《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[33] Нэгдэл
Advertisement
Би нусаа татангаа хацар дагуу урсах нулимсаа арчина. Мөн Мэрэдит, Морган хоёр ч орон дээр суугаад уйлцгааж байлаа.
"Үүнд итгэхгүй нь ээ" гэсээр Мэрэдит гуншигнан "Сэтгэл хөдөлчихлөө!"
Би нулимсаа шударсан хэвээр "Тийм шүү.Үнэхээр сайхан байсан болохоор л уйлчихлаа."
Тэр толгой дохисоор нусны алчуураа буцаж тавиад "Би энийг хэзээ ч мартахгүй байх аа"
Бид нар дөнгөж сая "vampire diaries"-ийн сүүлчийн ангийг үзэж дуусаад байж байна. Дуусчихсан гэдэгт итгэж чадахгүй нь. "Энэ үргэлж миний сэтгэлд үлдэх болноо" гэж Морган дурдав.
Зуны амралт эхлэхэд долоон хоног л үлдээд байна. Тэгээд Мэрэдит бид хоёр энэ хугацаанд netflix-ийн сүүлчийн хоёр улирлыг үзэж дуусгахаар шийдсэн юм. Морган аль хэдийн үзээд дуусчихсан ч заримдаа бид хоёр дээр ирж хамт үздэг нь энэ.
Хонх дуугарах сонсогдсон ч аав ээж хоёр зочны өрөөнд байсан болохоор би чимээгүйхэн л өрөөндөө суулаа.
"Тэгэхээр Скай, та бидэнд өчигдрийн болзооныхоо талаар яриагүй байх аа." Морган миний тохойг нудран хөмсгөө өргөсөөр асуув.
Би инээсээр "Яриад байх юм байхгүй дээ.Яахав миний бодсоноос арай дажгүй байсан. Скайлорын дагуулж ирсэн охин азаар их юм ярьсан болохоор."
"Тэгэхээр Клей, Скайлор хоёр хоорондоо хөндий байсан гэсэн үг үү?" гэж Мэрэдит асуулаа.
"Клей Скайлор бид хоёрын яриа болгонд ороод байгаагүй л дээ. Бас тэр Аарон дээр очих хэрэгтэй болоод эрт явсан."
Мэрэдит хэсэг хөмсгөө зангидаад "Хүлээ. Аарон дээр очсон гэнээ?" гэж асуух нь миний хариултад эргэлзсэн харагдана.
Би толгой дохиод "Тийм ээ. Тэр надад Аароны машин унтарчихсан гэж хэлсэн."
"Хмм" гэж тэр санаа алдаад "Сонин л юм"
Морган "Яагаад сонин гэж?"
"Учир нь Аарон надтай хамт байсан. Бид нар түүний найзуудтай нь хамт бүхэл оройжингоо боулинг тоглож байсан ш дээ." гэж Мэрэдит мэдэгдэв.
Би түүнээс яг болздог орой мөн байсан уу гэдгийг асуухад тэр Клей бид хоёрыг байхгүй байсан болохоор Ааронтой хамт байхаар шийдсэн гэлээ.
Намайг яг үг хэлэх гэж байтал ээж доод давхраас дуудах нь сонсогдов.
Advertisement
"Скай. Буугаад ир. Энэ их чухал шүү!" гэж хэлэв. Би очлоо гэж хэлээд орноосоо босоход Мэрэдит Морган хоёр ч хамт бослоо.
"За яасан ээж ээ?"
Ээж нүүрэндээ жуумагнал тодруулахад би түүн рүү гайхсан шинжтэйгээр харав. Юу болох гээд байгааг мэдэхгүй юм. "Зочны өрөө рүү очъё." гэж тэр хэллээ.
Би удаанаар зочны өрөө рүү ороод өрөөг гүйлгэж харвал БУРХАН МИНЬ!! би өрөөгөөр дүүрэн орилж дэвхэцсээр Бонни, Жон хоёр дээр очин тэврэв.
Тэд хоёул над руу мишилзэхэд би улам чанга тэврэлээ. "Итгэж өгөхгүй нь!" гээд би хойш нэг алхаад "Яаж? Хэзээ? Юугаар?" гэсээр би инээмсэглээд тэднийг дахиад тэврэв. "Би та нарыгаа маш их санасан!"
"Амьсгалж. Чадахгүй нь. Скай." гээд Жон ханиалгалаа.
Би хойш алхаад "Уучлаарай!" хэмээн наргив. "Тэгэхээр та нар яаж энд ирсэн юм?"
"Аав ээж хоёр чинь бидэнд нислэг захиалчихсан байсан.Бид 2 зуны амралт эхлэх хүртэл хэдэн хоног л энд байна." гээд Бонни инээмсэглэв.
Бурхан минь! Үнэхээр догдолж байна. Зургаан сар хараагүй найзууд маань яг миний урд зогсож байна гэдэг. Тэд нарт шинэ найзуудаа бас хотоо танилцуулахыг хүлээж тэсэхгүй нь.
"Энд ирээд хэд хонож байгаа юм?" гэж би асуулаа.
Жон 2 хуруугаа өргөөд "Хоёр хоног"
Удалгүй Мэрэдит Морган хоёр зочны өрөөнд орж ирэв. Тэд Моргантай мэндэлсний дараа Мэрэдитийг Жон хараад нүд нь томрохыг би олж харлаа. Тэр Мэрэдит дээр очоод гараа сунган "Сайн уу Жон би бол сайхан танилцлаа"
Бонни бид хоёр нэгэн зэрэг харц солилцоод "Намайг Жон гэдэг гэж тэр хэлэх гэж байсан юм аа." гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв. "Мэрэ, энэ бол Жон харин түүнийг Бонни гэдэг. Би тэднийг өмнө нь чамд Калифорнид байгаа сайн найзууд минь гэж ярьж байсан."
"Өө тийм шүү би саналаа." гээд тэр инээмсэглээд Жонтой гар бариад Бонни руу даллалаа.
• • •
Жон, Бонни бид гурав хотоор зугаалсаар одоо бараг л орой болж байна. Мэрэдитийг хамт явъя гэсэн ч тэр намайг найзуудтайгаа өдрийг өнгөрөөгөөрэй гэсэнд нь үнэхээр баяртай байна.
Advertisement
"Дин!"
Утас чичрэн дэлгэцэн дээр мэдэгдэл ирэв. Үүнийг харвал Скайлороос мессэж ирсэн байлаа. Бонни сониучирхан утас руу ойртоод
"Бурхан минь!" тэр дэлгэц рүү харан мэлрэв."Нээрээ би үргэлж түүнийг ямар нэгэн концерт хийгээсэй гэж хүсдэг байсан."
"Би өмнө нь Брендон Урегийн концертод очиж байсан. Нэг үгээр хэлэхэд Гайхалтай."
Жон намайг тэр дор нь засан "Чи үүнийг нэг хүн биш хамтлагийн нэр гэдгийг мэднэ биз дээ?"
"За яахав Брендон болон Ури гэе. Ямар сонсогдож байна даа!" гээд би хөхрөлөө.
Тэр инээгээд "Магадгүй чи Скайлорт хэлэх хэрэгтэй байх." тэр миний гарыг жүжиглэн татаад дуулж эхлэв. "Хэрвээ чи надад хайртай бол намайг явуууул."
"Би энэ Клей гэдэг хүнтэй уулзахад бэлэн байна." гээд Бонни над руу мэдсэн харцаар харав.
"Харин би түүний дүүтэй нь гэрлэхэд бэлэн байна." гэж Жон нэмж хэллээ.
Би түүнээс найз охинтой эсэхийг асуухад тэр толгой сэгсрэн болзохоо больсон гэв.
"Тэгэхээр Клей тэр хоёр манай найз Аароны гэрт болох үдэшлэг рүү явах гэж байгаа. Хэрвээ та хоёр хүсвэл явж болно."
Тэд бараг шууд л зөвшөөрцгөөлөө.
• • •
Би сандал дээр суугаад Клей-ийг хүлээнэ. Жон Мэрэдит хоёр хаа нэг газар, харин Аарон Боннид эргэн тойрноо танилцуулж байгаа. Тэр Брэттэй үерхсэн хэвээрээ байгаа болохоор энийг сайхан санаа гэж бодохгүй л байна. Хэдийгээр би Миаг ирээсэй гэж хүлээгээгүй ч тэр байсан. Мэдээж түүнийг Скайлор урьсан нь ойлгомжтой.
Би Клейг ирэхийг хүлээн эргэн тойрноо харж байтал азаар утсанд мессэж ирэв.
Клей: Уучлаарай скай гэхдээ өнөөдөр би очиж чадахгүй болчихлоо :( нэг тийшээ явах хэрэг болоод... дараа залгая хонгор минь
Юу болоод байгааг ойлгохгүй нь Мэрэ надад тэр шөнө Клей Аарон дээр очоогүй гэдгийг санаад санаа зовниж байна. Би шууд ямар нэгэн дүгнэлтэд хүрэхийг хүссэнгүй ч яагаад тэр надад худлаа хэлснийг мэдэхгүй нь.
Би саяхан Аароноос Скайлортой хамт давхар болзоонд явдаг өдөр түүнийг Мэрэдиттэй хамт байсан эсэхийг асуухад тэр тийм гэсэн. Клейтэй зууралдахыг хүсээгүй болохоор түүн рүү зүгээр л "ойлголоо" гэж илгээлээ.
"Сайн уу Скайлин." гэсээр Дан гэх залуу над руу чиглэн ирж байв. Тэр өнгөрсөн улирал надтай нэг ангид сурдаг байсан.
"Сайн уу, юу байна даа."
Тэр миний хажууд суугаад "Юмгүй ээ. Сайхан үдэш байна шүү."
"Тийм ээ"
"Клей энд байгаа юу?" гэж тэр асуув.
Би хөнгөн санаа алдаад "Үгүй ээ. Тэр ирж чадахгүй гэсэн."
Зөөгч бидэн дээр ирээд уух юм авах эсэхийг асуулаа. Бид зөвшөөрөхөд тэр хоёр аяга ширли өгөв.
Дан надад уух юмыг минь авч өгөнгөө "Хэрвээ би чамтай спортын талаар яривал чи яах уу?" гэсээр тэр инээлээ.
"Би аравтайдаа хөл бөмбөг тоглодог байсан болохоор өөрийгөө спортын талаар бага ч гэсэн мэддэг гэж боддог" гэж хариулав.
Тэр над руу мэлрээд "Домгууд энд байна" гээд тэр тохойгоо ширээн дээр тавихдаа аягатай уух юмыг минь асгачихлаа. "Новш гэж! Уучлаарай."
"Зүгээр дээ." гэсээр би босон газар унасан аягаа авахад Дан амны алчуураар ширээг цэвэрлэв.
"Би дахиад аваад ирье." гээд тэр надаас хоосон аягыг минь аваад оронд нь өөрийнхөө уух юмыг өглөө. "Чи минийхийг уучих. Би ерөөсөө уугаагүй байгаа." гээд бослоо.
Түүнийг явсан хойгуур би түүний өгснөөс хэд уугаад эргэж ирэхийг нь хүлээв.
Толгой өвдөж эхлэх хүртэл бүх зүйл хэвийн байлаа.Тийм ч хүчтэй өвдөөгүй ч цочролд орсон юм шиг л мэдрэгдэж байна.
Миний толгой эргэж эхэллээ. Нүд бүрэлзэж зөвхөн зүрхний цохилтоо л сонсоно. Чанга хөгжим тус болсонгүй. Би босох гэж хичээсэн ч эцэст нь бүдрээд уначхав.
Надад Дан миний урд зогсох нь харагдана.Үүний дараа би юу ч харахаа больж зөвхөн харанхуй угтаж авлаа.
Advertisement
- In Serial55 Chapters
Red is the Color of You
**Previously known as Under the Oak Tree** **Spacing finally fixed! Only some long paragraphs aren't spaced just for pacing/tension's sake** As a child, Izumi was always fascinated with the revenant: a mysterious apparition that appears when one is at their lowest with the promise of salvation, only to devour them as consequence. Never did he doubt his existence, and his devotion to the tale would soon see light when encounters the specter in a field, albeit for a moment. Ever since that day, Izumi gained the ability to see ghosts, something that no one else possessed, causing his obsession with finding out the truth of the revenant to dominate his life. Overtime, his connection with the revenant would go beyond mere curiosity, as it grew into something he would never have expected: love.
8 211 - In Serial116 Chapters
Return To The Past: I Won't Choose Humility This Time!
In her previous life, as Yun Xi laid in d for the terminally ill, she was heartlessly informed by her famous painter husband, "Yun Xi, let's divorce. Back then, if you hadn't posed as your sister and took her place, did you think I would marry you? The person who saved me was clearly your sister." Yun Xi was dumbstruck. It was actually her who saved Mo Ran! She struggled to look at her sister, Yun Lian, trying to obtain verification from her. Yet, what she saw made her heart sink into her stomach. Yun Lian lowered her gaze to conceal the emotion in her eyes as she said, "Sister, I'm sorry. My Brother-in-law and I truly love each other. I've been hiding this truth for so long now, and I can't hide it any longer.Yun Xi and Yun Lian are twins, but because Yun Xi was always better in terms of studies and had a better husband, both society and their parents preferred Yun Xi. Yun Xi suddenly felt her world spin, and the past flashed through her mind. Her sister had always asked her about how she saved Mo Ran in detail and constantly sowed discord in between her and Mo Ran. Yun Xi used to dote on Yun Lian, giving her most of her opportunities, including the chance to go to school. Now that she was given another chance at life, Yun Xi swore to take back what was hers.Whatever she was owed and whatever that was taken from her, she would start from this high school admission opportunity! As for her ex-husband,. Yun Xi decided to let Yun Lan have him. However, the new Yun Xi, who had become aloof instead of her old humble self, was further loved by the world.Disclaimer: The content of the story is not mine. They are uploaded here, not for any bad purposes but for entertainment only. I did not write nor translate this story, all credit to the author and translator
8 84 - In Serial31 Chapters
Delusion
Pieces, Poetries and Songs, straight out of my heart - from a girl who lives in delusion...
8 141 - In Serial8 Chapters
Two For You
Intended for 18+ only! / MFM/ daddy kink /praise kink / dirty talk / theesome / insta lust / throuple/ smut with heart----'𝐄𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐢𝐧𝐜𝐡, 𝐬𝐰𝐞𝐞𝐭𝐡𝐞𝐚𝐫𝐭,' 𝐃𝐞𝐯 𝐞𝐧𝐜𝐨𝐮𝐫𝐚𝐠𝐞𝐝, 𝐡𝐢𝐬 𝐡𝐚𝐧𝐝 𝐜𝐨𝐦𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐫𝐮𝐛 𝐨𝐯𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐫 𝐬𝐞𝐧𝐬𝐢𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐜𝐥𝐢𝐭, 𝐬𝐞𝐧𝐝𝐢𝐧𝐠 𝐣𝐨𝐥𝐭𝐬 𝐨𝐟 𝐞𝐥𝐞𝐜𝐭𝐫𝐢𝐜𝐢𝐭𝐲 𝐢𝐧 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐜𝐨𝐫𝐧𝐞𝐫 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐫 𝐛𝐨𝐝𝐲. '𝐘𝐨𝐮 𝐥𝐞𝐭 𝐑𝐨𝐰𝐚𝐧'𝐬 𝐛𝐢𝐠 𝐜𝐨𝐜𝐤 𝐚𝐬 𝐝𝐞𝐞𝐩 𝐚𝐬 𝐩𝐨𝐬𝐬𝐢𝐛𝐥𝐞, 𝐚𝐥𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭?''𝐓𝐡𝐚𝐭'𝐬 𝐫𝐢𝐠𝐡𝐭, 𝐛𝐚𝐛𝐲,' 𝐑𝐨𝐰𝐚𝐧 𝐩𝐚𝐧𝐭𝐞𝐝 𝐚𝐬 𝐡𝐞 𝐛𝐞𝐠𝐚𝐧 𝐦𝐨𝐯𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐞𝐚𝐫𝐧𝐞𝐬𝐭. 𝐃𝐚𝐝𝐝𝐲 𝐜𝐨𝐧𝐭𝐢𝐧𝐮𝐞𝐝 𝐭𝐨 𝐩𝐥𝐚𝐲 𝐡𝐞𝐫 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲 𝐛𝐮𝐭𝐭𝐨𝐧, 𝐮𝐧𝐭𝐢𝐥 𝐬𝐡𝐞 𝐟𝐞𝐥𝐭 𝐚 𝐧𝐞𝐰 𝐭𝐢𝐝𝐞 𝐨𝐟 𝐩𝐥𝐞𝐚𝐬𝐮𝐫𝐞 𝐮𝐧𝐟𝐮𝐫𝐥𝐢𝐧𝐠 as 𝐡𝐢𝐬 𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝 𝐰𝐚𝐬 𝐩𝐮𝐦𝐩𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐝 𝐨𝐮𝐭 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐫. '𝐈 𝐟𝐞𝐞𝐥 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐃𝐚𝐝𝐝𝐲'𝐬 𝐜𝐮𝐦 𝐚𝐥𝐥 𝐚𝐫𝐨𝐮𝐧𝐝 𝐦𝐲 𝐜𝐨𝐜𝐤. 𝐀𝐧𝐝 𝐲𝐨𝐮𝐫 𝐩𝐮𝐬𝐬𝐲, 𝐟𝐮𝐜𝐤 𝐭𝐡𝐢𝐬 𝐩𝐮𝐬𝐬𝐲 𝐢𝐬 𝐬𝐨 𝐟𝐮𝐜𝐤𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐢𝐠𝐡𝐭.'𝐄𝐲𝐞𝐬 𝐫𝐨𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐛𝐚𝐜𝐤, 𝐋𝐮𝐜𝐲 𝐭𝐨𝐨𝐤 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐲𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞𝐬𝐞 𝐦𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐫𝐞 𝐠𝐢𝐯𝐢𝐧
8 208 - In Serial18 Chapters
Today, tomorrow and the day after ||Completed||
This is about a high schooler who unconditionally fell in love with his homeroom teacher.Wang Yi Bo 💙 Xiao ZhanThe original doujinshi: Today, tomorrow and the day after (Gintama dj)Mangaka: PLUG (Nagisa)
8 224 - In Serial27 Chapters
Pistols and Petals - TH
Olivia Miller is a 23 year old kindergarten teacher, she dreams of falling in love, having kids, and living a good life, even if her family is so separated. When a family mix up occurs she finds herself in a situation that changes everything. New house, new family, new friends, new life.
8 108

