Days passed by, napapadalas ang pagalis ni kleise.

4 days na ang nakakalipas matapos ang party with the la salle basketball team.

I brushed my hair and put on a light makeup, I went down and surprisingly I saw kleise in the kitchen cooking.

marahan nyang sabi, nakakapanibagong makita si kleise na sandok ang hawk at hindi makeup o paper bags ng mga kanyang napamili.

bahagya akong napatawa,

nakapamewang pang sabi neto.

pagbibiro ko ng makita ko ang tustadong pagkain na nakalagay sa pinggan.

agad syang napa busangot.

kita sa mata nya ang inis at panghihinayang.

tinignan ko ang orasan na nakasabit sa ding ding namin 8:40, 3 hours and 40 minutes na syang naguluto?

I guided her and give her the instructions, it took awhile for us to finish it.

patalon talon pang sabi ni kleise, maaring napaka materialistic na tao ni kleise pero hindi padin mawawala saknya ang pagaappreciate sa maliiit na bagay.

I smiled as I look to her,

para bang isang bituin ang mga mata ng aking bestfriend ngayon.

Whoever He is, I swear he is lucky to have my bestfriend

matapos ang mala cooking show naming dalawa ni kleise, Agad akong umalis upang pumasok. nagpahatid ako sa driver namin tutal eh mas mauuna naman ang klase ko kesa kay kleise 10 ang klase ko samantalang sya naman ay 12.

everything went normal, andyan padin ang mga mangilang estudyanteng nagkwekwentuhan sa hallway, Mga couples sa bench sa labas ng building at mga nagaaral.

I went straight in the room, NSTP pala namin ngayon.

Lumipas ang mga oras at sa wakas natapos na ang subject na ito.

nililigpit ko na ang mga libro na dala ko ng biglang tumunog ang cellphone ko.

Si kleise pala.

dalawa sa pinaka aabangan na teams na maglaban.

Dalawa sa pinaka magagaling na universities in the Philippines.

I decided to reply back, I pressed send.

Sa toto lang, I really do want to watch. Pero ang inaalala ko eh si Ricci, the oh so Famous Rivero. I still don't wanna share the same atmosphere with him.

I am walking in the hallway when my phone vibrated.

itatago ko na sana ang phone ko sa aking bag ng may naka bangga sa akin.

ouch.

I found myself lying on the floor.

tumingala ako upang tignan kung sino ang nakabangga sakin.

Isang babaeng parang kinulang sa tela ang suot napaka puti at Pusturang pustura na parang sya pa ang nadapa sa pagkapula ng labi neto.

nakatayo lang sya at naka pamewang.

hindi manlang ba nya ko tutulungan?!

biglang tummaas ang kanyang kilay na hulmang hulma.

buong lakas nyang sabi, aba maldita ang isang to. nais ata akong subukan.

cool kong sabi.

then she walked out.

woah, ang kapal na talaga ng mukha.

may mga tao talagang sila na ang nakasakit, sila pa ang galit at umaaktong naperwisyo at nasaktan.

I stood up all by myself.

Nakaramdam ako ng gutom, So I decided to buy my favorite food pizza.

Bumili ako ng isang slice ng ultimate cheese lover and Frappe.

matapos kong kumain since isa lang naman ang class ko foe today I decided to go to the freedom park to read some books.

Isa kase yun sa hobbies ko, Reading and writing.

actually I have this little notebook where I write everything that is happening or yung mga goals ko and stuff like that.

Hindi ko na namalayan kung ilang oras na ang nakakalipas simula ng nagbasa at nagsulat ako dito.

ng mag ring naman ang cellphone ko agad ko yung sinagot, si kleise naman yon at sinasabing nagiintay na sya sa entrance ng gym dahil magiistart na ang game.

agad kong kinuha ang bag kong nilapag ko kanina sa upuan at umalis agad patungo sa gym.

matapos naming magkita ni kleise sa entrance ng gym, pinapasok na kame.

nakaupo kame malapit sa team dahil may access na binigay si brent para malapit kame sakanila.

nung dumating kame sa gym hindi magkamayaw ang mga tao halos pati ang loob ng court ay mapuno sa dami ng nanonood.

inannounce na magsisimula na ang laro.

unang pinakilala ang first 5 ng Ateneo.

sumunod naman ang La Salle.

nagulat ako ng mapansing wala pa si ricci, nasaan kaya yun?

nagistart na ang laro, ngunit wala padin si Ricci.

Lamang ang Ateneo sa Score na 36-14.

Patuloy lang ang laro ng biglang maghiyawan ang mga kababaihan sa loob ng gym na ito, halos masira ang eardrums ng bawat nanonood sa lakas ng hiyaw dito. kaya pala nagkakagulo ang buong sanlibutan.

iniluwa ng pintuan ng gymnasium ang lalakeng hulmadong hulmado ang katawan at di mapagkakailang napakagwapo kung titignan.

and the crowd went wild, maging ang puso ko hindi napigilang makisabay sa bilis ng takbo ng mga players dito. anlakas ng sigaw ng mga manonood ngunit mas malakas ang tibok ng aking puso habang tinitignan kang hawak hawak ang bola.

Ikaw lang ang nakakapagbigay ng kakaibang pakiramdam na ito sa aking puso.

no, no kleise you wouldn't give a damn.

Agad ang hiyawan ng madla, tumingin ka dito banda sabay ngumiti ng may kindat pang kasama, Muntikan ng malaglag ang puso ko. Huwag mo naman akong bigyan ng tingin at ngiti mong ganyan.

natapos ang game at ang nanalo ay ang La Salle.

official score 109-99

brent talked to kleise and asked us to stay para sumama sa party ng team for winning.

we both agreed to join tutal ay kahit anong hindi naman namin ay hindi papayag sila brent.

nararamdaman ko ang isang malamig na tingin sa isang banda, Kung Ice cream ako malamang sa malamang ay natunaw nako.

Tumingin ako sakanya at nanatiling walang expression ang kanyang mga mata.

umiwas ako ng tingin at agad itong binaling sa iba.

matapos magbihis ng mga players ay agad ng dumeretso sa van para magtungo sa kakainan.

nagpaalam ako kela kleise na pupunta muna akong cr para sana umihi dahil magiging mahabng biyahe ito para sa amin napagplanuhan kase nilang kumain sa bagong bukas na food park sa Tagaytay. which I believe na 3 hours away from here.

ng makabalik na ako galing crnakita kong nakasakay na ang lahat maliban sa isa.

Sabi pa ni aljun.

tumingin ako kung sino ang kasama kong naiwan.

dalawa nalang pala kame, teka kaming dalawa?!

sabi ni Thomas

presinta neto, bakit kailangang ikaw at ako pa ang maiwan?

nauna na silang umalis, sinundan ko lang ang lalaking nasa harapan ko.

pinagbuksan nya ako ng pinto agad akong sumakay.

I can feel the awkward aura in here.

naging tahimik ang unang mga minuto ng biyahe.

ng bigla syang nagtanong.

mahinahon nyang sabi.

hindi ko malaman kung ano ang dapat isagot, ngunit isa lang ang lumabas saking labi

hindi mo manlang ako tinapunan ng tinging sabi.

dahan dahan akong tumingin sayo

-------

Dedicated to all avid fans of Ricci Rivero at mga green at heart din jan 💟

no votes = no update ✔