Тэр хоёр минь явснаас хойш аль хэдийн 2 жил болжээ. Одоо их нутаг луугаа явах цаг минь болсон бололтой.

Солонгост ирээд 7 ч хоноогүй байхад намайг нэг нүдээрэй ч тоож харж байгаагүй хадам аав,сайхан сэтгэлт хадам ээж минь хүрэлцэн ирэв. Аан хадам аав,ээж биш юм байна шүү дээ. Одоо тэр минь байхгүй болчихсон.

Би: Сайн байцгаана уу?

Хадам ээж: Сайн сайн уу? Миний хүү.

Би: Тийм ээ. Ээж үгүй ээ эгчээ.

Хадам ээж: Эгч гэсэн ч болно шүү дээ миний хүү.

Хадам аав: Тэгэхээр нялуунаас шулуун нь дээр. Миний хүү мөн СокЖины дүү болох Тэхён яг л та хоёр шиг нийгмийн цөөнх гэдгээ бид хоёрт хэлсэн. Чи гадаадад алдартай сургуульд суралцаж ирсэн юм чинь миний хүүд тэр сэтгэл зүйн зөвлөгөөгөө өгөөд аль.

Хадам ээж: Чи одоо яагаад хүүхдэд тушаагаад байгаа юм! Зүгээр л миний хүү Тэхён энэ бол болохгүй гээд л хэлээд өгчих тэгэх үү?

Би: Ойлголоо ахаа эгчээ.

________________________________

🥺🥺☺️

🥰