Kakabilihis ko lang, palabas na ako ng pinto bitbit ang bag ko.

"Narda mag almusal ka muna."Aya ni lola. Dumiretsyo naman agad ako sa lamesa saka naupo sa silya.

" OH Ding nahihilo na ako sayo. Ano bang hinahanap mo? "rinig kong sita ni lola kaya napalingon ako.

" Bakit Ding? "tanong ko.

" Eh ate hinahanap ko yung tsinelas. "sabay kamot nya ng ulo.

" Tsinelas??San naman yun mapupunta? "

"Ay—Teka, eto oh diba Kay Regina toh? Baka suot nya pauwi yung tsinelas." kinuha ni lola yung sandal sa ilalim ng silya saka ko naman naalala na pinasuot pala ni Ding yung tsinelas sakanya kagabi.

"Ahh oo nga pala la, dalhin ko nalang yan sa office ni Regina."

"Sabi na eh...Pero okay lang ate wag mo ng kunin Kay ate Regina, sabihin mo souvenir. " —Ding

Natawa naman kami lola.

"Alam mo gusto ko yan si Regina. Napaka bait na bata, apo narin Turing ko sakanya."

"Ayaw nyo ho yun la, marami na kayong apo." sabi ko.

"Eh yung isa ko pang apo, kelan bibisita dito?" sabi nya kaya na patingin ako. Si Brian?

"Naku lola parang magtatampo na kami ni Ding nyan eh parang mas apo nyo pa si Brian kesa samin." biro ko.

"Eh hindi na nga dito nabibisita yung isang yun."

"Eh lola mas okay nga yun, kapag andito yun mas dumadami lang hugasin dito."

I smiled.

"Ali can you make me a cup of coffee?" I said while browsing my iPad.

"Magkakape ka??"

I throw him a look. "Mm yeah..." I said smiling.

"Akala ko ayaw mo ng kape?"

"People change Ali. I realized wala namang masama to try something new." i said then averted my attention sa ginagawa ko.

After several several minutes lumapit na sya hawak ang kape.

"Kape mo." he offered.

I smiled then glance at him.

"You know what Ali... I enjoyed last night. Masayang kasama ang pamilya ni Narda."

"And that Narda (sighed) there's just something —something about her. I feel like I can trust her.(chuckles)hindi ko nga namalayan na andami ko ng nasasabi sakanya. Things that I couldn't tell anybody. And I think it really helped me, to get those things off my chest. "I utter smiling.

*Ali clears his throat

" Halata nga. "he utter then finally put the mug under my desk.

" Si Narda? Anjan na ba sya? "I asked.

" Parang wala, mukhang may emergency. "he answered so I just nodded—i averted my attention to my iPad instead.

Narda found out that Brian encountered clone man that caused her to go and help—but she haven't realized what's she's into.

Napagtanto nya na hindi nga basta-basta ang abilidad ni clone man.

Halos hindi nya ito mahuli-huli, kahit si Brian ay hindi rito umobra. Nabaril ito ni clone man na ipinag-alala nya ng husto.

_____

After transforming into Narda pumunta agad sya kung nasaan ang rescue team at ang mga police na nagresponde.

"OH? Hindi ka naman kailangan sa headcounters ah." Andrei said after seeing her.

"Eh dumiretsyo na ako dito nung nalaman ko ang nangyare eh." she lied.

"Lagi nalang grand entrance. Drama queen." the other EMT employee said.

"More like pasikat!" pasaring ng isa pang employee na narinig naman ni Narda.

"Ahh okay sige..." Andrei tapped her arm —tumango nalang sya at lumapit Kay Brian. Duguan ang kaliwang braso nito.

"Brian? Okay ka lang?" she concernly asked. Ni hindi nya ito kanina natanong bilang Darna.

"Buti nadaplisan ka lang ng Bala. Eh ikaw naman kasi bat nagmamadali kang pumasok sa trabaho." inis kong sabi habang nilalapatan ng paunang Lunas ang sugat nya. Nalagyan ko narin naman na ng gauze matapos linisan.

"Eh kita mo naman oh kakalabas ko lang ng hospital may nanggugulo na agad."

"Eh kahit na noh mag-ingat ka parin! —pero bilib din ako sayo, kasi kahit wala kang superpowers katulad ni Darna porsigido ka parin na iligtas ang Nueva Esperanza."

*smile. "Talaga ba?"

"OO! nakaka inspire ka kaya." sabi ko.

"Basta ingat ka ha. Baka ma-fall ka sakin." nakangiti nyang sabi—kinurot ko tuloy yung braso nya. "A-ARAY! —ARAY!"

"Ikaw talaga —kino-compliment na nga kita nang-aasar ka pa!"

"Biro lang—"

"Hindi —binabawi ko na!"

"Walaa nasabi mo na eh!"

Tinitigan ko sya ng masama—bigla naman syang nag seryoso sabay tingin sa sugat nya.

Napangiti naman ako sakanya.

Hysss... Buti nalang talaga kaibigan lang ang turing ko dito kasi kung hindi may chance na na inlove ako sakanya. Siguro kinikilig na ako dito ngayon.

"Tao po!" an anonymous guy called mula sa labas ng maliit na kubo-kubo.

"Sino po kayo?" tanong ng bulag na batang babae.

"Police po. Magtatanong lang ako tungkol sa nangyareng kidnapping. Mabilis lang po. "

"Wait lang po." sagot nya saka nangangapang pumunta sa pintuan.

She opened the door for him.

"Anong itatanong nyo po?"

"Pwede bang pumasok?"

"A-ah opo sige..."

The guy entered and scanned the house.

"Itatanong ko lang sana, tungkol sa nangyare sayo noon. Sino ang tumulong sayo?" he interestedly asked.

The girl turned silent for a second.

"N-Narda... Narda po pangalan nya."

"Narda?? Sinong Narda? Anong apelyido?"

"Hi-hindi ko po alam... Narda lang po pa kilala nya." sagot nito.

"Ah okay, salamat." sabay tango ng lalake saka inilabas ang patalim, lumapit ito at ibinaon sa tiyan ng batang babae na walang kaalam - alam sa mangyayare.

Paulit-ulit itong sinaksak ng hindi nakikilalang lalake habang walang kalaban-Laban. Iniwan nya itong duguan sa sahig—kinuha muna nito ang TV upang ipalabas na isang simpleng pagnanakaw lamang ang nangyare saka umalis.

______

Narda suddenly felt a sudden pang on her chest... Something she can't explain. Pumasok na lamang sa isip nya ang batang babae na tinulungan nya noon ngunit Tila parang naninikip ang dibdib nya.

She took her phone out from her bag saka tinawagan si Brian na agad namang sumagot.

"Brian?"

"OH Narda?"

"H-hindi ko alam eh—naglalakad lang ako pauwi bigla akong naka ramdam ng lungkot—hi-hindi ko nga maintindihan." she utter in her trembling voice.

"Te-teka naglalakad ka nanaman pauwi?!—wag mo na munang ibababa telepono mo ha para alam ko kung nasan ka. "

"S-sige.." she said then scaled a heavy breath.

"Wag kang mag-alala. Ako bahala sa lungkot mo." he flirtly smiled from the other line of the phone.

_______

"Pag taas nya nga kamay nahulog yung pantalon nya hahhhah." kwento ni Brian mula sa kabilang linya ng telepono.

Narda pursed a smile.

"OH ano okay ka na?—dapat okay ka. "

She just smiled but deep inside something is still troubling her.

"Diba EMT ka? Marami ka pang ililigtas." he said.

Suddenly a car passed behind her then suddenly stops.

Regina Vanguardia steps out from the backseat of the car then pursed a smile to her.

*smiled. "Salamat. Oo na, okay na ako. Wag ka ng mag alala." she said to the other line of the phone. "S-sige Brian ha, thankyou... Bye."

"Bye, ingat ha." he replied —she put her phone down then waited for Regina to come near her.

" Regina? Anong ginagawa mo dito?" she asked.

I sighed. "I just passed by, I was thinking of you all of a sudden and I'm worried. Kaya sabi ko kay Ali dumaan kami dito just to check on you."

"A-ahh..." she just nodded then pursed a small smile.

I can feel something's wrong..

"Okay ka lang? Narda?" I asked.

She looked at me. "Oo naman! Medyo malungkot lang ako kanina p-pero nung nakita kita... Gumaan na pakiramdam ko."

I smiled. " Mabuti naman." —I noticed that there are vendors at the side of the road.

"Uhm... Is that balut?" I asked.

"Ahhh oo. Bakit gusto mo ba?"

"Hmm sige!" I smiled—she approached the vendor then bought one.

She looked at me. "Tara Regina!" she called so I walk towards her. She handed me the egg—I was surprised because it is hot.

"A-aw(laughed) mainit ha."

"Akin na ako na magbubukas para sayo." she insisted then take it from my hand.

I was just watching her until she peel off the shell.

"Panu ba yan?"

"Yung sabaw muna higupin mo—wait lagyan ko ng asin." she asked for a salt saka ito nilagyan ng kaunti.

"Okay na toh?"

"Mm." she nodded.

I smiled saka hinigop ang sabaw. "Mmm... (smiled) okay sya ah."

"OH diba." she smiled.

"Meron pa toh?"

"Oo meron pa yan Regina."

"Ikaw? Gusto mo? Hati na tayo."

*laughed "Ubusin mo na yan!"

I slightly laughed saka inubos ang sabaw.

"OH tapos?" I asked curiously.

She peeled off the shell kaya nakita ko na yung sisiw. Medyo malaki na sya at mabalahibo—kunti nalang siguro lilipad na sya.

Did I just—

"Sige na. Masarap yan." she said to me while handling it.

I slightly tilted my head. "I—uhm..."i looked at her.

" Sige... Atleast you tried. Akin nalang toh. "

" No-no its fine! I can do it! "I insisted then took it from her hand." Manong pahingi nga ho ng asin. "sabi ko. I put some then eat it in front of her." Mmmm... " I forced to chew it until I was able to swallow it—and she was laughing at me.

Her smile was smiling too ni- hindi ko na nga makita mga mata nya. I didn't knew eating this balut will make her happy.

And I didn't knew making her feel happy is my happiness too.