ညက မုရင်ခွင် ငွေ့ငွေ့လေးထဲတွင် အိပ်ရသည်မှာမို့ ပြတင်းပေါက်မှ တဆင့် ဖြတ်သန်းလာသော နေရောင်ခြည်များကပင် နိုးယူရသည်အထိ အိပ်မောကြခဲ့သည်။နိုးနိုးချင်း တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေသည့် ခံစားမှုကြောင့် စောင်အောက်ဖယ်ကြည့်တော့မလည်း မရှိချေ။စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက တောမီးရှို့လျှင်တောင်ရလောက်သည့် အပူရှိန်ဖြစ်နေခဲ့သည်။အပေါ်ဝတ်တောင် မဝတ်နိုင်တော့ပဲ အိမ်အောက်ထပ်ဆီ ကမန်းကတန်းပြေးဆင်းသွားလိုက်သည်။တအိမ်လုံး တိတ်ဆိတ်မှုများက နေရာအပြည့်ယူထားသည်မို့ မုနာမည်ကိုသာ ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်နေမိ၏ ။

" မုရေ....မု...မုဒြာ..."

" မုရှိပါတယ် ဉီးရဲ့ "

အသံလာရာ ထမင်းစာခန်းထဲ​ကည့်လိုက်တော့မှ မီးဖိုနားတွင် ဟင်းခတ်ဇွန်းလေးနှင့် ခေါင်းလေးကုတ်ကာ မျက်တောင်လေးပုတ်ခတ် ပုတ်ခတ်လုပ်ပြီး ကြည့်နေသော မုကို မြင်လိုက်ရမှ နေကိုးစင်းလို တောင်လောင်နေသော အပူမီးများ ငြိမ်းအေးသွားခဲ့သည်။သူမဆီသို့ ခြေလှမ်းကျယ်များဖြင့် ခပ်သွတ်သွတ်သွားပြီး ရင်ခွင်ထဲ သိမ်းဖက်လိုက်တော့မှ ပိန်ကပ်ကပ်မုမှာ ကျုပင်လေးလိုပင် ယိမ်းနွဲ့ကာပါသွားတော့သည်။သူမရဲ့ ရင်ဘတ်နှင့် နေရာလပ်မရှိအောင်ဖက်ထားပြီး ပခုံးနှင့်ခါးလေးကိုလည်း အတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြောင့် မု အောင်စစ်မှူးရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုအရိပ်ယောင်တွေကို ခံစားမိသည်။အောင်စစ်မှူးသည် အခြားနေရာများတွင် ယုတ်မာရက်စက်သောလည်း မုနဲ့ ပတ်သတ်ရင်တော့ ဖန်သားမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ ထိခိုက်လွယ်လှသည်။

" ခဏလောက် လွတ်ပေးပါအုံး "

" မုက ဘာလို့ အရင်ထသွားတာလဲ နိုးနိုးချင်း လူကို စိတ်ပူအောင် "

" သိပါတယ်....မု မနက်စာပြင်ပေးနေတာပါ နွားနို့နဲ့ ဆန်ပဲတွေ့လို နို့ဆန်ပြုတ်ချက်ထားတယ် အီကာကွေလည်းမှာထားတာ ခဏနေလာပို့လိမ့်မယ် "

" မှာစားလို့ရတာကို "

" အမယ်လေး.... ဉီးရယ် ပြောတတ်တယ်နော် အမြဲမှာစားတာက ပိုက်ဆံကုန်တယ်လေ ရှိတာနဲ့ ကောင်းအောင်ချက်စားလို့ရတာကို သဘောပေါက်လား "

" ဟုတ်ပါပြီ....အိမ်ရှင်မလေးရယ် ကိုယ်ရှာသမျှ ပိုက်ဆံတွေကို မုကြိုက်သလို စီမံနိုင်ပါတယ်ဗျာ "

" အဖားကောင်းလို့ အထောင်းသက်သာသွားတယ်မှတ်... အခုတော့ မျက်နှာသွားသစ်တော့ "

" ဟုတ်ကဲ့ပါ...ဒါနဲ့ မုဒီနေ့ ဘာလုပ်ဖို့ planတွေရှိလဲ "

" အွန်း...မနက်ပိုင်း သင်တန်းတချိန်တတ်ပြီး ညနေပိုင်းမှာ Book store ကိုသွားပြီး စာအုပ်ဝယ်မယ် အဲ့တာပြီးရင်တော့ အိမ်ပြန်မယ် ဒါပဲလုပ်စရာရှိတယ်... ဘာလို့လဲ "

်" ကိုယ်...ဒီနေ့ မုစိတ်တိုင်းကျ Dateလုပ်မယ်လို့ ပြောရင်း ဘယ်လိုလဲ "

" Really... !!!! သချောပေါက် planတွေ အားလုံးပြောင်းပစ်မှာပေါ့ သင်တန်းကလဲ မု အမြဲအတန်းမှန်ခဲ့တော့ ကိစ္စမရှိဘူး...ဒီနေ့က ပိတ်ရက်ဆိုတော့ လည်ချင်တာတွေများလို့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ.."

မုကတော့ အောင်စစ်မှူးနှင့် လျှောက်လည်ရမည်ကို တွေးရင် ခုန်ပေါက်မြူးထူးနေတော့သည်။

" အဲ့တာဆို...ကိုယ် မုအတွက် အဝတ်စားတွေ ကိုလင်းကို ဝယ်လာခိုင်းလိုက်မယ် သွားပြန်မယူနဲ့တော့"

" သွားပြန်ယူရင်လဲ ဟိုသုံးကောင်ရန်က ကြောက်ရသေးတယ်...တော်လိုက်တဲ့ ငါရဲ့ Daddy ပေါက်စလေး လာပါအုံး အနားကို ဆုပေးချင်လို့ "

အစထဲက အခွင့်ရေးကို စောင့်နေသည့် မြေခွေးအိုကြီးလို့ တခြမ်းမဲ့ ရိသဲသဲပြုံးပြီး မုကို အနီးရှိ နံရံသို့ ကပ်မြှောက်လိုက်သည်။မုရဲ့ သဘာဝအတိုင်းစိုအိနေသော နှုတ်ဖျားလေးအား ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်၏ ။မုကလည်း သူရဲ့ မတော်တရော Shirtအင်ကျီကြီးကို ဝတ်ထားသည်မို့ လည်ပင်အနည်းငယ် ဟိုက်နေသည်။အဖြူရောင် ပါးပါးလွှာလွှာလေးအောက်က သူမရဲ့ ရင်ညွှန့်လေးကိုလည်း ဗလာနတ်ထိမြင်နေရသည်။မြင်ရတိုင်း မစားပဲမနေနိုင်တာကြောင့် အင်ကျီပေါ်မှ သူမရဲ့ ရင်နုနုလေးကို စုပ်ကိုက်လိုက်ပြီး ခါးအောက်ပိုင်းအား သူမ ပေါင်တံလေးကြားထဲတိုးဝင်လိုက်သည်။မုလည်း တစ်ညလုံး ကားထားရသည့် ပေါင်တံများမှာ အခုထိတိုင် ထုံကျဉ်နေတာမို့ အောင်စစ်မှူး နှုတ်ခမ်းအားကိုက်ပြီး ရပ်တန့်ရန် သတိပေးလိုက်သည်။

" မု...ဆုချမယ်ပြောတာ အခုလို မဟုတ်ဘူးလေ အခုတောင် လမ်းမနည်းလျှောက်နေရတာကို မုကို အသေသတ်နေတာလား "

" Sorryပါ မုရယ် ကိုယ်မေ့သွားတာ "

" မေ့သွားတယ်ဆိုတော့...နားရွက်ဆွဲပြီး မှတ်ဉာဏ်ပြန်ခေါ်ပေးမယ်လာ အင်ကျီတွေလဲ ပေကုန်ပြီ "

" ကိုယ်ကို မုဒေါသပြေတဲ့ထိ ဆွဲရတယ်...နားရွတ်ပျက်ထွက်သွားပါစေ "

" တော်ပါ... မုကို ပြန်ချပေးတော့ နို့ဆန်ပြုတ်တွေ အိုးကပ်ကုန်လိမ့်မယ် "

" အဲ့တာဆို မျက်နှာသွားသစ်လိုက်အုံးမယ် "

အောင်စစ်မှူးလည်း မျက်နှာသစ်ရန် ထွက်သွားလိုက်သည်။မုလည်း မနက်စာပြင်နေရင်း ဖုန်း ringtone သံကြောင့် ကြည့်လိုက်တော့ စိုင်းဝေဆီမှ... ။

" Hello... ဝေဝေပြော "

" အေး နင်နဲ့ ကျောင်းကိစ္စ ဆွေးနွေးချင်လို့ တွေရအောင် "

" ငါလား "

" အေးလေ "

" ငါ ဒီနေ့တော့မအားဘူးဟ မနက်ဖြန်မှရောရလား "

" ရပါတယ်...ဒါမဲ့ ငါတို့ တတ်နိုင်သလောက် Form မြန်မြန်တင်နိုင်ရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့ "

" ငါသိပါပြီ နင်က တကူးတကတောင် ကူညီပေးနေတာပဲ Design ပိုင်းတော့ confidenceအပြည့်ပဲ "

" Language ပိုင်းလဲ ကျင့်ထားအုံး ကျောင်းတတ်မှ ခွေးအကြီး လှည်းနင်းသလိုဖြစ်နေမယ် "

" ဝေဝေစုတ်...ငါယူထားတဲ့ မေဂျာကိုရောသိရဲ့လား "

" သိသားပဲ နင်မယုံလို့ပြောတာ "

" ဖုန်းချလိုက်တော့... ငါမအားဘူး "

" ByeBye အရှုးမ မုဒြာ "

ဖုန်းချပြီး လူခေါ်Bellရဲ့ အချက်ပေးသံကြားလို့ မုတံခါးကို ဖွင့်လိုက်တော့ ကိုလင်းက အထုတ်နှစ်ထုပ်ဖြင့်ရပ်နေသည်။ မျက်နှာလည်း သိပ်မကောင်း ခါတိုင်းဆို စက်ရုပ်လို အသက်မပါတဲ့သူက ဒီနေ့တွင် စိတ်အခြေနေသိပ်မကောင်းသိကို ဘေးကလူတွေပင် ရိပ်စားမိသည်။

" ကိုလင်းပါလား "

" ဆရာမှာထားတာတွေလာပို့တာ အိမ်ရှေ့မှာ... မုန်ပို့သမားတွေ့လို့ မုန့်ပါတခါထဲ ယူလာတာ "

" ကျေးဇူးပါ ကိုလင်း "

" ည...ည..က..ဒီမှာ အိပ်တာလား "

" ဟုတ်တယ်လေ ဒါနဲ့ မု နို့ဆန်ပြုတ်လုပ်ထားတယ် ကိုလင်းပါ တခါထဲ စားသွားပါလား "

" မစားတော့ဘူး ကျွန်တော် အလုပ်ရှိသေးလို့ "

" ပိတ်ရက်တောင်လေ "

" ဟုတ်ကဲ့ "

" ကိုလင်းလဲ...လူငယ်ပဲလေ အမြဲအလုပ်ပဲ လုပ်မနေပဲ ဘဝရဲ့ တန်ဖိုးထားရမဲ့လူကို ရှာကြည့်ပါလား "

" ကျွန်တော် တွေ့ပေမဲ့ နောက်ကျသွားပါပြီ "

" ဟမ် "

" ထားလိုက်ပါ...မုဒြာကို စကားတွေ အရမ်းပြောနေမိပြီ မြန်လိုက်အုံးမယ် "

" ဟုတ်ကဲ့ ဂရုစိုက်သွားပါနော် "

တခါတလေ ဉီးတပည့်ကိုလင်းကလည်း ဉီးလိုပဲ ထူးဆန်းလွန်းသည်။မုလည်း အောင်စစ်မှူးနှင့် မနက်စာစားပြီး လျှောက်လည်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ လည်ပင်းပြည့် ခါးတို Crop Topနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီအကျပ်လေးကို ပြင်ဆင်ပေးထားတာကြောင့် မုပင် Fashion အမြင်ရှိသည်ဟု ကောက်ချက်ချမိသည်။ အဝတ်အိတ်ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံး အပြူးသားဖြစ်ခဲ့ရသည်။အကြောင်းမှာ အတွင်းခံကိုက အစ ဆိုဒ်အတိကျဝယ်ထားတာကြောင့်ပင်။

" ဟို...ဟိုလေ..ဉီး ဆိုဒ်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ "

်" တညလုံး ကိုယ်ကိုင်ထားတာပဲ ဆိုဒ်ကမှန်းစရာကို မလိုတော့တာ "

" နှာဘူးကြီး "

မုနဲ့ အောင်စစ်မှူးလည်း ပကာသနများ ယှက်နွယ်ခြင်းမရှိတဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ Dateလေးကို စတင်ခဲ့ကြ၏ ။မုက ရုပ်ရှင်ကြည့်ချင်တယ်ဆိုလို့ ကုန်တိုက်ကို လာခဲ့ကြပေမဲ့ ပွဲစဖို့ တစ်နာရီလောက်လိုသေးတာမို့ မျောက်မလေးက ကလေးပီပီ Game Town ဘက် သွားကစားဖို့အတင်း ပူဆာတော့သည်။ဟိုဟာကစားမယ် ဒီဟာ စကားမယ်ဆိုပြီး လက်ညှိုးတထိုးထိုး လုပ်နေသည်မှာ လူကို ကလေးထိန်းလို့တောင် ခံစားရစေသည်။

" ဉီး...!! "

" ဗျာ "

" မု သေနတ်ပစ်မယ်... အကြွေစေ့ထည့်လိုက် "

" ဟုတ်ပါပြီ မမလေး သဘောအတိုင်း ကျွန်တော်မျိုး လုပ်ပေးပါ့မယ် "

" ဒီလိုပဲ ဖြစ်ကမယ်လေ "

အထပ်ထပ် ပစ်ပေမဲ့ ပေးထားသော ကျည်ပင်ကုန်တော့မည် မုကတော့ တစ်ခုမှမထိ။ စိတ်အလိုမကျကာ မျက်နှာလေးတောင် ဇီးရွက်လောက်ပဲ ကျန်တော့သည်။အောင်စစ်မှူးလဲ သေနတ် ချိန်းထားသော မုရဲ့ လက်ကလေးအား နောက်မှ ဝင်ထိန်းရင်း ပစ်မှတ်ဆီကို ဉီးတည်လိုက်သည်။နောက်မှ နွေးထွေးသော ရင်ခွင်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် မုနားတွေပင် နီရဲလာသည်။

" ဘယ်အရုပ်လိုချင်တာလဲ "

" အမှန်တော့... ဉီးကို အိမ်ခေါ်သွားမို့ "

" ဘယ်လို "

" ဟုတ်တယ် ဉီးနဲ့တူတဲ့ ဟိုထောင့်က အဘိုးကြီးရုပ်လေးကို ခေါ်သွားချင်လို့ "

မျက်ရည်လေး တစမ်းစမ်းဖြင့် နှုတ်ခမ်းလေးထော်ကာ ဆိုးနွဲ့ပြနေသည့် မုရဲ့ ချစ်စရာအပြုမူလေးကြောင့် ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို တချက်ဆွဲနမ်း၍ အားဖြည့်လိုက်သည်။ဘေးနားက အားဆေးလေးကြောင့်လားမသိ ရွေ့လျားနေတဲ့ ပစ်မှတ်အားလုံးကို ကျည်သုံးတောင့်ထဲဖြင့် အနိုင်ပိုင်းလိုက်နိုင်သည်။မုတောင် လက်ခုပ်လေးတီးကာ တအံ့တြ သကြည့်နေမိ၏ ။သာမန်လူတွေတောင် မထိနိုင်သည်ကို တည်ငြမ်စွာ ပစ်ခတ်လိုက်သည်မှာ သေနတ်တွေနှင့်ရင်းနှီးနေသလိုပင်။

" How do this? ဉီးက စနိုက်ပါသမားလားဟမ် ဒါမှမဟုတ်ကြေးစားလူမိုက်လား ပစ်လိုက်တာမိုက်နေရောပဲ "

" ဒီတိုင်း ဝါသနာအရမို့ပါ "

မုရဲ့ ချီးကျုးထောပနာပြုမှုက အောင်စစ်မှူးအား မလုံမလဲဖြစ်စေသည်။သူ သရုပ်မှန်နှင့် ပတ်သတ်သည့် အနီးစပ်ဆုံးစကားတွေကို မု နှုတ်ဖျားက ထွက်ရုံနဲ့ပင် သွေးပျက်ခြောက်ခြားမိသည်။ရိပ်များ ရိပ်မိနေပြီးလား သိများသွားမလား စသည့်သဖြင့် အတွေးတို့ကြောင့် ချွေးများပြန်ကာ အကြောက်တရားကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။

" ဉီး...ဘာဖြစ်တာလဲ ချွေးတွေလဲ ထွက်လို့ပါလား "

" ကိုယ်...ကိုယ်..အဆင်ပြေပါတယ် "

" ဟိုနားက အဘိုးကြီးရုပ်လေးပေးပါ "

" ဒီမှာပါ ခင်ဗျား "

" ကျေးဇူးတင်ပါတယ် "

" ဉီးက အရုပ်ရအောင်လုပ်ပေးတော့ မုကျွမ်းကျင်တဲ့ အရုပ်ကောက်စက်ကနေ အရုပ်ယူပေးမယ် ဘယ်အရုပ်ယူချင်လဲ ပြော...ဉီး... ဉီးအောင်စစ်မှူး ခေါ်နေတယ်လေ ဘာတွေးတွေနေတာလဲ "

" ဟမ်..ဟမ် ဘာမှမတွေးပါဘူး "

" သေချာလား "

" ဟုတ်ကဲ့ "

" ဘယ်ဟာလဲ "

" အဲ့ မျောက်ရှုံးလေး လိုချင်တယ် "

" ရစေရမယ် "

နှာခေါင်းလေးရှုံပြီး ပြုံးနေတဲ့ အပြုံးတို့ကြောင့် ကြောက်စိတ်တွေပျောက်ကာ ထပ်လောဘတတ်မိပြန်သည်။ ဒီကလေးမလေးကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တာ အပြစ်လား။ရွေးချယ်လို့မရတဲ့ ဖြစ်တည်မှုကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းကို စိ်တ်အေးချမ်းသာစွာ ချစ်ခွင့်ရှိမလား။ကိုယ်လို လူမျိုးသာမဟုတ်ရင် မင်းကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရမဲ့ ယောကျာ်းက ဘယ်လောက်တောင်ကံကောင်းလိမ့်မလဲ ။

" တွေ့လား..ရသွားပြီ ဟိုမိန်းမတွေနဲ့ အမြဲကောက်နေကျဆိုတော့ Proအဆင့်ဖြစ်နေပြီ "

" ဟုတ်ပါ့ တော်လိုက်တဲ့ မျောက်မလေး "

" ဟိုလေ...ကိုကြီးကို ခုနထဲက ကြည့်နေတာ သေနတ်ပစ်တာ အရမ်းတော်တာပဲ Ig acc လေးပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးပါလား "

" ဟုတ်တယ် ပေးပါနော် "

စောနထဲက အောင်စစ်မှူးကို ကြည့်ပြီး ပိုင်ရှင်ရှိမှန်းသိရက်နှင့် စနိုက်ကြော်ချင်သော မိန်းကလေးတစ်စုက လက်ရဲဇက်ရဲဖြင့် အတင်းလာရောကျသည်။ဒီတိုင်းငြိမ်ခံနေပါက မုမဟုတ်တာတော့ပြီ။ဗိုက်ကလေးကို ပွတ်၍....

" ကလေးလေးရေ... မင်းအဖေကတော့ စိတ်မချရတော့ဘူး ထင်ပါရဲ့ "

" တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မရယ် တူရီးထင်လို့ "

" ဘယ်ကသာ...အစ်မက သူရဲ့မိန်းမ ကိုယ်ဝန်က သုံးလလေ "

" ဟုတ်တာပေါ့ ကိုယ့်မဟေသီလေးရဲ့ "

ပိုင်ရှင်သာမက မိန်းမပါဖြစ်နေတာမို့ ထိုမိန်ကလေးများလဲ ရှက်ရမ်းရမ်းကာပြေးတော့သည်။မုတို့ နှစ်ယောက်လဲ တယောက်မျက်နှာ တယောက်ကြည့်ကာ ကြိတ်ရယ်ရင်း ရုပ်ရှင်ရုံဘက်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ရုံထဲတွင် အောင်စစ်မှူးစနက်ကြောင့် မည်သူမှမရှိ။တရုံလုံး ငှားထားပြီး သရဲကားမို့ မုလန့်ပြီး ရင်ခွင်ထဲ ဝင်လာပါက အခွင့်ကောင်းယူမည်ဟု တွေးထားချေသည်။သို့သော်....

" မု..မု..လာနေပြီလား အား! !! What the fu**k🤬🤬🤬 ဘယ်လိုဟာကြီးတုန်း "

" Horror ကားကြည့်တာ သရဲလာတာ ဘာဆန်းလို့လဲ "

" သူက အနီးကပ်ကြီးလေ အသံကလဲ အနားမှာရှိသလို့ "

အခြေနေတွေမှာ ပြောင်းပြန်ဖြစ်ကုန်တော့ပြီ။မုက Horror Movie တွေကြိုက်သူမို့ ဘယ်လိုမှမနေပေမဲ့ အောင်စစ်မှူးကတော့ လူတွေသာသတ်တာ သရဲကားဆို သိပ်မကြည့်ဖူး ရုပ်ရှင်ရုံတွင်ကြည့်တော့ အသည်းငယ်သည့် ယုန်သူငယ်လေးလို မုလက်မောင်းကို အတင်းဆုတ်ကာ တစ်ယောက်ထဲ ကမ်ဘာပျက်နေတော့၏ ။

" အား...!!! သွေးတွေနဲ့... မုကိုယ်ကို ကာပေးထားပါ မလာပါနဲ့.. ကိုယ်ကို အဲ့ သရဲမကြီးက အသေသတ်နေတာ "

" ဘာမှမဖြစ်ဘူး...စိတ်လျော့ "

" လုပ်ကြပါအုံး...😱😱😱 ခေါင်မိုးပေါ်မှာ ဘာလို့မီးအမှောင်ချထားလဲ 😭😭😭 "

" ဉီးရေ ကြောက်နေတာသိပေမဲ့ ပေါက်ပေါက်ဆုပ်နဲ့ အအေးကို ထိလို့ကတော့ ထုမှာနော် "

" လူလဲမရှိဘူးဆိုတော့...မု အပေါ်က ဉီးဆောင်လေ "

" ဉီးအောင်စစ်မှူး လူကသာကြောက်နေတာ စိတ်ကမှောင်နိုင်သေးတယ်နော် "

အော်ဟစ် ခုန်ပေါက်ကာ ရုပ်ရှင်ရုံထဲတွင် သောင်းကျန်းခဲ့သည့်မို့ လေကောင်းလေသန့်ရှုရန် ပန်းခြံဘက်လမ်းလျှောက်ထွက်ခဲ့ကြည်သည်။

" ခုနက အရမ်းကြောက်သွားလာ...ဉီး "

" နည်းနည်းပါ ကြောက်တယ်လို့လဲ မဟုတ်ပါဘူး "

ဉီးရှေ့တွင် ခြေစုံရပ်ကာ ခြေဖျားလေးထောက်၍ ဖူးသစ်စ နှုတ်ခမ်းလေးကို ငုံထွေးရှိုက်နမ်းလိုက်တော့ လူမြင်ကွင်းတောင် မရှောင်နိုင်ပဲ အနမ်းနေဖလှယ်မိပြန်တော့သည်။ပြုံးရယ်ကျရင်း လက်ကလေးနှစ်ခုကို ခိုင်မြဲစွာ တွဲရင်း နေဝင်ဆည်းဆာအလှတရားအောက်တွင် ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည်။ဘယ်သူသိနိုင်မလဲ မုတို့ရဲ့ အချစ်တွေကိုပေါ့ ။လျှောက်လာရင်း လမ်းဘေးတစ်နေရာရောက်တော့ တားရော့ကတ်တွေချပြီး အလှူခံခွက်ချထားသော အမျိုးသမီးကြီးကိုတွေ့တော့ မု အိတ်ထဲမှ ပိုက်ဆံထုတ်ပြီး သွားထည့်လိုက်သည်။

" မိန်းကလေး...သတိထားပါ မင်းဆီမှာ သေခြင်းတရားကိုရော ရှင်သန်ခြင်းကိုပါမြင်နေရတယ် "

" ကျွန်မ ဗေဒင်မမေးတော့ပါဘူး ပိုက်ဆံပဲလှူတာပါ"

" ခဏလေး မင်းရဲ့ ကံတရားကို အဲ့လူကပဲ ရွေးချယ်ပေးလိမ့်မယ် သတိထားပါ သူရဲ့ကြီးမားတဲ့ လောဘအင်အားက မင်းအသက်ကိုပါ နှုတ်ယူသွားလိုက်မယ် သေဆုံးချိန်ထိအပြစ်မမြင်ပဲ အချစ်ကြောင့်နဲ့ ရှင်သန်ခြင်းကို မစွန့်လွှတ်လိုက်ပါနဲ့ ကလေး...မင်းကတော့ သူမကို လူလောကမှာ ဆက်ရှိနေချင်တယ်ဆိုရင် လောဘတွေကို လွတ်ချလိုက်ပါ "

အောင်စစ်မှူး သူအားတည့်တည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်တဲ့စကားတွေကြောင့် လက်များ တုန်ရီကာ မုမျက်နှာလေးကိုသာကြည့်နေမိသည်။ငယ်ရွယ်မှုတွေနဲ့ လှပစွာပွင့်လန်းနေသော ပန်းလေးတပွင့်နားသို့ မီးတောက်မီးလျှံတွေရောက်လာပါက မီးနှင့်ပန်းတို့၏ မအပ်စက်သော သဘောတရားအရ မီးကပန်းကို ဝါးမြိုတတ်စမြဲ....။

Episode 22 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

ညက မုရင္ခြင္ ေငြ႕ေငြ႕ေလးထဲတြင္ အိပ္ရသည္မွာမို႔ ျပတင္းေပါက္မွ တဆင့္ ျဖတ္သန္းလာေသာ ေနေရာင္ျခည္မ်ားကပင္ နိုးယူရသည္အထိ အိပ္ေမာၾကခဲ့သည္။နိုးနိုးခ်င္း တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေနသည့္ ခံစားမႈေၾကာင့္ ေစာင္ေအာက္ဖယ္ၾကည့္ေတာ့မလည္း မရွိေခ်။စိုးရိမ္ပူပန္မႈမ်ားက ေတာမီးရွို႔လွ်င္ေတာင္ရေလာက္သည့္ အပူရွိန္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။အေပၚဝတ္ေတာင္ မဝတ္နိုင္ေတာ့ပဲ အိမ္ေအာက္ထပ္ဆီ ကမန္းကတန္းေျပးဆင္းသြားလိုက္သည္။တအိမ္လုံး တိတ္ဆိတ္မႈမ်ားက ေနရာအျပည့္ယူထားသည္မို႔ မုနာမည္ကိုသာ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေခၚေနမိ၏ ။

" မုေရ....မု...မုျဒာ..."

" မုရွိပါတယ္ ဉီးရဲ႕ "

အသံလာရာ ထမင္းစာခန္းထဲၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ မီးဖိုနားတြင္ ဟင္းခတ္ဇြန္းေလးႏွင့္ ေခါင္းေလးကုတ္ကာ မ်က္ေတာင္ေလးပုတ္ခတ္ ပုတ္ခတ္လုပ္ၿပီး ၾကည့္ေနေသာ မုကို ျမင္လိုက္ရမွ ေနကိုးစင္းလို ေတာင္ေလာင္ေနေသာ အပူမီးမ်ား ၿငိမ္းေအးသြားခဲ့သည္။သူမဆီသို႔ ေျခလွမ္းက်ယ္မ်ားျဖင့္ ခပ္သြတ္သြတ္သြားၿပီး ရင္ခြင္ထဲ သိမ္းဖက္လိုက္ေတာ့မွ ပိန္ကပ္ကပ္မုမွာ က်ဳပင္ေလးလိုပင္ ယိမ္းႏြဲ႕ကာပါသြားေတာ့သည္။သူမရဲ႕ ရင္ဘတ္ႏွင့္ ေနရာလပ္မရွိေအာင္ဖက္ထားၿပီး ပခုံးႏွင့္ခါးေလးကိုလည္း အတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေၾကာင့္ မု ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ ဝမ္းနည္းမႈအရိပ္ေယာင္ေတြကို ခံစားမိသည္။ေအာင္စစ္မႉးသည္ အျခားေနရာမ်ားတြင္ ယုတ္မာရက္စက္ေသာလည္း မုနဲ႕ ပတ္သတ္ရင္ေတာ့ ဖန္သားမ်က္ႏွာျပင္ကဲ့သို႔ ထိခိုက္လြယ္လွသည္။

" ခဏေလာက္ လြတ္ေပးပါအုံး "

" မုက ဘာလို႔ အရင္ထသြားတာလဲ နိုးနိုးခ်င္း လူကို စိတ္ပူေအာင္ "

" သိပါတယ္....မု မနက္စာျပင္ေပးေနတာပါ ႏြားနို႔နဲ႕ ဆန္ပဲေတြ႕လို နို႔ဆန္ျပဳတ္ခ်က္ထားတယ္ အီကာေကြလည္းမွာထားတာ ခဏေနလာပို႔လိမ့္မယ္ "

" မွာစားလို႔ရတာကို "

" အမယ္ေလး.... ဉီးရယ္ ေျပာတတ္တယ္ေနာ္ အၿမဲမွာစားတာက ပိုက္ဆံကုန္တယ္ေလ ရွိတာနဲ႕ ေကာင္းေအာင္ခ်က္စားလို႔ရတာကို သေဘာေပါက္လား "

" ဟုတ္ပါၿပီ....အိမ္ရွင္မေလးရယ္ ကိုယ္ရွာသမွ် ပိုက္ဆံေတြကို မုႀကိဳက္သလို စီမံနိုင္ပါတယ္ဗ်ာ "

" အဖားေကာင္းလို႔ အေထာင္းသက္သာသြားတယ္မွတ္... အခုေတာ့ မ်က္ႏွာသြားသစ္ေတာ့ "

" ဟုတ္ကဲ့ပါ...ဒါနဲ႕ မုဒီေန႕ ဘာလုပ္ဖို႔ planေတြရွိလဲ "

" အြန္း...မနက္ပိုင္း သင္တန္းတခ်ိန္တတ္ၿပီး ညေနပိုင္းမွာ Book store ကိုသြားၿပီး စာအုပ္ဝယ္မယ္ အဲ့တာၿပီးရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္မယ္ ဒါပဲလုပ္စရာရွိတယ္... ဘာလို႔လဲ "

္" ကိုယ္...ဒီေန႕ မုစိတ္တိုင္းက် Dateလုပ္မယ္လို႔ ေျပာရင္း ဘယ္လိုလဲ "

" Really... !!!! သေခ်ာေပါက္ planေတြ အားလုံးေျပာင္းပစ္မွာေပါ့ သင္တန္းကလဲ မု အၿမဲအတန္းမွန္ခဲ့ေတာ့ ကိစၥမရွိဘူး...ဒီေန႕က ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ လည္ခ်င္တာေတြမ်ားလို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ.."

မုကေတာ့ ေအာင္စစ္မႉးႏွင့္ ေလွ်ာက္လည္ရမည္ကို ေတြးရင္ ခုန္ေပါက္ျမဴးထူးေနေတာ့သည္။

" အဲ့တာဆို...ကိုယ္ မုအတြက္ အဝတ္စားေတြ ကိုလင္းကို ဝယ္လာခိုင္းလိုက္မယ္ သြားျပန္မယူနဲ႕ေတာ့ "

" သြားျပန္ယူရင္လဲ ဟိုသုံးေကာင္ရန္က ေၾကာက္ရေသးတယ္...ေတာ္လိုက္တဲ့ ငါရဲ႕ Daddy ေပါက်စလေး လာပါအုံး အနားကို ဆုေပးခ်င္လို႔ "

အစထဲက အခြင့္ေရးကို ေစာင့္ေနသည့္ ေျမေခြးအိုႀကီးလို႔ တျခမ္းမဲ့ ရိသဲသဲၿပဳံးၿပီး မုကို အနီးရွိ နံရံသို႔ ကပ္ျမႇောက္လိုက္သည္။မုရဲ႕ သဘာဝအတိုင္းစိုအိေနေသာ ႏႈတ္ဖ်ားေလးအား ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္၏ ။မုကလည္း သူရဲ႕ မေတာ္မေရာ Shirtအင္က်ီႀကီးကို ဝတ္ထားသည္မို႔ လည္ပင္အနည္းငယ္ ဟိုက္ေနသည္။အျဖဴေရာင္ ပါးပါးလႊာလႊာေလးေအာက္က သူမရဲ႕ ရင္ၫႊန့္ေလးကိုလည္း ဗလာနတ္ထိျမင္ေနရသည္။ျမင္ရတိုင္း မစားပဲမေနနိုင္တာေၾကာင့္ အင္က်ီေပၚမွ သူမရဲ႕ ရင္ႏုႏုေလးကို စုပ္ကိုက္လိုက္ၿပီး ခါးေအာက္ပိုင္းအား သူမ ေပါင္တံေလးၾကားထဲတိုးဝင္လိုက္သည္။မုလည္း တစ္ညလုံး ကားထားရသည့္ ေပါင်တံများမှာ အခုထိတိုင္ ထုံက်ဥ္ေနတာမို႔ ေအာင္စစ္မႉး ႏႈတ္ခမ္းအားကိုက္ၿပီး ရပ္တန့္ရန္ သတိေပးလိုက္သည္။

" မု...ဆုခ်မယ္ေျပာတာ အခုလို မဟုတ္ဘူးေလ အခုေတာင္ လမ္းမနည္းေလွ်ာက္ေနရတာကို မုကို အေသသတ္ေနတာလား "

" Sorryပါ မုရယ္ ကိုယ္ေမ့သြားတာ "

" ေမ့သြားတယ္ဆိုေတာ့...နား႐ြက္ဆြဲၿပီး မွတ္ဉာဏ္ျပန္ေခၚေပးမယ္လာ အင္က်ီေတြလဲ ေပကုန္ၿပီ "

" ကိုယ္ကို မုေဒါသေျပတဲ့ထိ ဆြဲရတယ္...နား႐ြတ္ပ်က္ထြက္သြားပါေစ "

" ေတာ္ပါ... မုကို ျပန္ခ်ေပးေတာ့ နို႔ဆန္ျပဳတ္ေတြ အိုးကပ္ကုန္လိမ့္မယ္ "

" အဲ့တာဆို မ်က္ႏွာသြားသစ္လိုက္အုံးမယ္ "

ေအာင္စစ္မႉးလည္း မ်က္ႏွာသစ္ရန္ ထြက္သြားလိုက္သည္။မုလည္း မနက္စာျပင္ေနရင္း ဖုန္း ringtone သံေၾကာင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ စိုင္းေဝဆီမွ... ။

" Hello... ေဝေဝေျပာ "

" ေအး နင္နဲ႕ ေက်ာင္းကိစၥ ေဆြးႏြေးခ်င္လို႔ ေတြရေအာင္ "

" ငါလား "

" ေအးေလ "

" ငါ ဒီေန႕ေတာ့မအားဘူးဟ မနက္ျဖန္မွေရာရလား "

" ရပါတယ္...ဒါမဲ့ ငါတို႔ တတ္နိုင္သေလာက္ Form ျမန္ျမန္တင္နိုင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတာေပါ့ "

" ငါသိပါၿပီ နင္က တကူးတကေတာင္ ကူညီေပးေနတာပဲ Design ပိုင္းေတာ့ confidenceအျပည့္ပဲ "

" Language ပိုင္းလဲ က်င့္ထားအုံး ေက်ာင္းတတ္မွ ေခွးအကြီး လွည္းနင္းသလိုျဖစ္ေနမယ္ "

" ေဝေဝစုတ္...ငါယူထားတဲ့ ေမဂ်ာကိုေရာသိရဲ႕လား "

" သိသားပဲ နင္မယုံလို႔ေျပာတာ "

" ဖုန္းခ်လိဳက္ေတာ့... ငါမအားဘူး "

" ByeBye အရႈးမ မုျဒာ "

ဖုန္းခ်ၿပီး လူေခၚBellရဲ႕ အခ်က္ေပးသံၾကားလို႔ မုတံခါးကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ကိုလင္းက အထုတ္ႏွစ္ထုပ္ျဖင့္ရပ္ေနသည္။ မ်က္ႏွာလည္း သိပ္မေကာင္း ခါတိုင္းဆို စက္႐ုံလို အသက္မပါတဲ့သူက ဒီေန႕တြင္ စိတ္အေျခေနသိပ္မေကာင္းသိကို ေဘးကလူေတြပင္ ရိပ္စားမိသည္။

" ကိုလင္းပါလား "

" ဆရာမွာထားတာေတြလာပို႔တာ အိမ္ေရွ႕မွာ... မုန္ပို႔သမားေတြ႕လို႔ မုန့္ပါတခါထဲ ယူလာတာ "

" ေက်းဇူးပါ ကိုလင္း "

" ည...ည..က..ဒီမွာ အိပ္တာလား "

" ဟုတ္တယ္ေလ ဒါနဲ႕ မု နို႔ဆန္ျပဳတ္လုပ္ထားတယ္ ကိုလင္းပါ တခါထဲ စားသြားပါလား "

" မစားေတာ့ဘူး ကြၽန္ေတာ္ အလုပ္ရွိေသးလို႔ "

" ပိတ္ရက္ေတာင္ေလ "

" ဟုတ္ကဲ့ "

" ကိုလင္းလဲ...လူငယ္ပဲေလ အၿမဲအလုပ္ပဲ လုပ္မေနပဲ ဘဝရဲ႕ တန္ဖိုးထားရမဲ့လူကို ရွာၾကည့္ပါလား "

" ကြၽန္ေတာ္ ေတြ႕ေပမဲ့ ေနာက္က်သြားပါၿပီ "

" ဟမ္ "

" ထားလိုက္ပါ...မုျဒာကို စကားေတြ အရမ္းေျပာေနမိၿပီ ျမန္လိုက္အုံးမယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ ဂ႐ုစိုက္သြားပါေနာ္ "

တခါတေလ ဉီးတပည့္ကိုလင္းကလည္း ဉီးလိုပဲ ထူးဆန္းလြန္းသည္။မုလည္း ေအာင္စစ္မႉးႏွင့္ မနက္စာစားၿပီး ေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ လည္ပင္းျပည့္ ခါးတို Crop Topႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအက်ပ္ေလးကို ျပင္ဆင္ေပးထားတာေၾကာင့္ မုပင္ Fashion အျမင္ရွိသည္ဟု ေကာက်ချက်ချမိသည်။မု အဝတ္အိတ္ကို ၾကည့္ရင္း မ်က္လုံး အျပဴးသားျဖစ္ခဲ့ရသည္။အေၾကာင္းမွာ အတြင္းခံကိုက အစ ဆိုဒ္အတိက်ဝယ္ထားတာေၾကာင့္ပင္။

" ဟို...ဟိုေလ..ဉီး ဆိုဒ္ကို ဘယ္လိုသိတာလဲ "

္" တညလုံး ကိုယ္ကိုင္ထားတာပဲ ဆိုဒ္ကမွန္းစရာကို မလိုေတာ့တာ "

" ႏွာဘူးႀကီး "

မုနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉးလည္း ပကာသနမ်ား ယွက္ႏြယ္ျခင္းမရွိတဲ့ ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ Dateေလးကို စတင္ခဲ့ၾက၏ ။မုက ႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ကုန္တိုက္ကို လာခဲ့ၾကေပမဲ့ ပြဲစဖို႔ တစ္နာရီေလာက္လိုေသးတာမို႔ ေမ်ာက္မေလးက ကေလးပီပီ Game Town ဘက္ သြားကစားဖို႔အတင္း ပူဆာေတာ့သည္။ဟိုဟာကစားမယ္ ဒီဟာ စကားမယ္ဆိုၿပီး လက္ညွိုးတထိုးထိုး လုပ္ေနသည္မွာ လူကို ကေလးထိန္းလို႔ေတာင္ ခံစားရေစသည္။

" ဉီး...!! "

" ဗ်ာ "

" မု ေသနတ္ပစ္မယ္... အေႂကြေစ့ထည့္လိုက္ "

" ဟုတ္ပါၿပီ မမေလး သေဘာအတိုင္း ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး လုပ္ေပးပါ့မယ္ "

" ဒီလိုပဲ ျဖစ္ကမယ္ေလ "

အထပ္ထပ္ ပစ္ေပမဲ့ ေပးထားေသာ က်ည္ပင္ကုန္ေတာ့မည္ မုကေတာ့ တစ္ခုမွမထိ။ စိတ္အလိုမက်ကာ မ်က္ႏွာေလးေတာင္ ဇီး႐ြက္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ေအာင္စစ္မႉးလဲ ေသနတ္ ခ်ိန္းထားေသာ မုရဲ႕ လက္ကေလးအား ေနာက္မွ ဝင္ထိန္းရင္း ပစ္မွတ္ဆီကို ဉီးတည္လိုက္သည္။ေနာက္မွ ႏြေးေထြးေသာ ရင္ခြင္ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈေၾကာင့္ မုနားေတြပင္ နီရဲလာသည္။

" ဘယ္အ႐ုပ္လိုခ်င္တာလဲ "

" အမွန္ေတာ့... ဉီးကို အိမ္ေခၚသြားမို႔ "

" ဘယ္လို "

" ဟုတ္တယ္ ဉီးနဲ႕တူတဲ့ ဟိုေထာင့္က အဘိုးႀကီး႐ုပ္ေလးကို ေခၚသြားခ်င္လို႔ "

မ်က္ရည္ေလး တစမ္းစမ္းျဖင့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးေထာ္ကာ ဆိုးႏြဲ႕ျပေနသည့္ မုရဲ႕ ခ်စ္စရာအျပဳမူေလးေၾကာင့္ ပါးေဖာင္းေဖာင္းေလးကို တခ်က္ဆြဲနမ္း၍ အားျဖည့္လိုက္သည္။ေဘးနားက အားေဆးေလးေၾကာင့္လားမသိ ေ႐ြ႕လ်ားေနတဲ့ ပစ္မွတ္အားလုံးကို က်ည္သုံးေတာင့္ထဲျဖင့္ အနိုင္ပိုင္းလိုက္နိုင္သည္။မုေတာင္ လက္ခုပ္ေလးတီးကာ တအံ့တျ သၾကည့္ေနမိ၏ ။သာမန္လူေတြေတာင္ မထိနိုင္သည္ကို တည္ျငမ္စြာ ပစ္ခတ္လိုက္သည္မွာ ေသနတ္ေတြႏွင့္ရင္းႏွီးေနသလိုပင္။

" How do this? ဉီးက စနိုက္ပါသမားလားဟမ္ ဒါမွမဟုတ္ေၾကးစားလူမိုက္လား ပစ္လိုက္တာမိုက္ေနေရာပဲ "

" ဒီတိုင္း ဝါသနာအရမို႔ပါ "

မုရဲ႕ ခ်ီးက်ဳးေထာပနာျပဳမႈက ေအာင္စစ္မႉးအား မလုံမလဲျဖစ္ေစသည္။သူ သ႐ုပ္မွန္ႏွင့္ ပတ္သတ္သည့္ အနီးစပ္ဆုံးစကားေတြကို မု ႏႈတ္ဖ်ားက ထြက္႐ုံနဲ႕ပင္ ေသြးပ်က္ေျခာက္ျခားမိသည္။ရိပ္မ်ား ရိပ္မိေနၿပီးလား သိမ်ားသြားမလား စသည့္သျဖင့္ အေတြးတို႔ေၾကာင့္ ေခြၽးမ်ားျပန္ကာ အေၾကာက္တရားကို ရင္ဆိုင္ေနရသည္။

" ဉီး...ဘာျဖစ္တာလဲ ေခြၽးေတြလဲ ထြက္လို႔ပါလား "

" ကိုယ္...ကိုယ္..အဆင္ေျပပါတယ္ "

" ဟိုနားက အဘိုးႀကီး႐ုပ္ေလးေပးပါ "

" ဒီမွာပါ ခင္ဗ်ား "

" ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ "

" ဉီးက အ႐ုပ္ရေအာင္လုပ္ေပးေတာ့ မုကြၽမ္းက်င္တဲ့ အ႐ုပ္ေကာက္စက္ကေန အ႐ုပ္ယူေပးမယ္ ဘယ္အ႐ုပ္ယူခ်င္လဲ ေျပာ...ဉီး... ဉီးေအာင္စစ္မႉး ေခၚေနတယ္ေလ ဘာေတြးေတြေနတာလဲ "

" ဟမ္..ဟမ္ ဘာမွမေတြးပါဘူး "

" ေသခ်ာလား "

" ဟုတ္ကဲ့ "

" ဘယ္ဟာလဲ "

" အဲ့ ေမ်ာက္ရႈံးေလး လိုခ်င္တယ္ "

" ရေစရမယ္ "

ႏွာေခါင္းေလးရႈံၿပီး ၿပဳံးေနတဲ့ အၿပဳံးတို႔ေၾကာင့္ ေၾကာက္စိတ္ေတြေပ်ာက္ကာ ထပ္ေလာဘတတ္မိျပန္သည္။ ဒီကေလးမေလးကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာ အျပစ္လား။ေ႐ြးခ်ယ္လို႔မရတဲ့ ျဖစ္တည္မႈေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ မင္းကို စိ္တ္ေအးခ်မ္းသာစြာ ခ်စ္ခြင့္ရွိမလား။ကိုယ္လို လူမ်ိဳးသာမဟုတ္ရင္ မင္းကို ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရမဲ့ ေယာက်ာ္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္ကံေကာင္းလိမ့္မလဲ ။