စကားလုံးတလုံးစီတိုင်းအား မနည်းအားယူ၍ တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလေးမှာ မုအသံလား။ခေါင်းငုတ်ထားတာကိုလည်း မမော့ကြည့်ရဲ။သူမသတိပြန်ရလာတာကို ခဏခဏတွေ့နေရသော စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်များကြောင့် မော့ကြည့်လိုက်ပါက ရေငွေ့များကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။မု လက်ကလေးမှ တရွေ့ရွေ့ဖြင့် ခေါင်းအားပုတ်ပြီး လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ဖွပေးလိုက်တော့ အထိအတွေ့ကို ရမှ မျက်ရည်များနှင့် မဝံမရဲြ​ြကည့်မိသည်။မျက်နှာလေးချောင်ကျနေတာတောင် သူမကကိုယ့်ကို ပြုံးပြနေတုန်း။အစောင့်မျှော်ဆုံး မျက်ဝန်းလေးမှ အိပ်စက်မှုရပ်နားသည်မှာ ရုတ်တရက် ရောက်လာတော့လည်း မယုံကြည်နိုင်ခဲ့။မုအား ဘာစကားမမှ မမေးနိုင်ပဲ ဆေးပိုက်တန်းလန်းတောင် သတိမမူပဲ ဖက်လိုက်မိသည်။

" မု...ကလဲွဲပြီး ဒီတသက်ဉီးကို တာဝန်ယူမဲ့လူ မရှိတော့ဘူးလေ ဟုတ်တယ်မလား "

အသက်ပြင်းပြင်းရှုရင်း စကားလေးပါ ထပ်ပြောလာသည်မို့ ဝမ်းသာမဆုံး။နေလာခဲ့သော လူ့သတ်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် အခုအခိုက်တန့်လေးလောက် ပျော်ရွှင်မှုမရှိခဲ့။ခဏအကြာမှ ဝင်လာသော ဆရာဝန်တွေနဲ့ မုမိသားစုတွေကတောင် တအံတ ​ြ သ။ခုနေ အားလုံးရဲ့ ညနေခင်းလေးက သာယာလှပခဲ့ပြီ။ချစ်ရသူ ပြန်ရလိုက်သော ခံစားချက် နွေးထွေးသော မိသားစုလေးရဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်မှုတွေဟာ ထိုနေ့ရဲ့ ဆေးရုံခန်းလေးအား ရယ်သံများဖြင့် လွှမ်းမိုးလျက်။

ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာတော့ မုကျန်းမာရေးပြန်ကောင်းလာခဲ့သည်။မုန်တိုင်းများပြင်းထန်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ လေပြေလေးများက ပျော်ရွင်စရာများကိုသာ သယ်ဆောင်လာပေးတော့သည်။မုကိုလည်း ြ သစတျေးလျနိုင်ငံ ဆစ်ဒနီမြို့ရဲ့ တဣသိုလ်မှ ပညာတော်သင်အောင်ကြောင်း ထောက်ခံစာ ပို့လာခဲ့သည်။ကိုယ်ကတော့ ခွဲရမှာမည်မို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပြန်သည်။လက်ထပ်ဖို့ကိုလည်း သူမပညာရေးကို ပိတ်ပင်တယ်ထင်မည်စိုး၍ မပြောနိုင်။မုကပဲ အလိုက်တသိနှင့် ကျောင်းသွားမတတ်ခင် လက်ထပ်ဖို့ပြောတော့ အရမ်းပျော်မိသည်။မသွားခင် အမြန်စီစဉ်ရတာကြောင့် Pre Wedding ပုံလည်း မရိုက်ဖြစ်။ခန်းမနဲ့လည်း မုက မဆောင်ချင်ပြန်တော့ အဖေအိမ်ရဲ့ ပန်းခြံထဲမှာပဲ ပွဲစီစဉ်လိုက်ရတော့သည်။နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်အစောင့်စားခဲ့ရဆုံး နေ့ရက်လေးဆီသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ။

" မုမုရယ် အရမ်းလှလိုက်တာ ငါဖြင့်ထင်တောင် မထင်ထားဘူး အိမ်ရဲ့ အငယ်ဆုံးက အရင်ဆုံးလင်ယူမယ်လို့ "

" မိလတ်ကိုယ့် ညီမကို ဒီလိုပြောစရာလား "

" မမကြီး... မမလတ် မုတကယ် ဝမ်းသာမိတယ်သိလား မမတို့ညီမလေးဖြစ်ရလို့ "

" အခုမှ အခုမှ ဒီအစ်မတွေရဲ့ အချစ်ကို သိပြီလား "

မုအစ်မတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ ချစ်ညီမလေးကို ပွေ့ဖက်ပြီး ဝမ်းသာနေကြသည်။မုအဖေနဲ့ အမေဝင်လာတော့ အစ်မနှစ်ယောက်လည်း ပွဲဆီထွက်သွားကြသည်။

" ဖေဖေနဲ့ မေမေ မုလှရဲ့လား "

" လှတာပေါ့ မေမေရဲ့ သမီးလေးကို အခုထိကလေးလေးလို မြင်မိနေတုန်းပဲ "

" မုမု သမီးကို အောင်စစ်မှူး ဆူရိုက်ရင် ဖေဖေတို့ဆီပြန်လာခဲ့ကြားလား "

" ရှင်ကလည်း အခုမှ မဂ်လာဆောင်မဲ့ ကလေးတွေကို နမိတ်မရှိတာတွေ "

" ဖေဖေနဲ့မေမေ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် မုကို ဒီအရွယ်ထိရောက်အောင် စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့လို့ ဒါပေမဲ့ မုကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခဲ့တဲ့ ခင်ပွန်းကို ယုံတယ် သူကမုရဲ့လက်ကို လွတ်မဲ့သူ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ "

" မေမေလဲ သူနဲ့ဆို စိတ်ချပါတယ် "

" မေမေကလဲ ဘာလို့ငိုနေတာလဲ "

" ညည်းအမေကတော့ မင်းသမီးလုပ်ပြီ ဒါဆိုခဏနေမှတွေ့မယ်နော် "

" ဟုတ်ကဲ့ "

တဖက် သတိုးသားခန်းမှာလည်း အောင်စစ်မှူး စိုင်းဝေနှင့် စစ်ဖြစ်နေတော့သည်။အဖော်မရှိလို့ စိုင်းဝေကို သွားစောင့်ခိုင်းခါမှ ပိုဆိုးနေ၏ ။

" ဘာလို့လဲ မကြာခင် လက်ထပ်တော့မဲ့သူတွေကို ဘာလို့ သွားတွေ့လို့မရတာလဲ "

" ခင်ဗျားကြီး အရမ်းပိုမနေနဲ့ ခဏနေလဲ တွေ့ရမဲ့ဟာကို "

" မင်းသပ်သပ်မနာလိုနေတာမလား "

" သေလိုက်ပါလား ခင်ဗျားသာ သမီးမမွေးစေနဲ့ မွေးလို့ကတော့ အမေမရရင် သမီးကြံမှာ "

" ငါသမီးမွေးလို့ကတော့ မင်းအရိပ်တောင်မတွေ့စေရဘူး ဒါမှန်းသိရင်အဲ့နေ့ထဲက မင်းကို သတ်လိုက်တယ် "

" ခင်ဗျားကို တကယ် ချီးကျုးတယ် မုကို အဆုံးထိချစ်ပြီး ကာကွယ်ပေးနိုင်လို့ ပြီးတော့ ကျွန်တော်လက်လွတ်လိုက်တာလဲ နောင်တမရဘူး ခင်ဗျားနေရာမှ ကျွန်တော်သာဆို မုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး "

" မင်းကိုလဲ ငါကျေးဇူးတင်တယ် "

" ဘာလို့ "

" ချစ်တဲ့သူကို လက်လွတ်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးလေ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး "

" တော်ပြီဗျာ ခင်ဗျားနဲ့ စကားပြောရတာပျင်းဖို့ကောင်းတယ် ခဏနေ မုမုခန်းမထဲဝင်ရင် မဂ်လာသီချင်းတီးဖို့ သွားလေ့ကျင့်တော့မယ် မုမုဆီသွားလို့ကတော့ ညနေ ခန်းဝင်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ "

" ဒီအကောင်စုတ်ကတော့ လူကြီးကို မရိုမသေ "

စိုင်းဝေ စိတ်ထဲကမခံစားရဘူးပြောရင် လိမ်နေလို့သာ။သူသဘောကျသော မိန်းကလေးနှင့် ချစ်သူမှာလဲ အဆင်ပြေပြီးသားသူမို့ ကြားဝင်မနှောက်ယှက်ချင်။အစထဲကသူကသာ တစ်ဖက်သတ်ဖြစ်ခဲ့သည့်မို့ လက်ခုပ်ြ သဘာပေးဖို့ကိုသာ လာရောက်ခဲ့သည်။မကြာခင် မဂ်လာဆောင်ရတော့မှာတောင် အောင်စစ်မှူးတို့ကတော့ ဂနာမငြိမ်နိုင်သေး။ခေါက်တုံခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်ရင်း မုကို မြန်မြန်တွေ့ချင်နေမိတော့သည်။

ကျယ်ပြောသော ခြံဝန်းပန်းခြံကြီးထဲတွင် ကျုးလစ်ပန်းများ အပြည့်နှင့် အလှဆင်၍ အဖြူရောင်ပိတ်သားများနှင့် နေရာယူထားကာ အလှဆုံးသတိုးသမီး လျှောက်လှမ်းရန် အနီရောင်ကတီပါကော်ဇောကြီးကိုလည်း ခင်ကျင်းထား၏ ။လျှောက်လမ်းကြီးရဲ့ အဆုံးမှာတော့ ဖန်သားအိမ်ပုံစံငယ်လေးတွင် ခရစ်စတယ် မီးဆိုင်းများကလည်းအပြည့် ။မုမိသားစုနှင့် သူငယ်ချင်းတွေရယ် မဟာတို့သားအဖနှင့်အဖေရယ် Company ဝန်ထမ်းအချို့ပြီးတော့ ဂိုဏ်းကလူယုံတွေနဲ့ လူအယောက် 50တောင် မပြည့်ပေမဲ့ မုတို့ မဂ်လာပွဲမှာတော့ အကြီးအကျယ်။

" အခုဆိုရင်တော့ ဒီနေ့ရဲ့ နတ်သမီးလေး ထွက်လာပါပြီ "

မဟာက မိုက်နှင့်အော်ပြောလိုက်တာနှင့် စိုင်းဝေ၏ လက်များကလည်း Pianoကို စတင်တီးခတ်လိုက်သည်။အောင်စစ်မှူးတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းကို လက်နှစ်ဖက်ကို ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ထဲထည့်ပြီး တံခါးမကြီး ဘက်ကိုသာ ကြည့်နေတော့သည်။ Piano တေးသွား ငြိမ့်ငြိမ့်လေးနှင့် တံခါးမကြီး ဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အဖြူရောင် ဂါဝန်အရှည်ကြီးဖြင့် ဆံပင်အနိမ့်လေးထုံးပြီး ဇာပုဝါလွင့်လွင့်ကြီးအား လွှမ်းခြုံထားသော သူမ။ဂါဝန်အကားကြီးဆို စိတ်ရှုပ်ရတယ်ဆိုလို့ ကိုယ်ကျပ်ဂါဝန်အရှည် လည်ဟိုက်လေးကို ဝတ်ကာ လက်ထဲမှ အနီရင့်ရောင် ပန်းစည်လေးနှင့် ရင်သက်ရှုမောဖွယ်အလှအား တဖြည်းဖြည်းတွေလိုက်ရတော့ လူအများပင် ငေးမဆုံးကြ။ထိုသို့ ကျက်သရေရှိလာသော သတိုးသမီးလေးမှ ကိုယ်ဆီ ပြုံးပြီး လျှောက်လှမ်းမကြီးဆီကနေ လာနေသည်ကို အခုထိမယုံနိုင်သေး။

သူမကို ချစ်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုလောက်ထိတော့ မထင်ခဲ့။ဒီဘဝမှာတော့ မိဘတွေကို ကြည့်ရင်း သေဆုံးသွားတဲ့ ခံစားချက်သစ်ပင်ကြီးအား သူမကပြန်လည်ရှင်သန်လာစေခဲ့သည်။အခုလို မြင်ကွင်းမျိုးက ကိုယ်ဘဝမှတခါမှ မတွေးကြည့်မိဖူးခဲ့ပါ။မိသားစုဆိုတဲ့ ဝေါဟာရက ဘာမှန်းမသိပေမဲ့ ကိုယ်အတွက်တော့ မုကသာ သင်ပြပေးခဲ့တာပါ။

" သတိုးသားရှင့်...မုကို ကြည့်နေတာ ရပ်ပေးပါတော့"

" ကိုယ်သတိုးသမီးလေးကို ကြည့်လို့ကို မဝတာ "

" တော်တော်ကဲနေပါ့လား "

" ကဲတာမဟုတ်ပါဘူး ကိုယ့်မိန်းမကို ချစ်လို့ဟာကို "

" အာရုံစိုက်အုံး "

" ဟုတ်ကဲ့ပါ မိန်းမရယ် "

မုတို့ မဂ်လာပွဲရဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် လက်စွတ်အပြန်လှန်စွတ်ပေးကြသည်။ပြီးတာနဲ့ မုက မဟာဆီမှ မိုက်ကို လှမ်းယူပြီး ဉီးရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း အပြောချင်ဆုံးစကားများကို စတင်ပြောလိုက်သည်။

" ပထမဆုံး..ပထမဆုံးတွေတုန်းက မချစ်မိခဲ့ဘူး ဉီးကို ဒီအတိုင်းရုပ်ချောလို့ ပြီးတော့ မျက်မမြင်ထင်ပြီး သနားခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ဉီးရဲ့အပြုမူတွေက မုရဲ့ ရင်ဘတ်တံခါးကို လာခေါက်တော့ မဖွင့်ပေးပဲ မနေနိုင်ခဲ့ဘူး တခါတလေ လမ်းခွဲမိချင်ပေမဲ့ မခွဲနိုင်ဘူး အဲ့လောက်ထိ...အဲ့လောက်ထိ ဉီးကို အရမ်း အရမ်းချစ်ပါတယ် "

မုရဲ့ စကားဆုံးတာနဲ့ အောင်စစ်မှူး မျက်ရည်များဝဲ၍ မုအား ခါးလေးမှ မပြီး သူမအား အနမ်းတွေပေးလိုက်သည်။မုကလည်း ပြန်နမ်းရင်း အနမ်းချင်းဖလှယ်လို့မပြီး။မနမ်းတာကြားသော သူမနှုတ်ခမ်းပွင့်လေးအား တလောကလုံးကို ဂရုမပြုမိသည့်အထိ စုပ်နမ်းမိသည်။ ပွဲထဲက ဧည့်သည်များကလည်း လက်ခုပ်သံများဖြင့် အားပေးကြသည်။သူငယ်ချင်းမများကတော့ မုကိုကြည့်ရင်း ငိုကြသည်။အရမ်းဝမ်းသာကြပေမဲ့ သူတို့သူငယ်ချင်းကို အားကျတာလည်းပါသည်။

" အမယ်လေး...ကောင်မတို့ရယ် မုမုကတော့ ငါတို့ကို ထာစခဲ့ပြီ အီးဟီး..ဟီး "

" တကယ်ပါဟယ် ငါလဲ သူကို လင်ရလိမ့်မယ်လို့ကို မထင်တာ အခုတော့ "

" သူများကို အားကျပြီးပဲ လက်ခုပ်တီးကျတာပေါ့ "

အဲ့နောက်မှတော့ မုရဲ့ လက်ကိုင်ပန်းစည်ကို ပစ်ဖို့ အချိန်ရောက်လာခဲ့သည်။ မဟာကတော့ လက်တဆန်ဆန့်နှင့် ။မုလည်း ကျောပေးပြီး အားကုန်ပစ်လိုက်သည်။မဟာမှာ အားကြိုးမာန်တတ်ဖမ်းသောလည်း ပန်းစည်ကတော့ စိုင်းဝေလက်ထဲ ရောက်သွားသည်။မဟာရဲ့ မျက်နှာကတော့ အလုံးစုံငြိုးနွမ်းသွားပြီ။စိုင်းဝေ မဟာလက်ထဲသို့ ပန်းစည်ကမ်းရင်း....။

" ကျွန်တော်ထက်စာရင် အစ်ကိုက ပိုလိုမယ်ထင်လို့ အခွင့်ရေးကို သေချာဖမ်းဆုပ်လိုက်ပါ "

စိုင်းဝေလက်ထဲက ပန်းစည်ရတာနဲ့ မဟာ သွဲ့ဒါရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သည်။

" လူရှုပ်လူပွေ လူပေါ်ကျော့မလုပ်တော့ပဲ မင်းချစ်သူလုပ်လို့ရမလား "

မုနှင့် အောင်စစ်မှူး သာမက အားလုံးကပါ လက်ခံဖို့ ဒါဒါအား ဝိုင်းတိုက်တွန်းကြသည်။အရင်ထဲက မဟာကို အရမ်းမုန်းတဲ့လည်းမပါဘဲ ရင်ခုန်ဖူးသည်မို့ ဒါဒါလက်ခံလိုက်သည်။

" လက်ခံပေးမှာမို့ ရှင့်အကျင့်တွေမပြင်တဲ့နေ အပြတ်ပဲ "

ဒါဒါနှင့်မဟာကို ကြည့်ပြီး မုနဲ့ဉီးပြုံးမိကြသည်။မုပခုံးပေါ်လက်တင်ပြီး သူမကိုရင်ခွင်ထဲတွင် မှီလျက်သာဖြင့်...

" မုရေ ဒီနေ့က ကိုယ်တို့ မိသားစုဘဝလေးရဲ့ အစပေါ့နော် "

" ပြီးတော့ မုနဲ့ဉီးတို့ရဲ့ အခက်အခဲတွေကြားက Happy Ending လေးလေ "

လူတိုင်းရဲ့ တသတ်မှာ ဘယ်နှကြိမ်မြောက် အချစ်ကို တွေ့လိုက်လဲ။လောကကြီးထဲမှာလဲ ထောင်သောင်းမကသော အချစ်တွေရှိကြပေမဲ့ တကယ့်စိတ်ရင်းမှန်နှင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အချစ်ကတော့ တစ်ခါတည်းသာ။ ကျွန်တော်ဘဝ ပြဇာတ်ရဲ့ လူစားထိုးသရုပ်ဆောင်လို့မရနိုင်သော မင်းသမီးနေရာကတော့ တစ်ဉီးတည်းသော သူမပဲပေါ့.....။

Readerလေးတို့ရေ❤️❤️❤️ ...အခုဆိုရင်တော့ Only She Fic လေးက ဒီမှာတင် ဇာတ်သိမ်းသွားပါပြီ။လိုအပ်ချက်တွေရှိနေသေးမဲ့ ဝါသနာအရရေးတာမို့ အကြံပြုပေးလို့လဲရပါတယ်။နောက်ထပ်လည်း Ficတွေကို ကြိုးစားပြီးရေးနေအုံးမှာမို့ ဖတ်ပေးကြပါအုံး။အခုလို အဆုံးထိဖတ်ပေးလိုလဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် ။Fic တစ်ပုဒ်ကို အဆုံးထိ ဖတ်ဖို့ဆိုတာကလည်း မလွယ်ပါဘူး။Love You All😘😘😘

#Zawgyi

စကားလုံးတလုံးစီတိုင္းအား မနည္းအားယူ၍ တိုးညွင္းစြာ ထြက္ေပၚလာေသာ အသံေလးမွာ မုအသံလား။ေခါင္းငုတ္ထားတာကိုလည္း မေမာ့ၾကည့္ရဲ။သူမသတိျပန္ရလာတာကို ခဏခဏေတြ႕ေနရေသာ စိတ္ကူးယဥ္ပုံရိပ္မ်ားေၾကာင့္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္ပါက ေရေငြ႕မ်ားကဲ့သို႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည္ကို စိုးရိမ္မိသည္။မု လက္ကေလးမွ တေ႐ြ႕ေ႐ြ႕ျဖင့္ ေခါင္းအားပုတ္ၿပီး လက္ျဖင့္ ပြတ္သပ္ဖြေပးလိုက္ေတာ့ အထိအေတြ႕ကို ရမွ မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ မဝံမရဲြၾကည့္မိသည္။မ်က္ႏွာေလးေခ်ာင္က်ေနတာေတာင္ သူမကကိုယ့္ကို ၿပဳံးျပေနတုန္း။အေစာင့္ေမွ်ာ္ဆုံး မ်က္ဝန္းေလးမွ အိပ္စက္မႈရပ္နားသည္မွာ ႐ုတ္တရက္ ေရာက္လာေတာ့လည္း မယုံၾကည္နိုင္ခဲ့။မုအား ဘာစကားမမွ မေမးနိုင္ပဲ ေဆးပိုက္တန္းလန္းေတာင္ သတိမမူပဲ ဖက္လိုက္မိသည္။

" မု...ကလဲွဲပြီး ဒီတသက္ဉီးကို တာဝန္ယူမဲ့လူ မရွိေတာ့ဘူးေလ ဟုတ္တယ္မလား "

အသက္ျပင္းျပင္းရႈရင္း စကားေလးပါ ထပ္ေျပာလာသည္မို႔ ဝမ္းသာမဆုံး။ေနလာခဲ့ေသာ လူ႕သတ္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ အခုအခိုက္တန့္ေလးေလာက္ ေပ်ာ္႐ႊင္မႈမရွိခဲ့။ခဏအၾကာမွ ဝင္လာေသာ ဆရာဝန္ေတြနဲ႕ မုမိသားစုေတြကေတာင္ တအံတ ျ သ။ခုေန အားလုံးရဲ႕ ညေနခင္းေလးက သာယာလွပခဲ့ၿပီ။ခ်စ္ရသူ ျပန္ရလိုက္ေသာ ခံစားခ်က္ ႏြေးေထြးေသာ မိသားစုေလးရဲ႕ ျပန္လည္ေပါင္းစည္မႈေတြဟာ ထိုေန႕ရဲ႕ ေဆး႐ုံခန္းေလးအား ရယ္သံမ်ားျဖင့္ လႊမ္းမိုးလ်က္။

ရက္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ မုက်န္းမာေရးျပန္ေကာင္းလာခဲ့သည္။မုန္တိုင္းမ်ားျပင္းထန္ၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာေတာ့ ေလေျပေလးမ်ားက ေပ်ာ္႐ြင္စရာမ်ားကိုသာ သယ္ေဆာင္လာေပးေတာ့သည္။မုကိုလည္း ျ သစေတ်းလ်နိဳင္ငံ ဆစ္ဒနီၿမိဳ႕ရဲ႕ တဣသိုလ္မွ ပညာေတာ္သင္ေအာင္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာ ပို႔လာခဲ့သည္။ကိုယ္ကေတာ့ ခြဲရမွာမည္မို႔ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရျပန္သည္။လက္ထပ္ဖို႔ကိုလည္း သူမပညာေရးကို ပိတ္ပင္တယ္ထင္မည္စိုး၍ မေျပာနိုင္။မုကပဲ အလိုက္တသိႏွင့္ ေက်ာင္းသြားမတတ္ခင္ လက္ထပ္ဖို႔ေျပာေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္မိသည္။မသြားခင္ အျမန္စီစဥ္ရတာေၾကာင့္ Pre Wedding ပုံလည္း မရိုက္ျဖစ္။ခန္းမနဲ႕လည္း မုက မေဆာင္ခ်င္ျပန္ေတာ့ အေဖအိမ္ရဲ႕ ပန္းၿခံထဲမွာပဲ ပြဲစီစဥ္လိုက္ရေတာ့သည္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကိုယ္အေစာင့္စားခဲ့ရဆုံး ေန႕ရက္ေလးဆီသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီ ။

" မုမုရယ္ အရမ္းလွလိုက္တာ ငါျဖင့္ထင္ေတာင္ မထင္ထားဘူး အိမ္ရဲ႕ အငယ္ဆုံးက အရင္ဆုံးလင္ယူမယ္လို႔ "

" မိလတ္ကိုယ့္ ညီမကို ဒီလိုေျပာစရာလား "

" မမႀကီး... မမလတ္ မုတကယ္ ဝမ္းသာမိတယ္သိလား မမတို႔ညီမေလးျဖစ္ရလို႔ "

" အခုမွ အခုမွ ဒီအစ္မေတြရဲ႕ အခ်စ္ကို သိၿပီလား "

မုအစ္မေတြကလည္း သူတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ညီမေလးကို ေပြ႕ဖက္ၿပီး ဝမ္းသာေနၾကသည္။မုအေဖနဲ႕ အေမဝင္လာေတာ့ အစ္မႏွစ္ေယာက္လည္း ပြဲဆီထြက္သြားၾကသည္။

" ေဖေဖနဲ႕ ေမေမ မုလွရဲ႕လား "

" လွတာေပါ့ ေမေမရဲ႕ သမီးေလးကို အခုထိကေလးေလးလို ျမင္မိေနတုန္းပဲ "

" မုမု သမီးကို ေအာင္စစ္မႉး ဆူရိုက္ရင္ ေဖေဖတို႔ဆီျပန္လာခဲ့ၾကားလား "

" ရွင္ကလည္း အခုမွ မဂ္လာေဆာင္မဲ့ ကေလးေတြကို နမိတ္မရွိတာေတြ "

" ေဖေဖနဲ႕ေမေမ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ မုကို ဒီအ႐ြယ္ထိေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့လို႔ ဒါေပမဲ့ မုကိုယ္တိုင္ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ ခင္ပြန္းကို ယုံတယ္ သူကမုရဲ႕လက္ကို လြတ္မဲ့သူ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ "

" ေမေမလဲ သူနဲ႕ဆို စိတ္ခ်ပါတယ္ "

" ေမေမကလဲ ဘာလို႔ငိုေနတာလဲ "

" ညည္းအေမကေတာ့ မင္းသမီးလုပ္ၿပီ ဒါဆိုခဏေနမွေတြ႕မယ္ေနာ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ "

တဖက္ သတိုးသားခန္းမွာလည္း ေအာင္စစ္မႉး စိုင္းေဝႏွင့္ စစ္ျဖစ္ေနေတာ့သည္။အေဖာ္မရွိလို႔ စိုင္းေဝကို သြားေစာင့္ခိုင္းခါမွ ပိုဆိုးေန၏ ။

" ဘာလို႔လဲ မၾကာခင္ လက္ထပ္ေတာ့မဲ့သူေတြကို ဘာလို႔ သြားေတြ႕လို႔မရတာလဲ "

" ခင္ဗ်ားႀကီး အရမ္းပိုမေနနဲ႕ ခဏေနလဲ ေတြ႕ရမဲ့ဟာကို "

" မင္းသပ္သပ္မနာလိုေနတာမလား "

" ေသလိုက္ပါလား ခင္ဗ်ားသာ သမီးမေမြးေစနဲ႕ ေမြးလို႔ကေတာ့ အေမမရရင္ သမီးႀကံမွာ "

" ငါသမီးေမြးလို႔ကေတာ့ မင္းအရိပ္ေတာင္မေတြ႕ေစရဘူး ဒါမွန္းသိရင္အဲ့ေန႕ထဲက မင္းကို သတ္လိုက္တယ္ "

" ခင္ဗ်ားကို တကယ္ ခ်ီးက်ဳးတယ္ မုကို အဆုံးထိခ်စ္ၿပီး ကာကြယ္ေပးနိုင္လို႔ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္ေတာ္လက္လြတ္လိုက္တာလဲ ေနာင္တမရဘူး ခင္ဗ်ားေနရာမွ ကြၽန္ေတာ္သာဆို မုကို ကာကြယ္ေပးနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး "

" မင္းကိုလဲ ငါေက်းဇူးတင္တယ္ "

" ဘာလို႔ "

" ခ်စ္တဲ့သူကို လက္လြတ္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ဘူးေလ ငါကိုယ္တိုင္ေတာင္ မလုပ္နိုင္ဘူး "

" ေတာ္ၿပီဗ်ာ ခင္ဗ်ားနဲ႕ စကားေျပာရတာပ်င္းဖို႔ေကာင္းတယ္ ခဏေန မုမုခန္းမထဲဝင္ရင္ မဂ္လာသီခ်င္းတီးဖို႔ သြားေလ့က်င့္ေတာ့မယ္ မုမုဆီသြားလို႔ကေတာ့ ညေန ခန္းဝင္ဖို႔ မစဥ္းစားနဲ႕ "

" ဒီအေကာင္စုတ္ကေတာ့ လူႀကီးကို မရိုမေသ "

စိုင္းေဝ စိတ္ထဲကမခံစားရဘူးေျပာရင္ လိမ္ေနလို႔သာ။သူသေဘာက်ေသာ မိန္းကေလးႏွင့္ ခ်စ္သူမွာလဲ အဆင္ေျပၿပီးသားသူမို႔ ၾကားဝင္မႏွောက္ယွက္ခ်င္။အစထဲကသူကသာ တစ္ဖက္သတ္ျဖစ္ခဲ့သည့္မို႔ လက္ခုပ္ျ သဘာေပးဖို႔ကိုသာ လာေရာက္ခဲ့သည္။မၾကာခင္ မဂ္လာေဆာင္ရေတာ့မွာေတာင္ ေအာင္စစ္မႉးတို႔ကေတာ့ ဂနာမၿငိမ္နိုင္ေသး။ေခါက္တုံေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မုကို ျမန္ျမန္ေတြ႕ခ်င္ေနမိေတာ့သည္။

က်ယ္ေျပာေသာ ၿခံဝန္းပန္းၿခံႀကီးထဲတြင္ က်ဳးလစ္ပန္းမ်ား အျပည့္ႏွင့္ အလွဆင္၍ အျဖဴေရာင္ပိတ္သားမ်ားႏွင့္ ေနရာယူထားကာ အလွဆုံးသတိုးသမီး ေလွ်ာက္လွမ္းရန္ အနီေရာင္ကတီပါေကာ္ေဇာႀကီးကိုလည္း ခင္က်င္းထား၏ ။ေလွ်ာက္လမ္းႀကီးရဲ႕ အဆုံးမွာေတာ့ ဖန္သားအိမ္ပုံစံငယ္ေလးတြင္ ခရစ္စတယ္ မီးဆိုင္းမ်ားကလည္းအျပည့္ ။မုမိသားစုႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြရယ္ မဟာတို႔သားအဖႏွင့္အေဖရယ္ Company ဝန္ထမ္းအခ်ိဳ႕ၿပီးေတာ့ ဂိုဏ္းကလူယုံေတြနဲ႕ လူအေယာက္ 50ေတာင္ မျပည့္ေပမဲ့ မုတို႔ မဂ္လာပြဲမွာေတာ့ အႀကီးအက်ယ္။

" အခုဆိုရင္ေတာ့ ဒီေန႕ရဲ႕ နတ္သမီးေလး ထြက္လာပါၿပီ "

မဟာက မိုက္ႏွင့္ေအာ္ေျပာလိုက္တာႏွင့္ စိုင္းေဝ၏ လက္မ်ားကလည္း Pianoကို စတင္တီးခတ္လိုက္သည္။ေအာင္စစ္မႉးေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းကို လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဘာင္းဘီအိတ္ကပ္ထဲထည့္ၿပီး တံခါးမႀကီး ဘက္ကိုသာ ၾကည့္ေနေတာ့သည္။ Piano ေတးသြား ၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးႏွင့္ တံခါးမႀကီး ဖြင့္လိုက္တာနဲ႕ အျဖဴေရာင္ ဂါဝန္အရွည္ႀကီးျဖင့္ ဆံပင္အနိမ့္ေလးထုံးၿပီး ဇာပုဝါလြင့္လြင့္ႀကီးအား လႊမ္းၿခဳံထားေသာ သူမ။ဂါဝန္အကားႀကီးဆို စိတ္ရႈပ္ရတယ္ဆိုလို႔ ကိုယ္က်ပ္ဂါဝန္အရွည္ လည္ဟိုက္ေလးကို ဝတ္ကာ လက္ထဲမွ အနီရင့္ေရာင္ ပန္းစည္ေလးႏွင့္ ရင္သက္ရႈေမာဖြယ္အလွအား တျဖည္းျဖည္းေတြလိုက္ရေတာ့ လူအမ်ားပင္ ေငးမဆုံးၾက။ထိုသို႔ က်က္သေရရွိလာေသာ သတိုးသမီးေလးမွ ကိုယ္ဆီ ၿပဳံးၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းမႀကီးဆီကေန လာေနသည္ကို အခုထိမယုံနိုင္ေသး။

သူမကို ခ်စ္တယ္ ဒါေပမဲ့ အခုေလာက္ထိေတာ့ မထင္ခဲ့။ဒီဘဝမွာေတာ့ မိဘေတြကို ၾကည့္ရင္း ေသဆုံးသြားတဲ့ ခံစားခ်က္သစ္ပင္ႀကီးအား သူမကျပန္လည္ရွင္သန္လာေစခဲ့သည္။အခုလို ျမင္ကြင္းမ်ိဳးက ကိုယ္ဘဝမွတခါမွ မေတြးၾကည့္မိဖူးခဲ့ပါ။မိသားစုဆိုတဲ့ ေဝါဟာရက ဘာမွန္းမသိေပမဲ့ ကိုယ္အတြက္ေတာ့ မုကသာ သင္ျပေပးခဲ့တာပါ။

" သတိုးသားရွင့္...မုကို ၾကည့္ေနတာ ရပ္ေပးပါေတာ့"

" ကိုယ္သတိုးသမီးေလးကို ၾကည့္လို႔ကို မဝတာ "

" ေတာ္ေတာ္ကဲေနပါ့လား "

" ကဲတာမဟုတ္ပါဘူး ကိုယ့္မိန္းမကို ခ်စ္လို႔ဟာကို "

" အာ႐ုံစိုက္အုံး "

" ဟုတ္ကဲ့ပါ မိန္းမရယ္ "

မုတို႔ မဂ္လာပြဲရဲ႕ အဆုံးသတ္မွာေတာ့ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ လက္စြတ္အျပန္လွန္စြတ္ေပးၾကသည္။ၿပီးတာနဲ႕ မုက မဟာဆီမွ မိုက္ကို လွမ္းယူၿပီး ဉီးရဲ႕ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ရင္း အေျပာခ်င္ဆုံးစကားမ်ားကို စတင္ေျပာလိုက္သည္။

" ပထမဆုံး..ပထမဆုံးေတြတုန္းက မခ်စ္မိခဲ့ဘူး ဉီးကို ဒီအတိုင္း႐ုပ္ေခ်ာလို႔ ၿပီးေတာ့ မ်က္မျမင္ထင္ၿပီး သနားခဲ့တာ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္း ဉီးရဲ႕အျပဳမူေတြက မုရဲ႕ ရင္ဘတ္တံခါးကို လာေခါက္ေတာ့ မဖြင့္ေပးပဲ မေနနိုင္ခဲ့ဘူး တခါတေလ လမ္းခြဲမိခ်င္ေပမဲ့ မခြဲနိုင္ဘူး အဲ့ေလာက္ထိ...အဲ့ေလာက္ထိ ဉီးကို အရမ္း အရမ္းခ်စ္ပါတယ္ "

မုရဲ႕ စကားဆုံးတာနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉး မ်က္ရည္မ်ားဝဲ၍ မုအား ခါးေလးမွ မၿပီး သူမအား အနမ္းေတြေပးလိုက္သည္။မုကလည္း ျပန္နမ္းရင္း အနမ္းခ်င္းဖလွယ္လို႔မၿပီး။မနမ္းတာၾကားေသာ သူမႏႈတ္ခမ္းပြင့္ေလးအား တေလာကလုံးကို ဂ႐ုမျပဳမိသည့္အထိ စုပ္နမ္းမိသည္။ ပြဲထဲက ဧည့္သည္မ်ားကလည္း လက္ခုပ္သံမ်ားျဖင့္ အားေပးၾကသည္။သူငယ္ခ်င္းမမ်ားကေတာ့ မုကိုၾကည့္ရင္း ငိုၾကသည္။အရမ္းဝမ္းသာၾကေပမဲ့ သူတို႔သူငယ္ခ်င္းကို အားက်တာလည္းပါသည္။

" အမယ္ေလး...ေကာင္မတို႔ရယ္ မုမုကေတာ့ ငါတို႔ကို ထာစခဲ့ၿပီ အီးဟီး..ဟီး "

" တကယ္ပါဟယ္ ငါလဲ သူကို လင္ရလိမ့္မယ္လို႔ကို မထင္တာ အခုေတာ့ "

" သူမ်ားကို အားက်ၿပီးပဲ လက္ခုပ္တီးက်တာေပါ့ "

အဲ့ေနာက္မွေတာ့ မုရဲ႕ လက္ကိုင္ပန္းစည္ကို ပစ္ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ မဟာကေတာ့ လက္တဆန္ဆန့္ႏွင့္ ။မုလည္း ေက်ာေပးၿပီး အားကုန္ပစ္လိုက္သည္။မဟာမွာ အားႀကိဳးမာန္တတ္ဖမ္းေသာလည္း ပန္းစည္ကေတာ့ စိုင္းေဝလက္ထဲ ေရာက္သြားသည္။မဟာရဲ႕ မ်က္ႏွာကေတာ့ အလုံးစုံၿငိဳးႏြမ္းသြားၿပီ။စိုင္းေဝ မဟာလက္ထဲသို႔ ပန္းစည္ကမ္းရင္း....။

" ကြၽန္ေတာ္ထက္စာရင္ အစ္ကိုက ပိုလိုမယ္ထင္လို႔ အခြင့္ေရးကို ေသခ်ာဖမ္းဆုပ္လိုက္ပါ "

စိုင္းေဝလက္ထဲက ပန္းစည္ရတာနဲ႕ မဟာ သြဲ႕ဒါေရွ႕တြင္ ဒူးေထာက္လိုက္သည္။

" လူရႈပ္လူေပြ လူေပၚေက်ာ့မလုပ္ေတာ့ပဲ မင္းခ်စ္သူလုပ္လို႔ရမလား "

မုႏွင့္ ေအာင္စစ္မႉး သာမက အားလုံးကပါ လက္ခံဖို႔ ဒါဒါအား ဝိုင္းတိုက္တြန္းၾကသည္။အရင္ထဲက မဟာကို အရမ္းမုန္းတဲ့လည္းမပါဘဲ ရင္ခုန္ဖူးသည္မို႔ ဒါဒါလက္ခံလိုက္သည္။

" လက္ခံေပးမွာမို႔ ရွင့္အက်င့္ေတြမျပင္တဲ့ေန အျပတ္ပဲ "

ဒါဒါႏွင့္မဟာကို ၾကည့္ၿပီး မုနဲ႕ဉီးၿပဳံးမိၾကသည္။မုပခုံးေပၚလက္တင္ၿပီး သူမကိုရင္ခြင္ထဲတြင္ မွီလ်က္သာျဖင့္...

" မုေရ ဒီေန႕က ကိုယ္တို႔ မိသားစုဘဝေလးရဲ႕ အစေပါ့ေနာ္ "

" ၿပီးေတာ့ မုနဲ႕ဉီးတို႔ရဲ႕ အခက္အခဲေတြၾကားက Happy Ending ေလးေလ "

လူတိုင္းရဲ႕ တသတ္မွာ ဘယ္ႏွႀကိမ္ေျမာက္ အခ်စ္ကို ေတြ႕လိုက္လဲ။ေလာကႀကီးထဲမွာလဲ ေထာင္ေသာင္းမကေသာ အခ်စ္ေတြရွိၾကေပမဲ့ တကယ့္စိတ္ရင္းမွန္ႏွင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အခ်စ္ကေတာ့ တစ္ခါတည္းသာ။ ကြၽန္ေတာ္ဘဝ ျပဇာတ္ရဲ႕ လူစားထိုးသ႐ုပ္ေဆာင္လို႔မရနိုင္ေသာ မင္းသမီးေနရာကေတာ့ တစ္ဉီးတည္းေသာ သူမပဲေပါ့.....။

Readerေလးတို႔ေရ❤️❤️❤️ ...အခုဆိုရင္ေတာ့ Only She Fic ေလးက ဒီမွာတင္ ဇာတ္သိမ္းသြားပါၿပီ။လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနေသးမဲ့ ဝါသနာအရေရးတာမို႔ အႀကံျပဳေပးလို႔လဲရပါတယ္။ေနာက္ထပ္လည္း Ficေတြကို ႀကိဳးစားၿပီးေရးေနအုံးမွာမို႔ ဖတ္ေပးၾကပါအုံး။အခုလို အဆုံးထိဖတ္ေပးလိုလဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ ။Fic တစ္ပုဒ္ကို အဆုံးထိ ဖတ္ဖို႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ပါဘူး။Love You All😘😘😘