ကိုလင်း၏ တင်ပြမှုတွင် လေဆိပ်၌ စကားပြောနေသောပုံများက စိုင်းဝေ၏ မရိုးသားသော မျက်လုံးများကိုသက်သေပြနေသည်။ထိုပုံများက ရောက်ရောက်ချင်း သူတို့ရှိရာဆီကို ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမဆင့်ရောက်လာစေခဲ့သည်။ Cafe ထဲမှ လူများကလည်း မုတို့ဝိုင်းကိုသာ ကြည့်နေကြသည်။အားလုံးရဲ့အမြင်တွင် ရည်းစားပြိုင်လုနေသော ပွဲပင်။မုလည်း ရှက်လို့ ခေါင်းတောင်မဖော်ရဲ။စိုင်းဝေကလည်း ပေစောင်းစောင်းအကြည့်ဖြင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အကြည့်အား မရှောင်လွှဲခဲ့ပါ။ထိုအခြေနေကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့်သူမှာ မုကလွဲ၍ မည်သူမျှမရှိ။မု ခြေဖျားလေး ထောကျကာ အောင်စစ်မှူးရဲ့ နက်ကတိုင်ကို ဆွဲပြီး နားထဲသို့ တီးတိုးပေးလိုက်တဲ့ စကားသဝဏ်လွာလေးက သားရဲကောင်မှ အိမ်မွေးခွေးလေးလို အသွင်ပြောင်းပေးလိုက်သည်။

" ဉီးရယ်.....မိတ်ဆက်ပေးမှာမို့ထိုင်ပါနော် မုဘယ်လောက်ချစ်တယ်ဆိုတာကို ယုံရင်း ဒီမှာတင်ရပ် လိုက်ပါနော် "

မုစကားကြောင့် အောင်စစ်မှူး ရန်သူကိုတောင် လက်ကမ်းကြိုဆိုခဲ့သည်။

" တွေ့ရတာ... ဝမ်းသားပါတယ် ကိုယ်က အောင်စစ်မှူးပါ မုရဲ့ ချစ်သူပါ "

" ကျွန်တော်က စိုင်းဝေပါ မုမုက ကျွန်တော်ရဲ့...တစ်ဉီးတည်းသော...သူငယ်ချင်းပါ "

" နှစ်ယောက်လုံးထိုင်ကြလေ...ဉီး ဝေဝေက မုအတွက် ကျောင်းကိစ္စ လာကူပေးတာ ဟုတ်တယ်နော် ဝေဝေ "

" ဟုတ်ပါတယ်... ကျွနတော်က မုမုကို ခေါ်သွားမှာလေ "

" ကျောင်းသွားတတ်ဖို့ပါ ဉီးရယ် "

စိုင်းဝေရဲ့ အနှောင့်သွားမလွတ်တဲ့စကားတွေကြောင့် အောင်စစ်မှူးကလည်း ပညာသာပါပါ စကားဆိုခဲ့သည်။

" ကိုယ်က.... မုကို လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းခွင့်ပေးပြီးသားပါ အချိန်တန်ရင်း ကိုယ်လှောင်အိမ်ကိုပဲ ပြန်လာမှာမို့လေ "

" ဉီး...ကအဲ့လိုပဲ ရုပ်တည်နဲ့ နောက်တာ...မု ဗိုက်ဆာပြီ မုန့်ဝယ်ကျွေး "

" ကျွေးရမှာပေါ့ ကိုယ့်မျောက်မလေးကို မုအတွက် Bubble Tea မှာပေးမယ် cakeကော "

" မုမုက....Bubble Teaသိပ်မကြိုက်ဘူး Green Tea ပိုကြိုက်တာ ဟုတ်တယ်မလား "

" ငါအခု Bubble Teaပဲ သောက်ချင်တယ် ဝေဝေ "

မုရဲ့ အပြောတွင် ပြတ်သားတဲ့ ရွေးချယ်မှုကို ခံစားမိသည်။ဆိုင်ထဲမှာ စားသောက်ပြီးတော့ အောင်စစ်မှူး ကားသွားထုတ်နေတာမို့ မု ဝေဝနှင့် နှစ်ယောက်ထဲကျန်ခဲ့သည်။ကားဆိုင်ရှေ့ရောက်မှ မုလက်ကိုဆွဲကာ အောင်စစ်မှူးမြင်အောင် တမင်လုပ်ပြလိုက်သည်။

" မုမု....နင် Bubble Teaကို တကယ်ကြိုက်တာလား"

" နင်ကလဲ လူတိုင်းအကြိုက်က ပြောင်းနေတာပဲကို "

" မု ကားပေါ်အခုတက် "

" ဉီး...မုပြောအုံးမယ် ဘာလို့ ဒေါသထွက်နေရတာလဲ"

စကားကို နားထဲသို့ မလုံးဝထည့်။စိုင်းဝေလက်ကို အတင်းလွတ်ချပြီး မုကို ကားထဲဆွဲသွင်းခဲ့သည်။ဘယ်ကိုသွားမလဲလို့လည်း မမေးနိုင်။ဉီးရဲ့ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွဲဇာတ်ထဲမှာ မုပါ ဝင်ကနေရတော့သည်။ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သွင်ပြင်ဖြင့် မောင်းသွားသော ဉီးတည်ရာမှာ အောင်စစ်မှူးအိမ်သာဖြစ်သည်။အိမ်တံခါးကို ဆွဲဖွင့်ကာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော မုလက်အား လွှဲယမ်းလိုက်သည်။ရုတ်တရက် ဘာစကားမှ မပြောပဲ အင်ကျီကြယ်သီးများ ဖြုတ်ရင်းသူမအနားတို့လာသည်မို့ မု နောက်ဆုတ်ရင်းဖြင့် စားပွဲနဲ့ခါးတိုက်မိသွား၍ တုန့်ခနဲ့ ရပ်လိုက်၏ ။

" ဉီးဘာလို့.... အဲ့လိုကြီးလုပ်နေတာလဲ မုရှင်းပြမှာမို့ စကား....အင့် "

ပြောစရာ စကားများ ပျောက်ဆုံးသွားသည်အထိ ဉီးရဲ့အနမ်းများက ကြမ်းတမ်းလှသည်။ ချိုမြိန်ပြီး အသက်ကိုနှုတ်ယူနေသည့် အဆိပ်တခွက်လိုပင် အသက်တောင် ကောင်းကောင်းမရှုနိုင်တော့ပြီ။ကြမ်းတမ်းသော နမ်းရှိုက်မှုများကြောင့် မုနှုတ်ခမ်းပင် ရောင်ကိုင်းလာသည်။ဒီနေ့ မုက အဖြူရောင် ဘောင်းဘီစကတ်အတိုလေးကို Hoodie အပွလေးဝတ်ကာ စိုင်းဝေနှင့်ထိုင်နေသည်မှာ Dateလုပ်နေသည့် လူငယ်စုံတွဲလိုပင်။ထိုမြင်ကွင်းတို့က သူအား ထိုသို့ အရိုင်းစိတ်များကို နိုးထစေခဲ့သည်။မောလွန်းလို့ ခဏရပ်ပြီး နှုတ်ခမ်းလေးဟကာ အမောဖြေခွင့်တောင်မပေး ပူနွေးသောလျှာဖျားတို့က မုဆီ ခွင့်မတောင်းပဲ ဝင်ရောက်လာသည်။

အောင်စစ်မှူးလည်း မုရဲ့ ကိုယ်လေး စားပွဲပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်အထိ မရပ်ခဲ့ ။သူမရဲ့ ပေါင်တံလေးကြား သူကိုယ်ကိုဝင်ပြီး တဆင့်တက်မယ်အလုပ်။ မုက လက်မောင်းအား အတင်းပုတ်ထုတ်တော့သည်။အစပိုင်းတွင် လက်ခံပေးသော သူမဆီကနေ အလန့်တကြားပုတ်ထုတ်လိုက်သည်မို့ ရပ်ပေးလိုက်သည်။မောလွန်းနေတာမို့ စကားပင် အတော်နှင့်မပြောနိုင်။

" မု....မု..တို့ ရှေ့ဆက်လို့ မရတော့...ဘူး "

" မုက... ကိုယ်နဲ့ လမ်းခွဲချင်တာလား "

" အဲ့တာပြောတာမဟုတ်ဘူး... မုတို့ အခုလုပ်နေတဲ့ဟာ "

" ဘာလို့လဲ...မကြိုက်လို့လား "

" မ...မ..ဟုတ်ဘူး ဒါမဲ့ အခုတော့မရဘူး "

" ဘာလို့လဲ "

" မု...ရာသီလာနေတာ နောက်ဆုံးရက်မို့ ပြီးသွားပြီထင်ထားတာ အခုမှ ရုတ်တရက် စွန်းကုန်လို့ မုပြန်တော့မယ် "

" မပြန်နဲ့ ကိုယ်သွားဝယ်ပေးမှာမို့... မုဒီည ကိုယ်အိမ်မှာပဲ အိပ်ပါ "

" ဘယ်...ဘယ်လို ပြောလိုက်တယ် ဉီးက...မုအတွက် Padဝယ်ပေးမယ်...မလုပ်ပါနဲ့... အိမ်ပဲပြန်ပို့ပေးပါနော် "

" စိုင်းဝေနဲ့က တကယ်သူငယ်ချင်းလား "

" တကယ် "

" အဲ့တာဆို ကိုယ်အိမ်မှာအိပ်မှ ယုံမယ် "

" ဉီး....တကယ် ဝယ်နိုင်ပါ့မလား "

" ရတယ် ကိုယ်လုပ်နိုင်တယ် "

" အဲ့တာဆို Night တစ်ထုပ် ဘာတံဆိပ်ဖြစ်ဖြစ်ရတယ် "

မုလည်း စွန်းသွားတဲ့ စကတ်ကို အောင်စစ်မှူးရဲ့ အားကစားဘောင်းဘီအပွကြီးလဲပြီး စောင့်နေတော့ဘသည်။အောင်စစ်မှူးကတော့ အမျိုးသမီးလစဉ်သုံး အရောင်းတန်းဘက်တွင် Padထုပ်များဖြင့် တိုင်ပတ်နေတော့သည်။တသက်နှင့်တကိုယ် ထိုကိစ္စကို မကြုံဖူးသူမို့ ဘာလုပ်လို့ဘာကိုင်ရမှန်းမသိ။ရောဂါကြီးတစ်ခုလိုတွေးကာ မုကို စိတ်ပူလွန်းတာပဲ သိတော့သည်။

" ဝယ်သူရှင့်.....ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ "

" ဟို...ဟိုလေ ကျွန်တော်ကို ပါးလဲပါးရမယ် ဝါဂွမ်းနဲ့လုပ်ထားပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြစ်တဲ့ အနံ့ဆိုးမထွက်ပဲ လူကိုလန်းဆန်းစေတဲ့ ဟာမျိိုး ပြီးတော့ သန့်ရှင်းပြီး ပိုးမွှားလဲကင်းရမယ် စုပ်ယူမှုကောင်းပြီး စွန်းထင်းတာလဲ မရှိချင်ဘူး အဲ့လိုဟာမျိုးပေါ့ "

" လစဉ်သုံးတိုင်းက အဲ့လို့ပဲ ထုတ်ထားတာပါ "

" ဗျာ....အဲ့လိုကြီးလား အဲ့တာဆို စင်ရဲ့ အစကနေဟိုအထိ တမျိုးစီထည့်ပေးပါ "

" ဟုတ်ကဲ့.... အစ်ကို စိတ်ဝင်စားမလားတော့မသိဘူး.... ဒါလေးက ရေနွေးအိတ် ပလာစတာ ဆီးခုံပေါ်မှာ ကပ်ထားရုံနဲ့ ကိုက်ခဲတာတွေ သက်သာစေတယ် "

" အဲ့တာပါ ထည့်ပေးပါ "

" ဟုတ်ကဲ့ "

အောင်စစ်မှူးလည်း ဖုန်းထဲမှ ရှာဖွေရင်း လိုအပ်တာတွေရော မလိုတာပါ အကုန်ဝယ်မိသည်။မုကတော့ အိမ်က အုပ်ထိန်းသူ သုံးယောက်ကို ဖုန်းဆက်အသိပေးရသည်။

" အဲ့တာကြောင့်ပါ....ဒါဒါရယ် "

" အေးပါ ဟိုနှစ်ကောင်ကိုတော့ နင် design pattern ချမှာမို့ ပြန်မလာဖြစ်ဘူးလို့ပဲ...ပြောထားလိုက်မယ် "

" ကျေးဇူး ကျေးဇူး အဲ့တာကြောင့် နင်ကငါ့ အချစ်ဆုံးဖြစ်နေတာ "

" ဘယ်သူကို.....အချစ်ဆုံးလို့ ပြောလိုက်တာလဲ "

" ပြန်ရောက်လာပြီလား....သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောနေတာပါ မယုံရင်ဖုန်းကို ကြည့်ပေါ့ "

" ယုံတယ် နောက်ခါကျရင် အချစ်ဆုံးက ကိုယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

" အမယ်....ပိုလိုက်တာ လက်ထဲက ဝယ်လာတာတွေကများလိုက်တာ မုက တစ်ထုပ်ပဲလိုတာလေ "

" ကိုယ်လဲ အများကြီးတွေ့တော့...ဘာဝယ်ရမှန်းမသိတာနဲ့"

" ကောင်းတယ် ....အရမ်းတော်တယ် "

" တကယ်လား "

" ရွဲ့နေတာ... ဒီလောက်အများကြီးကို ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် အသုံးနဲ့ အဖြုန်းခဲွဲခြားရမယ်လေ မလိုအပ်ပဲရှိတိုင်း လျှောက် "

" တော်ပါတော့.... ကိုယ်ကို မဆူပါနဲ့တော့ "

Sofarပေါ်မှာ ထိုင်နေသည့် မုရင်ခွင်ထဲသို့ အထုတ်လေးချကာ ပြစ်ဝင်လာသည်မို့ မုဘာမှမပြောနိုင်တော့။ကလေးတစ်ယောက်လို ခေါင်းတိုးပြီး ချွဲပြနေသည်မှာ 35နှစ်အရွယ်လူကြီးနှင့်တောင် မတူတော့သည်။သူရဲ့ ရင်ထဲက ခံစားချက်ပုံဖော်မှုလေးတွေကို မုတစ်ယောက်ထဲကိုသာ ပြတတ်သည်။မုလဲ ထိုအမူရာလေးကြောင့် ရင်ခွင်ထဲမှ ခေါင်းလေးကို ပုတ်ပေးလိုက်၏ ။သခင်က ခေါင်းလေးပုတ်ပေးတော့ ခါးကို အတင်းဖက်ကာ ပန်းလေးပမာ နှုးညံ့ပြနေတော့သည်။

" ဉီး...မနက်ဖြန်ပွဲက ဘာပွဲလဲဟင် "

" ဒီတိုင်း သိပ်အရေးမပါတဲ့ပွဲပါ မုစိတ်ထဲအရမ်းစိုးရိမ်မနေပါနဲ့ "

ဉီးရယ်....ဘယ်လိုတောင်ပြောနိုင်ရတာလဲ။ကိုယ်မွေးနေ့ပွဲကိုတောင် အဲ့လောက် အရေးမထားတဲ့ ဉီးက သိပ်မှန်းဆရခက်တာပဲ။ဇွတ်မမေးချင်ပေမဲ့ မုသိပ်သိချင်တယ်။လျို့ဝှက်ချက်များတဲ့လူကို မု မယုံပေမဲ့ ဉီးကတော့ မလှည့်စားဖို့ မုမျှော်လင့်ပါတယ် ။

" ဘာတွေတွေးနေတာလဲ "

" ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ပါဘူး မု ကိုယ့်လက်သန့်ရှင်းရေး လုပ်လိုက်အုံးမယ် "

ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီး ထွက်လာသည်အထိ မုအိပ်ရမဲဲ့ အခန်းကို မပြင်ပေးသေး။မုလည်း ဟိုကြည့်ဒီကြည့်ဖြင့် ဘေးခန်းကို ဝင်ရန် တံခါးလက်ကိုင်ကို အဖွင့်။

" ဘယ်သွားဖို့လဲ "

" မုဝင်အိပ်တော့မို့ လေ "

" ဟုတ်လား....အိပ်ကြမယ်လေ "

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူမကို ခါးလေးမှ မကာ ရင်ဘက်နားကပ်၍ မြှောက်ချီလိုက်သည်။ မုလည်း အောင်စစ်မှူး ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်ကာ ခြေထောက် နှစ်ဖက်မှာ ခါးကို အလိုက်သင့် ချုပ်နှောင်မိသည်။မု တင်ပါးလေးကို ပင့်ချီထားသည်မှာ တကယ်ကို သားအဖလိုပင်။သူမကို ချီပြီး အခန်းထဲ ဝင်သွားသောလည်း မုကတော့ မျက်ဝန်းများရဲ့ ဆွဲငင်မှုကြောင့် တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်ပဲပါသွားခဲ့သည်။နွဲ့နှောင်းတဲ့ သူမရဲ့ ကိုယ်လေးအား အိပ်ရာပေါ်သို့ ဂရုတစိုက်ချလိုက်မိသည်။ထို့နောက် သူမရဲ့ မျက်နှာလေးအား သူခိုးတစ်ယောက်လို ချင်းကပ်လာသည်မို့ မု မျက်လုံးစုံမှိတ်ခါ ခိုးယူခွင့်ပေးလိုက်၏ ။နှုတ်ခမ်းတွင် ထိတွေ့မှုမရှိတာကို သတိထားမိ၍ မျက်လုံးအဝိုင်းသားပြူးကြည်လိုက်တော့ အောင်စစ်မှူးက ဟက်ဟက်ပတ်ပတ် ထရီတော့သည်။

" အမှောင်မလေး.....ဘာတွေမျှော်လင့်နေတာလဲ ဒီလောက် နှုတ်ခမ်းတွေ ရောင်ကိုင်းနေတာတောင် နမ်းချင်သေးတာလာ "

" မဟုတ်တာ...ခဏ မျက်စိညောင်းလို့ "

" ဆေးလိမ်းပေးမယ် နှုတ်ခမ်းကို "

" အား...!!! စပ်လိုက်တာ "

" ရလား....ကိုယ် သေချာထည့်ပေးမယ် ငြိမ်ငြိမ်နေ "

" ဉီးမနက်ဖြန် မု အိမ်ခဏပြန်မယ် ပြီးမှပြန်လာမယ် ယူစရာရှိလို့ "

" မရဘူး ကိုလင်းကို ယူခိုင်းလိုက် ဘာယူစရာရှိလဲ ကိုယ်ပြောပေးမယ် "

" ရတယ် မုဘာသာပဲ ပြောလိုက်မယ် "

" နားရအောင် ....မုရေ.... ကိုယ်အိပ်ချင်နေပြီ "

အိပ်ရာပေါ်က မုပေါင်လေးကို ခေါင်းအုံးလိုက်တော့ တကယ်ကို သုခဘုံလိုပင် ခံစားရသည်။သူကို ငုတ်ကြည့်နေတဲ့ မုရဲ့ ဆံနွယ်လေးတွေကို လက်ညှိုးလေးဖြင့် လိမ်ရင်း သူမသာ နေမကောင်းမဖြစ်ခဲ့ရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိသည်။

" မု....ကိုယ်ကို ပုံပြောပြ "

" အိပ်ရာဝင်ပုံပြင်လား....ကလေးလဲမဟုတ်ဘဲနဲ့ "

" မုနဲ့ရှိရင်...ကိုယ်က ကလေးပဲ "

" အတော်တတ်နေပါလား ဉီး အဲ့တာဆိုမုပြောပြမယ် အလကားတော့မရဘူး "

" ဘာပေးရမလဲ ကြိုက်တာပြော "

" မုနဲ့ dateပေးရမယ် မုကြိုက်တဲ့နေရာသွားမယ် သဘောတူလား "

" တူပါတယ်ကွယ် "

" တခါက လိမ်တတ်တဲ့ သိုးကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ရှိတယ် သူက အမြဲ မြေခွေးကြီး သိုးတွေကို လာစားပြီလို့ လိမ်ပြီး လူတွေကို စနောက်တတ်တယ် ......"

မုက သူဆံပင်လေးတွေကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောနေတဲ့ ပုံပြင်ကို အောင်စစ်မှူး သုံးနှစ်သားလေးလို ငြိမ်နားထောင်ခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ပုလဲလုံးသီထားတဲ့ အပြုံးလေးတွေ လမင်းလို ကြည်လင်နေတဲ့ မျက်နှာလေးရယ်ကြောင့် သူမကို ငေးကြည့်ရင်း တွေးမိခဲ့သည်။ အချစ်က ငါအတွက် ဘာမှန်းမသိပေမဲ့ မုကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ ခံစားချက်တွေကသာ အချစ်ဆိုရင် ကိုယ်မင်းကို ချစ်တာထက်တောင်ကျော်နေပြီထင်တယ်။

" မု..."

" ရှင့် "

" တကယ်လို့....ကိုယ်သာ လိမ်ညာတဲ့ သိုးကျောင်းသားလေးသာဆို ကိုယ်လိမ်ခေါ်တိုင်း မုလာမှာလား "

" အွန်း..... မုသာဆိုရင်....အမြဲလာလိမ့်မယ် လိမ်မှန်းသိရင်တောင် ချစ်တာမို့ မုလာမှာ ဒါမဲ့ လိမ်တဲ့ သိုးကျောင်းသားလေးကလဲ သူရဲ့ လိမ်ညာမှုကြောင့် ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိနိုင်တယ် "

" မုရေ....မစဉ်းစားပဲ အိပ်ကြရအောင် မနက်လဲ ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရမယ် "

စကားလုံးတွေရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ရင်ဘတ်ကိုနာကျင်စေတာမို့ ဆက်နားမထောင်နိုင်ခဲ့။ မုကတော့ သိပ်တောင်မကြာဘူး အိပ်ပျော်သွားသည်။ရင်ကိုလာ ရိုက်ခတ်လာသည့် သူမရဲ့ အသက်ရှုငွေ့ငွေ့လေးက ကိုယ်စိတ်ကို ကြွစေသည်။အိပ်ရာမှခဏထပြီး ဝရန်တာဘက်တွင် ဆေးလိပ်ဖွာရင်း သူမပြောသော ဆုံးရှုံးမှုကိုတွေးမိသည်။ပြီးတာနဲ့ ကိုယ်ကိုလည်းပြန် ကြိမ်းဝါးမိသည်။

" ချမ်းသာမှု စည်းစိမ်တွေ ဆုံးရှုံးရမယ်....ဆိုရင်တောင်...အဲ့ထဲမှာ မုကိုတော့ ....အပါမခံနိုင်ဘူး မုအသက်မဲ့သွားရင်တောင်... ကိုယ်မုကိုပိုင်တယ်...မင်းကိုယ်တိုင် ကိုယ်အပိုင်ဖြစ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာမို့ "

Episode 19 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

ကိုလင္း၏ တင္ျပမႈတြင္ ေလဆိပ္၌ စကားေျပာေနေသာပုံမ်ားက စိုင္းေဝ၏ မရိုးသားေသာ မ်က္လုံးမ်ားကိုသက္ေသျပေနသည္။ထိုပုံမ်ားက ေရာက်ရောက်ချင်း သူတို႔ရွိရာဆီကို ဆိုင္းမဆင့္ ဗုံမဆင့္ေရာက္လာေစခဲ့သည္။ Cafe ထဲမွ လူမ်ားကလည္း မုတို႔ဝိုင္းကိုသာ ၾကည့္ေနၾကသည္။အားလုံးရဲ႕အျမင္တြင္ ရည္းစားၿပိဳင္လုေနေသာ ပြဲပင္။မုလည္း ရွက္လို႔ ေခါင္းေတာင္မေဖာ္ရဲ။စိုင္းေဝကလည္း ေပေစာင္းေစာင္းအၾကည့္ျဖင့္ သားရဲတစ္ေကာင္၏ အၾကည့္အား မေရွာင္လႊဲခဲ့ပါ။ထိုအေျခေနကို ေျဖရွင္းနိုင္မည့္သူမွာ မုကလြဲ၍ မည္သူမွ်မရွိ။မု ေျခဖ်ားေလး ေထာက်ကာ ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ နက္ကတိုင္ကို ဆြဲၿပီး နားထဲသို႔ တီးတိုးေပးလိုက္တဲ့ စကားသဝဏ္လြာေလးက သားရဲေကာင္မွ အိမ္ေမြးေခြးေလးလို အသြင္ေျပာင္းေပးလိုက္သည္။

" ဉီးရယ္.....မိတ္ဆက္ေပးမွာမို႔ထိုင္ပါေနာ္ မုဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာကို ယုံရင္း ဒီမွာတင္ရပ္ လိုက္ပါေနာ္ "

မုစကားေၾကာင့္ ေအာင္စစ္မႉး ရန္သူကိုေတာင္ လက္ကမ္းႀကိဳဆိုခဲ့သည္။

" ေတြ႕ရတာ... ဝမ္းသားပါတယ္ ကိုယ္က ေအာင္စစ္မႉးပါ မုရဲ႕ ခ်စ္သူပါ "

" ကြၽန္ေတာ္က စိုင္းေဝပါ မုမုက ကြၽန္ေတာ္ရဲ႕...တစ္ဉီးတည္းေသာ...သူငယ္ခ်င္းပါ "

" ႏွစ္ေယာက္လုံးထိုင္ၾကေလ...ဉီး ေဝေဝက မုအတြက္ ေက်ာင္းကိစၥ လာကူေပးတာ ဟုတ္တယ္ေနာ္ ေဝေဝ "

" ဟုတ္ပါတယ္... ကြၽနေတာ္က မုမုကို ေခၚသြားမွာေလ "

" ေက်ာင္းသြားတတ္ဖို႔ပါ ဉီးရယ္ "

စိုင္းေဝရဲ႕ အႏွောင့္သြားမလြတ္တဲ့စကားေတြေၾကာင့္ ေအာင္စစ္မႉးကလည္း ပညာသာပါပါ စကားဆိုခဲ့သည္။

" ကိုယ္က.... မုကို လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းခြင့္ေပးၿပီးသားပါ အခ်ိန္တန္ရင္း ကိုယ္ေလွာင္အိမ္ကိုပဲ ျပန္လာမွာမို႔ေလ "

" ဉီး...ကအဲ့လိုပဲ ႐ုပ္တည္နဲ႕ ေနာက္တာ...မု ဗိုက္ဆာၿပီ မုန့္ဝယ္ေကြၽး "

" ေကြၽးရမွာေပါ့ ကိုယ့္ေမ်ာက္မေလးကို မုအတြက္ Bubble Tea မွာေပးမယ္ cakeေကာ "

" မုမုက....Bubble Teaသိပ္မႀကိဳက္ဘူး Green Tea ပိုႀကိဳက္တာ ဟုတ္တယ္မလား "

" ငါအခု Bubble Teaပဲ ေသာက္ခ်င္တယ္ ေဝေဝ "

မုရဲ႕ အေျပာတြင္ ျပတ္သားတဲ့ ေ႐ြးခ်ယ္မႈကို ခံစားမိသည္။ဆိုင္ထဲမွာ စားေသာက္ၿပီးေတာ့ ေအာင္စစ္မႉး ကားသြားထုတ္ေနတာမို႔ မု ေဝဝေနှင့် ႏွစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့သည္။ကားဆိုင္ေရွ႕ေရာက္မွ မုလက္ကိုဆြဲကာ ေအာင္စစ္မႉးျမင္ေအာင္ တမင္လုပ္ျပလိုက္သည္။

" မုမု....နင္ Bubble Teaကို တကယ္ႀကိဳက္တာလား "

" နင္ကလဲ လူတိုင္းအႀကိဳက္က ေျပာင္းေနတာပဲကို "

" မု ကားေပၚအခုတက္ "

" ဉီး...မုေျပာအုံးမယ္ ဘာလို႔ ေဒါသထြက္ေနရတာလဲ "

စကားကို နားထဲသို႔ မလုံးဝထည့္။စိုင္းေဝလက္ကို အတင္းလြတ္ခ်ၿပီး မုကို ကားထဲဆြဲသြင္းခဲ့သည္။ဘယခကိုသြားမလဲလို႔လည္း မေမးနိုင္။ဉီးရဲ႕ ႐ုပ္ေျပာင္း႐ုပ္လြဲဇာတ္ထဲမွာ မုပါ ဝင္ကေနရေတာ့သည္။ခက္ထန္ၾကမ္းတမ္းေသာ ႐ုပ္သြင္ျပင္ျဖင့္ ေမာင္းသြားေသာ ဉီးတည္ရာမွာ ေအာင္စစ္မႉးအိမ္သာျဖစ္သည္။အိမ္တံခါးကို ဆြဲဖြင့္ကာ ဆုပ္ကိုင္ထားေသာ မုလက္အား လႊဲယမ္းလိုက္သည္။႐ုတ္တရက္ ဘာစကားမွ မေျပာပဲ အင္က်ီၾကယ္သီးမ်ား ျဖဳတ္ရင္းသူမအနားတို႔လာသည္မို႔ မု ေနာက္ဆုတ္ရင္းျဖင့္ စားပြဲနဲ႕ခါးတိုက္မိသြား၍ တုန့္ခနဲ႕ ရပ္လိုက္၏ ။

" ဉီးဘာလို႔.... အဲ့လိုႀကီးလုပ္ေနတာလဲ မုရွင္းျပမွာမို႔ စကား....အင့္ "

ေျပာစရာ စကားမ်ား ေပ်ာက္ဆုံးသြားသည္အထိ ဉီးရဲ႕အနမ္းမ်ားက ၾကမ္းတမ္းလွသည္။ ခ်ိဳၿမိန္ၿပီး အသက္ကိုႏႈတ္ယူေနသည့္ အဆိပ္တခြက္လိုပင္ အသက္ေတာင္ ေကာင္းေကာင္းမရႈနိုင္ေတာ့ၿပီ။ၾကမ္းတမ္းေသာ နမ္းရွိုက္မႈမ်ားေၾကာင့္ မုႏႈတ္ခမ္းပင္ ေရာင္ကိုင္းလာသည္။ဒီေန႕ မုက အျဖဴေရာင္ ေဘာင္းဘီစကတ္အတိုေလးကို Hoodie အပြေလးဝတ္ကာ စိုင္းေဝႏွင့္ထိုင္ေနသည္မွာ Dateလုပ္ေနသည့္ လူငယ္စုံတြဲလိုပင္။ထိုျမင္ကြင္းတို႔က သူအား ထိုသို႔ အရိုင္းစိတ္မ်ားကို နိုးထေစခဲ့သည္။ေမာလြန္းလို႔ ခဏရပ္ကာ ႏႈတ္ခမ္းေလးဟကာ အေမာေျဖခြင့္ေတာင္မေပး ပူႏြေးေသာလွ်ာဖ်ားတို႔က မုဆီ ခြင့္မေတာင္းပဲ ဝင္ေရာက္လာသည္။

ေအာင္စစ္မႉးလည္း မုရဲ႕ ကိုယ္ေလး စားပြဲေပၚသို႔ လဲက်သြားသည္အထိ မရပ္ခဲ့ ။သူမရဲ႕ ေပါင္တံေလးၾကား သူကိုယ္ကိုဝင္ၿပီး တဆင့္တက္မယ္အလုပ္။ မုက လက္ေမာင္းအား အတင္းပုတ္ထုတ္ေတာ့သည္။အစပိုင္းတြင္ လက္ခံေပးေသာ သူမဆီကေန အလန့္တၾကားပုတ္ထုတ္လိုက္သည္မို႔ ရပ္ေပးလိုက္သည္။ေမာလြန္းေနတာမို႔ စကားပင္ အေတာ္ႏွင့္မေျပာနိုင္။

" မု....မု..တို႔ ေရွ႕ဆက္လို႔ မရေတာ့...ဘူး "

" မုက... ကိုယ္နဲ႕ လမ္းခြဲခ်င္တာလား "

" အဲ့တာေျပာတာမဟုတ္ဘူး... မုတို႔ အခုလုပ္ေနတဲ့ဟာ "

" ဘာလို႔လဲ...မႀကိဳက္လို႔လား "

" မ...မ..ဟုတ္ဘူး ဒါမဲ့ အခုေတာ့မရဘူး "

" ဘာလို႔လဲ "

" မု...ရာသီလာေနတာ ေနာက္ဆုံးရက္မို႔ ၿပီးသြားၿပီထင္ထားတာ အခုမွ ႐ုတ္တရက္ စြန္းကုန္လို႔ မုျပန္ေတာ့မယ္ "

" မျပန္နဲ႕ ကိုယ္သြားဝယ္ေပးမွာမို႔... မုဒီည ကိုယ္အိမ္မွာပဲ အိပ္ပါ "

" ဘယ္...ဘယ္လို ေျပာလိုက္တယ္ ဉီးက...မုအတြက္ Padဝယ္ေပးမယ္...မလုပ္ပါနဲ႕... အိမ္ပဲျပန္ပို႔ေပးပါေနာ္ "

" စိုင္းေဝနဲ႕က တကယ္သူငယ္ခ်င္းလား "

" တကယ္ "

" အဲ့တာဆို ကိုယ္အိမ္မွာအိပ္မွ ယုံမယ္ "

" ဉီး....တကယ္ ဝယ္နိုင္ပါ့မလား "

" ရတယ္ ကိုယ္လုပ္နိုင္တယ္ "

" အဲ့တာဆို Night တစ္ထုပ္ ဘာတံဆိပ္ျဖစ္ျဖစ္ရတယ္ "

မုလည္း စြန္းသြားတဲ့ စကတ္ကို ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ အားကစားေဘာင္းဘီအပြႀကီးလဲၿပီး ေစာင့္ေနေတာ့ဘသည္။ေအာင္စစ္မႉးကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးလစဥ္သုံး အေရာင္းတန္းဘက္တြင္ Padထုပ္မ်ားျဖင့္ တိုင္ပတ္ေနေတာ့သည္။တသက္ႏွင့္တကိုယ္ ထိုကိစၥကို မႀကဳံဖူးသူမို႔ ဘာလုပ္လို႔ဘာကိုင္ရမွန္းမသိ။ေရာဂါႀကီးတစ္ခုလိုေတြးကာ မုကို စိတ္ပူလြန္းတာပဲ သိေတာ့သည္။

" ဝယ္သူရွင့္.....ဘာမ်ား ကူညီေပးရမလဲ "

" ဟို...ဟိုေလ ကြၽန္ေတာ္ကို ပါးလဲပါးရမယ္ ဝါဂြမ္းနဲ႕လုပ္ထားၿပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္တဲ့ အနံ႕ဆိုးမထြက္ပဲ လူကိုလန္းဆန္းေစတဲ့ ဟာမ်ိိုး ၿပီးေတာ့ သန့္ရွင္းၿပီး ပိုးမႊားလဲကင္းရမယ္ စုပ္ယူမႈေကာင္းၿပီး စြန္းထင္းတာလဲ မရွိခ်င္ဘူး အဲ့လိုဟာမ်ိဳးေပါ့ "

" လစဥ္သုံးတိုင္းက အဲ့လို႔ပဲ ထုတ္ထားတာပါ "

" ဗ်ာ....အဲ့လိုႀကီးလား အဲ့တာဆို စင္ရဲ႕ အစကေနဟိုအထိ တမ်ိဳးစီထည့္ေပးပါ "

" ဟုတ္ကဲ့.... အစ္ကို စိတ္ဝင္စားမလားေတာ့မသိဘူး.... ဒါေလးက ေရႏြေးအိတ္ ပလာစတာ ဆီးခုံေပၚမွာ ကပ္ထား႐ုံနဲ႕ ကိုက္ခဲတာေတြ သက္သာေစတယ္ "

" အဲ့တာပါ ထည့္ေပးပါ "

" ဟုတ္ကဲ့ "

ေအာင္စစ္မႉးလည္း ဖုန္းထဲမွ ရွာေဖြရင္း လိုအပ္တာေတြေရာ မလိုတာပါ အကုန္ဝယ္မိသည္။မုကေတာ့ အိမ္က အုပ္ထိန္းသူ သုံးေယာက္ကို ဖုန္းဆက္အသိေပးရသည္။

" အဲ့တာေၾကာင့္ပါ....ဒါဒါရယ္ "

" ေအးပါ ဟိုႏွစ္ေကာင္ကိုေတာ့ နင္ design pattern ခ်မွာမို႔ ျပန္မလာျဖစ္ဘူးလို႔ပဲ...ေျပာထားလိုက္မယ္ "

" ေက်းဇူး ေက်းဇူး အဲ့တာေၾကာင့္ နင္ကငါ့ အခ်စ္ဆုံးျဖစ္ေနတာ "

" ဘယ္သူကို.....အခ်စ္ဆုံးလို႔ ေျပာလိုက္တာလဲ "

" ျပန္ေရာက္လာၿပီလား....သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေျပာေနတာပါ မယုံရင္ဖုန္းကို ၾကည့္ေပါ့ "

" ယုံတယ္ ေနာက္ခါက်ရင္ အခ်စ္ဆုံးက ကိုယ္ပဲ ျဖစ္ရမယ္"

" အမယ္....ပိုလိုက္တာ လက္ထဲက ဝယ္လာတာေတြကမ်ားလိုက္တာ မုက တစ္ထုပ္ပဲလိုတာေလ "

" ကိုယ္လဲ အမ်ားႀကီးေတြ႕ေတာ့...ဘာဝယ္ရမွန္းမသိတာနဲ႕"

" ေကာင်းတယ်....အရမ္းေတာ္တယ္ "

" တကယ္လား "

" ႐ြဲ႕ေနတာ... ဒီေလာက္အမ်ားႀကီးကို ပိုက္ဆံရွိရင္ေတာင္ အသုံးနဲ႕ အဖြုန်းခဲွဲခြားရမယ်လေ မလိုအပ္ပဲရွိတိုင္း ေလွ်ာက္ "

" ေတာ္ပါေတာ့.... ကိုယ္ကို မဆူပါနဲ႕ေတာ့ "

Sofarေပၚမွာ ထိုင္ေနသည့္ မုရင္ခြင္ထဲသို႔ အထုတ္ေလးခ်ကာ ျပစ္ဝင္လာသည္မို႔ မုဘာမွမေျပာနိုင္ေတာ့။ကေလးတစ္ေယာက္လို ေခါင္းတိုးၿပီး ခြၽဲျပေနသည္မွာ 35ႏွစ္အ႐ြယ္လူႀကီးႏွင့္ေတာင္ မတူေတာ့သည္။သူရဲ႕ ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ပုံေဖာ္မႈေလးေတြကို မုတစ္ေယာက္ထဲကိုသာ ျပတတ္သည္။မုလဲ ထိုအမူရာေလးေၾကာင့္ ရင္ခြင္ထဲမွ ေခါင္းေလးကို ပုတ္ေပးလိုက္၏ ။သခင္က ေခါင္းေလးပုတ္ေပးေတာ့ ခါးကို အတင္းဖက္ကာ ပန္းေလးပမာ ႏႈးညံ့ျပေနေတာ့သည္။

" ဉီး...မနက္ျဖန္ပြဲက ဘာပြဲလဲဟင္ "

" ဒီတိုင္း သိပ္အေရးမပါတဲ့ပြဲပါ မုစိတ္ထဲအရမ္းစိုးရိမ္မေနပါနဲ႕ "

ဉီးရယ္....ဘယ္လိုေတာင္ေျပာနိုင္ရတာလဲ။ကိုယ္ေမြးေန႕ပြဲကိုေတာင္ အဲ့ေလာက္ အေရးမထားတဲ့ ဉီးက သိပ္မွန္းဆရခက္တာပဲ။ဇြတ္မေမးခ်င္ေပမဲ့ မုသိပ္သိခ်င္တယ္။လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မ်ားတဲ့လူကို မု မယုံေပမဲ့ ဉီးကေတာ့ မလွည့္စားဖို႔ မုေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ။

" ဘာေတြေတြးေနတာလဲ "

" ေထြေထြထူးထူး မဟုတ္ပါဘူး မု ကိုယ့္လက္သန့္ရွင္းေရး လုပ္လိုက္အုံးမယ္ "

ကိုယ္လက္သန့္စင္ၿပီး ထြက္လာသည္အထိ မုအိပ္ရမဲဲ့ အခန္းကို မျပင္ေပးေသး။မုလည္း ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္ျဖင့္ ေဘးခန္းကို ဝင္ရန္ တံခါးလက္ကိုင္ကို အဖြင့္။

" ဘယ္သြားဖို႔လဲ "

" မုဝင္အိပ္ေတာ့မို႔ ေလ "

" ဟုတ္လား....အိပ္ၾကမယ္ေလ "

ေျပာေျပာဆိုဆိုျဖင့္ သူမကို ခါးေလးမွ မကာ ရင္ဘက္နားကပ္၍ ျမႇောက္ခ်ီလိုက္သည္။ မုလည္း ေအာင္စစ္မႉး ပခုံးေပၚသို႔ လက္တင္ကာ ေခြထောက် ႏွစ္ဖက္မွာ ခါးကို အလိုက္သင့္ ခ်ဳပ္ႏွောင္မိသည္။မု တင္ပါးေလးကို ပင့္ခ်ီထားသည္မွာ တကယ္ကို သားအဖလိုပင္။သူမကို ခ်ီၿပီး အခန္းထဲ ဝင္သြားေသာလည္း မုကေတာ့ မ်က္ဝန္းမ်ားရဲ႕ ဆြဲငင္မႈေၾကာင့္ တုတ္တုတ္မွ် မလႈပ္ပဲပါသြားခဲ့သည္။ႏြဲ႕ႏွောင္းတဲ့ သူမရဲ႕ ကိုယ္ေလးအား အိပ္ရာေပၚသို႔ ဂ႐ုတစိုက္ခ်လိဳက္မိသည္။ထို႔ေနာက္ သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးအား သူခိုးတစ္ေယာက္လို ခ်င္းကပ္လာသည္မို႔ မု မ်က္လုံးစုံမွိတ္ခါ ခိုးယူခြင့္ေပးလိုက္၏ ။ႏႈတ္ခမ္းတြင္ ထိေတြ႕မႈမရွိတာကို သတိထားမိ၍ မ်က္လုံးအဝိုင္းသားျပဴးၾကည္ႀလိဳက္ေတာ့ ေအာင္စစ္မႉးက ဟက္ဟက္ပတ္ပတ္ ထရီေတာ့သည္။

" အေမွာင္မေလး.....ဘာေတြေမွ်ာ္လင့္ေနတာလဲ ဒီေလာက္ ႏႈတ္ခမ္းေတြ ေရာင္ကိုင္းေနတာေတာင္ နမ္းခ်င္ေသးတာလာ "

" မဟုတ္တာ...ခဏ မ်က္စိေညာင္းလို႔ "

" ေဆးလိမ္းေပးမယ္ ႏႈတ္ခမ္းကို "

" အား...!!! စပ္လိုက္တာ "

" ရလား....ကိုယ္ ေသခ်ာထည့္ေပးမယ္ ၿငိမ္ၿငိမ္ေန "

" ဉီးမနက္ျဖန္ မု အိမ္ခဏျပန္မယ္ ၿပီးမွျပန္လာမယ္ ယူစရာရွိလို႔ "

" မရဘူး ကိုလင္းကို ယူခိုင္းလိုက္ ဘာယူစရာရွိလဲ ကိုယ္ေျပာေပးမယ္ "

" ရတယ္ မုဘာသာပဲ ေျပာလိုက္မယ္ "

" နားရေအာင္ ....မုေရ.... ကိုယ္အိပ္ခ်င္ေနၿပီ "

အိပ္ရာေပၚက မုေပါင္ေလးကို ေခါင္းအုံးလိုက္ေတာ့ တကယ္ကို သုခံဘုံလိုပင္ ခံစားရသည္။သူကို ငုတ္ၾကည့္ေနတဲ့ မုရဲ႕ ဆံႏြယ္ေလးေတြကို လက္ညွိုးေလးျဖင့္ လိမ္ရင္း သူမသာ ေနမေကာင္းမျဖစ္ခဲ့ရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ ေတွးမိသည်။

" မု....ကိုယ္ကို ပုံေျပာျပ "

" အိပ္ရာဝင္ပုံျပင္လား....ကေလးလဲမဟုတ္ဘဲနဲ႕ "

" မုနဲ႕ရွိရင္...ကိုယ္က ကေလးပဲ "

" အေတာ္တတ္ေနပါလား ဉီး အဲ့တာဆိုမုေျပာျပမယ္ အလကားေတာ့မရဘူး "

" ဘာေပးရမလဲ ႀကိဳက္တာေျပာ "

" မုနဲ႕ dateေပးရမယ္ မုႀကိဳက္တဲ့ေနရာသြားမယ္ သေဘာတူလား "

" တူပါတယ္ကြယ္ "

" တခါက လိမ္တတ္တဲ့ သိုးေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္ သူက အၿမဲ ေျမေခြးႀကီး သိုးေတြကို လာစားၿပီလို႔ လိမ္ၿပီး လူေတြကို စေနာက္တတ္တယ္ ......"

မုက သူဆံပင္ေလးေတြကို ပြတ္သပ္ေပးရင္း ေျပာေနတဲ့ ပုံျပင္ကို ေအာင္စစ္မႉး သုံးႏွစ္သားေလးလို ၿငိမ္နားေထာင္ခဲ့တယ္။ သူမရဲ႕ ပုလဲလုံးသီထားတဲ့ အၿပဳံးေလးေတြ လမင္းလို ၾကည္လင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာေလးရယ္ေၾကာင့္ သူမကို ေငးၾကည့္ရင္း ေတြးမိခဲ့သည္။ အခ်စ္က ငါအတြက္ ဘာမွန္းမသိေပမဲ့ မုေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြကသာ အခ်စ္ဆိုရင္ ကိုယ္မင္းကို ခ်စ္တာထက္ေတာင္ေက်ာ္ေနၿပီထင္တယ္။

" မု..."

" ရွင့္ "

" တကယ္လို႔....ကိုယ္သာ လိမ္ညာတဲ့ သိုးေက်ာင္းသားေလးသာဆို ကိုယ္လိမ္ေခၚတိုင္း မုလာမွာလား "

" အြန္း..... မုသာဆိုရင္....အၿမဲလာလိမ့္မယ္ လိမ္မွန္းသိရင္ေတာင္ ခ်စ္တာမို႔ မုလာမွာ ဒါမဲ့ လိမ္တဲ့ သိုးေက်ာင္းသားေလးကလဲ သူရဲ႕ လိမ္ညာမႈေၾကာင့္ ဆုံးရႈံးမႈေတြ ရွိနိုင္တယ္ "

" မုေရ....မစဥ္းစားပဲ အိပ္ၾကရေအာင္ မနက္လဲ ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္ရမယ္ "

စကားလုံးေတြရဲ႕ ဆိုလိုရင္းက ရင္ဘတ္ကိုနာက်င္ေစတာမို႔ ဆက္နားမေထာင္နိုင္ခဲ့။ မုကေတာ့ သိပ္ေတာင္မၾကာဘူး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ရင္ကိုလာ ရိုက္ခတ္လာသည့္ သူမဲ့ အသက္ရႈေငြ႕ေငြ႕ေလးက ကိုယ္စိတ္ကို ႂကြေစသည္။အိပ္ရာမွခဏထၿပီး ဝရန္တာဘက္တြင္ ေဆးလိပ္ဖြာရင္း သူမေျပာေသာ ဆုံးရႈံးမႈကိုေတြးမိသည္။ၿပီးတာနဲ႕ ကိုယ္ကိုလည္းျပန္ ႀကိမ္းဝါးမိသည္။