္ေအာင္ပဲမ်ားေန၏။

"မခ​ေလ​ ေခ့ကိုအရမ္းအားက်တယ္​ သူ႔ၾကၫ့္​ရတာကိုကအရမ္းလြတ္​လပ္​ေပါ့ပါး​ေနသလိုမ်ိဳး"

"မခရယ္​ အဲ့လိုလြတ္​လပ္​ခ်င္​ရင္​ ကို႔ကိုလက္​ထပ္​လိုက္ေလ ကို မင္းနဲ႔အတူ​ေနခ်င္​ၿပီ"

"မခလည္း​ေနခ်င္​တာ​ေပါ့ကိုရယ္​ ဒါ​ေပမယ့္​ ကိုမင္းကို​ေၾကာက္​တယ္​ ေဖ​ေဖနဲ႔​ေမ​ေမကလည္း သူ႔ကိုအပ္​ထားတာဆို​ေတာ့​ေလ"

"နည္းနည္း​ေလး​ေလာက္​သတၲိရိွလိုက္​ပါ့လားဟင္​ ကို႔ေနာက္လိုက္ခဲ့ေလ ကို မင္းကိုျပၫ့္စံုေအာင္ထားႏိုင္ပါတယ္"

"ဟင္ အဲ့လိုႀကီးလည္း မခမလုပ္​ခ်င္​ဘူး"

"မခရယ္​ ကိုယ့္ခ်စ္သူကိုဘယ္​သူကခိုး​ေျပးခ်င္​မွာလဲကြာ တန္ဖိုးရိွရိွေတာင္းရမ္းလက္ထပ္ခ်င္တာေပါ့ မခအစ္​ကိုကမွ သ​ေဘာမတူ​ေနတာ ၿပီး​ေတာ့ ကို႔မွာဘာခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္​ေတြရိွ​ေနလို႔လဲ"

"ကိုမင္းကို အျပစ္​မ​ေျပာပါနဲ႔ ကိုရယ္​"

"ကိုအျပစ္​တင္​တာမဟုတ္​ဘူး မခပဲစဉ္းစားၾကၫ့္​ေလ ကိုယ့္​ဘ၀နဲ႔ကိုယ္​ အစစအရာရာျပၫ့္​စံုႏိုင္​လ်က္​နဲ႔ သ​ေဘာမတူဘူးဆိုတာက"

"ကိုမင္းက မခကိုငယ္​ငယ္​ကတည္းက ခ်ီပိုးၿပီးထိန္းခဲ့ရတာ​ေၾကာင့္​မို႔ပါ ၿပီးေတာ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုတည္ေဆာက္ဖို႔လည္း မခတို႔ကအရမ္းငယ္ေသးတယ္ေလ"

တစ္ခါတစ္ေလ မခ၏မျပတ္​သား​ေသာစိတ္​ကို စိတ္​ညစ္​မိ​ေပမယ့္လည္း ပီယဘာမွမတတ္​ႏိုင္​။

ကိုယ့္​ခ်စ္​သူကမွ မစြန႔္​စားရဲသည္​မို႔ ဘယ္​သူ႔အျပစ္​လို႔မွ​ေခါင္းစဉ္​တပ္​မရ​။

ဘယ္​ေတာ့မွနီးစပ္​မွာလဲ မခရယ္​...

"နင္ မၿပီးေသးဘူးလား ေခ ငါတို႔ေကာ္ဖီဆိုင္သြားထိုင္ရံုေလးေနာ္"

"ေရာ္ ၾကၫ့္စမ္း သူ႔ေကာင္မေလးကိုမေက်နပ္တာနဲ႔ ငါ့ကိုလာရမ္းေနတယ္"

"မရမ္းပါဘူးဟ သူအဲ့လိုျဖစ္ေနတာ ငါတစ္ခါတစ္ေလက် စိတ္ညစ္တယ္သိလား ေတြ့ခ်င္တယ္ ေတြ့ခ်င္တယ္ ေတြ့ခ်င္တယ္"

ပီယရဲ့မနားတမ္းေအာ္ဟစ္ညည္းၫူသံေၾကာင့္ ေခ ႏွာေခါင္းရႈံ႔ကာ ပီယမ်က္ႏွာကို တို႔ပတ္ဖ္ျဖင့္ဘတ္ခနဲတစ္ခ်က္ရိုက္လိုက္၏။

"ဘာလဲဟ ငါ့ကိုေဂးမွတ္ေနတာလား"

"ငါ့ကိုယံုတယ္မလား"

"ဘာဆိုင္လို႔တုန္း"

"နင္က ငါ့ရဲ့တစ္ဦးတည္းေသာ သူငယ္ခ်င္းပါ ပီယရယ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွမယံုရင္ေတာင္ ငါ့ကိုေတာ့ယံုလိုက္ပါ နင္ မခနဲ႔ေတြ့ရမယ္ OK?"

ပီယမ်က္ႏွာ ဖ်တ္ခနဲႃပံုးသြားၿပီး မိတ္ကပ္ေပသြားသည့္ေနရာကိုပြတ္သပ္ရင္း လက္မ ေထာင္ျပလိုက္၏။

"OK"

▪▪▪▪▪⏳⏳⏳▪▪▪▪▪

Part 2 ဆက္ရန္

စာဖတ္သူတစ္ဦးခ်င္းစီကို ေလးစားလ်က္

#shinthant1141997