《Questionable Love》15
Advertisement
"Sara!"Masiglang tawag ng kung sino mula sa 'di kalayuan.
Kasalukuyan akong naglalakad papasok ng grocery store wala ang dalawa kase may date si Sam habang si Rye ay binabasa ang readings niya.
Paglingon ko sa likod ay nakita ko si Matteo,malawak ang ngiti habang pinapa-ikot-ikot ang bitbit na susi habang palapit sa akin.
"What a coincidence"Natatawang sabi niya ng magharap na kami"Baka destiny na 'to"Hirit niya habang pangiti-ngiti.
"Loko"Natatawang sambit ko ng tinalikuran siya para pumasok na sa grocery store.
Tumawa lang siya at sumunod naman sa akin"'di ka naniniwala sa destiny?"Hirit na tanong niya pa.
No'ng nakaraang buwan pa 'to gan'to,palaging humihirit at binabanatan ako ng mais.
Tumawa lang ako at kumuha ng basket para lagyan ng mga bibilhin ko para sa stock namin.Kumuha din siya ng kan'ya at may pa sipol sipol pang nalalaman.
"May jowa ka ba?"Tanong niya bigla sa akin habang nangu-nguha ako ng prutas at gulay.
"Oo,nitong nakaraang araw ko lang sinagot"Sagot ko habang naka-ngiti dahil naalala ko na naman kung pa'no umakto si Bong no'ng araw na 'yon.
Tumango tango siya at may ibinulong na hindi ko narinig.
"Ano?May sinasabi ka ba?"Takang tanong ko dahil hindi ko narinig.
"Wala"Pilit ngiting sagot niya habang kumukuha din ng prutas."Sino pala ang maswerteng lalaki ang nakakuha ng matamis mong oo?"
"S-si Bong"Nahihiyang sagot ko habang kina-kagat ang pang-ibabang labi.
"Ah Si Marcos?"Pagka-klaro niya pa.
Tumango lang ako at ngumiti ng matamis habang kumukuha ng mga ingredients sa lulutuin ko para mamaya.
Nitong nakaraang araw kase sobrang busy ni Bong sa readings niya halos 'di na nga siya natutulog at halos isang beses lang siya kumakain sa isang araw.
"Ah mauna na ako"Naka-ngising pagpapa-alam niya sa akin.
"Sge,ingat?"Naka-ngiting tugon ko habang kina-kawayan siya.
Nagpa-tuloy lang ako sa pamimili ng mga stock namin at para sa lulutuin ko.Nang matapos na ako sa pamimili nag-bayad na ako ka-agad at umuwi na din.
Advertisement
Nang bumukas ang elevator agad na bumungad sa akin ang itsura ng pinakamamahal kong lalaki.Klarong klaro sa itsura niya na k'unti lang tulog.
"Oh,akala ko ba may readings ka pa?"Nag-aalalang tanong ko.
Agad niyang kinuha ang bitbit ko at hinawakan ang kamay ko para pumasok na sa elevator.
"Susundan sana kita..... pasensya ka na talaga mahal ah,loaded lang talaga ako this week"Dismayadong sambit niya.
Bumuntong hininga ako at ngumiti"'wag ka mag-alala naiintindihan ko naman eh"Seryosong wika ko"Sana nagpahinga ka na lang muna,halatang kulang ka sa tulog eh"
"Ikaw ang pahinga ko"Naka-ngiting sabi niya bago hinalikan ang labi ko dahan dahang binitawan ang pinamili ko para palalimin ang halik namin.
Mga ilang segundo lang ang itinigal noon dahil biglang tumunog ang elevator indikasyon na bumukas na 'to.
Agad niya akong nginitian ng matamis at kinuha na ang mga supot na pinag-lagyan ng pinamili ko.
"Tara, do'n ka na magpa-hinga sa unit namin,ipagluluto kita"Naka-ngiting pag-aya ko na agad naman niyang sinang-ayunan.
Pagpasok ko sa loob agad akong nagtaka dahil wala na si Rye sa may sala.Kaya agad akong nag-tungo sa kwarto niya pero wala din.
"Si Rye ba ang hinahanap mo?"Tanong ni Bong habang inilalapag ang pinamili ko.
"Oo"Naka-nguso kong sagot.
"Nag date sila ni Martin"
"Naisahan ako ng batang kumag na 'yon ah"Sabi ko habang tinutulungan si Bong na ilabas ang binili ko.
"Matulog ka na muna, love.Kaya ko na 'to"Sabi ko sa kan'ya habang binabawi ang bitbit niya.
Umayaw siya no'ng una pero sa huli ako pa din ang nag-wagi.Pina-tulog ko na muna siya sa kwarto ko habang nagluluto ako.
Kare-kare lang pala ang lulutuin ko gusto ko lang ipatikim sa kan'ya ang luto ko.
Nasusugatan pa ako dahil hindi naman ako taga-hiwa sa tuwing nagluluto ako.Minsan ay si Rye ang naghihiwa o sila papa at mama ang tutulong sa pag-hihiwa.Sa pag-timpla lang ako at pagpapakulo.
Advertisement
Nang maluto ko na ang kare-kare at agad na nag-tungo sa kwarto ko para gisingin si Bong.
Napangiti ako ng makita siyang natutulog ng mahimbing habang yakap akap ang isa kong unan.
"Bong"Malambing kong pag-tawag sa kan'ya.
"Mmmmn?"He hummed softly habang mas lalong yumakap sa unan.
"Let's eat na muna tsaka matulog ka na lang ulit"Sabi ko sa kan'ya habang umupo sa gilid ng kama.
Agad niya akong niyakap at pinahiga,isiniksik niya ang ulo niya sa leeg ko kaya nahiya ako ng sobra!Amoy pawis pa naman ako.Ramdan na ramdan ko ang bawat pag-hinga niya kaya medyo nakikiliti ako.
"I love you,love"Kahit hindi ko na sita tignan halatang naka-ngisi habang sinasabi ang salitang 'yon.
"Talaga?So hali ka na,tayo na."
Mas lalo niyang hinigpitan ang pag-yakap sa akin bago ako binitawan.
"Tara"Masiglang sabi ko bago tumayo.Sumunod naman siya at pumasok na muna sa banyo para daw mag momog.
Ng makita ko siyang naglalakad palapit sa lamesa ay agad akong kumuha ng niluto ko gamit ang kutsara ko.
"Say ahhhh"Naka-nga-ngang utos ko sa kan'ya.Napa-ngiti naman siya bago sumunod sa utos ko.
"How was it?"Exited kong tanong sa kan'ya.
"Hmmnnn.....Ginalingan mo talaga,mahal ah."Proud na proud niyang sabi sa akin.
"Talaga?"Tanong ko na parang bata,uma-asang seryoso nga siya sa sagot niya kanina.
"Oo nga, promise"Sagot niya agad habang itinaas ang isang kamay.
"Kumain ka na lang,nambobola pa eh"Natatawang sabi ko sa kan'ya.
"Anong bola do'n?"Seryosong tanong niya habang tinititigan ako,habang ako naman ay abala sa paglalagay ng pag-kain sa plato niya."Ang swerte ko naman sa'yo palangga ko"
"Bolero talaga"Natatawang wika ko, ulit.
"'di nga ako marunong mambola eh"Sabi niya habang sumusobo.
"Ako ang mas swerte sa ating dalawa"Seryosong sabi ko habang pinupunasan ang gilid ng labi niya.
Advertisement
- In Serial58 Chapters
RE: Trailer Trash
In the year 2045, an MRI mishap transmits Tabitha Moore's mind back into her body in the past. Now it's 1998, she's thirteen years old, and she has to confront her long, miserable lifetime of failures—and once again being trailer trash—all over again. ...Or, does she? /// A re-do story, everyone's guilty pleasure. Updates every month.
8 103 - In Serial178 Chapters
The Oddity: The One Who Does Not Belong
A purple ball descended from the sky, a gift from the primordial dragons, granting many races of the world access to magic. Unfortunately, humans were not one of those. During the great war, the magicless humans were nothing more than fodder, meat shields. Until one day, their powers awakened. After the war, with the ability to now wield, fire, water, earth, wind, or lightning, powerful magicians gathered to build a safe haven for humans, the Kaldora Empire. Before the humans had magic, other races prospered with it. But, within their midst, there were... oddities. People with an affinity for two elements. Each one leaving some sort of disaster in their wake. Each one, not quite fit for this world. A young boy's family, killed in an accident, only he and his sister survived the night. After that, they were split up, each taken in by a different relative. It has been eight years since the flames engulfed his home and most of his family. With his magic powers finally showing itself, he goes off to a magic academy to better learn about his newfound powers. But as he grows, something else does as well. The voice inside his head, the thing that influences his thoughts, the monster that he wish was gone, the devil inside his heart. This is a tale about connections. NOTE: The story will be slow for many of the chapters and the time will also match it, ex: goes by day by day. The time mostly will be used for introducing and adding to characters. It won't pick up until somewhere in the twenties but there will be action and events earlier on such as the missions. Just a fair warning. Order of Phantasmal Architects
8 184 - In Serial65 Chapters
By The Sword
Death is a fickle thing.For most, it’s a force of nature, but Agil Novan sees the reaper in a different light. As the greatest swordsman of all time, he cherishes life, and he’s lived one full of both struggle and success. After all of his accomplishments, he too must face the reaper and its scythe.When challenged, however, the swordsman is not one to go without a fight. After parrying it once and impressing the reaper with a show of the blade, he is offered something more. A second chance at life—one that he is all but forced to accept.Now, stranded in an unfamiliar land with an unfamiliar body and far too many questions, Agil has his life threatened at every turn. Still, he is determined to survive. He knows what the reaper did to him.And he has never been one to let vengeance go unfulfilled.
8 150 - In Serial8 Chapters
James Hunter
The weirdest stuff always happens when you least expect it. You go from making a living hunting the strangest of beast in the wild lands, then one day you are somewhere unknown. With buildings stabbing into the sky higher than the tallest pine. Crossbows shooting repeatedly and faster than before. Men incapable of wielding swords or their fighting is like two kids fighting. Things just doesn't get strange for me. They get downright depressing. I lost my bella to things that can turn the newly dead into walking creatures once again. Having to put her down after failing to do your due diligences as man is something I thought I would never have to do. Who do I have to complain to? Who do I seek revenge against?
8 170 - In Serial43 Chapters
RWBY: Team SWRZ
Huntsman Academies—prestigious institutions in the world of Remnant dedicated to training the next generation of humanity’s protectors—Huntsmen and Huntresses. Together, they fight to protect the people from the ravenous creatures of Grimm and evil organizations. Unfortunately, not everyone attends these schools with such righteous ambitions in mind. The members of Team SWRZ (Pronounced Schwartz) are far from becoming the defenders of Remnant. (The lovely cover art was illustrated by https://www.deviantart.com/cindyaqui)
8 135 - In Serial33 Chapters
I knew you were mine
When Bella arrives in Forks, she notices a strange family. Everyone expects her to like one of the mysterious boys, but who is it that actually catches her eye.....?
8 93

