"បំណងប្រាថ្នាចុងក្រោយ"

Episode 13

«ថ្ងៃនេះពួកយើងមានកាលវិភាគអ្វីខ្លះ?»Kuxing

ដែលកំពុងគេងកើយស្មារបស់អ្នកកំលោះក៏ស្រាប់តែបន្លឺសំណួរ នាយសង្ហារគ្រាន់តែឮសំណួរនាងគេក៏ដកដង្ហើមធំ ស្រីតូចក៏ងើបត្រង់អង្គុយត្រង់ខ្លួន កែវភ្នែកដែលបង្កប់ដោយភាពសោកសៅរេមើលទៅអ្នកកំលោះដែលមានទឹកមុខមិនល្អប៉ុន្មាននោះ នាយក្រឡេកមើលរាងស្តើងបន្តិចទើបឈោងដៃទៅយកទូរស័ព្ទនៅតុមកមើល

«ថ្ងៃនេះគ្មានអ្វីច្រើនទេគ្រាន់តែចំណាយពេលនៅផ្ទះជាមួយគ្នា»Jungkookតបដោយភ្នែកមិនទាន់ដកពីទូរស័ព្ទនៅឡើយ

«ចុះថ្ងៃស្អែក?»ឮសំណួររបស់ស្រីតូច មាឌមាំគាំងហើបមាត់និយាយលែងចេញហាក់ដូចជាមានអ្វីឆ្លាក់ជាប់នៅបំពង់ក នាយនៅស្ងៀមមួយភ្លែតទើបសម្រេចចិត្តនិយាយ...

«ថ្ងៃស្អែកយើងនឹងចំណាយពេលវេលានៅជាមួយគ្នាពេញមួយថ្ងៃ បងបានសុំច្បាប់សម្រាករួចហើយ»Kuxingងក់ក្បាលនិងស្ងាត់មាត់ ភ្នែកសម្លឹងមុខjungkookមិនហ៊ានព្រិចសូម្បីបន្តិច ដៃស្រឡូនសន្សឹមលូកទៅប៉ះមុខរបស់អ្នកកំលោះ នាងអង្អែលថ្ពាល់របស់នាយ កែវភ្នែករលីងរលោងជោរជន់ដោយដំណក់ទឹកក៏ស្រីតូចនៅតែមិនព្រិចភ្នែកដែរ ដោយឃើញនាងបែបនេះមាឌមាំក៏រហ័សក្រសោបមុខថ្ពាល់តូចដោយដៃទាំងគូរបស់គេ

«កុំធ្វើអ៊ីចឹងអី ឃើញអូនបែបនេះបងមិនសប្បាយចិត្តទេ»Jungkookនិយាយទាំងអារម្មណ៍ក្តុកក្តួលអួលណែនក្នុងទ្រូង នាយព្យាយាមសម្តែងធ្វើជាមិនអីរហូតមកព្រោះមិនចង់ឲ្យស្រីតូចដឹងហើយមិនសប្បាយចិត្តនិងបន្ទោសខ្លួនឯងតែមកដល់ដំណាក់ការនេះគេមិនដឹងថាអាចធ្វើជារឹងមាំដល់ពេលណាទេ

«អូនគ្រាន់តែចង់មើលមុខបងឲ្យយូរៗ អូនខ្លាច...ខ្លាចថាលែងបានឃើញមុខបងទៀតបន្ទាប់ពីស្អែកនេះទៅ»kuxingអោនមុខចុះបង្ហូរទឹកភ្នែក ក្នុងទ្រូងដូចជាមានគេយកម្ជុលមកចាក់ដោតឥតឈប់ឈរ ដៃក្រាស់គ្រវាសជូតទឹកភ្នែករបស់នាង

«អូនកុំខ្លាចអីបងជឿថាយើងនៅតែអាចជួបគ្នាបានទៀត»Jungkookព្យាយាមលួងលោមរាងស្តើង

«មានន័យថាម៉េច?»Kuxingសម្លឹងគេទាំងមិនយល់

«បងនៅសល់បំណងប្រាថ្នាមួយទៀតអូនភ្លេចហើយ?»

«បងចង់ធ្វើអី?»

«ស្អែកអូននឹងដឹង កុំបារម្ភពេកអីពួកយើងសន្យានឹងគ្នារួចហើយថាចំណាយពេលវេលាទាំងប៉ុន្មានឲ្យមានន័យនិងសប្បាយរីករាយបំផុត»Kuxing

ងក់ក្បាលយល់ព្រមតាមនាយទោះជាក្នុងចិត្តមានមន្ទិលយ៉ាងណាក៏នាងមិនសួរអ្វីដែរ នាងជឿជាក់លើការសម្រេចចិត្តរបស់គេ ជឿជាក់លើក្តីស្រឡាញ់ដែលគេមានឲ្យនាង

«អូនគោរពតាមការសម្រេចចិត្តរបស់បង»Kuxingពោលរួចផ្តេកខ្លួនអោបចង្កេះនាយសង្ហារ អ្នកកំលោះក៏អោបស្មារបស់នាងទោះជាក្នុងចិត្តរបស់គេគ្មានជំនឿចិត្តលើអ្វីដែលគេកំពុងគិតប៉ុន្តែពេលបានឮសម្តីរបស់នាងរួចគេលែងមានអ្វីត្រូវកង្វល់ទៀតហើយ

___

ព្រះសូរិយាជះចូលក្នុងបន្ទប់នាយសង្ហា យើងឃើញរាងកាយតូចកំពុងគេងអោបអ្នកកំលោះដែលលង់លក់ កាយស្តើងចាប់ប្រាស់តិចៗ ត្របកភ្នែកបើកឡើងសន្សឹមទទួលយកថ្ងៃថ្មី ថ្ងៃដែលមិនចង់ឲ្យមកដល់ទាល់តែសោះ។ ស្រីតូចពត់ពែនប្រាណបន្ទាប់ពីភ្នែកចាប់ផ្តើមស៊ាំនឹងពន្លឺព្រះអាទិត្យ នាងបែរមករកអ្នកកំលោះ ច្រត់ដៃនឹងពូកទល់ក្បាល សម្លឹងនាយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ នាងចង់មើលមុខបុរសម្នាក់នេះឲ្យបានយូរបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបានព្រោះថាមិនយូរទៀតទេនាងលែងបានឃើញមុខគេទៀតហើយ ដៃស្រឡូនអង្អែលមុខបុរសជាទី

ស្រឡាញ់មុននឹងហើបមាត់និយាយ...

«អូនស្រឡាញ់បងណាស់Jungkook»Kuxing

ក្រោកឡើងដើរតម្រង់ទៅរកបន្ទប់ទឹកបន្ទាប់ពីពោលពាក្យស្រឡាញ់ទៅកាន់នាយរួច

___

«អូនក្រោកហើយម៉េចក៏មិនដាស់បងផង»Jungkookសួរទៅកាន់នាងក្រមុំដែលកំពុងរៀបចំអាហារពេលព្រឹក ស្រីតូចទម្លាក់វែកឆាដែលនៅក្នុងដៃទុករួចងាកមករកម្ចាស់សម្លេង

«អូនឃើញបងគេងលក់ស្រួលពេកទើបមិនចង់រំខាន»Kuxingតបទៅនាយជាមួយស្នាមញញឹម គេក៏រហ័សដើរចូលមកជិតនាង

ជុប!

«បងធ្វើអីហ្នឹង?»Kuxingយកដៃខ្ទប់ថ្ពាល់កន្លែងដែលនាយថើបមិញនេះ

«Morning Kissនោះអី»Jungkookញញឹមព្រានដាក់នាង

«បងនេះខូចណាស់»Kuxingវាយដើមដៃនាយដែលហ៊ានមកលួចឆ្មក់ថើបនាងទាំងព្រឹកព្រលឹម

«អូនធ្វើអីញ៉ាំព្រឹកនេះ?»

«សាំងវ៉ិច»Kuxingឆ្លើយហើយក៏ងាកទៅចៀនពងទាសម្រាប់ដាក់នៅក្នុងសាំងវ៉ិចបន្ត

«គួរឲ្យចង់ញ៉ាំដល់ហើយ ចាំបងជួយណា៎»

«មិនបាច់ទេ បងទៅអង្គុយទៅរួចឥឡូវហើយ»

«Ok»Jungkookក៏ដើរទៅអង្គុយនៅតុអាហាររង់ចាំម្ហូបស្នាដៃស្រីតូចរបស់យើង ប្រហែល5នាទីក្រោយសាំងវ៉ិចក៏បានធ្វើរួច រាងតូចក៏លើកចានដែលមានដាក់សាំងវិចពីរដុំនៅលើនោះយកមកដាក់នៅលើតុ

«រួចរាល់ហើយ ឆាប់ញ៉ាំទៅ»Kuxingដាក់ខ្លួនអង្គុយក្បែរនាយ គេក៏រហ័សយកសាំងវ៉ិចមួយដុំមកខាំមួយម៉ាត់

«ស្នាដៃអូនឆ្ងាញ់ពិតមែន»

«អ៊ីចឹងញ៉ាំឲ្យច្រើនៗទៅ»ថាហើយក៏ចាប់យកមួយដុំសម្រាប់ខ្លួនមកញ៉ាំដូចគ្នា ពេលដែលញ៉ាំរួចអ្នកកំលោះក៏ងើបទៅចាក់ទឹកក្រូចស្រស់ៗមកពីរកែវ និងហុចទៅឲ្យនាងក្រមុំមួយកែវ

«អរគុណ»Kuxingពោលពាក្យអរគុណទៅនាយរួចលើកកែវទឹកក្រូចផឹកទាល់តែអស់ពាក់កណ្តាលទើបដាក់ចុះទៅលើតុ

«ម្សិលមិញបងថានឹងប្រាប់អូនពីបំណងចុងក្រោយរបស់នោះអី?»Kuxingក៏ស្រាប់តែលើកឡើងពីអ្វីដែលនាយបាននិយាយកាលពីម្សិលមិញ

«មិនទាន់ដល់ពេលទេ»

«ចុះពេលណាទើបដល់?»

«ថ្ងៃនេះបងចង់ឃើញអូនតែងខ្លួនឲ្យស្អាត»

«ចុះរាល់ថ្ងៃនេះអូនមិនស្អាតទេឬ?»Kuxingសួរទៅនាយពេលឮសម្តីដែលគេនិយាយ ចង់បានន័យថារាល់ថ្ងៃនេះនាងតែងខ្លួនអាក្រក់ណាស់?

«មិនមែនទេអូនស្អាតរាល់ថ្ងៃហើយ បងគ្រាន់តែចង់ឲ្យអូនតែងខ្លួនពិសេសជាងរាល់ថ្ងៃព្រោះយប់នេះបងចង់ញ៉ាំdinnerជាមួយអូន បងបានកក់កន្លែងរួចហើយ»

«នៅឯណា?បងកក់តាំងពីពេលណា?ម៉េចទើបតែប្រាប់អូន?»

«លើដំបូលCondo បងកក់តាំងពីអាទិត្យមុនមកម្លេះជាធម្មតាដំបូលCondoនេះគេតែងយកទៅធ្វើកម្មវិធីជប់លៀងឬកម្មអីផ្សេងៗតែបងគ្រាន់តែចង់ញ៉ាំdinnerបែបស្ងប់ស្ងាត់តែពីរនាក់ជាមួយអូនឬអូនមិនចូលចិត្ត?»

«ចូលចិត្ត! សង្សារអ្នកណាគេអើយ?ពូកែគិតគូរដល់ហើយ»Kuxingក៏ងើបអោបករបស់នាយទាំងសប្បាយចិត្ត

«បងធ្វើបែបនេះក៏ចាត់ទុកថាជាការជប់លៀងតូចមួយមុនពេលដែលអូនទៅ»

«អូនដឹង»Kuxingផ្អែកក្បាលទៅលើដើមទ្រូងដ៏ធំទូលាយរបស់នាយ គេក៏ស្រវ៉ាអោបចង្កេះតូចល្អិត

«ថ្ងៃបន្តិចបងនឹងនាំអូនទៅshopping»

«ពិតមែនហ្អេ៎?»Kuxingងើបសម្លឹងមុខនាយ គេងក់ក្បាលជាការឆ្លើយតប

«អរគុណណាស់»Kuxingញញឹមបិទមាត់មិនជិត និងអោបនាយសង្ហាយ៉ាងណែន គេក៏អោបនាងវិញដូចគ្នា

___

«អូនចង់បានអីទិញទៅ ទិញច្រើនប៉ុណ្ណាក៏បានដែរ»Jungkookប្រាប់ទៅកាន់ស្រីស្រស់ ដែលឈរក្បែរនាយបន្ទាប់ពីពួកគេបានមកដល់ផ្សារទំនើបដ៏ល្បីមួយកន្លែងនៅក្នុងទីក្រុង

«ទិញច្រើនយ៉ាងណាក៏គ្មានប្រយោជន៍ យ៉ាងណាអូនក៏ប្រើមិនបានដដែល»

«បងសុំទោសបងភ្លេច»Jungkookទម្លាក់ទឹកមុខ ប្រញាប់និយាយសុំទោសនាង ពេលឃើញសង្សារខ្លួនធ្វើមុខស្រពោននាងក្រមុំក៏និយាយបង្វៀង

«មិនទិញប៉ុន្តែពួកយើងអាចដើរមើលបានតើ បើជ្រុលមកទៅហើយត្រូវតែដើរមើលសព្វ»Kuxingចូលមកអោបដៃនិងញញឹមឡើងដើម្បីកុំឲ្យនាយមានអារម្មណ៍មិនល្អទៀត ឃើញនាងញញឹមបែបនេះមាឌមាំក៏ញញឹមតាម

«តោះទៅមើលខាងនោះ»Kuxingនាំគេដើរទៅមើលហាងទំនិញ

___

«កាបូបនេះស្អាតណាស់»Kuxingពោល ដៃកាន់បង្វិលកាបូបពណ៌ទឹកក្រូចស្រាលចុះឡើង ភ្នែក

សម្លឹងកាបូបនោះឥតព្រេច

«បើចង់បានបងទិញឲ្យ»Jungkookនិយាយពេលដែលឃើញនាងដូចជាចាប់អារម្មណ៍កាបូបនោះជាខ្លាំង

«អត់ទេអូនគ្រាន់តែថាវាស្អាត»នាងក្រវីក្បាលបដិសេធហើយក៏រត់ទៅមើលកាបូបផ្សេងទៀត រាងក្រាស់ក៏ដើរទៅតាមនាង

អ្នកទាំងពីរដើរមើលទំនិញនៅក្នុងផ្សារទំនើបនោះចុះឡើងៗជាច្រើនហាងប៉ុន្តែបានតែដើរមើលប៉ុណ្ណោះ ទោះជាJungkookចង់ទិញឲ្យនាងក្រមុំក៏នាងមិនព្រមយកគិតតែដើរមើលនិយាយស្អាតៗ។

«Jungkookខ្សែរកនេះស្អាតទេ?»Kuxingលើកខ្សែកមួយខ្សែមកបង្ហាញនាយកំលោះ ខ្សែធ្វើអំពីមាសរួមជាមួយបន្តោងរង្វង់មូលប៉ុនមេដៃមានពេជ្រសពីលើនៅចំកណ្តាលរង្វង់មានដាំពេជ្រពណ៌ផ្ទៃមេឃរាងដូចដំណក់ទឹក

«ស្អាតណាស់»Jungkookងក់ក្បាលនិងសម្លឹងមើលខ្សែកនោះយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ត្បិតតែពន្លឺពេជ្រដែលបញ្ចេញពន្លឺផ្លេកៗ

«ខ្សែរកនេះសាកសមនឹងអូនខ្លាំងណាស់ ចាំបងទិញឲ្យណា៎»នាយលើកសំណើទិញរបស់ឲ្យនាងសារជាថ្មី ខ្សែរកនេះពិតជាសមជាមួយនាងខ្លាំងណាស់បើនាងពាក់វាទៅនឹងរឹតតែស្អាតថែមទៀត

«អត់ទេ»នាងក្រវីក្បាល

«ក្រែងថាមកshoppingនោះអីប៉ុន្តែអូនមិនបានទិញអ្វីសោះគិតតែដើរមើលច្រើនហាងហើយ»Jungkookចងចិញ្ចើមមិនពេញចិត្តជាមួយអ្វីដែលនាងកំពុងធ្វើ គេដឹងថានាងចង់ទិញរបស់ទាំងអស់ហ្នឹងតែដែលមិនព្រមទិញដោយសារតែនាងមិនចង់អាឡោះអាល័យ ហើយក៏មិនចង់ឲ្យគេអោបក្រសោបរបស់ទាំងអស់ហ្នឹងដូចគ្នា

«កុំចឹងអីJungkook អូនមិនទិញព្រោះមិនចង់ឲ្យបងខ្ជះខ្ជាយ ទោះទិញមកអូនក៏ប្រើមិនបានដដែលព្រោះអូនសល់ពេលតែមួយថ្ងៃនេះទៀតប៉ុណ្ណោះ អូនមើលតែប៉ុណ្ណឹងគឺអូនអស់ចិត្តហើយ»Kuxing

ព្យាយាមអធិប្បាយឲ្យនាយស្តាប់តែគេនៅតែចងចិញ្ចើមមិនពេញចិត្តដដែល

«កុំធ្វើមុខអ៊ីចឹងអី បងថាមកshoppingអូនប្រាកដជាត្រូវទិញហើយ ប៉ុន្តែអូនចង់ទិញតែរបស់ដែលពាក់ព័ន្ធជាមួយdinnerយប់នេះ បងយល់ណា៎?»Kuxingអោបដៃនាយផ្តេកក្បាលទៅលើស្មាក្រាស់ នាយក៏ងក់ក្បាល ស្រីតូចក៏ញញឹម

«អ៎ត្រូវហើយទិញរបស់ដែលពាក់ព័ន្ធ អូននៅមិនទាន់ទិញសម្លៀកបំពាក់ស្បែកជើងអីនៅឡើយទេ តោះទៅJungkookឲ្យលឿនឡើង»Kuxingចាប់អូសដៃនាយទៅហាក់ដូចជាប្រញាប់ណាស់

«ឲ្យឆាប់ឡើងមកJungkook!»រាងតូចទាញដៃនាយទាំងលំបាក មើលទៅគេដូចជាមិនចង់ចេញពីហាងលក់គ្រឿងពេជ្រនេះសោះប្រហែលជាមិនទាន់ដៃអាល័យជាមួយខ្សែកមួយខ្សែនោះហើយ

«ឆាប់មកJungkook»ស្រីស្រស់ប្រឹងទាញដៃនាយទៅជាមួយ អ្នកកំលោះងាកទៅមើលខ្សែកនោះហើយក៏ងាកមើលរាងស្តើងវិញ

«អូនទៅមុនទៅបងទៅបន្ទប់ទឹកមួយភ្លេតសិន»

«Ok ប៉ុន្តែត្រូវប្រញាប់មកណា៎»នាយងក់ក្បាល ហើយក៏ធ្វើជាដើរទៅបន្ទប់ទឹក ស្រីតូចរបស់យើងក៏ដើរទៅរកហាងលក់សម្លៀកបំពាក់ពេលឃើញនាងដើរទៅផុតអ្នកកំលោះក៏បកក្រោយទៅរកហាងលក់ពេជ្រនោះវិញនិងទិញខ្សែកនោះយកមក

___

«សម្លៀកបំពាក់នៅហាងនេះស្អាតៗដល់ហើយ»Kuxingដើរបណ្តើរនិយាយបណ្តើរភ្នែកសម្លឹងមើលទៅសម្លៀកបំពាក់ចម្រុះពណ៌ដែលដាក់តាំងនៅក្នុងហាងដ៏ល្បីមួយ

«រ៉ូបមួយនេះស្អាតណាស់»Kuxingលើកកាន់រូបពណ៌សាច់មួយមកមើល

«តែបងថាមួយស្អាតហើយសមនឹងអូនជាង»Jungkookចាប់យករ៉ូបពណ៌ទឹកប្រាក់មួយ ជារ៉ូបរឹបរាងចោមពុងវែងដល់ដី ឆែកជើងខាងឆ្វេងដល់ភ្លៅនិងមានប៉ាក់ភ្លឺចិញ្ចាចពេញទាំងតួរ៉ូប ហើយនៅត្រង់ចង្កេះខាងមុខមានខ្សែអង្កាំ4ខ្សែរុំព័ទ្ធធ្វើជាម៉ូត

«អ្នកប្រុសពិតជាភ្នែកមុតមែន រ៉ូបមួយនេះគឺទើបតែមកដល់កាលពីម្សិលមិញនេះឯងហើយច្នៃដោយជាងប្រចាំហាងមានតែគ្មានពីរទេ»បុគ្គលិកនៅក្នុងហាងដែលដើរតាមចាំបម្រើក៏និយាយឡើងនឹងលើកសរសើទៅកាន់អ្នកកំលោះដែលមានក្រសែភ្នែកល្អចេះរើសឈុតដ៏ស្រស់ស្អាតឲ្យមិត្តស្រី

«ពិតមែនហ្អេ៎?អ៊ីចឹងអូនលរ៉ូបនេះសិនទៅ»Jungkookគ្រាន់តែឮភ្លាមក៏ហុចរ៉ូបដែលកាន់នៅនឹងដៃទៅឲ្យរាងល្អិត

«បាន»ថាហើយនាងតូចក៏ទទួលរ៉ូបមួយនោះពីនាយនឹងដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់ផ្លាស់សម្លៀក ទុកឲ្យ

Jungkookនៅអង្គុយចាំលើសាឡុងក្បែរនោះ មួយសន្ទុះក្រោយស្រីស្រស់ដើរចេញមកជាមួយឈុតដ៏ស្រស់ស្អាតដែលពាក់នៅលើខ្លួននាងមើលទៅសមឥតខ្ចោះ

«យ៉ាងម៉េចដែរJungkook?»Kuxingបង្វិលខ្លួន សួរបុរសសង្ហាដែលសម្លឹងនាងឥតដាក់ភ្នែក

«ស្អាតណាស់!»នាយកំលោះញញឹមពេលដែលបានឃើញស្រីតូចគ្រងឈុតដ៏ស្រស់ស្អាតបូករួមជាមួយសម្រស់របស់នាងទៀតកាន់តែមើលទៅគ្មានកន្លែងទាស់

«អ្នកនាងសំណាងដល់ហើយដែលមានមិត្តប្រុសចេះយល់ចិត្តបែបនេះគួរឲ្យច្រណែនណាស់»បុគ្គលិកស្រីនោះនិយាយសរសើរទៅកាន់ស្រីតូច ធ្វើឲ្យនាងញញឹមទាំងមុខក្រហម

«អ៊ីចឹងយករ៉ូបមួយនេះចុះ»

«ចាស៎បាន អ៊ឹម...បើអ្នកនាងជ្រុលជាទិញរ៉ូបមួយនេះទៅហើយពួកយើងនៅមួយឈុតអាវសម្រាប់បុរសអ្នកទាំងពីរយពួកយើងនៅមួយឈុតអាវសម្រាប់បុរសអ្នកទាំងពីរចង់មើលសិនដែរទេ ខ្ញុំថាបើអ្នកទាំងពីរពាក់ឈុតនេះជាមួយគ្នាច្បាស់ជាសមគ្នាខ្លាំងណាស់»

«មានខោអាវបុរសដែរឬ?ល្អបើចឹងនាំខ្ញុំទៅមើលទៅ»

Kuxingក៏ប្រាប់បុគ្គលិកឲ្យឆាប់នាំខ្លួនទៅ

«ខាងនេះចាស៎»បុគ្គលិកក៏នាំអ្នកទាំងពីរទៅកាន់កន្លែងតាំងអាវសម្រាប់មនុស្សប្រុសរួចក៏យកឈុតខោនិងអាវមួយចេញមកឲ្យអ្នកទាំងពីរមើល

«Jungkook! បងឆាប់យកទៅពាក់សិនទៅ»Kuxingចាប់យកខោអាវពីដៃបុគ្គលិករួចហុចទៅឲ្យនាយ

«អ៊ើតែ..»

«ឆាប់ឡើង»ដោយមិនចង់ជំទាស់ចិត្តនាងគេក៏ព្រមធ្វើតាមសម្តីរបស់ស្រីតូច

___

«អរគុណណាស់ លើកក្រោយអញ្ជើញមកទៀតណា៎»បុគ្គលិកស្រីម្នាក់នោះអោនគោរពអ្នកទាំងពីរ ស្រីតូចញញឹុមហើយក៏បណ្តើរអ្នកជាសង្សារចេញពីហាងបន្ទាប់ពីរើសបានសម្លៀកបំពាក់ត្រូវចិត្តហើយ

«យើងទៅណាបន្ត?»Jungkookសួរនាងដោយក្នុងដៃកាន់អីវ៉ាន់ដែលខ្លួននិងស្រីស្រស់ទិញមិញនេះ

«ដូចជាគ្មានអីត្រូវទិញទៀតទេ អូនថាពួកយើងគួរតែទៅផ្ទះទៅដើរមួយថ្ងៃហើយ»

«Ok»

ពួកគេទាំងពីរក៏ត្រឡប់មកCondoវិញបន្ទាប់ពីរចំណាយពេលជាង2ម៉ោងដើរមើលពេញផ្សារទំនើប។ មិនយូរប៉ុន្មានស្បៃរាត្រីក៏ឈានចូលមកដល់ រាងកាយមាំក្រាស់ដែលស្ថិតក្នុងឈុតអាវធំពណ៌ទឹកប្រាក់ មានអាវសពាក់ពីខាងក្នុងនិងខោសាច់ក្រណាត់ជើងវែងពណ៌ដូចនឹងអាវអង្គុយនៅលើសាឡុងហាក់ដូចជារងចាំនរណាម្នាក់។ ងាកមកក្នុងបន្ទប់ដៃតូចស្រឡូនកាន់បន្តោងសោរនៅក្នុងដៃ ភ្នែកសម្លឹងមើលបន្តោងសោរនោះរហូតទាល់តែអស់ចិត្តទើបដាក់វាទៅតុក្បែក្បាលគ្រែ។ កាយតូចល្វត់ល្វន់បោះដំណើរចេញពីក្នុងបន្ទប់ជាមួយនឹងរ៉ូបដែលទើបនឹងទិញ សក់ទឹករលកទម្លាក់រសាយចុះមក នាយសង្ហាររហ័សងើបឈរឡើងទទួលស្រីតូចពេលដែលនាងដើរមកឈរនៅពីមុខ គេដើរចូលទៅជិតនាងនិងទាញខ្សែកដែលកាន់ជាប់នៅនឹងដៃបម្រុងពាក់ឲ្យស្រីតូចតែនាងបែរជានិយាយកាត់...

«អូនមិនពាក់ទេ អូនដឹងថាទោះជាយ៉ាងណាបងនៅតែជំនះទិញខ្សែកនេះឲ្យបានតែអូនមិនពាក់ទេ»Kuxingប្រកែកដាច់ខាតមិនព្រមពាក់ខ្សែកមួយខ្សែនោះ

«ហេតុអី?ខ្សែកនេះសាកសមជារ៉ូបដែលអូនកំពុងពាក់នេះណាស់»

«មួយឈុតនេះគឺគ្រប់គ្រាន់ហើយ យល់ចិត្តអូនផងទៅ»ដោយឃើញនាងដូចជាមិនសប្បាយចិត្តទើបគេងក់ក្បាលយល់ព្រម រាងស្តើងញញឹមឡើងមក នាយសង្ហារក៏យកខ្សែកដាក់ចូលទៅក្នុងប្រអប់ដែលនៅលើតុនោះវិញ

«ដល់ពេលហើយឆាប់ទៅ»Jungkookសម្លឹងនាឡិកាដែលពាក់នឹងដៃទ្រនិចចង្អុរម៉ោង8:30នាទីគត់ នាងក្រមុំកៀកដៃបុរសជាទីនេះស្រឡាញ់ទាំងចិត្តធ្ងន់កណ្តុកប៉ុន្តែនៅព្យាយាមញញឹមឡើងមក

ពួកគេក៏បណ្តើរគ្នាចេញទៅចូលក្នុងជណ្តើរប្រអប់ចុចទៅជាន់លើបង្អស់ Jungkookកាន់ដៃរាងស្តើងជាប់ណែន នាងងើយសម្លឹងមុខគេ នាយរក្សាទឹកមុខស្មើធេងមើលពីសម្បកក្រៅដូចជាគេគ្មានអារម្មណ៍អ្វី ប៉ុន្តែក្នុងចិត្តអួលណែន រាងល្អិតក្តោបដៃនាយទាំងព្យាយាមសង្កត់ចិត្តខ្លួនដូចគ្នា មិនយូរប៉ុន្មានពួកគេក៏ឡើងមកដល់លើដំបូល

Condo កែវភ្នែកទាំងគូរបស់នាងរេមើលជុំវិញនេះដែលមានការតុបតែងយ៉ាងស្អាត មានអំពូលភ្លើងតូចៗព្យួរពីខាងលើ បូករួមជាមួយព្រះចន្ទ្រាដែលរះបញ្ចេញពន្លឺផង នៅខាងមុខពួកគេមានអាងទឹកធំល្មមមួយក្នុងនោះមានរោយស្រទាប់ផ្កាកុលាបក្រហមជារូបបេះដូង នៅផ្លូវដើរទៅរកតុអាហារមានទៀនដែលដាក់សងខាងនិងមានស្រទាប់កុលាបក្រាលលើផ្លូវប្រៀបដូចជាកម្រាលព្រំពណ៌ក្រហមពេលដែលដើរផុតអាងទឹកមានតុអាហារ នៅលើតុមានចាននិងស្លាបព្រាពីរឈុត នៅកណ្តាលតុមានថូផ្កាដែលក្នុងនោះមានកុលាបពណ៌ផ្កាឈូក។ ដៃមាំទាញកៅអីឲ្យស្រីស្រស់នាងក៏ដាក់ខ្លួនអង្គុយ ទើបគេដើរទៅអង្គុយកន្លែងខ្លួន។

«យ៉ាងម៉េចដែរស្អាតទេ?»Jungkookសួររាងល្អិតដែលសម្លឹងមើលទិដ្ឋភាពនោះទាំងញញឹុមជាប់

«ស្អាតណាស់គំនិតបងមែនទេ?»

«មែនហើយ អូនពេញចិត្តទេ?»

«ពេញចិត្តណាស់»Kuxingតបទាំងញញឹុមស្ទើលឹបភ្នែក ទោះជាថ្ងៃនេះជាថ្ងៃចុងក្រោយរវាងអ្នកទាំងពីរក៏

Jungkookនៅតែព្យាយាមធ្វើអ្វីដែលល្អបំផុតសម្រាប់នាងដដែល កំពុងជជែកគ្នាក៏មានបុគ្គលិកលើកអាហារមកដាក់លើតុម្តងម្នាក់ៗ រហូតដល់អ្នកទី5ជំនួសឲ្យអាហារបែរទៅជាផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាតមួយបាច់ទៅវិញ បុគ្គលិកម្នាក់នោះហូចផ្កាកុលាបពណ៌ផ្កាឈូកមកឲ្យស្រីតូច នាងទទួលយករួចក៏ងាក់ទៅរកនាយសង្ហារដែលកំពុងញញឹមមើលមកនាង រីឯបុគ្គលិលទាំង5នាក់នោះក៏ត្រឡប់ទៅវិញបន្ទាប់ពីអស់តួនាទីរបស់ខ្លួន

«បងពិតជាធ្វើឲ្យអូនភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំងណាស់»Kuxingសម្លឹងនាយឆ្លាស់គ្នានឹងផ្កាទាំងពេញចិត្តពេញថ្លើម

«ចុះអូនពេញចិត្តឬអត់?»

«មិនត្រឹមតែពេញចិត្តទេស្រឡាញ់ទៀតផង ហិហិ»

«ញ៉ាំទៅបងកុម្មង់សុទ្ធតែអាហារដែលអូនចូលចិត្ត»Jungkookដួសសាច់ឲ្យរាងស្តើងត្បិតឃើញនាងពិតតែញញឹុម

«បងក៏ញ៉ាំដែរទៅណា៎»Kuxingក៏ចាប់អាហារឲ្យគេវិញ បន្ទាប់មកពួកគេក៏ចាប់ផ្តើមញ៉ាំអាហារពេលយប់មួយពេលចុងក្រោយជាមួយគ្នា

«ឆ្អែតណាស់...»Kuxingពោល ដៃអង្អែលពោះខ្លួនឯង នាងញ៉ាំច្រើនណាស់ព្រោះសុទ្ធសឹងតែជាអាហារដែលនាងចូលចិត្តទាំងអស់ Jungkookលើកទឹកមកក្រេបបន្តិចរួចក៏ដាក់ចុះទៅវិញភ្នែកតាមសម្លឹងមើលនារីជាទីស្រឡាញ់ នាងងើបឈរឡើងដើរទៅឈរផ្អែកបង្កាន់ដៃដំបូល អ្វីដែលនាងឃើញគឺទីក្រុងSeoulនាពេលរាត្រីមានភ្លើងចម្រុះពណ៌ ឡានម៉ូតូធ្វើដំណើរខ្វាត់ខ្វែង ខ្យល់ពេលយប់បក់មកប៉ះជាមួយសាច់ទន់ល្មើយរបស់នាងធ្វើឲ្យមានអារម្មណ៌ថាត្រជាក់ ភ្លាមនោះនាងក៏បែរជាទទួលបានអារម្មណ៌កក់ក្តៅដោយមានដៃមួយគូរបស់នាយកំពុងអោបនាងពីក្រោយ ច្រមុះដ៏ប៉ិនប្រសព្វក៏ទៅប៉ះជាមួយស្មាសខ្ចីនិងស្រូបយកក្លិនខ្លួនរបស់នាងអស់មួយដង្ហើម

«បងមិនចង់ឲ្យអូនទៅ»សម្លេងខ្សាវៗបន្លឺក្បែរត្រចៀកនាងនាំឲ្យបេះដូងដែលសម្ងំនៅក្នុងទ្រូងចាប់ឈឺឆៀបៗ

«អូនក៏មិនចង់ទៅប៉ុន្តែអូននៅបន្តមិនបាន សុំទោស..»

«បងដឹង បងយល់ តែបងមិនដាច់ចិត្តៗឃើញអូនឃ្លាតពីបង ក្តីស្រឡាញ់រវាងយើងទាំងពីរទើបចាប់ពន្លកឡើងតែពេលនេះក៏ត្រូវកាត់ផ្តាច់»Jungkook

និយាយដោយក្នុងទ្រូងអួលណែន ថប់ៗដូចគេយកដុំថ្មមកសង្កត់ ចំណែករាងតូចក៏គ្មានអ្វីតបតព្រោះពេលនេះនាងកំពុងតែយំស្ងាត់ៗនៅក្នុងចិត្ត ខ្លាចថាបើនាងហើបមាត់និយាយតែបន្តិចទៀតទឹកភ្នែករបស់នាងនិងហូរមក នាងទទួលស្គាល់ថាបុរសម្នាក់នេះពិតជាមានឥទ្ធិពលលើជីវិតនិងបេះដូងនាងខ្លាំងណាស់ទាំងដែលស្គាល់គេទើបបានជាងកន្លះឆ្នាំ នាងក៏មិនយល់ខ្លួនឯងដូចគ្នាថាមានរឿងអ្វីកើតឡើងចំពោះបេះដូងរបស់នាងទើបធ្វើឲ្យនាងស្រឡាញ់គេខ្លាំងបែបនេះ

ភាពស្ងប់ស្ងាត់ក៏ចូលមកគ្របដណ្តប់គ្រប់យ៉ាង បន្សល់ត្រឹមខ្យល់ដកដង្ហើមនិងសម្លេងបេះដូងមួយគូដែលកំពុងលោត។

«ម៉ោងប៉ុន្មានហើយ?»Kuxingសួរទម្លុះភាពស្ងៀមស្ងាត់ នាយលើកដៃផ្ទៀងមើលម៉ោងរួចទើបឆ្លើយប្រាប់នាង

«9:40នាទី»

«នៅបែបនេះឲ្យយូរបន្តិចបានទេ?»ក្រោយពីទទួលបានចម្លើយរួចនាងក៏សំណូមពរគេឲ្យអោបនាងបែបនេះឲ្យយូរៗ រាងក្រាស់គ្រហឹមនៅបំពង់កនិងបន្តអោបនាងឲ្យបានយូរបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបាន គេមិនចង់ឲ្យនាងឃ្លាតចេញពីរង្វង់ដៃគេឡើយ រីឯនាងក៏ចង់ចាក់ចេញពីរង្វង់ដៃកក់ក្តៅមួយនេះដែរ

ក្រោយពីចំណាយពេលនៅក្នុងការអោបមួយនេះបានមួយសន្ទុះធំស្រីតូចក៏ទាញដៃរបស់នាយចេញពីខ្លួនរួចបែរមកប្រឈមមុខជាមួយនឹងគេ។

«បងមានបំណងប្រាថ្នាអីឆាប់ អ៊ុប»មិនទាន់ទាំងបាននិយាយចប់ផងមាត់របស់នាងក៏ត្រូវបានបំបិទដោយមាត់របស់នាយកំលោះ ប្រហែលបន្តិចក្រោយមកគេក៏ដកបបូរមាត់ចេញទើបនិយាយ...

«បងមិនទាន់ត្រៀមខ្លួនរួចទេ»

«ពួកយើងជិតអស់ពេលមែនទែនហើយ បងចង់និយាយពីបំណងប្រាថ្នាឬអត់ស្រេចលើបងទេ»Kuxingនៅតែផ្តល់ស្នាមញញឹមដ៏ស្រទន់ទៅឲ្យនាយទោះជាការសម្រេចចិត្តរបស់គេបែបណាក៏នាងនឹងទទួលយកទាំងអស់

«បងមិនចង់ ហ៊ឹក មិនចង់ឲ្យអូនទៅ»គេទាញនាងមកអោបជាប់ទ្រូង ទឹកភ្នែកដែលមិនគិតថានឹងស្រក់ឲ្យអ្នកណាឃើញបែរជាស្រក់ចុះមកនៅចំពោះមុខនាង ស្រក់ចុះព្រោះតែមនុស្សស្រីតែម្នាក់គត់ដែលគេស្រឡាញ់

«កុំទៅបានទេ សុំអង្វរកុំទៅអីKuxing ហ៊ឹកៗ»ទឹកភ្នែកស្រក់ចុះកាត់ថ្ពាល់របស់គេ ក្នុងទ្រូងដូចជាមានគេពុះយកបេះដូងមួយចំហៀងចេញទៅ បេះដូងដែលគេគិតថានឹងពេញលេញតែពេលនេះបែរជាមានអារម្មណ៍ថាមានប្រហោងកាន់តែធំ

«សុំទោសហ៊ឹក..សុំទោសអូនមិនអាចធ្វើអ្វីបានទេ»Kuxingពោលទាំងអួលដើមក ដៃអោបតូចប្រឹងអោបនាយឲ្យណែនព្រោះមិនចង់ឃ្លាតឆ្ងាយពីគេឡើយ

«កុំយំអី ពេលឃើញបងបែបនេះអូនឈឺចាប់ណាស់»Kuxingទាញនាយចេញពីខ្លួន លើកដៃជូតទឹកភ្នែកឲ្យនាយលួងលោមគេទាំងទឹកភ្នែករបស់នាងស្រក់ធ្លាក់មកឥតឈប់សោះ

«បងមិនចង់បាត់បង់អូន មិនចង់បាត់បង់មនុស្សដែលបងស្រលាញ់ សូមអូនសម្រេចបំណងចុងក្រោយរបស់បង បងចង់ឲ្យអូនត្រឡប់មករកបងរាល់មួយឆ្នាំម្តងនៅថ្ងៃដែលយើងបែកគ្នាបានទេ?»Jungkookប្រាប់ពីបំណងចុងក្រោយរបស់ខ្លួនទៅដល់រាងតូចនាងជ្រួញចិញ្ចើម

«ថាម៉េច..?»

«សម្រេចបំណងចុងក្រោយនេះឲ្យបងបានដែរទេ?»រាងក្រាស់សម្លឹងនាងមិនដាក់ភ្នែក ដំណក់ទឹកក៏ចេះតែជ្រាបចេញពីភ្នែករបស់គេ នាងស្រូបខ្យល់មួយដង្ហើមធំទើបតបនឹងគេ

«បាន បំណងប្រាថ្នាចុងក្រោយរបស់បងមួយនេះអូននឹងសម្រេចឲ្យ»

«បងនឹងចាំអូន ឆ្នាំក្រោយនេះពួកយើងនឹងជួបគ្នាម្តងទៀតអូនត្រូវតែមកឮទេ?»

«អូននឹងមករកបង»Kuxingងក់ក្បាលញាប់ឆ្មេរ ដៃក្រាស់លូកអង្អែលថ្ពាល់ដែលដាបដោយទឹកភ្នែក

«បងស្រឡាញ់អូនMin Kuxing»

«អូនស្រឡាញ់បងJeon Jungkook»គ្រាន់តែនិយាយចប់ភ្លាម រាងកាយរបស់នាងក៏ចាប់ផ្តើមរលាយប្រែក្លាយទៅជាពន្លឺតូចៗហោះឡើងទៅលើមេឃ នាយកំលោះសម្លឹងមើលមនុស្សដែលខ្លួនស្រឡាញ់ចាកចេញទៅទីឆ្ងាយដូចជាយកបេះដូងគេចេញពីប្រាណ ផ្ទៃមុខដែលធ្លាប់តែជាសាច់ជាឈាមប្រែក្លាយទៅជាពន្លឺពណ៌សបន្តិចម្តងៗ ទឹកភ្នែករបស់គេស្រក់ចុះមកកាន់តែខ្លាំងដៃដែលអង្អែលមុខរបស់នាងអម្បាញ់មិញពេលនេះបានត្រឹមតែប៉ះខ្យល់អាកាសប៉ុណ្ណោះព្រោះរាងស្តើងបានរសាត់ទៅលើមេឃបាត់ទៅហើយ នាយងើយមើលទៅលើមេឃនៅលើដំបូលដែលមានមនុស្សពីរនាក់ពេលនេះសល់ត្រឹមគេម្នាក់ឯង

«បងនឹងរង់ចាំអូន»Jungkookពោលទាំងដែលគេមិនដឹងដូចគ្នាថានាងនឹងត្រឡប់មករកគេវិញឬអត់?

1ឆ្នាំកន្លងផុតទៅ

រាងក្រាស់ឈរនៅមុខកញ្ចក់ទាញសារ៉េកអាវខូវប៊យរបស់ខ្លួនឲ្យបានរៀនរយ នាយសម្លឹងមើលមុខខ្លួនឯងនៅក្នុងកញ្ចក់ ស្នាមញញឹមដ៏ស្រស់បង្ហាញនៅលើរង្វង់មុខសង្ហាររបស់នាយJeon Jungkook គេរង់ចាំពេញមួយឆ្នាំទីបំផុតថ្ងៃនេះក៏មកដល់ មាឌមាំផ្ទៀងមើលនាឡិកាពណ៌ខ្មៅដែលពាក់នៅលើដៃ ទ្រនិចវែងចង្អុលលេខ12 ទ្រនិចខ្លីចង្អុលលេខ8 បញ្ជាក់ថាពេលនេះគឺម៉ោង8:00នាទីព្រឹក ក្រោយពីរៀបចំខ្លួនរួចគេក៏ចាកចេញពីcondo។ វត្តមាននាយសង្ហារលេចឡើងនៅមុខសាលារៀនដែលគេបានបញ្ចប់ការសិក្សាមកមួយឆ្នាំទៅហើយ ពេលព្រឹកបែបនេះទ្វាររបងសាលាត្រូវបានបិទព្រោះដល់ម៉ោងដែលសិស្សត្រូវចូលរៀន Jungkookឈរនៅផ្លូវទល់មុខសាលាហាក់ដូចជាកំពុងចាំនរណាម្នាក់ដូច្នោះដែរ ភ្លាមនោះមានខ្យល់មកពីណាក៏មិនដឹងបក់ចូលភ្នែករបស់គេធ្វើឲ្យផ្សាជាខ្លាំង គេក៏យកដៃយីភ្នែកបន្តិចរួចក៏បើកភ្នែកឡើងស្រាប់តែប្រទះរាងកាយតូចស្ថិតក្នុងរ៉ូបកស្រួចដៃខ្លីនិងមានបូរចំហៀងចង្កេះផង ពេលដែលភ្នែកពួកគេប្រសព្វគ្នាស្រីតូចម្នាក់នោះក៏ញញឹុមមកកាន់នាយកំលោះ គេបើកភ្នែកធំៗរំភើបចិត្តជាខ្លាំងមិននឹកស្មានថាការរង់ចាំរបស់គេពេញមួយឆ្នាំមកនេះមិនខកបំណងមែន Jungkookងាកមើលឆ្វេងស្តាំរួចក៏ដើរឆ្លងផ្លូវទៅរកនារីជាទីស្រឡាញ់ នាយចូលទៅអោបនាងក្រមុំពេលដែលរូបនាងឈរនៅខាងមុខគេ។

«បងត្រេកអរដែលបានជួបអូនម្តងទៀត»Jungkookអោបនាង និយាយដោយត្រេកអរជាខ្លាំងបេះដូងរបស់គេលោតញាប់ខ្លាំង

«អូននឹកបងណាស់»Kuxingអោបគេយ៉ាងណែនតាមតែចិត្តនឹករលឹករបស់នាង ក្រោយពីបែកគ្នាមួយ

ឆ្នាំអ្នកទាំងពីរក៏អាចជួបគ្នាម្តងទៀតតាមបំណងប្រាថ្នារបស់Jungkookពួកគេឈរអោបគ្នាមួយ

សន្ទុះទើបនាយដកខ្លួនចេញពីនាងនិងសម្លឹងមុខនាងឲ្យបានពេញភ្នែក

«ម៉េចក៏បងដឹងថាអូននឹងមកទីនេះ?»Kuxingសួរនាយព្រោះនាងមិនគិតថាគេនឹងមកឈរចាំនាងនៅមុខសាលារៀននេះសោះ

«បងក៏មិនដឹងដែរ បងគ្រាន់តែមកតាមចិត្តរបស់បងវាប្រាប់បងឲ្យមកទីនេះ»Jungkookស្រវ៉ាចាប់ដៃរបស់នាងមកផ្ទប់នឹងទ្រូងកន្លែងដែលបេះដូងរបស់គេកំពុងលោតស្រែករកឈ្មោះនាង

«ឆ្គួតមែន»ស្រីស្រស់សើចនឹងចម្លើយរបស់គេ

«បងមិនគិតថាបំណងរបស់បងអាចបានសម្រេចទេ តែបងរង់ចាំអូន ហើយអូនក៏ត្រឡប់មករកពិតមែន អរគុណអូនខ្លាំងណាស់»

«អូនទៅវិញទេដែលត្រូវអរគុណៗដែលប៉ងប្រាថ្នាមួយនេះដែលធ្វើឲ្យអូនអាចត្រឡប់មករកមនុស្សដែលអូនស្រឡាញ់ម្តងទៀត»

«ប៉ុន្តែអូនមានពេលត្រឹម24ម៉ោងប៉ុណ្ណោះ ម៉ោង8ព្រឹកស្អែកអូនត្រូវត្រឡប់ទៅវិញហើយ»Kuxingប្រាប់នាយទាំងមុខស្រពោនដែលអ្នកទាំងពីរមានពេលនៅជាមួយគ្នាត្រឹម1ថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ

«តែមួយថ្ងៃទេឬ?»Jungkookសួរនាងទាំងមិនសប្បាយចិត្តបែកគ្នាមួយឆ្នាំតែអាចជួបគ្នានិងនៅជាមួយនាងតែថ្ងៃ រាងតូចងក់ក្បាល

«បើអ៊ីចឹងយើងឆាប់ទៅ! ពួកយើងនៅសល់ពេលមិនច្រើនទេ»Jungkookចាប់ដឹកដៃនាងដើរទៅយ៉ាងលឿន

«ទៅណា?»

«ទៅណាក៏បានដែរ ឲ្យតែទីនោះមានអូន»Jungkookងាកមកប្រាប់ស្រីតូច នាងញញឹមឡើងពេលបានឮអ្វីដែលគេនិយាយ នាយបន្តដឹកដៃនាងរត់ឆ្លងផ្លូវតម្រង់ទៅរកឡានដែលចតទុកនៅឯចំណត ពេលមកដល់ចំណតឡានគេក៏បើកទ្វារឲ្យនាងរួចឡើងឡានបើកចេញទៅ គេនឹងនាំនាងទៅគ្រប់ទីកន្លែងដែលនាងចង់ទៅមិនថាឆ្ងាយប៉ុណ្ណាយូរប៉ុណ្ណានិយាយរួមពេលវេលារបស់គេពេញមួយថ្ងៃនេះគឺឲ្យទៅនាង កំដរនាង នៅក្បែរនាងមិនឲ្យខកសូម្បី1វិនាទី