Nakakainis naman. Late na ako nagising. Heto tuloy ako ngayon, lakad, takbo, lakad at takbo ulit. Halos banggain ko na nga lahat ng haharang sa daraanan ko huwag lang ako ma-late sa klase ko. Mahirap na ang mapagalitan. Lalo na ngayon na bumabawi ako sa pagkakaabsent sa mga nakaraang araw.

"Hi Lynn!" Bati sa akin nung isang school mate ko na hindi ko naman kilala kaya nilagpasan ko lang siya.

"Good Morning Ma'am." Bati ko sa isang prof na nakasalubong ko. Hindi man lang ako nginitian.

Bakit kaya ganon? Nagagalit sila sa mga estudyanteng hindi man lang bumabati sa mga prof kapag nakikita o nakakasalubong nila in or outside the school. Samantalang kapag binati mo naman sila, hindi ka man lang gagantihan ng kahit ngiti o tango lang. Sad life. Pero hindi ko naman nilalahat.

At sa wakas, narating ko din ang room namin. Kumatok ako at dahan-dahang binuksan ko ang pintuan. Hindi exclusive itong university namin pero kahit papaano ay air conditioned lahat ng rooms. Kaya naman salamin yung bintana ng mga silid dito. Na kapag nasa labas ka, hindi mo makikita yung nasa loob pero sila makikita ka nila.

"Ms. Amaro, your late!" Salubong sa akin ni Sir Taba nang tuluyan akong makapasok. Naku kapag ganitong susungitan niya ko, talagang Sir Taba itatawag ko sa kanya.

"I'm sorry Sir." I bow a little.

"Psh! Get on your seat."

"Thank you Sir."

Wala ng seats sa unahan. So I look for a vacant chair at the back. Lazaro waved at me and pointed out the seat beside him. Nakakahiya namang tumanggi kaya umupo ako doon sa tabi niya. And besides we're friends naman na.

Sir Taba, este Sir Chava was talking to the board. Haha, he's busy writing something to it.

"Kamusta?" Lazaro suddenly asked.

"Okay naman." I said while getting a book from my bag.

"You look happy." He says without glancing at me. He's looking straight in front. Curious siguro sa sinusulat ni Sir.

"Am I?" I answered as if his question didn't affect me though ang unang pumasok sa isipan ko when he asked me that is Ricci.

"Yes. You sounded happy kahit ayaw mong ipahalata."

I laugh a bit. Ganon ba ako ka-obvious?

"Mind to share your discussion Mr. Lazaro and Ms. Amaro?"

"Uuuuuy!"

"Share niyo sa amin dali."

"QUIEEEEEET! Ang haharot niyo talaga!" Sir Chava shouted.

Tss! Loko-loko talaga tong mga classmate namin. Lalo lang tuloy nagalit si Sir.

"So the two of you at the back, stand up." Sir Chava commanded with a calm but serious tone.

Agad naman kaming tumayo ni Lazaro. Our prof was eyeing at us and waiting for one of us to talk.

I was about to talk when Lazaro did it first.

"I'm sorry Sir. I just told her about the project you had discussed a while ago. I asked her to be my partner."

"So it settled then. You had a partner. Okay sit down."

WTH? Partner? What project? Pinanlakihan ko ng mata si Lazaro at kinindatan lang ako ng loko. He mouthed 'later'.

"As what I had told you earlier before Ms. Amaro arrived, by partner yung project niyo. All you need to do is to compose a poem and make it a song. Then using graphics, sketch your own character whatever you included in the poem or song and make it a video presentation. In short, all you need to do is like a music video but more on a nursery rhyme because the theme you will be used is about the lessons taught from Grade 1 to 6. These steps I wrote on the board will guide you to make your own nursery rhyme. Understood?"

"Yes Sir." They all answered in chorused.

"Ms. Amaro is that clear?"

Favorite talaga ako ni Sir, may pa-special mention eh. Haha.

"Yes Sir."

"Okay class dismissed!"

When Sir Chava leaves out of the room, dun lang ako nakahinga ng maluwang.

"Okay lang yan Lynn. It's better to be late than not." Seryosong sabi ni Charlotte na nasa harapan ko na pala.

"Not ka diyan. Shunga! Never yun!" Sigaw naman ni Dallia habang papalapit sa amin. Kasunod niya sina Jenny at Aliya. Sa unahan kasi sila nakaupo.

"Eh di never, ganon din yun, shunga!"

"Tigilan niyo na yan, mahiya kayo kay Harris." Sabi naman ni Jenny.

Pagtingin ko sa katabi ko, nandito pa pala si Lazaro. Akala ko umalis na siya. May inabot siya sa akin na papel.

"Here. Pili ka ng magandang lesson diyan. Then saka natin pag-usapan. Sige mauuna na ako."

"Aalis ka na agad Harris?" Malanding tanong ni Char.

"May klase pa ako eh." Napakamot sa ulo si Lazaro. Haha! Nahihiya ba siya sa mga kaibigan ko?

"Sayang naman." Si Char ulit.

"Huy Char, nakakahiya ka!" Saway ni Aliya.

"Ano bang ginagawa ko? Wala naman di ba Harris?" Ang landi ng pagkakasabi niya ng Harris.

"Oh siya tama na. Sige na Lazaro, baka ikaw naman ang ma-late niyan."

"Sige sige. Una na ko." Paalam niya sabay tango sa mga kaibigan ko. Nakatalikod na siya sa amin pero pagkahakbang niya ng dalawa, bumalik ulit siya. May kailangan pa ba siya?

"By the way Lynn, Harris na lang. Masyadong pormal yung Lazaro. Sige." He smiles sabay talikod at tuluyan ng lumabas ng room.

"Ayieee! Namumula ka bes!" Tukso ni Aliya.

"Why would I?" Mabilis kong response. Wala namang dahilan para magblush ako. Unless si Ricci yung nasa harap ko. Haha.

"Oo nga naman. Eh may Ricci na yan." Tsk! Buti si Char, alam niya.

"Taray! So what's the score between you and him?"

"What a good question! Taray mo Lynn, nagtitrending ka na ngayon ha. Mabuti na lang nakasuot ka ng cap. Na-hide yung face mo. Grabe pa naman yung picture niyo, daming negative comments about sayo." Jenny pouted her lips. Parang bata.

"Mabuti na lang inabisuhan mo kami, kung hindi niratrat na namin yung bashers mo. Aba akalain mo yun makacomment sila akala mo pagmamay-ari nila si Ricci!?"

"Easy Char! Relax! Baka may makarinig." Awat ni Aliyah.

Mabuti na lang walang tao dito sa room. Nasa canteen siguro.

"Tapos na yun guys. Ilang araw na yung lumipas. Okay lang naman ako. Kalimutan na natin yun." Pagpapakalma ko sa kanila.

"Ano namang sabi ni Ricci about dun?" Dallia asked.

"He apologized in behalf of his fans. Tapos balak pa niyang magpost about me na huwag nila akong ibash. Pero sabi ko huwag na."

"Ay shunga! Bakit mo pinigilan? That's your time to shine. At isa pa para malaman nilang may special someone na yung idol nila! Hindi yung lagi na lang silang magpapaka-OA every time na makikita nila yung idol nila na may kasamang ibang girl. Paano kung pinsan niya yung kayakap niya, then puro nega agad iniisip nila. Haist! Nakakahiya. Kawawa naman si Ricci."

Dire-diretsong pagsasalita ni Char. Hindi talaga siya mapigilan kapag bumuka na ang bibig niya.

"Hindi naman lahat ng fans ganyan mag-isip. At isa pa ramdam ko sila. Ganyan din naman tayo minsan. Kapag nakita nating may kasamang iba yung idol o crush natin, anong ginagawa natin aber?" Mahinahong sabi ko. Totoo naman eh. Halos lahat tayo judgmental. Hindi man natin aminin.

"Aish! Tama na nga yan. So what's the score between you and him na?" - Jenny

"Oo nga. One? Two? Or three points? Ano nga ba---AA-AH-AAARAAAY naman! Nagbibiro lang eh!"

Haha! Kahit kailan talaga magbiro si Char, ang pangit. Nasabunutan tuloy siya ni Dal.

"So ano na nga?" Seryoso na si Char. Lahat sila nag-aabang sa isasagot ko.

Sa dalawang araw kasing lumipas, ang dami kong ginawa. Syempre school works. Kaya naman hindi ko man lang naikwento sa kanila yung about sa amin ni Ricci.

"Doon tayo sa caffe."

"Mukhang madami kang ikukwento Lynn ha. Oh siya tara na, libre mo ah." Si Aliya talaga kahit kailan palibre lagi.

"Hindi pa ko nagbebreakfast eh. Sige na, libre ko tubig." pagbibiro ko. Napasabak ako ngayong araw.

"Loko! Sayo na lang. Haha! Basta americaaanooow yung akin. Ayoko sa Chinoy."

"Bunganga mo baks! It's a tie kaya. Haha!" We all laugh together.

"Tara na guys. One hour na lang, may klase pa tayo." pag-aaya ko.

"Leggoooo!" Char says as we walk out of the classroom.

Ricci's P.O.V

Gising na kaya si Khaira? Hindi kasi niya ko nirereplyan sa mga messages ko sa kanya. Di pa din siya online. Ayoko namang tawagan siya at baka mamaya tulog pa siya. O kaya naman nasa school na says.

"Cci tara na!" tawag na ko ni Ahia.

May meet and greet kami for the fans. Pero mamayang afternoon pa yun. Papawis muna daw kami sa athletesden.

Habang nasa byahe kami, my phone beeps. I checked on it and my eyes were fixed on her name. I open her message.

'Slr. Nasa school na ako. Ngayon ko lang nabasa mga messages mo.'

Kaya naman pala.

'Its okay. Just wanted to check on you. Did you have breakfast? Huwag kang papalipas ng gutom ha?'

I replied to her.

'Yes baby! Mwaaah!'

What the!? Ano daw? My phone beeps again.

'Hey! That's not me. Its Char.'

Aish! Akala ko pa naman siya na. Kikiligin na sana ako eh. Haha!

"Uy Cci! Nababaliw ka na diyan. Sino katext mo?" tanong ni kuya Prince.

"Malamang si Lynn." si kuya Mark naman.

"Tsk. Wala namang iba eh." sagot ko naman.

My phone is ringing. Its her. Sakto namang dating namin dito sa athletesden so I answer it agad. I told kuya Mark and Ahia na mauna na sa loob.

"Hello baby." pang-aasar ko sa kanya.

"Baby ka dyan, hindi nga ako yun. Si Char yun. Bigla niyang inagaw yung phone ko." Mahinahong sagot niya. Seryoso na siya.

"Huwag ka ng magalit, biro lang." I said.

"I'm not mad. Nasaan ka?"

"Secret. Haha! Bakit miss mo na agad ako no? Ako kasi miss na miss na kita."

Hindi siya sumagot. Baka tuluyan na siyang nainis sa akin.

"Hey Khaira, still there?"

"Hmm..." She mumbled. "I miss... you... too."

Tumaas ang mga balahibo ko. Yes, literal na kinilabutan ako. Ang bilis na naman ng tibok ng puso ko. Sh*t kinikilig ako. I'm speechless. ∩_∩

"Huy Cci. Nandiyan ka pa ba?"

Ricci relax!

"Ah.. y-yeah yeah." Bakit ako nauutal?

I was shocked when Charlotte grabs my phone from my back. Nabasa niya yata yung convo namin ni Cci. Hindi ko man lang namalayan na nasa likuran ko na pala siya.

"Hey Char! Akin na yung cellphone ko! What are you doing?"

Aish! May tinatype siya sa phone ko habang tumatakbo siya palayo sa akin. Ako naman todo habol sa kanya. After we talked about my love life kuno sa caffe, we went here sa gymnasium ngayon. PE4 namin.

"Oh here. Haha!" Charlotte gave me back my phone and then runs fast away from.

When I check my phone, my jaw drops. What the heck. He replied Ricci

'Yes baby! Mwaaah!'

Argggg! Charloooootte! Aish, bwiset.

I quickly texted Ricci telling that its not me. Afterwards I dial his number. He answered agad.

"Hello baby." He's teasing me! Aish! Nakakahiya.

Okay Khaira, kalma.

"Baby ka dyan, hindi nga ako yun. Si Char yun. Bigla niyang inagaw yung phone ko." Seryosong sagot ko.

"Huwag ka ng magalit, biro lang." He said.

"I'm not mad. Nasaan ka?" Kay Charlotte ako galit hindi sa kanya.

"Secret. Haha! Bakit miss mo na agad ako no? Ako kasi miss na miss na kita."

I don't know what will I answer. Pero the truth is I really miss him.

"Hey Khaira, still there?"

"Hmm..."

"I miss... you... too."

Shoot! I'm dead. Did I really told that? Aish! Naman eh. Bahala na, nasabi ko na eh. But why is he not talking?

"Huy Cci. Nandiyan ka pa ba?"

Bakit siya natahimik?

"Ah.. y-yeah yeah." Nauutal ba siya? Why? Teka teka, na-speechless ba siya sa sinabi ko? Haha!

"Kinikilig ka ba Cci? Haha! Ayiee.. Siguro you're blushing right now. Tsk, I want to see your face blushing."

Pang-aasar ko. Haha, ano kayang itsura niya? I wonder.

"I'm not blushing!" Pagtatanggi niya.

"Haha, asus.. weh?"

"Hindi nga!" Mabilis niyang sagot. "Sige na Khai, Dad's calling me. I need to go." He says trying to sound a bit serious.

Aww, sayang naman. Nag-eenjoy pa ako eh. Haha, ang cute niya asarin.

"Fine. Go ahead. Always take care baby!" Shocks! Ako ba talaga 'to? Kasi siya eh, yan tuloy, sinakyan ko yang joke niya. Haha!

"Haha, yeah yeah, ingat ka din baby. Haha!"

Shems, kinikilig ako.

"Ang saya mo ha. Tawa pa more. Sige na babye na, nandito si Sir."

"Hmm, sige aral mabuti baby." he tried to sound sweet. Haha, ang cute.

"Yes baby. Bye!"

I hang up the phone na. Hindi ko na kaya. Sobra na akong kinikilig. Haaays Ricci. How I wish that you are really the one. The right one for me.

People are just people. We can't control them so just ignore and focus on what's matter most. We don't live up for them, don't let them ruin ourselves. Horay for your strong personality. 🙌 We'll always be here for you as God would always be. Always be brave Ricci Rivero 💪💚