《Adrian》🍎Ending🍎
Advertisement
"James Ice Coffee....."
"နေအုန်းလေ ပိုက်ဆံရှင်းနေတုန်း..."
မီလီယံနာကြီးဟာ
ပိုက်ဆံသုံးရတာ ဇိမ်ယူရတာကို
သိပ်ကြိုက်ခဲ့သော်ငြား နှစ်တွေတော်တော်ကြာ
လမ်းပျောက်ခဲ့တာမို့ အားလုံးအဆင်ပြေသွားတဲ့အခါ
အတိုးချShopping တွေကြီးထွက်နေခဲ့သည်။
ဘေးမှာ ကြောင်ကြောင်ကြားကြား
အဝတ်အစားဆန်းတွေနဲ့ နေကာမျက်မှန်
အရောင်တောက်တောက်ဖြင့်ကလေးတစ်ယောက်
တွဲလီတွဲလောင်းနဲ့ပေါ့။
အားလုံးကတော့ သားအဖ ဒါမှမဟုတ်
ဦးလေးနဲ့တူ တစ်ခုမဟုတ်ဘဲ လက်ထပ်ထားသော
အတွဲသာဖြစ်နေပါသည်။
"Adrian ပ်ိန်နေတာ သရေစာတွေပဲ
စားလို့ ထမင်းများများစားရမယ်..."
NewYorkမှာ Adrian Jamesလည်တိုင်တွေကို
တွဲခိုကာ အဆန်းတကြယ်နည်းနဲ့
လမ်းနောက်ပြန်လျှောက်ခြင်းကိုကဲ့ရဲ့မဲ့သူ
မရှိပါ....။
"ကြိုက်ချင်စရာကြီး....."
"ကြိုက်ရင် ပြောစကားနားထောင်..."
လွှားခနဲခုန်တက်လိုက်ပြီမို့ မိအောင်ထိအောင်
ချီထားလိုက်ရသည်။
အထုတ်တွေနဲ့ကလေးကတစ်ဖက်...
စိတ်မညစ်ပါဘူးလေ။
"ကမ္ဘာကြီးက Jamesနဲ့အတူတူရှိနေရရင်
သောက်ရမ်းလှပြီး
Jamesနဲ့အတူတူမရှိရရင် အော်ဆဲချင်စရာ..."
"မဆဲရဘူး...ယဉ်ကျေးစမ်းပါ Adrian..."
သူ့ရဲ့အလွန်အကျွံနေထိုင်မှုအပေါ်
ကဲ့ရဲ့တာမျိုးတော့မဟုတ်
Public မှာ ရဲတင်းလွန်းတော့လည်း
မိန်းမကြီးတချို့က တအံ့တဩလှမ်းကြည့်ကြတဲ့အခါ
ဆက်ခနဲထောင်ပြလာသော လက်ခလည်လေး။
"Adrian...လက်ကိုချ....ပြောနေရင်းနဲ့..."
လူညစ်ပတ်လေးဟာ ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့်
လက်ခလည်လေးကိုသိမ်းကာ
JEon ရဲ့နှာခေါင်းလုံးလုံးလေးကိုစနောက်နေပြန်သည်။
"ဆင်းအုန်း...လာ...အိတ်တွေကြည့်ရအောင်
ဒီရာသီအတွက် အသစ်ထွက်တဲ့ Limited Editon
ကိုဆင်တူကိုင်ကြမယ်..."
"အိုကေ...."
အရောင်းဝန်းထမ်းကောင်မလေး၏
ညက်ညောမှုတွင်Jamesသည်
စီးမျောနေကာ ပြနေသောProduct
တွေကို တစ်ခုချင်းလိုက်ကြည့်နေသည်။
Adrian သည် နေကာမျက်မှန်ကို
နောက်ပြန်တပ်လျှက် ပဲများပြနေသော
အရောင်းဝန်ထမ်းကောင်မလေးကိုသာ
လိုက်ကြည့်နေသည်။
"သေချာထုတ်ပိုးပေးနော်......"
"ဟုတ်ကဲ့....."
"James ကို သူကြွေနေတဲ့ပုံပဲ...."
ဝန်းထမ်းကောင်မလေးထုတ်ပိုးနေတုန်း
Lollipop တစ်ခုနဲ့Adrian ဟာ
ပြုံးစိစိလုပ်လာပြန်သည်။
"ကိုယ့်ကိုလူတိုင်းကြွေကြတာပဲလေ
JeonJungkook ပဲကို...."
"ကြွေသမျှထဲ ကျွန်တော်ကအကြွေတကာ့
အကြွေဆုံး ရော့ Lollipop စား...."
သားလေးလို့ထင်နေမလား တူလေးလို့ထင်လို့
လားအထာပေးနေသောမိန်းကလေး
ပြန်ထွက်လာသောအချိန်နဲ့ကိုက်ကာ
Jamesပါးစပ်ထဲကိုသူစုပ်နေသော
Lollipop ကိုထိုးထည့်လိုက်သည်။
"Adrian.....မင်း...."
"Sexy ကျလိုက်တာ...Lollipop လေးနဲ့.."
Shopping Mall ထဲ ဝလင်အောင်မျက်စိနောက်
ကြပြီးတဲ့အခါ ကားပေါ်ရောက်သွားသည်။
ပြိုင်ကားကိုအမိုးဖွင့်စီးရတာကြိုက်တဲ့
Adrian ဟာ မတ်တပ်ရပ်လျှက်သီချင်းတွေဖွင့်ကာ
အော်ဆိုနေသည်။
JEon လည်းခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့်
အော်သမျှဟစ်သမျှကိုလိုက်လံခံစား
ပေးနေခဲ့သည်။
"James လိုက်ဆိုအုန်းလေ...ကျွန်တော်ပြန်စလိုက်မယ်.."
"သီချင်းစဝင်ရတော့မယ်ဆိုရင်ပြော
ကိုယ်သိပ်မပိုင်နိုင်ဘူး..."
"အိုကေ အိုကေ..."
"စာသားစတော့မယ်ဆိုရင်..ကျွန်တော်
အချက်ပြလိုက်မယ်...."
"ကောင်းပြီ....."
Adrian သည် ကားSpeaker မှသီချင်းကို
အစကနေပြန်ဖွင့်ကာမတ်တပ်မရပ်တော့ဘဲ
ထိုင်နေရင်သီဆိုတော့မည့်ပုံ။
တီးလုံးစလာတာနဲ့ ခေါင်းလေးတငြိမ့်ငြိမ့်လုပ်
နေကာ စာသားစတော့မည့်အချိန်တွင်
ပါးတစ်ဖက်ကိုဖျက်ခနဲနမ်းလာခဲ့သည်။
အနမ်းခံလိုက်ရတဲ့အခါ...ဘယ်လိုဆိုနိုင်
တော့မလဲ Jeon သဘောကျစွာ
ရီမောတော့သည်။
"မနောက်နဲ့ မနောက်နဲ့...."
"မဆိုဘူးလား...ထပ်နမ်းပြီ နမ်းပြီ..."
"Adrian....Accident တွေဖြစ်မယ်....."
ထိန်းကျောင်းမောင်းရတာပဲ....။
မျက်နှာတစ်ခုလုံးပေါ်ကျဲချလာသော
အနမ်းတွေကို မတားဆီးမိခဲ့ပါ။
ParkJimin နှုတ်ခမ်းလေးတွေကအိအိညက်ညက်။
.......
"James....ကShopping ထွက်တယ်
Shopping ပြီးရင် ပါတီ
Model Showတွေသွား
တနေ့တနေ့ အလှတွေပဲပြင်နေတာ
မငြီးငွေ့ဘူးလား....ကျွန်တော်ပျင်းနေတယ်...."
" ပျင်းနေရင် သင်ယူစရာတစ်ခုခု
ရှာကြည့်ပေါ့ ကိုယ့်အသက်က
ပျော်စရာလေးပဲရှာနေရတော့မှာ
မင်းကတော့ ကြိုးစားရုန်းကန်ရအုန်းမှာပဲ....
Adrian လေး ဘာတွေသင်ချင်လဲ..."
"လောင်းကစား....မြန်မြန်သူဌေးဖြစ်တယ်လေ
ကာစီနို ဘက်တွေ လှိမ့်ရအောင် James..."
ဖြန်းခနဲအရိုက်ခံလိုက်သောတင်ပါးလေး
၏နာကျင်မှုကြောင့်လားမသိ
Adrian နှုတ်ခမ်းဆူသွားပြီ။
"ရှက်သွားတာလား....."
"ရှက်စရာလား...."
ပြန်လည်ဖျစ်ညစ်အကိုင်ခံလိုက်ရသော
တင်ပါးတွေကြောင့်Jeonမျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားခဲ့သည်။
"ညစာမြန်မြန်ပြင်....ဗိုက်ဆာတယ်....
TVကြည့်ရင်း စောင့်မယ် ...."
"သရေစာတွေမစားရဘူးနော် ငြိမ်ငြိမ်ကြည့်...."
မီးဖိုးခန်းထဲတက်တူးအပြည့်နဲ့လက်တွေသည်
စားဖိုမှုးဖြစ်နေရတာကြာပီပေါ့။
Adrian ရဲ့ဇီဇာကြောင်မှုကိုဘယ်သူမှသည်းမခံနိုင်၍
ကိုယ်တိုင်ဝင်မှနားအေးသက်သာသည်။
"James ရေ.....!!!!"
"အင်းပြော....ကလေးလေး....."
"Titanic က မြုပ်သွားပြန်ပြီ....."
JEonက သဘောကျစွာပြုံးရီလျှက်
ပြေးနမ်းချင်သောစိတ်ကိုထိန်းကာ
စားစရာတွေကိုဆက်ပြင်ဆင်သည်။
"Jamesရေ....နောက်နေတာမဟုတ်ဘူးနော်
ထက်ပိုင်းကျိုးသွားပြီဗျ....."
"James Adrian အရမ်း စကားများနေမယ့်အစား
ညစာလာကူချင်လား...."
"ကျေးဇူးပါ James ရေ.....
James Adrian Movie ဆက်ကြည့်ပါပြီ...."
နေ့တွေညတွေက နှစ်ယောက်ထဲအပေးအယူမျှ
ပြီးနှစ်ယောက်ထဲနှစ်ပေါင်းများစွာ
ဆက်လှပခဲ့တယ်.....။
Advertisement
Adrian လေးကို ညစာသေချာကျွေးပြီး
ကျန်းမာရေးကိုလည်း Jeonက
အမှားအယွင်းမခံ အသေးစိတ်ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။
တစ်ခါတလေတော့လည်းတမျိုးလေးပေါ့။
တမျိုးလေးတွေဖြစ်သွားတိုင်းမှာလည်း
ပိုတိုးချစ်ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်တာပဲ။
ပန်းသီးလေးက အမြဲတမ်းမှာချိုမြိန်တယ်...။
ဒီခြံဝန်း ဒီအိမ်ကြီးထဲမှာ နေ့နေ့ညည
လှုပ်ရှားမှု လှလှလေးတွေနဲ့
သိပ်ခန့်ညားသော လူကြီးတစ်ယောက်နဲ့
သိပ်ကိုလှတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဟာ
နှစ်ယောက်တစ်ဘဝဖြင့်ပျော်ရွှင်စွာ
ဘဝနေ့ရက်တွေကိုဆက်ဖြတ်သန်းခဲ့သည်။
"ချစ်တယ် Adrian အရမ်းပဲ....."
အဖြူရောင်အိပ်ရာခင်းပေါ် ကလေးမျက်နှာလေး
မဲ့စေသောညတွေတိုင်းJames ရဲ့
လာဘ်ထိုးစကားလေးပေါ့။
"အများကြီးချစ် ရတယ်......"
"အင်း အများကြီး......"
အချစ်ညတွေဟာ ဝိုင်ထက်မူးခဲ့သည်။
အပြိုင်အဆိုင်သွားနေသောအချစ်တွေမို့
အလျှော့အပေါ့မရှိ ပိုဆိုးတတ်တာက
Adrian ဆိုရင်ရော ယုံပေးကြမယ်မလား...။
"သိပ်ချစ်တယ် James....."
"ကိုယ်သိတယ်......"
အပြာရောင်ညတွေထဲကထွက်အံကျလာသော
ခပ်တိုးတိုးစကားသံလေးတွေသည်
အခန်းတွေထဲပဲ့တင်ထပ်နေလျှက်.....။
ခြောက်ခြားစရာတွေကြုံတွေပြီးမှ
တစ်ယောက်မျက်နှာ
ကြည့်ရဲတင်းစွာပြောရဲခဲ့ကြသော
ချစ်တယ်...တွေသည် နှစ်ပေါင်းများစွာအထိ
အသက်ဝင်ခဲ့သည်။
ခြံဝန်းကြီး၏Adrian ထိုင်နေကျအပင်ကြီး
အောက်တွင် Jeonကမှီထိုင်နေကာ
JEonရင်ခွင်ထဲတွင် Adrian လေးရှိနေသည်။
"Adrian မရှိခဲ့တဲ့နွေဦးတွေကိုကိုယ်
သိပ်ကြောက်ခဲ့တာပဲ..."
ဖက်ထားသောJamesရဲ့လက်တွေကို
Adrian ကဆွဲယူကာနှုတ်ခမ်းလေးဖြင့်
ဖိကပ်နမ်းလိုက်သည်။
"သနားပါတယ်...."
"တောင်းပန်ပါတယ် ကလေးငယ်..
အရာအားလုံးအတွက်ပါ...
တောင်းပန်လ်ို့ ကျေနပ်ပေးရမယ့်ကိစ္စမျိူး
တွေမဟုတ်တာသိပေမယ့် ကိုယ်ကလေးကို
ရိုရိုကျိုးကျိုးကိုတောင်းပန်ပါတယ်...."
"ဘာတွေပြောနေမှန်းမသိပေမယ့်
James ဘာကိုပဲတောင်းပန်တောင်းပန်
ကျွန်တော်က ခွင့်လွှတ်ပြီးသားပါ...."
လည်တိုင်မှာရှိတဲ့ဆံစလေးတွေကိုငုံ့နမ်း
တော့ ခန္ဓာကိုယ်လေးတွန့်သွားသည်။
"ယားတယ်....."
"ချစ်လား....ကိုယ့်ကို....."
"အချစ်ဆုံးက James ပဲ....."
"James ပြီးရင်ရော ဘယ်သူလဲ..."
"James ပါပဲ......"
အဖြေကိုသဘောကျလွန်းတာမို့Jeon
က ခါးသေးသေးလေးကိုသိုင်းဖက်
ကာAdrian ပုခုံးပေါ် မေးစေ့လေးတင်
လျှက် ချွဲခြင်းအမှုကိုပြုသည်။
"ကလေးလေးကသိပ်ချစ်တတ်တာပဲ..."
"Jamesကရော...ကျွန်တော့်လောက်မချစ်လို့လား.."
"အင်း...ဟုတ်မလားမသိဘူး...."
"လက်ခလည် တိုင်းပြည်ထဲနေ့မအိပ်
ညမအိပ် ဖြစ်သွားမယ်နော် JeonJungkook.."
James ထက် JeonJungkook ဟု
Adrian မပီမသ ခပ်ဝဲဝဲခေါ်တိုင်း
JEonက အများကြီးပိုသဘောကျတတ်ကာ
ကလေးလေးကိုဖျစ်ညှစ်ပွေ့ဖက်တော့
တခိခိရီမောသည်။
Adrian သူ့ကိုချစ်ရင်ပြီးရော
Jamesဘယ်လောက်အသဲယား၍
အချစ်ကြမ်းကြမ်း ဘာComplain မှမရှိ
ချစ်ရင်ချစ်သလောက် အပြိုင်လိုက်ပေးနိုင်တဲ့
အဆိုးအသွမ်းကောင်လေး....။
"ခုကစ ထာဝရအထိ နွေဦးတိုင်းမှာ
အတူတူရှိသွားကြနော် James...."
"ဒါပေါ့ .....ကလေးလေးရယ်..."
"ကျွန်တော် Jamesကိုသိပ်ချစ်တယ်...
မြင်တိုင်းညစ်တိညစ်ပတ်တွေ လှမ်းတွေးတုန်း
ဆိုပေမယ့် အများကြီးအများကြီးကို
ချစ်ပါတယ်....."
"ဆုပေးရတော့မှာပေါ့....."
Adrian လေးက မျက်နှာလေးမော့ကာ
လှည့်ကြည့်လာတဲ့အခါ Jamesက
နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအပေါ် အံဝင်ခွင်ကျ
ဖိပိတ်လိုက်ပြီး....မကြမ်းတမ်းသောလည်း
မညင်သာလေသော ချိုအီလွန်းသည့်အနမ်းတွေကို
ခြံဝန်းကြီးထဲ ကအပင်အောက်တွင်
နွေဦးတစ်ခု၌ မိနစ် စက္ကန့်ပေါင်းများစွာ
ခိုနားနေခဲ့တော့သည်.......။
ဒီနွေဦးလေးမှသည်နောင်နွေဦးပေါင်းများစွာဆီသို့ပေါ့...။
The End🤍
ThetHmueSandi 🤍
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....။
"James Ice Coffee....."
"ေနအုန္းေလ ပိုက္ဆံရွင္းေနတုန္း..."
မီလီယံနာႀကီးဟာ
ပိုက္ဆံသုံးရတာ ဇိမ္ယူရတာကို
သိပ္ႀကိဳက္ခဲ့ေသာ္ျငား ႏွစ္ေတြေတာ္ေတာ္ၾကာ
လမ္းေပ်ာက္ခဲ့တာမို႔ အားလုံးအဆင္ေျပသြားတဲ့အခါ
အတိုးခ်Shopping ေတြႀကီးထြက္ေနခဲ့သည္။
ေဘးမွာ ေၾကာင္ေၾကာင္ၾကားၾကား
အဝတ္အစားဆန္းေတြနဲ႔ ေနကာမ်က္မွန္
အေရာင္ေတာက္ေတာက္ျဖင့္ကေလးတစ္ေယာက္
တြဲလီတြဲေလာင္းနဲ႔ေပါ့။
အားလုံးကေတာ့ သားအဖ ဒါမွမဟုတ္
ဦးေလးနဲ႔တူ တစ္ခုမဟုတ္ဘဲ လက္ထပ္ထားေသာ
အတြဲသာျဖစ္ေနပါသည္။
"Adrian ပ္ိန္ေနတာ သေရစာေတြပဲ
စားလို႔ ထမင္းမ်ားမ်ားစားရမယ္..."
NewYorkမွာ Adrian Jamesလည္တိုင္ေတြကို
တြဲခိုကာ အဆန္းတၾကယ္နည္းနဲ႔
လမ္းေနာက္ျပန္ေလၽွာက္ျခင္းကိုကဲ့ရဲ့မဲ့သူ
မရွိပါ....။
"ႀကိဳက္ခ်င္စရာႀကီး....."
"ႀကိဳက္ရင္ ေျပာစကားနားေထာင္..."
လႊားခနဲခုန္တက္လိုက္ၿပီမို႔ မိေအာင္ထိေအာင္
ခ်ီထားလိုက္ရသည္။
အထုတ္ေတြနဲ႔ကေလးကတစ္ဖက္...
စိတ္မညစ္ပါဘူးေလ။
"ကမၻာႀကီးက Jamesနဲ႔အတူတူရွိေနရရင္
ေသာက္ရမ္းလွၿပီး
Jamesနဲ႔အတူတူမရွိရရင္ ေအာ္ဆဲခ်င္စရာ..."
"မဆဲရဘူး...ယဥ္ေက်းစမ္းပါ Adrian..."
သူ႔ရဲ့အလြန္အကၽြံေနထိုင္မွုအေပၚ
ကဲ့ရဲ့တာမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္
Public မွာ ရဲတင္းလြန္းေတာ့လည္း
မိန္းမႀကီးတခ်ိဳ႕က တအံ့တဩလွမ္းၾကည့္ၾကတဲ့အခါ
ဆက္ခနဲေထာင္ျပလာေသာ လက္ခလည္ေလး။
"Adrian...လက္ကိုခ်....ေျပာေနရင္းနဲ႔..."
လူညစ္ပတ္ေလးဟာ ျပဳံးျဖဲျဖဲျဖင့္
လက္ခလည္ေလးကိုသိမ္းကာ
JEon ရဲ့ႏွာေခါင္းလုံးလုံးေလးကိုစေနာက္ေနျပန္သည္။
"ဆင္းအုန္း...လာ...အိတ္ေတြၾကည့္ရေအာင္
ဒီရာသီအတြက္ အသစ္ထြက္တဲ့ Limited Editon
ကိုဆင္တူကိုင္ၾကမယ္..."
"အိုေက...."
အေရာင္းဝန္းထမ္းေကာင္မေလး၏
ညက္ေညာမွုတြင္Jamesသည္
စီးေမ်ာေနကာ ျပေနေသာProduct
ေတြကို တစ္ခုခ်င္းလိုက္ၾကည့္ေနသည္။
Adrian သည္ ေနကာမ်က္မွန္ကို
ေနာက္ျပန္တပ္လၽွက္ ပဲမ်ားျပေနေသာ
အေရာင္းဝန္ထမ္းေကာင္မေလးကိုသာ
လိုက္ၾကည့္ေနသည္။
"ေသခ်ာထုတ္ပိုးေပးေနာ္......"
"ဟုတ္ကဲ့....."
"James ကို သူေႂကြေနတဲ့ပုံပဲ...."
ဝန္းထမ္းေကာင္မေလးထုတ္ပိုးေနတုန္း
Lollipop တစ္ခုနဲ႔Adrian ဟာ
ျပဳံးစိစိလုပ္လာျပန္သည္။
"ကိုယ့္ကိုလူတိုင္းေႂကြၾကတာပဲေလ
JeonJungkook ပဲကို...."
"ေႂကြသမၽွထဲ ကၽြန္ေတာ္ကအေႂကြတကာ့
အေႂကြဆုံး ေရာ့ Lollipop စား...."
သားေလးလို႔ထင္ေနမလား တူေလးလို႔ထင္လို႔
လားအထာေပးေနေသာမိန္းကေလး
ျပန္ထြက္လာေသာအခ်ိန္နဲ႔ကိုက္ကာ
Jamesပါးစပ္ထဲကိုသူစုတ္ေနေသာ
Lollipop ကိုထိုးထည့္လိုက္သည္။
"Adrian.....မင္း...."
"Sexy က်လိုက္တာ...Lollipop ေလးနဲ႔.."
Shopping Mall ထဲ ဝလင္ေအာင္မ်က္စိေနာက္
ၾကၿပီးတဲ့အခါ ကားေပၚေရာက္သြားသည္။
ၿပိဳင္ကားကိုအမိုးဖြင့္စီးရတာႀကိဳက္တဲ့
Adrian ဟာ မတ္တပ္ရပ္လၽွက္သီခ်င္းေတြဖြင့္ကာ
ေအာ္ဆိုေနသည္။
JEon လည္းေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္ျဖင့္
ေအာ္သမၽွဟစ္သမၽွကိုလိုက္လံခံစား
ေပးေနခဲ့သည္။
"James လိုက္ဆိုအုန္းေလ...ကၽြန္ေတာ္ျပန္စလိုက္မယ္.."
"သီခ်င္းစဝင္ရေတာ့မယ္ဆိုရင္ေျပာ
ကိုယ္သိပ္မပိုင္နိုင္ဘူး..."
"အိုေက အိုေက..."
"စာသားစေတာ့မယ္ဆိုရင္..ကၽြန္ေတာ္
အခ်က္ျပလိုက္မယ္...."
"ေကာင္းၿပီ....."
Adrian သည္ ကားSpeaker မွသီခ်င္းကို
အစကေနျပန္ဖြင့္ကာမတ္တပ္မရပ္ေတာ့ဘဲ
ထိုင္ေနရင္သီဆိုေတာ့မည့္ပုံ။
တီးလုံးစလာတာနဲ႔ ေခါင္းေလးတၿငိမ့္ၿငိမ့္လုပ္
ေနကာ စာသားစေတာ့မည့္အခ်ိန္တြင္
ပါးတစ္ဖက္ကိုဖ်က္ခနဲနမ္းလာခဲ့သည္။
အနမ္းခံလိုက္ရတဲ့အခါ...ဘယ္လိုဆိုနိုင္
ေတာ့မလဲ Jeon သေဘာက်စြာ
ရီေမာေတာ့သည္။
"မေနာက္နဲ႔ မေနာက္နဲ႔...."
"မဆိုဘူးလား...ထပ္နမ္းၿပီ နမ္းၿပီ..."
"Adrian....Accident ေတြျဖစ္မယ္....."
ထိန္းေက်ာင္းေမာင္းရတာပဲ....။
မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးေပၚက်ဲခ်လာေသာ
အနမ္းေတြကို မတားဆီးမိခဲ့ပါ။
ParkJimin ႏွုတ္ခမ္းေလးေတြကအိအိညက္ညက္။
.......
"James....ကShopping ထြက္တယ္
Shopping ၿပီးရင္ ပါတီ
Model Showေတြသြား
တေန႔တေန႔ အလွေတြပဲျပင္ေနတာ
မၿငီးေငြ႕ဘူးလား....ကၽြန္ေတာ္ပ်င္းေနတယ္...."
" ပ်င္းေနရင္ သင္ယူစရာတစ္ခုခု
ရွာၾကည့္ေပါ့ ကိုယ့္အသက္က
ေပ်ာ္စရာေလးပဲရွာေနရေတာ့မွာ
မင္းကေတာ့ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ရအုန္းမွာပဲ....
Adrian ေလး ဘာေတြသင္ခ်င္လဲ..."
"ေလာင္းကစား....ျမန္ျမန္သူေဌးျဖစ္တယ္ေလ
ကာစီနို ဘက္ေတြ လွိမ့္ရေအာင္ James..."
ျဖန္းခနဲအရိုက္ခံလိုက္ေသာတင္ပါးေလး
၏နာက်င္မွုေၾကာင့္လားမသိ
Adrian ႏွုတ္ခမ္းဆူသြားၿပီ။
"ရွက္သြားတာလား....."
"ရွက္စရာလား...."
ျပန္လည္ဖ်စ္ညစ္အကိုင္ခံလိုက္ရေသာ
တင္ပါးေတြေၾကာင့္Jeonမ်က္ႏွာရွုံ႔မဲ့သြားခဲ့သည္။
"ညစာျမန္ျမန္ျပင္....ဗိုက္ဆာတယ္....
TVၾကည့္ရင္း ေစာင့္မယ္ ...."
"သေရစာေတြမစားရဘူးေနာ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ၾကည့္...."
မီးဖိုးခန္းထဲတက္တူးအျပည့္နဲ႔လက္ေတြသည္
စားဖိုမွုးျဖစ္ေနရတာၾကာပီေပါ့။
Adrian ရဲ့ဇီဇာေၾကာင္မွုကိုဘယ္သူမွသည္းမခံနိုင္၍
ကိုယ္တိုင္ဝင္မွနားေအးသက္သာသည္။
"James ေရ.....!!!!"
"အင္းေျပာ....ကေလးေလး....."
"Titanic က ျမဳပ္သြားျပန္ၿပီ....."
JEonက သေဘာက်စြာျပဳံးရီလၽွက္
ေျပးနမ္းခ်င္ေသာစိတ္ကိုထိန္းကာ
စားစရာေတြကိုဆက္ျပင္ဆင္သည္။
"Jamesေရ....ေနာက္ေနတာမဟုတ္ဘူးေနာ္
ထက္ပိုင္းက်ိဳးသြားၿပီဗ်....."
"James Adrian အရမ္း စကားမ်ားေနမယ့္အစား
ညစာလာကူခ်င္လား...."
"ေက်းဇူးပါ James ေရ.....
James Adrian Movie ဆက္ၾကည့္ပါၿပီ...."
ေန႔ေတြညေတြက ႏွစ္ေယာက္ထဲအေပးအယူမၽွ
ၿပီးႏွစ္ေယာက္ထဲႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ
ဆက္လွပခဲ့တယ္.....။
Adrian ေလးကို ညစာေသခ်ာေကၽြးၿပီး
က်န္းမာေရးကိုလည္း Jeonက
အမွားအယြင္းမခံ အေသးစိတ္ဂ႐ုစိုက္ခဲ့သည္။
တစ္ခါတေလေတာ့လည္းတမ်ိဳးေလးေပါ့။
တမ်ိဳးေလးေတြျဖစ္သြားတိုင္းမွာလည္း
ပိုတိုးခ်စ္ကာ နမ္းရွိုက္လိုက္တာပဲ။
ပန္းသီးေလးက အျမဲတမ္းမွာခ်ိဳၿမိန္တယ္...။
ဒီၿခံဝန္း ဒီအိမ္ႀကီးထဲမွာ ေန႔ေန႔ညည
လွုပ္ရွားမွု လွလွေလးေတြနဲ႔
သိပ္ခန့္ညားေသာ လူႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔
သိပ္ကိုလွတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ
ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘဝျဖင့္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ
ဘဝေန႔ရက္ေတြကိုဆက္ျဖတ္သန္းခဲ့သည္။
"ခ်စ္တယ္ Adrian အရမ္းပဲ....."
အျဖဴေရာင္အိပ္ရာခင္းေပၚ ကေလးမ်က္ႏွာေလး
မဲ့ေစေသာညေတြတိုင္းJames ရဲ့
လာဘ္ထိုးစကားေလးေပါ့။
"အမ်ားႀကီးခ်စ္ ရတယ္......"
"အင္း အမ်ားႀကီး......"
အခ်စ္ညေတြဟာ ဝိုင္ထက္မူးခဲ့သည္။
အၿပိဳင္အဆိုင္သြားေနေသာအခ်စ္ေတြမို႔
အေလၽွာ့အေပါ့မရွိ ပိုဆိုးတတ္တာက
Adrian ဆိုရင္ေရာ ယုံေပးၾကမယ္မလား...။
"သိပ္ခ်စ္တယ္ James....."
"ကိုယ္သိတယ္......"
အျပာေရာင္ညေတြထဲကထြက္အံက်လာေသာ
ခပ္တိုးတိုးစကားသံေလးေတြသည္
အခန္းေတြထဲပဲ့တင္ထပ္ေနလၽွက္.....။
ေျခာက္ျခားစရာေတြၾကဳံေတြၿပီးမွ
တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ
ၾကည့္ရဲတင္းစြာေျပာရဲခဲ့ၾကေသာ
ခ်စ္တယ္...ေတြသည္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ
အသက္ဝင္ခဲ့သည္။
ၿခံဝန္းႀကီး၏Adrian ထိုင္ေနက်အပင္ႀကီး
ေအာက္တြင္ Jeonကမွီထိုင္ေနကာ
JEonရင္ခြင္ထဲတြင္ Adrian ေလးရွိေနသည္။
"Adrian မရွိခဲ့တဲ့ေႏြဦးေတြကိုကိုယ္
သိပ္ေၾကာက္ခဲ့တာပဲ..."
ဖက္ထားေသာJamesရဲ့လက္ေတြကို
Adrian ကဆြဲယူကာႏွုတ္ခမ္းေလးျဖင့္
ဖိကပ္နမ္းလိုက္သည္။
"သနားပါတယ္...."
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကေလးငယ္..
အရာအားလုံးအတြက္ပါ...
ေတာင္းပန္လ္ို႔ ေက်နပ္ေပးရမယ့္ကိစၥမ်ိဴး
ေတြမဟုတ္တာသိေပမယ့္ ကိုယ္ကေလးကို
ရိုရိုက်ိဳးက်ိဳးကိုေတာင္းပန္ပါတယ္...."
"ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိေပမယ့္
James ဘာကိုပဲေတာင္းပန္ေတာင္းပန္
ကၽြန္ေတာ္က ခြင့္လႊတ္ၿပီးသားပါ...."
လည္တိုင္မွာရွိတဲ့ဆံစေလးေတြကိုငုံ႔နမ္း
ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ေလးတြန့္သြားသည္။
"ယားတယ္....."
"ခ်စ္လား....ကိုယ့္ကို....."
"အခ်စ္ဆုံးက James ပဲ....."
"James ၿပီးရင္ေရာ ဘယ္သူလဲ..."
"James ပါပဲ......"
အေျဖကိုသေဘာက်လြန္းတာမို႔Jeon
က ခါးေသးေသးေလးကိုသိုင္းဖက္
ကာAdrian ပုခုံးေပၚ ေမးေစ့ေလးတင္
လၽွက္ ခၽြဲျခင္းအမွုကိုျပဳသည္။
"ကေလးေလးကသိပ္ခ်စ္တတ္တာပဲ..."
"Jamesကေရာ...ကၽြန္ေတာ့္ေလာက္မခ်စ္လို႔လား.."
"အင္း...ဟုတ္မလားမသိဘူး...."
"လက္ခလည္ တိုင္းျပည္ထဲေန႔မအိပ္
ညမအိပ္ ျဖစ္သြားမယ္ေနာ္ JeonJungkook.."
James ထက္ JeonJungkook ဟု
Adrian မပီမသ ခပ္ဝဲဝဲေခၚတိုင္း
JEonက အမ်ားႀကီးပိုသေဘာက်တတ္ကာ
ကေလးေလးကိုဖ်စ္ညႇစ္ေပြ႕ဖက္ေတာ့
တခိခိရီေမာသည္။
Adrian သူ႔ကိုခ်စ္ရင္ၿပီးေရာ
Jamesဘယ္ေလာက္အသဲယား၍
အခ်စ္ၾကမ္းၾကမ္း ဘာComplain မွမရွိ
ခ်စ္ရင္ခ်စ္သေလာက္ အၿပိဳင္လိုက္ေပးနိုင္တဲ့
အဆိုးအသြမ္းေကာင္ေလး....။
"ခုကစ ထာဝရအထိ ေႏြဦးတိုင္းမွာ
အတူတူရွိသြားၾကေနာ္ James...."
"ဒါေပါ့ .....ကေလးေလးရယ္..."
"ကၽြန္ေတာ္ Jamesကိုသိပ္ခ်စ္တယ္...
ျမင္တိုင္းညစ္တိညစ္ပတ္ေတြ လွမ္းေတြးတုန္း
ဆိုေပမယ့္ အမ်ားႀကီးအမ်ားႀကီးကို
ခ်စ္ပါတယ္....."
"ဆုေပးရေတာ့မွာေပါ့....."
Adrian ေလးက မ်က္ႏွာေလးေမာ့ကာ
လွည့္ၾကည့္လာတဲ့အခါ Jamesက
ႏွုတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးအေပၚ အံဝင္ခြင္က်
ဖိပိတ္လိုက္ၿပီး....မၾကမ္းတမ္းေသာလည္း
မညင္သာေလေသာ ခ်ိဳအီလြန္းသည့္အနမ္းေတြကို
ၿခံဝန္းႀကီးထဲ ကအပင္ေအာက္တြင္
ေႏြဦးတစ္ခု၌ မိနစ္ စကၠန့္ေပါင္းမ်ားစြာ
ခိုနားေနခဲ့ေတာ့သည္.......။
ဒီေႏြဦးေလးမွသည္ေနာင္ေႏြဦးေပါင္းမ်ားစြာဆီသို႔ေပါ့...။
The End🤍
ThetHmueSandi 🤍
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္....။
Advertisement
- In Serial147 Chapters
The Great Core's Paradox
Book 1 available on Kindle, KU, and Audible! Name: Paradox Species: Snake, ? Description: A tiny snake with great potential. That was who I was. That was what I was. A tiny snake with great potential. The sole creation of the Great Core. It was just us, the Great Core and I, tucked away in our little corner of the World Dungeon. Together, we hid from the bad-things and the Coreless of the world outside - safe from the horrors that would consume us. Until, one day, the Coreless found us. Until they tried to steal away my creator. Until, with no other option, I swallowed the Great Core that had made me. Only after that did I become what I was always meant to be. At last, I became the Great Core's Paradox in more than name. [The Endless Cycle] began. Thus begins the story of a little snake zealot and his journey to greatness.
8 239 - In Serial60 Chapters
Far Strider
A college student finds himself transported into a strange land with burgeoning magical powers, and is taken in by Ned Stark. Will he sink or swim in this medieval society, and will he ever get home? ====================== OC-insert without knowledge of Game of Thrones, new planeswalker. Slow power ramp. Second crossover: Star Wars (around chapter 39). ======================= As a note, I started this as a speed writing challenge to myself. The challenge was successful, and I managed 100,000+ words (as well as some character sheets in excel and such) over 10.5 days. Then I had to stop and let my hands recover from their burgeoning carpal tunnel syndrome. The story currently stands at around 150,000 words (or ~550 RRL pages) over 54 chapters; expect a chapter a day until I've caught up with the backlog. The focus of this story was not quality writing, and that hasn't changed. I mostly use it as my semi-guilty "I need to write something, but am not focused enough to write something good" story. Expect self-indulgent writing in general, and a bit of OP (or, well, more than just a bit if we're being honest), especially later in the story as the protagonist matures into a more full-blown Planeswalker. But if you're looking for something with a power-ramping protagonist romping around the place, something you'd be a bit embarrassed to admit liking (I know I am) but like anyways (and come on, this is RRL, so that probably describes just about everyone here who actually has shame), then this may be a nice bit of mental junk food for you.
8 154 - In Serial26 Chapters
Life Is But A Game
There are things everyone understands about life. It's chaotic, messy, and most of all, it doesn't give a damn about what you want or need. Even in a world that would be considered fictional, this idea still holds true. Dropped into a universe of demigods and incredible monsters, one young boy has to face the fact that his wants and needs matter even less than they did before. (Young Justice/DC Universe Gamer SI)
8 214 - In Serial17 Chapters
Raindrops
This is a collection of poetry that contains themes and topics loosely related to one another; some light-hearted and some heavier in nature. But be certain that you will find at least one of them that will resonate with you.
8 180 - In Serial17 Chapters
Familiar
This is the tale of Jordan. A socially awkward high school teenage boy. Sometimes life is unfair, and this is one of those times. Jordan didn't quite anticipate that not doing homework would end up with him being dead. This is my first novel. Please don't hold me at gunpoint... actually, please do. Just take a few steps back so I can see the face of the person that brought my demise upon this earth.
8 72 - In Serial26 Chapters
texting → lashton
"ashton: good morning lucas""luke: i hate you"
8 181

