" ဟဲ့.... ဝေဝေ နောက်မှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ သွားမယ်လေ "

" အေးပါ... ငါလာပါပြီ လေယာဉ်စီးရတာကြာတော့ ခြေထောင်ကျဉ်နေလို့ပါ "

" နင် ဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာနေမှာလဲ "

" သုံးလလောက်ပေါ့ "

" နေစရာကရော..Hotel မှာပဲနေမယ်ဆို... တောင်ကြီးပြန် "

" မဟုတ်ပါဘူးဟာ ဟိုကမြန်မာသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က သူ့တိုက်ခန်းကို ခဏငှားပေးလိုက်တယ် "

" လိပ်စာရော "

" လိပ်စာက ဖုန်းထဲမှာမှတ်ထားတယ် အခန်းသော့လဲ ပေးလိုက်တယ် "

နိုင်ငံရပ်ခြားမှာ ပညာသင်နေသော ရွှေဇွန်းကိုင်မွေးသည့် သားသမီးများမို့ သူတို့အတွက် ငွေကြေးပြဿနာကို အပူလိုမမှတ်။မုကတော့ သာမန်မိသားစုလေးကမို့ ကိုယ့်အရည်အချင်းကို အားပြုပြီးသာ ကြိုးစားနေရသည်။မုရဲ့ အိမ်မက်က ကိုယ်ပိုင် Brand ထုတ်နိုင်တဲ့ Designerတစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ပါ။အိမ်မက်တွေက စျေးကြီးလွန်းတာမို့ ပညာတော်သင်ဖြေပြီး တတ်ဖို့ကိုသာ တတ်နိုင်သည်။ဟိုနိုင်ငံမှာ ကျောင်းတတ်နေတဲ့ စိုင်းဝေကို အကူညီတောင်းချင်သောလည်း စီးပွားရေးမေဂျာယူထားတဲ့ သူအတွက် အရှုပ်ထုပ်မပေးချင်တာလည်းပါ၏ ။

" နင်...ငါကို ဒီလောက်အကြာကြီး ဘာလို့ ပြစ်ထားတာလဲ ငါအစ်မတွေကိုတောင် ဆက်သွယ်ပြီ "

" နင်က... ငါအတွက် အရေးပါတဲ့သူမို့ ငါကြိုးစားနေတာ နင်နဲ့ တွေ့ရင် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် "

" လေကတော့ အပေါ်ကမဆင်းဘူးနော် "

" နင်လဲ ငါကို....မပြောဘူးနော် ကျောင်းတတ်ဖို့လုပ်နေတာ မလတ်ပြောမှသိတာ "

" နင်ကို အပူမကပ်ချင်လို့ပါ...ငါဟာငါကြိုးစားချင်လို့ "

" တော်တော့ အခုတော့ ငါကို လိုက်ပို့ပေး...နောက်နှစ်ရက်လောက်နေရင် ငါနင်ကို အရေးကြီး ပြောစရာရှိတယ် "

" အေးပါဟယ်...ငါTaxiငှား ထားတယ် "

မု စိုင်းဝေကို လိုက်ပို့ပေးပြီး အိမ်ပဲတန်းပြန်လာခဲ့သည်။ ဉီးကို ဖုန်းခေါ်ပေမဲ့ လေယာဉ်ပေါ်မှာပဲမို့လား မသိဖုန်းမကိုင်ချေ။မုလည်း တွေးရင်းဖြင့် မသွားခင်ပြောခဲ့သောပွဲအကြောင်း ခေါင်းထဲပေါ်လာသည်။လူချမ်းသာတွေရဲ့ ကျက်စားရာဆို မုရဲ့ အပြုမူတွေကြောင့် ဉီးထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်တာကြောင့် တစ်ခုခုသိလိုသိငှား ကိုလင်းဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။

" Hello "

" Hello.... ကိုလင်းလား မုပါ "

" ဟုတ်ကဲ့ မုဒြာပြောလေ "

" ကိုလင်းက.. ဉီးနဲ့ မလိုက်သွားဘူးလား "

" ဟုတ်တယ် ကျွန်တော်က ဒီကအလုပ်တွေကို တာဝန်ယူရမှာမို့လို့ "

" Aww. ..အဲ့တာကြောင့်ကို ကိုလင်း မုမေးစရာရှိလို့ဆက်လိုက်တာ ဉီးနဲ့တတ်ကမဲ့ ပွဲကဘယ်လိုမျိုးလဲဟင် သိတယ်မလား မုက အထက်တန်းစားနေထိုင်ပုံတွေ သိပ်မသိတော့ pressure ပိနေတာ "

" မစိုးရိမ်ပါနဲ့... ဆရာရှိပါတယ် ဒါမဲ့ မုကို ပြောပြလို့ဖြစ်ပါ့မလားနော် "

" ပြောပါကိုလင်းရယ်...မုသိချင်လို့ပါ "

" တ..တ..တကယ်တော့လေ ဆရာမွေးနေ့ပွဲပါ မုကို surprise လုပ်ချင်လို့ မပြောခိုင်းတာ "

" ဘယ်လို....သူမွေးနေ့ကို မုကို surprise ပြန်လုပ်မယ်...မရဘူး ကိုလင်း ဘယ်သူဘက်က ပါမလဲ "

" ဗျာ...!!! "

" မု ဉီးကို သီးသန့် မွေးနေ့လုပ်ပေးချင်လို့ ကိုလင်းကူညီရမယ် "

ကိုယ်ဆရာရဲ့ အသည်းကျော်ဖြစ်တဲ့ မုကို ကိုလင်း မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့။အောင်စစ်မှူးလိုလူကိုတောင် သူမကပြန်ပြီး အနိုင်ယူတာ သူလောက်ကတော့ စကားထဲတောင်မထည့်မပြောနိုင်ပါ။ အကူညီတောင်းသလိုနဲ့ အကြပ်ကိုင်နေသောမုအား ကိုလင်းလည်း အရှုံးပေးလိုက်ရသည်။

°°°°°°°°°°°°°

" မင်းတို့ကောင်တွေ...အလုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်နေတာလဲ... အဲ့ဘိုးတော် ဒီလောက် ငါခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လက်နက်တွေ သူသဘောနဲ့ သူတင်နေတာကို မင်းတို့က လက်နက်တစ်တိုက်လုံးကုန်မှ တင်ပြမှာလား "

ဝီစကီတစ်ခွက်ကို လက်ကကိုင်ရင်း မေးရိုးများထောင်ကာ ဆေးလိပ်တံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် အောင်စစ်မှူး၏ ဒေါသအောက်တွင်မည်သူမျှ မလှုပ်ရဲ။ ဉီးရန်နိုင်သည် သမက်လောင်းရဲ့ နာမည်ကို အသုံးချကာ လက်နက်များအား စိတ်ကြိုက်ရောင်းချနေသည်ကို နောက်ကျမှ သိရသည့်အတွက် မြွေပွေးကို ငယ်ထိပ်ပေါ်တင်မိသလိုပင်။ခုံပေါ်မှ ဂဠန်မင်းလို သားကောင်းများအား ထိုးသုတ်တော့မည့် အကြည့်ကြောင့် လက်အောက်ငယ်သားများမှ ဒူးထောက်ရာမှ တချက်မလှုပ်ကြချေ။

" Projector ပြင်ထားလိုက် ပြီးရင်ငါဖုန်းထဲကနေ အသစ်ထုတ်မဲ့ မိုင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးမယ် ဒီ Productကို ဉီးရန်နိုင်သိသွားလို့ကတို့ မင်းတို့တင်မဟုတ်ဘူး မင်းတို့မိသားစုပါ အလောင်းကောင်အဖြစ်ပြောင်းပေးမယ် "

Asia နိုင်ငံတွေထိပါ တင်ပို့ရတာမို့ အောင်စစ်မှူးမှ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကိုပင် အမြဲတီထွင်ထုတ်လုပ်ရသည်။ရွှေလီတွင် ထိပ်တန်းပညာသင် ဆယ်ယောက်လောက်ရွေးထားကာ လက်နက်တိုက်ဖြင့် မျိုးမျိုးသော တန်ဖိုးကြီးလက်နက်များကို ထုတ်လုပ်လေ့ရှိသည်။ဒါတွေ အားလုံးမှာ မုမှန်းဆထားခြင်းမရှိတဲ့ အောင်စစ်မှူးရဲ့ လက်တွေ့ဘဝသာဖြစ်သည်။

" ငါပြောတာတွေကိုသေချာလိုက်မှတ်ထား အပြစ်နာဆာပါလို့မရဘူး "

" စိတ်ချပါ....ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်တို့ သေချာလုပ်မှာပါ အကြမ်းထည်ကစပြီး လုံးဝအမှားမရှိစေရပါဘူး "

" အကုန်အဆင့်သင့် ဖြစ်ရင်စမယ် "

အစည်းဝေးခန်းအကျယ်ကြီးတွင် လူဆယ်ယောက်သာ အဝင်ခံပြီး အပြင်တွင်လည်း ခါးထဲသေနတ်များထိုးထားသော လူမိုက်များအပြည့်။အောင်စစ်မှူးလဲ တပည့်တွေရဲ့ အကြံပေးချက်တွေ လိုအပ်ချက်တွေကို ဆွေးနွေးရင်း မအားခဲ့။ဘယ်လောက်ပဲ မအားလပ်ပါစေ ဖုန်းထဲမှ massage ရဲ့ notice သံပိုင်ရှင်က မုဖြစ်ပါက သူဖုန်းကို projector နှင့် ချိတ်ထားသည်ကိုတောင် သတိမရတော့ပေ။

အရေးကြီးအစည်းဝေးလုပ်နေတာမို့ တည်တံသောမျက်နှာမှ ဖုန်းကိုကောက်ကိုင်ကာ ရှေ့ကလူများပင်မရှိသလို စာကိုကြည့်ပြီး ၇ရက်ထမင်းမားရင်တောင် ဗိုက်ဝနေသော မျက်နှာမျိုးအဖြစ် ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားသည်။

( ဉီးရေ....ရောက်ပြီလား မုဖုန်းကိုဘာလို့မကိုင်တာလဲ 🙄 အလုပ်မအားတာသိပေမဲ့ စာပြန်ပါနော် အရမ်းသတိရတယ်😍 )

( ကိုယ် ဖုန်းမကိုင်မိလို့ တောင်းပန်းပါတယ်နော် )

( အခုအားလာ...မု ဉီးကို Vedio Call ခေါ်ချင်လို့ 5 မိနစ်လောက်ပဲ ရလား )

( ရတယ် ခဏလေးနော် )

အောင်စစ်မှူး နဲ့မု ပြောနေသော massage များကို Projector ကနေမြင်နေရတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတသိုက်ကတော့.....

" ငါတို့ ခေါင်းဆောင်က အဲ့လိုပြောတတ်တယ်ပေါ့ အစ်မသရဖီတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး "

" ဖြစ်စရာလား....ဟိုတခါသူ ရွှေလီထိလိုက်လာတာတောင် ဆရာက မောင်းလွှတ်လိုက်တာလေ "

" ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ကျေးဇူးတင်ရမယ်...မဟုတ်ရင်ဒီနေ့တနေ့လုံး ဆူငြောက်နေမှာကွ "

" မင်းတို့...စောက်ပေါက်တွေ ပိတ်ထား ငါပြောနေတုံး အပ်ကျသံကြားတာနဲ့ ဒိုက်အခါ 500ထိုးရမယ် "

အောင်စစ်မှူးလည်း မုကို Vedio Callကို စကိုင်လိုက်သည်။Projector Screen ပေါ်တွင်​ေပါ်လာတဲ့ မုမျက်နှာလေးက တကယ်ကို သဘာဝအတိုင်းလှနေ၏ ။သူမအာရုံစိုက်စရာ တခုခုရှိတိုင်း ဆံပင်လိမ့်တင်တတ်သည်မို့ သူမအလုပ်လုပ်နေသည်ကို အောင်စစ်မှူး မပြောလဲသိသည်။Shirt ကို ကြယ်သီးသုံးလုံးလောက် ဖြုတ်ထားတာမို့ လည်တိုင်သေးသေးလေးကို အပြတ်မြင်နေရသည်။ခါတိုင်းမျက်ကပ်မှန် တပ်ထားသောသူက ယခုသူနှင့် စတွေ့တုန်းက အတိုင်းမျက်မှန်အဝိုင်းလေးတပ်ထားသည်မို့ နီညိုရောင်မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှသည်။လက်အောက်ငယ်သားများကပင် မျက်နှာသေးသေးလေးနှင့် ဆံပင်လျော့ကျနေသော မုဆီမှအကြည့်မလွဲနိုင်ကြပေ။

မည်သူမျှမရှိဘူးအထင်ဖြင့် မုကတော့ သူအား အသည်းပုံလေးလုပ်ပြကာ ချွဲလိုက်သည်။သူမအား ငမ်းနေကြသောသူများကတော့ ပါးများပင်ရဲကာ ကိုယ့်ခေါင်းဆောင်မျက်နှာကိုပင် မမြင်နိုင်ကြ။

" ဉီးရေ...မုကို နည်းနည်း နောက်ဆုတ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ပြ "

" ဘာလို့လဲ "

" မမေးနဲ့.. မုအချိန်မရဘူး "

" ဟုတ်ပါပြီ... ကိုယ်ရပ်ပြပါ့မယ် ဒီလောက်ဆိုရပြီလား "

" Ok Prefect ပဲ "

" မု....Snacksတွေ colaတွေပဲ စားနေတာလား "

" နည်းနည်းပါ ideaတွေတိုးလာအောင် "

" ထမင်းလဲ စားပါအုံး မုရယ် "

" ဟုတ်ကဲ့ပါ... အဲ့တာဆို Bye ....မုကြောင့် နားတဲ့အချိန်ကုန်နေမယ် love you "

" ကိုယ်ရောပါပဲ "

" ဟေ့ရောင်ရေ...ခေါင်းဆောင်ရဲ့ ချစ်သူကတော့ ရှယ်လန်းပဲ ငါပိန်တဲ့သူတွေ စိတ်မဝင်စားတာတောင် ကြာကြာကြည့်ရင် ရှုးလောက်တယ်ကွ "

" အဲ့တာကြောင့်..ခေါင်းဆောင်က တမုထဲမုနေတာနေမယ် "

" ကြည့်တဲ့မျက်လုံးတွေရော.... ပြောတဲ့ ပါးစပ်တွေပါ အကုန် ပိတ်လိုက်ကြစမ်း! !!!! "

ခုနက တိုက်ခဲ့သောလေပြေတွေဟာ အခုတော့ မုန်တိုင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။သူအယုံကြည်ရဆုံးသူတွေမို့ မုကို တဏှာမျက်စိဖြင့် ကြည့်ခြင်းမဟုတ်မှန်းသိသော်လည်း စိတ်ကမချုပ်တည်းနိုင်။ အားပါးတရ တချက်အော်ပြီး အစည်းဝေးကိုသာ ဆက်လိုက်သည်။

" အစည်းဝေးပြီးရင် ဒီလူတွေအကုန်လုံး ဒဏ်ရာမရမချင်း ထိုးပွဲလုပ်ရမယ် မင်းတို့ကို မသတ်တာပဲ ကံကောင်းတယ်မှတ် "

္°°°°°°°°°°°°

မုလဲ ဉီးမွေးနေ့အမှီ သိုးမွှေးအနွေးထည်ထိုးရင်း ကိုယ်တိုင်းခန့်မှန်းလိုက်ပေမဲ့ တော်ပါ့မလားမသိ။မု Vedio Call ပြောနေတုန်း မလှမ်းမကမ်းကြည့်နေသော သင်းသန့်ပြောပြီးမှ အနားကိုလာသည်။

" မု.....အဲ့တာနင့် ဉီးလား "

" အေးလေ ဘာလို့လဲ "

" ငါသူကိုတွေဖူးသလိုပဲ ကျောင်းပွဲတုန်းကများလား ငါပြောတဲ့ သရဖီဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ စေ့စပ်ထားတယ်ဆိုတဲ့ ဘဲကြီးလေ တော်တော်တူတာဟ "

" ဟမ့်....နင့်ဟာက သေချာလို့လား "

" ငါ .....ငါ စိတ်ထင်တာပဲနေမှာပါလေ အဲ့နေ့ကလဲ အဝေးကနေပဲ တွေးဖူးတော့ တခြားကောင်မလေးတွေပြောလို့ စေ့စပ်ထားတာဆိုပေမဲ့.....အထင်မှားတာလဲ ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ "

" အဲ့လိုပဲ နေမှာပါ ဉီးကိုငါယုံတယ် "

နှုတ်ကသာ ယုံကြည်နေသောလည်း ရင်ထဲမှာတော့ ဗလောင်ဆူ​နေခဲ့သည်။သူမနဲ့လည်း အဲ့နေ့ကတွေ့ခဲ့တာကြောင့်ပင်။အဆုံးထိ သူမကတော့ အောင်စစ်မှူးကို ယုံကြည်မယ်လို့တွေးထားသည်။တုံးအလွန်းသော မိန်းကလေးမဟုတ်ပေမဲ့လည်း အချစ်စိတ်က အရာအားလုံးကို တွေးတောခွင့်မပြု ။ရင်ထဲတွင် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့သာ တင်းခံထားမိသည်။မိန်းကလေးများချစ်မိပါက မျက်မမြင်တစ်ယောက်နဲ့တူသည်ဆိုတာ တကယ်များပါလား။စတင်ခြင်းရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ကံတရားအားပုံအပ်ရင်း ရင်ထဲကအဖြေကိုသာ မိုက်ရှုးရဲဆန်စွာ ရွေးချယ်မိတော့သည်။

ထိုညက မုတော်တော်နှင့် အိပ်မပျော် ဉီးကိုလွမ်းတဲ့ စိတ်ရော စေ့စပ်ထားသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရာများကို မုခေါင်းထဲက ထုတ်မရတော့ပါ။ခေါင်းထဲတွင် အစွဲကြီးစွဲနေသော ထိုအကြောင်းရာက နောက်တနေ့ စိုင်းဝေနှင့် တွေသည်အထိ ဖျောက်မရချေ။

" မုမု....ဘာသောက်မလဲ မုမု... ဟေ့ "

" လန့်လိုက်တာဟယ် "

" နင် ဘာတွေတွေးနေတာလဲ "

" ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး.... နင်ငါကို ပြောမဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းကဘာလဲ "

" ရော့.....ဒီမှာ နင်အတွက် "

" ဘာစာအိတ်ကြီးလဲ "

" ဖွင့်ကြည့်ပေါ့ဟ "

မု စိုင်းဝေကမ်းပေးလိုက်တဲ့ စာအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး ပျော်လွန်း၍ ထပင်ခုန်ပေါက်မိသည်။

" Wow. ...ဒါငါတတ်ချင်းတဲ့ ြ သစတျေးလျက ကျောင်းဝင်ခွင့်ဖောင်ပဲ "

" ဟုတ်တယ် ငါအဲ့အတွက်ပြန်လာတာ မုမု ငါနဲ့အတူလိုက်ခဲ့ပါနော် "

" ငါလိုက်... "

သူမရဲ့ စကားကို အဆုံးထိနားမထောင်ပဲ မုကို သူရင်ခွင်ထဲပစ်သွင်းလိုက်သည်။မုကလည်း သူမအတွက်ဝမ်းသာပေးသည်အထင် အငယ်တုန်းကလဲ ထိုသို့ ပြုမူဖူးသည့်မို့ အံအားသင့်ခြင်းမရှိ။သူမရဲ့ လက်အား တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ဖမ်းယူလိုက်သည့် အမည်မဖော်နိုင်သည့် လက်တစုံကြောင့် မုကိုယ်လေး စိုင်းဝေဆီမှ လွင့်ပြယ်သွားပြီး ထိုလူ၏ ရင်ခွင်ဝသို့ မျက်နှာမူတော့သည်။မုမော့တောင်မကြည့်ရဲခဲ့ ထိုသူရဲ့ အသံကတကယ်ကို ဒေါသတောင်ထိပ်ရောက်နေသည်။

" မင်း....ဒါဘာလုပ်တာလဲ "

ရောက်လာသူမှာ မုရဲ့ အချစ်ဆုံး အောင်စစ်မှူးသာ။ ကိုလင်းရဲ့ တင်ပြမှုကိုကြားကြားချင်း အလုပ်အပြီးသတ်ကာ ပြန်လာခဲ့သည့် အောင်စစ်မှူး သူမှန်းထားသလိုပင်။စစ်ပြိုင်ကြမည့် ထိုသူနှစ်ယောက်ရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှုကတော့ လျော့သွားကြမည်မဟုတ်။မင်းသားယောင်ဆောင်ထားတဲ့ အချစ်နှင့် သံယောဇဉ်ကို အရောင်ပြထားသော အချစ်တို့ကြား အကျိုးသတ်ရောက်မှုရဲ့ အဆုံးသတ်တားကတ်ကတော့ မုတစ်ယောက်ထဲသာ........။

Episode 18 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

" ဟဲ့.... ေဝဝေ ေနာက္မွာ ဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ သြားမယ္ေလ "

" ေအးပါ... ငါလာပါၿပီ ေလယာဥ္စီးရတာၾကာေတာ့ ေျခေထာင္က်ဥ္ေနလို႔ပါ "

" နင္ ဒီမွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာေနမွာလဲ "

" သုံးလေလာက္ေပါ့ "

" ေနစရာကေရာ..Hotel မွာပဲေနမယ္ဆို... ေတာင္ႀကီးျပန္ "

" မဟုတ္ပါဘူးဟာ ဟိုကျမန္မာသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သူ႕တိုက္ခန္းကို ခဏငွားေပးလိုက္တယ္ "

" လိပ္စာေရာ "

" လိပ္စာက ဖုန္းထဲမွာမွတ္ထားတယ္ အခန္းေသာ့လဲ ေပးလိုက္တယ္ "

နိုင္ငံရပ္ျခားမွာ ပညာသင္ေနေသာ ေ႐ႊဇြန္းကိုင္ေမြးသည့္ သားသမီးမ်ားမို႔ သူတို႔အတြက္ ေငြေၾကးျပႆနာကို အပူလိုမမွတ္။မုကေတာ့ သာမန္မိသားစုေလးကမို႔ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို အားျပဳၿပီးသာ ႀကိဳးစားေနရသည္။မုရဲ႕ အိမ္မက္က ကိုယ္ပိုင္ Brand ထုတ္နိုင္တဲ့ Designerတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ပါ။အိမ္မက္ေတြက ေစ်းႀကီးလြန္းတာမို႔ ပညာေတာ္သင္ေျဖၿပီး တတ္ဖို႔ကိုသာ တတ္နိုင္သည္။ဟိုနိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းတတ္ေနတဲ့ စိုင္းေဝကို အကူညီေတာင္ခ်င္ေသာလည္း စီးပြားေရးေမဂ်ာယူထားတဲ့ သူအတြက္ အရႈပ္ထုပ္မေပးခ်င္တာလည္းပါ၏ ။

" နင္...ငါကို ဒီေလာက္အၾကာႀကီး ဘာလို႔ ျပစ္ထားတာလဲ ငါအစ္မေတြကိုေတာင္ ဆက္သြယ္ၿပီ "

" နင္က... ငါအတြက္ အေရးပါတဲ့သူမို႔ ငါႀကိဳးစားေနတာ နင္နဲ႕ ေတြ႕ရင္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ "

" ေလကတော့ အေပၚကမဆင္းဘူးေနာ္ "

" နင္လဲ ငါကို....မေျပာဘူးေနာ္ ေက်ာင္းတတ္ဖို႔လုပ္ေနတာ မလတ္ေျပာမွသိတာ "

" နင္ကို အပူမကပ္ခ်င္လို႔ပါ...ငါဟာငါႀကိဳးစားလ်င္လို႔ "

" ေတာ္ေတာ့ အခုေတာ့ ငါကို လိုက္ပို႔ေပး...ေနာက္ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနရင္ ငါနင္ကို အေရးႀကီး ေျပာစရာရွိတယ္ "

" ေအးပါဟယ္...ငါTaxiငွား ထားတယ္ "

မု စိုင္းေဝကို လိုက္ပို႔ေပးၿပီး အိမ္ပဲတန္းျပန္လာခဲ့သည္။ ဉီးကို ဖုန္းေခၚေပမဲ့ ေလယာဥ္ေပၚမွာပဲမို႔လား မသိဖုန္းမကိုင္ေခ်။မုလည္း ေတြးရင္းျဖင့္ မသြားခင္ေျပာခဲ့ေသာပြဲအေၾကာင္း ေခါင်းထဲပေါ်လာသည်။လူချမ်းသာတွေရဲ့ က်က္စားရာဆို မုရဲ႕ အျပဳမူေတြေၾကာင့္ ဉီးထိခိုက္မည္ကို စိုးရိမ္တာေၾကာင့္ တစ္ခုခုသိလိုသိငွား ကိုလင္းဆီ ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။

" Hello "

" Hello.... ကိုလင္းလား မုပါ "

" ဟုတ္ကဲ့ မုျဒာေျပာေလ "

" ကိုလင္းက.. ဉီးနဲ႕ မလိုက္သြားဘူးလား "

" ဟုတ္တယ္ ကြၽန္ေတာ္က ဒီကအလုပ္ေတြကို တာဝန္ယူရမွာမို႔လို႔ "

" Aww. ..အဲ့တာေၾကာင့္ကို ကိုလင္း မုေမးစရာရွိလို႔ဆက္လိုက္တာ ဉီးနဲ႕တတ္ကမဲ့ ပြဲကဘယ္လိုမ်ိဳးလဲဟင္ သိတယ္မလား မုက အထက္တန္းစားေနထိုင္ပုံေတြ သိပ္မသိေတာ့ pressure ပိေနတာ "

" မစိုးရိမ္ပါနဲ႕... ဆရာရွိပါတယ္ ဒါမဲ့ မုကို ေျပာျပလို႔ျဖစ္ပါ့မလားေနာ္ "

" ေျပာပါကိုလင္းရယ္...မုသိခ်င္လို႔ပါ "

" တ..တ..တကယ္ေတာ့ေလ ဆရာေမြးေန႕ပြဲပါ မုကို surprise လုပ္ခ်င္လို႔ မေျပာခိုင္းတာ "

" ဘယ္လို....သူေမြးေန႕ကို မုကို surprise ျပန္လုပ္မယ္...မရဘူး ကိုလင္း ဘယ္သူဘက္က ပါမလဲ "

" ဗ်ာ...!!! "

" မု ဉီးကို သီးသန့္ ေမြးေန႕လုပ္ေပးခ်င္လို႔ ကိုလင္းကူညီရမယ္ "

ကိုယ္ဆရာရဲ႕ အသည္းေက်ာ္ျဖစ္တဲ့ မုကို ကိုလင္း မလြန္ဆန္နိုင္ခဲ့။ေအာင္စစ္မႉးလိုလူကိုေတာင္ သူမကျပန္ၿပီး အနိုင္ယူတာ သူေလာက္ကေတာ့ စကားထဲေတာင္မထည့္မေျပာနိုင္ပါ။ အကူညီေတာင္းသလိုနဲ႕ အၾကပ္ကိုင္ေနေသာမုအား ကိုလင္းလည္း အရႈံးေပးလိုက္ရသည္။

" မင္းတို႔ေကာင္ေတြ...အလုပ္ကို ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲ... အဲ့ဘိုးေတာ္ ဒီေလာက္ ငါခြင့္ျပဳခ်က္မရွိဘဲ လက္နက္ေတြ သူသေဘာနဲ႕ သူတင္ေနတာကို မင္းတို႔က လက္နက္တစ္တိုက္လုံးကုန္မွ တင္ျပမွာလား "

ဝီစကီတစ္ခြက္ကို လက္ကကိုင္ရင္း ေမးရိုးမ်ားေထာင္ကာ ေဆးလိပ္တံကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားသည့္ ေအာင္စစ္မႉး၏ ေဒါသေအာက္တြင္မည္သူမွ် မလႈပ္ရဲ။ ဉီးရန္နိုင္သည္ သမက္ေလာင္းရဲ႕ နာမည္ကို အသုံးခ်ကာ လက္နက္မ်ားအား စိတ္ႀကိဳက္ေရာင္းခ်ေနသည္ကို ေနာက္က်မွ သိရသည့္အတြက္ ေႁမြေပြးကို ငယ္ထိပ္ေပၚတင္မိသလိုပင္။ခုံေပၚမွ ဂဠန္မင္းလို သားေကာင္းမ်ားအား ထိုးသုတ္ေတာ့မည့္ အၾကည့္ေၾကာင့္ လက္ေအာက္ငယ္သာ

းမ်ားမွ ဒူးေထာက္ရာမွ တခ်က္မလႈပ္ၾကေခ်။

" Projector ျပင္ထားလိုက္ ၿပီးရင္ငါဖုန္းထဲကေန အသစ္ထုတ္မဲ့ မိုင္းအေၾကာင္း ေဆြးႏြေးမယ္ ဒီ Productကို ဉီးရန္နိုင္သိသြားလို႔ကတို႔ မင္းတို႔တင္မဟုတ္ဘူး မင္းတို႔မိသားစုပါ အေလာင္းေကာင္အျဖစ္ေျပာင္းေပးမယ္ "

Asia နိုင္ငံေတြထိပါ တင္ပို႔ရတာမို႔ ေအာင်စစ်မှူးမှ ကိုယ္ပိုင္လက္နက္ကိုပင္ အၿမဲတီထြင္ထုတ္လုပ္ရသည္။ေ႐ႊလီတြင္ ထိပ္တန္းပညာသင္ ဆယ္ေယာက္ေလာက္ေ႐ြးထားကာ လက္နက္တိုက္ျဖင့္ မ်ိဳးမ်ိဳးေသာ တန္ဖိုးႀကီးလက္နက္မ်ားကို ထုတ္လုပ္ေလ့ရွိသည္။ဒါေတြ အားလုံးမွာ မုမွန္းဆထားျခင္းမရွိတဲ့ ေအာင္စစ္မႉးရဲ႕ လက္ေတြ႕ဘဝသာျဖစ္သည္။

" ငါေျပာတာေတြကိုေသခ်ာလိုက္မွတ္ထား အျပစ္နာဆာပါလို႔မရဘူး "

" စိတ္ခ်ပါ....ေခါင္းေဆာင္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေသခ်ာလုပ္မွာပါ အၾကမ္းထည္ကစၿပီး လုံးဝအမွားမရွိေစရပါဘူး "

" အကုန္အဆင့္သင့္ ျဖစ္ရင္စမယ္ "

အစည္းေဝးခန္းအက်ယ္ႀကီးတြင္ လူဆယ္ေယာက္သာ အဝင္ခံၿပီး အျပင္တြင္လည္း ခါးထဲေသနတ္မ်ားထိုးထားေသာ လူမိုက္မ်ားအျပည့္။ေအာင္စစ္မႉးလဲ တပည့္ေတြရဲ႕ အႀကံေပးခ်က္ေတြ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေဆြးႏြေးရင္း မအားခဲ့။ဘယ္ေလာက္ပဲ မအားလပ္ပါေစ ဖုန္းထဲမွ massage ရဲ႕ notice သံပိုင္ရွင္က မုျဖစ္ပါက သူဖုန္းကို projector ႏွင့္ ခ်ိတ္ထားသည္ကိုေတာင္ သတိမရေတာ့ေပ။

အေရးႀကီးအစည္းေဝးလုပ္ေနတာမို႔ တည္တံေသာမ်က္ႏွာမွ ဖုန္းကိုေကာက္ကိုင္ကာ ေရွ႕ကလူမ်ားပင္မရွိသလို စာကိုၾကည့္ၿပီး ၇ရက်ထမင်းမစားရင်တောင် ဗိုက္ဝေနေသာ မ်က္ႏွာမ်ိဳးအျဖစ္ ႐ုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားသည္။

( ဉီးေရ....ေရာက္ၿပီလား မုဖုန္းကိုဘာလို႔မကိုင္တာလဲ 🙄 အလုပ္မအားတာသိေပမဲ့ စာျပန္ပါေနာ္ အရမ္းသတိရတယ္😍 )

( ကိုယ္ ဖုန္းမကိုင္မိလို႔ ေတာင္းပန္းပါတယ္ေနာ္ )

( အခုအားလာ...မု ဉီးကို Vedio Call ေခါ်ချင်လို့ 5 မိနစ္ေလာက္ပဲ ရလား )

( ရတယ္ ခဏေလးေနာ္ )

ေအာင္စစ္မႉး နဲ႕မု ေျပာေနေသာ massage မ်ားကို Projector ကေနျမင္ေနရတဲ့ လက္ေအာက္ငယ္သားတသိုက္ကေတာ့.....

" ငါတို႔ ေခါင္းေဆာင္က အဲ့လိုေျပာတတ္တယ္ေပါ့ အစ္မသရဖီေတာ့ မဟုတ္ေလာက္ဘူး "

" ျဖစ္စရာလား....ဟိုတခါသူ ေ႐ႊလီထိလိုက္လာတာေတာင္ ဆရာက ေမာင္းလႊတ္လိုက္တာေလ "

" ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်းဇူးတင္ရမယ္...မဟုတ္ရင္ဒီေန႕တေန႕လုံး ဆူေျငာက္ေနမွာကြ "

" မင္းတို႔...ေစာက္ေပါက္ေတြ ပိတ္ထား ငါေျပာေနတုံး အပ္က်သံၾကားတာနဲ႕ ဒိုက္အခါ 500ထိုးရမယ္ "

ေအာင္စစ္မႉးလည္း မုကို Vedio Callကို စကိုင္လိုက္သည္။Projector Screen ေပၚတြင္ေပပၚလာတဲ့ မုမ်က္ႏွာေလးက တကယ္ကို သဘာဝအတိုင္းလွေန၏ ။သူမအာ႐ုံစိုက္စရာ တခုခုရွိတိုင္း ဆံပင္လိမ့္တင္တတ္သည္မို႔ သူမအလုပ္လုပ္ေနသည္ကို ေအာင္စစ္မႉး မေျပာလဲသိသည္။Shirt ကို ၾကယ္သီးသုံးလုံးေလာက္ ျဖဳတ္ထားတာမို႔ လည္တိုင္ေသးေသးေလးကို အျပတ္ျမင္ေနရသည္။ခါတိုင္းမ်က္ကပ္မွန္ တပ္ထားေသာသူက ယခုသူႏွင့္ စေတြ႕တုန္းက အတိုင္းမ်က္မွန္အဝိုင္းေလးတပ္ထသည္မို႔ နီညိုေရာင္မ်က္ဝန္းေလးမ်ားျဖင့္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိလွသည္။လက္ေအာက္ငယ္သားမ်ားကပင္ မ်က္ႏွာေသးေသးေလးႏွင့္ ဆံပင္ေလ်ာ့က်ေနေသာ မုဆီမွအၾကည့္မလြဲနိုင္ၾကေပ။

မည္သူမွ်မရွိဘူးအထင္ျဖင့္ မုကေတာ့ သူအား အသည္းပုံေလးလုပ္ျပကာ ခြၽဲလိုက္သည္။သူမအား ငမ္းေနၾကေသာသူမ်ားကေတာ့ ပါးမ်ားပင္ရဲကာ ကိုယ့္ေခါင္းေဆာင္မ်က္ႏွာကိုပင္ မျမင္နိုင္ၾက။

" ဉီးေရ...မုကို နည္းနည္း ေနာက္ဆုတ္ၿပီး မတ္တပ္ရပ္ျပ "

" ဘာလို႔လဲ "

" မေမ့နဲ႕.. မုအခ်ိန္မရဘူး "

" ဟုတ္ပါၿပီ... ကိုယ္ရပ္ျပပါ့မယ္ ဒီေလာက္ဆိုရၿပီလား "

" Ok Prefect ပဲ "

" မု....Snacksေတြ colaေတြပဲ စားေနတာလား "

" နည္းနည္းပါ ideaေတြတိုးလာေအာင္ "

" ထမင္းလဲ စားပါအုံး မုရယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့ပါ... အဲ့တာဆို Bye ....မုေၾကာင့္ နားတဲ့အခ်ိန္ကုန္ေနမယ္ love you "

" ကိုယ္ေရာပါပဲ "

" ေဟ့ေရာင္ေရ...ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ ခ်စ္သူကေတာ့ ရွယ္လန္းပဲ ငါပိန္တဲ့သူေတြ စိတ္မဝင္စားတာေတာင္ ၾကာၾကာၾကည့္ရင္ ရႈးေလာက္တယ္ကြ "

" အဲ့တာေၾကာင့္..ေခါင္းေဆာင္က တမုထဲမုေနတာေနမယ္ "

" ၾကည့္တဲ့မ်က္လုံးေတြေရာ.... ေျပာတဲ့ ပါးစပ္ေတြပါ အကုန္ ပိတ္လိုက္ၾကစမ္း! !!!! "

ခုနက တိုက္ခဲ့ေသာေလေျပေတြဟာ အခုေတာ့ မုန္တိုင္းအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားသည္။သူအယုံၾကည္ရဆုံးသူေတြမို႔ မုကို တဏွာမ်က္စိျဖင့္ ၾကည့္ျခင္းမဟုတ္မွန္းသိေသာ္လည္း စိတ္ကမခ်ဳပ္တည္းနိုင္။ အားပါးတရ တခ်က္ေအာ္ၿပီး အစည္းေဝးကိုသာ ဆက္လိုက္သည္။

" အစည္းေဝးၿပီးရင္ ဒီလူေတြအကုန္လုံး ဒဏ္ရာမရမခ်င္း ထိုးပြဲလုပ္ရမယ္ မင္းတို႔ကို မသတ္တာပဲ ကံေကာင္းတယ္မွတ္ "

မုလဲ ဉီးေမြးေန႕အမွီ သိုးေမႊးအႏြေးထည္ထိုးရင္း ကိုယ္တိုင္းခန့္မွန္းလိုက္ေပမဲ့ ေတာ္ပါ့မလားမသိ။မု Vedio Call ေျပာေနတုန္း မလွမ္းမကမ္းၾကည့္ေနေသာ သင္းသန့္ေျပာၿပီးမွ အနားကိုလာသည္။

" မု.....အဲ့တာနင့္ ဉီးလား "

" ေအးေလ ဘာလို႔လဲ "

" ငါသူကိုေတြဖူးသလိုပဲ ေက်ာင္းပြဲတုန္းကမ်ားလား ငါေျပာတဲ့ သရဖီဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးနဲ႕ ေစ့စပ္ထာတယ္ဆိုတဲ့ ဘဲႀကီးေလ ေတာ္ေတာ္တူတာဟ "

" ဟမ့္....နင့္ဟာက ေသခ်ာလို႔လား "

" ငါ .....ငါ စိတ္ထင္တာပဲေနမွာပါေလ အဲ့ေန႕ကလဲ အေဝးကေနပဲ ေတြးဖူးေတာ့ တျခားေကာင္မေလးေတြေျပာလို႔ ေစ့စပ္ထားတာဆိုေပမဲ့.....အထင္မွားတာလဲ ျဖစ္နိုင္တာပဲေလ "

" အဲ့လိုပဲ ေနမွာပါ ဉီးကိုငါယုံတယ္ "

ႏႈတ္ကသာ ယုံၾကည္ေနေသာလည္း ရင္ထဲမွာေတာ့ ဗေလာင်ဆူနေခဲ့သည်။သူမနဲ့လဲ အဲ့ေန႕ကေတြ႕ခဲ့တာေၾကာင့္ပင္။အဆုံးထိ သူမကေတာ့ ေအာင္စစ္မႉးကို ယုံၾကည္မယ္လို႔ေတြးထားသည္။တုံးအလြန္းေသာ မိန္းကေလးမဟုတ္ေပမဲ့လည္း အခ်စ္စိတ္က အရာအားလုံးကို ေတြးေတာခြင့္မျပဳ ။ရင္ထဲတြင္ မျဖစ္နိုင္ဘူးလို႔သာ တင္းခံထားမိသည္။မိန္းကေလးမ်ားခ်စ္မိပါက မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္နဲ႕တူသည္ဆိုတာ တကယ္မ်ားပါလား။စတင္ျခင္းရဲ႕ အဆုံးသတ္ကို ကံတရားအားပုံအပ္ရင္း ရင္ထဲကအေျဖကိုသာ မိုက္ရႈးရဲဆန္စြာ ေ႐ြးခ်ယ္မိေတာ့သည္။

ထိုညက မုေတာ္ေတာ္ႏွင့္ အိပ္မေပ်ာ္ ဉီးကိုလြမ္းတဲ့ စိတ္ေရာ ေစ့စပ္ထားသည္ဆိုသည့္ အေၾကာင္းရာမ်ားကို မုေခါင္းထဲက ထုတ္မရေတာ့ပါ။ေခါင္းထဲတြင္ အစြဲႀကီးစြဲေနေသာ ထိုအေၾကာင္းရာက ေနာက္တေန႕ စိုင္းေဝႏွင့္ ေတြသည္အထိ ေဖ်ာက္မရေခ်။

" မုမု....ဘာေသာက္မလဲ မုမု... ေဟ့ "

" လန့္လိုက္တာဟယ္ "

" နင္ ဘာေတြေတြးေနတာလဲ "

" ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး.... နင္ငါကို ေျပာမဲ့ အေရးႀကီးတဲ့ အေၾကာင္းကဘာလဲ "

" ေရာ့.....ဒီမွာ နင္အတြက္ "

" ဘာစာအိတ္ႀကီးလဲ "

" ဖြင့္ၾကည့္ေပါ့ဟ "

မု စိုင္းေဝကမ္းေပးလိုက္တဲ့ စာအိတ္ကို ဖြင့္ၾကည့္ၿပီး ေပ်ာ္လြန္း၍ ထပင္ခုန္ေပါက္မိသည္။

" Wow. ...ဒါငါတတ္ခ်င္းတဲ့ ျ သစေတ်းလ်က ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ေဖာင္ပဲ "

" ဟုတ္တယ္ ငါအဲ့အတြက္ျပန္လာတာ မုမု ငါနဲ႕အတူလိုက္ခဲ့ပါေနာ္ "

" ငါလိုက္... "

သူမရဲ႕ စကားကို အဆုံးထိနားမေထာင္ပဲ မုကို သူရင္ခြင္ထဲပစ္သြင္းလိုက္သည္။မုကလည္း သူမအတြက္ဝမ္းသာေပးသည္အထင္ အငယ္တုန္းကလဲ ထိုသို႔ ျပဳမူဖူးသည့္မို႔ အံအားသင့္ျခင္းမရွိ။သူမရဲ႕ လက္အား တင္းၾကပ္စြာ ဆုပ္ကိုင္ဖမ္းယူလိုက္သည့္ အမည္မေဖာ္နိုင္သည့္ လက္တစုံေၾကာင့္ မုကိုယ္ေလး စိုင္းေဝဆီမွ လြင့္ျပယ္သြားၿပီး ထိုလူ၏ ရင္ခြင္ဝသို႔ မ်က္ႏွာမူေတာ့သည္။မုေမာ့ေတာင္မၾကည့္ရဲခဲ့ ထိုသူရဲ႕ အသံကတကယ္ကို ေဒါသေတာင္ထိပ္ေရာက္ေနသည္။

" မင္း....ဒါဘာလုပ္တာလဲ "

ေရာက္လာသူမွာ မုရဲ႕ အခ်စ္ဆုံး ေအာင္စစ္မႉးသာ။ ကိုလင္းရဲ႕ တင္ျပမႈကိုၾကားၾကားခ်င္း အလုပ္အၿပီးသတ္ကာ ျပန္လာခဲ့သည့္ ေအာင္စစ္မႉး သူမွန္းထားသလိုပင္။စစ္ၿပိဳင္ၾကမည့္ ထိုသူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္မႈကေတာ့ ေလ်ာ့သြားၾကမည္မဟုတ္။မင္းသားေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ အခ်စ္ႏွင့္ သံေယာဇဥ္ကို အေရာင္ျပထားေသာ အခ်စ္တို႔ၾကား အက်ိဳးသတ္ေရာက္မႈရဲ႕ အဆုံးသတ္တားကတ္ကေတာ့ မုတစ္ေယာက္ထဲသာ........။

Episode 18 Coming Soon

ပထမဆုံးေရးတာမို႔ အမွားပါရင္ သည္းခံေပးၾကပါ။ 🙏🙏🙏