လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ဝင်စားသဘောကျရတာ ဘယ်လိုလဲတော့မသိပေမဲ့ ငါကို အခါခါပစ်ချထားခဲ့တဲ့ မင်းရဲ့အကြောင်းကို အရမ်းသိချင်တယ်။ငါနဲ့ ပတ်သတ်ချင်တဲ့ မိန်းမထဲမှာမပါတဲ့ မင်းကိုမှပေါ့ ။

မဟာကတော့ မုပြောလိုက်တဲ့ ဆိုင်ကို လိုင်းပေါ်တွင်ရှာရုံသာမကပဲ လူကိုယ်တိုင်ဆိုင်ရှေ့တွင် ခေါက်တုန့်ခေါက်ပြန်လျှောက်နေမိသည်။ဒါဒါဆီမှ လူပေါ်ကျော့ဆိုသည့်နာမည်ကို ကြားတိုင်းရှက်မိသည့်မို့ ဒီတခါ Business cardလေးပါ ယူလာလျက်။ဆိုင်ထဲသို့ ကြည့်ရင်း ခဏကြာတော့ ကောင်တာမှ ထွက်ကာ ကလေးတစ်ယောက်အား ပုံဆွဲကူးရင် ပါးလွှာတဲ့ နှုတ်ခမ်းပါးလေးနှင့်ပြုံးပြနေသော အပြုံးပိုင်ရှင် ဒါဒါကြောင့် မဟာပါ ငေးရင်းပြုံးမိတော့၏ ။မှန်ပြတင်းပေါက်ကနေ ရောင်စုံခဲတံလေးကိုင်၍ နားနောက် ဆံပင်လေးသိမ်းကာ ရေးဆွဲနေသောသူမှာ သူတွေ့ဖူးနေကျ ရေခဲတုံးပိုက်ထားသည့် ဒါဒါနှင့်ပင်မတူ။တခြားလူတွေပေါ် ရုပ်တည်နေသောသူမဆီမှ အပြုံးကိုမြင်ရရန် ကလေးတစ်ယောက်ပင် ဖြစ်ချင်လာသည်။ငေးနေသော မဟာအား ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်ပြီး ဆိုင်ထဲဝင်သွားသည့် အမျိုးသမီးကြောင့် စိတ်တော်နည်းနည်း စနိုးစနောင့် ဖြစ်သွားသည်။

" သုတလေးက...ရေဆေး နဲ့တောင် သေချာဆွဲတတ်နေပြီပဲ"

" အဲ့တာ မမသွဲ့ဒါ သင်ပေးထားလို့လေ "

" သုတ..!!! မင်း English ကျုရှင်မသွားပဲ ဒီဆိုင်မှာ အရေးမပါတာတွေ လာဆွဲနေတယ်ပေါ့.. ဒီမှာကြည့်စမ်း မင်းကဲ့ အမှတ်စာရင်းတွေကို "

" ဒီက အစ်မက သုတလေး အမေလား "

" အဲ့တော့ "

" ကလေးတစ်ယောက်ကို ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆူငြောင့်တာက စိ်တ်ထိခိုက်မှု ဘယ်လောက်ဖြစ်စေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား အထူးသဖြင့် သားယော်ကျားလေးတွေပေါ့ "

" အခုမှပဲ တွေ့တော့တယ် ငါသားကို ဖျက်စီးနေတဲ့ တရားခံကို... သုံးစားမရတဲ့ ပန်းချီဆရာဖြစ်ချင်တဲ့အကြောင်းကို ရိုက်သွင်းတာမင်းမလား "

" လူတစ်ယောက် ရည်မှန်းချက်ကို သုံးစားရတယ်မရဘူးလို့ တိုင်းတာပိုင်ခွင့်မရှိဘူး "

" အောင်မာ! !! စာပွဲထိုးအဆင့်ကများ ပညာရှိစကားထွက်လို့ "

" အလုပ်တိုင်းက သူတန်ဖိုးနဲ့သူရှိတယ်...ဘာမှမလုပ်ပဲ ခင်ပွန်းသည်ရဲ့ လုပ်စာကို ကိုယ်ပေါ်ရွှေအပြည့်တင်ပြီး သားသမီးကို သေချာမပျိုးထောင်နိုင်ပဲ မိခင်တာဝန်ယူထားတဲ့ လူတွေထက်တော့ သာတယ် "

" ကောင်မ ညည်းကများ "

အရှိုက်ကိုထိသွားသည့် ထိုအမျိုးသမီးကတော့ လက်ကို ဝှေ့ယမျးကာ ဒေါသဂုဏ်မောက်ပြတော့သည်။ကဗည်းထောင်နေသော မြွေထက် သွေးအေးသောမြွေတို့က ပိုအဆိပ်ပြင်းသကဲ့သို့ သူမရှေ့တွင် ပါးပေါ်လာတင်တော့မည်လက်အား တုန်လှုပ်မှုအလျင်းမရှိပဲ ဒါဒါကတော့ ထိုအမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏ ။ဖြစ်တဲ့လူထက် ဘေးကလူကပို၍ပင် စိုးရိမ်ကာ မဟာအလျင်အမြန်ဆိုင်ထဲ ပြေးဝင်သွားသည်။

' ဖြန်း ' ဆိုသော ရိုက်သံသာ ကြားလိုက်ရပေမဲ့ သူမရဲ့ပါးပြင်ကတော့ ထိတွေမှုကို မခံစားလိုက်ရ။သူမရဲ့ရှေ့တွင် မားမားမတ်မတ်ရပ်ခါ ကာပေးထားသော ကျောပြင်တစ်ခုကြောင့် ဒါဒါပင် ခြေတလှမ်းနောက်ဆုတ်မိသည်။ဆိုင်မှာအမြဲမနေတဲ့ ဒါဒါရဲ့ဆိုင်ပိုင်ရှင်တောင် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပြောစရာစကားမရှိ။ဆိုင်ပိုင်ရှင်မှာ Gay တစ်ယောက်ဖြစ်သောလဲ သူစဖွင့်ထဲက ဒါဒါကို လက်သက်မွေးထားတာကြောင့် သူမနဲ့အမြဲ လွှဲထားနေကျဖြစ်သည်။တခြားဝန်ထမ်းတွေထက် ဒါဒါကို ပိုချစ်ပြီး သူမကိုထိပါက ဝယ်သူတောင် ဂရုမစိုက်ပြန်ရန်တွေ့တော့သည်။

" ငါဆိုင်မှာဘာလို့...လာသောင်းကျန်းနေတာလဲ သမီးဒါဒါ အဲ့အစစ်မကို မောင်းထုတ်လိုက် ပြီးရင် ဒီသူငယ်လေးကို ဆေးလိမ်းပေးလိုက်ပါအုံး "

" သုတလား...မေမေနဲ့ အိမ်ပြန်မယ် "

" အဲ့တာမို့ မာမီ သမီးကို ပြောပါတယ် ကလေးတိုင်းကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပါနဲ့လို့... ဒါနဲ့ ဒီသူငယ်လေးက သမီးနံပါတ်ပြားလေးလား "

" မ..မဟုတ် "

" ကျွန်တော်က မဟာပါ မုရဲ့ သူငယ်...ချင်းပါ "

" Ohm! !! မာမီသဘောပေါက်ပြီ ကြည့်ပါအုံး ပါးနုနုလေးရဲနေတာပဲ သမီး အလုပ်ဆင်းတော့ "

" မာမီရယ်...ညနေစောင်းပဲ ရှိသေးတာကို "

နှစ်ဉီးကြားထဲက အလုပ်ခွင်ဆက်ဆံရေးထက်ပိုတာမို့ မာမီနဲ့ သမီးလို့သာ ခေါ်ဝေါ်ကြသည်။ပါးတခြမ်းလုံး ရဲပလောင်းခတ်နေသောလည်း မဟာကတော့ ပါးချိုင့်ကြီးခွက်အောင်ပြုံးရင်း ဆုရလိုက်သလို။ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကြီးကလည်း မဟာအကြည့်ကို သိတာမို့ ဒါဒါနှင့် ကောင်းကောင်း လှော်ပေးတော့သည်။ အဆင်းကို ဘီးတပ်ပေးလိုက်သော ဆိုင်ပိုင်ရှင်ကြီးကြောင့် ဒါဒါ မဟာနဲ့ လိုက်ခဲ့ရတော့သည်။ ကိုယ်အစားပါးရိုက်ခံပြီးတောင် ကူညီထားတဲ့အတွက် သူမသိပ်မငြင်းတော့။ရှုပ်ပွေတဲ့ လူပေမဲ့ ယုတ်မာပြီး အကျင့်ပျက်တဲ့စိတ် မရှိတာကိုတော့ ဒါဒါ လက်ခံသည်။

သူမနောက် တကောက်ကောက်လိုက်လာတဲ့ မဟာရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး အပြစ်မကင်းဖြစ်ကာ ဆေးဆိုင်ထဲဝင်သွားလိုက်သည်။အရောင်ကျ လိမ်းဆေးတစ်ဘူးဝယ်ပြီး ဆိုင်ရှေ့ခုံတန်းမှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

" ဒီမှာ...လာထိုင်ပြီး ဒါလိမ်းလိုက် "

" မြင်မှ မမြင်ရတာ "

" ရော့ မှန်နဲ့ ကြည့်လိမ်း "

" ကိုယ့်အပေါ်ကလေးလောက်တောင် မကြင်နာဘူး သူများက ပါးတောင်ကြိမ်းစပ်အောင် အရိုက်ခံလိုက်ရာတာကို "

" ပေး..ပေး တော်တော် စကားများတဲ့လူ "

မဟာမှာ ရင့်မာသော ယောကျာ်းသားတစ်ယောက်ပေမဲ့ အသားရည်နှုးညံမှုကတော့ မိ်နးကလေးများပင် ြ သချရလောက်၏ ။သူမ ဆေးလိမ်းပေးတာကို မျက်လုံးပေါက်ပိတ်၍ သွား32ချောင်း ပေါ်အောင်ရီနေသည်မို့ ဒါဒါ မျက်စောင်းတချက်ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

" ကျစ်! !! အားလား စပ်လိုက်တာ "

" ရလား...ဖူး ဖူး.. ဖူး "

စိုးရိမ်ရောင်သန်းနေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် အနားသို့တိုးလာသော နှုတ်ဖျားမှ လေထုနွေးလေးကြောင့် မဟာရဲ့ ပါးပြင်နောက်တဖက်ပါ အနီရောင်ပြောင်းသွား၏ ။မိန်းမများနှင့် လိင်ဆက်ဆံနေချိန်တောင် ရှက်သွေးမဖြာခဲ့သူမှာ အခုတော့ အချစ်ရှုးလေးတစ်ယောက်ပမာ။

" ဘာလာလုပ်တာလဲ ဆိုင်ကို "

" Coffee လာသောက်တာ "

" ညံလိုက်တာ "

ဒါဒါ လှောင်ပြုံးလေးပြုံး၍ မဟာမျက်လုံးကို အကြည့်ချင်းဆုံကာ ပြောလိုက်ချေသည်။မဟာလည်း သူခိုးလူမိသလိုပင်။

" ဘာ...ဘာကိုပြောချင်.. တာ..တာလဲ "

" လိမ်တာလေ မလိမ်ဘူးဆိုရင် ကလေးဉီးစားပေး ဖွင့်ထားတဲ့ Kid' cafe ကို ဘာလို့လဲ မဟုတ်မလွဲရော ရှင်ဒီတခါ ကလေးတွေကို ချိန်နေတာလား "

" မဟုတ်ပါဘူး! !!! ရည်းစားများပေမဲ့ မုဒိန်းကောင်တော့ မဟုတ်ဘူး "

" Aww ဟုတ်လား ဘယ်သူပြောလိုက်တာလဲ ဒီမှာ ကျွန်မအလုပ်လုပ်တာကို "

" ဒေါ်လေး ဘာလဲ... လူကိုအမှုသည်လို စစ်မေးနေတာလား"

" ရှင်ကလဲ ဖြေနေတာပဲလေ "

" သက်သက်ညစ်တာ "

ဒေါ်လေးဆိုတာနဲ့ ဒါဒါ သဘောပေါက်သည်။ မဟာကို သတင်းဖြန့်လိုက်သူမှာ သူ့ဉီးလေးရည်းစား မုဆိုတာကို ။သူမ သက်ပြင်းလေး တချက်ချပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်က သစ်ပင်ကြီးကို ငေးကြည်ရင်း မဟာကို စကားတချို့ ပြောလိုက်သည်။

" ရှင်သိလား...ရှင်ဘယ်လောက် ကံကောင်းလဲဆိုတာ ဘဝကို ရှေ့ဆက်သွားလို့ရတယ် နောက်ပြန်ကြည့်စရာလဲမလိုဘူး အဲ့လိုဘဝလည်း ပြည်စုံတာ မဟုတ်မှန်းသိပေမဲ့ အားကျမိတယ် "

" ပန်းချီဆရာမ ဖြစ်ချင်တာမလား သွဲ့ဒါက ကလေးတွေနဲ့ ပုံဆွဲရတာကို ကြိုက်ပြီး ဆေးရောင်တွေမြင်ရင် စိတ်လှုပ်ရှားတယ်မလား "

သူမ နှုတ်ကမပြောပဲ သိလာတဲ့ အကြောင်းရာကြောင့် ဒါဒါ ရွှန်းလက်သော မျက်လုံးအသွင်သို့ပြောင်းလဲခဲ့သည်။မဟာကတော့ သူမကို မျက်ခုံးလေးပင့်ပြနေလျက်။

" မထင်ရဘူးမလား ရှေ့နေက ပန်းချီဆရာမဖြစ်ချင်တာ "

" သဘောကျမိတယ် သွဲ့ဒါကို တခြားမိန်းကလေးတွေလို သဘောကျတာမျိုးမဟုတ်ပဲနဲ့... သိလဲသိချင်မိတယ် ဘယ်လို မိန်းကလေးလဲဆိုတာ "

" ကျွန်မကို...သဘောကျတာထပ်မပိုဖို့ တောင်းဆိုပါရစေ ပြီးတော့ ကျေးဇူးလဲတင်ပါတယ် ကိုမဟာရေ "

ဒါဒါ သူမပါးလေးကို လက်ဖြင့်တို့ပြပြီး ပါးရိုက်ခံပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြော၍ ထိုနေရာမှာပင် မဟာကို ထားခဲ့လိုက်သည်။ပျံလွင့်နေသော သစ်ရွက်လေးတွေနဲ့ အတူ နောက်ဆုံးမျှော်လင့်မိသော ကလေးတွေကို ပြုံးပြသည့် အပြုံးအား မဟာရရှိခဲ့သည်။

°°°°°°°°°°

မုနှင့် စိုင်းဝေကတော့ Design Studio ခန်းတွင် နေ့ညကုန်ဆုံးရင်း အလုပ်တွေရှုပ်နေကြသည်။ကျောင်းအတွက် Formတင်ရန် ဝတ်စုံတစ်စုံပါနမူနာ ပြရမည့် ဖြစ်တာကြောင့် ပြင်ဆင်ရင်း ဉီးနဲ့မတွေ့ရသည်မှာ နှစ်ပတ်တောင်ရှိပြီ။နှစ်ပတ်လုံး ဉီးကတော့ ပန်းခြံက တားရော့ဆရာမကြီး ပြောသည်ကိုသာ စိတ်စွဲ၍ မုကို စိတ်မချချေ။မုလည်း တွေ့ချင်စိတ်ကြောင့် ကြိုးစားလုပ်ရင်း နောက်ဆုံးတော့ ထုပ်ပိုးပြီးသည်အထိ ပြီးဆုံးသွားသည်။လက်တွေ ပေါက်ပြဲပီး အသားမာတွေ တတ်နေပေမဲ့ မုလုံးဝမနာပါ။ဝတ်စုံချုပ်နေစဉ်တလျောက်လုံး ဉီးအကြောင်းတွေးနေပြီး စိတ်နှစ်ထားသည်မို့ အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ်လို့လဲ ယုံကြည်ထားသည်။

" နောက်ဆုံးတော့... ငါလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ "

" ငါဒါကို Krisဆီ လှမ်းပို့ပြီး တင်ခိုင်းလိုက်မယ် result ကတော့ သုံးလလောက်စောင့်ရမယ် အောင်ရင် Emailကနေစာရောက်မယ် ပြီးတော့ ကျောင်းအပ်ဖို့ စာရွက်စာတမ်းတွေပါ ပို့လိမ့်မယ် "

" နင်နဲ့ အန်တီမြင့်ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ် ငါလိုချင်တဲ့ ရက်ထည်ကို အမြန်ရက်ပေးလို့ "

အန်တီမြင့်ကတော့ စိုင်းဝေရဲ့ အဒေါ်ဖြစ်ပြီး အင်းထဲတွင် ရက်ကန်းရုံနှင့် ငွေထည်ဆိုင်ပိုင်သူ ဖြစ်သည်။အပျိုကြီးဖြစ်တာကြောင့် မုနှင့်စိုင်းဝေကို သားသမီးလိုပင် ။အခုလဲ မုဝတ်စုံအတွက် ဇာမဏီပုံကြာရက်ထည်ကို အမြန်ရက်ပေးလိုက်သည်။

" ငါနင့်ကို မေးပါအုံးမယ် ဘာလို့ အမျိုးသားဝတ်စုံတင်တာလဲ "

" Fashion ဆိုတာ ကျားမမခွဲထားဘူး ဒါနဲ့ ငါဝတ်စုံကို နင်အမြင်ပြောကြည့်ပါလား "

" မဆိုးပါဘူး... pattern ချထားတာရော cuttingပိုင်းရော အသေးစိတ်တယ် နောက်ကျောပိုင်းကို ဇာမဏီငှက်ပုံ အပြည့်ထားထားတဲ့ ideaက တော်တော်မိုက်တယ် နင်ဘယ်လို စဉ်းစားမိတာလဲ "

" အဲ့တာ...အဲ့တာကလေ..ဉီးနှောက်ထဲကပေါ့ဟ "

မုစဉ်းစားရင်း နားရွက်တွေ နီလာသည်။သူမနဲ့ အောင်စစ်မှူးရဲ့ ပထမဆုံးညတုန်းက ကျောပြည့်ထိုးထားသော Tattooကို မြင်ပြီး idea ရလာတာဖြစ်သည်။

" ဟဲ့...နင်ငါကို တစ်ခုခုကျွေးသင့်တယ်နော် "

" ဘာစားမလဲပြော "

" Hotpot သွားစားမယ် "

" အခုဆိုရင်တော့ Cancel ပါ "

" Why? "

" ငါသွားစရာရှိတယ် "

" ဘယ်ကိုလဲ နင်ဘဲကြီးဆီကိုလား "

" သေချာတာပေါ့ "

မု အရမ်းတွေ့ချင်နေပြီမို့ ဉီးကို ကြိုအသိမပေးပဲ သွားရန်စီစဉ်လိုက်သည်။စိုင်းဝေလည်း ရင်နာရပေမဲ့ ဘာမှမသိပဲ အခုလို ပုံမုန်တိုင်းစကားတွေပြောရင်း ရင်းနှီးမှု မပျက်သွားတာနှင့်သာ ဖြေသိမ့်နေရ၏ ။သို့သော် မုတို့ အချစ်ရေး နည်းနည်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်ယိုယွင်းလာပါက သူမုကို အချိန်မရွေးပြန်ယူရန် အသင့်။မုကတော့ စိုင်း​ေဝရဲ့ ခံစားချက်တွေကို တစိုးတစိလေးတောင်မခံစားမိ။

°°°°°°°°°°

ရုံးခန်းရဲ့ခုံပေါ်တွင် မည်သူမျှစောင့်မျှော်ခြင်း မရှိသော ဧည့်သည့်ကြောင့် အောင်စစ်မှူးကတော့ ပြဿနာနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေရသည်။ပွဲပြီးထဲက သရဖီရဲ့ ဘုံရန်သူမှာ မုဖြစ်လာပြီး အောင်စစ်မှူးကို တွေ့ရန်အကြိမ်ကြိမ်ချိန်းဆိုသောလည်း မရောက်လာခဲ့။ရင်ထဲမှ အစိုင်ခဲမှာ ပိုမိုကြီးထွားကာ တခါမှ မလာဖူးသည့် Company ကိုပင် ရောက်ချလာသည်။ဝင်မလာရန် တားြကသည့်ကြားက သူမကတော့ ကလေးသာသာ မိန်းကလေးကို ရှုံးခဲ့သည့်မို့ လုံးဝလက်ခံနိုင်ချေ။ရုံးခန်းထဲထိ သောင်းကျန်း၍ ရောက်လာခဲ့သည်။

" ဘာသဘောလဲ... ဘာကြောင့် သရဖီပေါ်အဲ့လိုလုပ်ကတာလဲ ဆယ်နှစ်လုံးစောင့်ခဲရတဲ့ လူကို လွယ်လွယ်ဖျက်ပစ်လို့ရမလား အခုလိုရှောင်နေရုံနဲ့ ပြီးရောလား ဘယ်သူပဲ ပေါ်လာပါစေ...ကျွန်မသည်သာ ရှင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်ပါ "

" ဘာလဲ...မင်း စောင့်တာ ယောကျာ်းတကားနဲ့အိပ်ပြီးလား ဉီးရန်နိုင်ကို ငှဲ့ပြီး အဲ့ကိစ္စနဲ့ စောက်ရှက်မခွဲတာပဲ ကျေးဇူးတင် ငါမသိဘူးမထင်နဲ့ မသိချင်လို့ လျစ်လျူရှုထားတာ စုံစမ်းထားတယ်လို့လဲတွေးမနေနဲ့ ဒီအသိုင်းဝိုင်းမှာ မင်းကငါ့မိတ်ဆွေတွေနဲ့တောင် အိပ်ဖူးတာပဲ ငါမသိစရာလား "

သရဖီရဲ့ နောက်ကွယ်က အပျော်ပါးကိစ္စများကို သိနေပြီဖြစ်၍ သူမဗျုဟာကို အနုနည်းဘက်သို့ ပြောင်းလွှဲလိုက်သည်။ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အောင်စစ်မှူးပေါင်ပေါ်သို့ အတင်းတတ်ထိုင်ရင်း မိန်းမမာယာ လက်နက်ပြင်ကာ စတင် ထောင်ချောက်ဆင်တော့သည်။သို့သော် အောင်စစ်မှူး၏ စက်ဆုပ်ရွှံရှာနေသော အကြည့်ကတော့ ပြောင်းမသွားချေ။သရဖီကတော့ မျက်နှာပြောင်တိုက်ရမယ်ဆိုတောင် သူမရဲ့ နေရာမလွတ်ဖို့ကိုသာ အဓိက ဖြစ်နေသည်။

" ကိုယ်ရယ်...သရဖီက လုပ်ငန်းတိုးချဲ့အရပါ "

" ဟုတ်တာပေါ့ မင်းရဲ့ ဖာသာသာ လုပ်ငန်းတိုးချဲ့နည်းလေ"

" ကိုယ်သဝန်တို နေတာမလား "

" ရွံ ့ဖို့ကောင်းလိုက်တာ ငါတွန်းမချခင် ကိုယ်ပေါ်ကနေဆင်းလိုက်တော့ "

" ဟင့်အင်း နှုတ်ကငြင်းနေရင်တောင် လူကတော့မဟုတ်လောက်ဘူး သရဖီ အရိုင်းဆန်ဆန် စမ်းသပ်ပြရမလား "

" မသေချင်ရင် အခုဆင်းတော့ "

သူမခါးကို သေနတ်ထောက်ထားသောလဲ သရဖီကတော့ ကြောက်ပုံမပေါ်။ကိုယ်ကို အတင်းတိုးကာ အောင်စစ်မှူး နှုတ်ခမ်းဆီကိုသာ အာရုံစိုက်နေသည်။

" အဲ့..အဲ့..တာ ဘာလုပ်..နေကြ..တာလဲ "

အသံလာရာဘက်ကို ကြည့်ရင်း အောင်စစ်မှူး သေခြင်းတရားကို တွေ့လိုက်ရသည့်အတိုင်း စီးဆင်းနေသော သွေးများပင် ရပ်တန့်သွားသည်။သရဖီကတော့ အံြ သခြင်း လုံးဝမရှိ။လက်ကို ကျစ်နေအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း မျက်စိရှေ့တွင်ကနေသော ပြဇာတ်တွင် မထင်ထားသော ပွဲကြည့်ပရိတ်သတ်တစ်ဉီးကတော့ ခေါင်းထဲတွင် ဘာကိုမှမတွေးတောနိုင်တော့ပြီ......။

Episode 23 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။

🙏🙏🙏

#Zawgyi

လူတစ္ေယာက္ကို စိတ္ဝင္စားသေဘာၾကရတာ ဘယ္လိုလဲေတာ့မသိေပမဲ့ ငါကို အခါခါပစ္ခ်ထားခဲ့တဲ့ မင္းရဲ႕အေၾကာင္းကို အရမ္းသိခ်င္တယ္။ငါနဲ႕ ပတ္သတ္ခ်င္တဲ့ မိန္းမထဲမွာမပါတဲ့ မင္းကိုမွေပါ့ ။

မဟာကေတာ့ မုေျပာလိုက္တဲ့ ဆိုင္ကို လိုင္းေပၚတြင္ရွာ႐ုံသာမကပဲ လူကိုယ္တိုင္ဆိုင္ေရွ႕တြင္ ေခါက္တုန့္ေခါက္ျပန္ေလွ်ာက္ေနမိသည္။ဒါဒါဆီမွ လူေပၚေက်ာ့ဆိုသည့္နာမည္ကို ၾကားတိုင္းရွက္မိသည့္မို႔ ဒီတခါ Business cardေလးပါ ယူလာလ်က္။ဆိုင္ထဲသို႔ ၾကည့္ရင္း ခဏၾကာေတာ့ ေကာင္တာမွ ထြက္ကာ ကေလးတစ္ေယာက္အား ပုံဆြဲကူးရင္ ပါးလႊာတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးႏွင့္ၿပဳံးျပေနေသာ အၿပဳံးပိုင္ရွင္ ဒါဒါေၾကာင့္ မဟာပါ ေငးရင္းၿပဳံးမိေတာ့၏ ။မွန္ျပတင္းေပါက္ကေန ေရာင္စုံခဲတံေလးကိုင္၍ နားေနာက္ ဆံပင္ေလးသိမ္းကာ ေရးဆြဲေနေသာသူမွာ သူေတြ႕ဖူးေနက် ေရခဲတုံးပိုက္ထားသည့္ ဒါဒါႏွင့္ပင္မတူ။တျခားလူေတြေပၚ ႐ုပ္တည္ေနေသာသူမဆီမွ အၿပဳံးကိုျမင္ရရန္ ကေလးတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ခ်င္လာသည္။ေငးေနေသာ မဟာအား ႐ုတ္တရက္ ဝင္တိုက္ၿပီး ဆိုင္ထဲဝင္သြားသည့္ အမ်ိဳးသမီးေၾကာင့္ စိတ္ေတာ္နည္းနည္း စနိုးစေနာင့္ ျဖစ္သြားသည္။

" သုတေလးက...ေရေဆး နဲ႕ေတာင္ ေသခ်ာဆြဲတတ္ေနၿပီပဲ"

" အဲ့တာ မမသြဲ႕ဒါ သင္ေပးထားလို႔ေလ "

" သုတ..!!! မင္း English က်ဳရွင္မသြားပဲ ဒီဆိုင္မွာ အေရးမပါတာေတြ လာဆြဲေနတယ္ေပါ့.. ဒီမွာၾကည့္စမ္း မင္းကဲ့ အမွတ္စာရင္းေတြကို "

" ဒီက အစ္မက သုတေလး အေမလား "

" အဲ့ေတာ့ "

" ကေလးတစ္ေယာက္ကို ပတ္ဝန္းက်င္မွာဆူေျငာင့္တာက စိ္ထိခိုက္မႈ ဘယ္ေလာက္ျဖစ္ေစလဲဆိုတာ သိရဲ႕လား အထူးသျဖင့္ သားေယာ္က်ားေလးေတြေပါ့ "

" အခုမွပဲ ေတြ႕ေတာ့တယ္ ငါသားကို ဖ်က္စီးေနတဲ့ တရားခံကို... သုံးစားမရတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာျဖစ္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္းကို ရိုက္သြင္းတာမင္းမလား "

" လူတစ္ေယာက္ ရည္မွန္းခ်က္ကို သုံးစားရတယ္မရဘူးလို႔ တိုင္းတာပိုင္ခြင့္မရွိဘူး "

" ေအာင္မာ! !! စာပြဲထိုးအဆင့္ကမ်ား ပညာရွိစကားထြက္လို႔ "

" အလုပ္တိုင္းက သူတန္ဖိုးနဲ႕သူရွိတယ္...ဘာမွမလုပ္ပဲ ခင္ပြန္းသည္ရဲ႕ လုပ္စာကို ကိုယ္ေပၚေ႐ႊအျပည့္တင္ၿပီး သားသမီးကို ေသခ်ာမပ်ိဳးေထာင္နိုင္ပဲ မိခင္တာဝန္ယူထားတဲ့ လူေတြထက္ေတာ့ သာတယ္ "

" ေကာင္မ ညည္းကမ်ား "

အရွိုက္ကိုထိသြားသည့္ ထိုအမ်ိဳးသမီးကေတာ့ လက္ကို ေဝှ့ယမ်းကာ ေဒါသဂုဏ္ေမာက္ျပေတာ့သည္။ကဗည္းေထာင္ေနေသာ ေႁမြထက္ ေသြးေအးေသာေႁမြတို႔က ပိုအဆိပ္ျပင္းသကဲ့သို႔ သူမေရွ႕တြင္ ပါးေပၚလာတင္ေတာ့မည္လက္အား တုန္လႈပ္မႈအလ်င္းမရွိပဲ ဒါဒါကေတာ့ ထိုအမ်ိဳးသမီးရဲ႕ မ်က္လုံးကိုသာ စူးစိုက္ၾကည့္ေန၏ ။ျဖစ္တဲ့လူထက္ ေဘးကလူကပို၍ပင် စိုးရိမ္ကာ မဟာအလ်င္အျမန္ဆိုင္ထဲ ေျပးဝင္သြားသည္။

' ျဖန္း ' ဆိုေသာ ရိုက္သံသာ ၾကားလိုက္ရေပမဲ့ သူမရဲ႕ပါးျပင္ကေတာ့ ထိေတြမႈကို မခံစားလိုက္ရ။သူမရဲ႕ေရွ႕တြင္ မားမားမတ္မတ္ရပ္ခါ ကာေပးထားေသာ ေက်ာျပင္တစ္ခုေၾကာင့္ ဒါဒါပင္ ေျခတလွမ္းေနာက္ဆုတ္မိသည္။ဆိုင္မွာအၿမဲမေနတဲ့ ဒါဒါရဲ႕ဆိုင္ပိုင္ရွင္ေတာင္ ထိုျမင္ကြင္းေၾကာင့္

ေျပာစရာစကားမရွိ။ဆိုင္ပိုင္ရွင္မွာ Gay တစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာလဲ သူစဖြင့္ထဲက ဒါဒါကို လက္သက္ေမြးထားတာေၾကာင့္ သူမနဲ႕အၿမဲ လႊဲထားေနက်ျဖစ္သည္။တျခားဝန္ထမ္းေတြထက္ ဒါဒါကို ပိုခ်စ္ၿပီး သူမကိုထိပါက ဝယ္သူေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္ျပန္ရန္ေတြ႕ေတာ့သည္။

" ငါဆိုင္မွာဘာလို႔...လာေသာင္းက်န္းေနတာလဲ သမီးဒါဒါ အဲ့အစစ္မကို ေမာင္းထုတ္လိုက္ ၿပီးရင္ ဒီသူငယ္ေလးကို ေဆးလိမ္းေပးလိုက္ပါအုံး "

" သုတလား...ေမေမနဲ႕ဘအိမ္ျပန္မယ္ "

" အဲ့တာမို႔ မာမီ သမီးကို ေျပာပါတယ္ ကေလးတိုင္းကို သိပ္ဂ႐ုမစိုက္ပါနဲ႕လို႔... ဒါနဲ႕ ဒီသူငယ္ေလးက သမီးနံပါတ္ျပားေလးလား "

" မ..မဟုတ္ "

" ကြၽန္ေတာ္က မဟာပါ မုရဲ႕ သူငယ္...ခ်င္းပါ "

" Ohm! !! မာမီသေဘာေပါက္ၿပီ ၾကည့္ပါအုံး ပါးႏုႏုေလးရဲေနတာပဲ သမီး အလုပ္ဆင္းေတာ့ "

" မာမီရယ္...ညေနေစာင္းပဲ ရွိေသးတာကို "

ႏွစ္ဉီးၾကားထဲက အလုပ္ခြင္ဆက္ဆံေရးထက္ပိုတာမို႔ မာမီနဲ႕ သမီးလို႔သာ ေခၚေဝၚၾကသည္။ပါးတျခမ္းလုံး ရဲပေလာင္းခတ္ေနေသာလည္း မဟာကေတာ့ ပါးခ်ိဳင့္ႀကီးခြက္ေအာင္ၿပဳံးရင္း ဆုရလိုက္သလို။ဆိုင္ပိုင္ရွင္ႀကီးကလည္း မဟာအၾကည့္ကို သိတာမို႔ ဒါဒါႏွင့္ ေကာင္းေကာင္း ေလှာ်ပေးတော့သည်။အဆင်းကို ဘီးတပ္ေပးလိုက္ေသာ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ႀကီးေၾကာင့္ ဒါဒါ မဟာနဲ႕ လိုက္ခဲ့ရေတာ့သည္။ ကိုယ္အစားပါးရိုက္ခံၿပီးေတာင္ ကူညီထားတဲ့အတြက္ သူမသိပ္မျငင္းေတာ့။ရႈပ္ေပြတဲ့ လူေပမဲ့ ယုတ္မာၿပီး အက်င့္ပ်က္တဲ့စိတ္ မရွိတာကိုေတာ့ ဒါဒါ လက္ခံသည္။

သူမေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္လာတဲ့ မဟာရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး အျပစ္မကင္းျဖစ္ကာ ေဆးဆိုင္ထဲဝင္သြားလိုက္သည္။အေရာင္က် လိမ္းေဆးတစ္ဘူးဝယ္ၿပီး ဆိုင္ေရွ႕ခုံတန္းမွာ ထိုင္ခိုင္းလိုက္သည္။

" ဒီမွာ...လာထိုင္ၿပီး ဒါလိမ္းလိုက္ "

" ျမင္မွ မျမင္ရတာ "

" ေရာ့ မွန္နဲ႕ ၾကည့္လိမ္း "

" ကိုယ့္အေပၚကေလးေလာက္ေတာင္ မၾကင္နာဘူး သူမ်ားက ပါးေတာင္ႀကိမ္းစပ္ေအာင္ အရိုက္ခံလိုက္ရာတာကို "

" ေပး..ေပး ေတာ္ေတာ္ စကားမ်ားတဲ့လူ "

မဟာမွာ ရင့္မာေသာ ေယာက်ာ္းသားတစ္ေယာက္ေပမဲ့ အသားရည္ႏႈးညံမွကေတာ့ မိ္နးကေလးမ်ားပင္ ျ သခ်ရေလာက္၏ ။သူမ ေဆးလိမ္းေပးတာကို မ်က္လုံးေပါက္ပိတ္၍ သြား32ေခ်ာင္း ေပၚေအာင္ရီေနသည္မို႔ ဒါဒါ မ်က္ေစာင္းတခ်က္ထိုးၾကည့္လိုက္သည္။

" က်စ္! !! အားလား စပ္လိုက္တာ "

" ရလား...ဖူး ဖူး.. ဖူး "

စိုးရိမ္ေရာင္သန္းေနေသာ မ်က္ဝန္းတို႔ျဖင့္ အနားသို႔တိုးလာေသာ ႏႈတ္ဖ်ားမွ ေလထုႏြေးေလးေၾကာင့္ မဟာရဲ႕ ပါးျပင္ေနာက္တဖက္ပါ အနီေရာင္ေျပာင္းသြား၏ ။မိန္းမမ်ားႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံေနခ်ိန္ေတာင္ ရွက္ေသြးမျဖာခဲ့သူမွာ အခုေတာ့ အခ်စ္ရႈးေလးတစ္ေယာက္ပမာ။

" ဘာလာလုပ္တာလဲ ဆိုင္ကို "

" Coffee လာေသာက္တာ "

" ညံလိုက္တာ "

ဒါဒါ ေလွာင္ၿပဳံးေလးၿပဳံး၍ မဟာမ်က္လုံးကို အၾကည့္ခ်င္းဆုံကာ ေျပာလိုက္ေခ်သည္။မဟာလည္း သူခိုးလူမိသလိုပင္။

" ဘာ...ဘာကိုေျပာခ်င္.. တာ..တာလဲ "

" လိမ္တာေလ မလိမ္ဘူးဆိုရင္ ကေလးဉီးစားေပး ဖြင့္ထားတဲ့ Kid' cafe ကို ဘာလို႔လဲ မဟုတ္မလြဲေရာ ရွင္ဒီတခါ ကေလးေတြကို ခ်ိန္ေနတာလား "

" မဟုတ္ပါဘူး! !!! ရည္းစားမ်ားေပမဲ့ မုဒိန္းေကာင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး "

" Aww ဟုတ္လား ဘယ္သူေျပာလိုက္တာလဲ ဒီမွာ ကြၽန္မအလုပ္လုပ္တာကို "

" ေဒၚေလး ဘာလဲ... လူကိုအမႈသည္လို စစ္ေမးေနတာလား"

" ရွင္ကလဲ ေျဖေနတာပဲေလ "

" သက္သက္ညစ္တာ "

ေဒၚေလးဆိုတာနဲ႕ ဒါဒါ သေဘာေပါက္သည္။ မဟာကို သတင္းျဖန့္လိုက္သူမွာ သူ႕ဉီးေလးရည္းစား မုဆိုတာကို ။သူမ သက္ျပင္းေလး တခ်က္ခ်ၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က သစ္ပင္ႀကီးကို ေငးၾကည္ရင္း မဟာကို စကားတခ်ိဳ႕ ေျပာလိုက္သည္။

" ရွင္သိလား...ရွင္ဘယ္ေလာက္ ကံေကာင္းလဲဆိုတာ ဘဝကို ေရွ႕ဆက္သြားလို႔ရတယ္ ေနာက္ျပန္ၾကည့္စရာလဲမလိုဘူး အဲ့လိုဘဝလည္း ျပည္စုံတာ မဟုတ္မွန္းသိေပမဲ့ အားက်မိတယ္ "

" ပန္းခ်ီဆရာမ ျဖစ္ခ်င္တာမလား သြဲ႕ဒါက ကေလးေတြနဲ႕ ပုံဆြဲရတာကို ႀကိဳက္ၿပီး ေဆးေရာင္ေတြျမင္ရင္ စိတ္လႈပ္ရွားတယ္မလား "

သူမ ႏႈတ္ကမေျပာပဲ သိလာတဲ့ အေၾကာင္းရာေၾကာင့္ ဒါဒါ ႐ႊန္းလက္ေသာ မ်က္လုံးအသြင္သို႔ေျပာင္းလဲခဲ့သည္။မဟာကေတာ့ သူမကို မ်က္ခုံးေလးပင့္ျပေနလ်က္။

" မထင္ရဘူးမလား ေရွ႕ေနက ပန္းခ်ီဆရာမျဖစ္ခ်င္တာ "

" သေဘာက်မိတယ္ သြဲ႕ဒါကို တျခားမိန္းကေလးေတြလို သေဘာက်တာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲနဲ႕... သိလဲသိခ်င္မိတယ္ ဘယ္လို မိန္းကေလးလဲဆိုတာ "

" ကြၽန္မကို...သေဘာက်တာထပ္မပိုဖို႔ ေတာင္းဆိုပါရေစ ၿပီးေတာ့ ေက်းဇူးလဲတင္ပါတယ္ ကိုမဟာေရ "

ဒါဒါ သူမပါးေလးကို လက္ျဖင့္တို႔ျပၿပီး ပါးရိုက္ခံေပးလို႔ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာ၍ ထိုေနရာမွာပင္ မဟာကို ထားခဲ့လိုက္သည္။ပ်ံလြင့္ေနေသာ သစ္႐ြက္ေလးေတြနဲ႕ အတူ ေနာက္ဆုံးေမွ်ာ္လင့္မိေသာ ကေလးေတြကို ၿပဳံးျပသည့္ အၿပဳံးအား မဟာရရွိခဲ့သည္။

မုႏွင့္ စိုင္းေဝကေတာ့ Design Studio ခန္းတြင္ ေန႕ညကုန္ဆုံးရင္း အလုပ္ေတြရႈပ္ေနၾကသည္။ေက်ာင္းအတြက္ Formတင္ရန္ ဝတ္စုံတစ္စုံပါနမူနာ ျပရမည့္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ျပင္ဆင္ရင္း ဉီးနဲ႕မေတြ႕ရသည္မွာ ႏွစ္ပတ္ေတာင္ရွိၿပီ။ႏွစ္ပတ္လုံး ဉီးကေတာ့ ပန္းၿခံက တားေရာ့ဆရာမႀကီး ေျပာသည္ကိုသာ စိတ္စြဲ၍ မုကို စိတ္မခ်ေခ်။မုလည္း ေတြ႕ခ်င္စိတ္ေၾကာင့္ ႀကိဳးစားလုပ္ရင္း ေနာက္ဆုံးေတာ့ ထုပ္ပိုးၿပီးသည္အထိ ၿပီးဆုံးသြားသည္။လက္ေတြ ေပါက္ၿပဲပီး အသားမာေတြ တတ္ေနေပမဲ့ မုလုံးဝမနာပါ။ဝတ္စုံခ်ဳပ္ေနစဥ္တေလ်ာက္လုံး ဉီးအေၾကာင္းေတြးေနၿပီး စိတ္ႏွစ္ထားသည္မို႔ အေကာင္းဆုံးျဖစ္မယ္လို႔လဲ ယုံၾကည္ထားသည္။

" ေနာက္ဆုံးေတာ့... ငါလုပ္နိုင္ခဲ့ၿပီ "

" ငါဒါကို Krisဆီ လွမ္းပို႔ၿပီး တင္ခိုင္းလိုက္မယ္ result ကေတာ့ သုံးလေလာက္ေစာင့္ကမယ္ Emailကေနစာေရာက္မယ္ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းအပ္ဖို႔ စာ႐ြက္စာတမ္းေတြပါ ပို႔လိမ့္မယ္ "

" နင္နဲ႕ အန္တီျမင့္ကို ေက်းဇူးတင္ရမယ္ ငါလိုခ်င္တဲ့ ရက္ထည္ကို အျမန္ရက္ေပးလို႔ "

အန္တီျမင့္ကေတာ့ စိုင္းေဝရဲ႕ အေဒၚျဖစ္ၿပီး အင္းထဲတြင္ ရက္ကန္း႐ုံႏွင့္ ေငြထည္ဆိုင္ပိုင္သူ ျဖစ္သည္။အပ်ိဳႀကီးျဖစ္တာေၾကာင့္ မုႏွင့္စိုင္းေဝကို သားသမီးလိုပင္ ။အခုလဲ မုဝတ္စုံအတြက္ ဇာမဏီပုံၾကာရက္ထည္ကို အျမန္ရက္ေပးလိုက္သည္။

" ငါနင့္ကို ေမးပါအုံးမယ္ ဘာလို႔ အမ်ိဳးသားဝတ္စုံတင္တာလဲ "

" Fashion ဆိုတာ က်ားမမခြဲထားဘူး ဒါနဲ႕ ငါဝတ္စုံကို နင္အျမင္ေျပာၾကည့္ပါလား "

" မဆိုးပါဘူး... pattern ခ်ထားတာေရာ cuttingပိုင္းေရာ အေသးစိတ္တယ္ ေနာက်ကျောပိုင်းကို ဇာမဏီငွက္ပုံ အျပည့္ထားထားတဲ့ ideaက ေတာ္ေတာ္မိုက္တယ္ နင္ဘယ္လို စဥ္းစားမိတာလဲ "

" အဲ့တာ...အဲ့တာကေလ..ဉီးႏွောက္ထဲကေပါ့ဟ "

မုစဥ္းစားရင္း နား႐ြက္ေတြ နီလာသည္။သူမနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ ပထမဆုံးညတုန္းက ေက်ာျပည့္ထိုးထားေသာ Tattooကို ျမင္ၿပီး idea ရလာတာျဖစ္သည္။

" ဟဲ့...နင္ငါကို တစ္ခုခုေကြၽးသင့္တယ္ေနာ္ "

" ဘာစားမလဲေျပာ "

" Hotpot သြားစားမယ္ "

" အခုဆိုရင္ေတာ့ Cancel ပါ "

" Why? "

" ငါသြားစရာရွိတယ္ "

" ဘယ္ကိုလဲ နင္ဘဲႀကီးဆီကိုလား "

" ေသခ်ာတာေပါ့ "

မု အရမ္းေတြ႕ခ်င္ေနၿပီမို႔ ဉီးကို ႀကိဳအသိမေပးပဲ သြားရန္စီစဥ္လိုက္သည္။စိုင္းေဝလည္း ရင္နာရေပမဲ့ ဘာမွမသိပဲ အခုလို ပုံမုန္တိုင္းစကားေတြေျပာရင္း ရင္းႏွီးမႈ မပ်က္သြားတာႏွင့္သာ ေျဖသိမ့္ေနရ၏ ။သို႔ေသာ္ မုတို႔ အခ်စ္ေရး နည္းနည္းပဲ ျဖစ္ျဖစ္ယိုယြင္းလာပါက သူမုကို အခ်ိန္မေ႐ြးျပန္ယူရန္ အသင့္။မုကေတာ့ စိုင္းေစရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကို တစိုးတစိေလးေတာင္မခံစားမိ။

႐ုံးခန္းရဲ႕ခုံေပၚတြင္ မည္သူမွ်ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္း မရွိေသာ ဧည့္သည့္ေၾကာင့္ ေအာင္စစ္မႉးကေတာ့ ျပႆနာႏွင့္ တိုက်ပွဲဝင်နေရသည်။ပဲွဲပြီထဲက သရဖီရဲ႕ ဘုံရန္သူမွာ မုျဖစ္လာၿပီး ေအာင္စစ္မႉးကို ေတြ႕ရန္အႀကိမ္ႀကိမ္ခ်ိန္းဆိုေသာလည္း မေရာက္လာခဲ့။ရင္ထဲမွ အစိုင္ခဲမွာ ပိုမိုႀကီးထြားကာ တခါမွ မလာဖူးသည့္ Company ကိုပင္ ေရာက္ခ်လာသည္။ဝင္မလာရန္ တားၾကသည့္ၾကားက သူမကေတာ့ ကေလးသာသာ မိန္းကေလးကို ရႈံးခဲ့သည့္မို႔ လုံးဝလက္ခံနိုင္ေခ်။႐ုံးခန္းထဲထိ ေသာင္းက်န္း၍ ေရာက္လာခဲ့သည္။

" ဘာသေဘာလဲ... ဘာေၾကာင့္ သရဖီေပၚအဲ့လိုလုပ္ကတာလဲ ဆယ္ႏွစ္လုံးေစာင့္ခဲရတဲ့ လူကို လြယ္လြယ္ဖ်က္ပစ္လို႔ရမလား အခုလိုေရွာင္ေန႐ုံနဲ႕ ၿပီးေရာလား ဘယ္သူပဲ ေပၚလာပါေစ...ကြၽန္မသည္သာ ရွင္ရဲ႕ ပိုင္ရွင္ပါ "

" ဘာလဲ...မင္း ေစာင့္တာ ေယာက်ာ္းတကားနဲ႕အိပ္ၿပီးလား ဉီးရန္နိုင္ကို ငွဲ႕ၿပီး အဲ့ကိစၥနဲ႕ ေစာက္ရွက္မခြဲတာပဲ ေက်းဇူးတင္ ငါမသိဘူးမထင္နဲ႕ မသိခ်င္လို႔ လ်စ္လ်ဴရႈထားတာ စုံစမ္းထားတယ္လို႔လဲေတြးမေနနဲ႕ ဒီအသိုင္းဝိုင္းမွာ မင္းကငါ့မိတ္ေဆြေတြနဲ႕ေတာင္ အိပ္ဖူးတာပဲ ငါမသိစရာလား "