Hindi ko alam ang magagawa ko sa babaeng 'yon kapag may hindi magandang nangyari kay Andrea.

Agad akong pumunta sa lugar na itinext niya sa akin.

Pagkarating ko pa lang sa abandonadong gusali ay wala na akong sinayang na oras.

'Andreaaa!!!!' Sigaw ko pero walang sumagot

Pagkapasok ko sa loob ng gusali wala akong maaninag dahil gabi na rin.

Nagikot ikot pa ako pero kahit anong sigaw at tawag ko ay walang sumasagot.

I checked my phone kung anong oras na, mag 8 na and damn kailangan na namin maka uwi final game bukas.

Umakyat ako sa pangalawang palapag at nagulat nalang ako sa nakita ko nakapatong si Andrea sa upuan at may tali na nakasabit sa leeg niya

Lalapit na sana ako nang may nag salita

'Axell Buenaventura' pag lingon ko si Erica damn this girl!!

'Get out Andrea there right now or else I'm going to kill you' sabi ko sa kanya I didn't mean it but damn, lahat gagawin ko maligtas lang sa bingit ng kamatayan ang pinakamamahal ko

'Bakit Axell? Ano bang nagustuhan mo kay Andrea?' Tanong niya sa akin

Napatingin ako kay Andrea.

'I like everything about her' walang pag aalinlangan na sabi ko

'Bakit? Pareho lang kaming fan girl mo, maganda ako sikat ayaw mo ba dun, anong gagawin mo sa babaeng yan, she just a trash'

Tinulak niya yung upuan

'Andreaaaa!!' Sabi ko at hindi na mapigilan ang pag luha.

Isang paa niya na lang ang nakasalampak sa upuan

'Erica ano ba ang nagawa ko sayo?' Tanong ni Andrea, hirap na hirap na siyang magsalita dahil sa lubid sa kanyang leeg.

'Ano? Gusto mong malaman kung ano?!!!' Galit na galit siyang nag sasalita

'Simula ng lumipat ka sa School natin, nagbago ang lahat. Walang sino man ang bumangga sa akin maliban sayo!! na kahit si Ruth Iñares ay di ako kinaya, tanging ikaw lang Andrea Montero damn that last name, close kami ni Daddy nun na lahat ng gusto ko ibinibigay niya until you came'

Tumingin siya sa akin

'Axell, ano bang pinagkaiba namin? Montero din naman ako'

Gulat na gulat ako sa huling salita na binitawan niya

'Oo Anak ako sa labas ng magaling mong tito, ang may ari ng buong eskwelahan kung saan ka tumuntong!!, lagi nalang Andrea, na bakit daw di kita gayahin, bakit ikaw nalang palagi, inagaw mo na ang Daddy ko pati si Axell inagaw mo pa!!!'

Humagulgul na siya iyak

'Axell binigay ko sayo lahat, pati pagkatao ko kulang pa ba?'

Tinignan niya ako mata sa mata.

'Erica I'm sorry, oo gagò ako nung time na yun at dahil kay Andrea natutunan kong magbago, narealize ko na mali yung ginawa ko sa lahat ng naging karelasyon ko'

At iyak nalang namin tatlo ang naririnig ng nag salita uli siya

'Dapat pala pag nag mahal ka wag mong ibibigay lahat dahil sa huli, masasaktan ka na wala pang matitira sa sarili mo, patawarin niyo ako' sabi neto ng maglabas siya ng baril

Bigla niya itong itinutok sa akin, at humalgpak ng napakalakas na tawa.

'Stop the drama, do it now' napalingon kaming lahat sa nag salita

Isang babae ang lumabas galing sa dilim.

'Kamusta Axell?' Tanong niya sa akin habang hinahaplos ang mukha ko ng baril

'Naalala mo pa ba ako?'

Hindi ako umimik, she looks familiar.

'Oh I guess you didn't. Ako lang naman yung sinigawan mo, naalala mo yung magpapapicture sana ako pero anong ginawa mo you shout with me'

I felt sorry about that, I'm so frustrated at time hindi ko alam ang gagawin. Talo pa kami sa laro pero hindi ko naman iyon sinasadya

'Naalala mo na? Nang dahil sa ginawa mo, imbes na kampihan nila ako mas lalo nila ako kinutya dahil sa ginawa mo'

'Araw araw kong naririnig ang mga salitang 'papansin ka kasi' 'wag mo na kasi ipagsiksikan yung sarili mo' hindi ko na kinakaya, kaya bumababa ang mga grado ko dahil hindi ako maka focus sa pag aaral. Bumagsak ako sa mga major subject ko'

Napansin kong tumulo yung luha niya

'At alam mo ba kung ano yung masakit itinakwil ako sa pamilya namin dahil wala daw silang anak na boba'

'I'm sorry' yan nalang ang naisabi ko, nakatutuk din kay Andrea ang isang baril na hawak ni Erica

'Sorry? Sa tingin mo maibabalik pa niya ang lahat ng ganun ganun lang?'

Tumingin siya kay Andrea kaya nakakuha ako ng lakas ng loob para agawin sa kanya yung baril

Nang maagaw ko ito ay agad siyang tumakbo papunta kay Erica pero huli na ng makalapit siya.

Erica shoot her, At ang sumunod ay may mga pulis na kaming naririnig.

Tumakbo paalis si Erica saka itinapon ang baril at ako naman ay tinangal na ang lubid sa leeg ni Andrea

I hug her tight I kiss her in forehead and the next thing I knew may putukan ng naganap. I saw her crying infront of me showing her hands with coated with blood

'I love you Andrea' the last word I said before all went to black.

3 months later

'Congratulation anak' my Dad said

'Thank you Dad! I said before I hug them

'I assure you that Axell was proud of you too' My mom said

'Of course Ma he did,and I wish he was here' sabi ko

'So are you ready to welcome a new life with New York?' My Dad said

'Daddy naman eh, ayaw ko dun sa UP nalang ako' at ang lagi niyang tugon he just smile at me

Pag kauwi ko sa bahay ay agad akong humiga sa kama ko.

Kinuha ko yung diary ko at binasa muli, at lahat ng nakasulat duon na isinulat ni Axell ay mas lalo ko siya namimiss.

Nagpalit ako ng shorts at white t-shirt saka pumunta sa cementery ilang buwan na rin pala akong hindi nakapunta dito

'I miss you, siguro kung andito ka lang sobrang proud ka sa akin' sabi ko habang tinitignan ang puntod niya.

I play my favorite song, habang binabasa ko sa kanya ang mga nakasulat sa diary ko

'Bat di pa sabihin ang hindi mo amin ipauubaya nalang ba 'to sa hangin wag mong ikatakot ang bulong ng damdamin mo'

'Naririto ako't nakikinig sayo' Napalingon ako sa nag salita at dali dali ko itong niyakap

'Sabi ni Tita after your graduation, pumunta ka dito'

'Miss ko na siya eh'

Yinakap niya na lang ako

'Ako rin Drea miss na kita, I'm so proud of you. Thank you for everything' sabi niya sabay yakap sa akin

'Mommy Lola, si Axell oh pinapaiyak ako, pagalitan niyo nga po'

'Hindi po Mommy Lola, pero promise po aalagan ko po itong apo niyo'

'I LOVE YOU' sabi ni Axell sa akin

'I LOVE YOU TOO, My MVP Axell Buenaventura' sabi ko sa kanya before I lean to his chest.

Sa buhay natin, marami man pagsubok ang pagdadaanan natin, we must learn to forgive and love each other.

Your not just a fan girl you are mean to your Idol's just wait the perfect time until you meet the person you admire the most.

The End.