Naka sunod lang ako may Regina habang nag lalakad sa hallway papuntang office—bigla nalang syang napahinto.

"I SAID STOOOP IT!!!" she shouted habang hawak ang ulo.

Nagtinginan sakanya ang nga employees na may panghuhusga. Siguro iniisip nila nababaliw na si Regina...

"Regina okay ka lang?" lakas-loob kong tanong habang nagmamadali syang nag lalakad papuntang comfort room.

Pinagsarhan nya lang ako ng pinto—rinig na rinig ko mula sa loob ang hagulgol nya.

Gustong-gusto kong syang tulungan pero papano?

Masakit para sakin na makita syang nahihirapan ng ganito, at mahirap para sakin na itago ang totoo...

Masasaktan lang sya kapag nalaman nya...

Habang nag iisip ng sarili kong problema bigla nalang lumapit si Ali saakin...

Hindi sya agad nagsalita pero yung nga titig nya ramdam ko na may problema, at alam kong tungkol Kay Regina.

"A-anong problema?" tanong ko pagkatao ng silya.

"Satingin ko kailangan ka ni Regina, Narda." sagot nya.

"Nasa banyo sya. Puntahan mo nalang." dagdag nya.

Hindi na ako nagtanong pa at nag madali ng pumunta sa banyo.

Pagpasok ko ng pinto narinig ko agad ang mga hagulgol nya mula sa loob ng isang stall ng banyo.

*knock

"Regina?"tawag ko.

"Regina andito lang ako ha. " dagdag ko.

*sobs

*Door opened

Namumugto ang mga mata nyang pag labas ng pinto.

"OH? Anong nangyare sayo??" Alaalang tanong ko sabay hawak sa braso nya.

"Some thing's happening to me N-Narda.." *sobs

"Anong nangyayare sayo? —eyo ba yung sinasabi mong pinagdadaanan mo? Yung lihim mo? —Regina sabihin mo sakin oh, para alam ko naman kung pano kita matutulungan."

Tumingin sya ng diretsyo saakin.

"I'm hearing voices N-Narda!" *sobs

"Simula nung na aksidente kami nakakarinig na ako ng mga boses. At ngayon mas lalo lang silang dumadalas, lumalakas. Nababaliw na ako Nardaaa!" sabi nya habang umiiyak.

Inakap ko na sya ng mahigpit.

"Hi-hindi. Regina hindi totoo yan ha? Andito lang ako."

Sobrang bigat sa dibdib na makita syang nahihirapan at hindi ko manlang alam kung paano ko sya matutulungan.

Hinayaan ko na muna syang umiyak sa mga balikat ko hanggat sa tumigil na sya.

Tinitigan ko lang sya habang nagpapahid sya ng luha.

"I-I'm sorry Narda..."sabay tingin nya sya sa balikat ko. " Nabasa pa tuloy uniform mo. "*sobs

" Halika ka nga.. "pinahid ko yung luha nya sa pisngi. " Pwede bang ikwento mo sakin lahat? "

Tumingin lang sya sakin saka tumango. Naupo sya sa sahig habang naka sandal sa pinto ng stall ng banyo—Naupo narin ako sa tabi nya.

" Akala ko lilipas din toh. That if I ignored the voices balanag araw hindi ko na sila maririnig—*I look at her*—hindi ko pa toh sinasabi Kay Ali... Lalong lalo na sa dad ko. "

I looked away.

"Baka ikahiya nya lang ako...Sayo ko lang sinabi toh Narda. "I added. She looked down then pursed a smile nodding.

"Baka naman... Kailangan mong bigyan ng second chance ang daddy mo. Hindi ka Ikakahiya nun—basta... Sabihin mo lang kung anong totoong nangyayare sayo." she looked at me.

Bakit hindi, if I can...

"I can't take that chance Narda... No. I've been shamed of this." I utter then held her hands. "Sayo ko lang toh sinabi. SAYO LANG..."

She stared at me then glanced at our hands together—I suddenly feel awkward so I put my hands away. I sighed then leaned on the door.

"Iingatan ko ang sekreto mo. Huwag kang mag alala hm?" she said then I felt her hand carresing my arm —I smiled in relief.

"Nga pala..Salamat sa pagtitiwala mo sakin Regina ha. H-hindi ko talaga alam kung paano kita matutulungan. Pero... Pinapangako ko sayo na nandito lang ako,makikinig sayo... Hindi kita iiwan..." she added and while she's saying those words I can't help but stare at her.

She looked at me...

And you don't know how much my heart keeps pumping right now. I'm afraid she could hear it...

The way she look at me as she do as always, she never blinked.

I smiled...

She smiled....

My eyes dropped on her lips—I slowly lean in then claimed it.

It's just a quick five second smack then I lean back smiling —she pursed a smile.

I smiled. "At yung lang ang kailangan ko... Na nandyan ka. Salamat Narda, Salamat..." I reached for her hand intertwining it together then I leaned on my comfort place, her shoulders...

Narda and her team received an emergency call kaya mabilis silang umalis ng opisina para sa irerescue.

Pag dating nila ng lugar isangsider ng motorsukli ang walang Malay na natagpuan sa tabi ng kalsada.

"Hinay-hinay ha..." Narda said while assisting the unconscious man habang inaalis ang helmet nito ng kasama.

When the helmet was removed thier eyes widen in surprised.

"N-Noah??" her male friend utter after recognizing his friend.

They hurriedly brought him to the hospital for medical assistance.

" Salamat sa paghatid." Narda thanked her friend and workmate.

"Wala yun... Tsk, Narda pasensya na ulit sa nangyare ha. At sana Huwag kang magalit Kay Noah, eh ganun lang talaga yun. Naghahanap ng atensyon, kasi yung tatay nya wala naman yung pakealam alam sakanya... Pero mabait talaga yun SI Noah."

"Ano ka ba hindi naman ako galit Kay Noah, nainis lang ako..."

"Wee??"

"Oo basta wag nyo ng ulitin yun!"

He smiled.

"Oh gabing-Gabi na ha." Narda's grandmother said after seeing them outside the house.

"Good evening po! —hinatid lang po namin sj Narda."

"Ah talaga ba?kumain na ba kayo?"

"Sumabay na kayo, pasok na muna. Apo papasukin mo na yang dalawa." her grandma added.

____

"Ate oh tingnan mo toh." Ding showed Narda an article in his phone while they're having dinner.

"Diba yan yung naghatid satin dati?" he said reffering to a Noah.

Narda's friends throw her a look.

"Ahh hinatid ka na nyan??" one of her friends asked interestedly.

"Ano ba, nadaanan lang naman nya kami kasi pauwi na kami eh." she said while chewing her food.

"Tapos sinungitan mo?" the other one asked.

"Hm—di ah."

"Yan ang attitude!" the latter said smiling.

Narda and her grandma glance at him.

"Pero infairness sayo ha, andaming nagkaka gusto sayo noh? Haba ng bangs?" he laughed teasingly.

"Hm.." Narda teasingly wears a teasing face in close eyes.

"Pero matanong lang ng seryoso..." the other one said. "Paano na si Brian??" he jokingly cried.

Narda throw her a death stare while chewing her foods. —she glance at her grandma who's looking at her.

"Tumigil kayo ha! —lola wag mo ng bibigyan ng extra rice yang dalawang yan."

"Lola wah kang maniwala jan."

Narda chopped her foods into pieces.

"Eh pano na nga ba si Brian!? " her grandma teaisingky asked. Narda look at her in disbelief.

"LOLA NAMAN!"

"Ate—"

"ANO??"

"Pano na nga ba??"

"Hm isa ka pa!" Narda attored.