"បំណងប្រាថ្នាទី1"

Episode 2

«នាងនិយាយនេះពិតឬអត់?»Jungkookសួរដោយមិនប្រាកដក្នុងចិត្តនៅអ្វីដែលស្រីស្រស់បាននិយាយ

«លោកគិតថារឿងទាំងនេះសមនិយាយលេងសើច?»Kuxingសួរបកទៅនាយវិញ នាងដឹងថាវាជារឿងដែលពិបាកបើចង់ឲ្យនរណាម្នាក់មកជឿលើរឿងទាំងអស់នេះដោយសារអ្នកមុនៗទៀតក៏មិនខុសគ្នាដែរ

«Ok ខ្ញុំជឿនាង ប៉ុន្តែខ្ញុំមិនត្រូវការបំណងប្រាថ្នាអ្វីទេ នាងទៅរកអ្នកផ្សេងទៅ»Jungkookងើបឈរដើរទៅចាក់ទឹកមួយកែវយកមកផឹក ត្បិតនាយដូចជាខះកណាស់ពេលដែលនិយាយជាមួយនាង បន្ទាប់មកនាយក៏ដើរមកផ្អែកជញ្ជាំងដែលនៅឆ្ងាយពីរាងតូចប្រហែលជាង2ម៉ែត្រ គេមិនសូវត្រូវធាតុជាមួយនាងទេចឹងហើយនៅឲ្យឆ្ងាយពីគ្នាទើបល្អ

«លោកគិតថាខ្ញុំអាចដើរទៅសម្រេចបំណងឲ្យអ្នកណាក៏បានតាមតែចិត្តចឹងឬ?ខ្ញុំក៏មានច្បាប់ទម្លាប់របស់ខ្ញុំដែរ»

«ខ្ញុំមិនខ្វល់ថានាងមានច្បាប់ទម្លាប់អ្វីនោះទេ តែអញ្ជើញអ្នកនាងទៅសម្រេចបំណងស្អីទាំងនេះទៅឲ្យអ្នកណាក៏ស្រេចតែនាង សម្រាប់ខ្ញុំវិញគឺខ្ញុំមិនចង់បាន ខ្ញុំគ្មានបំណងប្រាថ្នាអ្វីដែលត្រូវឲ្យអ្នកនាងមកសម្រេចឲ្យនោះទេ»

«មិនមែនលោកគ្មានបំណងប្រាថ្នានោះទេ មកពីលោកមិនទាន់នឹកឃើញប៉ុណ្ណោះ»Kuxingព្យាយាមបកស្រាយឡើងអស់ពីចិត្តដើម្បីឲ្យនាយកំលោះរបស់យើងយល់ គ្រាន់តែប្រាប់បំណងប្រាថ្នារបស់ខ្លួនតើវាពិបាកណាស់ណាទៅ?

«នាងនិយាយមិនចេះស្តាប់គ្នាពិតមែន ប្រាប់ហើយថាខ្ញុំគ្មានបំណងប្រាថ្នាទេ»Jungkookហាក់ដូចជាអស់ភាពអត់ធ្មត់ជាមួយស្រីប្លែកមុខម្នាក់ហើយ

«លោកព្យាយាមរកនឹកទៅមើល៎ មិនយូរទេលោកប្រាកដជានឹកឃើញ»

«បើខ្ញុំប្រាប់បំណងប្រាថ្នាខ្ញុំទៅនាង នាងនឹងចេញពីខ្ញុំមែនទេ?»Jungkookសម្លឹងមើលមុខដ៏គួរឲ្យធុញទ្រាន់របស់ស្រីល្អ

«លោកកុំនិយាយធ្វើដូចជាខ្ញុំចង់នៅក្បែរលោកអី បើមិនកុំដោយសារភារកិច្ចខ្ញុំក៏មិនតាមលោកត្រុកៗតាំងពីព្រឹកទល់យប់បែបនេះដែរ»Kuxingបង្ហាញភាពមិនចេញចិត្តចំពោះសម្តីរបស់នាយសង្ហារ គេដូចជាជឿជាក់នឹងខ្លួនឯងពេកហើយ

«ចឹងសូមនាងចាំស្តាប់ បំណងប្រាថ្នាទី1របស់ខ្ញុំគឺ មានលុយចាយមិនខ្វះមិនបាច់រកក៏មានលុយចាយដែរ បំណងប្រាថ្នាទៅ2គឺក្លាយជាមនុស្សល្បីល្បាញដោយខ្ញុំចាំបាច់ធ្វើអីទាំងអស់»និយាយដល់ត្រឹមនេះក៏ត្រូវKuxingកាត់

«បំណងប្រាថ្នាស្អីនឹង?»Kuxingហួសចិត្តនឹងបំណងទី2របស់គេជាខ្លាំង

«កុំនិយាយកាត់ខ្ញុំ ខ្ញុំមិនចូលចិត្ត»Jungkookជ្រួញចិញ្ចើមមិនពេញចិត្តពេលនាងនិយាយកាត់

«ក៏បានខ្ញុំឈប់និយាយកាត់លោកហើយ»Kuxingងក់ក្បាលមិនចង់ប្រកែកជាមួយនាយច្រើនទេ ខ្លាចថាយប់នេះនិយាយរឿងនេះមិនចប់

«បំណងប្រាថ្នាចុងក្រោយគឺខ្ញុំចង់បានជីវិតអមតៈ»Jungkookបន្ថែមសម្លេងរាងខ្លាំងជាមុនរួចដាក់កែវទឹកទៅលើតុបន្ទាប់ពីផឹកអស់

«ខ្ញុំមិនមានពេលលេងសើចជាមួយលោកទេណា»Kuxingមកឈរពីមុខនាយនិងច្រត់ចង្កេះសម្លឹងគេទាំងមិនពេញចិត្ត ចំណែករាងក្រាស់ខំពិតជញ្ជាំងព្រោះចម្ងាយរវាងគេនិងនាងគឺត្រឹមកន្លះជំហានប៉ុណ្ណោះ

«អ្នកណាថាខ្ញុំលេងសើច?ខ្ញុំនិយាយមែននេះជាបំណងប្រាថ្នារបស់ខ្ញុំ»Jungkookនិយាយបណ្តើរបោះជំហានមកសាឡុងបណ្តើរ រួចទម្លាក់ខ្លួនទៅលើសាឡុងទើបបន្ត...

«នាងឆាប់សម្រេចបំណងឲ្យខ្ញុំទៅហើយទៅណាក៏ទៅចុះ»

«ខ្ញុំទៅណាមិនបានទាំងអស់បើលោកចង់ឲ្យខ្ញុំចេញពីលោកឆាប់ៗក៏ប្រាប់បំណងពិតប្រាកដមកមិនមែននិយាយលេងសើចបែបនេះទេ»Kuxingបើមកចំមុខនាយ

«នេះហើយជាបំណងរបស់ខ្ញុំ»

«មិនមែន វាមិនមែនជាបំណងរបស់លោក បើលោកនៅតែមិនប្រាប់បំណងរបស់លោកទៀតខ្ញុំមិនអាចទៅកន្លែងដើមរបស់ខ្ញុំបានទេ»

«ខ្ញុំឈប់និយាយជាមួយនាងហើយ អញ្ចេះក៏មិនបានអញ្ចុះក៏មិនបាននាងទៅរកអ្នកផ្សេងទៅ»Jungkookក្រោកឡើងមកទាញដៃរាងល្អិតអូសនាងដើរសម្តៅទៅរកមាត់ទ្វារ ទ្វារត្រូវរបើកដោយដៃមាឌមាំ

«ទៅវិញទៅ ខ្ញុំលែងចង់សម្រេចបំណងប្រាថ្នាស្អីហើយ អញ្ជើញនាងទៅរកអ្នកផ្សេងចុះ»Jungkookរុញនាងចេញទៅខាងក្រៅហើយបិទទ្វារវិញមួយទំហឹង ធ្វើឲ្យKuxingត្រៀមលក្ខណៈប្រកែកមិនទាន់

«ហ៊ើយ Jungkook»

តុក តុក តុក

«Jungkookបើកទ្វារ»Kuxingស្រែកពីខាងក្រៅនាំការរំខានដល់អ្នកខាងក្នុង តើចង់យ៉ាងម៉េចឲ្យប្រាកដ?ប្រាប់បំណងប្រាថ្នាហើយមកថាមិនមែនជាបំណងពិតប្រាកដ មិនយល់ថានាងគិតស្អីទេ

«ឈប់រំខានខ្ញុំទៅ!! ទៅរកអ្នកផ្សេងទៅ!!»សម្លេងពីខាងក្នុងបន្លឺចូលសោតវិញ្ញាណរបស់នាង ទើបនាងបញ្ឈប់ការគោះទ្វារ

«ខ្ញុំមិនទៅណាទេ ខ្ញុំនឹងនៅចាំទាល់តែលោកនឹកបំណងប្រាថ្នារបស់លោកឃើញព្រោះថាបើខ្ញុំមិនអាចសម្រេចភារកិច្ចចុងក្រោយនេះបានខ្ញុំក៏ទៅណាមិនបានដូចគ្នាឮដែរទេJeon Jungkook»Kuxingនិយាយចប់ក៏ប្រែខ្លួនចាកចេញពីមុខបន្ទប់នាយកំលោះ Jungkook

ឈរផ្អែកទ្វាររហូតដល់ស្ងាត់សម្លេង នាយក៏អឺតមើលតាមប្រហោងដែលមាននៅតាមទ្វារបន្ទប់Condoមិនឃើញសូម្បីស្រមោលរបស់នាង បញ្ជាក់ថានាងទៅបាត់ហើយ គេដកដង្ហើមធូរទ្រូង ទីបំផុតនាងត្រឡប់វិញហើយ។ គេមិនយល់ទាក់តែសោះថាគេទៅស្គាល់នាងតាំងពីពេលណា នៅសុខៗស្រាប់តែលេចរូបរាងនាងចេញមក មកប្រាប់គេថានាងអាចសម្រេចបំណងឲ្យគេបាន មិនដឹងមានគំនិតមកលេងសើចជាមួយគេឬយ៉ាងម៉េចឲ្យប្រាកដទេ។

ព្រឹកស្អែក

ទម្ងន់ជើងធ្ងន់ៗបោះម្តងមួយជំហានៗ ក្នុងចិត្តអន្ទះអន្ទែង បែរបន់កុំឲ្យឃើញមុខមនុស្សស្រីម្នាក់នោះទៀត ដៃក្រាស់ក្តាប់ខ្សែកាតាបយ៉ាងណែន សង្ឃឹមថានឹងមិនបានជួបនាងទៀតទេ។ ដំណើរចេះតែបន្តទៅមុខរហូត មកដល់មុខថ្នាក់រៀនតែរាងក្រាស់របស់យើងមិនទាន់ចូលទៅភ្លាមនោះទេគឺនៅឈរគៀនទ្វារ ដកដង្ហើមញាប់ៗទើបងាកទៅយឺតៗស្រាប់តែឃើញអ្នកដែលមិនចង់ជួបកំពុងអង្គុយនៅតុរៀនរបស់គេថែមទាំងញញឹមយ៉ាងស្រស៊មកកាន់នាយទៀតផងទើបគេរហ័សងាកមុខមកវិញ ធ្វើមុខដូចជាចង់យំ តើនាងនឹងរំខានគេដល់ពេលណាទៅ? បានត្រឹមសង្ឃឹមក្នុងចិត្តថានាងមិនរំលឹកពីរឿងនេះទៀត។

Jungkookដើរចូលមកក្នុងថ្នាក់ហាក់ដូចជាគ្មានរឿងអីកើតឡើង ទាំងដែលការពិតក្នុងចិត្តគេមិនស្ងប់ដូចជាទឹកមុខរបស់គេឡើយ។ នាយដាក់កាតាបទៅលើតុដាក់ខ្លួនអង្គុយក្បែរនាងល្អ មុននឹងដកសៀវភៅមួយក្បាលចេញយកមកមើលដូចជារាល់ដង។ ឃើញគេស្ងាត់មិននិយាយអ្វីទើបនាងក្រមុំដាច់ចិត្តធ្វើជាអ្នកបើកការសន្ទនា។

«លោកគិតចេញហើយឬ-»និយាយមិនទាន់ចប់ផងក៏ត្រូវJungkookនិយាយកាត់

«ឈប់និយាយ»Jungkookលើកដៃបង្អាក់ពាក្យរបស់នាង គេបិទភ្នែកសម្រួលអារម្មណ៍បន្តិចហើយក៏បន្ត...

«ខ្ញុំមិនចង់និយាយពីរឿងនេះទៀតទេ គ្រប់យ៉ាងគឺដូចដែលខ្ញុំនិយាយកាលពីយប់មិញ បើនាងធ្វើមិនបានទេសុំអ្នកនាងទៅរកអ្នកផ្សេងព្រោះខ្ញុំគ្មានបំណងប្រាថ្នាផ្សេងទេ»និយាយតែមាត់តែភ្នែកនាយសម្លឹងទៅត្រង់មិនចង់ប្រឈបមុខរបស់នាងទេ ឃើញមុខនាងពេលណានាំឲ្យចិត្តរបស់គេមិនស្រួលរាល់លើក

«មិនមែនខ្ញុំធ្វើមិនបាន!!ប៉ុន្តែមកពីវាមិនមែនជាបំណងចេញពីចិត្តរបស់លោកៗដឹងក្នុងចិត្តច្បាស់ណាថាអ្វីដែលលោកនិយាយគឺនិយាយឲ្យរួចពីមាត់តែប៉ុណ្ណោះ!»

Kuxingស្រែកដាក់នាយ នាងស្អប់បំផុតគឺមាននរណាម្នាក់និយាយថានាងមិនអាចធ្វើអ្វីមួយបាន ចំណែករាងក្រាស់វិញភ្ញាក់ក្រញ៉ាង នាងស្រាប់តែស្រែកដាក់ត្រចៀកបែបនេះគេសឹងនឹងធ្លាក់ពីលើកៅអី Jungkookមើលទៅភ្នែកក្រហមឆ្អិនឆ្អៅរបស់នាងក្រមុំដែលសម្លឹងមើលគេ បញ្ជាក់ថានាងកំពុងខឹង

«នាងចង់ឲ្យខ្ញុំប្រាប់នាងបែបណាទៀត ពេលខ្ញុំប្រាប់ថាគ្មានបំណងប្រាថ្នានាងនៅតែនិយាយដដែលៗ ដល់ខ្ញុំប្រាប់ពីបំណងរបស់ខ្ញុំនាងមកនិយាយថាខ្ញុំនិយាយឲ្យរួចពីមាត់ នាងចង់យ៉ាងម៉េចឲ្យប្រាកដ!?»Jungkookលមុខមកជិតនាងចង់ឲ្យនាងដឹងថាគេក៏ខឹងនាងដូចគ្នា កម្តៅក្តៅភាយៗចេញពីមុខនាងល្អិត មុខធ្លាប់តែសរលោងប្រែទៅជាក្រហមព្រឿងៗ ត្បិតមុខរបស់នាងនិងមុខគេនៅជិតគ្នាពេកហើយ រាងក្រាសខិតមុខកាន់តែគៀកមុខរបស់នាងព្រោះដូចជាមានអ្វីម្យ៉ាងដែលបញ្ជារឲ្យគេខិតមុខទៅនាង រង្វង់មុខមូលក្រឡង់របស់Kuxingដែលគេមិនដែលសម្លឹងឲ្យចំនោះពេលនេះគឺខុសគ្នាគ្រោះគេបានមើលមុខរបស់នាងពេញភ្នែក បបូរមាត់តូចពណ៌ផ្កាឈូក ចិញ្ចើមងខ្វង់ ភ្នែកធំៗ ច្រមុះស្រួចៗ ថ្ពាល់ពណ៌ក្រហមស្រាលនាងអៀនឬ? មិនអៀនទើបចម្លែកព្រោះមុខរបស់គេនៅឆ្ងាយពីមុខនាងត្រឹមមួយចង្អុលដៃប៉ុណ្ណោះ ហេតុអីក៏នាងស្អាតម៉្លេះ?ម៉េចក៏គេមិនព្រមមើលមុខនាងឲ្យបានច្បាស់កាលពីម្សិលមិញ អារម្មណ៍អ្នកកំលោះកំពុងតែរវើរវាយភ្លាមនោះមានសម្លេងមួយស្រែកមក

«គ្រូមកហើយ»សម្លេងរបស់សិស្សក្នុងថ្នាក់ស្រែកកាត់ចង្វាក់ទើបអ្នកទាំងពីប្រញាប់រាបឬកមកជាធម្មតាវិញ។ Kuxingព្យាយាមសម្រួលអារម្មណ៍ឲ្យមកជាធម្មតាវិញ នាងអង្គុយឡើងរឹងខ្លួនមិនកម្រើកមិនសូម្បីហើបមាត់និយាយអ្វីមួយម៉ាត់ គ្រូក៏ដើរចូលមកបង្រៀនដូចសព្វមួយដង។

រយៈពេល4ម៉ោងត្រូបានបញ្ចប់សិស្សានុសិស្សនាំគ្នាត្រឡប់ទៅផ្ទះរៀងខ្លួន មិនខុសអីពីកំលោះក្រមុំមួយគូដែលដើរតាមចិញ្ចើមផ្លូវត្រឡប់ទៅទីជម្រកវិញ។ ដើរបានបន្តិចរាងក្រាស់ក៏ទុចដំណើរឈប់មួយកន្លែងធ្វើឲ្យនាងល្អិតដើរមកបុកពីក្រោយមួយទំហឹង។

«អួយម៉េចក៏ឈប់មិនប្រាប់អ៊ីចឹង?»Kuxingអង្អែលថ្ងាសខ្លួនថ្នមៗ ដើរបុកគេមិញនេះបង្កជាការឈឺចាប់ដល់ថ្ងាសរបស់នាងដោយខានមិនបាន

«នាងឈប់ដើរតាមខ្ញុំទៅ នាងដើរតាមខ្ញុំតាំងពីចូលរៀនមកដល់ពេលនេះអ្នកដែលគេមិនដឹងប្រហែលជាគិតថាខ្ញុំធ្វើអីនាងជាមិនខានបានជានាងដើរតាមខ្ញុំរហូតមិនឈប់សោះ»

«ខ្ញុំនឹងដើរតាមលោកគ្រប់ទីកន្លែងរហូតដល់លោកនឹកឃើញបំណងប្រាថ្នាដែលអាចឲ្យខ្ញុំសម្រេចបាន»

«ពេលខ្ញុំចូលបន្ទប់ទឹកនាងចូលតាមខ្ញុំដែរមែនទេ?»Jungkookមានចេតនាសួរឌឺទៅកាន់នាង

«មិនប្រាកដទេ»Kuxingញាក់ស្មានិងតបទៅនាយវិញទាំងមិនដឹងថាគេសួរបញ្ឈឺ

«នេះនាង...ហ៊ើយ ខ្ញុំប្រាប់នាងប៉ុន្មានដងហើយថាខ្ញុំគ្មានបំណងប្រាថ្នាអីទេ»Jungkookឆ្លើយតបដោយភាពធុញទ្រាន់ ម៉េចក៏នាងចូលចិត្តនិយាយដដែលៗម៉្លេះ?ប្រាប់ថាគ្មានហើយនៅតាមទៀត នេះមិនខុសអីពីម្ចាស់បំណុលតាមទារលុយពីកូនបំណុលទេ

រីង រីង រីង

សម្លេងទូរស័ព្ទរោទ៍កាត់ផ្តាច់ការសន្ទនារវាងអ្នកទាំងពីរ Jungkookលូកដៃចូលទៅក្នុងហោប៉ៅខោដើម្បីយកទូរស័ព្ទមកមើលថាអ្នកណាជាអ្នកcallមកព្រោះនេះជាសម្លេងចេញពីទូរស័ព្ទរបស់គេ ឃើញថាលេខរបស់បងប្រុសគេក៏ចុចទទួល

«អាឡូ បងមានការអីមែនទេបានជាcallខ្ញុំ?បើមិនមានការអ្វីទេបងមិនcallមកខ្ញុំទេមើលទៅ»Jungkook

សួរតាមរបៀបអ្នកដែលជាបងប្អូននិយាយលេងសើចនឹងគ្នា

«ហាស!!ថាម៉េច?Ok okខ្ញុំទៅដល់ឥឡូវហើយ»ទឹកមុខរបស់នាយប្រែជាស្លេកពេលស្តាប់ទូរស័ព្ទរួច នាយប្រញាប់ចុចបិទទូរស័ព្ទមុននឹងងាករកមើលឡានតាក់ស៊ី ឃើញឬកពារឆ្លេឆ្លារបស់នាយបែបនេះKuxingឆ្ងល់ទើបសួរ...

«មានរឿងអី?ម៉េចក៏ស្លន់ស្លោបែបនេះ?»

«បងប្រុសរបស់ខ្ញុំជួបគ្រោះថ្នាកចរាចរណ៍កំពុងនៅមន្ទីពេទ្យ ខ្ញុំត្រូវទៅឥឡូវនេះ»Jungkookងាកមកនិយាយជាមួយនាងដោយទឹកមុខភ័យព្រួយ

«ខ្ញុំសុំទៅជាមួយផង»Jungkookមើលមុខនាងបន្តិចតែមុនគិតច្រើនទេក៏ងក់ក្បាលព្រមឲ្យទៅជាមួយ

___

ដំណើរញាប់ៗបង្ហាញពីភាពប្រញាប់ខ្លាំងរបស់នាយសង្ហា ពេលចូលមកដល់មន្ទីពេទ្យភ្លាមនាយក៏រត់ទៅសួរគិលានុបដ្ឋាយិកាដែលរងចាំទទួលភ្ញៀវ បន្ទាប់ពីដឹងបន្ទប់ដែលបងប្រុសខ្លួនកំពុងព្យាបាលហើយនោះនាយក៏រត់ទៅភ្លាម នាងក្រមុំយើងវិញតាមនាយសឹងមិនទាន់។ ពួកគេទាំងពីរចូលទៅក្នុងជណ្តើរយន្តរួចចុចទៅជាន់ទី3។ ឃើញគេដូចជាភ័យបែបនេះនាងក្រមុំយើងក៏រហ័សនិយាយលួងលោមគេត្បិតមិនចង់ឲ្យគេគិតច្រើន

«លោកកុំភ័យពេកអី បងប្រុសរបស់លោកច្បាស់ជារួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់»

«ខ្ញុំក៏សង្ឃឹមអ៊ីចឹងដូចគ្នា»

ទឹង

ទឹប ទឹប ទឹប

«បងប្រុស»Jungkookរត់មកដល់មុខបន្ទប់សង្រ្គោះបន្ទាន់ឃើញបុរស5នាក់ ខ្លះឈរ ខ្លះអង្គុយនៅមុខបន្ទប់

«Jungkook»Jiminដែលជាបងប្រុសម្នាក់របស់នាយឧទានឡើង

«បងJinយ៉ាងម៉េចហើយ»Jungkookសួរដោយក្តីបារម្ភពេញទ្រូង

«មិនទាន់ដឹងទេ គ្រូពេទ្យមិនទាន់ចេញមកទេ»Namjoonដែលអង្គុយឈ្ងោកមុខឆ្លើយ

«ស្រីម្នាក់នេះជាអ្នកណាគេ?»Taehyungដែលឈរក្បែរJiminសួរពេលឃើញនារីប្លែកមុខម្នាក់ដែលឈរជិតរាងក្រាស់

«ខ្ញុំជាមិត្តភក្តិJungkook»មាឌមាំមិនទាន់ឆ្លើយផងKuxingរហ័សឆ្លើយជំនួសនាយភ្លាម

ក្រាក

សម្លេងបន្ទប់របើកបង្ហាញលោកគ្រូពេទ្យវ័យរាងជ្រេស្ថិតក្នុងឈុតវះកាត់ដើរចេញមក ឃើញដូចនេះអ្នកដែលឈរផ្អែកជញ្ជាំងជិតទ្វារវះកាត់ប្រញាប់ដើរមកសួរ...

«លោកគ្រូពេទ្យបងប្រុសរបស់ខ្ញុំយ៉ាងម៉េចទៅហើយ»J-hopeមកឈរក្បែរលោកគ្រូពេទ្យចំណែកអ្នកផ្សេងទៀតក៏ដើរមកជិតព្រោះចង់ដឹងពីអាការៈរបស់អ្នកដែលនៅក្នុងបន្ទប់សង្រ្គោះបន្ទាន់ដូចគ្នា

«ខ្ញុំសូមចូលរួមសោកស្តាយផង ខ្ញុំបានព្យាយាមអស់ពីលទ្ធភាពហើយប៉ុន្តែសភាពអ្នកជំងឺធ្ងន់ធ្ងរពេកទើបខាងយើងមិនអាចជួយបាន»ឮលោកគ្រូពេទ្យនិយាយដូច្នេះអ្នកគ្រប់គ្នាហាក់ស្លុតចិត្តជាខ្លាំង

«មិនពិត»Sugaក្រវីក្បាលនិងឧទានទាំងមិនជឿចំពោះអ្វីដែលគ្រូពេទ្យបាននិយាយ

«អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចចូលទៅមើលសពបាន បន្តិចទៀតនឹងមានក្រុមគ្រូពេទ្យមកនាំសពទៅបន្ទប់តម្កល់សពហើយ»លោកគ្រូពេទ្យនិយាយរួចក៏ដើរទៅបាត់ទុកឲ្យសាច់ញាតិនៅមើលសពដែលនៅក្នុងបន្ទប់សង្គ្រោះបន្ទាន់នោះ។ សាច់ញាតិនាំគ្នាដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់នៅឡើយតែនាយកំលោះរបស់យើងដែលមិនអាចទទួលយកនូវអ្វីដែលបានកើតឡើងរំពេចនោះJungkookស្រាប់តែនឹកឃើញរឿងម្យ៉ាង មុននឹងងាកទៅមើលKuxingដែលមានទឹកមុខក្រៀមក្រំមិនខុសពីអ្នកផ្សេងទៀត រួចក៏អូសដៃនាងដើរទៅរកកន្លែងស្ងាត់ដើម្បីនិយាយគ្នា

«លោកនាំខ្ញុំមកទីនេះធ្វើអី?»Kuxingសួរទាំងមីងម៉ាំងដែលគេអូសមកកន្លៀតជញ្ជាំងដោយឬកពារលឹបលៗ

«នាងនិយាយថានាងអាចសម្រេចបំណងប្រាថ្នាឲ្យខ្ញុំបាន3មែនទេ»

«មែនហើយ»

«ឥឡូវនេះខ្ញុំមានបំណងប្រាថ្នាហើយនាងអាចសម្រេចឲ្យខ្ញុំបានឬអត់?»

«និយាយមកចុះឲ្យតែវាជាបំណងប្រាថ្នាពិតប្រាកដរបស់លោកខ្ញុំសម្រេចឲ្យបានទាំងអស់»Kuxingញញឹមទៅកាន់នាយ នាំក្តីសង្ឃឹមឲ្យជ្រៀបចូលទៅក្នុងបេះដូងរាងក្រាស់

«នាងជួយឲ្យបងប្រុសរបស់ខ្ញុំរស់ឡើងវិញបានទេ?»Jungkookមើលទៅនាងទាំងរលីងរលោង ពាក្យសម្តីនាងនាំឲ្យគេនៅមានសង្ឃឹមថានឹងអាចឲ្យបងប្រុសដឹងខ្លួនមកវិញ

«លោកចង់ឲ្យខ្ញុំជួយគេឲ្យរស់ឡើងវិញ?»Kuxingសួរដោយភ្ញាក់ផ្អើល ទឹកមុខរបស់នាងហាក់បីដូចជារបស់ដែលកាត់ផ្តាច់ក្តីសង្ឃឹរបស់នាយឬសំណើររបស់គេលើសពីសមត្ថភាពរបស់នាងដែលអាចធ្វើទៅបាន?មានន័យថាបងប្រុសរបស់គេនឹងត្រូវស្លាប់តើមែនទេ?

To be continue...