Tsk. Naaawkwardan na ako pag nakikita ko or nakakasama si Ricci, letche kase tong panaginip ko eh.

Napapansin na siguro ako ni Ricci na ang weird ko, huhuhu sana naman hindi kase lalo lang lalala sitwasyon para saakin.

"ELLA ANDITO MANLILIGAW MO!" sigaw ni Bea, napa kamot ako ng ulo.

Hindi naman sa ayaw kong makita si Ricci, na aawkwardan lang kase ako. Bat kase kaylangan ko pa mag karoon ng ganung panaginip.

Lumabas ako ng kwarto ko at dahan dahan ko silang pinuntahan.

Pag karating ko dun tumahimik sila bigla at nakatingin saakin, tumingin ako sakanila, si Ricci nakangiti saakin.

I gave him a tight smile, bakit ba kase ang weird ko?

Halatang halata ba ako?

"hi?" sabi ko sabay yakap kay Ricci, okay sige pati yung yakap ko sakanya awkward.

Watdapak Gabriella umayos ka nga.

Pagtingin ko kay Ricci walang emosyon yung muka nya, after a few seconds hinatak ako ni Ricci papunta sa kwarto ko.

Sinara nya yung pinto at umupo kami sa kama ko.

"may problema ba Gabbi?" Nagaalalang tanong ni Ricci.

"ha? Wala ah? Bakit mo naman na tanong?" sabi ko sabay tingin kung saan maliban sakanya.

"wala kase napansin ko lang parang ang awkward mo saakin" malungkot na sinabi ni Ricci, napatingin ako bigla sakanya.

"ganun ba? Sorry?" sabi ko sabay kamot ng ulo at lumayo ulit ako ng tingin.

"uy Gabbi? Alam mo naman na pwede kang mag open saakin diba? Maiintindihan ko naman" sabi ni Ricci, nilagay niya yung kamay nya sa pisngi ko at napatingin ako sa mata niya.

Nung pagtingin ko sa mata niya nawala lahat yung awkwardness na nararamdaman ko kay Ricci.

"Ricci i'm sorry hindi ko din alam pero bigla ako nakaramdam ng awkwardness everytime i'm around you" totoong sinabi ko, nakatitig lang saakin si Ricci.

"bakit ka na awkwardan bigla saakin?" tanong ni Ricci.

"hindi ko din alam Ricci" sabi ko sabay tingin sa baba.

"ano bang nararamdaman mo para saakin Gabbi?" tanong ni Ricci sabay napatingin ako ulit sa mata niya.

"yung totoo?" tanong ko sakanya, tumango sya.

This is it.

Its now or never.

Ito na yung chance para malaman ko din kung anong nararamdaman nya para saakin.

Shet.

Kaya ko to.

Okay lets do dis.

"Ricci i-" naputol ako dahil biglang bumukas yung pinto ko ng malakas.

Napatingin kami ni Ricci dun sa nag bukas.

Revealing Brent and Bea, mukang nagaalala silang dalawa.

Tsk lagi nalang napuputol.

"guys kaylangan natin puntahan si Andrei sa ospital" sabi ni Brent, bigla kaming napatayo sa kama.

"bakit anong ngyare?" seryosong tanong ni Ricci, nagulat ako dun sa tono ng boses nya dahil ngayon ko lang narinig yun.

"naasksidente sya Cci, may bumangga ng truck sa kotse niya" Sabi ni Brent habang namumutla.

Tumakbo si Ricci palabas ng kwarto ko pati si Brent, habang kami ni Bea nagtititigan.

"naistorbo namin kayo no?" tanong ni Bea.

"oo eh" sabi ko sabay kamot ng ulo, natawa sya at inakbayan ako.

"tara na, puntahan na natin si Andrei" sabi ni Bea, ni lock namin yung pinto at sumakay kami sa kotse ni Ricci.

Hindi kami lahat nagpapansinan at napansin ko na hindi ako tinitidnan ni Ricci.

Nalungkot ako.

Pag dating namin sa ospital tumakbo sila Ricci palabas ng kotse habang kami sumunod lang sakanila.

******************

"sabi ng doctor maayos na daw ang kondisyon ni Andrei" sabi ni Brent sabay yakap kay Bea.

Habang kami ni Ricci hindi nag papansinan.

Bakit kaya hindi ako pinapansin nito?

Asa ospital kami ngayon, hindi kami nag papansinan ni Gabbi.

Hindi ko din alam kung bakit hindi kami nag papansinan, si Gabbi kase ilang araw ng ang weird nya pag kasama ako.

Hindi ko alam kung bakit sya ganun.

May nagawa ba ako?

Or may nagawa ba siya?

May nasabi ba ako para maging ganun siya?

Kanina nung asa kwarto niya kami may sasabihin na siya sana kaso naputol pa.

Hindi ba sure si Gabbi sa nararamdaman nya saakin?

Ang sakit.

Mahal ko na sya.

Oo, mahal ko na sya.

Hindi ko na mapigilan nararamdaman ko sakanya.

At hindi ko din alam kung pano sasabihin sakanya.

Lalo na ganto pa siya, ang weird.

Nasasaktan ako sa mga ngyayare.

Asa ospital na nga kaibigan ko dahil na aksidente, si Gabbi ang weird at hindi pa ako sigurado baka nag sasawana siya saakin.

Jusko tulungan nyo po ako.

Bumili sila Bea at Brent ng pagkain habang naiwan kami Gabbi sa kwarto ni Andrei.

Walang nag sasalita saamin, nakatingin lang kami parehas kay Andrei.

Sumegway ako ng tingin kay Gabbi, mukang naiiyak siya.

Sure ako dun dahil namumula na yung ilong niya at lumiliit na yung mata niya.

Tumayo ako sa upuan ko at pumunta ako sakanya, niyakap ko si Gabbi.

Yung literal na mahigpit.

Ito si Gabbi mukang matapang pero sa totoo lang apaka marupok nito, sobrang sensitive niya sa maliliit na bagay.

"Ricci i'm sorry" sabi ni Gabbi, hababg umiiyak sa dibdib ko, hindi ko alam kung bakit siya nagsosorry.

"sorry Ricci kase hindi ko masabi yung totoong nararamdaman ko sayo" sabi nya, naramdaman kong sumakit yung puso ko.

Napabitaw ako bigla sakanya.

Hindi nya ako mahal?

"Ricci, pero ngayon. Magiging honest na ako" sabi ni Gabbi, tumingin niya sa mga mata ko.

"Ricci i- uh i love you! Ayan! Nasabi ko na, kaya ang weird ko pag kasama kita kase naninibago ako, hindi ko na kase alam yung feeling ulit na mainlove" sabi ni Gabbi habang nakahawak sa muka nya.

Wait. Lang. Tama ba yung narinig ko? Mahak nya ako?

Shet.

Biglang lumakas heartbeat ko.

"Ricci mag salita ka naman" sabi ni Gabbi sabay napatingin sa kamay niya.

Nakatitig lang ako sakanya, hindi parin ako makapaniwala na mahal din ako ni Gabbi.

Fuck ang saya saya.

"Gabbi" sabi ko sabay hawak sa dalawang pisngi nya para tumingin sya saakin.

"i love you too" sabi ko, biglang niyakap ko si Gabbi ng mahigpit.

Ang sarap sa pakiramdam na masabi yun at malaman na ganun din ang nararamdaman nya saakin.

"Gabbi" sabi ko at tumingin ako sakanya.

"Gabbi, thank you for being honest" sabi ko, she smiled at me.

That smile.

That smile will be the death of me.

"Ricci thankyou din, dahil naging honest ka saakin" sabi nya sabay kiss sa pisngi ko.

Tug tug

Tug tug

Tuuug

Napatingin ako sa labi nya.

Fuck ang pinkish at mukang malambot.

Napatingin ako ulit sa mata nya, she is already staring at me.

I started leaning in, so is Gabbi i can feel my heartbeat started to pound.

As we lean in are eyes started to shut.

Our lips is only inches away, our breath is fitting each others face.

Mag didikit na dapat lips namin ng biglang-