Өнгөрсөн гучин минут би эмнэлгийн орон дээр ухаангүй хэвтэж байгаа түүнийг ширтэн сууна. Чимээгүй өрөөнд зөвхөн дусал дуслах чимээ болон зүрхний хэмжигч л сонсогдоно. Би түүний хэсэг бүрийг нь судалсан ; хүчилтөрөгчийн маск, духных нь зүүн дээд талд оёсон зүсэлт, хүзүүвч, баруун хөлний гипс гээд л. Би түүний баруун гараас атгачхаад дараа нь хоёр гараараа түүнийг тэвэрлээ. Түүнийг хэзээ сэрэхийг мэдэхгүй ч сэрэх хүртэл нь хамт байхыг хүссэн юм.

Тог Тог

Эргэж харвал Чейс хаалган дээр зогсож байв. "Тэр ямаршуухан байна даа?"

"Одоогоор хэлж мэдэхгүй л юм." гэж би хариулаад Скайлор луу эргэж харлаа.

Түүний над руу ирж байгаа бололтой хөлний чимээ сонсогдов. Удалгүй Чейс хажууд минь зогслоо.

"Би түүнтэй анх яаж таарснаа санаж байна. Тэгээд би үзэн ядсан." хэмээн би тоглоом хийв.

"Тийм ээ. Би ч бас зоогийн газарт болсон үйл явдлыг санаж байна." гээд Чейс инээгээд "Тэр хүрмээ сүүлд нь цэвэрлэгээнд өгсөн шүү."

Бид хэсэг өнгөрсөн дурсамжаа ярилцаж байснаа хоёулаа чимээгүй боллоо. Би Скайлор луу хараад дахин санаа алдав.

"Энэ миний буруу байсан, Чейс." гэж нам дуугаар хэллээ.

Чейс санаа зовсон өнгөөр "Юу? Үгүй ээ. Үгүй, Скай ингэж бодох хэрэггүй." гэж хэлээд "Над руу хар Скай"

Түүн рүү эргэж харав.

"Энэ чиний буруу биш. Чи үүнийг үйлдсэн согтуу жолооч биш шүү дээ. Энэ зүгээр л золгүй явдал байлаа. Бас Скайлор гайгүй байгаад баярлах хэрэгтэй. Өөрийгөө битгий буруутга." Тэр миний нулимсыг арчаад духан дээр үнслээ. "Би чамд кофе аваад ирье."

Би нусаа татангаа толгой дохин "Баярлалаа." Түүнийг өрөөнөөс гарахыг харсаар үлдсэн нулимсаа арчлаа. Гүнзгий амьсгаа аван Скайлор луу буцаж анхаарлаа хандуулав.

• • •

"Өө харамсалтай юм. Түүнийг хурдан эдгэнэ гэж найдъя." гэж Жон хэллээ.

Би Скайлорыг эргэж эмнэлэг рүү очихоосоо өмнө ойр зуурын юм бэлдэж Жонтой утсаар ярьж байгаа нь энэ. "Тийм ээ, би ч гэсэн. Би түүний хагалгааны дараа хэсэг хажууд нь байсан ч түүнд мэдээ алдуулалт үйлчилсэн хэвээр байсан болохоор эмч намайг өнөөдөр ирээрэй гэсэн." хэмээн хэлсээр цүнхээ шүүрч мөрөндөө тавилаа.

"Бонниг далайн аяллаас нь ирэхээр хэлэх болно оо. Болгоомжтой яваарай Скай." гэж тэр хариулав.

"Тэгнээ. Дараа ярья." Бид бие биендээ баяртай гэж хэлээд утсаа таслав. Утсаа далд хийх зуур гараасаа халтираад унагачихлаа. Энэ надад бараг л жижигхэн зүрхний шигдээс өгсөн мэт санагдав. Ядаж байхад ур талын дэлгэцээрээ уначихсан байх юм.

"Гуйя хагараагүй байгаасай, хагараагүй байгаасай" гэж би амандаа бувтнасаар өвдөглөж суугаад утсаа авлаа. Эргүүлж харуулаад уртаар амьсгаа гаргалаа учир нь энд ямар ч хагарсан зүйл алга. Утас маань баталгаатай кейстэй байхад унагахад санаа зовохгүй харин үүнийг нь авчихвал шууд л хагарна. Энэ яг л миний бодит амьдрал шиг гэдэгт хүлээн зөвшөөрөх ёстой бололтой.

Морган өрөөний хаалга огцом онгойлгон "Скай!"

Би эргэж хараад "Чи ер нь амьдралдаа хаалга тогшиж үзэж байсан уу?"

"Мэдээж үгүй." хэмээн тэр хариулав.

Би нүдээ эргэлдүүллээ.

"Тэгэхээр Скайлор зүгээр үү?" Тэр санаа зовсон харагдана.

Би толгой дохин "Тийм ээ. Тэр зүгээр. Одоо би түүнийг эргэхээр явах гэж байна."

"Таатай хэрэг байна. Дараа над руу мессеж бичээрэй." тэр гараас минь барьчхаад өрөөнөөс гарав.

Өөрийгөө нэгтгэн амьсгаа авах гэж хэсэг хугацаа зарцуулав. Энэ бүхэн удахгүй зүгээр болно гэж өөртөө итгүүлэх хэрэгтэй.

• • •

Жейсон өглөө надад Скайлор түргэн тусламжийн тасгаас жинхэнэ өрөө рүү шилжсэн гэж хэлсэн.

Түүнийг анхтхараад би маш их санаа зовсон. Хэдий би өчигдөр энд байсан ч гэсэн түүнтэй дахиад хамт баймаар байна. Би эмнэлэгт орж ирчхээд Жейсоны хэлсэн өрөө рүү очлоо. Хаалганы цаанаас чангаар инээлдэх хоолой сонсогдсон тул хөмсгөө зангидсаар хаалга тогшив.

"Ороод ир ээ" гэх нь сонсогдлоо.

Хаалгыг нээхэд Жейсон, Кравфорд, Чейс гурав шавааралдан сууж байв. Кравфорд сандалны голд суун утсаа барих бол түүний хоёр талд Жейсон, Чейс хоёр хамт дэлгэцийг нь үзэж байлаа.

"Юу байна"

"Юу байна Скай"

"Сайн уу Скайлин"

"Мм, сайн уу?" гэж би хэлээд гайхсан байртай цүнхээ газар тавив.

Тэднийг давуулж харвал Скайлорыг цаана унтаж байхыг харлаа. Түүнийг хүчилтөрөгчийн маск зүүгээгүй байгаад баяртай байна, учир нь тэр одоо өөрөөрөө амьсгалж байгаа шүү дээ. Би түүний орны хажууд очиж зогсоод хэсэг байв. Түүний духыг гараараа илэн урдуур нь унжсан үсийг хойшлуулаад унтаж байхыг нь ажлаа.

Дараа нь дахиад л нөгөө гурав чангаар инээлдэв.

Би тэдэн рүү очоод Кравфордын утсыг авлаа. "Юу нь инээдтэй байна аа?" Би дэлгэц рүү харав.

"Нээрэнгээсээ яриад байна уу? Найз чинь эмнэлгийн орон дээр хэвтэж байхад та хэд comedy үзээд сууж байж байдаг!"

Кравфорд-д утсыг нь буцааж өглөө.

"Өө алив ээ Скай, энэ хөгжилтэй байна ш дээ. Бид нар энд ирээд олон цаг болж байна. Бас Скайлор өглөө сэрсэн болохоор бид бага зэрэг ярилцсан." гэж Кравфорд хэлэв.

"Юу? Тэгээд яагаад над руу залгаагүй юм! " гэсээр би тэдний гар луу цохилоо.

"Яаа!" тэд надаас бултав. "Скайлин бид тэгж бодож амжаагүй юм аа. Өглөөний зургаад бид хоолгүй байсан болохоор юун чам руу залгах тухай бодох." гэсээр Жейсон мөрөө хавчив.

"Сонирхолтой л юм." гээд би Скайлорын оронд ойрхон сандал дээр суусаар удсан ч үгүй зүүрмэглэлээ.

Нүдээ удаанаар нээсээр цаг хэд болж байгааг харах гэсээр халааснаасаа утсаа гаргаж ирэв. Би гурван цаг гаруй унтжээ. Яаж хатуу сандал дээр ингэж удаан унтсанаа ойлгохгүй юм. Би Скайлорыг шалгахаар түүн рүү эргэж хартал тэр аль хэдийн над руу хараад байж байв.

"Бурхан минь!" Би хамаг хурдаараа түүн дээр очлоо. "Яагаад хүмүүст намайг сэрээ гэж хэлээгүй юм бэ?"

"Чи унтаж байсан болохоор сэрээхийг хүсээгүй юм." хэмээн тэр хариуллаа.

Түүний хоолой урьд өмнөхөөсөө хэд дахин сул цонхигор сонсогдож байв. Гэхдээ л би түүнийг сэрсэнд үнэхээр баяртай байна. "Ямар мэдрэгдэж байна?"

"Новш шиг л"

Угаасаа ойлгомжтой шүү дээ.

"Чамайг харсандаа маш их баяртай байна." хэмээн хэлээд "Ямар нэг хэрэгтэй зүйл байна уу?"

Тэр миний гарыг барин над руу хараад инээмсэглэв.

"Надад хэрэгтэй бүх зүйл минь байна. Яг миний хажууд"