Жонгүгийг тэгж ярьснаас хойш бидний харилцаа нэг л өөрчлөгдөн урьдны найзууд шигээ биш тэр надаас дөлж зугтааж байх шиг санагдсан. Магадгүй тэр надаас ичиж байгаа байх. Харин надад энэ нь тийм ч ичээд байхаар зүйл биш гэж бодож байна.

.

.

.

Жиминтэй цуг сургууль руу орж ирмэгц л хүүхдүүл ийш тийш гүйлдэнэ. Бид бие биенлүүгээ харан гайхаж байгаад анги луугаа орцгоолоо. Хичээл эхлэх арай л болоогүй байтал ангийн багш гартаа цаас барьсаар орж ирлээ. Бид ч үг дуугүй түүний юу хэлэхийг хүлээнэ. Багш:

- Урлагийн үзлэг хоёр долоо хоногийн дараа болох гэж байна. Сүүлийн жил шүү хүүхдүүдээ багш нь та нарт итгэж байгаа шүү! Өөрсдөө зохицоод үзүүлчихээрэй. гэж хэлээд гараад явчихав. Багшийн энэ занд хамгийн дургүйгээ мэдэн бас урлагийн үзлэгийн удирдамж л гарсан болохоор хүүхдүүд гүйлдээд байсанд нүдээ эргэлдүүллээ. Багшийн үлдээсэн цаасыг ангийн дарга аван бидэнд уншиж өгөв. Ангийн дарга:

- Бүжиг, дуун дээр мэдээж Жимин аваад явчихна биз дээ? гэж хэлэн үргэлжлүүлэн юу хийх талаараа бусадтай ярилцана. Харин Жимин над луу эргэж харан инээмсэглэлээ. Би ч түүн рүү ичингүйрэн инээмсэглэхэд хажууд Жонгүг ирж суухыг мэдэн цочив. Жонгүг:

- Бүжгэн дээр бодвол хосоороо бүжиглэх байлгүй, хоёулаа бүжиглэх үү? гэхэд нь би гацаж орхилоо. Жонгүгаас харцаа буруулан Жимин лүү харвал тэр миний хариултыг хүлээж буй мэт над луу нухацтай харж байв. Би хариулж чадахгүй дэмий л түгдэрнэ. Энэ нь Жиминий дургүйг хүргэсэн бололтой тэр урагш харан сандалныхаа түшлэгийг хүчтэй налж байв.

.

.

.

.

Хичээлийн турш Жимин надтай юу ч яриагүй бөгөөд завсарлагаанаар уулзах газраа ч ирсэнгүй. Би Жонгүгтэй бүжиглэнэ ч гэж зөвшөөрөөгүй байхад түүнийг уурлаж байгаад бас миний дургүй хүрж байв. Ангид орж ирэхэд Жимин элгээ тэврэн муухай харан сууна. Би ч мөн адил түүн рүү муухай харж байгаад суудалдаа суулаа. Гаднаас Жи На амьсгаадсаар орж ирэн суугаад:

- Хажуу ангид Гванжу-гийн *** сургуулиас сурагч солилцоогоор нэг шинэ сурагч ирсэн юм байна. гэхэд нь би толгой дохьлоо. Хэсэг бодож байгаад өмнө нь миний сурч байсан сургуулиас хүүхэд ирснийг мэдээд огцом Жи На луу харан:

- Гванжу? Шинэ сурагч аа? Эрэгтэй юу? Эмэгтэй юу? гэхэд Жимин эргэж харан:

- Хүйсээр нь чи яах гээв? гэхэд нь түүн лүү муухай хараад буцан Жи На луу харан хариулт нэхлээ. Жи На:

- Эрэгтэй сурагч. гэхэд нь би таних эсэхтээ эргэлзэж байлаа.

- Танихгүй байж магадгүй л юм байна. Юу ч гэсэн харах хэрэгтэй байна. гэхэд Жимин над луу хачин харна:

- Яа~! Одоо бүр аялага чинь өөрчлөгдөөд байна! гэхэд нь би Жимин лүү хэлээ гаргачихаад ангиас Жи На-тай цуг гарлаа. Нөгөө ангийн үүдэнд ирэн хэн болохыг нь мэдэх санаатай зогсож байтал ардаас:

- Яа~, Бён Минжи. гэх дуу гарав. Намайг эргэж хармагц нүд минь аяганаасаа бүлтрэх шахам томорч байв. Тэр намайг тэврээд:

- Чамайг энэ анги байх гэж бодтол биш байж шүү. Тэгэхдээ ядаж л нэг сургууль юм даа. гэж хэлэн намайг тэврэхээ болин мөрнөөс минь барьлаа. Би гацаж түгдэрсээр:

- Х... Хусог~а? гэхэд тэр инээмсэглээд:

- Тийм ээ, би Хусог байна. Сайхан биш байна гэж үү? Хоёулаа нэг сургууль болчихлоо. гэхэд нь хэвийн төрхөндөө ороод мөрөн дээр минь байх түүний гарыг холдуулан:

- Харин л дээ. гэж хэлээд буцан анги руугаа алхахдаа урагш харвал Жимин ангийн хаалгыг налчихсан над руу болон Хусог руу муухай харж байгаад анги луу буцан орлоо. Одоо бол яалтачгүй түүний уурыг хүргэсэн гэдгээ мэдээд толгой сэгсэрсээр анги луу орлоо. Миний араас Жи На орж ирэн:

- Чамайг таньдаг юм байна штэ? Бас их царайлаг юмаа. гэхэд нь би Жи На луу хачин харан суудалдаа суулаа. Жи На намайг шалгаасаар:

- Чи яаж таньдаг юм? Найзууд байсан уу? Намайг танилцуулаад өгч болох уу? гэхэд Жимин:

- Хуучин найз хөвгүүн нь... гэхэд Жи На-гийн нүд нь томрон:

- Хуучаан? Чи чинь ийм сайхан залууг орхисон хэрэг үү? Чи хаягдсан уу? Тэр хаягдсан уу? гэхэд нь миний уур хүрч эхэллээ.

- Яа~! Өөрийнхөө хүссэнээрээ бодоод одоо амаа тат! гэхэд тэр над луу хялам хийн хараад ангиас гараад явчихав. Жонгүг:

- Хэн хэнийхээ хуучин шинэ нь гэнэ ээ? гэхэд түүний сүнс шиг гэнт гэнт гарч ирээд байгаад цочирдон зүрхээ дарлаа. Дараа нь хэвийн байдалдаа орон:

- Юу ч биш дээ. гэхдээ би уртаар санаа алдлаа.

.

.

.

.

Хичээл таран Жиминээс гурван алхамын зайтай ард нь яван яаж уучлалт гуйх юу гэж хэлэхээ бодон ард нь алхана. Түүнийг намайг орхиод мотоциклндоо суугаад явчих байх гэсэн ч тэр тэгсэнгүй. Нэг шалгачихаад үргэлжлүүлэн алхаж эхэллээ. Сургуулиас бага зэрэг холдмогц түүний араас дуудлаа. Хэд хэдэн удаа дуудсан боловч тэр эргэж харсангүй. Сүүлдээ түүнд гомдох шиг болон алхахаа болиод:

- Яа! Пак Жимин би чамд гомдлоо шүү. гэж хэлэн доош явган суухад тэр эргэж харан над дээр ирээд:

- Яа~ босоочээ. Хүмүүс хараад байна. гэхэд нь би түүн лүү харан:

- Яагаад надтай юм ярихгүй байгаа юм? Яагаад надад уурлаад байгаа юм? гэхэд тэр ийш тийш харж байгаад:

- Эхлээд босчих, дараа нь ярилцъя. гэж хэлэн гараа өглөө. Түүний гарнаас атган босоод алхлаа. Жимин:

- Надад хоол хийгээд өг?

- Хаана? Хэзээ? гэхэд Жимин над луу инээмсэглэн хараад:

- Одоо, манайд. гэж хэлэхэд нь би гацаж орхилоо.

- Танайд аа? гэхэд тэр толгой дохиж байв. Би цээжин дээрээ гараа зөрүүлэн тавиад:

- Ч..чи юугаа яриад байгаа юм? гэхэд Жимин над луу ярвайн хараад:

- Паах... Чи юугаа бодоод байгаа юм? Би өлсөж байна. Тийм болохоор хоол хийгээд өг л гэсэн юм. Дургүй бол яая гэхэв дээ? гэж хэлчихээд гарнаас тавин үргэлжлүүлэн алхаад эхлэв. Түүнийг уурлууж, гомдоочихсон тул түүний аашийг засахын тулд хоол хийж өгөхөөс өөр сонголт байсангүй. Түүний араас даган алхангаа:

- Заза... гэхэд тэр над луу эргэж харан инээмсэглээд мөрнөөс минь тэврэн:

- За тэгвэл манайх руу... гэж хэллээ.

.

.

.

Түүнийг өрөөндөө орон хувцасаа солих хооронд би хоолоо бэлдэж эхэллээ. Удалгүй түүнийг өрөөнөөсөө гарч ирэхэд нь:

- Жимин~а, танай давс... гээд эргэж хартал тэр дээгүүрээ нүцгэн байв.

Нүд минь байх хэмжээнээсээ хэд дахин томрон шууд л нүдээ гараараа даран:

- Ч...чи...чи цамцаа өмсөөч! гэхэд тэр наашаа ирж байгаа бололтой хөлийн чимээ гаран:

- Би гэртээ байхад энэ ямар хамаатай юм? Давс гэсэн үү? Энд байна. гэж хэлэн нүдийг дарсан байх гарыг авахад би нүдээ анин зогсож байтал нэг зүйл бариулав. Нэг нүдээ нээн харвал гарт давс бариулсан байв. Би:

- За баярлалаа. гэж хэлчихээд шууд л эргэж харан үргэлжлүүлэн хоолоо хийлээ.

.

.

.

Жимин элдэвийн зүйл ярин хажууд зогсон би харин ичсэндээ болоод түүн рүү харж бүр ярьж ч чадахгүй байв. Хоолоо хийж дуусаад Жиминийг ширээнд нь суулган аягалаж тавиад урд нь доош харан суув. Тэр идэнгээ:

- Яагаад над луу харахгүй байгаа юм?

- Яаж харах юм? Харах ч хүсэл алга. гэхэд Жимин:

- Чи тэгээд найз залуугаа харахгүй яаж амьдрах гээв? гэхэд нь түүн лүү огцом харан дараа нь бушуухан шиг доош хараад:

- Чиний найз охин чинь... Би! Тэгээд дээгүүрээ цээж нүцгэн яваад байвал чамд эвгүй байна биз дээ? гэхэд тэр юу ч болоогүй мэт:

- Би лав дуртайяа харна аа. гэхэд нь түүн лүү муухай хараад:

- Балиар амьтан. гэж хэлчихээд цамцаа аван тэднийхээс гарлаа.

.

.

.

Маргааш нь ангид Жиминийг харах тоолонд цээж нүцгэн дүр зураг нь харагдаад салахгүй хачин царайлсаар байв. Сургуулиар явахад Хусог ч тааралдан намайг улам хэцүү болгож байлаа. Хичээл тармагц бид урлагийн үзлэгээ бэлдэхээр цуглан ямар бүжиг бүжиглэхээ ярилцана. Жимин над дээр ирээд:

- Энэ жил бид нар заавал нэг дүгээр байранд орно оо за! гэхэд нь би түүн лүү гунигтай харан юу ч бодолгүй:

- Нөгөө ангид Хусог байгаа... Тэгэхээр бидэнд боломж... гээд үргэлжлүүлэх гэтэл түүний харц ууртай болсон байв. Би юу ч бодолгүй хэлсэндээ харамсан өөр тийш харах гэтэл Жимин гарнаас минь татан:

- Тэр үү? Би юу? гэхэд нь би түүн лүү гайхан харж байлаа. Тэр гүнзгий амьсгаа аван шүдээ зуугаад:

- Хусог уу? Би юу? Хэл? гэхэд нь би түүнээс айж орхилоо.

- Жимин~а? Чи намайг айлгаад байна. гэж хэлэхдээ миний хоолой чичирч байв. Тэр надаас харцаа салган:

- Болъё. гэж хэлээд босоод явчихав.

----------------------------------

Үжээнээ ✌✌✌