နွေဉီးရနံတို့ သင်းပျံလွမ်းခြုံနေသော သူမရဲ့ဆံနွယ် စိတ်ပျက်မှုပြည့်နေတဲ့သူမရဲ့ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တဲ့ အမူရာ မျက်မုန်အောက်က ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ မျက်လုံး ဝတ်စားပုံက ငါstyleလို ခပ်လန်းလန်းလေး မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းကတော့ ငါ့new dollဖြစ်လာရမည်။

အဲ့လို အလွယ်လေးတွေးထားတဲ့ မဟာအတွက်တော့ ထင်သလောက် မလွယ်ကူခဲ့......

" ငါနောက်အသစ်က မင်းထပ် ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ် "

ဘေးမှ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ဒါဒါအား လက်ကိုလှမ်းဆွဲကာ မေးလေးကိုကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်ပင်။ဒါဒါလည်း မတွေးမိသော ကံတရားရဲ့ရုတ်တရက်ဆန်တဲ့ လှည့်ကွတ်ကြောင့် သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

" ချောတယ်မလား ကိုယ်က တဲဲွ​ြကမလား "

" အယုတ်တမာကောင် နင် တကယ်ချစ်တဲ့လူနဲ့တွေ့ရင် အဲ့လူဆီကနေ လှစ်လျူရှုခံရပါစေ "

" လမ်းခွဲဆုတောင်းအတွက် ကျေးဇူးပါ "

အနေအေးသူ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဒီလို ထိပါးခံရတာကိုတော့ အူတူတူမနေနိုင် မဟာရဲ့လက်ကို ပုတ်ချကာ.....

" တဏှာရှုးကောင် "

လို့ပြောပြီး ဆိုင်ထဲဝင်သွားခဲ့သည်။အချစ်ရဲ့ ဆန်းကြယ်မှုက ဘယ်လိုမျိုးလဲ မသိပေမဲ့ ကိုယ်မထင်ထားတဲ့ အချိန်မှာပဲ အချစ်က ရောက်လာတတ်ပါတယ်။

" Hello. ..မုမု အဆင်ပြေရဲ့လား ငါစိတ်ပူလို့ ဖုန်းဆက်လိုက်တာ "

" ငါကိစ္စကတော့ အဆင်ပြေသွားပြီ သူက ငါကို အလုပ်ခိုင်းမို့ခေါ်တာဟ "

" ငါမပြောဘူးလား ငါကတော့ ဒီမှာအိမ်ရှင်မလာသေးလို့ စောင့်နေရတယ် "

" ဟုတ်လား...ငါတို့လည်း အိမ်ရောက်နေပြီ သင်းသန့်က စာလုပ်စရာရှိတယ်ဆိုလို့ ရတယ်မလား "

" ရတယ် ဒါပဲနော် ငါဖုန်းချလိုက်တော့မယ် "

" ဒါဒါ.....ခဏ. ခဏလေး နင်နာမည်နဲ့ စာရောက်နေတယ် ဝန်ကြီးများရုံက "

" ဟုတ်လား! !! ငါအမတ်တွေရဲ့ ရှေ့နေရုံးမှာ အလုပ်သင် လျှောက်ထားတာ အဲ့တာထင်တယ် "

" ဝမ်းသာစရာပဲ ဒါဒါရေ.....ငါတို့ ဒီည party လုပ်ကြမယ် ပြန်လာရင် ကြက်ကြော်ဝယ်ခဲ့ "

" Ok Ok "

ဒါဒါလည်း ဖုန်းချပြီး အိမ်ရှင်အလာကိုသာ စောင့်နေတော့သည်။ ပါးချိုင့်နှစ်ဖက်ကို ပေါ်လွင်အောင်ပြုံးကာ ရစ်မူးစေသောအကြည့်များဖြင့် မဟာတစ်ယောက် ဆိုင်ထဲက ဒါဒါဆီကို လျှောက်လာခဲ့သည်။မိန်းမလှလေးတိုင်းကို တွဲမလားမေးရင် နှစ်ခါပြောမရာမလိုအောင် မငြင်းရက်နိုင်တဲ့ ဆုတောင်းကောင်းတဲ့ ရုပ်ရည်ပိုင်ရှင်မဟာပါ။ဒါပေမဲ့ သူမတော့မပါခဲ့။

" ထိုင်မယ်နော် "

" လာထိုင်ရအောင် ရင်းနှီးကြလို့လား "

" မင်းက ကိုယ်အိမ်ရှင်ကို အဲ့လိုဆက်ဆံတယ်ပေါ့ "

" ဘာအိမ်ရှင်လဲ....လာလိမ်စားမယ်မကြံနဲ့ "

" မင်းဖုန်းထဲက အိမ်ရှင်နံပါတ်ကို ခေါ်လိုက် "

အိမ်ရှင်ဖုန်းနံပါတ် ရှိသောလည်း တခါမှ မခေါ်ဖူး။ ငွေလွဲလျှင်လဲ ရှေနေ့ဆီကတဆင့် လွှဲပေးနေကျဖြစ်တာကြောင့်လည်းပါ၏ ။ဖုန်းဝင်သွားတာကြောင့် အံအားသင့်မိပေမဲ့ လူပေါ်ကျော်မို့ အထင်မကြီးပါ။ ဒါဒါလည်း အိတ်ထဲက စာချုပ်ကို ထုတ်ကာ မဟာရှေ့ကိုတိုးပေးလိုက်သည်။

" ဒီမှာ အိမ်ငှားခ ဒါက စာချုပ် လက်မှတ်ထိုးပြီး ငွေယူရုံပဲ "

" မင်းလူတိုင်းကို ဒီလိုပဲ ဆက်ဆံတာလား "

" ရှင် အရေးမပါတာတွေမပြောဘဲ လက်မှတ်သာထိုးလိုက်ပါ "

" ကိုယ်အိမ်ရှင်ကိုတောင် ဒီလိုဆက်ဆံတာ မင်းကဘယ်လို မိန်းကလေးမျိုးလဲ "

" ကျွန်မက ရှင်အိမ်မှာ ပိုက်ဆံပေးနေတာလေ အလကားနေတာမှမဟုတ်တာ "

ဒါဒါလည်း လတ်မှတ်ရတာနဲ့ ဆိုင်ထဲကနေ ချက်ချင်းပဲ ထွက်သွားခဲ့သည်။ မိန်းကလေးတိုင်းကလအမြဲ နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တာကြောင့်မို့ ဒါဒါလည်း ကြည့်မယ်ထင်ပြီး ကြည့်နေမိပေမဲ့လည်း သူမကတော့ တချက်မှမကြည့်။ သူမကြောင့် ငါဆွဲဆောင်မှုတွေများ လျော့နေပြီးလားဟု သံသရတောင်ဝင်လာမိသည်။

°°°°°°°°°

လူဘဝရဲ့ ဖြတ်သန်းမှု တနေ့တာမှာ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေရှိသောလည်း ဉီးရန်နိုင်နဲ့ အောင်စစ်မှူး တို့ရဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုကိုတော့ မယှဉ်နိုင်။ ငွေကြေးနှင် အာဏာဆိုတဲ့ အရင်းနှီးဆုံးရန်သူတွေဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။ သာမာန်စကားဝိုင်းလို့ သတ်မှတ်ရအောင်လည်း ထင်သလောက်မရိုးရှင်း။ ပတ်ပတ်လည်မှာလည်း တပည့်တပန်းများအပြည့်နှင့် စစ်တိုက်ကြတော့မည့်အလား။

" ငါရဲ့ သမက်လောင်းလေးက အဖိုးတန်ဒေါင်းကို ရထားတာတောင် ကျီးကို မျက်စောင်းထိုး နေတာလား "

" ဉီးရန်နိုင်ရဲ့ ဒေါင်းကလည်း ကျီးလောက်တောင် အဖိုးမတန်တာလဲ ဖြစ်နိုင်တယ်နော် "

" ဘာမှတော့ ထွေထွေထူးထူးမဟုတ်ပေမဲ့ ဒီတခါ ပြင်သစ်စာချုပ်က သတိပေးရုံပါ "

" သတိပေးရုံပဲ တတ်နိုင်တာကိုလည်း ကျွန်တော်သိပြီးသားပါ "

ဉီးရန်နိုင်အတွက် ငွေကြေးနှင့် စစ်တပ်လက်နက်အချို့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်သူမှာ အောင်စစ်မှူးဖြစ်တာကြောင့် သိပ်တော့ မခြိမ်းခြောက်ရဲ။ဉီးရန်နိုင်စကားကို အဖက်မလုပ်ကာ ခပ်ရွဲ့ရွဲ့ပြုံးပြီး ပြန်မယ်အလုပ်.....

" အောင်စစ်မှူး မင်းအဓိကနဲ့ သာမည​ကို ခဲွဲခြားတတ်ပါစေ "

" ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဓိကကို လာမရှုပ်ပါနဲ့ "

သူတို့နှစ်ဉီးကြားတွင် မည်သူမှ မသိနိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲကတော့ စတင်ခဲ့ပြီ။

°°°°°°°°°°

ဘာမှသိနားမလည်စွာ လူငယ်ဘဝကို အေးချမ်းစွာ ဖြတ်သန်းနေတဲ့ မုကတော့ ညက Beerနဲ့ ကြက်ကြော် အစွမ်းကြောင့် အိပ်ရာမှ လေးဖက်ကုန်းထနေရသည်။အလုပ်ပထမဆုံးနေ့မို့ နာရီသံပတ်ပေးထားသောလည်း နာရီဝက်လောက်နှပ်မိတာကြောင့် နောက်ကျခဲ့ပြီ။ရေချိုး make upလိမ်းတာကို အချိန်ပေးရင် မနက်စာတောင်မစားနိုင်။

" မုမုရေ.... ပေါင်မုန့်လေး ဘာလေး စားအုံးလေ coffee ကြီးပဲမသောက်နဲ့ ကောင်မရ "

" သင်းသန့် စာမေးပွဲအတွက် Fighting နော် ငါနောက်ကျ​ေနလို့ Bye "

Bus ကားဂိတ်ကို အမောတကောပြေးနေသော မုမှာ အများအမြင်တွင် အတော်ပဲ အလုပ်များနေသယောင်။အမှန်တော့ ဝီတိရ မရှိခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။

Golden Company မှာတော့ ရုံးကိုမလာလို့ သူဌေးနာမည်ပင်မေ့နေကြသော ဝန်ထမ်းများက မျက်မှန်အမဲကြီးတပ်ကာ တုတ်ကောက်ကြီးနှင့် ရောက်လာသော အောင်စစ်မှူးကြောင့် အလွန်ပင် pressure များပိနေကြသည်။ဒေါသကြီးကာ အလုပ်ကိုမလာတာများပင်မဲ့ လာလျှင်လည်းနှမ်းစေ့လောက် အမှားတောင်ရှာနိုင်တာကြောင့်လည်းပါသည်။ဝန်ထမ်းများကတော့ အောင်စစ်မှူးကို အမှားရှာနတ်ဘုရားလို့ နာမည်ပြောင်ပေးထားကြသည်။

" ကိုလင်း....မုလာရင် သီးသန့်ဓာတ်လှေကားကို ပေးသုံးဖို့ လုံခြုံရေးကို ပြောလိုက် ငါရုံးခန်းထဲမှာရော သူအတွက်နေရာ စီစဉ်ပြီပြီးလား "

" အားလုံး အဆင်သင့်ပြင်ထား ပြီးပါပြီ "

" ပြီးတော့ ငါအတွက် နောက်လ product အတွက် ပတ်သတ်တဲ့ စာချုပ်တွေ ယူလာပေး "

" ဟုတ်ကဲ့.....ဆရာ "

ရုံးခန်းထဲရောက်တာနဲ့ အောင်စစ်မှူး နာရီကိုသာ ကြည့်နေမိသည်။မကြာပါဘူး သူမျှော်နေသူလေး ရောက်လာ၏ ။အဲကွန်းဖွင့်ထားတာတောင် ပြေးလာတဲ့ အရှိန်ကြောင့် သူမချွေးများကမတိတ်သေး ပါးလေးများကလည်းရဲကာ ရင်ဘတ်မှာလည်း နိမ့်ချည်း မြင့်ချည်းဖြင့် အသက်ရှုနေရသည်။အဖြူရောင် Shirt လေးနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီကို ဝတ်ကာ ဆံပင်အလိမ်လေးအား pony tail လေးလို့အမြင့်စီးကာ တကယ်ကို ချစ်စရာအတိပင်။ချွေးစို့နေတဲ့ သူမကိုကြားကြားကြည့်ပါက ဝုန်းတိုင်းကြဲမိမဲ့ ကိုယ်စိတ်ကို ထိန်းကာ မျက်နှာလွှဲခဲ့သည်။မုကတော့ ဘာမှမသိ အခန်းပေါက်ဝမှာ သူရောက်လာတာကို မမြင်သူမို့ အသံပြုခဲ့သည်။

" ဉီး.... မု ရောက်ပြီ Aww မှားလို့ သူဌေး "

" ရတယ်...မုအဆင်ပြေသလိုခေါ် "

" အဲ့လို့ရလား "

" ရတယ် "

မုလည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတာနဲ့ သူမအတွက်ပြင်ဆင်ပေးထားတဲ့ စားပွဲခုံပေါ်အိတ်လေးချကာ ကောက်ထိုင်လိုပ်သည်။

" မု ဒီကို ခဏလာအုံး "

" ဟုတ်ကဲ့ "

ခေါ်လိုက်ပုံက မမြင်ရတဲ့လူနဲ့တောင်မတူ မုဆီကို တည့်တည့်ပင်။အောင်စစ်မှူးလည်း ကိုယ်ကို သတိပြန်ထိန်းရင်း.......။

" မု...ဘယ်နားမှာလဲ ကိုယ်ကို အသံပေးအုံး "

" ဉီးရဲ့ စားပွဲခုံရှေ့က ခုံမှာ မုရောက်နေပါပြီ "

ကိုယ်သိပ်သိတာပေါ့ မင်းကိုယ့်ရှေ့မှာပြုံးပြီး ကိုယ့်ကိုကြည့်နေတာကအစ ကိုယ်တွေ့တယ်။

" ဒီစာချုပ်တွေကို အသံထွက်ဖတ်ပြ ပြီးရင် လက်မှတ်ထိုးရမဲ့နေရာကို ထောက်ပြပေး "

" ဟုတ်ကဲ့.....မု အသံချိုချိုလေးနဲ့ ဖတ်ပြပါ့မယ် "

မုအသံက ပြောစရာမလိုလောက်အောင် ချိုလှသည်။မိန်းကလေးအများစုလို ချွဲသံမပါပေမဲ့လည်း အသံလေးကညိမ့်၍ အေးချမ်းလှသည်။တခါတခါ သူဘာသာမှားဖတ်ပြီး တခစ်ခစ်ရီတတ်ပြန်သည်။စာချုပ်တွေမှာ လက်မှတ်ထိုးနေရင်း နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်ကို ကျွန်တော်ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။ကြည့်လိုက်တော့ သေးသွယ်လှပတဲ့ မုရဲ့လက်ချောင်းလေးများပင်။ကျွန်တော်လက်တွေနဲ့ယှဉ်ရင် သူမလက်လေးတွေက ကလေးသာသာ။

" အဲ့နားမှာ ထိုးရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ ဉီးရဲ့ "

မုရဲ့ ကိုယ်ငွေ့လေးကြောင့် ကျွန်တော်မော့ကြည်လိုက်သည်။ကိုယ်သင်းနံသင်းသင်းလေးနဲ့နှုတ်ဖြား ပန်းရောင်လေးဖြင့် နီးကပ်လွန်းတဲ့ မျက်လွှာနှစ်ခုကြောင့် သူမရဲ့ပါးပြင်လေးက ပန်းသီးလေးပမာ ရဲတတ်နေပုံက ကိုက်ချင်စရာပါ။

" မု မု......ပြောတာကလေ ဉီး...ဉီး "

ဉီးရဲ့ ရစ်မူးစေတဲ့ အကြည့်တွေကြောင့် မု စကားတွေတောင် ထစ်နေမိသည်။မျက်မမြင်တစ်ယောက်မို့ မျက်ဝန်းအိမ်တွေရဲ့ တည်နေရာက မုဆီမှာ မရှိပေမဲ့ သူရဲ့အကြည့်စက်ကွင်းကနေတော့ မုရုန်းမထွက်နိုင်ခဲ့။နက်ရှိုင်းတဲ့ ပင်လယ်လို အကြည့် ဝိုင်တခွက်လို ချိုခါးတဲ့ အရသာကို မုမြည်းစမ်းကြည့်ချင်မိသည်။

" မု... ဘယ်နားမှာထိုးရမှာလဲ ပြောအုံးလေ "

မုရဲ့ မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း အနားကပ်လာတာကြောင့် ကျွန်တော်ကြာကြာ ဟန်မဆောင်နိုင်လို့ ပြောမိပြောရာပြောလိုက်မိသည်။အဲ့ကျမှ မုလည်းသတိပြန်ဝင်ကာ.....

" Arrr. ...ဒီ ဒီနား "

"နောက်စာရွတ်စာတမ်းတွေ ကျန်သေးလား "

" ဒါနောက်ဆုံးဟာပါ ဉီး "

" အဲ့တာဆို မု ခဏနားနေလိုက် အစမို့ထင်တယ် ပင်ပန်းတဲ့ပုံပေါက်နေလို့ "

" အဲ့တာဆို မုခဏနားမယ်နော် လိုတာရှိရင်ချက်ချင်းခေါ်နော် ဉီး "

မုလည်း ဉီးနားကနေ ခဏထွက်လာပြီး ကိုယ်ခုံမှာကိုယ် ခဏထိုင်လိုက်သည်။သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတဲ့ ကိုယ်လုပ်ရပ်ကြောင့် ရှက်တာလည်းပါပါသည်။

မုသည် ခဏလေးခေါင်းချတာနဲ့ အိပ်တတ်သော အကျင့် ရှိ၏ ။ ခုံပေါ် ခေါင်းလေးတင်ပြီး ခဏအကြာမှာတင် မုတစ်ယောက် အိပ်ပျော်ခဲ့သည်။

" တကယ်ကို လူဆိုးမလေးပဲ....ဒါခုနက အတွက်အလျော်တောင်းတာ "

မုရဲ့ ပါးဖောင်းလေးကို နှာခေါင်းလေးဖြင့် တစ်ချက်နမ်းရှိုက်မိသည်။ညင်သာလွန်းလို့သာမသိ သူမကတော့ ပုံစံမပျက် ဆက်အိပ်နေလေသည်။

မုရယ်......ချစ်လွန်းလို့ အနားမှာ ထားမိပေမဲ့ ကိုယ်ရဲ့ မျက်နှာဖုံးခွာသွားတဲ့ တစ်နေ့ မင်းကိုယ်ကို အခုလိုရင်ခုန်နေအုံးမှာလား။ နှင်းပွင့်လေးလို ဖြူစင်ပြီး အမြဲရိုးရှင်းတဲ့မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ ရက်စက်မှုတွေကို မြင်ရင်ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။အမြဲ စိုးရိမ်မိတယ် ကိုယ်သရုပ်မှန်ကို မင်းသိသွားမဲ့တစ်နေ့ ခံနိုင်ရည်မရှိတဲ့လူက ကိုယ်ဖြစ်နေမှာကို.......။

Episode 8 Coming Soon

ပထတဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

ႏြေဉီးရနံတို႔ သင္းပ်ံလြမ္းၿခဳံေနေသာ သူမရဲ႕ဆံႏြယ္ စိတ္ပ်က္မႈျပည့္ေနတဲ့သူမရဲ႕ ႏွာေခါင္းရႈံ႕လိုက္တဲ့ အမူရာ မ်က္မုန္ေအာက္က ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ မ်က္လုံး ဝတ္စားပုံက ငါstyleလို ခပ္လန္းလန္းေလး မဟုတ္ေပမဲ့ မင္းကေတာ့ ငါ့new dollျဖစ္လာရမည္။

အဲ့လို အလြယ္ေလးေတြးထားတဲ့ မဟာအတြက္ေတာ့ ထင္သေလာက္ မလြယ္ကူခဲ့......

" ငါေနာက္အသစ္က မင္းထပ္ ပိုစိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းတယ္ "

ေဘးမွ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ ဒါဒါအား လက္ကိုလွမ္းဆြဲကာ ေမးေလးကိုကိုင္ကာ ေျပာလိုက္သည္ပင္။ဒါဒါလည္း မေတြးမိေသာ ကံတရားရဲ႕႐ုတ္တရက္ဆန္တဲ့ လွည့္ကြတ္ေၾကာင့္ သတိလက္လြတ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။

" ေခ်ာတယ္မလား ကိုယ္က တဲဲွၾကမလား "

" အယုတ္တမာေကာင္ နင္ တကယ္ခ်စ္တဲ့လူနဲ႕ေတြ႕ရင္ အဲ့လူဆီကေန လွစ္လ်ဴရႈခံရပါေစ "

" လမ္းခြဲဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူးပါ "

အေနေအးသူ ျဖစ္ေပမဲ့လည္း ဒီလို ထိပါးခံရတာကိုေတာ့ အူတူတူမေနနိုင္ မဟာရဲ႕လက္ကို ပုတ္ခ်ကာ.....

" တဏွာရႈးေကာင္ "

လို႔ေျပာၿပီး ဆိုင္ထဲဝင္သြားခဲ့သည္။အခ်စ္ရဲ႕ ဆန္းၾကယ္မႈက ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ မသိေပမဲ့ ကိုယ္မထင္ထားတဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ အခ်စ္က ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။

" Hello. ..မုမု အဆင္ေျပရဲ႕လား ငါစိတ္ပူလို႔ ဖုန္းဆက္လိုက္တာ "

" ငါကိစၥကေတာ့ အဆင္ေျပသြားၿပီ သူက ငါကို အလုပ္ခိုင္းမို႔ေခၚတာဟ "

" ငါမေျပာဘူးလား ငါကေတာ့ ဒီမွာအိမ္ရွင္မလာေသးလို႔ ေစာင့္ေနရတယ္ "

" ဟုတ္လား...ငါတို႔လည္း အိမ္ေရာက္ေနၿပီ သင္းသန့္က စာလုပ္စရာရွိတယ္ဆိုလို႔ ရတယ္မလား "

" ရတယ္ ဒါပဲေနာ္ ငါဖုန္းခ်လိဳက္ေတာ့မယ္ "

" ဒါဒါ.....ခဏ. ခဏေလး နင္နာမည္နဲ႕ စာေရာက္ေနတယ္ ဝန္ႀကီးမ်ား႐ုံက "

" ဟုတ္လား! !! ငါအမတ္ေတြရဲ႕ ေရွ႕ေန႐ုံးမွာ အလုပ္သင္ ေလွ်ာက္ထားတာ အဲ့တာထင္တယ္ "

" ဝမ္းသာစရာပဲ ဒါဒါေရ.....ငါတို႔ ဒီည party လုပ္ၾကမယ္ ျပန္လာရင္ ၾကက္ေၾကာ္ဝယ္ခဲ့ "

" Ok Ok "

ဒါဒါလည္း ဖုန္းခ်ၿပီး အိမ္ရွင္အလာကိုသာ ေစာင့္ေနေတာ့သည္။ ပါးခ်ိဳင့္ႏွစ္ဖက္ကို ေပါ်လွင်အောင်ပြုံးကာ ရစ္မူးေစေသာအၾကည့္မ်ားျဖင့္ မဟာတစ္ေယာက္ ဆိုင္ထဲက ဒါဒါဆီကို ေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။မိန္းမလွေလးတိုင္းကို တြဲမလားေမးရင္ ႏွစ္ခါေျပာမရာမလိုေအာင္ မျငင္းရက္နိုင္တဲ့ ဆုေတာင္းေကာင္းတဲ့ ႐ုပ္ရည္ပိုင္ရွင္မဟာပါ။ဒါေပမဲ့ သူမေတာ့မပါခဲ့။

" ထိုင္မယ္ေနာ္ "

" လာထိုင္ရေအာင္ ရင္းႏွီးၾကလို႔လား "

" မင္းက ကိုယ္အိမ္ရွင္ကို အဲ့လိုဆက္ဆံတယ္ေပါ့ "

" ဘာအိမ္ရွင္လဲ....လာလိမ္စားမယ္မႀကံနဲ႕ "

" မင္းဖုန္းထဲက အိမ္ရွင္နံပါတ္ကို ေခၚလိုက္ "

အိမ္ရွင္ဖုန္းနံပါတ္ ရွိေသာလည္း တခါမွ မေခၚဖူး။ ေငြလြဲလွ်င္လဲ ေရွေန႕ဆီကတဆင့္ လႊဲေပးေနက်ျဖစ္တာေၾကာင့္လည္းပါ၏ ။ဖုန္းဝင္သြားတာေၾကာင့္ အံအားသင့္မိေပမဲ့ လူေပၚေက်ာ္မို႔ အထင္မႀကီးပါ။ ဒါဒါလည္း အိတ္ထဲက စာခ်ဳပ္ကို ထုတ္ကာ မဟာေရွ႕ကိုတိုးေပးလိုက္သည္။

" ဒီမွာ အိမ္ငွားခ ဒါက စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ေငြယူ႐ုံပဲ "

" မင္းလူတိုင္းကို ဒီလိုပဲ ဆက္ဆံတာလား "

" ရွင္ အေရးမပါတာေတြမေျပာဘဲ လက္မွတ္သာထိုးလိုက္ပါ "

" ကိုယ္အိမ္ရွင္ကိုေတာင္ ဒီလိုဆက္ဆံတာ မင္းကဘယ္လို မိန္းကေလးမ်ိဳးလဲ "

" ကြၽန္မက ရွင္အိမ္မွာ ပိုက္ဆံေပးေနတာေလ အလကားေနတာမွမဟုတ္တာ "

ဒါဒါလည္း လတ္မွတ္ရတာနဲ႕ ဆိုင္ထဲကေန ခ်က္ခ်င္းပဲ ထြက္သြားခဲ့သည္။ မိန္းကေလးတိုင္းကလအၿမဲ ေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္တာေၾကာင့္မို႔ ဒါဒါလည္း ၾကည့္မယ္ထင္ၿပီး ၾကည့္ေနမိေပမဲ့လည္း သူမကေတာ့ တခ်က္မွမၾကည့္။ သူမေၾကာင့္ ငါဆြဲေဆာင္မႈေတြမ်ား ေလ်ာ့ေနၿပီးလားဟု သံသရေတာင္ဝင္လာမိသည္။

လူဘဝရဲ႕ ျဖတ္သန္းမႈ တေန႕တာမွာ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈေတြရွိေသာလည္း ဉီးရန္နိုင္နဲ႕ ေအာင္စစ္မႉး တို႔ရဲ႕ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈကိုေတာ့ မယွဥ္နိုင္။ ေငြေၾကးႏွင္ အာဏာဆိုတဲ့ အရင္းႏွီးဆုံးရန္သူေတြဆိုလွ်င္လည္း မမွားေပ။ သာမာန္စကားဝိုင္းလို႔ သတ္မွတ္ရေအာင္လည္း ထင္သေလာက္မရိုးရွင္း။ ပတ္ပတ္လည္မွာလည္း တပည့္တပန္းမ်ားအျပည့္ႏွင့္ စစ္တိုက္ၾကေတာ့မည့္အလား။

" ငါရဲ႕ သမက္ေလာင္းေလးက အဖိုးတန္ေဒါင္းကို ရထားတာေတာင္ က်ီးကို မ်က္ေစာင္းထိုး ေနတာလား "

" ဉီးရန္နိုင္ရဲ႕ ေဒါင္းကလည္း က်ီးေလာက္ေတာင္ အဖိုးမတန္တာလဲ ျဖစ္နိုင္တယ္ေနာ္ "

" ဘာမွေတာ့ ေထြေထြထူးထူးမဟုတ္ေပမဲ့ ဒီတခါ ျပင္သစ္စာခ်ဳပ္က သတိေပး႐ုံပါ "

" သတိေပး႐ုံပဲ တတ္နိုင္တာကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္သိၿပီးသားပါ "

ဉီးရန္နိုင္အတြက္ ေငြေၾကးႏွင့္ စစ္တပ္လက္နက္အခ်ိဳ႕ရဲ႕ပိုင္ဆိုင္သူမွာ ေအာင္စစ္မႉးျဖစ္တာေၾကာင့္ သိပ္ေတာ့ မၿခိမ္းေျခာက္ရဲ။ဉီးရန္နိုင္စကားကို အဖက္မလုပ္ကာ ခပ္႐ြဲ႕႐ြဲ႕ၿပဳံးၿပီး ျပန္မယ္အလုပ္.....

" ေအာင္စစ္မႉး မင္းအဓိကနဲ႕ သာမည ခဲွဲခြားတတ်ပါစေ "

" ခင္ဗ်ားသာ ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ အဓိကကို လာမရႈပ္ပါနဲ႕ "

သူတို႔ႏွစ္ဉီးၾကားတြင္ မည္သူမွ မသိနိုင္တဲ့ တိုက္ပြဲကေတာ့ စတင္ခဲ့ၿပီ။

ဘာမွသိနားမလည္စြာ လူငယ္ဘဝကို ေအးခ်မ္းစြာ ျဖတ္သန္းေနတဲ့ မုကေတာ့ ညက Beerနဲ႕ ၾကက္ေၾကာ္ အစြမ္းေၾကာင့္ အိပ္ရာမွ ေလးဖက္ကုန္းထေနရသည္။အလုပ္ပထမဆုံးေန႕မို႔ နာရီသံပတ္ေပးထားေသာလည္း နာရီဝက္ေလာက္ႏွပ္မိတာေၾကာင့္ ေနာက္က်ခဲ့ၿပီ။ေရခ်ိဳး make upလိမ္းတာကို အခ်ိန္ေပးရင္ မနက္စာေတာင္မစားနိုင္။

" မုမုေရ.... ေပါင္မုန့္ေလး ဘာေလး စားအုံးေလ coffee ႀကီးပဲမေသာက္နဲ႕ ေကာင္မရ "

" သင္းသန့္ စာေမးပြဲအတြက္ Fighting ေနာ္ ငါေနာက္က်ေမလို႔ Bye "

Bus ကားဂိတ္ကို အေမာတေကာေျပးေနေသာ မုမွာ အမ်ားအျမင္တြင္ အေတာ္ပဲ အလုပ္မ်ားေနသေယာင္။အမွန္ေတာ့ ဝီတိရ မရွိျခင္းေၾကာင့္သာျဖစ္သည္။

Golden Company မွာေတာ့ ႐ုံးကိုမလာလို႔ သူေဌးနာမည္ပင္ေမ့ေနၾကေသာ ဝန္ထမ္းမ်ားက မ်က္မွန္အမဲႀကီးတပ္ကာ တုတ္ေကာက္ႀကီးႏွင့္ ေရာက္လာေသာ ေအာင္စစ္မႉးေၾကာင့္ အလြန္ပင္ pressure မ်ားပိေနၾကသည္။ေဒါသႀကီးကာ အလုပ္ကိုမလာတာမ်ားပင္မဲ့ လာလွ်င္လည္းႏွမ္းေစ့ေလာက္ အမွားေတာင္ရွာနိုင္တာေၾကာင့္လည္းပါသည္။ဝန္ထမ္းမ်ားကေတာ့ ေအာင္စစ္မႉးကို အမွားရွာနတ္ဘုရားလို႔ နာမည္ေျပာင္ေပးထားၾကသည္။

" ကိုလင္း....မုလာရင္ သီးသန့္ဓာတ္ေလွကားကို ေပးသုံးဖို႔ လုံၿခဳံေရးကို ေျပာလိုက္ ငါ႐ုံးခန္းထဲမွာေရာ သူအတြက္ေနရာ စီစဥ္ၿပီၿပီးလား "

" အားလုံး အဆင္သင့္ျပင္ထား ၿပီးပါၿပီ "

" ၿပီးေတာ့ ငါအတြက္ ေနာက္လ product အတြက္ ပတ္သတ္တဲ့ စာခ်ဳပ္ေတြ ယူလာေပး "

" ဟုတ္ကဲ့.....ဆရာ "

႐ုံးခန္းထဲေရာက္တာနဲ႕ ေအာင်စစ်မှူး နာရီကိုသာ ၾကည့္ေနမိသည္။မၾကာပါဘူး သူေမွ်ာ္ေနသူေလး ေရာက်လာ၏ ။အဲကြန္းဖြင့္ထားတာေတာင္ ေျပးလာတဲ့ အရွိန္ေၾကာင့္ သူမေခြၽးမ်ားကမတိတ္ေသး ပါးေလးမ်ားကလည္းရဲကာ ရင္ဘတ္မွာလည္း နိမ့္ခ်ည္း ျမင့္ခ်ည္းျဖင့္ အသက္ရႈေနရသည္။အျဖဴေရာင္ Shirt ေလးႏွင့္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို ဝတ္ကာ ဆံပင္အလိမ္ေလးအား pony tail ေလးလို႔အျမင့္စီးကာ တကယ္ကို ခ်စ္စရာအတိပင္။ေခြၽးစို႔ေနတဲ့ သူမကိုၾကားၾကားၾကည့္ပါက ဝုန္းတိုင္းႀကဲမိမဲ့ ကိုယ္စိတ္ကို ထိန္းကာ မ်က္ႏွာလႊဲခဲ့သည္။မုကေတာ့ ဘာမွမသိ အခန္းေပါက္ဝမွာ သူေရာက္လာတာကို မျမင္သူမို႔ အသံျပဳခဲ့သည္။

" ဉီး.... မု ေရာက္ၿပီ Aww မွားလို႔ သူေဌး "

" ရတယ္...မုအဆင္ေျပသလိုေခၚ "

" အဲ့လို႔ရလား "

" ရတယ္ "

မုလည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိတာနဲ႕ သူမအတြက္ျပင္ဆင္ေပးထားတဲ့ စားပြဲခုံေပၚအိတ္ေလးခ်ကာ ေကာက္ထိုင္လိုပ္သည္။

" မု ဒီကို ခဏလာအုံး "

" ဟုတ္ကဲ့ "

ေခၚလိုက္ပုံက မျမင္ရတဲ့လူနဲ႕ေတာင္မတူ မုဆီကို တည့္တည့္ပင္။ေအာင္စစ္မႉးလည္း ကိုယ္ကို သတိျပန္ထိန္းရင္း.......။

" မု...ဘယ္နားမွာလဲ ကိုယ္ကို အသံေပးအုံး "

" ဉီးရဲ႕ စားပြဲခုံေရွ႕က ခုံမွာ မုေရာက္ေနပါၿပီ "

ကိုယ္သိပ္သိတာေပါ့ မင္းကိုယ့္ေရွ႕မွာၿပဳံးၿပီး ကိုယ့္ကိုၾကည့္ေနတာကအစ ကိုယ္ေတြ႕တယ္။

" ဒီစာခ်ဳပ္ေတြကို အသံထြက္ဖတ္ျပ ၿပီးရင္ လက္မွတ္ထိုးရမဲ့ေနရာကို ေထာက္ျပေပး "

" ဟုတ္ကဲ့.....မု အသံခ်ိဳခ်ိဳေလးနဲ႕ ဖတ္ျပပါ့မယ္ "

မုအသံက ေျပာစရာမလိုေလာက္ေအာင္ ခ်ိဳလွသည္။မိန္းကေလးအမ်ားစုလို ခြၽဲသံမပါေပမဲ့လည္း အသံေလးကညိမ့္၍ ေအးခ်မ္းလွသည္။တခါတခါ သူဘာသာမွားဖတ္ၿပီး တခစ္ခစ္ရီတတ္ျပန္သည္။စာခ်ဳပ္ေတြမွာ လက္မွတ္ထိုးေနရင္း ႏြေးေထြးတဲ့ ခံစားခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္႐ုတ္တရက္ ခံစားမိလိုက္သည္။ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသးသြယ္လွပတဲ့ မုရဲ႕လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားပင္။ကြၽန္ေတာ္လက္ေတြနဲ႕ယွဥ္ရင္ သူမလက္ေလးေတြက ကေလးသာသာ။

" အဲ့နားမွာ ထိုးရမွာ မဟုတ္ဘူးေလ ဉီးရဲ႕ "

မုရဲ႕ ကိုယ္ေငြ႕ေလးေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ေမာ့ၾကည္လိုက္သည္။ကိုယ္သင္းနံသင္းသင္းေလးနဲ႕ႏႈတ္ျဖား ပန္းေရာင္ေလးျဖင့္ နီးကပ္လြန္းတဲ့ မ်က္လႊာႏွစ္ခုေၾကာင့္ သူမရဲ႕ပါးျပင္ေလးက ပန္းသီးေလးပမာ ရဲတတ္ေနပုံက ကိုက္ခ်င္စရာပါ။

" မု မု......ေျပာတာကေလ ဉီး...ဉီး "

ဉီးရဲ႕ ရစ္မူးေစတဲ့ အၾကည့္ေတြေၾကာင့္ မု စကားေတြေတာင္ ထစ္ေနမိသည္။မ်က္မျမင္တစ္ေယာက္မို႔ မ်က္ဝန္းအိမ္ေတြရဲ႕ တည္ေနရာက မုဆီမွာ မရွိေပမဲ့ သူရဲ႕အၾကည့္စက္ကြင္းကေနေတာ့ မု႐ုန္းမထြက္နိုင္ခဲ့။နက္ရွိုင္းတဲ့ ပင္လယ္လို အၾကည့္ ဝိုင္တခြက္လို ခ်ိဳခါးတဲ့ အရသာကို မုျမည္းစမ္းၾကည့္ခ်င္မိသည္။

" မု... ဘယ္နားမွာထိုးရမွာလဲ ေျပာအုံးေလ "

မုရဲ႕ မ်က္ႏွာက တျဖည္းျဖည္း အနားကပ္လာတာေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္ၾကာၾကာ ဟန္မေဆာင္နိုင္လို႔ ေျပာမိေျပာရာေျပာလိုက္မိသည္။အဲ့က်မွ မုလည္းသတိျပန္ဝင္ကာ.....

" Arrr. ...ဒီ ဒီနား "

"ေနာက္စာ႐ြတ္စာတမ္းေတြ က်န္ေသးလား "

" ဒါေနာက္ဆုံးဟာပါ ဉီး "

" အဲ့တာဆို မု လဏနားေနလိုက္ အစမို႔ထင္တယ္ ပင္ပန္းတဲ့ပုံေပါက္ေနလို႔ "

" အဲ့တာဆို မုခဏနားမယ္ေနာ္ လိုတာရွိရင္ခ်က္ခ်င္းေခၚေနာ္ ဉီး "

မုလည္း ဉီးနားကေန ခဏထြက္လာၿပီး ကိုယ္ခုံမွာကိုယ္ ခဏထိုင္လိုက္သည္။သတိလက္လြတ္ျဖစ္သြားတဲ့ ကိုယ္လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ရွက္တာလည္းပါပါသည္။

မုသည္ ခဏေလးေခါင္းခ်တာနဲ႕ အိပ္တတ္ေသာ အက်င့္ ရွိ၏ ။ ခုံေပၚ ေခါင္းေလးတင္ၿပီး ခဏအၾကာမွာတင္ မုတစ္ေယာက္ အိပ္ေပ်ာ္ခဲ့သည္။

" တကယ္ကို လူဆိုးမေလးပဲ....ဒါခုနက အတြက္အေလ်ာ္ေတာင္းတာ "

မုရဲ႕ ပါးေဖာင္းေလးကို ႏွာေခါင္းေလးျဖင့္ တစ္ခ်က္နမ္းရွိုက္မိသည္။ညင္သာလြန္းလို႔သာမသိ သူမကေတာ့ ပုံစံမပ်က္ ဆက္အိပ္ေနေလသည္။

မုရယ္......ခ်စ္လြန္းလို႔ အနားမွ

ထားမိေပမဲ့ ကိုယ္ရဲ႕ မ်က္ႏွာဖုံးခြာသြားတဲ့ တစ္ေန႕ မင္းကိုယ္ကို အခုလိုရင္ခုန္ေနအုံးမွာလား။ ႏွင္းပြင့္ေလးလို ျဖဴစင္ၿပီး အၿမဲရိုးရွင္းတဲ့မင္းက ကိုယ့္ရဲ႕ ရက္စက္မႈေတြကို ျမင္ရင္ခံနိုင္ရည္ရွိပါ့မလား။အၿမဲ စိုးရိမ္မိတယ္ ကိုယ္သ႐ုပ္မွန္ကို မင္းသိသြားမဲ့တစ္ေန႕ ခံနိုင္ရည္မရွိတဲ့လူက ကိုယ္ျဖစ္ေနမွာကို.......။

Episode 8 Coming Soon

ပထတဆုံးေရးတာမို႔ အမွားပါရင္ သည္းခံေပးၾကပါ။ 🙏🙏🙏