အိမ်ပြန်လာသည်အထိ မုအရမ်း ကနာမငြိမ်တာကို သတိထားမိသည်။အခုလည်း ကိုလင်းကို ကားပေါ်ကနေ မဆင်းဖို့ ကြည့်ခိုင်းထားပြီး အိမ်ထဲအတင်းဝင်ပြေးသွားသည်။

" ဆရာ...မုဒြာက ဝင်လာလို့ရပါပြီတဲ့ "

ကိုလင်းစကားကြားတာနဲ့ အောင်စစ်မှူးလည်း အိမ်တံခါဆီ တန်းတန်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မုက ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်ထဲ ထွန်းထားတဲ့ Cakeကို ကိုင်ပြီး စောင့်ကြိုနေ၏ ။အိမ်ကိုလည်း အမှောင်ချကာ အမွှေးဖယောင်းတိုင်းများ ထွန်းပြီး ကြမ်းပြင်မှာလဲ နှင်းဆီပွင့်ချပ်တွေ ပြန့်ကျဲထားသည်မို့ မုကပဲ ကိုယ့်ကို Purpose လုပ်နေသလို ခံစားရသည်။

" Happy Birthday To you Happy Birthday Dear My Honey Happy Birthday To You "

" ကျေးဇူးပါ... မု ကိုယ်မွေးနေ့မှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ Happy Birthday လို ပြောပြီး ဂုဏ်ပြုပေးတာ "

အောင်စစ်မှူး မွေးနေ့မှာ ဇာမဏီအဖွဲ့ရဲ့ အထိမ်းမှတ်နေ့နှင့် တရက်ထဲလုပ်တာမို့ ဘယ်သူကမှ သူမွေးနေ့ကို ဂရုတစိုက်မရှိခဲ့။သရဖီကိုယ်တိုင်ကတောင် မွေးနေ့မှန်းသိရက်နှင့် လက်ထပ်မဲ့မိန်းမဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေသည်။

" ဒါတင်မကသေးဘူး....မျက်လုံးမှိတ်ထား "

" ဘာကြီးကိုလဲ "

" မှိတ်ဆိုမှိတ် "

လက်ပေါ်လာတင်သည်မှာ ဘူးလေးတစ်ဘူးဆိုတာကို တော့ သိလိုက်၏ ။

" လက်ဆောင်လား "

" ဖွင့်မကြည့်နဲ့အုံး....အရင် ဖယောင်းတိုင်မှုတ်ပြီး ဆုတောင်း "

" ဆုတောင်းပြီးပြီ "

" ဘာဆုတောင်းလဲ "

" မပြောပြဘူး ....ဖွင့်ကြည့်လို့ရပြီးလား လက်ဆောင်ဘူးကို"

" ရပြီ "

" သိုးမွှေး အနွေးထည်လေးပဲ "

" ဟုတ်တယ်မု... နှစ်ရက်ထဲအပြီးထိုးရလို့ လက်ရာသိပ်မကောင်းပေမဲ့ ကြိုက်ရဲ့လား "

" ကိုယ့်အကြိုက်ဆုံးပဲ "

" တကယ်တော့....သိုးမွှေးလေးတွေက နှုးညံ့တာမို့ အမြဲလျှော်ရင် အမွှေးတွေထွက်ကုန်တယ် တယုတယထားပြီး အမြဲဝတ်လို့မရဘူး အဲ့တာကြောင့်.... မုက ဉီးကို မျက်ကွင်းအညိုခံပြီး ချုပ်ပေးထားတာ "

" ကိုယ်ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော် "

" ရပါတယ်နော် မုက ဉီးအသက် 36နှစ်ကနေစပြီး မွေးနေ့တိုင်းကို အတူတူ ဖြတ်သန်းရရင်......တော်ပါပြီ "

မုရဲ့ နှုတ်ဂတိလေးကြောင့် သူမပါးနုနုလေးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းလွှာလေးကို ထိစပ်ရင်း အနမ်းတွေပေးမိပြန်သည်။သူမရဲ့ ဆံတုံးလေးကို လက်ဖြင့် အသာယာဖြည်လိုက်တော့ လိမ့်ကျလာတဲ့ ဆံနွယ်လေးတွေကို နမ်းရှိုက်ရင်း လောဘတတ်စွာ တောင်းဆိုမိခဲ့သည်။

" ကိုယ်အခု မုကို အတူတူနေဖို့ ပြောရင်...မုလက်ခံမှာလား "

" မု..မု...ဟို...မုမငြင်းရက်ပါဘူး ဒါမဲ့...အဆုံးထိ ယုံကြည့်ချင်တယ် ဉီး..ဉီးက မုအပိုင်ဆိုတာကို "

" မုသာ လိုချင်ရင်.... ကိုယ်ကမုအတွက်ပဲ "

ငှက်မွေးလေးလို ပေါ့ပါးတဲ့ မုကို အိပ်ရာထပ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ပြီး ခုနေတောင် ရှက်နေတာမို့ ညအိပ်မီးလုံးလေးကိုသာ ဖွင့်ထားလိုက်သည်။သူမကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းရင်း နောက်ကျောမှ ဂါဝန်ဇစ်ကို ဆွဲချလိုက်တော့ တကယ်ကို မိန်းမလှကျွန်းကလာသလား အောင်မေ့ရသည်။ပခုံးကျင်းကျင်းလေးတွင် ချိုင့်ဝင်နေသော ညှပ်ရိုးလေးဖြင့် sexyဖြစ်တဲ့ မိန်းကလေးတွေလို့ ဖွံဖွံထွားထွားမရှိသောလည်း စိတ်ကိုတော့နိုးစွစေသည်။အမျိုးသမီးအများစုရဲ့ အဝတ်မပါတဲ့ ကိုယ်တွေကို မြင်ဖူးပေမဲ့ မုလောက်တော့ မည်သူကမျှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမပေးနိုင်။

အောင်စစ်မှူး အင်ကျီကို ချွတ်လိုက်တော့ လက်သေးသေးတွေက ဗိုက်ကြွက်သားတွေကို လာထိရင်း အထူးဆန်းလုပ်နေသည်။သူမလက်ကလေးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ရမက်လောင်ကျွမ်းနေသော အကြည့်ဖြင့်ကြည့်လိုက်တော့ ခေါင်းလေး ငုတ်ကာ ရှက်နေတော့သည်။

" ဉီးသိလား....မု အရင်တုန်းကလေ အဖုအထစ်တွေရှိတဲ့ ယောကျာ်းတွေဆို သိပ်ကြောက်တာ လူမိုက်နဲ့တူလို့ "

" ကိုယ်လဲ....ဘဝမှာ ကြွက်သားတွေရှိလို့ နောင်တရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ "

မုပြောနေတုန်း အိပ်ရာရှေ့က မှန်ကိုကြည့်လိုက်တော့ ဉီးနောက်ကျောအပြည့်ထိုးထားတဲ့ ဇာမဏီငှက်ပုံကို တအံံတသြကြည့်မိသည်။ မျက်လုံးအပြူးသားကြည့်နေတဲ့ သူမအား အိပ်ရာပေါ်သို့ လှဲချလိုက်တော့ မျက်နှာတခုလုံးမှာ ပေါက်ကွဲမတတ် နီမြန်းနေတော့သည်။မွေ့ရာထပ်တွင် အိပ်ရပ်သားလှဲကျနေတော့ သူမရဲ့ မဟူရာဆံနွယ်လေးများက ဘေးသို့ ပြန့်ကာကျသွားသည်။ခါးလေးမှာလည်း လက်နှစ်ဖက်အပြည့်ကိုင်လို့ရသည်အထိ သွယ်လျလှသည်။

" ဉီး.....မုက...အတွေ့ကြုံမရှိသေးတာမို့ အရမ်းကြီး နာအောင်မလုပ်ပါနဲ့နော် "

" ကိုယ်လဲ အခုမှပထမဆုံးပါ "

" မလိမ်နဲ့ အနည်းဆုံး ငါးယောက်တော့ရှိပြီ မလား "

" မယုံရင် စစ်ကြည့်လို့ရတယ် "

ဝတ်လက်စအတွက်တွေ အလုံးစုံမရှိတော့မှ မုရဲ့ ကိုယ်လေးက လူစိတ်ကို ဇောင်းထဲက လွတ်လိုက်တဲ့ မြင်းရိုင်းတကောင်လို့ ဆိုးသွမ်းစေခဲ့သည်။အတတ်နိုင်ဆုံး မုမကြောက်သွားအောင် ညင်သာဖို့တွေးထားသောလည်း ချုပ်တည်းနိုင်စွမ်းမရှိ။အနမ်းတွေကို နှုတ်ခမ်းဖျားလေးမှ လည်တိုင်ဆီသို့ ဉီးတည်ပြီး အသားယာဖိကိုင်ကာ ပိုင်ဆိုင်မှု အမှတ်သားတွေပေးမိသည်။အဆီပိုမရှိပဲ ပိန်ပါးလှတဲ့ ဗိုက်သားလေးကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်တော့ မျက်မှောင်လေးပင်ကျုံသွား၏ ။ မို့မောက်နီရဲနေသော ရင်သားလေးများကလည်း သားရဲတကောင်ရဲ့ ဆာလောင်မှုကို မရပ်တန့်နိုင်စေခဲ့။ အနမ်းများဖြင့် တကိုယ်လုံး လွှမ်းခြုံ၍ သူမရဲ့ ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးကို စုပ်ကာ ကိုက်လိုက်သည်။သူမရဲ့ အခရာလေးကို လက်ညှိးဖြင့် စမ်းသပ်လိုက်တော့ မု မျက်ရည်များပင်ဝဲလာသည်။အပေါ်ပိုင်းကို ဆုပ်နယ်ထားတဲ့ လက်များကလည်း မရပ်တန့်သွားသည့်အပြင် အောင်ပိုင်းတွင်လည်း သုံးချောင်းလောက်ထိုးသွင်းလာသည့် နာကျင်မှုတို့ကြောင့် မု ငိုကျွေးမိတော့သည်။

" အား.အား !!! ...အင့်ဟင့် ဟင့် "

" မုအရမ်းနာလို့လား အဲ့တာဆို ကိုယ်ရပ်လိုက်တော့မယ် "

" ဟင့်အင်း... မရပ်လိုက်ပါနဲ့နော် မုနာကျင်ရမယ်ဆိုရင်တောင် မုလိုချင်တယ် အဲ့နာကျင်မှုကို မုအလိုရှိတယ် "

" ကိုယ့် အရမ်းချစ်ရတဲ့....မုရယ် "

" မုလည်း ဉီးကို အရမ်းချစ်မိနေပြီ "

မုရဲ့စကားတို့ကြောင့် အောင်စစ်မှူး နောက်မဆုတ်နိုင်တော့ပြီ။သူမရဲ့ သွယ်လှတဲ့ ခြေတံလေးတွေကို ပခုံးပေါ်ထမ်းပိုးရင်း မျက်နှာလွှဲထားတဲ့ မုရဲ့ မျက်နှာလေးကို တဖက်သို့လှည့်ရင်း.......။

" ဉီး...မု ခြေထောက်ကို အဲလိုကြီး မတင်ပါနဲ့ ငရဲကြီးလိမ့်မယ် "

" ဖြစ်စရာလား..... ယောကျာ်းနဲ့ မိန်းမ သူတို့ရဲ့ အသွေးသားတွေ ရောနှောလိုက်ပြီဆိုရင် သူသာတယ်ကိုယ်သာတယ်မရှိဘူး မု...နားလည်ရဲ့လား "

" ဟုတ်ကဲ့ "

မု စိတ်သက်သာအောင် စကားတွေပြောပေးပြီး အခရာလေးထဲက လက်တွေကို နှုတ်ယူလိုက်တော့ ပင့်ရှိုက်သံနှင့်အတူ အသက်ကို မနည်းရှုနေရတာကြောင့် သူမရင်လေး ပင် နိမ့်ချည်းမြင့်ချည်းဖြစ်နေ၏ ။အတန်ကြာ အမောဖြေစေပြီးမှ ပေါင်တံသေးသေးလေးကြားထဲ ပူနွေးတဲ့ အရာအား ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းလိုက်တော့ ပခုံးပေါ်က လက်သေးသေးလေးတွေက စတင်ကုတ်ဖဲ့တော့သည်။

" ဉီး..အား..အာ့ နာတယ် "

" ကိုယ်နာမည် ခေါ်ပေး "

" မခေါ်ချင်ဘူး "

" မခေါ်ရင် ပိုနာလိမ့် "

" ခေါ်....ခေါ်မယ်....အောင်.. အောင်..အောင်စစ်မှူး ..အား!!!"

နှုတ်ဖျားလေးက ခြွေကျလာတဲ့ ညည်းသံနှင့် ခေါ်သံလေးက ကိုယ့်ရဲ့ လိုချင်ရမက်ကို ပိုတောင်းတစေသည်။မုလည်း နာကျင်မှုကနေ သာယာမှုကို ဉီးတည်သွားသည်ကို သူမရဲ့ ကြည်လင်ချွဲပျစ်တဲ့ အရည်လေးတွေက သက်သေပြနေ၏ ။မဖိတ်ခေါ်ပဲ အတွင်းသား နေရာအပြည့်ယူထားတဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းရဲ့ ခံစားမှုကြောင့် မီးမြိုက်လိုက်တဲ့ ပွင့်ချပ်လေးလို ကိုယ်တစ်ခုလုံး ကော့တတ်သွားတော့သည်။တဆစ်ဆစ် နာလာသည်ကို မုအံကြိတ်ရင်း ခံစားနေသည်ကို ပြေစေရန် သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွင်းသို့ လျှာလေးပြစ်ဝင်ရင်း သက်သာမှုပေးခဲ့သည်။ဆောင့်သွင်းနေသော ပူနွေးမှုတို့ကြောင့် တကိုယ်လုံး ချွေးများနှင့် စိုစွတ်လျက်။သူရဲ့ အခါခါတောင်းဆိုနေသော လိုချင်ရမက်တွေ့ရဲ့ ခံစားမှုကို မုကလည်း မငြင်းနိုင်ခဲ့။အသက်ထွက်မတတ် ခံစားနေရပေမဲ့ ရှုးလောက်အောင် စွဲလမ်းနေမိသည်။

" မု.....အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ ကိုယ်နောက်တကြိမ်လောက် လုပ်လို့ရမလား "

" အား. အာ့....ရ..တယ် အဲ့...နားလေးကို အားး အင့် "

မရေတွက်နိုင်သော ချစ်တင်းနှောမှုတွေရဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ အချစ်မီးစာတွေ အရှိန်လျော့သွားခဲ့သည်။စည်းချက်ညီညီ လှုပ်ရှားနေတဲ့ ကိုယ်နှစ်ခုရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုကြောင့် အချိန်နာရီတွေရဲ့ ရွေ့လျားမှုတောင် ဒူးထောက်အရှုံးပေးရတော့သည်။ လက်ချင်းယှက်ကိုင်ကာ သူတို့နှစ်ဉီးသားရဲ့ လိုချင်တောင်းတမှုတွေကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့။ပင့်ရှိုက်သံ ညည်းညူသံ တောင်းတမှုတွေနဲ့ အပြည့်ဖြင့်။စိတ်တိုင်းကျ ပြုမှုပြီးမှ ကြည့်လိုက်တော့ မုရဲ့ အခရာလေးပင် နီရဲနေတော့သည်။သူမရဲ့ အခရာလေးအား အနာလျော့စေရန် နှုတ်ခမ်းဖြင့် စုပ်ကိုက်ပေးလိုက်တော့ ခံစားမှုကောင်းလို့လား မသိခေါင်းလေးကို ကိုင်ကာ ပေါင်လေးပင် အနည်းငယ်ကားလာတော့သည်။

စိတ်ကထပ်သွားချင်သောလည်း မုရဲ့ကိုယ်လေးကတော့ လွင့်ပျယ်တော့မည့် လိပ်ပြာလေးလိုပင်။ခန်ဒါကိုယ် နေရာမလပ် အနီရောင် Markingရာများ အပြည့်ဖြင့် ပင်ပန်းလွန်း၍ မျက်လုံးများပင် မဖွင့်နိုင်တော့။မွေ့ရာတွင်လည်း သူမရဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ်ကို ကိုယ်စားပြုနေသည့် သွေးကွက်လေးကို ကြည့်ကာ မုကို အရမ်းသနားမိသည်။သနားမိသောလည်း ကိုယ်ရဲ့ အချစ်စိတ်က ထိန်းမရခဲ့တော့လည်း မတတ်နိုင်။

" မု....ကိုယ်တောင်းပန်ပါတယ်နော် ကိုယ်လိုချင်တာ တစ်ခုထဲကြောင့်....မုကို မနားခိုင်းမိဘူး "

" မလိုပါဘူး...မုကလည်း တောင်းဆိုမိတာကို မပင်ပန်းပါဘူး ပျော်ရွှင်မိတာပဲ ရှိတာပါ "

" ကိုယ်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးမယ်နော် "

" စိတ်ကော ထိန်းနိုင်လို့လား...မုကို ထပ်မနှိပ်စက်ပါနဲ့နော် "

" မလုပ်တော့ပါဘူး... ကိုယ်ကျိန်ပြောရဲတယ် "

ဘယ်လောက်ပဲ ကျိန်ပြောကျိန်ပြော မုရဲ့ ဝင်းဝါပြီး ပိုးသားလေးလို နှုးညံ့တဲ့ အတွင်းသားလေးကို တွေ့ပါက အရှုးအမဲသား ကျွေးထားသည့် ရှုးမိပြန်သည်။ရေဇလုံထဲတွင် မုကို ကိုယ်လက်ဆေးပေးနေရင် သူပါရုတ်တရက် ဝင်ထိုင်လာသည်မို့ မုအနည်းငယ် လန့်သွားသည်။ဘာမပြောညာမပြောဖြင့် မုကို ခါးမှမြှောက်ပြီး သူအပေါ်တတ်ထိုင်ခိုင်းတော့ အင့်ဆိုသော အသံမှ လွဲ၍ ဘာမှမပြောသာခဲ့။ချစ်သရနံမွေးထုန်နေတဲ့ မျက်ဝန်းတွေကြောင့် မငြင်းရက်နိုင်တော့ပြီ။ဒီတခါတော့ ရေထဲမှာမို့လားမသိ ချောမွေ့စွာဖြင့် သိမ်မနာတော့ပြီ။ လုံးဝန်းသော ရင်သားနုနုလေးများကို စုပ်နမ်း၍ အပေါ်အောက် ဆောင့်ရင်း နာရီဝက်လောက် ထပ်နှိပ်စက်လိုက်တော့ မုစကားပင် မပြောနိုင်တော့။ထိုအခါမှ မုကို ပြာပြာသလဲ အဝတ်လဲပေးပြီး ကုတင်ပေါ်တင်ပေးလိုက်တော့သည်။တကိုယ်လုံး တတ်ဖိထားသလို ကိုက်ခဲနေသည်မို့ မုလဲ ချချချင်းကို အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။အောင်စစ်မှူးလည်း မုဘေးနားမှာ ငြိမ်ငြိမ်နေလေး ဝင်အိပ်လိုက်သည်။

ထိုညက အရမ်းပျော်မိလို့လားမသိ အိမ်မက်တွေတောင်မက်မိသည်။မှောင်မိုက်တဲ့ တောအုပ်ထဲမှာ အလင်းတန်းတခုကြောင့် ကျွန်တော်ပြေးကြည့်လိုက်တော့ ။ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတခုတွင် နှင်းပန်းစည်းလေးကိုကိုင်ပြီး ဂါဝန်အဖြူလွင့်လွင့်လေးဖြင့် မုကရပ်စောင့်နေသည်။သူမဆီ ခြေလှမ်းတွေ ရှေ့ဆက်တိုးလိုက်တော့ မုက ရှိုက်ကြီးတငင်ငိုကြွေးကာ နှင်းပန်းစည်းကို လွတ်ချပြီး ချောက်ထဲသို့ နောက်ပြန်ခုန်ဆင်းသွားခဲ့သည်။သူမနောက်ကို လိုက်ခုန်သောလည်း အဆုံးသတ်မရှိတဲ့ ချောက်နက်ကြီးတွင် သူမကိုရှာမတွေ့ခဲ့။

" မု...မု..ကိုယ်ကို မထားခဲ့ပါနဲ့ မုရေ..မု "

" မုရှိပါတယ်...အိမ်မက်ဆိုးတွေမက်လို့လား "

" မု ကိုယ်ကိုမထားသွားပါနဲ့နော် ကိုယ်ကိုပဲ ချစ်ပါနော် မထားခဲ့ပါနဲ့ မု "

" မထားခဲ့ဘူး ဉီးကို ဘယ်တော့မှ မထားခဲ့တာမို့ မငိုပါနဲ့.... လူတိုင်းက ဉီးကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့နေရင်တောင် မုကတော့ ချစ်နေအုံးမှာမို့ မငိုပါနဲ့နော်..... ဘယ်လောက်ဆိုးတဲ့ အိမ်မက်မို့ ငိုရတာလဲ "

" မုက...မု...သေသွားသလိုမျိုး "

" ဟုတ်လား "

" ဘာလို့... ဘာမှ မဖြစ်နိုင်သလို ပြောနိုင်ရတာလဲ ကိုယ်မှကတော့ အိမ်မက်နဲ့တင် ရှုးတော့မယ် "

" ဉီးသိလား... လူတွေရဲ့ ပထမဆုံးဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အချစ်က မေ့ဖျောက်ရခက်တယ်တဲ့ လွယ်လွယ်နဲ့ မုန်းပစ်လို့မရသလို မေ့ပစ်လို့လဲမရဘူး တကယ်လို့ ဉီးသာ မုကို မမေ့ဘူးဆိုရင် သေဆုံးသွားရင်တောင်.... နုလုံးသားထဲမှာ မုက ဆက်ရှင်သန်နေမှာပါ "

" အဲ့လိုတွေ...လျှောက်မပြောပါနဲ့....တော့ "

" ဉီးငိုနေတာလား...ကလေးကလားနဲ့ တကယ်ပဲ ဘာမှမတွေးပဲ အိပ်လိုက်တော့နော် နိုးလာရင် မုနဲ့အတူ သာယာတဲ့နေ့ရက်တွေကို...ဖြတ်သန်းကြမယ် "

ကဲွဲပြားသော လောကနှစ်ခုကြားက လူသားနှစ်ဉီးရဲ့ ပထမဆုံးအချစ်ကတော့ ချစ်ရခက် မုန်းရခက်အဖြစ်မျိုးနှင့် တစ်ဉီးဆီရဲ့ ရင်ထဲတွင် ဆက်ရှင်သန်ကြလေမလား။ဖမ်းဆုတ်ထားလေ ဆုံးရှုံးဖို့ ပိုနီးလေဖြစ်လာမည့် နှင်းပန်းလေးရဲ့ လွမ်းမောဖွယ်အချစ်ပြရုပ်လေးတစ်ခုလိုပေါ့.....။

Episode 21 Coming Soon

ပထတဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

ရေးချင်တာရေးပြီး Author be like -

#Zawgyi

အိမ္ျပန္လာသည္အထိ မုအရမ္း ကနာမၿငိမ္တာကို သတိထားမိသည္။အခုလည္း ကိုလင္းကို ကားေပၚကေန မဆင္းဖို႔ ၾကည့္ခိုင္းထားၿပီး အိမ္ထဲအတင္းဝင္ေျပးသြားသည္။

" ဆရာ...မုျဒာက ဝင္လာလို႔ရပါၿပီတဲ့ "

ကိုလင္းစကားၾကားတာနဲ႕ ေအာင္စစ္မႉးလည္း အိမ္တံခါဆီ တန္းတန္း ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။တံခါးကို ဖြင့္လိုက္သည္ႏွင့္ မုက ဖေယာင္းတိုင္တစ္တိုင္ထဲ ထြန္းထားတဲ့ Cakeကို ကိုင္ၿပီး ေစာင့္ႀကိဳေန၏ ။အိမ္ကိုလည္း အေမွာင္ခ်ကာ အေမႊးဖေယာင္းတိုင္းမ်ား ထြန္းၿပီး ၾကမ္းျပင္မွာလဲ ႏွင္းဆီပြင့္ခ်ပ္ေတြ ျပန့္က်ဲထားသည္မို႔ မုကပဲ ကိုယ့္ကို Purpose လုပ္ေနသလို ခံစားရသည္။

" Happy Birthday To you Happy Birthday Dear My Honey Happy Birthday To You "

" ေက်းဇူးပါ... မု ကိုယ္ေမြးေန႕မွာ မင္းတစ္ေယာက္ပဲ Happy Birthday လို ေျပာၿပီး ဂုဏ္ျပဳေပးတာ "

ေအာင္စစ္မႉး ေမြးေန႕မွာ ဇာမဏီအဖြဲ႕ရဲ႕ အထိမ္းမွတ္ေန႕ႏွင့္ တရက္ထဲလုပ္တာမို႔ ဘယ္သူကမွ သူေမြးေန႕ကို ဂ႐ုတစိုက္မရွိခဲ့။သရဖီကိုယ္တိုင္ကေတာင္ ေမွးနေ့မှန်းသိရက်နဲ့ လက္ထပ္မဲ့မိန္းမဆိုတဲ့ ဘြဲ႕ကိုသာ စိတ္ဝင္စားေနသည္။

" ဒါတင္မကေသးဘူး....မ်က္လုံးမွိတ္ထား "

" ဘာႀကီးကိုလဲ "

" မွိတ္ဆိုမွိတ္ "

လက္ေပၚလာတင္သည္မွာ ဘူးေလးတစ္ဘူးဆိုတာကို ေတာ့ သိလိုက္၏ ။

" လက္ေဆာင္လား "

" ဖြင့္မၾကည့္နဲ႕အုံး....အရင္ ဖေယာင္းတိုင္မႈတ္ၿပီး ဆုေတာင္း "

" ဆုေတာင္းၿပီးၿပီ "

" ဘာဆုေတာင္းလဲ "

" မေျပာျပဘူး ....ဖြင့္ၾကည့္လို႔ရၿပီးလား လက္ေဆာင္ဘူးကို"

" ရၿပီ "

" သိုးေမႊး အႏြေးထည္ေလးပဲ "

" ဟုတ္တယ္မု... ႏွစ္ရက္ထဲအၿပီးထိုးရလို႔ လက္ရာသိပ္မေကာင္းေပမဲ့ ႀကိဳက္ရဲ႕လား "

" ကိုယ့္အႀကိဳက္ဆုံးပဲ "

" တကယ္ေတာ့....သိုးေမႊးေလးေတြက ႏႈးညံတာမို႔ အၿမဲေလွ်ာ္ရင္ အေမႊးေတြထြက္ကုန္တယ္ တယုတယထားၿပီး အၿမဲဝတ္လို႔မရဘူး အဲ့တာေၾကာင့္.... မုက ဉီးကို မ်က္ကြင္းအညိုခံၿပီး ခ်ဳပ္ေပးထားတာ "

" ကိုယ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္ "

" ရပါတယ္ေနာ္ မုက ဉီးအသက္ 36ႏွစ္ကေနစၿပီး ေမြးေန႕တိုင္းကို အတူတူ ျဖတ္သန္းရရင္......ေတာ္ပါၿပီ "

မုရဲ႕ ႏႈတ္ဂတိေလးေၾကာင့္ သူမပါးႏုႏုေလးကို လက္ျဖင့္ကိုင္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းလႊာေလးကို ထိစပ္ရင္း အနမ္းေတြေပးမိျပန္သည္။သူမရဲ႕ ဆံတုံးေလးကို လက္ျဖင့္ အသာယာျဖည္လိုက္ေတာ့ လိမ့္က်လာတဲ့ ဆံႏြယ္ေလးေတြကို နမ္းရွိုက္ရင္း ေလာဘတတ္စြာ ေတာင္းဆိုမိခဲ့သည္။

" ကိုယ္အခု မုကို အတူတူေနဖို႔ ေျပာရင္...မုလက္ခံမွာလား "

" မု..မု...ဟို...မုမျငင္းရက္ပါဘူး ဒါမဲ့...အဆုံးထိ ယုံၾကည့္ခ်င္တယ္ ဉီး..ဉီးက မုအပိုင္ဆိုတာကို "

" မုသာ လိုခ်င္ရင္.... ကိုယ္ကမုအတြက္ပဲ "

ငွက္ေမြးေလးလို ေပါ့ပါးတဲ့ မုကို အိပ္ရာထပ္ဆီ ေခၚေဆာင္သြားလိုက္ၿပီး ခုေနေတာင္ ရွက္ေနတာမို႔ ညအိပ္မီးလုံးေလးကိုသာ ဖြင့္ထားလိုက္သည္။သူမကို ခပ္ဖြဖြေလး နမ္းရင္း ေနာက္ေက်ာမွ ဂါဝန္ဇစ္ကို ဆြဲခ်လိဳက္ေတာ့ တကယ္ကို မိန္းမလွကြၽန္းကလာသလား ေအာင္ေမ့ရသည္။ပခုံးက်င္းက်င္းေလးတြင္ ခ်ိဳင့္ဝင္ေနေသာ ညွပ္ရိုးေလးျဖင့္ sexyျဖစ္တဲ့ မိန္းကေလးေတြလို႔ ဖြံဖြံထြားထြားမရွိေသာလည္း စိတ္ကိုေတာ့နိုးစြေစသည္။အမ်ိဳးသမီးအမ်ားစုရဲ႕ အဝတ္မပါတဲ့ ကိုယ္ေတြကို ျမင္ဖူးေပမဲ့ မုေလာက္ေတာ့ မည္သူကမွ် စိတ္လႈပ္ရွားမႈမေပးနိုင္။

ေအာင္စစ္မႉး အင္က်ီကို ခြၽတ္လိုက္ေတာ့ လက္ေသးေသးေတြက ဗိုက္ႂကြက္သားေတြကို လာထိရင္း အထူးဆန္းလုပ္ေနသည္။သူမလက္ကေလးကို ဖမ္းယူလိုက္ၿပီး ရမက္ေလာင္ကြၽမ္းေနေသာ အၾကည့္ျဖင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းေလး ငုတ္ကာ ရွက္ေနေတာ့သည္။

" ဉီးသိလား....မု အရင္တုန္းကေလ အဖုအထစ္ေတြရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းေတြဆို သိပ္ေၾကာက္တာ လူမိုက္နဲ႕တူလို႔ "

" ကိုယ္လဲ....ဘဝမွာ ႂကြက္သားေတြရွိလို႔ ေနာင္တရတာ ဒါပထမဆုံးပဲ "

မုေျပာေနတုန္း အိပ္ရာေရွ႕က မွန္ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဉီးေနာက္ေက်ာအျပည့္ထိုးထားတဲ့ ဇာမဏီငွက္ပုံကို တအံံတၾသၾကည့္မိသည္။ မ်က္လုံးအျပဴးသားၾကည့္ေနတဲ့ သူမအား အိပ္ရာေပၚသို႔ လွဲခ်လိဳက္ေတာ့ မ်က္ႏွာတခုလုံးမွာ ေပါက္ကြဲမတတ္ နီျမန္းေနေတာ့သည္။ေမြ႕ရာထပ္တြင္ အိပ္ရပ္သားလွဲက်ေနေတာ့ သူမရဲ႕ မဟူရာဆံႏြယ္ေလးမ်ားက ေဘးသို႔ ျပန့္ကာက်သြားသည္။ခါးေလးမွာလည္း လက္ႏွစ္ဖက္အျပည့္ကိုင္လို႔ရသည္အထိ သြယ္လ်လွသည္။

" ဉီး.....မုက...အေတြ႕ႀကဳံမရွိေသးတာမို႔ အရမ္းႀကီး နာေအာင္မလုပ္ပါနဲ႕ေနာ္ "

" ကိုယ္လဲ အခုမွပထမဆုံးပါ "

" မလိမ္နဲ႕ အနည္းဆုံး ငါးေယာက္ေတာ့ရွိၿပီ မလား "

" မယုံရင္ စစ္ၾကည့္လို႔ရတယ္ "

ဝတ္လက္စအတြက္ေတြ အလုံးစုံမရွိေတာ့မွ မုရဲ႕ ကိုယ္ေလးက လူစိတ္ကို ေဇာင္းထဲက လြတ္လိုက္တဲ့ ျမင္းရိုင္းတေကာင္လို႔ ဆိုးသြမ္းေစခဲ့သည္။အတတ္နိုင္ဆုံး မုမေၾကာက္သြားေအာင္ ညင္သာဖို႔ေတြးထားေသာလည္း ခ်ဳပ္တည္းနိုင္စြမ္းမရွိ။အနမ္းေတြကို ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေလးမွ လည္တိုင္ဆီသို႔ ဉီးတည္ၿပီး အသားယာဖိကိုင္ကာ ပိုင္ဆိုင္မႈ အမွတ္သားေတြေပးမိသည္။အဆီပိုမရွိပဲ ပိန္ပါးလွတဲ့ ဗိုက္သားေလးကို လွ်ာျဖင့္ လ်က္လိုက္ေတာ့ မ်က္ေမွာင္ေလးပင္က်ဳံသြား၏ ။ မို႔ေမာက္နီရဲေနေသာ ရင္သားေလးမ်ားကလည္း သားရဲတေကာင္ရဲ႕ ဆာေလာင္မႈကို မရပ္တန့္နိုင္ေစခဲ့။ အနမ္းမ်ားျဖင့္ တကိုယ္လုံး လႊမ္းၿခဳံ၍ သူမရဲ႕ ေပါင်တံဖွေးဖွေးလေးကို စုပ္ကာ ကိုက္လိုက္သည္။သူမရဲ႕ အခရာေလးကို လက္ညွိးျဖင့္ စမ္းသပ္လိုက္ေတာ့ မု မ်က္ရည္မ်ားပင္ဝဲလာသည္။အေပၚပိုင္းကို ဆုပ္နယ္ထားတဲ့ လက္မ်ားကလည္း မရပ္တန့္သြားသည့္အျပင္ ေအာင္ပိုင္းတြင္လည္း သုံးေခ်ာင္းေလာက္ထိုးသြင္းလာသည့္ နာက်င္မႈတို႔ေၾကာင့္ မု ငိုေကြၽးမိေတာ့သည္။

" အား.အား !!! ...အင့္ဟင့္ ဟင့္ "

" မုအရမ္းနာလို႔လား အဲ့တာဆို ကိုယ္ရပ္လိုက္ေတာ့မယ္ "

" ဟင့္အင္း... မရပ္လိုက္ပါနဲ႕ေနာ္ မုနာက်င္ရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ မုလိုခ်င္တယ္ အဲ့နာက်င္မႈကို မုအလိုရွိတယ္ "

" ကိုယ့္ အရမ္းခ်စ္ရတဲ့....မုရယ္ "

" မုလည္း ဉီးကို အရမ္းခ်စ္မိေနၿပီ "

မုရဲ႕စကားတို႔ေၾကာင့္ ေအာင္စစ္မႉး ေနာက္မဆုတ္နိုင္ေတာ့ၿပီ။သူမရဲ႕ သြယ္လွတဲ့ ေျခတံေလးေတြကို ပခုံးေပၚထမ္းပိုးရင္း မ်က္ႏွာလႊဲထားတဲ့ မုရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးကို တဖက္သို႔လွည့္ရင္း.......။

" ဉီး...မု ေျခေထာက္ကို အဲလိုႀကီး မတင္ပါနဲ႕ ငရဲႀကီးလိမ့္မယ္ "

" ျဖစ္စရာလား..... ေယာက်ာ္းနဲ႕ မိန္းမ သူတို႔ရဲ႕ အေသြးသားေတြ ေရာႏွောလိုက္ၿပီဆိုရင္ သူသာတယ္ကိုယ္သာတယ္မရွိဘူး မု...နားလည္ရဲ႕လား "

" ဟုတ္ကဲ့ "

မု စိတ္သက္သာေအာင္ စကားေတြေျပာေပးၿပီး အခရာေလးထဲက လက္ေတြကို ႏႈတ္ယူလိုက္ေတာ့ ပင့္ရွိုက္သံႏွင့္အတူ အသက္ကို မနည္းရႈေနရတာေၾကာင့္ သူမရင္ေလး ပင္ နိမ့္ခ်ည္းျမင့္ခ်ည္းျဖစ္ေန၏ ။အတန္ၾကာ အေမာေျဖေစၿပီးမွ ေပါင္တံေသးေသးေလးၾကားထဲ ပူႏြေးတဲ့ အရာအား ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ထိုးသြင္းလိုက္ေတာ့ ပခုံးေပၚက လက္ေသးေသးေလးေတြက စတင္ကုတ္ဖဲ့ေတာ့သည္။

" ဉီး..အား..အာ့ နာတယ္ "

" ကိုယ္နာမည္ ေခၚေပး "

" မေခၚခ်င္ဘူး "

" မေခၚရင္ ပိုနာလိမ့္ "

" ေခၚ....ေခၚမယ္....ေအာင္.. ေအာင်..ေအာင္စစ္မႉး ..အား!!!"

ႏႈတ္ဖ်ားေလးက ေႁခြက်လာတဲ့ ညည္းသံႏွင့္ ေခၚသံေလးက ကိုယ့္ရဲ႕ လိုခ်င္ရမက္ကို ပိုေတာင္းတေစသည္။မုလည္း နာက်င္မႈကေန သာယာမႈကို ဉီးတည္သြားသည္ကို သူမရဲ႕ ၾကည္လင္ခြၽဲပ်စ္တဲ့ အရည္ေလးေတြက သက္ေသျပေန၏ ။မဖိတ္ေခၚပဲ အတြင္းသား ေနရာအျပည့္ယူထားတဲ့ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းရဲ႕ ခံစားမႈေၾကာင့္ မီးၿမိဳက္လိုက္တဲ့ ပြင့္ခ်ပ္ေလးလို ကိုယ္တစ္ခုလုံး ေကာ့တတ္သြားေတာ့သည္။တဆစ္ဆစ္ နာလာသည္ကို မုအံႀကိတ္ရင္း ခံစားေနသည္ကို ေျပေစရန္ သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းတြင္းသို႔ လွ်ာေလးျပစ္ဝင္ရင္း သက္သာမႈေပးခဲ့သည္။ေဆာင့္သြင္းေနေသာ ပူႏြေးမႈတို႔ေၾကာင့္ တကိုယ္လုံး ေခြၽးမ်ားႏွင့္ စိုစြတ္လ်က္။သူရဲ႕ အခါခါေတာင္းဆိုေနေသာ လိုခ်င္ရမက္ေတြ႕ရဲ႕ ခံစားမႈကို မုကလည္း မျငင္းနိုင္ခဲ့။အသက္ထြက္မတတ္ ခံစားေနရေပမဲ့ ရႈးေလာက္ေအာင္ စြဲလမ္းေနမိသည္။

" မု.....အရမ္းေကာင္းလြန္းလို႔ ကိုယ္ေနာက္တႀကိမ္ေလာက္ လုပ္လို႔ရမလား "

" အား. အာ့....ရ..တယ္ အဲ့...နားေလးကို အားး အင့္ "

မေရတြက္နိုင္ေသာ ခ်စ္တင္းႏွောမႈေတြရဲ႕ အဆုံးသတ္မွာေတာ့ အခ်စ္မီးစာေတြ အရွိန္ေလ်ာ့သြားခဲ့သည္။စည္းခ်က္ညီညီ လႈပ္ရွားေနတဲ့ ကိုယ္ႏွစ္ခုရဲ႕ ေပါင္းစပ္မႈေၾကာင့္ အခ်ိန္နာရီေတြရဲ႕ ေ႐ြ႕လ်ားမႈေတာင္ ဒူးေထာက္အရႈံးေပးရေတာ့သည္။ လက္ခ်င္းယွက္ကိုင္ကာ သူတို႔ႏွစ္ဉီးသားရဲ႕ လိုခ်င္ေတာင္းတမႈေတြကို မရပ္တန့္နိုင္ခဲ့။ပင့္ရွိုက္သံ ညည္းၫူသံ ေတာင္းတမႈေတြနဲ႕ အျပည့္ျဖင့္။စိတ္တိုင္းက် ျပဳမႈၿပီးမွ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မုရဲ႕ အခရာေလးပင္ နီရဲေနေတာ့သည္။သူမရဲ႕ အခရာေလးအား အနာေလ်ာ့ေစရန္ ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္ စုပ္ကိုက္ေပးလိုက္ေတာ့ ခံစားမႈေကာင္းလို႔လား မသိေခါင္းေလးကို ကိုင္ကာ ေပါင္ေလးပင္ အနည္းငယ္ကားလာေတာ့သည္။

စိတ္ကထပ္သြားခ်င္ေသာလည္း မုရဲ႕ကိုယ္ေလးကေတာ့ လြင့္ပ်ယ္ေတာ့မည့္ လိပ္ျပာေလးလိုပင္။ခန္ဒါကို ေနရာမလပ္ အနီေရာင္ Markingရာမ်ား အျပည့္ျဖင့္ ပင္ပန္းလြန္း၍ မ်က္လုံးမ်ားပင္ မဖြင့္နိုင္ေတာ့။ေမြ႕ရာတြင္လည္း သူမရဲ႕ ပထမဆုံးအႀကိမ္ကို ကိုယ္စားျပဳေနသည့္ ေသြးကြက္ေလးကို ၾကည့္ကာ မုကို အရမ္းသနားမိသည္။သနားမိေသာလည္း ကိုယ္ရဲ႕ အခ်စ္စိတ္က ထိန္းမရခဲ့ေတာ့လည္း မတတ္နိုင္။

" မု....ကိုယ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ ကိုယ္လိုခ်င္တာ တစ္ခုထဲေၾကာင့္....မုကို မနားခိုင္းမိဘူး "

" မလိုပါဘူး...မုကလည္း ေတာင္းဆိုမိတာကို မပင္ပန္းပါဘူး ေပ်ာ္႐ႊင္မိတာပဲ ရွိတာပါ "

" ကိုယ္သန့္ရွင္းေရး လုပ္ေပးမယ္ေနာ္ "

" စိတ္ေကာ ထိန္းနိုင္လို႔လား...မုကို ထပ္မႏွိပ္စက္ပါနဲ႕ေနာ္ "

" မလုပ္ေတာ့ပါဘူး... ကိုယ္က်ိန္ေျပာရဲတယ္ "

ဘယ္ေလာက္ပဲ က်ိန္ေျပာက်ိန္ေျပာ မုရဲ႕ ဝင္းဝါၿပီး ပိုးသားေလးလို ႏႈးညံ့တဲ့ အတြင္းသားေလးကို ေတြ႕ပါက အရႈးအမဲသား ေကြၽးထားသည့္ ရႈးမိျပန္သည္။ေရဇလုံထဲတြင္ မုကို ကိုယ္လက္ေဆးေပးေနရင္ သူပါ႐ုတ္တရက္ ဝင္ထိုင္လာသည္မို႔ မုအနည္းငယ္ လန့္သြားသည္။ဘာမေျပာညာမေျပာျဖင့္ မုကို ခါးမွျမႇောက္ၿပီး သူအေပၚတတ္ထိုင္ခိုင္းေတာ့ အင့္ဆိုေသာ အသံမွ လြဲ၍ ဘာမွမေျပာသာခဲ့။ခ်စ္သရနံေမြးထုန္ေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြေၾကာင့္ မျငင္းရက္နိုင္ေတာ့ၿပီ။ဒီတခါေတာ့ ေရထဲမွာမို႔လားမသိ ေခ်ာေမြ႕စြာျဖင့္ သိမ္မနာေတာ့ၿပီ။ လုံးဝန္းေသာ ရင္သားႏုႏုေလးမ်ားကို စုပ္နမ္း၍ အေပၚေအာက္ ေဆာင့္ရင္း နာရီဝက္ေလာက္ ထပ္ႏွိပ္စက္လိုက္ေတာ့ မုစကားပင္ မေျပာနိုင္ေတာ့။ထိုအခါမွ မုကို ျပာျပာသလဲ အဝတ္လဲေပးၿပီး ကုတင္ေပၚတင္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။တကိုယ္လုံး တတ္ဖိထားသလို ကိုက္ခဲေနသည္မို႔ မုလဲ ခ်ခ်ခ်င္းကို အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ေအာင္စစ္မႉးလည္း မုေဘးနားမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေနေလး ဝင္အိပ္လိုက္သည္။

ထိုညက အရမ္းေပ်ာ္မိလို႔လားမသိ အိမ္မက္ေတြေတာင္မက္မိသည္။ေမွာင္မိုက္တဲ့ ေတာအုပ္ထဲမွာ အလင္းတန္းတခုေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေျပးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ။ေခ်ာက္ကမ္းပါးအစြန္းတခုတြင္ ႏွင္းပန္းစည္းေလးကိုကိုင္ၿပီး ဂါဝန္အျဖဴလြင့္လြင့္ေလးျဖင့္ မုကရပ္ေစာင့္ေနသည္။သူမဆီ ေျခလွမ္းေတြ ေရွ႕ဆက္တိုးလိုက္ေတာ့ မုက ရွိုက္ႀကီးတငင္ငိုေႂကြးကာ ႏွင္းပန္းစည္းကို လြတ္ခ်ၿပီး ေခ်ာက္ထဲသို႔ ေနာက္ျပန္ခုန္ဆင္းသြားခဲ့သည္။သူမေနာက္ကို လိုက္ခုန္ေသာလည္း အဆုံးသတ္မရွိတဲ့ ေခ်ာက္နက္ႀကီးတြင္ သူမကိုရွာမေတြ႕ခဲ့။