《Line without a hook || Darlentina》Chapter 15
Advertisement
The last day, at pagmulat na pagmulat ng mga mata ni Narda ay lungkot at kaba agad ang nararamdaman nya.
"Regina, patapos kana maligo?" Tanong nito.
"Yes!"
Ngayon kasi ay balak ni Narda na gumala maghapon, una ay magmo-mall muna sila at kapag hapon na ay magstay muna sila sa manila ng saglit, kapag naman gabi na ay doon na nya sasabihin na aalis sya, at doon narin sya aamin.
Paglabas ni Regina ay nakatowel pa ito.
"Aahh!! May naninilip dito!" Natatawang sabi nya.
"Grabe ka talaga sakin." Sabi ni Narda at napa-iling nalang.
Pagkatapos magbihis ni Regina ay umalis na sila. Kotse naman ni Regina ang ginamit nila dahil hindi safe ang bike na gamitin.
"Anong una nating gagawin pagdating natin?" Tanong ni Narda.
"Maggagala." Nakangiting sagot ni Regina.
Pagdating nila ay naggala nga sila. Pumunta muna sila sa bilihan ng mga alahas.
Habang tumitingin sila ay nakakita ng couple bracelets si Narda, kaya naman tinawag nya agad si Regina.
"Regina! Ang ganda oh!"
Pumunta naman si Regina sa tabi nito at tinignan ang bracelet.
"Ang ganda." Sabi ni Regina.
Tumingin naman si Narda sa kanya. "Ang ganda nga."
"Miss, magkano po dito?" Tanong ni Regina sa babae.
"5k po." Sagot namang ng babae.
"Pwede po makita?" Tanong naman ni Narda at tinignan sya ni Regina.
"Sige po." Inilabas na ng babae ang bracelet at kumikinang ito, tulad ng mga mata ni Narda kapag nakikita nya si Regina.
"Kuhanin ko na po." Sabi naman ni Narda.
"Narda? That's—"
"Ang ganda noh? Oo ang ganda, bagay nga sayo eh." Mabilis na sabi ni Regina at binayaran ang bracelet.
Paglabas nila ay agad isinuot ni Narda ang bracelet kay Regina.
"Narda? Bakit binili mo agad agad?" Takang tanong ni Regina.
"Malalaman mo mamaya." Sagot naman ni Narda at kumindat.
Hinawakan naman ni Regina ang kanyang kamay at biglang nakaramdam ng paro paro sa tyan. Habang ang tibok naman ng puso nya ay bumibilis.
"Where do you want to go next?" Tanong naman ni Narda.
"Let's go and find some new clothes!"
Pumunta sila sa isang clothing store at tumingin ng mga damit. Habang tumitingin si Narda at bigla syang tinawag ni Regina.
"Narda look! This combination looks great right?"
But for Narda, it's perfect.
"Ayos! Ang galing mo naman pumili." Nakangiting sabi nya at nakitang binabalik ni Regina sa hanger ang damit. "Wait! Patingin nga."
Ibinigay naman ni Regina ang damit kay Narda at nang makuha ni Narda ito ay agad syang pumunta sa counter para magbayad.
Advertisement
"Narda!" Tawag ni Regina dito at hinabol ito.
"You're buying that?" Takang tanong ni Regina.
"Yes, may problema ba?"
"A-ah, you already spent your 5k on our bracelet and now babayaran mo yunh damit na nagustuhan ko?" Regina confusedly said.
Pero tumawa lang si Narda dito. "Ayaw mo nun? Libre ko na nga eh, alam ko kasi na ayaw mong pagastusin ako kaya kinukuha ko agad."
"Kasi naman, Narda, damit ko naman yan hindi sayo." Nakapout na sabi ni Regina.
"Shh! Just tell me what you want and I'll buy you that." Nakangiting sabi ni Narda. "No buts."
Bumuntong hininga nalang si Regina at wala naman syang choice.
Sunod na pinuntahan nila ay ang bilihan ng mga sapatos.
Nagiikot lang si Narda nang makita nya si Regina na nakatingin lang sa isang sapatos.
"Ang ganda noh?" Sabi ni Narda at tumango naman si Regina. "Bumili tayo nan para parehas tayo ng sapatos."
Nagningning naman ang mga mata ni Regina, pero nang maalala nya na si Narda nanaman ang gagastos parang bigla syang nakonsensya.
"Narda ang mahal." Nakapout na sabi nya.
Ngumiti naman si Narda dito. "Don't worry, hindi naman ikaw ang bibili eh. Ako naman, so no need to worry."
Pagkatapos nilang mabili ang sapatos na nagustuhan nila ay naisipan nilang maglaro naman.
Halos lahat ng laro ay nasubukan nila, puno ng saya ang kanilang mga puso habang sila ay naglalaro. Narealize ni Regina na ngayon lang sya nakaramdam ng saya na ganito.
"Thank you, Narda." Nakangiting sabi ni Regina.
"Wala yun, kulang pa yun sa mga nagawa mo sakin."
Nagpicture picture muna sila at pagtingin sa orasan ay ala-una na, kaya naman kumain muna sila at pagkatapos nilang kumain ay naggala gala pa sila.
"Ang cute ng teddy bear nato!" Sabi ni Regina at hinug ito.
"Picturan kita bilis!" Sabi naman ni Narda at agad na pinicturan si Regina at binili ag teddy bear.
Nagdecide na silang umalis ng mall at maggala naman sa labas, since mukhang hindi naman na masakit sa balat ang araw.
Pumunta sila Narda at Regina sa puntod ng nanay at tatay ni Narda.
"Hi nay! Hi tay! Miss ko na po kayo. Eto nga pala kasama ko, si Regina."
"Hello po! I am Narda's great friend." Nakangiting sabi ni Regina.
Nagkwentuhan lang silang dalawa doon at nang medyo dumidilim na ay pumunta na sila sa Manila bay.
"This is the place where we met each other." Sabi ni Regina.
"Yes. At dinala kita dito dahil gusto kong sabihin na.." Bumuntong hininga naman si Narda at tinignan ang mga mata ni Regina. "Pupunta na ako ng ibang bansa."
Advertisement
Napatigil si Regina na para bang pinoproseso ang sinabi ni Narda sa kanyang utak at nakita ni Narda na unti-unting pumapatak ang mga luha nito.
"Mags-stay ako sa America ng ilang taon, Regina. Tinanong mo ako kanina kung bakit ko binili agad agad yung bracelet, that's because sa tuwing namimiss mo ako ay suotin mo o tignan mo lang yang bracelet na yan. Maaalala mo ako."
"N-narda, w-when are you l-leaving?" Humahagulgol na tanong ni Regina.
"Mamayang 3 ng madaling araw." Sabi ni Narda at pinunasan ang mga luha nito.
"Alam na ba ni Brian at Leslie?"
"Oo, alam na nila, sila ang mga sinabihan ko na bago ikaw. Gusto ko kasi na masulit ko yung three days na kasama ka, Regina." Medyo naluluha na sabi ni Narda.
"You're coming back right?"
"Oo naman, babalik ako. I promise, basta pansamantala lang akong maninirahan dun." Sagot ni Narda.
Nagyakapan sila ng mahigpit dahil for sure, mamimiss nila ang isa't isa. Lalo na't wala nang kasama si Regina sa condo dahil aalis na si Narda, magiging tahimik nalang ang paligid dahil wala nang nangungulit sa kanya.
Pagdating nila sa condo ay nagpahinga sila nang kaunti. Nagpalit na sila ng kanilang mga damit at parehas silang dumungaw sa bintana. Kitang-kita nila ang buwan at mga bituin.
"I suddenly feel sad because you're leaving." Nakapout na sabi ni Regina at ipinatong ang kanyang ulo sa balikat ni Narda.
"Sorry, ginagawa ko lang ang bagay na makakatulong sakin."
Naluluha nanaman si Regina. "I know, but I can't help but feel sad."
"I am coming back." Nakangiting sabi ni Narda. "Ang ganda ng buwan ngayon."
"Hmm."
"May sasabihin pala ako." Kinakabahang sabi ni Narda.
"What is it?"
Huminga sya ng malalim at tumingin sa mga mata ni Regina. "Alam ko may minamahal ka na, pero sa tingin ko may karapatan kang malaman to. Sana hindi ka lumayo or mailang kapag nalaman mo to, kasi kahit anong sabihin mo, kahit anong maging reaksyon mo ay tatanggapin ko."
Nakatingin lang si Regina kay Narda at tumango-tango.
"R-regina kase.."
"Kase?"
"I'm inlove with you."
Regina froze. Feeling nya ay hindi sya makagalaw sa kinauupuan nya. Hindi nya ineexpect na maririnig nya ang mga salitang iyon kay Narda.
"S-since when?" Tanong ni Regina.
"I don't know when, bigla ko nalang naramdaman."
Napatahimik naman silang dalawa.
"N-narda, I am so sorry, but you know I have a boyfriend right? Why did you not stop your feelings from me? Bakit hindi ka nalang nagmove-on? Bakit ako pa?" Medyo pasigaw na tanong ni Regina.
Narda gave her a small smile. "Kase ipinangako ko sa sarili ko na ikaw lang ang mamahalin ko. Kahit pa hindi mo man maibalik ang nararamdaman ko para sayo, ayos lang, because loving you makes me feel so happy."
Pinunasan nya ang mga luha na kanina pa umaagos sa kanyang maamong mukha.
"And loving you is also heartbreaking. Specially when my two eyes saw that you and Brian are kissing in Manila Bay, at yung time na naging official kayo."
"Lahat ng kinanta ko dun para sayo, pero hindi mo yun alam dahil nakafocus ka sa taong minamahal mo. Naiintindihan ko yun, Regina. Kase wala lang naman ako sa buhay mo kundi isang kaibigan, at doon, masaya na ako."
"Nawala na yung hope na meron ako simula nang makilala mo si Brian. Alam kong wala na akong pag-asa, kaya hindi ko na pinilit pa yung sarili ko sayo."
"Kaya kong tiisin lahat ng sakit dahil mahal kita. Lahat ng nararamdaman ko kakaiba, lalo na kapag lumalapit ka sakin, bumibilis ang tibok ng puso ko. Kapag hinawakan mo ako,ay kuryente. You find me weird when I told you about that, pero hindi mo alam na isa na yun sa mga signs."
Patuloy paring umaagos ang mga luha ni Narda at ganun din kay Regina.
"At kaya ayaw kong magconfess agad ay dahil hindi mo ako gusto, at straight ka. Pero kahit na ganon ay mahal pa rin kita." Tinapos niya ang kanyang pag-amin nang may lungkot sa kanyang mga mata.
Wala namang nasabi si Regina at nakayuko lang ito.
Narda gave her another small smile. "It's okay, you don't have to say anything."
Agad syang lumabas ng condo at bumili ng beer. Nagbike sya papuntang Manila Bay at doon uminom.
"Kasalanan mo to, Narda. Ngayon maiilang na sya dahil sa ginawa mo!" Galit na sabi nya sa kanyang sarili. "Bakit kasi na-inlove ka pa? Nasasaktan ka tuloy."
"Pero okay lang, atleast nasabi ko na, pagdating ko sa ibang bansa ay kakalimutan ko na ang nararamdaman ko para sa kanya."
Tumingin naman sya sa langit at doon ay tumulo nanaman ang kanyang mga luha.
"Nay, Tay, sama na po ako sa inyo." Humahagulgol na sabi nya.
Pagod na akong masaktan. Sana madali lang maalis tong sakit na nararamdaman ko, para hindi na ako iyak ng iyak sa sobrang sakit.
Advertisement
- In Serial8 Chapters
PINAN: Refuge
All Haeok wants is for his sisters to be safe. Under Japanese rule, security and dignity are scarcities in Korea; and with the world caught in precarious flux, change will shadow the fight for his family’s future.Still- He looks to the north, and dares to hope that the soil of an ancestral homeland might harbor their dream of refuge. This fiction starts in 1942 Korea, during the final years of both the Japanese Empire and of WWII. Out of the necessity of conveying the reality of this time and place to the best of my (limited) ability, there WILL be explicit descriptions of traumatic events for characters. Reader discretion is highly advised. That being said, I hope you enjoy!
8 267 - In Serial13 Chapters
Farblade
In the year 2046, where humanity advanced further than imaginable and created a device that broke world records and setting new heights for competitors all over the world, how will they keep up? Allowing people to enter a role-playing game world, where you can use weapons such as sword, axe and more, would you want to get involved? Knowing how to enter the game world, how will you leave the game world? https://www.wattpad.com/user/Zoldyar This is my work and I will be posting it on Royalroadl.com
8 75 - In Serial9 Chapters
Letters from a Dying World
Times historic are often penned after the fact in the lifeblood of the pitiful, forgotten masses. That roiling, uncountable crush of humanity, they who held the pikes and they who threw down the tyrants. Their veins opened by gazes academic, sharp and cruel, and pecked away at with quills, written out of their own story. The Second Dark Crusade was a time of such poignancy. A time when the light of man waned and flickered, choking in the acrid smoke of its own inadequacy. As befitting of such an age it has been covered more than a capital whore, and so I attempt not to tell that story again. That story of dull, unfeeling analysis. Neither here will you find the browbeating, propagandistic screeds so common in the hands of men, the light of youth still burning behind their eyes. Nay, here I shall attempt to cover fresh ground, not tread on the grave dirt of long dead authors. Here I shall attempt to tell the story of the small lives caught, unbeknownst to them, in the great and torrential downpour that we now call history. Here lies the true story of The Second Crusade. - Loremaster Ip'Qal
8 61 - In Serial23 Chapters
Candlemaiden: The Stranger Shore
Evil spirits. A cursed prince. Death itself in disarray. Iris just wants to go home, but fate has other plans for this young priestess and her odd companions. /// The land of Erinlin is dying, its ancient traditions choked out by the Kaerent church and its true priestesses, the Candlemaidens, increasingly regarded with fear and suspicion. All Iris wants is to tend her candles, win her shade battles, and chat with the spirits of her realm. But when she is torn away from her home by the Kaerent king, she learns that her country needs her to be far more than a typical Candlemaiden-- she must be as the legendary priestesses of old and walk through Death itself. ***Cover help from the awesome @ArdenBrooks. Special thanks to @rainersalt, @giveitameaning, and @piperjones033 !
8 121 - In Serial54 Chapters
Narice Arkline and the Seven Element
Among us are guardians. They are known as Aqayans. -- 700 years ago there was a war. Good and evil. Dark and light. On the side of Darkness - cursed creatures, wizards, and most of humanity. On the side of light Aqayans and Elfa with the remnant of humanity. Humanity, Wizards, Cursed Creatures, Aqayans, Elfa. In the end - the darkness lost. The leader of the darkness - Ka'atra was sealed away. The council of seven decided that magic was too dangerous in the hands of humanity - and erased magic from existence. Aqayans watched humanity from afar- ensuring that they would never again stray. 700 years passed by... then one day... Ka'atra broke free. - A young boy- Narice- is the only one resistant to Ka'atra's dark magic, but with no magic of his own and- how will he be able to stop his enemy?
8 229 - In Serial15 Chapters
kleinsen vs treebros
I dislike treebros because it makes no sense. blah, blah, blah, AU's, I KNOW! it's just my opinion.kleinsen is canon, could happen, and is adorable.I don't want to offend anyone and I respect everyone's opinions. butConnor 👏is👏Dead👏dEAL wiTH it![edited 7/15]
8 118

