Gusto ko ng matulog pero hindi ako dinadalaw ng antok. Inaatake na naman yata ako ng insomnia. O sadyang hindi lang mawala sa isip ko 'yung nangyari kanina?

()

"Tara, hatid na kita sa labas."

Sh*t na malagkit! 'Yung palad ni Ricci ay nakalapat sa likod ko na tila ba inaalalayan niya ako.

"Ha? No, okay lang kahit huwag na. Mahirap na, baka may---"

"May ano? Sige na. Hatid na kita. Let's go?" Pagpupumilit niya.

"Uy Sahia, tawag ka na lang kapag pinagkakaguluhan ka na ha? Haha! Sige na, ingat Lynn." Prince winked at me.

WTF?

"Haha, hindi yan." Ricci chuckles.

"Sige po, una na po ako. Salamat po ulit." Baling ko muli kina tita Abi at tito Paolo.

"Hmm, salamat din ija ingat ka. Sige na Sahia, ihatid mo na siya." Tira Abi said.

"Sige po."

Heto na naman tayo. Awkward. 'Yan na yata 'yung word of the day ko.

"Hatid na kita sa sakayan." Ricci glanced at me while we're walking.

"Hala, hindi na. Kahit nga dito na lang eh. Okay lang naman ko." Pagtanggi ko.

Nakakahiya kasi. Pero kung makapal lang ang mukha ko syempre oo lang ng oo. Si Ricci Rivero itong kasama ko, how could I reject him? But we're not even friends. Ang awkward kaya.

Nakakainis naman nga eh. Gusto ko pa siyang makasama kaso ewan, nakakailang talaga.

"Okay lang din naman sa akin kung ihahatid kita. Para ma-sure kong makakasakay ka kaagad pauwe. Tsaka, thankful talaga ako sa ginawa mo kanina. So maliit na bagay lang ito kumpara sa ginawa mo." Ricci smiles at me habang inaayos iyong sumbrerong suot niya.

Kapag may nakakilala talaga dito sa kasama ko ay yari na.

"Hmm.. blessing in disguise na din siguro yun, kasi nameet kita." Wala sa sariling naibulong ko.

"What?" He asked, look like he's surprised.

"Huh? Ah nameet kita. Nameet ko yung idol ko. Ayon." Nangangapang sagot ko.

Hehe. May karugtong pa yun eh. Nameet ko yung crush ko. Haha. Landi mo Lynn!

"Me too. It was nice meeting a good person like you." He's giving me a heart melting smile as he walks slowly.

Sh*t! Hindi ko na kaya ito! Masyado akong naooverwhelmed. Nagkakatitigan kami ng ilang sandali. Ako na yata ang pinakamaswerteng fan girl niya. I feel so lucky tonight.

"Teka saan ba 'yung sakayan? Pa-Fairview ka di ba?" Tanong niya na siyang ikinagulat ko ng bahagya. I stop on daydreaming as I change my gaze from him to somewhere else.

"Yup! Fairview nga. Ayon na 'yung sakayan. Malapit na. Sige na balik ka na dun. Nasira ko pa 'yung dinner niyo." Dirediretsong tugon ko.

"Sinong may sabi? You don't ruin our dinner. Ang saya nga eh." Ricci chuckled.

Wew? Hindi halatang nag-enjoy siya kanina. Siguro noong time na na kay Riley na ang atensyon mo.

"Parang hindi naman, ang tahimik mo nga eh." Bulong ko.

"Ah, yun ba? Ang daldal kasi nung kapatid ko eh. Pagpasensyahan mo na siya ha?" Aniya at sinuklay ang kanyang buhok gamit ang mga daliri niya.

Bakit kaya ang gwapo ng nilalang na kasama ko ngayon? Haaays.

Narating din namin sa wakas 'yung sakayan. Hindi naman siguro nakakahiya kung magpapicture ako di ba? Once in a life time lang 'to.

"Ahmm, pwedeng humingi ng favor?" Nahihiyang tanong ko.

"Sure, ano yun?" He stared at me which makes my heart beats so fast again.

Kanina ko pa ito nararamdaman. Everytime he glanced at me

"Ano, a-ahmm.. pwedeng... p-papicture?" Mautal-utal kong tanong. Nakakahiya ka Lynn.

"Iyon lang ba? Oo naman. Akin na 'yung phone mo, ako na hahawak."

Yes, Finally! I'll have a picture with my idol.

"Here." Pagkabigay ko ng phone ko, siya namang akbay niya sa akin.

Wtf? He's holding me!

"Okay 1, 2, 3, smile!" *kriiik! "Wacky naman! 1, 2, 3" he scrunched up his nose and made a wide smile.

*kriiik!

Yung kamay niya, nakaakbay pa din sakin.

"Ang cute ko dito. Haha, tag mo sakin kapag inupload mo ha?" He look at our picture and gave me my phone. Inalis niya na rin 'yung pagkakaakbay niya sa akin.

"Sige na, sakay ka na. Ingat. PM mo ko kapag nakauwe ka na." He glanced at his wrist watch.

"Seryoso ka? Ipi-pm kita?" Di makaniwalang tanong ko.

"Yeah, if you don't mind... Ah-I just want to make sure that you'll get back home s-safe." He seems weird while talking.

"O-Okay, sige sakay na ko. Balik ka na sa loob. Thank you."

"Sakay ka muna."

Pagsakay ko ng jeep ay sinulyapan kong muli siya. Nginitian niya ako at kumaway sa akin then umalis na din.

Hindi ko lubos na maisip hanggang ngayon na nakita at nakasama ko si Ricci. Hinding-hindi ko malilimutan ang araw na ito.

At heto ako ngayon, nai-pm ko na siya sa IG account niya. Hindi pa niya nasiseen. Hindi rin naman ako umaasang mababasa niya iyon. Sa dami ba namang nagmemessage sa kanya? Imposibleng mabasa niya iyon.

Kaya naman ia-upload ko na lang 'yung picture namin.

'Such an honor to be with this guy beside me. Dream come true! Thank you for this pic idol!'

Iyan ang caption ko sa FB ko, pati sa facebook group na sinalihan ko.

Pero sa IG & Twitter kung saan naka-tag siya ay simple lang ang caption ko.

'Thank you idol. Nice meeting you!'

Iyan, 'yan lang talaga. Kaso ayon nga, wala man lang like. Yung message ko, kahit seen wala din.

Nawalan ako ng ganang magbasa ng iilang komento sa pinost kong picture. Napagpasyahan kong matulog na lamang.