"BABYYYYY!!" sigaw ni Brent pagkapasok na pagkapasok niya sa kwarto ko, tumalon siya agad sa kama at niyakap ako.

Umupo ako at tinidnan ko siya.

Sasabihin ko na ba?

Hindi ko alam kung pano ko sasabihin sakanya, buntis ako at sure na sure ako na siya yung ano...Daddy.

Siya lang naman talaga, siya yung first ko.

I don't regret everything, i know this little angel is a gift from God, i just hope na tanggapin to ni Brent katulad ng pag tanggap ko.

"uy? May problema ba? Bat ganyan muka mo?" tanong ni Brent at sabay kiss sa lips ko.

Napapikit ako at tinulak ko siya ng mahina para tumingin saakin.

"Brent may sasabihin ako sayo" sabi ko at nakatingin at sa baba.

"Brent? Bakit 'Brent' tawag mo saakin? diba Baby lang tatawag mo saakin sabi mo?" nag tatakang tanong ni Brent, tinidnan ko siya at biglang naging seryoso yung itsura niya.

"Brent, seryoso ako may sasabihin ako sayo" sabi ko, nararamdaman ko na ulit yung mata ko, malapit nanaman ako umiyak.

"ano yun baby?" tanong niya at lumapit saakin, our face is only inches away. Brent is always like this pag may seryosong sitwasyon ganyo siya, nilalapit niya muka niya saakin.

"Brent, i uh.." mahina kong sinabi, Brent sigh at niyakap ako.

"Baby, alam mo naman na you can tell me everything, i love you so much Bea just tell me what is wrong" sabi ni Brent habang nakayakap parin saakin.

"ayokong magalit ka at baka iwanan mo lang ako" sabi ko at bumuhos na luha ko, hindi ko na nakayanan.

Niyakap ako ng madiin ni Brent at tinidnan ako sa mata, his eyes travel down my lips and back to my eyes, he pecked my lips softly and caressed my cheeks.

"sabihin mo na Baby" Brent pleaded, hinawakan niya yung kamay ko, tumingin ako sa mata niya.

Its now or never..

"Brent, i'm pregnant" dahan dahan kong sinabi.

Its been seconds, Brent is just staring at me with wide eyes, bigla ako nagulat kase bigla ako niyakap ni Brent.

He pulled away and jump all over my bed.

Anong ngyayare? Bakit ang sayasaya nya?

Okay lang sakanya?

"bakit ang saya saya mo?" tinanong ko habang nakatingin sa tumatalon kong boyfriend.

"kase magiging Daddy na ako at yung magiging mommy pa nung magiging baby ko ay ikaw!" masayang sinabi niya at niyakap niya ako ng madiin.

"life is wonderful" sabi ni Brent, tinidnan niya ako at hinalikan niya ako.

"i love you Bea" sabi ni Brent habang tinititigan niya ako sa mata with a small smile on his lips.

"i love you too Brent" sabi ko at hinalikan niya na ulit ako.

Waaaaaaaaaaaaaahhhhh.

Life is really wonderful, i have a amazing boyfriend.

We kissed and kissed and alam niyo na ulit yung nagyare.

"Nasabi na ni Bea kay Brent" sinabi ko kay Ricci habang nakalagay yung ulo ko sa chest niya, nilalaro ni Ricci yung buhok ko.

"that's good, so magiging tito at tita na tayo" sabi ni Ricci, natawa kami parehas.

Tumingin ako sakanya at tumingin din siya saakin.

"i'm really happy for them" sabi ko habang nakatitig kay Ricci, my thumb touch his lower lip.

"i'm happy for them too" sabi ni Ricci, tumingin ako sa mata nya, we are just staring at each other.

"i wish i could paint" sinabi ko out of the blue, biglang ngimiti si Ricci at hinawakan yung kamay ko.

"why?" tanong ni Ricci with a cute smile on his lips.

"because i want to draw and paint you, you have amazing features, its just amaze me how beautiful you are" sinabi ko, my thumb trace his jaw and lips.

Ricci is staring at me with unknown look and it makes my heart jump out of my chest.

"you are an artwork Ricci" i said and kiss his cheeks, Ricci smiled and kiss my forehead.

"what's the use of asking you to draw me an artwork when you're already an art yourself and out of all God's creation, his best work was you, i am truly grateful to have you Gabbi" Ricci said and lean in.

Our lips touch, my arm snake around his neck and now Ricci is hovering over me, his hands rested on my hips as our lips move sync.

My heart is pounding like a drum and crazy fireworks all over my stomach.

"i love you Gabbi" Ricci said and caress my cheeks.

"i love you too" i said and smiled at him, he smiled back at me and rest his face to my neck and his arms around me.

This is the most comfortable position bes.

Hindi ko na ata talaga to papakawalan.

Hindi pwede.

Ayoko.

Akin lang to wahahahhaa.

Property is Gabriella Paisley Sarmiento.

Panes.

Jk ang jeje puta.

My hands rub Ricci's back as he sleep soundly above me, medyo mabigat siya pero okay lang, baby ko to eh.

Malaki kong baby

*************************

Nag lalakad kami lahat sa mall, hand in hand kami ni Ricci nag lalakad pati si Brent at Bea, nasabi na nila sa parents nila last week.

Nung una nadisappoint parents nila, of course because they are still young pero wala na silang magagawa andyan na eh.

Now they are all okay na, its been a month and we are all happy.

Na pag planuhan namin na pumunta sa mall, matagal tagal na din kase nung pumunta kami sa mall.

Habang nag lalakad may biglang tumawag kay Ricci, lahat kami tumingin dun sa tumatawag sa babe ko. Oo babe 'ko' waaah.

Tumaas agad kilay ko dun sa babae, she is small, has a pale skin and very beautiful smile and don't get me started on the eyes.

Ricci squeezed my hand tightly, napatingin ako kay Ricci, namumutla bigla muka ni Ricci, yung itsura niya para bang nakakita sya ng multo.

"Amanda?" tanong ni Brent, ah so pati pangalan niya maganda, sino ba to?

Ehem ehem, ate gurl ano po bang meron at bigla kang sumulpot?

Singit ka?

Char.

"Amanda?" tanong ni Ricci, binitawan ni Ricci yung kamay ko, biglang kumirot puso ko.

Pagtingin ko sakanilang dalawa para bang kilalang kilala nila isat isa.

"Ricci long time no see, i miss you" sinabi nung Amanda, nagulat ako kase bigla nyang niyakap si Ricci.

Tumingin saakin si Bea at biglang bumitaw kay Brent, si Brent naman napakamot ng ulo.

Anong meron?

"ah wait lang ah? Not to be rude but sino ka?" tanong ni Bea habang nakataas kilay niya, nginitian siya ni 'Amanda' at biglang hinawakan niya yung kamay ni Ricci at nginitian niya si Ricci.

Her smile is so innocent.

"i'm Amanda Kim, i'm Ricci's childhood sweetheart, yes yes. Ngayon ko nalang ulit to nakita kase kakauwi ko lang last week from Japan and miss na miss ko na to si Cci, 6 years kaming hindi nag usap at nag kita" sabi ni Amanda habang nakangiti kay Ricci.

Si Ricci naman nakatingin lang kay Amanda na para bang hindi siya makapaniwala na andito siya.

A pang of jealousy hit me so hard.

Oy oy! Girlfriend niya kaharap mo baka gusto mong bitawan kamay ng BOYFRIEND ko!

"kala ko hindi ka na babalik?" sinabi ni Ricci, tinititigan ko lang siya iniintay na tumingin saakin, pero hindi eh. Nakatitig lang sya dun sa 'Childhood Sweetheart' niya putaena.

"ano ka ba, babalik ako. Kailangan kitang balikan, i love you" sinabi ni ate gurl at bigla nyang hinalikan pisngi ni Ricci.

We all gasped, all of our jaw drop even Ricci except for Amanda who is smiling innocently at us.

"excuse me but my bestfriend right here, her name is Gabriella and this is Ricci's Girlfriend" sinabi ni Bea habang tinitidnan ng masama si Amanda.

"i know, that's why i came back to get Ricci back, i'm just here to get what is mine" Amanda said sweetly but her eyes is sending daggers at me.

I raised my eyebrows at her.

"Amanda i'm not yours anymore, you left me and i'm happy with Gabbi so i think you should just move on" Ricci saud and ready to take my hand back.

All of a sudden Amanda grabbed Ricci's arm to make him look at her, the moment Ricci look at her, biglang hinalikan nya si Ricci sa lips.

Putangina.

Hindi ko na kaya.

Tumakbo ako palayo, hindi ko na namalayan na umiiyak na pala ako, ang kapal ng muka nung babaeng yun kala mo kung sino.

Anong ginagawa nito dito? Bakit bigla bigla nalamg siya sumusulpot?

Amanda Kim is my childhood sweetheart, she is my first love and my first kiss, she was my everything, pero yung everything na yun biglang nawala, nawala siya.

Iniwan nya ako, pumunta sya ng Japan na wala man lang paalam, sobrang nasaktan ako sa ginawa niya dahil iniwan niya akong walang alam na umalis pala siya.

Nalaman ko lang na asa Japan sya nung sinabi saakin ni Mama.

Ever since na nasaktan ako hindi na ako ulit nag kagusto sa babae, yes i still kiss and use girls just to fulfill my empty heart, pero kahit ganun yung ginagawa ko i still feel empty, nung dumating si Gabbi biglang nawala yung emptiness na nararamdaman ko.

I started to fall and Gabbi catched me.

Bakit kung kelan naka move on na ako saka si Amanda susulpot? Talaga bang ayaw niya ako maging masaya.

6 years akong gumigising at natutulog na walang nararamdaman, i felt nothing but numb and emptiness.

Hinalikan ako ni Amanda, lumaki yung mata ko at bigla ako napatingin kay Gabbi.

She looks so broken, bigla siya tumakbo at tinulak ko palayo si Amanda at tinidnan ko sya ng masama.

"ano ba? Alam mo naman na girlfriend ko sya pero ginawa mo yun? Tigilan mo na ako Amanda, you left me and i moved on and you should do the same" inis kong sinabi sakanya at hinabol ko si Gabbi.

Nakita ko syang lumabas ng mall, lumabas din ako.

"GABBI!"

"GABBI!"

"GABBI!!" tawag ko sakanya pero hindi niya ako pinapansin, tumakbo siya sa pedestrian line, pagtingin ko sa stop light naka go and there's a truck speeding.

Lumaki mata ko at tumingin bigla kay Gabbi.

"GABRIELLA!" sigaw ko sakanya, biglang lumingon si Gabbi with tears in her eyes, hindi niya napansin na may truck na papunta sakanya, she just stared at me.

Biglang naging slowmo lahat, dahan dahan ng truck binagga si Gabbi at dahan dahan tumilapon si Gabbi sa sahig.

"NO!" sigaw ko at takbo palapit kay Gabbi, pagkalapit ko kay Gabbi there's a lot of blood already.

Tears started to flow down my eyes.

"Gabbi? Gabbi! Wake up please i can't lose you, Gabbi please" iyak ko habang ginigising si Gabbi.

Biglang tumakbo si Brent at Bea papunta saakin at umiiyak si Bea at niyakap si Gabbi.

Seeing Gabbi laying on the cold floor with blood coming through her head made my world stop.

Narinig ko yung ambulance at mabilis nilang nilagay si Gabbi sa stretcher at pinasok sa loob ng ambulance.

Tumakbo kami papasok ng ambulance at umandar agad yung ambulance, umiiyak ng sobra si Bea habang si Brent malapit ng umiyak pero pinipigilan nya.

At ako? Ayun lang naman nagsisisi.

Dapat kase hinabol ko si Gabbi agad para hindi ngyare to.

Ang tanga tanga ko.

Pag dating namin sa ospital agad agad pinasok si Gabbi sa ospital, at sinalubong kami ng 5 doctor at pinasok agad si Gabbi sa ER.

Nagiintay kami sa labas ng ER.

Kasalanan to ni Amanda, kung hindi sana siya umuwi nalang hindi sana to mangyayare.

Hindi pwedeng mawala si Gabbi.

"Ricci magiging okay din ang lahat" sabi ni Brent at niyakap nya ako, hindi ko na napigilan bigla na ako umiyak at niyakap ko si Brent.

"hindi pwedeng mawala si Gabbi, mahal na mahal ko siya" iyak ko, niyakap din ako ni Bea.

"kasalanan to nung hayop na babaeng yun!" galit na galit na sinabi ni Bea, kinalma siya ni Brent at hindi parin tumitigil si Bea na umiiyak.

Napatingin ako sa pinto ng ER.

Hindi na ba talaga ako magiging masaya? Gabbi is the only one who showed me and taught me to be happy again, i can't afford to lost her, Gabbi is my everything.

Gabbi, please don't leave me.

T H E. E N D.