ကြားခံနယ် တံခါးအား ဖွင့်လာတဲ့နောက်မှာတော့ မုအတွေ့ချင်ဆုံး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရပြီ။မုမရှိတဲ့နောက်ပိုင်း အအိပ်အစား မမှန်တော့သည်မို့ ပါးရိုးများချောင်ကျလျက်။ မျက်တွင်းများမဲနေသည်တိုင်အောင် အောင်စစ်မှူးရဲ့ ချောမောမှုကတော့ လွင့်ပြယ်မသွားခဲ့။ အပေါ်ဗလာကျင်းနှင့် စတိုင့်ပန်ဘောင်းဘီကိုသာဝတ်ဆင်ထား၍ ဆံပင်မှာလဲ ရှေ့သို့ဖရိုဖရဲကျနေသည်မှာ ယောကျာ်းဆန်မှုကို ဖော်ပြနေ၏ ။ အဝတ်မပါသည်မို့ လက်မောင်းကြွက်သားများနှင့် ခြောက်ပါးသော ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများကလည်း ဖောင်းကြွကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။မုကတော့ ထိုအရာများကို မမြင်နိုင် ချမ်းကလဲချမ်း စိတ်ကလည်းတိုပြီး ရန်တွေ့ဖို့ကိုသာသိ၏ ။ သူမကိုယ်သူမ ကျားခံတွင်းပေါက်ထဲ ဝင်နေသည်ကိုတော့ လုံးဝမသိခဲ့ချေ။

" ဒီမှာ... ဉီးအောင်စစ်မှူး ဘာလို့ မဆိုင်တဲ့လူကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ရတာလဲ ဝေဝေမှာ ဘာအပြစ်ရှိလို့လဲ ယုတ်မာပြီး မဆိုင်တဲ့လူတွေကို ဆွဲထည့်တယ်ပေါ့ ဉီးကသာ မုကို လိမ်ခဲ့တာ ဉီးအောင်စစ်မှူး ရှင်လူကြီးပီပီ မတွေးတောပဲ သူများတွေကို လိုက်မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့ "

" အဲ့ကောင်ကို ထိရင် ရောက်လာမယ်လို့ မတွေးမိပေမဲ့ မုတကယ်ရောက်လာတာပဲ သူကိုထိတာ အဲ့လောက်တောင် နာတယ်ပေါ့ "

" မုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ လူတွေကိုတောင် ထိရင် မုကိုရော သရဖီလို ရိုက်ချင်တာလား ရိုက်လိုက်လေ... တခြားလူတွေကို မမဲပဲ ထွက်ပြေးနေတဲ့ မုကိုသာ သတ်လိုက်ပါ "

" မု မင်းကိုကိုယ် သိပ်ချစ်တာကို အခွင့်ကောင်းမယူနဲ့နော် အခုကိုယ်ဆီလာတာ အဲ့ကောင်ကြောင့်လား "

" သိပ်ဟုတ်တာပေါ့ ဒီမယ် ဉီး ချစ်တဲ့ဆိုတာနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အရာရာလိုက်ပြဿနာရှာလို့မရဘူး "

" ကိုယ်ကို အဲ့လောက်တောင် မုန်းနေတာလား "

" မုန်းတယ်... လူတွေကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက်တတ်ပြီး လိမ်ညာကောက်ကျစ်တဲ့ ဉီးလိုလူမျိူးကို မုရွှံမုန်းပဲ ဉီးသိလား နောင်တရမိတယ် အဲ့နေ့က ဉီးရှေ့မှာပေါ်လာမိတဲ့ အတွက် နောင်တရမိတယ် အဲ့တာကြောင့် မုကို လွတ်ပေးပါ လမ်းခွဲချင်တယ် "

" မု တောင်ကြီးက မင်းမိသားစုရော မင်းသူငယ်ချင်းတွေကိုရော မသေစေချင်ရင် လမ်းခွဲမဲ့စကားကို မပြောနဲ့ "

" မုကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား "

" ဟုတ်တယ်...ခြိမ်းခြောက်နေတာမို့ ကိုယ်ဆီက လွတ်ဖို့မကြိုးစားနဲ့ မင်းက တစ်သက်လုံးကိုယ့်ဘေးနားမှာ နေရမှာမု...အသက်မဲ့သွားရင်တောင် ကိုယ်လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး "

မျက်စိရှေ့တွင် မိုးရေများစိုရွှဲကာ ရပ်နေသော မုမှာ နွားသိုးကို ကြိုးဖျက်ပေးလိုက်သည့်အတိုင်း အသိစိတ်မဲ့စေသည်။အဖြူအမဲ ကွက်ကျား TShirt အပွလေးနှင့် ဂျင်းစကတ်အတိုကို ဘွတ်ဖိနပ်လေးဖြင့် ဝတ်ထားသည်မှာ ဆယ်ကျော်သတ်ကလေးမလေးလို့ ပြောစရာမလိုအောင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ရေစိုနေတာမို့ ကြွက်စုတ်လေးလိုပုံစံဖြင့် ရောက်လာသည့် သူမမှာ ကျားကိုနိုးလိုက်သလိုပင်။စကားဆုံးတာနဲ့ အောင်စစ်မှူး မုကို ခြေသလုံးမှ လက်ဖြင့်သိုင်းဖက်ကာ သူမကိုယ်လေးအား ပင့်ချီ၍ ပခုံးပေါ်သို့ ထမ်းသွားလိုက်သည်။ အောင်စစ်မှူး မှကို ပခုံးပေါ် ထမ်းချီသွားသည်မှာ မုဆိုးသားကောင်အား ထမ်းသွားသည့်အတိုင်း။မု လက်သီးနှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ အောင်စစ်မှူး ကျောကို တဘုန်းဘုန်းထုသောလည်း စိတ်မဝင်စား။ချပေးဖို့ အခါခါပြောပေမဲ့ နားထဲထည့်သည့်ပုံလဲ မပေါ်။

ဒီတခါတော့ မုလွတ်လမ်း မရှိတော့ပြီ။မုကို ထမ်းပိုးပြီး အိမ်ယာပေါ်သို့ အရုပ်လေးပြစ်ချသလို ချကာ သူမအပေါ်သို့ အုပ်မိုးလိုက်သည်။ ပေါင်ကို အတင်းဖိကာ ခွထိုင်ထားပြီး မုရဲ့ လက်နှစ်ဖက်အား ခါးတွင်ပတ်ထားသော သားရေ ခါးပတ်ဖြင့် တုပ်ကာ ကုတင်ဘောင်တွင် ချည်လိုက်သည်။

" ဒါဘာလုပ်တာလဲ....လွတ်ပေး မုကို အခုချက်ချင်း ကြိုးဖျည်ပေး "

" ဒီတစ်ခါတော့ မုကိုယ့်ဆီကနေ လုံးဝမလွတ်စေရဘူး "

" မုကို အဲ့လို အတင်းကျပ်လုပ်တာတွေကို မကြိုက်ဘူး မုန်းတယ် အရမ်းမုန်းတယ် "

" မင်းကြိုက်သလောက်မုန်းလို့ရတယ် မုန်း...ဒါမဲ့ ထွက်ပြေးလို့တော့မရဘူး "

" ရှုးနေပြီး ဉီးက တကယ်ကို ရှုးနေတာ "

" ဟုတ်တယ် ကိုယ်ရှုးနေတာ မင်းဟိုခွေးကောင်နဲ့ အတူသွားနေတာကို သိထဲက ကိုယ်ရှုးနေတာ "

" မုကို ဘယ်လိုမိန်းမစားများ ထင်နေလဲ လူတိုင်းကို ဉီးလိုယုတ်မာတဲ့စိတ်တွေ ရှိနေတယ်များထင်နေလား"

အောင်စစ်မှူး စိတ်တွေဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံထားရသည့်အတိုင်း ဘာမှကို မမြင်နိုင်တော့။မုရဲ့ အပေါ်အင်ကျီကို ဆဲွဲဖြဲပြီး စကတ်တွေကိုလည်း အတင်းချွတ်ကာ အတင်းအနိုင်ကျင့်ရန် ပြင်နေခဲ့သည်။ မုကတော့ ကိုယ်ချစ်တဲ့လူဆီမှ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အပြုမူတွေနှင့် ဆက်ဆံခံရသည်မို့ ရင်ဘတ်တခြမ်းမှ တစစီပဲ့ကြွေသလိုပင် နာကျင်နေရတော့သည်။သို့သော် ထိုအရိုင်းဆန်သောလူ၏ အထိတွေ့ကို မုအပြစ်မမြင်ခဲ့။သူပုံစံကို ကြည့်ရင်းဖြင့် ရင်ထဲမှ လှိုက်လှဲစွာ ငိုမိတော့သည်။လူတိုင်းတွင် အားနည်းချက်ကိုယ်ဆီရှိကြသလို အောင်စစ်မှူး၏ အားနည်းချက်ကတော့ မုသာ။ရွှန်းလဲ့ကြင်လင်သော မျက်ဝန်းတို့မှ ပုလဲမျက်ရည်များခလာသည်မို့ လုပ်လက်စပင် ရပ်တန့်ကာ လက်များပင် တုန်ရီလာ၏ ။သူကိုယ်တိုင်တောင် မုကိုကြည့်ရင်း ငိုမိတော့သည်။အသည်းမာတဲ့ အောင်စစ်မှူးမှာ မုအတွက်ကြောင့် ငိုကျွေးခဲ့ပေါင်းလဲမနည်းတော့ပြီ။

" မ...မငို...မငိုပါနဲ့ မုရယ် ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်နော် ကိုယ်က ယုတ်မာတဲ့လူပါ ဒါမဲ့ အဲ့လို့ ပုံစံမျိုးနဲ့မွေးလာဖို့ ကိုယ်ရွေးချယ်ခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ ငယ်ငယ်ထဲက ဇာမဏီခေါင်းဆောင်လုပ်ဖို့ ကိုယ့်သဘောမပါပဲ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတယ် သူတို့ကိုယ့်ကို အချစ်တွေမပေးကြဘူး ဘယ်သူဆီကမှလဲ အချစ်မခံချင်ခဲ့ဘူး ဒါမဲ့မင်းကို တွေ့တဲ့အချိန်မှတော့ ကိုယ်အချစ်ခံချင်ခဲ့တယ် မင်းတစ်ယောက်ထဲဆီကပဲ "

" အဲ့လိုဆိုရင်တောင် မုကိုတော့ မလိမ်ခဲ့သင့်ဘူးလေ"

" တခြားမိန်းမတွေတော့ မသိပေမဲ့ မုကတော့ လိမ်မှရမှာလေ "

" မုမေးမယ် အရင်က အဖြေမကြားချင်တဲ့ မေးခွန်ကို မေးမယ် ခက်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေကို ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ခဲ့လဲ "

" လူ..လူ..သတ်ရင်းနဲ့ အသက်15နှစ်မှာ လူစသတ်ရင်းက စိတ်ထွက်ပေါက်ရခဲ့တယ် စိတ်ညစ်စရာတွေကို လူသတ်ပြီး ဖြတ်ကျော်ခဲ့တယ် ဒါ...ဒါ..ဒါပေမဲ့ ကိုယ်အပြစ်မရှိတဲ့လူတွေကိုတော့ မသတ်ဘူး "

်" ကြိုးဖျည်ပေး ထွက်ပြေးဖို့မဟုတ်ဘူး "

အောင်စစ်မှူး သူကိုယ်နှင့် မုအပေါ် တက်ခွထားတာကြောင့် ထွက်မပြေးနိုင်တာကို သိ၍ ကြိုးဖျည်ပေးလိုက်သည်။ ဖျည်ပေးလိုက်တာနဲ့ မုရဲ့ကလေးလက်ကလေးနှစ်ဖက်ဟာ ကိုယ်ပေါ်သို့ နွေးထွေးစွာကျရောက်လာခဲ့သည်။သူမလက်လေးရဲ့ ပွေ့ဖက်မှုကြောင့် နောက်ဆုံးတော့ အချစ်ခံရပြီးလို့ တွေးမိကာ ပို၍ပင် ငိုကျွေးမိတော့သည်။

" မုရဲ့ဉီး ဘယ်လောက်တောင် ဝမ်းနည်းခဲ့ရမလဲ အခုကစပြီး ဉီးက လူဆိုးတစ်ယောက်ဖြစ်ရင်တောင် မုက ချစ်ပေးအုံးမှာအို့ မငိုပါနဲ့နော် မုက တလောကလုံးမှာ အချစ်ခံရဆုံးလူဖြစ်အောင် ထားမှာမို့ ဝမ်းမနည်းပါနဲ့တော့ "

" မု...မု..ဘာပြောလိုက်တယ် ကိုယ်ကိုခွင့်လွတ်ပေးတာလား"

" မုပြောဖူးတယ်လေ... ဉီးက လိမ်လည်တတ်တဲ့ သိုးကျောင်းသားလေးဖြစ်ရင်တောင် ဉီးခေါ်တိုင်း မုလာပါ့မယ်လို့ "

" ကိုယ် တကယ် ဝမ်းသာမိတယ် မုရယ် "

" ဒါမဲ့ မုက ဇာမဏီဂိုဏ်းထဲက ထွက်ခိုင်းရင် ထွက်မှာလား "

" လွယ်တော့မလွယ်ပေမဲ့ ကိုယ်ထွက်မယ် "

" နောက်ပြီး မုနဲ့အတူ သာမာန်ဘဝလေး ထူထောင်ရမယ် "

" အဲ့တာက မုမေးစရာကိုမလိုတာ ကိုယ်လဲ တောင်းဆိုစရာရှိတယ် "

" ပြောလေ "

" ကိုယ့်ကို တာဝန်ယူပါ "

" ဟမ်...ဘယ်လို တာဝန်ယူရမှာလဲ "

" It's Easy like this "

ကိုယ်ကို နောက်သို့တွန်းကာ မုဆီသို့ နှုတ်ခမ်းထူထူတို့ရဲ့ အနမ်းများက ဝင်တိုးလာတော့သည်။အခုလို လုပ်နေတာကမသိရင်ပဲ မုကသူကို တာဝန်ယူပေးနေရသလို။လည်တိုင်မှတဆင့် တဖြည်းဖြည်း အောက်ဘက်သို့ အနမ်းများက ဉီးတည်လာသည်မို့ သွေးများပင် ဗလာင်ဆူ၍ ရင်ထဲတွင် တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာတော့သည်။ပထမဆုံး အကြိမ်မဟုတ်တော့တာတောင် ထိုသူရဲ့ အထိအတွေ့ကိုတော့ အမြဲရင်ခုန်မိသည်။မု မျက်လုံးလေး မရဲတရဲနှင့် ကြည့်လိုက်တော့ ရှေ့ကထိုအမျိုးသား၏ အချိုးအစားမှ တကယ်ကို ပြစ်ချက်ကင်းသည်မို့ ရှက်မိပြန်သည်။အောင်စစ်မှူး ရှက်နေသော မုအား တကိုယ်လုံး ပေါက်ထွက်မတတ်ကြည့်ရင်း ပြုံး၍ စနောက်လိုက်သည်။

" မု အမေက မုကို တကယ် ပိုးမွေးသလို မွေးထားတာပဲ "

" အဲ့လိုကြီး မကြည့်ပါနဲ့လား "

" ဘာလို့လဲ ကိုယ်တို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အကုန်မြင်ဖူးပြီးသားကို "

" အဲ့...အဲ့လို ဆိုပေမဲ့ မုကြောက်တယ် "

" နောက်ပိုင်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျင့်သားရသွားမှာမို့ ကိုယ်ကို ယုံပါနော် "

မု နှုတ်ဖျားမှ အပြုံးလေးဖြင့် ယုံကြည်မှုကို ဖော်ပြလိုက်သည်မို့ အောင်စစ်မှူး သူမကိုယ်အနှံ အနီကွတ်များ ထင်းနေအောင် အရာပြုလိုက်သည်။ မက်မွန်းသီးလေးလို ပန်းနီရောင် လုံးဝင်အိစက်သော အရာလေးများကို ဆော့ကစားပြီး သူမအခရာလေးဆီကို မြှားဉီးလှ့ည်လာ မုတကိုယ်လုံး တဆတ်ဆတ်တုန်ကာ လက်ကိုသာ တင်းအောင်ဆုတ်ကိုင်ထားလေသည်။ပူနွေး ပြည့်လျှံစွာဖြင့် နာကျင်မှုအပြည့်နှင့် ထိုးထွင်းဝင်ရောက်လာသည့်မှာ နက်ရှိုင်းလှ၏ ။ သူမ ကိုယ်တွင်းထဲသို့ ဝင်သွားတာနဲ့ ခံစားမှုမှာ တိမ်ပေါ်တွင် လွင့်ပျံ့နေသလို ကောင်းလှသည်။ဒါဟာလဲ တခြား ဘယ်မိန်းမမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုပင်။မိုးရေစိုလာသော ချမ်းတုန်မှုမှာ အခုတော့ ဘယ်ဆီမှန်းမသိ တကိုယ်လုံးအပြည့် ချွေးများက နေရာယူလျက် ။

အမျိုးမျိုးသော ပုံစံဖြင့် သူမအပေါ် သာယာနေရာမှ ခါးလေးကို ပင့်ချီ၍ အပေါ်တွင်နေရာယူစေခဲ့ပြန်သည်။သူမခါးလေးအား လက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် တုန်လှုပ်ကခုန်နေသည်မှာ တကယ်ကို ရမက်မွှန်းစေသော အလှတရားမျိုးသာ။ဘယ်နှခါ ဆက်ဆံဆက်ဆံ သူမနှင့်ဆိုရင်တော့ ဘယ်သောအခါမှ အရှိန်မသတ်နိုင်။ထိုသို့ စွဲလမ်းမှုကို မုကလည်း မည်သူမှာမှ မရှိ။ငယ်ရွယ်သော ကလေးအား သကြားလုံးစမ်းကျွေးသလို ချောင်းဆိုးရင်တောင် ခိုးစားတတ်ကြသည်။အပြင်တွင် အငြိုးနှင့် သဲကြီးမဲကြီးရွာနေသော မိုးမျာတိတ်သွားသည့်တိုင်အောင် မုနှင့်အောင်စစ်မှူးတို့ရဲ့ အချစ်မိုးကတော့ သွန်းဖြိုးနေဆဲ။မနက်လေးနာရီလောက်မှာ ဆုံးခန်းတိုင်ခဲ့ကြသည်။မုအား ရင်ဘတ်ပေါ်တင်ပြီး ဖက်ထားပေမဲ့ သူမကတော့ အိပ်ဖို့သာ တာဆူနေလေသည်။

" မု..မု မအိပ်နဲ့ ထအုံး ကိုယ်ရေချိုးပေးမယ် "

" တော်ပါတော့ ကြောက်ပါတယ် ရေချိုးပေးရင် မုမအိပ်ရဘဲ မိုးလင်းသွားလိမ့်မယ် "

" ကိုယ့်ကို သိပ်ကြောက်နေတယ်ပေါ့ မျောက်မလေး"

" အဲ့တာကတော့ ဉီးမိန်းမဖြစ် မှသိလိမ့်မယ် "

" ကိုယ်မိန်းမဆို မုကတတ်လုပ်... "

" Stopping မု ရေချိုးပြီး ဝတ်ဖို့ အဝတ်သာငှား "

" မငှားဘူး အကုန်မုအပိုင်ပဲ ကြိုက်တာသာယူဝတ် "

မုရေချိုးပြီးတာနဲ့ အောင်စစ်မှူးကိုတောင်မစောင့်နိုင်ပဲ အိပ်ရာထဲ ဝင်ခွေတော့သည်။စစ်မှူးလဲ ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး မုကို ရင်ခွင်ထဲ အတင်းသွင်းကာ အိပ်တော့သည်။

" ကိုယ့်ရဲ့ အချစ်ဆုံးလေးရေ... မင်းသာ ကိုယ့်ဆီပြန်မလာရင် ခုနေ ကိုယ်ရှုးနေလောက်ပြီ "

နှုတ်ခမ်းဖျားမှ တီးတိုးစကားဆိုကာ ဆံနွယ်လေးတွေကို ဖယ်လိုက်၍ လည်ပင်ဂုတ်စပ်လေးက မှဲ့ညိုလေးအား အနမ်းတပွင့်ချွေပြီးမှ လှပတဲ့တစ်ညတာလေးကို အဆုံးသတ်လိုက်တော့သည်။ညပေါင်းများစွာ အိပ်မပျော်ခဲ့သည်ကို သူမက အိပ်မွေ့ချပေးသည့်အလား ။

မနက်ခင်းရဲ့ လင်းကြက်တွန်သံကို ကျော်လွန်၍ အိမ်အောက်ထပ်မှ တိုင်းကပ်နာရီကြီးရဲ့ ဆယ့်နှစ်ချက်မြောက် မြည်ဟီးသံကြားမှ အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် နိုးထလာခဲ့သည်။အချိန်အကြာကြီး အိပ်စက်ပြီးသည်မို့ လူမှာလဲ ခွန်အားအပြည့်။မနက်ခင်း အနမ်းလေးဖြင့် မုအား နိုးရန်ကြည့်လိုက်တော့...။ခေါင်အုံးပေါ်တွင် စာရွတ်လေးတစ်ခုသာ ထားခဲ့ပြီး သူမကတော့မရှိ။

( သာယာတဲ့ မနက်ခင်းလေးမှာ နိုးထလာတဲ့ မုရဲ့ ချစ်ရပါသော ❤️အမျိုးသားလေးရေ❤️ နိုးနိုးချင်း မုကိုမတွေ့လို့ လန့်မသွားနဲ့အုံး ထွက်ပြေးသွားတာမဟုတ်ပါဘူးနော်😁 မနက်က ဉီးဖုန်းလာလို့ ကိုင်လိုက်တာ ဉီးအဖေဖြစ်နေတာတယ် သူကမုနဲ့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုလို့ မုသွားတွေ့လိုက်တယ် အဲ့တာကြောင့်မို့ စိတ်မပူပါနဲ့နော် 💌 )

အောင်စစ်မှူး စာကိုဖတ်ပြီး သူအဖေ ဉီးဒီပနှင့် သွားတွေ့တာကြောင့် ရင်ထဲမိုးကြိုး ပစ်လိုက်သလိုပင်။သူကိုယ်တိုင်တောင် အဖေဖြစ်သူအား ရန်သူမျိုးငါးပါးထဲက တစ်ပါးလို့ သတ်မှတ်ထားသည်ကို မုကသွားတွေ့တာမို့ မျက်နှာတောင်မသစ်နိုင်ပဲ အဖေအိမ်မှချစ်သူကို ပြန်ခေါ်ရန် ဝရုန်းသုန်းကား ပြေးထွက်လာတော့သည်။

Episode 27 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

ၾကားခံနယ္ တံခါးအား ဖြင့္လာတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ မုအေတြ႕ခ်င္ဆုံး တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လိုက္ရၿပီ။မုမရွိတဲ့ေနာက္ပိုင္း အအိပ္အစား မမွန္ေတာ့သည္မို႔ ပါးရိုးမ်ားေခ်ာင္က်လ်က္။ မ်က္တြင္းမ်ားမဲေနသည္တိုင္ေအာင္ ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ ေခ်ာေမာမႈကေတာ့ လြင့္ျပယ္မသြားခဲ့။ အေပၚဗလာက်င္းႏွင့္ စတိုင့္ပန္ေဘာင္းဘီကိုသာဝတ္ဆင္ထား၍ ဆံပင္မွာလဲ ေရွ႕သို႔ဖရိုဖရဲက်ေနသည္မွာ ေယာက်ာ္းဆန္မႈကို ေဖာ္ျပေန၏ ။ အဝတ္မပါသည္မို႔ လက္ေမာင္းႂကြက္သားမ်ားႏွင့္ ေျခာက္ပါးေသာ ဝမ္းဗိုက္ႂကြက္သားမ်ားကလည္း ေဖာင္းႂကြကာ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေနသည္။မုကေတာ့ ထိုအရာမ်ားကို မျမင္နိုင္ ခ်မ္းကလဲခ်မ္း စိတ္ကလည္းတိုၿပီး ရန္ေတြ႕ဖို႔ကိုသာသိ၏ ။ သူမကိုယ္သူမ က်ားခံတြင္းေပါက္ထဲ ဝင္ေနသည္ကိုေတာ့ လုံးဝမသိခဲ့ေခ်။

" ဒီမွာ... ဉီးေအာင္စစ္မႉး ဘာလို႔ မဆိုင္တဲ့လူကို ထိခိုက္ေအာင္လုပ္ရတာလဲ ေဝဝေမွာ ဘာအျပစ္ရွိလို႔လဲ ယုတ္မာၿပီး မဆိုင္တဲ့လူေတြကို ဆြဲထည့္တယ္ေပါ့ ဉီးကသာ မုကို လိမ္ခဲ့တာ ဉီးေအာင္စစ္မႉး ရွင္လူႀကီးပီပီ မေတြးေတာပဲ သူမ်ားေတြကို လိုက္မႏွောင့္ယွက္ပါနဲ႕ "

" အဲ့ေကာင္ကို ထိရင္ ေရာက္လာမယ္လို႔ မေတြးမိေပမဲ့ မုတကယ္ေရာက္လာတာပဲ သူကိုထိတာ အဲ့ေလာက္ေတာင္ နာတယ္ေပါ့ "

" မုနဲ႕ ရင္းႏွီးတဲ့ လူေတြကိုေတာင္ ထိရင္ မုကိုေရာ သရဖီလို ရိုက္ခ်င္တာလား ရိုက္လိုက္ေလ... တျခားလူေတြကို မမဲပဲ ထြက္ေျပးေနတဲ့ မုကိုသာ သတ္လိုက္ပါ "

" မု မင္းကိုကိုယ္ သိပ္ခ်စ္တာကို အခြင့္ေကာင္းမယူနဲ႕ေနာ္ အခုကိုယ္ဆီလာတာ အဲ့ေကာင္ေၾကာင့္လား "

" သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ ဒီမယ္ ဉီး ခ်စ္တဲ့ဆိုတာနဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကို အရာရာလိုက္ျပႆနာရွာလို႔မရဘူး "

" ကိုယ္ကို အဲ့ေလာက္ေတာင္ မုန္းေနတာလား "

" မုန္းတယ္... လူေတြကို ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္တတ္ၿပီး လိမ္ညာေကာက္က်စ္တဲ့ ဉီးလိုလူမ်ိဴးကို မု႐ႊံမုန္းပဲ ဉီးသိလား ေနာင္တရမိတယ္ အဲ့ေန႕က ဉီးေရွ႕မွာေပၚလာမိတဲ့ အတြက္ ေနာင္တရမိတယ္ အဲ့တာေၾကာင့္ မုကို လြတ္ေပးပါ လမ္းခြဲခ်င္တယ္ "

" မု ေတာင္ႀကီးက မင္းမိသားစုေရာ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြကိုေရာ မေသေစခ်င္ရင္ လမ္းခြဲမဲ့စကားကို မေျပာနဲ႕ "

" မုကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာလား "

" ဟုတ္တယ္...ၿခိမ္းေျခာက္ေနတာမို႔ ကိုယ္ဆီက လြတ္ဖို႔မႀကိဳးစားနဲ႕ မင္းက တစ္သက္လုံးကိုယ့္ေဘးနားမွာ ေနရမွာမု...အသက္မဲ့သြားရင္ေတာင္ ကိုယ္လြတ္ေျမာက္ခြင့္ေပးမွာ မဟုတ္ဘူး "

မ်က္စိေရွ႕တြင္ မိုးေရမ်ားစို႐ႊဲကာ ရပ္ေနေသာ မုမွာ ႏြားသိုးကို ႀကိဳးဖ်က္ေပးလိုက္သည့္အတိုင္း အသိစိတ္မဲ့ေစသည္။အျဖဴအမဲ ကြက္က်ား TShirt အပြေလးႏွင့္ ဂ်င္းစကတ္အတိုကို ဘြတ္ဖိနပ္ေလးျဖင့္ ဝတ္ထားသည္မွာ ဆယ္ေက်ာ္သတ္ကေလးမေလးလို႔ ေျပာစရာမလိုေအာင္ ခ်စ္စရာေကာင္းလွသည္။ေရစိုေနတာမို႔ ႂကြက္စုတ္ေလးလိုပုံစံျဖင့္ ေရာက္လာသည့္ သူမမွာ က်ားကိုနိုးလိုက္သလိုပင္။စကားဆုံးတာနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉး မုကို ေျခသလုံးမွ လက္ျဖင့္သိုင္းဖက္ကာ သူမကိုယ္ေလးအား ပင့္ခ်ီ၍ ပခုံးေပၚသို႔ ထမ္းသြားလိုက္သည္။ ေအာင္စစ္မႉး မွကို ပခုံးေပၚ ထမ္းခ်ီသြားသည္မွာ မုဆိုးသားေကာင္အား ထမ္းသြားသည့္အတိုင္း။မု လက္သီးႏွစ္ဖက္ဆုပ္ကာ ေအာင္စစ္မႉး ေက်ာကို တဘုန္းဘုန္းထုေသာလည္း စိတ္မဝင္စား။ခ်ေပးဖို႔ အခါခါေျပာေပမဲ့ နားထဲထည့္သည့္ပုံလဲ မေပၚ။

ဒီတခါေတာ့ မုလြတ္လမ္း မရွိေတာ့ၿပီ။မုကို ထမ္းပိုးၿပီး အိမ္ယာေပၚသို႔ အ႐ုပ္ေလးျပစ္ခ်သလို ခ်ကာ သူမအေပၚသို႔ အုပ္မိုးလိုက္သည္။ ေပါင္ကို အတင္းဖိကာ ခြထိုင္ထားၿပီး မုရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္အား ခါးတြင္ပတ္ထားေသာ သားေရ ခါးပတ္ျဖင့္ တုပ္ကာ ကုတင္ေဘာင္တြင္ ခ်ည္လိုက္သည္။

" ဒါဘာလုပ္တာလဲ....လြတ္ေပး မုကို အခုခ်က္ခ်င္း ႀကိဳးဖ်ည္ေပး "

" ဒီတစ္ခါေတာ့ မုကိုယ့္ဆီကေန လုံးဝမလြတ္ေစရဘူး "

" မုကို အဲ့လို အတင္းက်ပ္လုပ္တာေတြကို မႀကိဳက္ဘူး မုန္းတယ္ အရမ္းမုန္းတယ္ "

" မင္းႀကိဳက္သေလာက္မုန္းလို႔ရတယ္ မုန္း...ဒါမဲ့ ထြက္ေျပးလို႔ေတာ့မရဘူး "

" ရႈးေနၿပီး ဉီးက တကယ္ကို ရႈးေနတာ "

" ဟုတ္တယ္ ကိုယ္ရႈးေနတာ မင္းဟိုေခြးေကာင္နဲ႕ အတူသြားေနတာကို သိထဲက ကိုယ္ရႈးေနတာ "

" မုကို ဘယ္လိုမိန္းမစားမ်ား ထင္ေနလဲ လူတိုင္းကို ဉီးလိုယုတ္မာတဲ့စိတ္ေတြ ရွိေနတယ္မ်ားထင္ေနလား"

ေအာင္စစ္မႉး စိတ္ေတြဟာ နတ္ဆိုးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္ျခင္းကို ခံထားရသည့္အတိုင္း ဘာမွကို မျမင္နိုင္ေတာ့။မုရဲ႕ အေပၚအင္က်ီကို ဆဲွဲဖြဲပြီး စကတ္ေတြကိုလည္း အတင္းခြၽတ္ကာ အတင္းအနိုင္က်င့္ရန္ ျပင္ေနခဲ့သည္။ မုကေတာ့ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူဆီမွ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အျပဳမူေတြႏွင့္ ဆက္ဆံခံရသည္မို႔ ရင္ဘတ္တျခမ္းမွ တစစီပဲ့ေႂကြသလိုပင္ နာက်င္ေနရေတာ့သည္။သို႔ေသာ္ ထိုအရိုင္းဆန္ေသာလူ၏ အထိေတြ႕ကို မုအျပစ္မျမင္ခဲ့။သူပုံစံကို ၾကည့္ရင္းျဖင့္ ရင္ထဲမွ လွိုက္လွဲစြာ ငိုမိေတာ့သည္။လူတိုင္းတြင္ အားနည္းခ်က္ကိုယ္ဆီရွိၾကသလို ေအာင္စစ္မႉး၏ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ မုသာ။႐ႊန္းလဲ့ၾကင္လင္ေသာ မ်က္ဝန္းတို႔မွ ပုလဲမ်က္ရည္မ်ားခလာသည္မို႔ လုပ္လက္စပင္ ရပ္တန့္ကာ လက္မ်ားပင္ တုန္ရီလာ၏ ။သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ မုကိုၾကည့္ရင္း ငိုမိေတာ့သည္။အသည္းမာတဲ့ ေအာင္စစ္မႉးမွာ မုအတြက္ေၾကာင့္ ငိုေကြၽးခဲ့ေပါင္းလဲမနည္းေတာ့ၿပီ။

" မ...မငို...မငိုပါနဲ႕ မုရယ္ ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ ကိုယ္က ယုတ္မာတဲ့လူပါ ဒါမဲ့ အဲ့လို႔ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႕ေမြးလာဖို႔ ကိုယ္ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ ငယ္ငယ္ထဲက ဇာမဏီေခါင္းေဆာင္လုပ္ဖို႔ ကိုယ့္သေဘာမပါပဲ ေ႐ြးခ်ယ္ခံခဲ့ရတယ္ သူတို႔ကိုယ့္ကို အခ်စ္ေတြမေပးၾကဘူး ဘယ္သူဆီကမွလဲ အခ်စ္မခံခ်င္ခဲ့ဘူး ဒါမဲ့မင္းကို ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွေတာ့ ကိုယ္အခ်စ္ခံခ်င္ခဲ့တယ္ မင္းတစ္ေယာက္ထဲဆီကပဲ "

" အဲ့လိုဆိုရင္ေတာင္ မုကိုေတာ့ မလိမ္ခဲ့သင့္ဘူးေလ"

" တျခားမိန္းမေတြေတာ့ မသိေပမဲ့ မုကေတာ့ လိမ္မွရမွာေလ "

" မုေမးမယ္ အရင္က အေျဖမၾကားခ်င္တဲ့ ေမးခြန္ကို ေမးမယ္ ခက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့လဲ "

" လူ..လူ..သတ္ရင္းနဲ႕ အသက္15ႏွစ္မွာ လူစသတ္ရင္းက စိတ္ထြက္ေပါက္ရခဲ့တယ္ စိတ္ညစ္စရာေတြကို လူသတ္ၿပီး ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တယ္ ဒါ...ဒါ..ဒါေပမဲ့ ကိုယ္အျပစ္မရွိတဲ့လူေတြကိုေတာ့ မသတ္ဘူး "

္" ႀကိဳးဖ်ည္ေပး ထြက္ေျပးဖို႔မဟုတ္ဘူး "

ေအာင္စစ္မႉး သူကိုယ္ႏွင့္ မုအေပၚ တက္ခြထားတာေၾကာင့္ ထြက္မေျပးနိုင္တာကို သိ၍ ႀကိဳးဖ်ည္ေပးလိုက္သည္။ ဖ်ည္ေပးလိုက္တာနဲ႕ မုရဲ႕ကေလးလက္ကေလးႏွစ္ဖက္ဟာ ကိုယ္ေပၚသို႔ ႏြေးေထြးစြာက်ေရာက္လာခဲ့သည္။သူမလက္ေလးရဲ႕ ေပြ႕ဖက္မႈေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ အခ်စ္ခံရၿပီးလို႔ ေတြးမိကာ ပို၍ပင္ ငိုေကြၽးမိေတာ့သည္။

" မုရဲ႕ဉီး ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ဝမ္းနည္းခဲ့ရမလဲ အခုကစၿပီး ဉီးက လူဆိုးတစ္ေယာက္ျဖစ္ရင္ေတာင္ မုက ခ်စ္ေပးအုံးမွာအို႔ မငိုပါနဲ႕ေနာ္ မုက တေလာကလုံးမွာ အခ်စ္ခံရဆုံးလူျဖစ္ေအာင္ ထားမွာမို႔ ဝမ္းမနည္းပါနဲ႕ေတာ့ "

" မု...မု..ဘာေျပာလိုက္တယ္ ကိုယ္ကိုခြင့္လြတ္ေပးတာလား"

" မုေျပာဖူးတယ္ေလ... ဉီးက လိမ္လည္တတ္တဲ့ သိုးေက်ာင္းသားေလးျဖစ္ရင္ေတာင္ ဉီးေခၚတိုင္း မုလာပါ့မယ္လို႔ "

" ကိုယ္ တကယ္ ဝမ္းသာမိတယ္ မုရယ္ "

" ဒါမဲ့ မုက ဇာမဏီဂိုဏ္းထဲက ထြက္ခိုင္းရင္ ထြက္မွာလား "

" လြယ္ေတာ့မလြယ္ေပမဲ့ ကိုယ္ထြက္မယ္ "

" ေနာက္ၿပီး မုနဲ႕အတူ သာမာန္ဘဝေလး ထူေထာင္ရမယ္ "

" အဲ့တာက မုေမးစရာကိုမလိုတာ ကိုယ္လဲ ေတာင္းဆိုစရာရွိတယ္ "

" ေျပာေလ "

" ကိုယ့္ကို တာဝန္ယူပါ "

" ဟမ္...ဘယ္လို တာဝန္ယူရမွာလဲ "

" It's Easy like this "

ကိုယ္ကို ေနာက္သို႔တြန္းကာ မုဆီသို႔ ႏႈတ္ခမ္းထူထူတို႔ရဲ႕ အနမ္းမ်ားက ဝင္တိုးလာေတာ့သည္။အခုလို လုပ္ေနတာကမသိရင္ပဲ မုကသူကို တာဝန္ယူေပးေနရသလို။လည္တိုင္မွတဆင့္ တျဖည္းျဖည္း ေအာက္ဘက္သို႔ အနမ္းမ်ားက ဉီးတည္လာသည္မို႔ ေသြးမ်ားပင္ ဗလာင္ဆူ၍ ရင္ထဲတြင္ တလွပ္လွပ္ျဖစ္လာေတာ့သည္။ပထမဆုံး အႀကိမ္မဟုတ္ေတာ့တာေတာင္ ထိုသူရဲ႕ အထိအေတြ႕ကိုေတာ့ အၿမဲရင္ခုန္မိသည္။မု မ်က္လုံးေလး မရဲတရဲႏွင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေရွ႕ကထိုအမ်ိဳးသား၏ အခ်ိဳးအစားမွ တကယ္ကို ျပစ္ခ်က္ကင္းသည္မို႔ ရွက္မိျပန္သည္။ေအာင္စစ္မႉး ရွက္ေနေသာ မုအား တကိုယ္လုံး ေပါက္ထြက္မတတ္ၾကည့္ရင္း ၿပဳံး၍ စေနာက္လိုက္သည္။

" မု အေမက မုကို တကယ္ ပိုးေမြးသလို ေမြးထားတာပဲ "

" အဲ့လိုႀကီး မၾကည့္ပါနဲ႕လား "

" ဘာလို႔လဲ ကိုယ္တို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ အကုန္ျမင္ဖူးၿပီးသားကို "

" အဲ့...အဲ့လို ဆိုေပမဲ့ မုေၾကာက္တယ္ "

" ေနာက္ပိုင္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ က်င့္သားရသြားမွာမို႔ ကိုယ္ကို ယုံပါေနာ္ "

မု ႏႈတ္ဖ်ားမွ အၿပဳံးေလးျဖင့္ ယုံၾကည္မႈကို ေဖာ္ျပလိုက္သည္မို႔ ေအာင္စစ္မႉး သူမကိုယ္အႏွံ အနီကြတ္မ်ား ထင္းေနေအာင္ အရာျပဳလိုက္သည္။ မက္မြန္းသီးေလးလို ပန္းနီေရာင္ လုံးဝင္အိစက္ေသာ အရာေလးမ်ားကို ေဆာ့ကစားၿပီး သူမအခရာေလးဆီကို ျမႇားဉီးလွ႕ည္လာ မုတကိုယ္လုံး တဆတ္ဆတ္တုန္ကာ လက္ကိုသာ တင္းေအာင္ဆုတ္ကိုင္ထားေလသည္။ပူႏြေး ျပည့္လွ်ံစြာျဖင့္ နာက်င္မႈအျပည့္ႏွင့္ ထိုးထြင္းဝင္ေရာက္လာသည့္မွာ နက္ရွိုင္းလွ၏ ။ သူမ ကိုယ္တြင္းထဲသို႔ ဝင္သြားတာနဲ႕ ခံစားမႈမွာ တိမ္ေပၚတြင္ လြင့္ပ်ံ့ေနသလို ေကာင္းလွသည္။ဒါဟာလဲ တျခား ဘယ္မိန္းမမွ မစြမ္းေဆာင္နိုင္ေသာ စိတ္လႈပ္ရွားမႈပင္။မိုးေရစိုလာေသာ ခ်မ္းတုန္မႈမွာ အခုေတာ့ ဘယ္ဆီမွန္းမသိ တကိုယ္လုံးအျပည့္ ေခြၽးမ်ားက ေနရာယူလ်က္ ။

အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ ပုံစံျဖင့္ သူမအေပၚ သာယာေနရာမွ ခါးေလးကို ပင့္ခ်ီ၍ အေပၚတြင္ေနရာယူေစခဲ့ျပန္သည္။သူမခါးေလးအား လက္ျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ၿပီး ကိုယ္ေပၚတြင္ တုန္လႈပ္ကခုန္ေနသည္မွာ တကယ္ကို ရမက္မႊန္းေစေသာ အလွတရားမ်ိဳးသာ။ဘယ္ႏွခါ ဆက္ဆံဆက္ဆံ သူမႏွင့္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္ေသာအခါမွ အရွိန္မသတ္နိုင္။ထိုသို႔ စြဲလမ္းမႈကို မုကလည္း မည္သူမွာမွ မရွိ။ငယ္႐ြယ္ေသာ ကေလးအား သၾကားလုံးစမ္းေကြၽးသလို ေခ်ာင္းဆိုးရင္ေတာင္ ခိုးစားတတ္ၾကသည္။အျပင္တြင္ အၿငိဳးႏွင့္ သဲႀကီးမဲႀကီး႐ြာေနေသာ မိုးမ်ာတိတ္သြားသည့္တိုင္ေအာင္ မုႏွင့္ေအာင္စစ္မႉးတို႔ရဲ႕ အခ်စ္မိုးကေတာ့ သြန္းၿဖိဳးေနဆဲ။မနက္ေလးနာရီေလာက္မွာ ဆုံးခန္းတိုင္ခဲ့ၾကသည္။မုအား ရင္ဘတ္ေပၚတင္ၿပီး ဖက္ထားေပမဲ့ သူမကေတာ့ အိပ္ဖို႔သာ တာဆူေနေလသည္။

" မု..မု မအိပ္နဲ႕ ထအုံး ကိုယ္ေရခ်ိဳးေပးမယ္ "

" ေတာ္ပါေတာ့ ေၾကာက္ပါတယ္ ေရခ်ိဳးေပးရင္ မုမအိပ္ရဘဲ မိုးလင္းသြားလိမ့္မယ္ "

" ကိုယ့္ကို သိပ္ေၾကာက္ေနတယ္ေပါ့ ေမ်ာက္မေလး"

" အဲ့တာကေတာ့ ဉီးမိန္းမျဖစ္ မွသိလိမ့္မယ္ "

" ကိုယ္မိန္းမဆို မုကတတ္လုပ္... "

" Stopping မု ေရခ်ိဳးၿပီး ဝတ္ဖို႔ အဝတ္သာငွား "

" မငွားဘူး အကုန္မုအပိုင္ပဲ ႀကိဳက္တာသာယူဝတ္ "

မုေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉးကိုေတာင္မေစာင့္နိုင္ပဲ အိပ္ရာထဲ ဝင္ေခြေတာ့သည္။စစ္မႉးလဲ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွ ထြက္လာၿပီး မုကို ရင္ခြင္ထဲ အတင္းသြင္းကာ အိပ္ေတာ့သည္။

" ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးေလးေရ... မင္းသာ ကိုယ့္ဆီျပန္မလာရင္ ခုေန ကိုယ္ရႈးေနေလာက္ၿပီ "

ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွ တီးတိုးစကားဆိုကာ ဆံႏြယ္ေလးေတြကို ဖယ္လိုက္၍ လည္ပင္ဂုတ္စပ္ေလးက မွဲ႕ညိုေလးအား အနမ္းတပြင့္ေခြၽၿပီးမွ လွပတဲ့တစ္ညတာေလးကို အဆုံးသတ္လိုက္ေတာ့သည္။ညေပါင္းမ်ားစြာ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့သည္ကို သူမက အိပ္ေမြ႕ခ်ေပးသည့္အလား ။

မနက္ခင္းရဲ႕ လင္းၾကက္တြန္သံကို ေက်ာ္လြန္၍ အိမ္ေအာက္ထပ္မွ တိုင္းကပ္နာရီႀကီးရဲ႕ ဆယ့္ႏွစ္ခ်က္ေျမာက္ ျမည္ဟီးသံၾကားမွ အိပ္ခ်င္မူးတူးျဖင့္ နိုးထလာခဲ့သည္။အခ်ိန္အၾကာႀကီး အိပ္စက္ၿပီးသည္မို႔ လူမွာလဲ ခြန္အားအျပည့္။မနက္ခင္း အနမ္းေလးျဖင့္ မုအား နိုးရန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့...။ေခါင္အုံးေပၚတြင္ စာ႐ြတ္ေလးတစ္ခုသာ ထားခဲ့ၿပီး သူမကေတာ့မရွိ။

( သာယာတဲ့ မနက္ခင္းေလးမွာ နိုးထလာတဲ့ မုရဲ႕ ခ်စ္ရပါေသာ❤️ အမ်ိဳးသားေလးေရ❤️ နိုးနိုးခ်င္း မုကိုမေတြ႕လို႔ လန့္မသြားနဲ႕အုံး ထြက္ေျပးသြားတာမဟုတ္ပါဘူးေနာ္😁 မနက္က ဉီးဖုန္းလာလို႔ ကိုင္လိုက္တာ ဉီးအေဖျဖစ္ေနတာတယ္ သူကမုနဲ႕ စကားေျပာခ်င္တယ္ဆိုလို႔ မုသြားေတြ႕လိုက္တယ္ အဲ့တာေၾကာင့္မို႔ စိတ္မပူပါနဲ႕ေနာ္💌 )

ေအာင္စစ္မႉး စာကိုဖတ္ၿပီး သူအေဖ ဉီးဒီပႏွင့္ သြားေတြ႕တာေၾကာင့္ ရင္ထဲမိုးႀကိဳး ပစ္လိုက္သလိုပင္။သူကိုယ္တိုင္ေတာင္ အေဖျဖစ္သူအား ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးထဲက တစ္ပါးလို႔ သတ္မွတ္ထားသည္ကို မုကသြားေတြ႕တာမို႔ မ်က္ႏွာေတာင္မသစ္နိုင္ပဲ အေဖအိမ္မွခ်စ္သူကို ျပန္ေခၚရန္ ဝ႐ုန္းသုန္းကား ေျပးထြက္လာေတာ့သည္။

Episode 27 Coming Soon

ပထမဆုံးေရးတာမို႔ အမွားပါရင္ သည္းခံေပးၾကပါ။ 🙏🙏🙏