Tuwang tuwa na ipinasuot ni Narda at Regina ang napili nilang damit para sa kambal. Syempre hindi lamg sa kambal, sa kanila din dalawa.

"Ang cute natin apat." Sabi ni Regina.

Sasagot na sana si Narda nang biglang may lumapit dito.

"Ate Narda, pwede po ba magpapicture?" Masayang tanong ng babae.

"Sure, wait lang Regina ah?"

Tumango lang si Regina at hinawakan at hinawakan si Florence. Nang makita naman ni Maxine na medyo lumalayo si Narda sa kanila ay biglang umiyak si Maxine.

"Dada." Sabi ni Maxine at lumalakad papunta kay Narda, pero pinigilan to ni Regina.

Pagbalik ni Narda ay nagulat sya dahil umiiyak na si Maxine. "Oh, bakit umiiyak ang bebe?"

"Iniwan mo daw kasi sya. Alam mo na, naiyak kapag umaalis ka." Nakangiting sabi ni Regina.

Binuhat ni Narda si Maxine at kiniss nya ito sa pisngi.

"Me too!" Sabi naman ni Regina at tinuro pa ang pisngi nya.

"Hoy si Florence!" Sigaw ni Narda.

"Mimi!" Sabi ni Florence nang mabuhat na sya ni Regina.

Nakapout naman si Regina habang naglalakad.

"Regina, stop pouting."

Pero hindi nakinig si Regina at nagpatuloy lang sa paglakad. Pag-uwi nila ay hingal nilang binaba ang dalawa.

Napabuntong hininga si Narda. "Grabe, kapagod."

"Narda." Tawag ni Regina dito at akmang may sasabihin na sana, pero biglang nagsalita si Maxine.

"Dada!" Cute na panggagaya nito.

Ngumiti naman si Narda at inihiga ito sa ibabaw nya.

"Sleep na baby." Hinalikan naman ni Narda ang ulo nito atsaka nanahimik na ang bata.

"Anong sasabibin mo?" Tanong ni Narda.

"I totally forgot."

Narda laughed. "Alalahanin mo muna, anyways, just tell me if you need something ha?"

Tumango naman si Regina ginitna si Florence sa kanila.

"Thank you for being with me today, I am so happy."

"Sabi ko naman, you're always welcome, I am always here on your side." Sabi ni Narda at kiniss ang noo ni Regina nang dahan dahan dahil magigising si Maxine kapag gumalaw sya.

Regina looked at her and saw those sparkling eyes of Narda that she always see, kaya napapansin nya lagi kapag hindi ito nagssparkle.

Three years ago when Brian made their relationship official, dun napansin ni Regina na nawala yung sparkle sa mga mata ni Narda, she don't know why at first, but when Narda confessed, nalaman nyang nasasaktan sya.

"Why are you so sweet, caring, lovable and gentlewoman?"

Narda smiled at her. "Kase yan yung way ko para maipakita ko sayo yung pagmamahal ko."

Bigla namang nakarinig ng hikbi si Narda, paglingon nya sa kanyang gilid ay nakita nyang umiiyak si Regina.

"Hey, why are crying?" Narda asked worriedly.

"I'm so touched and your words makes me cry. Matagal na akong hindi nakakarinig ng words na yan. Eversince you left, I feel like I am alone in this condo and all I could do is just think about you since I can't contact you. Though Brian stays here too, I still feel alone because we always fight and he's hurting me a lot." Humihikbing sabi ni Regina.

Lalong lumapit si Narda sa kanya at hinawakan ang balikat nito.

"And it makes me sad because I thought he won't do anything like what they did to me before, and now, mas lalo lang akong natrauma. Alam mo yun, kapag nanliligaw palang sobrang sweet tapos kapag naging kayo na dun pa gagawa ng masama. That's why I will never let myself trust easily again.

"It's really hard to trust people." Sabi ni Narda at niyakap si Regina.

"It's true! Brian made me trust him, but after what he have done, I don't think I can trust people so easily."

Narda suddenly thinks, wala na ba talaga pag-asa kung manliligaw sya? Hindi naman nabago ang nararamdaman nya para kay Regina, pero sa naririnig nya ngayon ay para syang nasasaktan. Pero pinipilit parin nya intindihin ang nararamdaman ni Regina dahil sinubukan nyang ilagay ang sitwasyon ni Regina sa kanya at alam nyang mahirap yun.

"Sana nung una palang napigilan ko na, hindi ko naman din kasi alam na ganun pala si Brian. Nagulat rin ako nang malaman ko yun. I'm so sorry." Malungkot na sabi ni Narda.

"Why are you saying sorry?"

"Kase nung mangyari yun, wala ako para protektahan ka. Wala tayong communication kaya hindi ko agad nalaman. I really want to protect you, pero nang dahil sa nangyari sobrang naguguilt ako."

Regina smiled. "Don't be. Hindi mo naman kasalanan eh, hindi mo alam, wala kang kinalaman."

"Still, I promised myself to protect you pero hindi ko nagawa dahil sa ginawa ko."

"It's fine, ang mahalaga, okay na tayo ngayon. Though, there are changes but still." Regina said.

"Regina." Tawag ni Narda at tumingin ito sa labi ni Regina ng ilang segundo bago sa mga mata, napalunok naman sya.

Hindi nila namamalayan na unti-unti nang naglalapit ang kanilang mga mukha. Isang maling galaw nalang ay magdidikit na ang kanilang mga labi, ngunit biglang umiyak si Florence.

Napaatras naman ang dalawa at nakita ni Regina na medyo nadaganan na pala nya si Florence at nasasaktan na ito sa bigat nya.

"Sorry." Nahihiyang sabi ni Narda.

"Uh, it's fine don't worry." Nakangiting sabi ni Regina.

Unti unting ipinikit ni Narda ang kanyang mga mata at nakatulog na.

Pinicturan naman ito ni Regina at ngumiti at naramdamang bumilis ang tibok ng puso nya.

Why am I feeling weird?