⟨ Unicode Version ⟩

“ ကြယ်တစ်ပွင့်ရဲ့လက်ထပ်မင်္ဂလာ ”

အပိုင်း တစ်

" ကန်ထယ်အို ~~ ကန်ထယ်အို ရှိနေလား ငါ ဝင်လာခဲ့မယ်နော် "

ခပ်ဟဟလေးပွင့်နေတဲ့ ဟိုတယ်အခန်းတံခါးရဲ့လက်ကိုင်ကို မရဲတရဲဆုပ်ကိုင်လိုက်မိသည်။ ခံစားချက်တွေက စိုးထိတ်နေပေမယ့်ကန်ထယ်အိုဆီက ယူရမယ့်အဖွဲ့လိုက်ပရောဂျက်ကို ဒီနေ့ရမှဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ကန်ထယ်အိုဆီကို ဖုန်းဆက်မေးတော့ ကန်ထယ်အို သူ့ကို ချိန်းဆိုခဲ့သည့်နေရာက Silver Villageဟိုတယ်ရဲ့ အခန်းနံပါတ် 1997ဆီ~~။ စိတ်ထဲသွားရမှာ စနိုးစနောင့်ဖြစ်နေပေမယ့် စကောလာကျောင်းသားဖြစ်တဲ့သူ့အတွက် အဖွဲ့လိုက်ရမှတ်က အရေးကြီးသည်လေ။

" ကန်ထယ်အို ~ "

ဝင်လာမယ်ပြောလိုက်ပေမယ့် မဝင်ရဲနေတာမို့ထပ်ခေါ်လိုက်မိသည်။ ကန်ထယ်အိုဆိုတာက ဖော်ရွေတတ်ပြီး သိပ်ကိုခင်ဖို့ကောင်းတဲ့အတန်းဖော်တစ်ယောက်ပါ။နေပုံထိုင်ပုံက အရမ်းခေတ်ရှေ့ပြေးသလို ကျောင်းတုန်းကလည်း အရမ်းပေါ်ပြူလာဖြစ်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ ကောင်လေးတွေကိုလည်း ထည်လဲတွဲတတ်သလို ကောင်မလေးတစ်ချို့နဲ့လည်း ဇာတ်လမ်းတွေရှိတာဖြစ်သည်။

အဲ့လိုလူက အခုလို ဟိုတယ်မှာရှိနေတာ မထူးဆန်းပေမယ့် ကင်ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့သူ့အတွက်ကတော့ ထူးဆန်းသည်။ ပရောဂျက်တစ်ခုကို ဟိုတယ်ခန်းထိ လိုက်တောင်းရမှာလေ။

ဆော့ဂျင် လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ည ခုနှစ်နာရီထိုးတော့ပေမည်။အချိန်ပိုင်းအလုပ်က ကပ်နေသည့်အပြင် မြန်မာဆီလွှဲရမယ့် Kpop Merchတွေအတွက် Deliveryကောင်လေးဆီအပ်ရဦးမှာဖြစ်သည်။ နှောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားဆိုပေမယ့် အမှတ်ကောင်းရင် အမေရိကားက ဒီပလိုမာသင်တန်းတွေအတွက် စကောလာရနိုင်ချေရှိတာမို့ ဒီလို ပရောဂျက်အသေးလေးကရမယ့် အမှတ်စကလို့ အရာရာဟာ သူအဖို့ရေးကြီးသည်ပင်။

" ကန်ထယ်အိုရေ ငါတကယ်ဝင်လာပြီ "

မျက်မှန်လေးကို ပင့်တင်ကာ အားတင်းပြီး တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆွဲဖွင့်ဝင်မိသည်။ မိုးပြာရောင်ကြယ်သီးရှပ်လေးကို ဂျင်းအပြဲနဲ့ တွဲဝတ်ထားတဲ့သူဟာ ပရောဂျက်ဖိုင်တွဲကိုလည်း လက်ထဲမှာ ပိုက်လျက်သားပင်။

အဆင့်မြင့်ဟိုတယ်ခန်းထဲကို ဝင်သွားတာနဲ့ အေးစိမ့်စိမ့်ခံစားချက်ကြီးက တိုးဝင်လာသည်။ အဲ့ဒီလိုပဲ မီးအမှိန်လေးသာ လင်းနေပြီး ရနံ့သင်းသင်းတစ်ခုက သူ့အာရုံကို ညှို့ငင်သွားသည်။ မှောင်နေတယ်ဆိုပေမယ့် မီးသေးသေးတွေကြောင့် ကောင်းကောင်းမြင်နိုင်ပါသေးသည်။ မရဲတရဲနဲ့ အခန်းကျယ်ကြီးထဲ ဝင်မိတော့ မြင်လိုက်ရတဲ့မျက်နှာလေးကြောင့် နေရာမှာတင် နှလုံးခုန်သံတွေ ရပ်တန့်သွားသည်။

အိုးမိုင်ဂေါ့! JK? မဟုတ်သေးဘူး !! Standeeများလား ...

ကုတင်အစွန်းမှာ ထိုင်ကာ မျက်ဝန်းတွေပိတ်ရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ချွေးစေးတွေပြန်ပြီး သည်းခံနေပုံရတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်။ သူ မွေးကတည်းက ကမ္ဘာကျော်အိုင်ဒေါလ်တစ်ယောက်ကို Fansginနဲ့ Concertတွေကလွဲ အပြင်မှာ မမြင်ဖူးပါ။ အခုတော့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ကို ရောက်ခဲ့ပေမယ့် အခြေအနေတွေက စိတ်ကူးယဉ်ထားသလိုမျိုးဖြစ်မနေခဲ့။ ရုတ်တရုက် ချစ်ရသူမျက်နှာကို မြင်မိလို့ အံ့ဩသွားပေမယ့် ထိုခံစားချက်ဟာ တဖြည်းဖြည်းကြောက်လန့်စရာအဖြစ်ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ အခန်းထဲက ပြန်ထွက်ဖို့နောက်ကို ခြေလှမ်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ ဖြတ်ကနဲ့ မော့ကြည့်လာပါတဲ့ဂျွန်ဂျောင်ဂု။

စကရင်ပေါ်မှာ မြင်နေကျသလင်းကျောက်လေးလို ကြည်လင်တောက်ပနေတဲ့အကြည့်မျိုးမဟုတ်ခဲ့သလို ပြုံးရယ်နေတဲ့မျက်ဝန်းတွေလည်းမဟုတ်ခဲ့။ စတိတ်ပေါ်ရောက်သွားလို့ moodဝင်နေတဲ့ အားမာန်တွေနဲ့အကြည့်မဟုတ်သလို ယုန်သွားလေးတွေ ထုတ်ပြီး ပြုံးပြတတ်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ခဲ့။ သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့တာက ရီဝေဝေနဲ့ ရမ္မက်ခိုးဝေတဲ့အကြည့်တွေဖြစ်သည်။

ချစ်စိတ်ထက် ကြောက်စိတ်က ပိုအလေးသာနေသည်မို့ ချက်ချင်းအခန်းအပြင်ဘက်ကို ပြေးထွက်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့ပေမယ့် ဆိုဖာနဲ့တိုက်မိကာ မှောက်ကျသွားတဲ့သူ့အဖြစ်။ ပရောဂျက်ဖိုင်ကိုတောင် ပြန်မယူနိုင်ဘဲ အလောတကြီးထဖို့ကြိုးစားတော့ ခြေကျင်းဝတ်ဆီက မြက်ကနဲ့။

အဲ့လိုအချိန်မှာပဲ သူ့ဆီ အလောတကြီးလျှောက်လာနေတဲ့ သူ, တစ်နည်းအားဖြင့် DDENG အဖွဲ့ရဲ့လျှမ်းလျှမ်းတောက်maknaeလေး ဂျွန်ဂျောင်ဂု!

အဓိပ္ပာယ်မရှိစွာ ကြောက်လန့်တကြား ခေါင်းခါမိနေပေမယ့် လက်တွေ့မှာတော့ ဂျောင်ဂုလက်အစုံဟာ ဆော့ဂျင်လက်မောင်းကို ကိုင်ဆွဲထူမသည်။ နာနေတဲ့ခြေကျင်းဝတ်ကိုတောင် အာရုံမစိုက်နိုင်ဘဲ ဆော့ဂျင် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အသိစိတ်ကပ်နေပုံမရတဲ့ ‌ချစ်ရသူကတော့ သူ့ကို ကုတင်ထက် ဆွဲခေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အားသန်သန်နဲ့ ကုတင်ပေါ်ပစ်ချလေတော့ သူမှောက်သွားမိသည်။ ဘာဆက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကြိုမြင်နေသည်မို့ မှောက်နေရာကနေ ပက်လက်လှန်ကာ ကုန်းရုန်းထဖို့ ကြိုးစားမိပေမယ့် ဂျောင်ဂုကတော့ သူ့အပေါ်ကို ငုံ့မိုးလာသည်။ ဖြစ်လို့မရဘူးဆိုတဲ့ အသိကရှိနေလေတော့ သူ့ကို ငုံ့မိုးထားတဲ့ဂျောင်ကုကို တွန်းလှန်ကာ ဆွဲထိုးဖို့ လက်ရွယ်လိုက်မိသည်။

သို့ပေမယ့် အာရုံထဲမှာ ပြန်မြင်ယောင်လာတာက စကရင်ပေါ်မှာ ပြုံးရယ်နေခဲ့တဲ့ချစ်ရဆုံးသော ဂျောင်ဂုရဲ့ပုံရိပ်ငယ်လေးတွေ ~~။ ချစ်လွန်းလို့ အကြိမ်ကြိမ်နမ်းခဲ့ပါတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေထက်က ပါးပြင်နုနုလေး။ တစ်ယောက်တည်း ကြိတ်ရူးခဲ့ရပါတဲ့နှုတ်ခမ်းလွှာလေး။ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုချင်းစီတိုင်း အမြတ်တနိုးရှိခဲ့ရတဲ့ ဒီလူသားကို ဘယ်လိုစိတ်မျိုးနဲ့မှ ထိခိုက်အောင် သူမလုပ်ရက်နိုင်။

ဆော့ဂျင် ပြန်မြင်ယောင်လာတော့ ထိုးပစ်မယ်လို့ တွေးထားတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပျောက်ရှသွားရသည်။ ဒီအတိုင်းလေး အခန်းထဲကနေ ခပ်မြန်မြန်ပြန်ထွက်သွားတော့မယ်လို့သာ တွေးလိုက်မိသည်။ သို့ပေမယ့် သူ မရုန်းထနိုင်ခင်မှာပဲ သူ့အောက်က ချစ်ရတဲ့ဤလူသားဟာ သူ့လည်တိုင်ကို ကိုင်ဆွဲငုံ့ချကာ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ဝါးမြိုသွားခဲ့တော့သည်။

သူ့ဘဝရဲ့ပထမဆုံးအနမ်းကို သူသိပ်ချစ်ရတဲ့အိုင်ဒေါလ်က သိမ်းပိုက်သွားပေပြီ။ ဒီလိုဆိုတိုင်း သူ တစ်ဖက်အစွန်းရောက်တဲ့အထိ အိုင်ဒေါလ်တွေအပေါ် အရမ်းရူးသွပ်နေသူမဟုတ်။ ပထမဆုံးအနမ်း၊ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ချစ်ရသူနဲ့သာဖြတ်သန်းချင်တဲ့သာမန်‌ကောင်ငယ်လေးသာဖြစ်သည်။ ဂျွန်ဂျောင်ဂငကို သူ သိပ်ချစ်ရှာပေမယ့် သူ့အချစ်က အိုင်ဒေါလ်တစ်ယောက်အပေါ်မှာ ထားတဲ့ ပရိသတ်တစ်ယောက်ရဲ့ချစ်ခြင်းသာဖြစ်သည်။

" မလုပ်နဲ့ ဂျွန်ဂျောင်ဂု!! မှားမယ် ဂျွန်ဂျောင်ဂု!!! "

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားတဲ့ဂျောင်ဂုလက်တွေကို အသည်းအသန် ဖြုတ်ထုတ်ငြင်းဆန်မိပေမယ့် အားကစားပိုလုပ်တဲ့ ဂျောင်ဂုကို သူ မယှဉ်နိုင်။ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်အနေအထားကနေ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဂျောင်ဂုက ‌အိပ်ယာထက်ဖိချကာ ငုံ့မိုးလာသည်။ အဲ့ဒါတင်မက သူရုန်းလို့မရ‌နိုင်အောင် သူ့လက်တွေကို အိပ်ယာထက် သိမ်းစုဖိကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းသားတွေကို ပေါက်ပြဲမတတ်နမ်းရှိုက်သည်။ အသိစိတ်လွတ်နေတဲ့သူလို သူ့နှုတ်ခမ်းတွေကို အပေါ်တစ်လှည့် အောက်တစ်လှည့်ခြယ်လှယ်နေပြီးမှ သူ့ ပါးပြင်ပေါ်ကို နှုတ်ခမ်းတွေနဲ့ ပွတ်ဆွဲသည်။ အဲ့ဒါအပြင် အားမရသေးတာမို့ မေးရိုး‌ကနေ နားရွက်အထိ အမှတ်အသားလေးတွေ ဖြစ်အောက် တတိတိကိုက်ချေသည်။ ဂျောင်ဂုရဲ့သွားချွန်ချွန်တွေကြောင့် သူ့မှာ နာကျင်လွန်းလို့ အသံပါထွက်တဲ့အထိ ငြီးငြူမိသည်။ ပါးလျလျအထိအတွေ့ကြောင့် အသည်းထဲ စိမ့်ဝင်သွားပေမယ့် ကြောက်သည်။

ဒါ သူ့ရဲ့ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ~~

သူကသာသိပြီး သူ့ကို မသိတဲ့လူရဲ့လက်ထဲမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ကုန်ဆုံးရမယ့်အဖြစ် ~~

အဲ့ဒါထက် သူ့ကို မသိတဲ့ထိုသူက တန်ဖိုးကြီးလူသားတစ်ယောက် ~~

" ဂျောင်ဂုရှီ !! ရပ်လိုက်ပါ ! မှားမယ် !! ကျေးဇူးပြုပြီး ရပ်ပေးပါ ... လူမှားနေပြီ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီ !! ငါက မင်းသိတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီ!!! "

အသိဝင်လာမလားဆိုပြီး အော်ဟစ်တားမြစ်မိပေမယ့် ဂျောင်ဂုကတော့ တကယ်အသိမဝင်နေသလို အရိုင်းဆန်လွန်းနေသည်။ တကယ်ဆို သုံးနှစ်လောက် အသက်ကွာဟချက်ရှိနေပေမယ့် သူ့ထက်ငယ်တဲ့ ဂျွန်ဂျောင်ဂုရဲ့အားကို မတော်လှန်နိုင်။ လွတ်ရာလမ်းကြောင်းကို တွန်းတိုက်ရှာခဲ့ပေမယ့် အပေါ်စီးကနေ ချုပ်ထားခဲ့တာမို့ ဆော့ဂျင် မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့။

အဲ့ဒီ့နောက်မှာတော့ အချစ်ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိသေးတဲ့ သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ တိုးဝင်လာတာက ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့သူ့ကို တခါလေးမှတောင် မသိကျွမ်းဖူးတဲ့၊ သိပ်ချစ်ရတဲ့ သူစိမ်းတစ်ယောက်ရဲ့မူပိုင်။

ရုန်းကန်ဖို့ အင်အားဆိုတာထက် နာကျင်မှုကြီးက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်လာတော့ တစ်ကိုယ်လုံးက အင်အားတွေ ယုတ်လျော့လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ မျက်ဝန်းတွေပိတ်ကာ သာယာနေတဲ့ ချစ်ရသူမျက်နှာက သာမန်စုံတွဲတွေအတွက်ဆိုရင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးအပိုင်စားရသလိုခံစားချက်မျိုးဖြစ်နေမှာဆိုပေမယ့် ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့သူ့အတွက်က နာကျင်ခြင်းတွေကို အချိုးချဖျော်စပ်နေရသလိုပင်။

အချိုးညီတဲ့မေးရိုး၊ ပါးလှပ်လှပ်နှုတ်ခမ်းတွေအပြင်၊ မျက်တောင်စိပ်စိပ်၊ ညာဘက်လက်က တက်တူးအပြည့်၊ အမြောင်းလိုက်ရှိတဲ့ကြွက်သားတွေ .... အဲ့ဒါတွေက ဆွဲဆောင်မှုအားပြင်းနေတာတောင် ဆော့ဂျင် မသာယာနိုင်။ ဂျောင်ဂုကိုကြည့်ရင်း နာကျင်မှုက စူးအောင့်လာတာမို့ အသည်းနာစွာ ငိုချမိသည်။ အငိုမသန်တဲ့သူ့အတွက် ငိုရတာက ရှက်စရာကောင်းခဲ့ပေမယ့် အခုချိန်မှာ‌တော့ နာကျင်မှုကို နှစ်သိမ့်ပေးနေသလိုပင်။

ဒီအချိန်မှာ ဂျောင်ဂုရဲ့စိတ်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိနေပေမယ့် မတော်တဆ မှားယွင်းသွားတဲ့ဒီဖြစ်ရပ်ကြီးကို ငွေပေးပြီး ခဝါ‌ချမှာ သိပ်ကြောက်သည်။ သူ့ရဲ့ပုံမှန်ဘဝအတွက် လိုအပ်တာ သူချစ်တဲ့အိုင်ဒေါလ်လဲမဟုတ်သလို ငွေလည်းမဟုတ်။ သူ့ဘဝအတွက် သူအမြဲတမ်းလိုချင်ခဲ့တာ သူ့ကို ချစ်ပြီးကာကွယ်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။ အဲ့ဒီလူက မိန်းကလေးဖြစ်ဖြစ်၊ ယောင်္ကျားလေးဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေခဲ့ပါသည်။ သို့ပေမယ့် အခုတော့ နားရှက်စရာကောင်းလောက်တဲ့အထိ အသံတွေထွက်အောင် ပြုမူခံနေရသည်။ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်မျိုးနဲ့ သူအရမ်းချစ်ရတဲ့အိုင်ဒေါတစ်ယောက်ကို တွေ့ဆုံရမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှမထင်ထားမိခဲ့။

ဒါ့အပြင် ထိုလူသားက သူ့ကို သိတောင်မသိခဲ့ဖူးဘူးလေ။ လောကကြီးမှာ ကင်ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့ သူ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကို မသိတဲ့ တန်ဖိုးမြင့်လူသားဂျွန်ဂျောင်ဂုလေ။

" ဟ့ အ့ "

စကားတစ်ခွန်းတောင် မပြောနိုင်ဘဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်ကနေ လှုပ်ရှားရင်း တစ်ချက် တစ်ချက် နှုတ်ခမ်းတွေကိုလာ, လာကိုက်ပါတဲ့ထိုလူသား။ တွန်းထုတ်ဖို့ အင်အားလည်းမရှိတော့သလို အော်ဖို့အင်အားလည်းမရှိတော့။ တစ်ကိုယ်လုံးနာကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူပြုသမျှကို ငြိမ်ခံနေရင်း မျက်နှာကြက်ကိုသာ တွေတွေကြီးစိုက်ကြည့်နေမိခဲ့သည်။ သူကတော့ ဆေးအရှိန်မကုန်သေးသလို ပြီးဆုံးခြင်းကို ရောက်ရှိသွားတာတောင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိခဲ့။ လည်တိုင်ကို ကိုက်ခဲရင်း ထပ်မံအစပျိုးလာတဲ့နာကျင်မှုတွေကြား ဆော့ဂျင်ရဲ့အသိ‌စိတ်တွေ ကြွေလွင့်ခဲ့ရတော့သည်။

ဒီအချိန်မှာ မုန်းလားမေးရင် ပြန်ဖြေမိမှာက သိပ်ကြောက်သည် ~~ မလုံခြုံမှုကို ခံစားရသည်~~ ရှက်သည် ~~ နာကျင်ရသည်~~ တန်ဖိုးကြီးလူသားတစ်ယောက်နဲ့ဆက်ဆံနေပေမယ့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးမရှိ၊မသန့်စင်တော့တဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်လိုခံစားရသည် ~~ အဲ့ဒါထက် သူသာ တာဝန်မယူခဲ့ရင် ဒီစိတ်နဲ့ နောက်ဘယ်သူ့ကိုမှ ချစ်ရဲတော့မှာမဟုတ်။ ၂၁ရာစုရောက်လို့ s*xကိစ္စဟာ အရေးမကြီးဘူးလို့ သတ်မှတ်ကောင်းသတ်မှတ်နိုင်ပေမယ့် ဆော့ဂျင်အတွက်ကတော့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမပါဘဲ အကြမ်းဖက်ခံလိုက်ရတဲ့ထိုကိစ္စဟာ အိပ်မက်ဆိုးကြီးလို ဖြစ်နေတော့မှာ သေချာသည်။

𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷

အသိဝင်လာတာနဲ့ မျက်တောင်တွေကို ပုတ်ခတ်ကြည့်သည်။ အိပ်မက်ဖြစ်ပါစေလို့ ‌ဆုတောင်းလိုက်မိပေမယ့် မျက်နှာကြက်ကို ကြည့်ပြီး ဆုတောင်းတွေမပြည့်တော့တာ သိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရင်ထဲမှာဖြစ်တည်လာတာက မခံမရပ်နိုင်တဲ့ဒေါသနဲ့အတူ ဝမ်းနည်းနာကျင်မှုဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ရင် စိတ်ရှိလက်ရှိ ထိုးနှက်လိုက်ချင်ပေမယ့် အခုက သူ့ကိုယ်သူတောင် မသယ်နိုင်တဲ့အခြေအနေပါ။

ခါးအောက်ပိုင်းက နာကျင်နေတာမို့ နည်းနည်းလေးတောင်မလှုပ်ရဲသလို အသက်တောင်ပြင်းပြင်းမရှူရဲ။ လိုသလိုခြယ်လှယ်သွားတဲ့ လူသားကတော့ ဘယ်ရောက်နေပြီမသိပေမယ့် သူကတော့ မျက်နှာကြက်ကိုသာ ဝေဝါးလာတဲ့အထိစိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အခုချိန်မှာ နှုတ်ခမ်းတွေက စပ်နေသလို နာလည်းနာသည်။ဝမ်းဗိုက်လည်းအောင့်သလို လက်မောင်းတွေကလည်း ကိုက်ခဲနေသလိုပင်။ မထချင်လောက်အောင်ပင်ပန်းနေပေမယ့် ထမှဖြစ်မည်။ ဒီလိုအိပ်နေရုံနဲ့ ပြသနာက ပြီးသွားတာမဟုတ်။ ဂျောင်ကုဆိုတဲ့လူသားက ဘယ်ဆီရောက်နေပြီမသိပေမယ့် သူကတော့ ကျောင်းကိစ္စတွေ၊ အလုပ်ကိစ္စတွေရှိသေးသည်။ ဂျောင်ဂုတစ်ယောက်နိုးနိုးချင်း ထွက်သွားတာလား။ဘာလားတော့မသိပေမယ့် တကယ်လို့များ နိုးတာနဲ့ ထွက်သွားတယ်ဆိုရင်တော့ သူရင်တွေကွဲရလိမ့်မည်။ ကိုယ်ချစ်ခဲ့တဲ့အိုင်ဒေါလ်က ဘယ်လိုတောင် တာဝန်မဲ့နေလဲဆို‌ပြီးတော့လေ။

အကယ်၍များ ရှိနေခဲ့ရင် ~~~ ရှိနေခဲ့ရင် ဒီကိစ္စကို ဘာမှမဖြစ်သလိုပြောမှာလား ဒါမှမဟုတ် ကျော်သွားဖို့ပြောမှာလား ~~ ဒါမှမဟုတ် ကြည့်ဖူးနေကျတီဗွီဒရာမာထဲကလို ငွေပေးပြီး ဖုံးကွယ်ပစ်မှာလား ~~

ဂျောင်ဂု တာဝန်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဂျောင်ဂုက သာမန်လူတစ်ယောက်မဟုတ်နေခဲ့။ ကမ္ဘာအနှံ့ကပရိသတ်ထောင်ပေါင်းများစွာရဲ့အချစ်ကို ခံယူပြီး အေးချမ်းနေတဲ့သူ။ အေးချမ်းတယ်ဆိုတာလည်း ဆော့ဂျင်တို့ဖန်တွေ မြင်နေရတဲ့ဘက်ခြမ်းပါလေ။‌‌ ဂျောင်ဂုမှာလည်း သူ့အချစ်ရေးနဲ့သူ ရှုပ်တာမျိုးရှိချင်ရှိမှာပေါ့။

ကျစ် .. ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိုးရိမ်မနေဘဲ အမှန်တရားကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရအောင်! သူ ထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ၊ ဖြေရှင်းရမယ့်ကိစ္စ။ အသက်၂၅အရွယ် ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက် ရင်ဆိုင်ရမယ့်ကိစ္စပဲလေ၊ အခက်တော့မဟုတ်။

ဆော့ဂျင်တစ်ယောက် အားတင်းရင်း အဝတ်မဲ့နေတဲ့ရင်ဘတ်ပေါ် စောင်ကိုဆွဲတင်ကာဖြည်းဖြည်းချင်းစီထပြီး ‌ကုတင်ကိုမှီလိုက်သည်။ နာကျင်နေတာမို့ မျက်နှာလေးရှုံ့တွကာ ညည်းတွားမိသည်။

" အ့ "

တစ်ခဏလောက် မျက်ဝန်းတွေပိတ်ပြီး စူးအောင့်လာတဲ့ဝေဒနာကို ဖြေဖျောက်မိသည်။ ထို့နောက် မျက်ဝန်းတွေ ဖွင့်ကာ အသက်ကိုပုံမှန်ရှူမိတော့ ကုတင်ခြေရင်းတစ်ဖက်ဆိုဖာပေါ်မှာ မြင်လိုက်ရတဲ့လူသားကြောင့် အသက်တောင် ဝအောင် မရှူရဲဘဲ အောင့်ထားလိုက်မိသည်။

သူ့အဖြစ်က ကြောက်သွားတာထက် လန့်တာလို့ခေါ်လေမလား။ ထိုလူသားကတော့ bathrobeလေးနဲ့ စိတ်ရှုပ်နေသလို ဆော့ဂျင်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေလေတော့ ရင်ထဲ နည်းနည်းတော့ ခါးသက်မိသည်။ ထို့ကြောင့် ဆော့ဂျင်အကြည့်လွှဲမိတော့ သိပ်မကြာ၊ ခြေသံတစ်ချို့ကြားရပြီး သူ့မြင်ကွင်းထဲ ‌အကြောစိမ်းနဲ့ခြေဖမိုးလေး ဝင်လာတော့ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားရသည်။

"အ အရင်ဆုံး ~~ အဝတ်~~ အင်း~~ ‌ အဝတ်အရင်ဝတ်လိုက်ပါ ပြီးရင် ငါတို့ စကားပြောရအောင် "

ဂျောင်ဂု စိတ်ရှုပ်နေတာလို့ ထင်ခဲ့မိပေမယ့် အခုတော့ ဂျောင်ဂုအသံတွေက တုန်ယင်နေတာမို့ ပိုပြီး အသက်မရှူရဲဖြစ်ရသည်။ ကမ်းပေးလာတဲ့အဝတ်ကို စောင်အောက်နေ လှမ်းယူမိတော့ ...

အယ်.. သူ့အဝတ်တွေ ...။

သူ့အဝတ်တွေကဘာဖြစ်သွားလဲ ကြည့်မိတော့ သတိရမိတာက မနေ့က‌ ဂျောင်ဂု ဖြဲခဲ့သည်လေ။

ဂျောင်ဂုကတော့ အဝတ်ပေးပြီးတာနဲ့ သူ့ကိုကျောခိုင်းကာ ဆိုဖာထက် ပြန်ထိုင်နေသည်။သူလည်း ဂျောင်ဂုရှပ်ကိုပဲကောက်ဝတ်လိုက်သည်။

အဝတ်ဝတ်ပြီးသွားပေမဲ့ သူ ကုတင်ပေါ်မှာရှိနေတုန်းပင်။ စကားပြောရအောင်လို့ပြောပေမယ့် ဘာပြောရမှန်းမသိ။ ဂျောင်ဂုဆီသွားရမှာလား၊ မသွားရဘူးလား မသိတာနဲ့ ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေမိသည်။ တစ်အောင့်လောက်အကြာမှာ ဂျောင်ဂုက ဆံပင်တွေကို ဆွဲဖွကာ သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာသည်။ ဂျောင်ဂုကို ကြည့်ရတာ စိတ်ရှုပ်နေတဲ့ပုံပင်။

" ပြီးရင် ဒီကိုလာ လာထိုင် "

စကားလှမ်းပြောပေမယ့် ထိုစကားတွေဟာ နူးညံ့ခြင်းမပါသလို ခက်ထန်ခြင်းလည်းမပါဝင်နေ။ ပုံမှန်လေသံလေးသာဖြစ်ပေမယ့် သူကတော့ ခြောက်ခြားမိသည်။ အသက်တောင်မရှူရဲတဲ့သူ ကုတင်ပေါ်က ထိုင်လိုက်သည်။ ခြေကျင်းဝတ်က မနေ့ကတည်းက ယောင်နေတာမို့ နာကျင်နေပေမယ့် ဂျောင်ဂုရှေ့ကိုရောက်မှဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့အသိလေးရှိနေတော့ ထော့နဲ့ထော့နဲ့, နဲ့ သွားမိသည်။ ဂျောင်ဂုကတော့ ဘယ်လိုထင်သွားလဲမသိ မျက်မှောင်ကြီးကို ကြုတ်လို့။ သူလဲ ဂျောင်ဂုကို ထပ်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ‌ ဂျောင်ဂုနဲ့မျက်နှာချင်းဆိုင် ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ထိုင်လိုက်မိသည်။ ဂျောင်ဂုဆီက သက်ပြင်းချသံကိုကြားရပေမယ့် ခေါင်းမထောင်မိ။

အေးလေ အောင်မြင်နေတုန်းအချိန်မှာဆိုတော့ ဂျောင်ဂုအတွက်က ဒါဟာ အစွန်းထင်းတစ်ခုပဲဖြစ်မှာ ~~‌ ဆော့ဂျင်အတွက်က သေရာပါ အိပ်မက်ဆိုးလို စိတ်ဒဏ်ရာဖြစ်ပေမယ့် ဂျောင်ဂုတော့ မတူဘူးမလား။ သူ့ကို ဆူးညှောင့်ခလုတ်လို့မြင်နေမှာ ...။

" နာမည်! နာမည်ကဘာလဲ "

" ‌ဆော့ဂျင်! ဂင်ဆော့ဂျင် "

ခပ်ပြတ်ပြတ်မေးလာတဲ့ဂျောင်ဂုမေးခွန်းကို သူလဲ ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြန်ဖြေမိသည်။

" အသက်ကရော "

" ၂၅ "

" ငါ့ထက်ကြီးတာပဲ! "

ဘာသိဘာသာရေရွတ်ရင်း ဆက်မေးလာသည်။

" ဘာအလုပ်လုပ်တဲ့သူလဲ "

" Fashion & Stylish Major နောက်ဆုံးနှစ် ပြီးတော့မှာပါ လက်ရှိကတော့ Rock Cityက အလုပ်သင်ပဲ "

ဒီအဖြေမှာတော့ ဂျောင်ဂု မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ မရေရာသလိုမျိုး သူ့ကို စိုက်ကြည့်တော့ သူ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ ဒီလိုအခြေအနေကိုတော့ ဆော့ဂျင်အနည်းငယ် မုန်းမိသည်။ ချစ်ရတဲ့သူနဲ့ ပထမဆုံးနှုတ်ဆက်တဲ့ပုံက အဆင်မပြေတဲ့မြင်ကွင်းတွေနဲ့မို့လို့လေ။

" မိသားစုကကော ဘာလုပ်တဲ့သူတွေလဲ "

သန်းခေါင်စာရင်းကောက်နေသလို တစ်ခုချင်းစီမေးနေတာမို့ ဆော့ဂျင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

" Broken Familyကပါ အမေနဲ့နေပေမယ့် ဆုံးသွားတာမကြာသေးပါဘူး အဖေကတော့ ~~~ မသိဘူး .. ဒါနဲ့ ... ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီက ကျွန်တော့်အကြောင်းအကုန်မေးပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ ... မနေ့ညက ဖြစ်တဲ့ကိစ္စမှာ အဲ့ဒါတွေ ပါလို့လား ဂျောင်ဂုရှီ!!"

တည်တင်းနေတဲ့မျက်နှာထားနဲ့ မေးမိတော့ ဂျောင်ဂုက ခေါင်းခါလာသည်။

" အာ‌~ အတွေးမလွဲပါနဲ့ ငါက ဘယ်သူဆိုတာ မင်းသိပေမယ့် ငါက မင်းဘယ်သူဆိုတာမသိဘူးလေ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စက ခေါင်းစဉ်တပ်ရင် တပ်သလိုကြီးသွားမှာ ~ ဒီစကားမပြောချင်ပေမယ့် ငါက ... ငါက လိင်အကြမ်းဖက်မှုလုပ်တဲ့သူနဲ့ တူနေလို့လား "

မျက်နှာလေးမဲ့ရွဲ့ကာ မေးလာတော့ ဆော့ဂျင် မပွင့်တပွင့်နဲ့ တုံ့ပြန်မိသည်။

" ဒါပေမယ့် ~~ လုပ် လုပ်ခဲ့တာပဲလေ "

ဆော့ဂျင်စကားကြောင့် ဂျောင်ဂုဆီက သက်ပြင်းချသံ ကြားလိုက်မိသည်။ သို့ပေမယ့် တစ်ဆက်တည်းမေးလာတဲ့ မေးခွန်း။

" ချစ်သူရှိလား "

" မရှိပါဘူး "

" အင်း~~ ဒါဆိုဖုန်းနံပါတ်ပေးပါ "

ပြောရင်းဆိုရင်း ဖုန်းကိုထိုးပေးလာတော့ ဆော့ဂျင် ဖုန်းနံပါတ်ကို ရိုက်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

" အခုချိန်မှာ အဖြေရှာမရအောင် ခေါင်းရှုပ်နေတယ် ကင်ဆော့~"

သူ့နာမည်ကို ဂျောင်ဂု မမှတ်မိသည်မို့ သူစကားထောက်ပေးလိုက်မိသည်။

" ကင်ဆော့ဂျင်! ဂျင်လို့ပဲ သက်တောင့်သက်သာခေါ်ပါ "

" အင်း ဟုတ်ပြီ ကင်ဆော့ဂျင်! ဒီကိစ္စမှာ နစ်နာသူက မင်းဆိုပေမယ့် ငါလည်း နစ်နာတဲ့သူပါ ငါမင်းကို မရည်ရွယ်ခဲ့တာ မင်းခံစားတတ်မှာပါ "

ထိုစကားကြောင့် ရင်ဘတ်ကြီးကစူးကနဲ့။ မရည်ရွယ်တာသိပေမယ့် ညက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို စိတ်တိုင်းကျခြယ်လှယ်ခဲ့တာ ဂျွန်ဂျောင်ဂုဆိုတဲ့ သူပါ။

" ငါဆက်သွယ်တာကို စောင့်နေပေးပါ ~~~ မင်း နစ်နာအောင်မလုပ်ပါဘူး ပြီးတော့ ငါက မကောင်းတဲ့ ယောင်္ကျားလေးမဟုတ်ဘူး အခု မင်းပြန်နိုင်ပါပြီ မင်းအရင်သွားပါ အတူတူသွားလို့မရတာ သိတယ်မလား ကင်ဆော့ဂျင်ရှီ"

ထိုစကားကြောင့် တကယ် ဆွံ့အသွားသည်။ဂျောင်ဂုခေါင်းရှပ်နေတာနဲ့ပဲ သူက ပြန်ပေးရတော့မှာလား၊ ဆက်သွယ်မယ်ဆိုတာက ဘာသဘောလဲ ပြီးပြီရောလုပ်မလို့လား မဟုတ်မှ ဒီအတိုင်း ပထုတ်နေတာလား။

ဒါပေမဲ့ သူကရော ဘာကိုမျှော်လင့်နေတာလဲ သူတာဝန်ယူပေးဖို့ကိုလား ... အဲ့လောက်ထိ မမျှော်မှန်းရဲပေမယ့် ‌ကြောက်သည်။ ကင်ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့သူက အနေအေးတဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ပဲလေ။

ဒါပေမဲ့ လက်ရှိမှာတော့ ဂျောင်ဂုပြောတာကို လိုက်လုပ်ရုံကလွဲပြီး ဘာမှမတတ်နိုင်တဲ့အနေအထားပါ ....

" လမ်းတော့ လျှောက်နိုင်တယ်မလား "

အတန်ကြာ မထွက်သွားသေးတဲ့သူ့ကို မေးလာပြန်တော့ သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ခြေကျင်းဝတ်လည်နေတာပါ ဂျောင်ကုရှီထင်နေသလို မဟုတ်ပါဘူး ... "

ပြောရင်းနဲ့ ထမိတော့ ဂျောင်ဂုအကြည့်တွေက သူ့ပေါင်ပေါ်က ဂျောင်ဂုလုပ်ထားခဲ့တဲ့အရာတွေဆီ ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ဂျောင်ဂုက ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲကာ မျက်ဝန်းတွေက TV Screenပေါ်မှာ မြင်ဖူးသလို ကြည်တောက်တောက်လေးဖြစ်သွားတော့ ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်မိသည်။

ဒီလိုကျတော့လည်း လုံးဝကို ဘာမှမသိတဲ့သူလိုပါပဲလား ဂျွန်ဂျောင်ဂုရှီ ~~~ သူ ဂျောင်ဂုကိုကြောက်ပေမယ့် ဂျောင်ဂုက သူ့Idolဆိုတာကို ခဏမေ့သွားတယ် ~~ တောင်းပန်ပါတယ် ခုလိုဖြစ်သွားတာ သူ့အမှားမပါပေမယ့်လည်း .... အဲ့ဒီလိုပဲ ဂျောင်ဂုလည်း သူ့ကို တောင်းပန်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါသည်။

အဲ့ဒီ့နောက် ပြန့်ကျဲနေတဲ့အဝတ်တွေကိုကောက်ကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားမိသည်။ ရှပ်ကတော့ ဝတ်မရတော့သည်မို့ ဂျောင်ဂုရှပ်ကိုပဲ သူ့ဘောင်းဘီနဲ့ ပြန်တွဲဝတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စာရွက်စာတမ်းတွေ ပြန်ကောက်ကာ အခန်းထဲကထွက်ဖို့ပြင်လေတော့ ဂျောင်ဂုဆီက အသံထွက်လာပြန်သည်။

" ဒါ ယူသွားပါ ဆော့ဂျင်.. "

ကမ်းပေးလာတာက Hoodieတစ်ထည်၊ ကြည့်ရတာ မနေ့ကတည်းက ရှိနေပုံပေါ်သည်။ သူ ဂျောင်ဂုကိုကြည့်ရင်း Hoodieကို ကြည့်လိုက်သည်။

" အာ~~ အဲ့ဒါ ~~ မင်းလည်တိုင်မှာ .. အဲ့ဒါတွေက ထင်းလွန်းတယ် "

မသိရင် မလုပ်ထားသလို ‌လည်ဂုတ်ကိုပွတ်ကာ ပြောပြန်တော့ ဆော့ဂျင် သက်ပြင်းချမိသည်။ ဘာမှဆက်မပြောဘဲ ဂျောင်ဂုပေးတာကို ဝတ်ကာ ထိုထဲကနေ ထွက်ခဲ့မိတော့သည်။

တကယ်ပြောရင် ဒီအခန်းထဲကနေ ထွက်လာကတည်းက ဂျောင်ဂုဆက်သွယ်ဖို့ မမျှော်လင့်တော့ပါ။ စိတ်ဒဏ်ရာတစ်ခုလို စွဲထင်နေပေမယ့် ငိုဖို့လည်း အင်အားမရှိတော့ပြီဖြစ်သည်။ဂျောင်ဂု ဆက်သွယ်လာရင်တော့ အင်း~~အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းရတာပေါ့ သေချာတာက သာမန်လူတွေလို လက်ထပ်လိုက်တာနဲ့ ပြီးသွားမှာမဟုတ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက Worldwide DDENG Groupက main vocalistတစ်ယောက်မို့လို့လေ။

ကင်ဆော့ဂျင်ဆိုတဲ့ သူကတော့ ဟိုး အောက်ခြေက အပျံသင်နေတုန်းပဲရှိသေးတဲ့ ငှက်ပေါက်စလေးတစ်ကောင်ပေါ့ ...။

ဆော့ဂျင်တွေးတောရင်း အိမ်ကိုသာ အမြန်ဆုံးရောက်အောင် ပြန်လိုက်မိသည်။ အိမ်ရောက်တာနဲ့ အရင်ဆုံး သူ့အိပ်ခန်းထဲပြေးဝင်ကာ ပင်ပန်းလာသမျှအရာတွေအကုန် ဖျော့ချလိုက်မိသည်။ အဲ့ဒီ့နောက် နံရံပေါ်က ပိုစတာတွေ၊ ဓာတ်ပုံတွေရယ်၊ အိပ်‌ယာဘေးက Album စင်တွေကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“ ငါ မောင်နဲ့ ရင်းနှီးချင်မိတာ ဒီလိုအဆုံးသတ်ဖို့မှ မဟုတ်တာလေ ”

အဲ့ဒီ့နောက် အခန်းဝမှာတင် ငုတ်တုတ်လေးထိုင်ချကာ မငိုမိအောင် ထိန်းကျောင်းလိုက်မိသည်။

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်ကတည်းက သိပ်ပြီး သဘောကျရတဲ့ ကောင်ငယ်လေးဟာ မနေ့ညက သူနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ JK ဖြစ်နေခဲ့သည်မို့လို့လေ။

ဟုတ်ပါရဲ့ သူ့ဘဝရဲ့သက်တမ်းတစ်ဝက်လောက်ကို နေရာယူထားတာက ‘မောင်’လို့ သူချစ်မြတ်နိုးစွာ ခေါ်ရတဲ့ JK ဖြစ်နေသည်မို့လေ။

ဘဝပေးအခြေအနေတွေကြောင့် Fansginကို တစ်ခါသာ ရောက်ဖူးတဲ့သူ့ကို မောင်ကတော့ တကယ်မမှတ်မိခဲ့ပါလေ။

𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷𖧷

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇

▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬

⟨ Zawgyi Version ⟩

“ ၾကယ္တစ္ပြင့္ရဲ႕လက္ထပ္မဂၤလာ ”

အပိုင္း တစ္

" ကန္ထယ္အို ~~ ကန္ထယ္အို ရွိေနလား ငါ ဝင္လာခဲ့မယ္ေနာ္ "

ခပ္ဟဟေလးပြင့္ေနတဲ့ ဟိုတယ္အခန္းတံခါးရဲ႕လက္ကိုင္ကို မရဲတရဲဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။ ခံစားခ်က္ေတြက စိုးထိတ္ေနေပမယ့္ကန္ထယ္အိုဆီက ယူရမယ့္အဖြဲ႕လိုက္ပေရာဂ်က္ကို ဒီေန႔ရမွျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကန္ထယ္အိုဆီကို ဖုန္းဆက္ေမးေတာ့ ကန္ထယ္အို သူ႔ကို ခ်ိန္းဆိုခဲ့သည့္ေနရာက Silver Villageဟိုတယ္ရဲ႕ အခန္းနံပါတ္ 1997ဆီ~~။ စိတ္ထဲသြားရမွာ စႏိုးစေနာင့္ျဖစ္ေနေပမယ့္ စေကာလာေက်ာင္းသားျဖစ္တဲ့သူ႔အတြက္ အဖြဲ႕လိုက္ရမွတ္က အေရးႀကီးသည္ေလ။

" ကန္ထယ္အို ~ "

ဝင္လာမယ္ေျပာလိုက္ေပမယ့္ မဝင္ရဲေနတာမို႔ထပ္ေခၚလိုက္မိသည္။ ကန္ထယ္အိုဆိုတာက ေဖာ္ေ႐ြတတ္ၿပီး သိပ္ကိုခင္ဖို႔ေကာင္းတဲ့အတန္းေဖာ္တစ္ေယာက္ပါ။ေနပုံထိုင္ပုံက အရမ္းေခတ္ေရွ႕ေျပးသလို ေက်ာင္းတုန္းကလည္း အရမ္းေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ေကာင္ေလးေတြကိုလည္း ထည္လဲတြဲတတ္သလို ေကာင္မေလးတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔လည္း ဇာတ္လမ္းေတြရွိတာျဖစ္သည္။

အဲ့လိုလူက အခုလို ဟိုတယ္မွာရွိေနတာ မထူးဆန္းေပမယ့္ ကင္ေဆာ့ဂ်င္ဆိုတဲ့သူ႔အတြက္ကေတာ့ ထူးဆန္းသည္။ ပေရာဂ်က္တစ္ခုကို ဟိုတယ္ခန္းထိ လိုက္ေတာင္းရမွာေလ။

ေဆာ့ဂ်င္ လက္ပတ္နာရီကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။ ည ခုႏွစ္နာရီထိုးေတာ့ေပမည္။အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္က ကပ္ေနသည့္အျပင္ ျမန္မာဆီလႊဲရမယ့္ Kpop Merchေတြအတြက္ Deliveryေကာင္ေလးဆီအပ္ရဦးမွာျဖစ္သည္။ ေႏွာက္ဆုံးႏွစ္ေက်ာင္းသားဆိုေပမယ့္ အမွတ္ေကာင္းရင္ အေမရိကားက ဒီပလိုမာသင္တန္းေတြအတြက္ စေကာလာရႏိုင္ေခ်ရွိတာမို႔ ဒီလို ပေရာဂ်က္အေသးေလးကရမယ့္ အမွတ္စကလို႔ အရာရာဟာ သူအဖို႔ေရးႀကီးသည္ပင္။

" ကန္ထယ္အိုေရ ငါတကယ္ဝင္လာၿပီ "

မ်က္မွန္ေလးကို ပင့္တင္ကာ အားတင္းၿပီး တံခါးလက္ကိုင္ကို ဆြဲဖြင့္ဝင္မိသည္။ မိုးျပာေရာင္ၾကယ္သီးရွပ္ေလးကို ဂ်င္းအၿပဲနဲ႔ တြဲဝတ္ထားတဲ့သူဟာ ပေရာဂ်က္ဖိုင္တြဲကိုလည္း လက္ထဲမွာ ပိုက္လ်က္သားပင္။