《Book 1: Falling for Ricci Rivero (COMPLETED)》Chapter 22: First trip together
Advertisement
Nagising ako ng may humalik sa noo ko, unti unti akong dumilat. Medyo malabo pa ang aking nga paningin pero sapat na ito upang malaman na si ricci ang katabi ko.
Napakagandang umaga, hindi kaya nanaginip lang ako?
'Hey babe, alam ko namang gwapo ako at nakakashock naman talagang pag gising mo may macho na lalakeng nasa harap mo pero huwag mo naman akong titigan na parang, gusto mo nakong kainin... babe naman ang aga aga palang oh gusto mo atang...' hindi ko na pinatapos si ricci, tuluyang nagising ang diwa ko, kahit kelan napaka pilyo. Ang aga aga pero... nako ricci!
'Ikaw, napaka hangin mong talaga. Sino namang nagsabing gwapo at macho ka? At sinong nagsabing may balak akong pagnasahan ka? In your face!' Bahagya akong nagmaldita kay ricci.
'Sus pakunware pa, eh sino kaya tong makalingkis sakin kagabi eh kakaiba. Sino kaya yung halos tanggalin na yung labi ko sa sobrang panggigigil? Sino kaya yung nakatulog ng yakap yakap ako na parang mawawala naman ako at may aagaw sakin? Hindi ko naman sasabihing ikaw yun steph. Hindi talaga.' Sabay ngumiti sya ng paloko.
Ang kapal talaga ng mukha kahit kelan. Sya naman tong yumakap sakin kagabi ha atsaka hindi ko naman pinangigilan yung... aish! Oo na sige na, pero kase sino bang makakapagpigil sa isang labi ng rivero? Hindi ako.
Maaga kaming gumising, 4 palang ay inayos na namin ang mga gamit namin sa kotse ni ricci.
Hindi na namin naabutan si mommy abi at si tuto paulo dahil pumunta sila sa gym nila ricci.
Malayo layo nadin kame mula sa bahay nila ricci.
It felt so surreal.
Naalala ko pa yung hard times na nangungulila ako ng presensya ni cci. Pero ngayon, heto ako kapiling sya sa iisang kotse papunta sa iisang destinasyon na may iisang hangarin. Ang makatulong.
Hindi ko alam kung ano ang kakalabasan ng pagsugal ko sa ngayon, pero isa lang ang nasisigurado ko.
Hindi man naging maganda ang simula ng lahat samin ni ricci, hindi naman namin hahayaang matapos rin ito ng hindi maganda.
Advertisement
Kung hindi kame susugal, kailan pa?
Itinigil ni ricci ang kotse sa tapat ng isang tindahan.
"Babe, stop over muna tayo ha? May gusto kabang bilin? Medyo nangangawit na kase ako kakaupo." Habang hawak hawak nya ang pisnge ko.
"Medyo nangangawit na nga rin ako kakaupo dito. Tara labas muna tayo sandali?"
Tinanggal ni ricci ang seatbelt nya at nauna syang lumabas.
Pinagbuksan naman nya ako ng pintuan.
Yung lalaking tarantado sa iba pero sayo lang tumitino.
Bahagya akong napangiti.
Hinawakan nya ang kamay ko at tumuloy kame sa isang tindahan na may magandang view, nagtitinda sila ng iba't ibang klase ng pagkain.
Bumili si ricci ng ilang mga pagkain para maibaon namin sa biyahe.
Si ricci yung tipo ng lalakeng di mo aakalaing napaka hilig sa chocolate.
Halos tatlong malalaking pack ata ng chocolate ang binili nya.
Parang bata parang... baby ko.
Habang bumibili si ricci hindi ko naiwasang titigan sya, hindi bat napakaswerte ko naman ata sakanya?
Alam kong maraming bagay ang hindi namin napagkasunduan at napagusapan noon.
Pero aaminin ko rin sa sarili kong may pagkukulang din ako, may pagkakamali rin ako.
Saktong dala dala ko ang camera ko.
Kinuhaan ko ng mangilan ngilang litrato si ricci, ilang mga video rin habang papalapit sya sakin.
Nahiligan ko rin kase ang pagkuha ng litrato at videos.
Mahilig rin kase akong manood ng mga video sa youtube.
Bukod sa nais kong maging tanyag na reporter at author ilan din sa pangarap ko ay pagiging videographer at youtuber.
"Vinidideohan mo pako babe ha, hindi naman halatang in love na in love ka sakin?" Ngisi ni ricci habang hawak ang mga kamay ko.
Nagpanggap akong naiirita sa kanyang mga sinabi.
"Ang hangin naman dito."
Bigla akong hinatak ni ricci papalapit sakanya.
"Sobrang lakas ng hangin, hinatak ka papalapit sa akin." Napaka lapit nya.
"Ano? Mahangin paba? baka hindi ka nalang tangayin papalapit sakin nyan. Baka..."
"Tara na ricci gagabihin tayo sa daan napaka mo talaga."
"Napaka gwapo?"
"Nakakadiri, ikaw lang ang nagsasabing gwapo ka."
Advertisement
Biglang lumungkot ang itsura ni ricci tila maamong tupa
"So hindi ka pala nagagwapuhan sakin? Kanino ka nagwagwapuhan dun sa. Gino na yun? Psh."
Speaking of Gino, bigla kong naalala.
Bakit kaya sya biglang hindi nagparamdam?
"Babe, bakit kaya biglang nawala si Gino? Kahit sa school hindi ko marin sya nakikita." Buong oagtataka kong tanong.
Biglang tinaas ni ricci ang damit nya, "baka natakot dito." Sabay turo sa abs nyang hulmadong hulmado.
"Kahit kelan talaga mahangin! Tara na nga." At pinagsawalang bahala nalang namin si Gino.
Siguro eh hindi ko lang talaga sya nakakasalubong sa laki ba naman ng la salle.
Matapos ng napaka habang biyahe, sa wakas nakarating na kame dito sa batangas.
Ang lamig ng simoy ng hangin, maraming puno at sakahan.
Agad na may lumapit na pamilya sa amin, "ala eh kayo ho ba ang mga magpupuntang estudyante nire sa aming bayan?" Sabi ng isang matandang babae.
Ang cute ng accent nila.
"Opo, ako po si Loyre sya naman po si ricci." Agad na hinalikan ni ricci ang kamay ng matanda.
"Ala eh talagang magiliw ang inyong pag bati. Ako nga pala si mame roselinda tawagin nyo nakang akobg mameng. Akay sige at Sumunod kayo sa aking apo ng kayo ay makapag pahinga batid kong kayo ay napagod sa pagkalayo layo ng inyong mga binaybay."
"Lai lai! Apo are ngang dalin mo sa bahay ang mga ito ng makapag pahinga." Sigaw ni mameng
Lumabas ang napaka tabang batang babae na nageedad sa 7 taong gulang siguro.
"Hello po ate kuya!" Sabay yakap samin ni ricci. Agad kamemg nagkatinginan ni ricci.
Ang cute cute nya!
"Hello lai lai, can I pinch your cheeks? Ang cute mo kase." Agad sabi ni ricci tumango naman ang bata kaya bahagya nya itong kinurot.
Mahilig sa bata si ricci.
"Sumunod po kayo sa akin sa aming bahay may nakahanda pong buko at tinapay doon bagong pitas ni tatay ang mga buko."
Hindi naman malayo sa bukiran ang bahay nila aling mameng at lai lai. Kubong medyo maliit ito pero napaka presko.
Pag pasok namin sa bahay nakita naming may isang matandang lalake ang nakaupo.
"Magandang umaga po." Sabay naming bati ni ricci.
"Magandang umaga din iho at iha, kayo ba ang kinikwento ng misis ko?"
"Opo kame po yun, ako po si Ricci sya naman po si loyre."
"Nice meeting you po." Agad naming mano.
"Mabuti at maaga ang inyong dating dito, kapag ginabi kase kayo sa daan medyo mahihirapan kayong matagpuan ang bahay namin kase liblib wala ring pang connection dito sa bayan pa kame tumatawag dahil doon lang mayroon. Hala ay sige at kayo muna ay kumain bagong pitas ang mga bukong iyan at maging yang mga tinapay ay bagong bili rin pag pasensyahan nyo na at yan lamang ang aming kinaya kami kase ay nagipit mula ng napeste ang aming mga pananim."
"Nako wala po iyon, sa katunayan kaya po kame nandito para maghandog sana ng kaunting tulong sa inyong pamilya. Eto po yung ilan sa mga dala namin. Simpleng mga ilang pagkain tubig bitamina at damit po."
"Nako maraming salamat iho iha, hulog kayo ng langit."
Mukhang nahihirapan huminga si lolo.
"Lai lai apoooo."
Agad namang tumakbo si lai lai papalapit sa lolo nya may dalang malamig na tubig at bimpo at pinunasan eto.
"Nako pasensya napo kayo kay lolo ate kuya, ganyan po talaga sya pag masyadong masaya. Ihahatid ko lang po sya sa kwarto para makapag pahinga."
Hinatid ni lai lai ang lolo nya naiwan kame ni ricci sa kanilang salas para kumain.
_____________________________________
Hi fam!
Sorry sobrang tagal bago ako nakapag update :-( super naging stressful at busy ng school namin ngayon kaya I hope na naiintindihan nyo ko :-( sorry babawi naman ako kahit super lame netong update ko thank you sa lahat ng nagppm at nagcocomment na mag update ako. Every week I will try na mas magupdate 💚
Thank you green hearts! 💚
Add me on fb: Lois Lawan
Snap: loyslajuan
Twitter: @wordsofloys
Insta: Superjanellawan
Advertisement
- In Serial35 Chapters
I was reborn as a Cursed Swordman ?! [HIATUS]
PS: I Changed the cover to a majestic photo of a werebear...Hello everyone! This is my first story here, my only hope is that as you read it you enjoy it as much as i enjoy writing it! Of course i am always open to suggestion and critic, of course if you want to profer your love to me im always open for that too!!! Anyways i stop my rambling and here the description -> Rick was a serious nutcase, yup really, born in a normal loving family, living in never in poverty and in wealth. A good family yup if it was not for the sociopath blade loving prick of Rick... The bastard on his eighteen birthday killed all his family ,friend and cops who tried to arrest him, before running in the street killing anyone that crossed is path! What a crazy bastard huh? Well of course he reap what he sow and became a beehive, a well deserved end really... Strangely he was pretty happy to have finally died and find peace from his cursed existence, well not if that was for a goddamn blade goddess who taked a liking to him...Yup that was out of nowhere and unexpected and you can say that that goddess was seriously a nutcase too, but she found nothing better to give him a second life in a fantasy life! Well reborn and in good health now rid from his cursed mental disease the young Rick was full now of guilt, thinking that in this life he will do is best to help others, until he leaned that the crazy goddess blessed (cursed) him into being her champion, the """"cursed swordman""""...But it's not like everything is bad for the young boy now named Shun, he even fallen in love with a young girl, well until he found out that she was a yandere cursed sword that is after his soul....Shun: Well Fu*k im screwed...
8 128 - In Serial16 Chapters
RE: Wisp of the Elves
I saw no shining light at the end of the tunnel. Instead, I became one. And although I am for now just a glowing orb of turquoise light, I get much respect from my elves. Or, should I say, my dungeon minions?
8 129 - In Serial6 Chapters
The Demon King Shall Save The World
He left a promise broken... Before his death the one known as the Demon King left a promise broken, in the end he'd failed. Failed to create a place of peace for those persecuted as monsters, failed to do right by the memory she left, failed to save those that had supported him through his war against man, elves, dwarves and the gods themselves. His only solace; that he would meet his old friends once more in death. But it seemed the gods would refuse to grant him even that... By unknown means he is forced into the body of his four-year-old self and burdened with the task to fulfill the promises he'd broken. To find a path to peace when about him all called for war, gather friends and allies not just monster, not just human, his goal to turn the very order of the world upon its head while forces far greater than he imagined moved against him. With this new life he must put right what he had made wrong, No matter how steep the road ahead.
8 141 - In Serial10 Chapters
Fableman
People say that if Charlie Pratt had a penny for every blunder, he'd fill his pockets and then misplace his trousers.When Charlie tries to learn more about Dalia Addair, the peculiar girl who lives in the haunted manor on the edge of town, he accidentally slots himself into her magical trial—a trial that she has spent her whole life preparing for; he gets a day.But something's wrong; the trial is unleashing monsters that haven't been seen for centuries, and powerful forces are determined to stop them at any cost.Without knowing whom they can trust, Dalia and Charlie must work together to survive, and finish the trials, if they don't strangle each other first.A Quirky and fast-paced magical academy story that proves how even the most unlikely of heroes will step forward... when there's a ten-foot troll screaming after him.
8 164 - In Serial9 Chapters
Into The Fray
In a war-ridden world where metaphysical powers are the norm, Alma Gustafsson, a defect with no abilities whatsoever, stood at the top of it. An elite captain with a tactical mind, capable of fighting the invading forces with utmost efficiency and discipline, amplified by an immeasurable amount of sheer dedication. This mission was supposed to be a standard one. Get behind enemy lines, kill the metal puppets, destroy the flying fortress, escape with body and life intact. To be the first one to stare at the eyes of their true enemy was surprising enough, and dying was already a sharp reminder of what she is: A defect that has no place in the battlefield. But somehow, meeting an old man in the middle of the forest was more important to her than the events that transpired. “Your grit is one of a kind, girly. I need that.” Said the old man, giving her a chance to go back out there and fight once more. It was a stupid offer, making her choose between eternal happiness of heaven and the meaningless fighting that she has done all those years. However, she never took herself as a smart person. And as she embarks on a journey to protect her world, she will find herself at a crossroad that will determine the fate of the universe...
8 272 - In Serial59 Chapters
Perempuan Pelupa
Novel ini menceritakan tentang seorang siswa biasa bernama Abdi Hamzah. Dia tinggal bersama paman dan bibinya di sebuah perumahan Mawar Melati. Sejak berumur 5 tahun dia sudah ditinggal kedua orang tuanya karena mereka berdua telah bercerai. Semenjak saat itulah, dia menjadi orang yang tertutup dan jarang bersosialisasi dengan dunia luar. Hal itu sudah menjadi kebiasaannya hingga kelas 3 SMA. Disaat itu, dia bertemu dengan seseorang yang mengubah hidupnya. Dialah Nia Adelia. Awalnya hal itu tidak mengubahnya sedikitpun. Namun, seiring berjalannya waktu, akhirnya dia menjadi seseorang yang lebih baik dan memiliki teman.
8 183

