《Peter Parker y Carol Danvers: Como Madre e Hijo.》Tregua y Sorpresas.
Advertisement
12:34 PM
P-Peter... muévete más rapido.. - Decía la capitana mientras abrazaba a Peter, haciendo un movimiento rápido de caderas que Peter trataba de seguir rápidamente. Carol mordió el hombro de Peter otra vez para ocultar su voz, un gemido lento trato de salir.
01:01 AM
Peter apretó el espaldar de la cama, para soltar un gruñido que cubrió, cerrando la boca. Carol estaba entre sus piernas, con la cara hacia abajo. Los labios de la capi subían y bajaban por todo el cuerpo de su.. amigo.. haciendo que el chico sintiera los espasmos recorrer su cuerpo - Carol... Y-Yo...
La rubia lo saco de su boca, miro a Peter y le dió un leve beso en la punta. Suficientemente sexy como para que Peter se viniera.
02:12 AM
C-Carol... Estoy cerca... Otra vez.. - Peter estaba encima de Carol está vez, entre sus piernas, la rubia tomaba sus manos mientras sentía el empuje constante pasar por dentro de sí misma - C-Carol..
Solo un poco más... Aguanta... - Peter dió otro empujón y salió rápidamente de Carol, para chorrear todo en las piernas de Carol. La rubia se tiró en la cama respirando pesadamente, Peter solo cayó encima de ella respirando de igual manera - E-Esto es... Increíble.
C-Carol... Creo que... Mis piernas no funcionan - La rubia sonrió levemente y acarició el cabello del chico, dándole un beso en la frente. Peter se acurrucó en su pecho como un niño pequeño, suspirando y con una sonrisa en su cara - T-Te quiero..
La rubia se sonrojo y sonrió tiernamente. Levantó la cara de Peter y la miro a sus ojos café brillantes - Yo también... Duerme.
08:23 AM
Wanda abrió el envase de mantequilla de maní y unto un poco de está en un sándwich. Mordiendo el emparedado, era un mañana tranquila, casi siempre era así. La peli-cafe termino por meterse el último bocado a la boca para lavar sus manos, aunque algo llamo su atención, vio como Bucky, Sam y Bruce bajaban las escaleras en dirección al Hangar de la base.
Em... Buenos días chicos, a donde van? - Cuestionó la bruja.
El sujeto que capturaron ayer... Acaba de hablar, y parece que tienen algo grande en una base cercana a Canadá. - Bruce acomodó sus lentes - Fury pidió que solo vayamos los 3 en caso de una emergencia en la ciudad, Carol y tu serán más que suficiente.
Oh... Ok, bueno está bien - Wanda miro a James, el cual solo devolvió una sonrisa y camino hacia el hangar - Tsk' idiota - pensó Wanda mientras suspiraba - C-Cuidense! - Los chicos asintieron y caminaron junto a Bucky hacia afuera. Desde la ventana se podía ver al jet despegar en dirección al Helicarrier, muy arriba en las nubes.
Wanda suspiro - Otro día libre... Todavía no me creo lo que hice - Decia la bruja abrazándose así misma con un sonrojo y una sonrisa de medio lado - Peter... - la chica suspiro nuevamente y se dirigió a la habitación de Carol.
El teléfono de Peter timbró en la cocina, pues Wanda lo había dejado ahí cargando - la peli-cafe le restó importancia, aunque sus ojos brillaron y detuvo el paso al darse cuenta que podría ser Jessica. Camino rápidamente desconectando el teléfono y, efectivamente:
_Escuche que luchaste contra un toro robot, eso debió ser alucinante.... estás bien??? Responde cuando puedas XoXo.
Esto podría ser bastante interesante... Tengo una idea - La bruja escribió algo en el teléfono, sonriendo maliciosamente, se recostó de la pared tomando su barbilla - Esto no es acoso, es solo búsqueda de información.
Advertisement
.
_Estoy bien, solo unos rasguños... Crees que podamos vernos en el parque??? Quiero hablar un poco, después del desayuno te parece???
El joven Parker quiere salir de su guardería... Ok.. 'nos vemos allí a las 9:15 AM' Enviar - la morena recogió su cabello con las manos y tocó sus labios con la punta de sus dedos - Ja! Esto será divertido.
Se lo creyó! Wanda, eres una genialidad - Dijo la bruja con un tono egocéntrico mientras reía tontamente - Ok dejaré el desayuno hecho e iré a hablar con esa idiota - La bruja camino hacia su habitación, olvidando que tenía que despertar a Peter. Suspiro de alivio.
Jessica... Te odio.. - Dijo Peter al abrir los ojos con un fuerte dolor de cabeza, y con el cuerpo un poco adolorido - Aggggg Peter Parker recuerda nunca volver a tomar alcohol - El chico miro a un lado con cara de póker al ver a la capitana desnuda cubierta por las sábanas junto a él.
Amigo, esto es más frecuenta cada vez - Espera!... - Peter se sonrojo y sintió su corazón salir de su pecho - Y-Yo v-volvi a... E-Ella y Y-Yo..?! - Efectivamente. El efecto del alcohol había pasado.
E-Esto es imposible.. Y-Yo.. - Peter respiro el ambiente - Que demonios es ese olor? *Sniff* Oh por Dios, soy yo! - Peter tapo su cara con las manos e intento levantarse, aunque una punzada en la espalda lo freno en seco. La herida estaba cicatrizando pero seguía ahí.
Que sucedió ayer? - Mi cabeza dios - Peter vio de nuevo a la capitana - Tan vulnerable, parecía un ángel envuelta en esas sábanas blancas - Es tan hermosa, todavía no puedo creer que esté aquí a mi lado... Sigue siendo aterrador!
Que es aterrador? - dijo Carol entre las sábanas - Esa resistencia sobrehumana que tienes, o que ayer no fue tu mejor día? - La rubia se levantó dejando al descubierto su torso desnudo, Peter se sonrojo y miro hacia arriba - Olvida lo que dije, obviamente que ayer fue el mejor día de tu vida.
T-Tu y Yo...? - Dijo Peter tartamudeando palabras. La rubia lo abrazo y beso en la nariz.
Mi niño, tienes tanto que aprender - Carol se recostó en la almohada y Peter en su pecho - Me dejaste más que sorprendida hace unas horas, aunque bueno, ni eras 'tu' del todo - exclamó Carol al chico que solo se escondió entre sus pechos.
Lamento haber bebido de más ayer - Y-Yo tengo que aprender a controlarme - Peter levanto su cara para mirar a Carol - Tengo que darme un baño, huelo fatal.
La rubia lo abrazo y le dió otro beso en la frente - Descuida, eso no importa.
El sentido arácnido de Peter dió un brinco al sentir que alguien se aproximaba a la puerta, haciendo que el chico diera un salto hacia la ventana saliendo fuera de la habitación aún estando desnudo - Toc Toc Peter estás aquí..? Oh Carol, yo.. lo siento! - Wanda miro a otro lado al ver a la capitana desnuda.
Espera... Estabas durmiendo con Peter?! - La rubia se dió una palmada en la cara - Donde está?! - comenzó a buscar en el baño, el guardarropa y debajo de la cama, pero sin éxito alguno - D-Donde está?
Peter estaba fuera del complejo de los Avengers colgado de la cornisa de la ventana con una sábana cubriendo sus partes - Maldición!
Maximoff, Peter está en su habitación... No durmió conmigo hoy, acaso no te diste cuenta de ese olor? - La rubia se levantó y camino hacia su escritorio para coger su ropa interior, dejando a Wanda sorprendida por su cuerpo atlético.
Advertisement
Dios, si que es bastante hermosa, si Peter y ella tienen algo, ya me imagino por qué será - Wanda pensó eso mientras movía la cabeza de un lado a otro.
- No me crees? Anda, todavía debe estar dormido - La rubia señaló la puerta.
Wanda salió corriendo hasta la habitación de Peter, corrió por el pasillo hasta llegar a esta, abriendo la puerta en seco - Peter!
La habitación estaba desordenada, con papeles y el traje del chico en el suelo, unas libretas y unas sábanas en el suelo. Wanda miro de un lado a otro pero no vio a Peter, la ducha estaba abierta dejando correr toda el agua - Wanda recogió su cabello y suspiro.
La regadera se cerró, y Peter salió de esta secando su cabello como si nada - Can you save my, Can you save my heavydirt... Wanda! Q-Que haces aquí? - la chica solo suspiro y movió un mechon de cabello detrás de su oreja.
No, no es nada Peter.. Solo quería saber cómo habías amanecido - Peter sonrió por el comentario y se acercó a ella - Wanda se sonrojo al ver el cuerpo de Peter mojado cerca de ella. Peter extendió su mano en dirección a Wanda y está abrió los ojos como platos.
Y... Acá está - Peter cogió su ropa interior, haciendo que Wanda pusiera cara de póker .-. - Oh Wanda, si, dormí bien, mi herida ya no duele para nada... Podrías darme un minuto? - Alzando su boxer negro para que Wanda le diera espacio para vestirse.
Oh sí, lo.. siento, el desayuno está servido - La chica cerró la puerta detrás, miro al techo y sonrió tontamente - Demonios... - Wanda camino rápidamente hasta la habitación de Carol y abrió la puerta de nuevo.
Veo que no te gusta tocar, no me incomoda, pero es un poco raro verme desnuda, no crees? - Carol estaba colocándose sus pants aunque seguía desnuda del torso. Wanda se sonrojo nuevamente.
T-Tu ganas está vez.. confiaré en Peter y haré como si esto nunca hubiera pasado - La chica se dió media vuelta y antes de salir exclamó a la capitana - Por cierto, buenos misiles.
Carol se sonrojo y tapo sus senos cuando Wanda salio.
Peter camino por el pasillo para encontrar a Wanda bebiendo un poco de café en una taza rosada y a Carol lavando los platos - Ehm... Buenos días - Dijo Peter sentándose en la mesa - Wanda estaba vestida con una chaqueta de color beige unos pantalones jeans claros y una tenis oscuros, era raro verla vestida tan, común - Wanda, vas a alguna parte?
Oh, si, voy al.. centro - Será solo un momento, los demás estarán fuera todo el día, cosas de Shield - Dijo la peli-cafe colocando la taza en el cimiento de la cocina y acercándose a Peter - Nos vemos luego - Un pequeño beso fue lo que recibió Peter haciendo que se sonrojara - Adiós Danvers.
La rubia tosió levemente y alzó su mano en señal de despedida - Si, adiós - Wanda camino hasta la sala y abrió la puerta, saliendo por esta camino a su cita con Jess. Peter miro de reojo a Carol que seguía lavando los platos. La rubia suspiro.
Deja de mirarme - Dijo al chico que casi se ahoga del susto, tosiendo su emparedado - La rubia giro su cara y soltó una carcajada, se sentó al lado de Peter secando sus manos con una toalla - Y bien? Que quieres hacer ahora?
Podemos entrenar? - Dijo el chico manchando se de mantequilla de maní cerca de su boca, la capitana cogió la toalla y limpio la comisura de la boca de Peter - Me encantaria verte pelear.
La rubia sonrió y se levantó - Entonces prepárate, por qué tendremos un entrenamiento nivel Carol Danvers - Levantó el puño al aire mientras dejaba mirar a Peter una pose, algo ridícula.
Si... Je - Dijo Peter girando los ojos hacia arriba sonriendo.
Vamos Peter, sabes que si me dejas plantada no querras que vaya a buscarte - Decía Jessica subiendo y bajando el cierre de su chaqueta, intentando pasar el tiempo hasta que el chico " " llegara al lugar acordado. Jess levanto una ceja cuando escucho una vos femenina algo familiar venir detrás de ella.
H-Hola Jones - Dijo Wanda con las manos metidas en los bolsillos. La detective arqueo su ceja nuevamente y se dispuso a hablar.
Asi que... Donde esta Peter? Viene contigo o... - Jess era ese tipo de mujer a la que no le gustaban mucho las bromas, y menos si eran hacia ella.
Peter no va a venir, quiero hablar contigo - Dijo la bruja a la chica morena, que simplemente suspiro y clavo sus ojos en ella.
Ok brujita, que quieres?
Tengo entendido que estuviste con Peter ayer en la tarde, o me equivoco? - Jess asintió con la cabeza mientras sacaba un caramelos y lo metía en su boca - Tienes algo con el? - Jess soltó una risa mientras se sonrojaba.
Se supone que debo responder eso? No, obviamente no, Peter se dio un descanso despues de su discusión - Señalando a la bruja, la cual se sorprendió - Si mi querida Wanda, Peter hablo conmigo al respecto, estaba algo decaído asi que decidí ayudarlo - Jessica se sentó en la banca cruzando sus piernas y colocando sus brazos detrás de la barandilla - Te mencionaba bastante cuando estaba borracho, quizas tu tengas algo con el?
Wanda se sonrojo de sobremanera - N-No! no tenemos nada... - Wanda se sentó junto a Jess, pero dejando un margen de separación.
El me dijo que te gusta, asi que no me vengas con esa - Wanda se sonrojo nuevamente y se dio una palmada en la frente - Peter es un gran chico, y si tu no aprovechas, ese regalo será para mi - Wanda sintio una vena inflar se en su costado de la cabeza. Jess soltó una carcajada - Tienes que tener cuidado con tu amiga la rubia, Peter la menciona mas veces de las que me gustaría - Dijo frunciendo el ceño y soplando su cabello.
T-Tengo vigilada a Carol, aunque pareciera que no tuvieran nada, no huele bien para mi - Dijo Wanda mientras miraba de reojo a Jess - Como conociste a Peters?
Oh, Peter Parker, fue hace ya unos años.. antes de que se uniera a tu guardería de héroes - Patrullaba las calles en pants de gimnasia y unos googles bastante ridículos, aun asi, era un encanto - Dijo Jessica volteando a ver a Wanda que la escuchaba - Aun asi no me interesa en lo mas mínimo tener una relación, es mas como una meta personal. Cazar arañas es divertido.
Por que nunca te cubres - Dijo Daredevil mientras abría la ventana de un departamento cargando a Peter en su espalda. El chico rio levemente mientras Matt lo recostaba en un sofa algo desarreglado.
Es parte de la diversion señor Murdock - Peter gruñio de dolor agarrando el costado de sus costillas, tenia su cara ensangrentada. Matt abrio un pequeño refrigerador a la vez que removia su casco algo golpeado. Peter sintio su sentido aracnido sobresaltarse al ver girar la manilla de la puerta.
Una chica de Cabello negro con guantes oscuros encendio la luz colocandose en pose de combate - Dejen de robar mis cervez... Matt? Maldicion Murdock cuantas veces te he dicho que esto no es la torre Stark para que traigas a tus fenomenos amigos. Quien es este chico?
Peter alzo su mano, pero fue interrumpido por Matt - Mis disculpas Jess, estamos algo averiados y de verdad necestio tu ayuda - La chica miro de reojo a Peter.
Es bastante guapo, cuantos años tienes? - Dijo la chica al niño.
15 señorita - Exclamo Peter para sorpresa de Jessica que abrio los ojos como platos. Peter se sonrojo.
Maldicion, eres demasiado niño para mi - Dijo riendo, para que Peter se sonrojara mas y Matt se rascara su nuca.
Puedes dejarlo quedarse aqui? Mientras busco como comunicarme con Bruce? - La chica levanto una ceja y suspiro, para alivio de Peter y Matt.
Ok, pero no tengo mucho espacio como puedes ver, todavia sigo esperando la beca de Stark - Dijo riendo nuevamente, Peter solo pudo sonreir levemente.
Debo considerarte una rival? - Cuestiono Wanda intentando sonar imponente, no funciono.
En lo que a mi respecta, la rubia nos tiene rebasadas, tanto a ti como a mi Maxi' No soy la única de la que deberías preocuparte.
Wanda la miro y sonrió - Aun asi, me sigues pareciendo bastante aterradora para Peter, te mantendré vigilada de igual forma.
- Jessica se levanto y cerro su chaqueta subiendo el cierre - Eres mas agradable de lo que creia brujita, eso me gusta, ire pronto a visitarlos, no le digas nada a Peter, quizas pueda sorprenderlo - La chica guiño el ojo a la bruja roja y se retiro dando media vuelta.
O-Oh eso fue... bastante liberador - Wanda se levanto y camino rápidamente por el lado contrario, de regreso a la base de los Avengers.
Me hacen Bullyng en el colegio por escuchar The Weeknd sabes? - Dijo Peter mientras esperaba a Carol cambiarse para entrenar un poco en el gym del complejo.
Yo tambien lo haría si fuera tu amiga, quita esa cosa de los parlantes - Dijo Carol cambiando su camiseta, y colocándose unos guantes pequeños sin dedos - Podrías escuchar a Tears of Fear, esa si es buena música - Peter dio un suspiro, mientras veía salir a Carol del vestíbulo - Preparado?
Siempre - Dijo mientras guiñaba el ojo a Carol, la cual sonrió levemente. La rubia lanzo varios golpes que Peter detuvo a gran velocidad, para seguidamente darle un leve toque con su dedo en el pecho a Carol que hizo que retrocediera un poco. La rubia se sorprendió riendo.
Veo que tomas la iniciativa esta vez, vamos bien niño - La capitana dio una secuencia de Patadas que Peter detuvo, aunque con mas dificultad, Carol comenzaba a subir la intensidad, haciendo que Peter tuviera que igualar sus movimientos realizando maniobras en el aire con tal de esquivar todo - Quiero ver ese atrevimiento cuando me tengas frente a frente - El chico se distrajo sonrojandose, para ser lanzando varios metros por una patada que freno a duras penas.
Peter arremete contra Carol lanzando patadas rápidas pero leves para no hacer daño a Carol de ninguna manera
Peter respiraba rápidamente - Eso es lo que estoy a punto de hacer - La rubia se coloco en posición de combate, y Peter en su característica pose, solo para saltar hacia ella tumbandola en seco contra el suelo acolchado del Gimnasio. La rubia intento safarze pero fue detenida por Peter que sostuvo sus brazos con sus manos, quedando justo encima de ella.
Peter Parker... que sucede, estas creciendo? - dijo con un tono sarcástico para el chico, que se sonrojo con un puchero en su cara - Te has vuelto bastante bueno, en todos los sentidos - El castaño río entre dientes mientras seguía sonrojado - Crees que Wanda regrese ahora?
Y-Yo no lo se, por que lo dic... - Carol atrapo a Peter con sus piernas, jalando su cuerpo hacia ella para besarlo en los labios. Peter colo sus manos en el suelo mientras Carol hacia lo suyo - Demonios, si que podría hacerme adicto a esto - los labios de Carol se unían con los de Peter.
Un hilo de saliva separó sus bocas a la ve que tomaban aire - Q-Que sucede? - dijo Carol que se encontraba con las piernas enredadas en Peter, el chico se sonrojo con una sonrisa de medio lado y una ceja levantada.
Crees que... Podamos...? - Dijo a la rubia que se ruborizó y río nerviosamente.
Peter! C-Claro que podemos, pero... No estás cansado? - la rubia se acercó a la cara del chico y roso su nariz con la del castaño, que intento darle una pequeña mordida - Como podría decirte que no?
El picaporte de la puerta comenzó a girar, unas llaves abrían la misma.
Muy bien, dónde está ese insecto? - Dijo Scott junto a Hope mientras abrían la puerta del complejo - Parece que la sorpresa tendrá que esperar.
.
Advertisement
- End1023 Chapters
Godfather Of Champions
This is a story about the pursuit of victory.— «I subscribe only to the theory of victory. I only pursue victory. As long as I am able to obtain victory, I don’t care if it’s total football or counterattack. What is the ultimate goal of professional soccer? In my opinion, it is victory, and the pinnacle of victory is to become the champions. I am a manager. If I don’t wish to lose my job or be forgotten by the people, there’s only one path for me to take, and that is to lead the team in obtaining victories, in obtaining championship titles!»The main character was not well-liked by people.— «⋯We conducted a survey which had been deemed by Manager Tony Twain as extremely meaningless. In a random street survey conducted, ninety-three percent of those surveyed chose the option ‘I hate Tony Twain’, while only seven percent chose the option ‘This person is rather decent, I like him’. It is worth noting that nobody chose the option ‘Who is Tony Twain? I don’t know him’. Mark, do you know why Manager Twain felt that our survey was very meaningless?» Parker, a reporter from laughed loudly and said when he was being interviewed by BBC.But there were also people who were madly in love with him.— When Tony Twain was forced to talk about the survey conducted by during an interview, his reply was : «I am happy, because Nottingham Forest’s fans make up seven percent of England’s population.»And he did not seem to care about how the others saw him.— «What are you all trying to make me say? Admit that I am not popular, and everywhere I go will be filled with jeers and middle fingers. You all think I will be afraid? Wrong! Because I am able to bring victory to my team and its supporters. I don’t care how many people hate me and can’t wait to kill me, and I also won’t change myself to accommodate the mood of these losers. You want to improve your mood? Very simple, come and defeat me.»His love story had garnered widespread attention.— «Our reporters took these pictures at Manager Tony Twain’s doorsteps. It clearly shows that Shania entered his house at 8.34pm and she did not leave the house throughout the night at all. But Manager Tony Twain firmly denies, and insists that that was merely the newest-model inflatable doll which he had ordered.He was the number one star of the team.— «⋯ Became the spokesperson of world-wide famous clothing brands, shot advertisements, frequented the fashion industry’s award ceremonies, endorsed electronic games, has a supermodel girlfriend. His earnings from advertisements exceed his club salary by seventeen times, owns a special column in various print medias, publishing his autobiography (in progress), and is even said that he is planning to shoot an inspirational film based off his own person experiences! Who can tell me which part of his life experiences is worthy of being called ‘inspirational’? Hold on⋯. Are you all thinking that I’m referring to David Beckham? You’re sorely mistaken! I’m talking about Manager Tony Twain⋯.»He was very knowledgeable about Chinese soccer.— «⋯ I’ve heard about it, that Bora gifted four books to his manager Mr. Zhu before your country’s national team’s warm up match. After which, the team lost 1:3 to a nameless American team from Major League Soccer. The new excuse that Mr. Zhu gave for losing the match, was that Bora gifted «books» (‘books’ and ‘lose’ are homophones in the Chinese language). Here, I recommend that you guys find out what that one specific book is. Which book? Of course the one that caused you all to score a goal. After that, tell me the title of the book. Before every match, I will gift ten copies of that same book to you. In that case, won’t you all be able to get a triumphant 10:0 win over your opponents every time?» An excerpt taken from Tony Twain’s special column in a certain famous Chinese sports newspaper.He was loved and hated by the press.— «He has a special column in at least four renowned print media, and he is able to get a considerable amount of remuneration just by scolding people or writing a few hundred words of nonsense weekly. While we have to contemplate hard about our drafts for three days before our boss is pleased with it. In an article inside his special column, he scolded and called all of the media ‘son of a bitch’, announcing that he hated the media the most. But every time he publishes an article, we flock towards him like flies which had spotted butter. Why? Because the readers like to read his news and see him scold people. I dare to bet with you, and Manager Tony Twain knows clearly in his heart as well, that even though he says that he hates us, he knows that the present him cannot do without us. Similarly, we also cannot do without him. Is this ultimately considered a good or a bad thing?» Bruce Pearce, a reporter from said with a face of helplessness when talking about Tony Twain.But no matter the case, his players were his most loyal believers.— Gareth Bale, «No no, we never had any pressure when playing on our home grounds. Because the pressure is all on the manager. As long as we see him standing by the side of the field, all of us will feel that we will be able to win that match. Even the football hooligans are like meek lambs in front of him!» (After saying this, he began to laugh out loudly)The reply from George Wood, the team captain of Nottingham Forest, was the most straightforward. «We follow him because he can bring us victory.»The legendary experience of Tony Twain, the richest, most successful, most controversial manager with the most unique personality!Debuting this summer.Thank you for reading.
8 340 - In Serial79 Chapters
The Devil's Foundry
How I learned to stop worrying and solve my problems with demons until demons stopped solving my problems. - A snarky villain and her heroic nemesis blow themselves up and land on a fantasy world. They find themselves faced with two prospects: learn to cooperate and respect someone they've fought against for years, or be swept away by the powers that be. Because Pride always comes before the fall.
8 329 - In Serial7 Chapters
FATE TWO[sci-fi/fantasy LIT RPG]
When soul is lost between worlds, one race will do whatever it takes to retrieve it. Even if it means crashing these worlds together in a way the inhabitants of both could never expect. This soul would eventually develop into a human with immeasurable power...but this story isn't about him its about a young boy who was thrust into this whole mess before anyone, and has to figure out how to be strong enough not to repeat the future. ----- The paper read Humanity's last stronghold has been breached under the text a picture of what he recognized as New York, and above it an odd date. “December 8th 2028” Tomb mumbled to himself in shock, “what am i doing 6 years from the present” As if the man had supernatural powers, he heard Tom “Going insane from mana, you crazy mage did you just realise it only took us 3 years to pulverize you fools” the man maniacally laughed. Then turning towards the tall man, he got serious and said “Kanna, if you had just surrendered yourself at first we would have made this takeover much quicker, but you” the man seethed with anger “you fought back, nothing is worse than humans standing together.” The LIT RPG elements have been planned for the future and will not be the main focus but more will be written I assume around chapter 10
8 301 - In Serial7 Chapters
Mitosis: A Battle for Mankind
Saturn E. Wellingford was a lead scientist of Operation: Black Out, a project that focuses on breeding and cultivating the ""Incandescent"", a man-made bio-weapon that was first created in service for war. The virus maintained a long age of peace, now known as the ""Age of Gods."" Fearing the virus, countries deviced a peace treaty on maintaining order in the world.As time progress, this virus started evolving at a rapid pace that scientist cannot keep up. Random mutations in the viruses DNA popped up and started making the virus much more dangerous. Eventually, the virus broke free of its chain escaping the lab that once its jail. Now only one question remains, can we kill the monstrosity before it kills us? This is my first fiction.Sorry if it is kinda wonky,Enjoy!
8 180 - In Serial18 Chapters
PHILOPHOBIA (Book II) | Chanbaek,Baekyeol
Sequel to 'philophobia' book one.A chanbaek/baekyeol fanfic.
8 141 - In Serial24 Chapters
قصة 24 ساعة
✨ تشويقة ✨:)الله أعطانا حاستَّي السمع و البصر و لكنها محدودهو هذا لحكمة نجهلهايا ترا وش راح يصير لو كان السمع و البصر عندنا مو محدود بس لمدة 24 ساعةتتغير حياتنا؟نكتشف اشياء جديدة؟نعرف اشياء كانت مبهمة عندنا احنا البشر؟و أكثر سؤال يراود ذهنيهل راح نعرف سبب اعطاء الله لنا سمع و بصر محدود؟؟قريبًا.. قصة 24 ساعةعدد البارتات 24 بارت اعطوني توقعاتكم 🤎🤎
8 99

