Kasalukuyan akong nakatanaw kay Ricci. Nakikipagtawanan siya sa mga kaibigan niyang kapwa basketbolista. May ilan din na mga babae pero nakapokus ang aking mata sa babaeng nakalingkis ang mga kamay sa braso ni Cci.

Hindi ko alam kung normal lang ba talaga iyon o sadyang marumi lang talaga ang isip ko at binibigyan ko ng malisya iyon. Ang sakit lang kasi, alam ni Ricci na nagseselos ako sa kanya. Sinabihan ko na siya na huwag masyadong dumikit sa babaeng iyon.

Pero ayan na naman sila, naghaharutan at nagtatawanan. Sa sobrang saya nila habang nagkukuwentuhan, kung ibang tao lang ako ay iisipin kong hindi lang magkapatid ang turingan nila kundi magkasintahan.

Ang mata ni Bernice, feeling ko ay may itinatago. Iba ang pakiramdam ko. The way she stares at Ricci, there's something different about it. She likes him. I can feel it. And I hate that idea that keeps playing in my mind.

Tatalikod na sana ako nang tawagin ako ni Ahia.

"Lynn!" Sigaw ni kuya Prince.

Sinulyapan ko si Ricci na ngayon ay parang gulat na gulat sa presensya ko. Mabilis din siyang dumistansya kay Bernice upang salubungin ako.

"Kanina ka pa? Akala ko ay mamaya ka pa?" Tanong ni Ricci.

"Maaga kasi kaming natapos ng mga kagrupo kaya dumiretso agad ako para isurprise ka." Nginitian ko siya ng bahagya. "Pero I didn't know na ako pala 'yung masusurprise." Bulong ko at nagkibit balikat na lamang ako.

"Lynn naman. Hindi ba ang sabi ko---"

"Ang sabi mo didistansya ka na sa kanya." Madiin ngunit nakangiti kong saad.

Ayokong mahalata ng mga kaibigan niyang may pinagtatalunan kami ni Ricci. They didn't know our issues unless Ricci told them about it.

"Yes, that's what I've said to you. Pero hindi ko alam na kasama siya nila Ahia." Pagpapaliwanag ni Ricci.

"At hindi mo din alam na nakalingkis na siya sayo huh?" Tinaasan ko siya ng kilay.

Pailing-iling lamang siya at hindi makasagot. Nag-iisip na naman siguro kung ano na naman ang idadahilan niya.

"Hey Sahia, Lynn, is there a problem here?"

Ang malamig kong ekspresyon ay agad na nagbago nang lumapit si Ahia sa amin. Ngimiti lamang ako nang parang walang nangyari.

"Nothing Ahia. I just told Ricci na hindi ako makakasama sa inyo mamaya. Madami pa kasi akong gagawin." Bumaling ako kay Ricci, plastik na ngiti ang ibinibigay ko sa kanya. "At hindi nagustuhan ng kapatid mo iyon. But I really need to go. Sige na Cci, Ahia, una na ako sa inyo. Bye." Paalam ko sa kanila.

Bago ako tuluyang umalis ay sinulyapan ko si Bernice na ngayon ay titig na titig sa akin. Nakakunot ang kanyang noo at salubong ang mga kilay. I smirked at her. I knew it. May hidden agenda ito kay Cci. I'll ignore her for now. If I can't make it up with Ricci, papatulan ko ulit talaga iyang babaeng 'yan.

Nang tuluyan na akong makalabas ng La Salle, nag-abang ako ng masasakyan. Papara na sana ako sa isang jeep nang may tumigil na sasakyan sa harapan ko at bumaba ang driver nito.

Naningkit ang mga mata ko habang kinikilala ang lalaki. Nakasuot siya ng sumbrero dahilan para hindi ko lubusang makita ang kanyang mukha. Nagulat ako nang rumehistro sa akin kung sino iyon. Ngumiti si Harris at kumaway sa akin.

"Pauwe ka na? Tara sumabay ka na sa akin. Pauwe na rin naman ako." aniya pagkalapit niya sa akin.

Gusto ko ng makaalis agad dito kaya tatanggapin ko ang alok niya. Ngunit bago pa man ako makapagsalita ay may biglang umakbay sa akin.

"Salamat na lang bro pero ako na ang maghahatid sa girlfriend ko. You may go." May diin ang bawat salitang nanggagaling sa bibig ni Ricci.

Malamig ang kanyang mga tingin kay Harris. Nang bumaling siya sa akin ay lumamlam ang kanyang mga mata. May pagsusumamo na tila ba nagmamakaawang huwag akong sumama kay Harris.

Ramdam kong masasaktan ko siya at magagalit kapag iniwan ko siya dito at sumama ako kay Harris. Pero paano naman ako? Bawal ba akong makaramdam ng sakit? In the first place ako itong unang nasaktan. No, scratch that, palaging nasasaktan.

Kung iiwanan ko siya dito ay wala lang iyon kumpara sa sakit na nararamdaman ko dati at maging ngayon. Pero hindi ko maintindihan ang sarili ko. Naluluha ako sa nakikita ko. Sakit at lungkot ang ibinibigay na mga tingin ni Ricci sa akin. Gusto kong magalit sa kanya. Gusto ko siyang saktan. Gusto kong maramdaman niya ang sakit na nararamdaman ko. Ngunit nangingibaw ang pagmamahal ko sa kanya.

Bukod sa pamilya ko, sa kanya ako humuhugot ng inspirasyon. Siya ang kalakasan ko pero siya din ang kahinaan ko. Napayuko ako at pasimpleng pinunasan ang nagbabadyang luha sa aking mga mata.

"Khaira ako na ang maghahatid sayo. Tara na?" Ang kamay ni Ricci ay bumaba mula sa braso ko papunta sa baywang ko. Tila ba hindi niya ako hahayaang umalis nang hindi siya ang kasama ko.

"Lynn?" Patanong na tawag ni Harris at naghihintay ng isasagot ko.

Masyadong maraming tao. Nakakahiya kung gagawa ako ng eksena dito kaya pinili ko ang tama at dapat kong gawin. Pinili kong sumama sa kanya.

----------

*