Wala namang masyadong kaganapan kagabi kung simpleng kaininan at tawanan at samot saring asaran lang.

Hindi narin ako ang kasabay ni ricci umuwi, I asked brent na magpalit kame tutal ay iisa lang naman ang uuwian naming condo ni kleise. but more than that the main reason is that I don't wanna share the same atmosphere with the man who broke my heart.

mamaya eh hindi ko nanaman mapigilan ang sarili ko't kung ano pa ang nasabi ko. I know sumobra na ang mga nasabi ko kanina kaya wala na akong balak pang dagdagan ito. and besides mas mabuting umiwas ako kay ricci alam ko magiging mahirap it dahil unang una sa lahat ay nagiging malapit na kame sa team maaring masundan pa ng maraming pagkakataon itong paglabas labas namin.

maaring marami pang oras ang ilaan naming magkakasama, Mahirap umiwas sa taong nasanay kang kasama.

pero mas mahirap masaktan ng paulit ulit kapag hinayaan mong patawarin at mahalin mo pa ulit sya.

naging maha ang gabi naming lahat kagabi, ng makarating kame sa condo kagabi ni kleise hindi na kame nagkaron ng pagkakataong makapagusap pa pareho kameng dumeretso sa sarisarili naming kwarto bukod sa nakakapagod ang paghiyaw sa loob ng court parasumupporta nakakapagod din ang mahababg biyahe. at nakakapagod ipaliwanag ang sarili.

nagising ako ng tumunog ang aking cellphone, Alarm.

Sinuit ko ang salamin ko't agad tumungo sa cr upang maligo ng makababa na ako dahil marami pa akong gagawin, kailangan ko pa kaseng kumuha ng locker para hindi ako mahirapang magdala ng mga damit kung sakaling may activities sa school, sa locker ko nalang ilalagay para kapag ka may aksidente man o mapawisan madumihan ang suot ko may mapangpapalit ako.

bumaba ako tinanong ko kay mang joey kung nakababa naba si kleise, sabi nya maagang umalis si kleise may sumundo daw.

'sino kaya ang sumundo?' napatanong din ako sa aking isipan. pero infairness, ang bestfriend ko kakapasok palang may natagpuan ng pagibig.

'ako kaya kelan ko matatagpuan?' iwinaksi ko na sa aking isipan ang mga tanong na iyon at agad akong umupo sa lamesa.

kumain lang ako pagkatapos nun ay nagpahatid nako kay mang joey sya ang nagmamaneho samin.

naging mabilis lang ang biyahe dahil bukod sa maaga pa 7 am palang eh kakaunti palang rin ang mga kotse sa kalsada. agad akong bumaba at nagpasalamat kay mang joey.

pagkapasok ko sa La Salle agad bumungad sa akin ang guard ng nakangiti.

'magandang umaga po mam!' sabi neto.

agad ko naman iyong sinuklian ng ngiti sabay sabing. 'Magandang umaga din po.'

nagpatuloy lang akong maglakad papunta sana ako sa window 3 upang mag request ng locker ng biglang may nakabangga akong lalaki.

tumapon ang kaniyang nga dalang papeles sa sahig.

agad ko siyang tinulungan.

'nako pasensya kana, hindi kita nakita at naabala pa kita.' sabi neto.

tinignan kong mabuti ang mukha nya. maputi, matangos ang ilong Makapal ang kilay matangkad at di gaanong kalakihan ang katawan ngunit may hubog. Gwapo rin ito.

inabot ko sakanya ang mga napulot kong bond paper, 'sorry din, hindi rin ako tumitingin sa daan.' Sabi ko rito

Sinuklian nya lamang ako ng ngiti, 'ughm, Miss Gino nga pala. Gino Dela Cruz!' sabay abot ng kamay nito, magiliw nyang sabi.

nakakatuwa naman dahil imbes na magalit sya o mainis nakuha pa nyang magpakilala. 'Stephanie loyre Fria nga pala.' tinanggap ko ang kamay nya.

sinabi kong mauuna nako dahil kailangan ko pang kumuha ng locker nagpaalam na kame sa isa't isa.

ng makuha ko na ang susi para sa locker ko, agad kong hinanap ang binigay saking numero.

Locket 113 Pagkatapos eh sinusi ko ito upang buksan at ilagay ang ilan sa mga librong hindi ko pa naman gagamitin.

papunta na sana ako sa psych class ng makasalubong ko nanaman si Gino.

nagkatinginan kame agad at nagkatawanan.

'hindi naman maliit ang La Salle para magka salubong tayo sa pangalawang pagkakataon ng araw na to no?' sabi nito.

'Oo nga eh, kung iba siguro ako iisipin kong may posibilidad na sinusundan mo ko.' pabiro kong sabi.

ngumiti sya habang sumabay sa akin sa paglalakad, 'Bakit nga ba hindi mo gugustuhing makasalubong o makabangga ang isabg magandang dalaga?' Pamomola neto.

bahagya akong napatingin kay Gino, 'Nice try, pero hindi mo ko mabobola.' sagot ko dito.

'kung pambobola mong matatawag yun okay lang, ang mahalaga totoo. hahahaha, nga pala sungit saan ang punta mo?'

napakunot ang noo ko,'Sungit? psh. nakakainis teka nga bakit ba nagtatanong kana ngayon parang kanina lang nagpapakilala ka lang ngayon may tanong kana at may pagtawag kapa ng sungit?'

bigla syang tumawa ng malakas, 'HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA, ang cute mong tignan para kang batang pinagtatanungan na naiinis din. nagtatanong lang naman ako dahil malay mo, malay mo lang pareho tayo ng destinasyon.'

Ang lalim nyang magtagalog dati bang makata to? 'Psh, nakakaalarma yung mga malalalim mong choice ng salita. Sa Psych class room 346.'

bigla kang tumigil maglakad hudyat para panandaliang matigil din ako.

tinignan kita sa paraang parang ang ibig sabihin ng titig ko ay 'bakit?'

Ang kaninang masaya mong itsura ay nagbago bigla kang naging seryoso, 'Totoo bang sa psych class ka din pupunta? isa itong himala.' dahan dahan mong sabi.

di ko maiwasang kumunit ang aking noo nakakatakot ang creepy mong tignan. 'Anong meron? ang creepy mo na.'

tumawa ka at nagpatuliy maglakad, 'Paano pareho tayo ng destinasyon, talaga sigurong pinagtatagpo tayo ni Lord baka ikaq ang pinagdarasal kong Icing sa ibabaw ng cupcake ko...'

hindi ko naiwasang matawa,'Hahahahahahahaha, dafuq is wrong with you Gino? icing sa ibabaw ng cupcake? saan mo naman narinig yan?'

'Kay kim chiu, kanta kaya yun.'

papikit pikit kapang kumanta 'Ikaw naba abg Icing sa ibabaw ng cupcake ko, ikaw naba si mr. right?' nakakainis lang na pumikit kapa eh sintunado parin naman.

Habang kame ay naguusap at nagtatawanan hindi ko napansing asa tapat ka lang namin nakasandal sa pader at nakatingin.

ang tingin na kahit sino ay malulusaw, napaka seryoso mong tignan. dama ko ang kung anong inis at galit sa mga mata mo, ano kayang meron at ganyan ang aura mo?

hindi natinag ang tingin mo, hudyat para mapatigil ako sa pakikipagtawanan sayo. may kung anong meron sa tingin ng isang Rivero ang nakakapagpasabing may hindi magandang mangyayari kung patuloy akong tatawa kasabay mo. sinabi dahil ilang pinto nalang at ang room 346 na sinabi kong bilisan nating maglakad upang makapasok agad tayo.

mali, para makaalis na tayo sa titig ni ricci.

Bakit ganun nalang kung makatingin ang isang to?

---------

Patay, mukhang may galit si Master Ricci 😂

Sorry late update guysss! naging busy nanaman :( at lame pa yung update pero I just want to thank you all na nag fafavorite ng bawat story nagcocomment nag chachat and lahat sa nagsusupport netong story ko. grabe nagiistart palang ako pero andyan na kayo agad!

and guys reminder pala, hindi na ako magbobold ng lines nila ha? para mas madaling magtype :( medyo matrabaho kase kung papalit palit ng style.

ayun lang don't forget to favorite this chapter!

follow me at

Twitter: @nicoleeettt

Sc: Loyslawan

Facebook: Nicole Lois Lawan

Insta:Superjanellawan

Goodnight! 💟

No favorite = No update