ဖုန်းထဲမှ အမိန့်ပေးသံကြောင့်လား သူမရဲ့ မလုံတဲ့စိတ်ကြောင့်လားမသိ မု လက်တွေ တဆက္ဆက္တုန္ကာ နီညိုရောင်မျက်ဝန်းတို့်မှ မျက်ရည်များကျလာတော့သည်။ပြဿနာရှာပြီးတိုင်း အိမ်ကိုလွမ်းတာ မုရဲ့ အကျင့်ပင်။ဒီတခါ သူမရှာလိုက်တဲ့ ပြကနာက ပိုက်ဆံဆိုတော့ပိုဆိုးသည်။

" ဒါဒါရေ.....ငါ ......ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ ငါတော့ ဒုက္ခရောက်တော့မယ်ထင်တယ် အဟင့် ...ဟင့် "

" ငိုပြီး...မပြောနဲ့ သေချာပြော ဟိုဘက်အခန်းက နှစ်ကောင်လည်း ခဏလာကြပါအုံး ဒီမှာ မုမု ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘူး "

" ဘာဖြစ်တာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲမုမု "

အမြဲတစေ ပြဿနာရှာတတ်သော်လည်း ဘယ်သောအခါမှ မငိုတတ် စိတ်ညစ်ရင်တောင် ပြုံးတုံးတုံးပုံစံလေးဖြင့် ဖြေရှင်းတတ်ပြီး စကားသွတ်ကာ အဖွဲ့ထဲတွင် လူမကြောက်တတ်သော မုတစ်ယောက် ကြောက်နေသည်မှာ သူငယ်ချင်းများအဖို့ အလွန်စိတ်ပူပန်စေခဲ့သည်။သွေးသွားမတော်စပ်ကြပေမဲ့ ညီမတွေလို ကောင်းကောင်းနားလည်ကာ ဘာမှမမေးတော့ဘဲ ငိုနေသော မုကိုသာ ဝိုင်းဖက်၍ နှစ့်သိမ်ပေးကြသည်။အားလုံးရဲ့ပွေ့ဖက်နှစ်သိမ့်ပေးမှုတွေကြောင့် မုကြောက်စိတ်နည်းနည်းလျော့သွားသည်။

" ငါ....နင်တို့ကို အားလုံးပြောပြမယ် "

ဖြစ်ခဲ့သမျှကို အကြောင်းစုံပြောလိုက်တော့.....

" မုမု....နင်ဘယ်လိုတောင် ပြဿနာ ရှာခဲ့တာလား "

" နင်အဲ့လူကို လျော်ကြေး အတိကျမေးလိုက် ငါအိမ်ကတောင်းပေးမယ် "

်" နင် ကိစ္စကို နင်ကပါ လိုက်ပူပေးမနေပါနဲ့ "

သင်းသန့်ဟာ လူချမ်းသာ အသိုင်းဝိုင်းက သမီးဖြစ်သော်လည်း ဆယ်တန်းကျတာကို အကြောင်းပြုပြီး အမြဲနိုမ့်ချနေရသည်ကို မုကောင်းကောင်းသိ၏ ။ဘယ်လောက်ပဲ ဒုက္ခရောက်ရောက် သူငယ်ချင်းကိုတော့ မျက်နှာမငယ်စေချင်။

" ဘာမှ ကြောက်မနေနဲ့ ငါတို့ရှိတယ် နင်ကို အထိမခံဘူး "

အမြဲ စကားနိုင်တဲ့ ဒီဒီကတောင် အခုလို အားပေးနေမှတော့ မုကြောက်စိတ်တွေ သိပ်မရှိတော့။ဒါဒါကတော့ မုဖုန်းကို သေချာကြည့်ရင်း ဘာမှဝင်မပြော။

" မုမု.... နင်ကသူနင်ကို ထောင်ချမှာ ကြောက်နေတာလား "

" နင်ကလည်း အဲ့လောက်တော့မဟုတ်ပေမဲ့ သူငါကို ရောင်းစားမှာတို့ဘာတို့ပေါ့ဟ သူမမျက်လုံးမမြင်ရတော့ ငါမျက်ကြည်လွှာတောင်းရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ "

" လာအုံး...အနားလာခဲ့ "

ဒါဒါက လက်ရက်ခေါ်တာကြောင့် မုလည်း ခေါင်းလေးတိုးသွားခဲ့သည်။

" အင့်ဟယ် "

" ဒါဒါ နင်ဘာလို့ ခေါင်းခေါက်တာလဲ "

" ကြည့်ကြည့်.....နင်ကိုချိန်းတာကလည်း ညနေဘက် လူစည်တဲ့ cafe "

" ဟမ် ....အဲ့လိုလား ဒါဆိုလည်း အစ်မတော်ရယ် ကျွန်မကို ရှေ့နေလောင်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ အကြုံပေးပါအုံး "

ဒါဒါမှာ Lawမေဂျာရဲ့ တတိယနှစ် ကျောင်းသူဖြစ်သည်။ပန်းချီဆရာ ဖြစ်ချင်သော်လည်း ဝင်ငွေမသေချာတဲ့ အလုပ်မို့ ညီမဖြစ်သူ ဝါသနာကိုသာ ဉီးစားပေး၍ ရှေ့နေ့လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။အေးဆေးတည်ငြိမ်သော သူမနှင့် ရှေ့နေအလုပ်ကလည်း လိုက်ဖက်လှသည်။

" သွားတွေ့လိုက်.... သွားတွေ့ပြီး သေချာတောင်းပန်လိုက် ပြီးရင် အရစ်ကျဆပ်ဖို့ ညှိကြည့် မရရင်တော့ ပဲထမင်းသွားစားလိုက် "

" ဟဲ့...ဖြစ်ပါ့မလား "

" မသွားရင်သာ ပိုဆိုးမှာ.... အစထဲက နင်ကို ဖမ်းချင်ရင် တရားရုံက ဆင့်ခေါ်စာရောက်မှာပေါ့ "

" ဟုတ်တယ်...ဒီနေ့ပိတ်ရက်ဆိုတော့ ငါနဲ့ဒီဒီလည်း လိုက်ခဲ့မယ် မလှမ်းမကမ်းကနေ ကြည့်နေမယ် "

" ဒါဒါကရော "

" ငါမမက ဒီနေ့ အိမ်ရှင်နဲ့ သွားတွေ့ရမယ် "

" အိမ်ရှင်ကလည်း အရင်ကလို ဘဏ်ကနေ မလွှဲပဲ ငွေသားပဲ လာပေးခိုင်းလို့ ပြီးတာနဲ့ ငါလည်းနင်တို့ဆီတန်းလာမယ် "

" နောက်ဆုံးတော့ ငါရဲ့ ချစ်လေးတွေကြောင့် အားတွေရှိလာပြီ "

အရမ်းဝမ်နည်းနေခဲ့ ပေမဲ့လည်း သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ နွေးထွေးမှုက ဖော်မပြနိုင် ရင်ပူနေတဲ့သူက အရိပ်ကောင်းတဲ့ သစ်ပင်ကြီးအောက်ကို ရောက်သွားသလို ခံစားချက်မျိုးပင်။

ညနေသုံးနာရီလောက် ရောက်တော့ မုတို့သူငယ်ချင်း တသိုက် ချိန်းထာသော High Cafeရှေ့ရောက်ခဲ့ပြီ။ မုကအရှေ့မှ ဝင်သွားကာ ဒီဒီနှင့် သင်းသန့်တို့မှာ မသိသလို ဟန်ဆောင်ရင်း နောက်မှလိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဆိုင်ထဲဝင်လိုက်တာနဲ့ အောင်စစ်မှူးရဲ့ တည်နေရာကို ရှာစပင်မလို့ ဆိုင်တွင်းမိန်းကလေးများရဲ့ မျက်လုံးက ညွှန်ပြပေးနေသည်။ဆင်စွယ်ရောင် အသားရည်ဖြင့် ခြေတံရှည်များကို ချိတ်ထိုင်ကာ ဝတ်စုံအကျနဝတ်ထားကာ မျက်မှန်အမဲတပ်ထားသော သူကြောင့် အခြားမိန်ကလေးများနည်းတူ မုလည်း ရင်ခလေး လှတ်ခနဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ခပ်သွတ်သွတ်လေး သူထိုင်နေတဲ့ ဝိုင်းကို မုသွားလိုက်သည်။ သူကတော့ မျက်မမြင်တယောက်မို့ ဘယ်ကိုကြည့်နေမှန်းမသိ။

" ဉီး...ဉီးလေးကို မုတကယ် တောင်းပန်ပါတယ်နော် တကယ် အဲ့လိုလုပ်မို့လည်း မရည်ရွယ်ခဲ့တာ အမှန်ပါ "

ခုံမှာတောင် မထိုင်နိုင်ပဲ သူခိုးတစ်ယောက်လို မလုံတဲ့စိတ်ဖြင့် ခါးလေးကိုင်းကာ တောင်းပန်နေသော မုကို ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောနိုင် ချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့ သဲ့သဲ့လေးသာ ပြုံးနေမိတော့သည်။

" ထိုင်...ထိုင်ပြီး ပြောကြမယ် "

" ဟုတ် ....ဟုတ် ကဲ့ "

" ဘာသောက်မလဲ မု "

" ရေ...ရေ..ပဲပေးပါ "

" စားပွဲထိုး... ဒီကို ရေအေး တစ်ခွက်ချပေးပါ "

မုတစ်ယောက် ကြောက်နေတာ သေချာပါသည်။ အသံများပြင်တုန်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုလည်း ကျစ်နေအောင် ဆုတ်ထားသည်။မုရဲ့ ကြောက်စိတ်ကို ဖြေဖျောက်ပေးဖို့ သူဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာကို ပြောဖို့ လိုလာပြီဖြစ်တဲ့အတွက် နာမည်ကဒ်လေးကို ခုံမုာချလိုက်သည်။ လှမ်းပေးလို့ကလည်းမရ မျက်မမြင်လို့ သတိထားနေရတာလည်းပါသည်။

" ကိုယ့် နာမည်ကဒ် "

" Golden It company ရဲ့ ဒါရိုက်တာ ဉီးအောင်စစ်မှူး "

" ဟုတ်တယ် ဒါဆို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပြီဆိုတော့ ကြယ်သီး ကိစ္စရှင်းကြတာပေါ့ "

" ရှင် !!!! ဟုတ် ဟုတ်ကဲ့ "

ကြောက်စိတ် သိပ်မရှိတော့ပေမဲ့ ယုန်လေးလို တုန်နေတာတော့ မပျောက်သေး ။

" လျော်ကြေးကို ကိုယ်ပိုက်ဆံမလိုဘူး မုလို့ပဲ ခေါ်မယ်နော် ရလား "

" ရ...ရပါတယ် ဒါနဲ့ ပိုက်ဆံမလိုဘူး ဆိုတော့ ဘာများ ... "

" အဖော်လုပ်ပေးရမယ် "

" ဘယ်လို အဖော်မျိုးလဲ! !!!! "

ကိုယ်အဲ့လိုပြောလို့ မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ပါးစပ်တောင်မစိနိုင်ဘဲ အံြ သတဲ့ မိန်းကလေးက မင်းတစ်ယောက်ပဲရှိသေးတယ်။မင်းက ကိုယ်တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးခြားဆုံးနဲ့ ကိုယ့်နှလုံးသားကို နွေးထွေးစေတဲ့ တစ်ဉီးတည်းသောသူပါ ။

" လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်က accident ဖြစ်ပြီး ကိုယ်အခုလိုဖြစ်သွားတာ ကူပေးတဲ့သူကလည်း အလုပ်ထွက်သွားလို့ မျက်ကြည်လွှာ မခွဲရသေးခင်ထိ မင်းကို အကူအဖြစ်ခေါ်ထာမို့ လစာလည်း ပေးမှာပါ "

စိတ်ရင်းနဲ့ ပြောနေသောလည်း လှပစွာ စီရင်ထားသည့် မုသားများသာ။ အယုံလွယ်ပြီး သနားကြင်နာတတ်တဲ့ မုကတော့ သူမကို ရုန်းလို့ မရနိုင်တဲ့ ကြိုးများစတင် ချည်နှောင်နေပြီကို သတိမထားမိခဲ့။

" အဲ့လိုလား.... တော်သေးတာပေါ့ ကြိုးကြိုးစားစား လုပ်ပါမယ် ဉီး ဒါနဲ့လေ အလုပ်ချိန်က "

" ပိတ်ရက်တော့ လာစရာမလိုဘူး တပတ်ကိုသုံးရက်က ငါရုံးမှာလုပ်ရမယ် နှစ်ရက်ကတော့ ညဘက် "

" ညဆို ၁၀နာရီလောက်ပဲ ဆိုရင်ရလား "

" ဒီမှာစာချုပ် ဖတ်ပြီးလစာကို ကြိုက်သလောက်ထည့်​လိုက်"

" လစာကတော့ နှစ်သိန်းလောက် ဆိုရပြီ အိမ်ကအသုံးစရိတ်ပေးနေကျဆိုတော့ သိပ်မလိုဘူး မုကတော့ အတော်ကို ကံကောင်းနေတာပဲ "

မင်းကတော့ ကံကောင်းတယ်လို့ပြောနေပေမဲ့ ကိုယ်နဲ့တွေ့တာ မင်းအတွက် ကံကောင်းမှုလား ကံဆိုးမှုလား တကယ်မသိတော့ဘူး....။

ကလေးတယောက်လို အပြစ်ကင်းစွာ ပြုံးပြီး လက်မှတ်ထိုးနေသော မုကိုကြည့်ရင်း ရင်ထဲ လုံးဝအေးချမ်းခဲ့ပြီ။

" ဒါဆို ပြန်လိုက်ပါ့အုံးမယ်နော် ဉီး မနက်ဖြန်ကျရင် အလုပ်ချိန် အတိကျလာပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ပါမယ် "

" Ok ပါဗျာ "

မုလည်း ပြောချင်ရာပြောပြီး လှည့်ထွက်သွားလိုက်သည်။ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်းလောက် လှမ်းပြီးခါမှ အဖော်မပါဘဲ ဉီးဘယ်လိုပြန်မလဲလို့ တွေးပူခဲ့မိသည်။မုလည်းပြန်လှည့်ကာ သူရဲ့ Coatအင်ကျီစကို ဆွဲလိုက်သည်။

" ဉီးတစ်ယောက်ထဲမို့ မုလိုက်ပို့မယ် ဘာနဲ့ပြန်မှာလဲ "

" ကားနဲ့ "

" အဲ့တာဆို ကားဆီလိုက်ပို့ ပေးမယ်နော် "

" လက်မောင်းကိုဆွဲ မဟုတ်ရင် မုထပ်လျော်ပေးချင်လို့လား "

" အဲ့တာဆို ဆွဲမယ်နော် မကြိုက်လောက်ဘူး ထင်လို့ "

အမှန်တကယ်တော့ မိန်းမတွေလာထိပါက သေလောက်အောင်မုန်းသူ ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းအားငယ်မှုတွေသာ ပေးခဲ့တဲ့ မိခင်ကြောင့်လည်းပါသည်။ သို့သော် ထိုထဲတွင် မုကတော့မပါ ။

လိုက်စောင့်ပေးတဲ့ ဒီဒီနဲ့သင်းသန့်တောင် အောင်စစ်မှူး ကို တဲွဲပြီး ခေါ်သွားသော မုရဲ့ အပြောင်းလဲမြန်တဲ့ အခြေနေကို မယုံကြည့်နိုင်ခဲ့။ကားထဲထိလိုက်ပို့ပြီးမှ မုလည်းစိတ်အေးရတော့သည်။

" ဉီးရေ ByeBye ပါနော် "

လက်ကလေးဝှေ့ယမ်းပြီး နှုတ်ဆက်နေသောမုအား အောင်စစ်မှူး ပြုံး၍ သူမမျက်နှာလေးကို အတိုင်းသားကို မြင်နေရသောလည်း သိဟန်သိပ်မပြခဲ့ပေ။အောင်စစ်မှူးကို နှုတ်ဆက်ပြီးတာနဲ့ မုလည်း ဆိုင်ထဲက ဒီဒီနဲ့ သင်းသန့် ဆီကို တန်းသွားခဲ့သည်။

" ဆရာ တန်းပြန်တော့မလား "

" ငါလုပ်စရာ ဘာတွေကျန်သေးလဲ "

" လက်နက်စီစစ်ဖို့နဲ့ ညကြရင်တော့ ဉီးရန်နိုင်နဲ့ တွေ့ဖို့ရှိပါတယ် "

" သရဖီဆီကို Gucci က အိတ်ပို့ပေးလိုက် ခါတိုင်းလို ငါပို့တယ်လို့ပြောလိုက် အဲ့တာမှ ညကြရင် သူအဖေကို ငါအတွက်ကာပေးလိမ့်မယ် "

" ဟုတ်ကဲ့...ဆရာ "

စကားပြောနေစဉ်တလျှောက်လုံး silent လုပ်ထားတာတောင် နှောင့်ယှက်နေသည့် ဖုန်းမှာ တူတော်မောင် မဟာရဲ့ ဖုန်းပင်။ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ အဖွားကြီးတစ်ယောက်လို မရပ်မနား ပွားနေတာကြောင့် ဖုန်းကို နားနှင့်ပင် မကပ်နိုင်။

်" လေးလေးအောင် cardြပန်ဖွင့်ပေးပါတော့ အခုဆို black card king မဟာက ဆော်လေးနဲ့ တောင်ကွဲမလို ဖြစ်နေပြီ "

" ငါ မလုပ်လဲ မင်းကဘယ်တော့မှ ခြေငြိမ်မဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူး ငါကိုခေါင်းဆက်စားမယ်ဆိုရင် လူလွတ်ပြီး တီးခိုင်းလိုက်မယ် "

ဉီးလေးဖြစ်သူ အောင်စစ်မှူးမှာ ပြောရင်အတည် လုပ်တတ်သူမို့ မဟာ အထွန့်မတတ်ရဲ။အဖေထပ်တောင် ဉီးလေးကို ပိုကြောက်ရတာကြောင့်လည်းပါသည်။

" လမ်းခွဲမယ် ဂရေ့ "

" ဘာလို့လဲ "

" မတွဲချင်တော့ဘူး အသစ်ရှာတော့မယ် "

မဟာရဲ့ပေါ့ပျက်ပျက် စကားကြောင့် ထိုမိန်ကလေး အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။အစထဲက မဟာက Play boyမှန်းသိသော်လည်း ထိပ်တန်းသူဌေးစာရင်းဝင်မို့ သူမအပိုင်ကြံခဲ့သည်။ သူကိုယ်အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပုံအပ်ပြီးခါမှ အနည်းဆုံးလျော်ကြေးလောက်တော့ ရမည် ထင်ထားတာကြောင့်လည်းပါသည်။

ထိုအခြေနေကို ဘေးမှ ဖြတ်သွားသော ဒါဒါပင် စိတ်ပျက်၍ နှာခေါင်းရှုံမိသည်။ နောက်မိနစ် အနည်းငယ်ကြာရင် ဖြစ်လာမည့် အနာဂတ်ကို သူမကြိုမြင်မိတာကြောင့်လည်းပါသည်။

နေ့စဉ်ရှင်သန်နေရသော ဘဝတွင် အထူးခြားဆုံးအရာမှာ ကံတရားနဲ့ ဖူးစာပင် ဘယ်သူမှ ကြိုတင်မသိမြင်နိုင်သလို ရှောင်လွှဲလို့လည်း မရပေ။ဒါဒါကလည်း သူမဘဝတွင် သူမအရမ်းမုန်းတဲ့ မိန်းမရှုပ်တဲ့ သူနဲ့မှ ကံတရားဖန်လာမည်ကို ကြိုမသိခဲ့......။

Episode 7 Coming Soon

ပထမဆုံးရေးတာမို့ အမှားပါရင် သည်းခံပေးကြပါ။ 🙏🙏🙏

#Zawgyi

ဖုန္းထဲမွ အမိန႔္ေပးသံေၾကာင့္လား သူမရဲ႕ မလုံတဲ့စိတ္ေၾကာင့္လားမသိ မု လက္ေတြ တဆက္ဆကၱဳႏၠာ နီညိုေရာင္မ်က္ဝန္းတို္မွ မ်က္ရည္မ်ားက်လာေတာ့သည္။ျပႆနာရွာၿပီးတိုင္း အိမ္ကိုလြမ္းတာ မုရဲ႕ အက်င့္ပင္။ဒီတခါ သူမရွာလိုက္တဲ့ ျပကနာက ပိုက္ဆံဆိုေတာ့ပိုဆိုးသည္။

" ဒါဒါေရ.....ငါ ......ငါ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ ငါေတာ့ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မယ္ထင္တယ္ အဟင့္ ...ဟင့္ "

" ငိုၿပီး...မေျပာနဲ႕ ေသခ်ာေျပာ ဟိုဘက္အခန္းက ႏွစ္ေကာင္လည္း ခဏလာၾကပါအုံး ဒီမွာ မုမု ဘာျဖစ္မွန္း မသိဘူး "

" ဘာျဖစ္တာလဲ ဘာျဖစ္လို႔လဲမုမု "

အၿမဲတေစ ျပႆနာရွာတတ္ေသာ္လည္း ဘယ္ေသာအခါမွ မငိုတတ္ စိတ္ညစ္ရင္ေတာင္ ၿပဳံးတုံးတုံးပုံစံေလးျဖင့္ ေျဖရွင္းတတ္ၿပီး စကားသြတ္ကာ အဖြဲ႕ထဲတြင္ လူမေၾကာက္တတ္ေသာ မုတစ္ေယာက္ ေၾကာက္ေနသည္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအဖို႔ အလြန္စိတ္ပူပန္ေစခဲ့သည္။ေသြးသြားမေတာ္စပ္ၾကေပမဲ့ ညီမေတြလို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ကာ ဘာမွမေမးေတာ့ဘဲ ငိုေနေသာ မုကိုသာ ဝိုင္းဖက္၍ ႏွစ့္သိမ္ေပးၾကသည္။အားလုံးရဲ႕ ေပွ့ဖက်နှစ်သိမ့်မှုကြောင့် မုေၾကာက္စိတ္နည္းနည္းေလ်ာ့သြားသည္။

" ငါ....နင္တို႔ကို အားလုံးေျပာျပမယ္ "

ျဖစ္ခဲ့သမွ်ကို အေၾကာင္းစုံေျပာလိုက္ေတာ့.....

" မုမု....နင္ဘယ္လိုေတာင္ ျပႆနာ ရွာခဲ့တာလား "

" နင္အဲ့လူကို ေလ်ာ္ေၾကး အတိက်ေမးလိုက္ ငါအိမ္ကေတာင္းေပးမယ္ "

္" နင္ ကိစၥကို နင္ကပါ လိုက္ပူေပးမေနပါနဲ့ "

သင္းသန့္ဟာ လူခ်မ္းသာ အသိုင္းဝိုင္းက သမီးျဖစ္ေသာ္လည္း ဆယ္တန္းက်တာကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး အၿမဲနိုမ့္ခ်ေနရသည္ကို မုေကာင္းေကာင္းသိ၏ ။ဘယ္ေလာက္ပဲ ဒုကၡေရာက္ေရာက္ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ့ မ်က္ႏွာမငယ္ေစခ်င္။

" ဘာမွ ေၾကာက္မေနနဲ႕ ငါတို႔ရွိတယ္ နင္ကို အထိမခံဘူး "

အၿမဲ စကားနိုင္တဲ့ ဒီဒီကေတာင္ အခုလို အားေပးေနမွေတာ့ မုေၾကာက္စိတ္ေတြ သိပ္မရွိေတာ့။ဒါဒါကေတာ့ မုဖုန္းကို ေသခ်ာၾကည့္ရင္း ဘာမွဝင္မေျပာ။

" မုမု.... နင္ကသူနင္ကို ေထာင္ခ်မွာ ေၾကာက္ေနတာလား "

" နင္ကလည္း အဲ့ေလာက္ေတာ့မဟုတ္ေပမဲ့ သူငါကို ေရာင္းစားမွာတို႔ဘာတို႔ေပါ့ဟ သူမမ်က္လုံးမျမင္ရေတာ့ ငါမ်က္ၾကည္လႊာေတာင္းရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ "

" လာအုံး...အနားလာခဲ့ "

ဒါဒါက လက္ရက္ေခၚတာေၾကာင့္ မုလည္း ေခါင္းေလးတိုးသြားခဲ့သည္။

" အင့္ဟယ္ "

" ဒါဒါ နင္ဘာလို႔ ေခါင္းေခါက္တာလဲ "

" ၾကည့္ၾကည့္.....နင္ကိုခ်ိန္းတာကလည္း ညေနဘက္ လည္စည္တဲ့ cafe "

" ဟမ္ ....အဲ့လိုလား ဒါဆိုလည္း အစ္မေတာ္ရယ္ ကြၽန္မကို ေရွ႕ေနေလာင္းတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ အႀကဳံေပးပါအုံး "

ဒါဒါမွာ Lawေမဂ်ာရဲ႕ တတိယႏွစ္ ေက်ာင္းသူျဖစ္သည္။ပန္းခ်ီဆရာ ျဖစ္ခ်င္ေသာ္လည္း ဝင္ေငြမေသခ်ာတဲ့ အလုပ္မို႔ ညီမျဖစ္သူ ဝါသနာကိုသာ ဉီးစားေပး၍ ေရွ႕ေန႕လုပ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ခဲ့သည္။ေအးေဆးတည္ၿငိမ္ေသာ သူမႏွင့္ ေရွ႕ေနအလုပ္ကလည္း လိုက္ဖက္လွသည္။

" သြားေတြ႕လိုက္.... သြားေတြ႕ၿပီး ေသခ်ာေတာင္းပန္လိုက္ ၿပီးရင္ အရစ္က်ဆပ္ဖို႔ ညွိၾကည့္ မရရင္ေတာ့ ပဲထမင္းသြားစားလိုက္ "

" ဟဲ့...ျဖစ္ပါ့မလား "

" မသြားရင္သာ ပိုဆိုးမွာ.... အစထဲက နင္ကို ဖမ္းခ်င္ရင္ တရား႐ုံက ဆင့္ေခၚစာေရာက္မွာေပါ့ "

" ဟုတ္တယ္...ဒီေန႕ပိတ္ရက္ဆိုေတာ့ ငါနဲ႕ဒီဒီလည္း လိုက္ခဲ့မယ္ မလွမ္းမကမ္းကေန ၾကည့္ေနမယ္ "

" ဒါဒါကေရ "

" ငါမမက ဒီေန႕ အိမ္ရွင္နဲ႕ သြားေတြ႕ရမယ္ "

" အိမ္ရွင္ကလည္း အရင္ကလို ဘဏ္ကေန မလႊဲပဲ ေငြသားပဲ လာေပးခိုင္းလို႔ ၿပီးတာနဲ႕ ငါလည္းနင္တို႔ဆီတန္းလာမယ္ "

" ေနာက္ဆုံးေတာ့ ငါရဲ႕ ခ်စ္ေလးေတြေၾကာင့္ အားေတြရွိလာၿပီ "

အရမ္းဝမ္နည္းေနခဲ့ ေပမဲ့လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ ႏြေးေထြးမႈက ေဖာ္မျပနိုင္ ရင္ပူေနတဲ့သူက အရိပ္ေကာင္းတဲ့ သစ္ပင္ႀကီးေအာက္ကို ေရာက္သြားသလို ခံစားခ်က္မ်ိဳးပင္။

ညေနသုံးနာရီေလာက္ ေရာက္ေတာ့ မုတို႔သူငယ္ခ်င္း တသိုက္ ခ်ိန္းထာေသာ High Cafeေရွ႕ေရာက္ခဲ့ၿပီ။ မုကအေရွ႕မွ ဝင္သြားကာ ဒီဒီႏွင့္ သင္းသန့္တို႔မွာ မသိသလို ဟန္ေဆာင္ရင္း ေနာက္မွလိုက္ခဲ့ၾကသည္။

ဆိုင္ထဲဝင္လိုက္တာနဲ႕ ေအာင်စစ်မှူးရဲ့ တည္ေနရာကို ရွာစပင္မလို႔ ဆိုင္တြင္းမိန္းကေလးမ်ားရဲ႕ မ်က္လုံးက ၫႊန္ျပေပးေနသည္။ဆင္စြယ္ေရာင္ အသားရည္ျဖင့္ ေျခတံရွည္မ်ားကို ခ်ိတ္ထိုင္ကာ ဝတ္စုံအက်နဝတ္ထားကာ မ်က္မွန္အမဲတပ္ထားေသာ သူေၾကာင့္ အျခားမိန္ကေလးမ်ားနည္းတူ မုလည္း ရင္ခေလး လွတ္ခနဲ ျဖစ္ခဲ့ရသည္။

ခပ္သြတ္သြတ္ေလး သူထိုင္ေနတဲ့ ဝိုင္းကို မုသြားလိုက္သည္။ သူကေတာ့ မ်က္မျမင္တေယာက္မို႔ ဘယ္ကိုၾကည့္ေနမွန္းမသိ။

" ဉီး...ဉီးေလးကို မုတကယ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္ တကယ္ အဲ့လိုလုပ္မို႔လည္း မရည္႐ြယ္ခဲ့တာ အမွန္ပါ "

ခုံမွာေတာင္ မထိုင္နိုင္ပဲ သူခိုးတစ္ေယာက္လို မလုံတဲ့စိတ္ျဖင့္ ခါးေလးကိုင္းကာ ေတာင္းပန္ေနေသာ မုကို ၾကည့္ၿပီး ဘာမွမေျပာနိုင္ ခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔ သဲ့သဲ့ေလးသာ ၿပဳံးေနမိေတာ့သည္။

" ထိုင္...ထိုင္ၿပီး ေျပာၾကမယ္ "

" ဟုတ္ ....ဟုတ္ ကဲ့ "

" ဘာေသာက္မလဲ မု "

" ေရ...ေရ..ပဲေပးပါ "

" စားပြဲထိုး... ဒီကို ေရေအး တစ္ခြက္ခ်ေပးပါ "

မုတစ္ေယာက္ ေၾကာက္ေနတာ ေသခ်ာပါသည္။ အသံမ်ားျပင္တုန္ကာ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုလည္း က်စ္ေနေအာင္ ဆုတ္ထားသည္။မုရဲ႕ ေၾကာက္စိတ္ကို ေဖျာက်ပေးဖို့ သူဘယ္သူဘယ္ဝါဆိုတာကို ေျပာဖို႔ လိုလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ နာမည္ကဒ္ေလးကို ခုံမုာခ်လိဳက္သည္။ လွမ္းေပးလို႔ကလည္းမရ မ်က္မျမင္လို႔ သတိထားေနရတာလည္းပါသည္။

" ကိုယ့္ နာမည္ကဒ္ "

" Golden It company ရဲ႕ ဒါရိုက္တာ ဉီးေအာင္စစ္မႉး "

" ဟုတ္တယ္ ဒါဆို တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ သိၿပီဆိုေတာ့ ၾကယ္သီး ကိစၥရွင္းၾကတာေပါ့ "

" ရွင္ !!!! ဟုတ္ ဟုတ္ကဲ့ "

ေၾကာက္စိတ္ သိပ္မရွိေတာ့ေပမဲ့ ယုန္ေလးလို တုန္ေနတာေတာ့ မေပ်ာက္ေသး ။

" ေလ်ာ္ေၾကးကို ကိုယ္ပိုက္ဆံမလိုဘူး မုလို႔ပဲ ေခၚမယ္ေနာ္ ရလား "

" ရ...ရပါတယ္ ဒါနဲ႕ ပိုက္ဆံမလိုဘူး ဆိုေတာ့ ဘာမ်ား ... "

" အေဖာ္လုပ္ေပးရမယ္ "

" ဘယ္လို အေဖာ္မ်ိဳးလဲ! !!!! "

ကိုယ္အဲ့လိုေျပာလို႔ မ်က္လုံးအဝိုင္းသားနဲ႕ ပါးစပ္ေတာင္မစိနိုင္ဘဲ အံျ သတဲ့ မိန္းကေလးက မင္းတစ္ေယာက္ပဲရွိေသးတယ္။မင္းက ကိုယ္ေတြ႕ဖူးသမွ်ထဲမွာ အထူးျခားဆုံးနဲ႕ ကိုယ့္ႏွလုံးသားကို ႏြေးေထြးေစတဲ့ တစ္ဉီးတည္းေသာသူပါ ။

" လြန္ခဲ့တဲ့ သုံးလေလာက္က accident ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္အခုလိုျဖစ္သြားတာ ကူေပးတဲ့သူကလည္း အလုပ္ထြက္သြားလို႔ မ်က္ၾကည္လႊာ မခြဲရေသးခင္ထိ မင္းကို အကူအျဖစ္ေခၚထာမို႔ လစာလည္း ေပးမွာပါ "

စိတ္ရင္းနဲ႕ ေျပာေနေသာလည္း လွပစြာ စီရင္ထားသည့္ မုသားမ်ားသာ။ အယုံလြယ္ၿပီး သနားၾကင္နာတတ္တဲ့ မုကေတာ့ သူမကို ႐ုန္းလို႔ မရနိုင္တဲ့ ႀကိဳးမ်ားစတင္ ခ်ည္ႏွောင္ေနၿပီကို သတိမထားမိခဲ့။

" အဲ့လိုလား.... ေတာ္ေသးတာေပါ့ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား လုပ္ပါမယ္ ဉီး ဒါနဲ႕ေလ အလုပ္ခ်ိန္က "

" ပိတ္ရက္ေတာ့ လာစရာမလိုဘူး တပတ္ကိုသုံးရက္က ငါ႐ုံးမွာလုပ္ရမယ္ ႏွစ္ရက္ကေတာ့ ညဘက္ "

" ညဆို ၁၀နာရီေလာက္ပဲ ဆိုရင္ရလား "

" ဒီမွာစာခ်ဳပ္ ဖတ္ၿပီးလစာကို ႀကိဳက္သေလာက္ဖတ္လိုက္"

" လစာကေတာ့ ႏွစ္သိန္းေလာက္ ဆိုရၿပီ အိမ္ကအသုံးစရိတ္ေပးေနက်ဆိဳေတာ့ သိပ္မလိုဘူး မုကေတာ့ အေတာ္ကို ကံေကာင္းေနတာပဲ "

မင္းကေတာ့ ကံေကာင္းတယ္လို႔ေျပာေနေပမဲ့ ကိုယ္နဲ႕ေတြ႕တာ မင္းအတြက္ ကံေကာင္းမႈလား ကံဆိုးမႈလား တကယ္မသိေတာ့ဘူး....။

ကေလးတေယာက္လို အျပစ္ကင္းစြာ ၿပဳံးၿပီး လက္မွတ္ထိုးေနေသာ မုကိုၾကည့္ရင္း ရင္ထဲ လုံးဝေအးခ်မ္းခဲ့ၿပီ။

" ဒါဆို ျပန္လိုက္ပါ့အုံးမယ္ေနာ္ ဉီး မနက္ျဖန္က်ရင္ အလုပ္ခ်ိန္ အတိက်လာၿပီး တာဝန္ထမ္းေဆာင္ပါမယ္ "

" Ok ပါဗ်ာ "

မုလည္း ေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီး လွည့္ထြက္သြားလိုက္သည္။ ေျခလွမ္း ႏွစ္လွမ္းေလာက္ လွမ္းၿပီးခါမွ အေဖာ္မပါဘဲ ဉီးဘယ္လိုျပန္မလဲလို႔ ေတြးပူခဲ့မိသည္။မုလည္းျပန္လွည့္ကာ သူရဲ႕ Coatအင္က်ီစကို ဆြဲလိုက္သည္။

" ဉီးတစ္ေယာက္ထဲမို႔ မုလိုက္ပို႔မယ္ ဘာနဲ႕ျပန္မွာလဲ "

" ကားနဲ႕ "

" အဲ့တာဆို ကားဆီလိုက္ပို႔ ေပးမယ္ေနာ္ "

" လက္ေမာင္းကိုဆြဲ မဟုတ္ရင္ မုထပ္ေလ်ာ္ေပးခ်င္လို႔လား "

" အဲ့တာဆို ဆြဲမယ္ေနာ္ မႀကိဳက္ေလာက္ဘူး ထင္လို႔ "

အမွန္တကယ္ေတာ့ မိန္းမေတြလာထိပါက ေသေလာက္ေအာင္မုန္းသူ ျဖစ္သည္။ နာက်င္မႈနဲ႕ ဝမ္းနည္းအားငယ္မႈေတြသာ ေပးခဲ့တဲ့ မိခင္ေၾကာင့္လည္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုထဲတြင္ မုကေတာ့မပါ ။

လိုက္ေစာင့္ေပးတဲ့ ဒီဒီနဲ႕သင္းသန့္ေတာင္ ေအာင္စစ္မႉး ကို တဲွဲပြီး ေခါ်သွားတဲ့ မုရဲ႕ အေျပာင္းလဲျမန္တဲ့ အေျခေနကို မယုံၾကည့္နိုင္ခဲ့။ကားထဲထိလိုက္ပို႔ၿပီးမွ မုလည္းစိတ္ေအးရေတာ့သည္။

" ဉီးေရ ByeBye ပါေနာ္ "

လက္ကေလးေဝွ႕ယမ္းၿပီး ႏႈတ္ဆက္ေနေသာမုအား ေအာင္စစ္မႉး ၿပဳံး၍ သူမမ်က္ႏွာေလးကို အတိုင္းသားကို ျမင္ေနရေသာလည္း သိဟန္သိပ္မျပခဲ့ေပ။ေအာင္စစ္မႉးကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီးတာနဲ႕ မုလည္း ဆိုင္ထဲက ဒီဒီနဲ႕ သင္းသန့္ ဆီကို တန္းသြားခဲ့သည္။

" ဆရာ တန္းျပန္ေတာ့မလား "

" ငါလုပ္စရာ ဘာေတြက်န္ေသးလဲ "

" လက္နက္စီစစ္ဖို႔နဲ႕ ညၾကရင္ေတာ့ ဉီးရန္နိုင္နဲ႕ ေတြ႕ဖို႔ရွိပါတယ္ "

" သရဖီဆီကို Gucci က အိတ္ပို႔ေပးလိုက္ ခါတိုင္းလို ငါပို႔တယ္လို႔ေျပာလိုက္ အဲ့တာမွ ညၾကရင္ သူအေဖကို ငါအတြက္ကာေပးလိမ့္မယ္ "

" ဟုတ္ကဲ့...ဆရာ "

စကားေျပာေနစဥ္တေလွ်ာက္လုံး silent လုပ္ထားတာေတာင္ ႏွောင့္ယွက္ေနသည့္ ဖုန္းမွာ တူေတာ္ေမာင္ မဟာရဲ႕ ဖုန္းပင္။ဖုန္းကိုင္လိုက္တာနဲ႕ အဖြားႀကီးတစ္ေယာက္လို မရပ္မနား ပြားေနတာေၾကာင့္ ဖုန္းကို နားႏွင့္ပင္ မကပ္နိုင္။

္" ေလးေလးေအာင္ cardျပန္ဖြင့္ေပးပါေတာ့ အခုဆို black card king မဟာက ေဆာ္ေလးနဲ႕ ေတာင္ကြဲမလို ျဖစ္ေနၿပီ "

" ငါ မလုပ္လဲ မင္းကဘယ္ေတာ့မွ ေျခၿငိမ္မဲ့ေကာင္ မဟုတ္ဘူး ငါကိုေခါင္းဆက္စားမယ္ဆိုရင္ လူလြတ္ၿပီး တီးခိုင္းလိုက္မယ္ "

ဉီးေလးျဖစ္သူ ေအာင္စစ္မႉးမွာ ေျပာရင္အတည္ လုပ္တတ္သူမို႔ မဟာ အထြန့္မတတ္ရဲ။အေဖထပ္ေတာင္ ဉီးေလးကို ပိုေၾကာက္ေၾကာင့္လည္းပါသည္။

" လမ္းခြဲမယ္ ဂေရ႕ "

" ဘာလို႔လဲ "

" မတြဲခ်င္ေတာ့ဘူး အသစ္ရွာေတာ့မယ္ "

မဟာရဲ႕ေပါ့ပ်က္ပ်က္ စကားေၾကာင့္ ထိုမိန္ကေလး အလြန္ပင္ ေဒါသထွက်သွားသည်။အစထဲက မဟာက Play boyမွန္းသိေသာ္လည္း ထိပ္တန္းသူေဌးစာရင္းဝင္မို႔ သူမအပိုင္ႀကံခဲ့သည္။ သူကိုယ္အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပုံအပ္ၿပီးခါမွ အနည္းဆုံးေလ်ာ္ေၾကးေလာက္ေတာ့ ရမည္ ထင္ထားတာေၾကာင့္လည္းပါသည္။

ထိုအေျခေနကို ေဘးမွ ျဖတ္သြားေသာ ဒါဒါပင္ စိတ္ပ်က္၍ ႏွာေခါင္းရႈံမိသည္။ ေနာက္မိနစ္ အနည္းငယ္ၾကာရင္ ျဖစ္လာမည့္ အနာဂတ္ကို သူမႀကိဳမျမင္မိတာေၾကာင့္လည္းပါသည္။

ေန႕စဥ္ရွင္သန္ေနရေသာ ဘဝတြင္ အထူးျခားဆုံးအရာမွာ ကံတရားနဲ႕ ဖူးစာပင္ ဘယ္သူမွ ႀကိဳတင္မသိျမင္နိုင္သလို ေရှာင်လွှဲလို့လည်း မရေပ။ဒါဒါကလည္း သူမဘဝတြင္ သူမအရမ္းမုန္းတဲ့ မိန္းမရႈပ္တဲ့ သူနဲ႕မွ ကံတရားဖန္လာမည္ကို ႀကိဳမသိခဲ့......။

Episode 7 Coming Soon

ပထမဆုံးေရးတာမို႔ အမွားပါရင္ သည္းခံေပးၾကပါ။ 🙏🙏