《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[32] Болзоо
Advertisement
Би эцэст нь Скайлороос нуугдаж чадалгүй түүнтэй тааралдлаа.
"Тэгэхээр би чамайг гэрээсээ тусдаа байгаа гэж сонссон" гэсээр тэр гараа халаасандаа хийв.
Би хөмсгөө өргөсөөр "Хэнээс сонссон юм?" гэж асуулаа.
"Мм.Чейс.. надад хэлсэн" гэсээр тэр хүзүүгээ маажив.
Би толгой дохисоор "Тийм байх нь.Бид хэдэн сар хамт байсан л даа."
Бидний хооронд хэсэг чимээгүй байдал үүсээд эвгүй байсан болохоор өнөө орой хамт хооллох уу гэж асуулаа. Энэ хачин сонсогдож байгаа ч өөр хэлэх зүйл олдохгүй байсан юм.
Тэр мөрөө хавчаад "Чадахгүй ээ. Би өнөө орой нэг охинтой хамт уулзана гээд амлачихсан байгаа."
"Юу?"
Тэр үгийг минь давтан "Юу?"
"Нээрээ гэж үү. Би зүгээр л-" гэж хэлж байхад нэг охин бидний зүг ирж байгааг олж харав."
Тэр надаас бага зэрэг намхан цэвэрхэн арьстай, хар хүрэн үстэй, бор нүдтэй байлаа. Тэр үнэхээр хөөрхөн юм. "Сайн уу, Скайлор?" гэж тэр даллав.
Тэр намайг байгааг анзаараагүй бололтой "Тэгэхээр өнөө орой гарах хэвээрээ биз дээ?" гэж хэлэхдээ үснийхээ үзүүрээр оролдож байлаа.
Скайлор түүнд тийм гэж хэлэхэд тэр охин намайг олж хараад "Бурхан минь, чамайг энд байсан гэж мэдсэнгүй. Намайг Миа гэдэг. Харин чамайг?" гэсээр гар барив.
"Скайлин." гээд би инээмсэглэлээ.
Скайлорын нүүрний хувирал гэнэт өөрчлөгдөөд "Надад нэг санаа байна.Скай, чи яагаад найз залуутайгаа хамт өнөө орой бидэнтэй гарч болохгүй гэж?" гэсээр тэр гараа зөрүүлсээр жуумалзав.
"Үнэхээр сайхан санаа байна." гэж Миа нэмж хэллээ.
Өө үгүй ээ. Би тэгэхгүй. Хэзээ ч үгүй. Хэрвээ тэгэх юм бол гамшиг болох байх. Скайлор жуумалзсан хэвээрээ байх ба өмнөхөөсөө ч илүү хорон мишилзэж байв.
"Өө, уучлаарай, Б-би чадахгүй ээ." гэж ээрсээр хэлэхэд тэр үүнийг минь анзаараад "Санаа зоволтгүй дээ, ганц орой л гарна шүү дээ"
Чимээгүй байдал үүсэж тэд хоёулаа над руу хариугаа сонсох гэж ширтэнэ.Намайг толгойгоо сэгсрэхэд Скайлор "Алив ээ"
Зөвшөөрсөн ч зөвшөөрөөгүй ч тийм муу юм болохгүй учраас "За яахав" гэсээр санаа алдлаа.
Тэр "Сайн байна. Орой уулзъя."
• • •
Орой болоход би Скайлор болон Миагийн байгаа ресторан руу очихоор болов. Би Клей-ээс өнөө орой хамт очих уу гэж асуухад тэр завгүй ажилтай гэсэн болохоор ганцаараа явж байна.
Би ресторанд орж ирээд тэр хоёрыг хүлээлгийн суудал дээр байхыг олж харлаа. Би удаанаар тэдний байгаа газарт очив. Тэдэнд ганцаараа байгаагаа харуулах үнэхээр ичмээр юм.
Скайлор намайг харчхаад хөмсгөө зангидан эргэн тойрныг минь эргүүлж харахад "Сайн уу?" гэж би аяархан мэндлэв.
"Өө, сайн уу...Скайлин бил үү?" гэсээр Миа миний нэрийг санах гэж нүдээ эргэлдүүллээ.
Advertisement
"Тийм ээ." гээд би толгой дохив.
"Найз залуу чинь хаана байгаа юм?" гэж Скайлор асуулаа.
"Тэр ирж чадахгүй гэсэн.Мм өөр ажилтай байгаа л даа." гээд би шал руу ширтэн үсээ чихнийхээ ардуур хийв.
Намайг ингэж хэлэхэд тэр миний үгэнд итгэж ядсан царай гаргалаа.
"Хүлээж байгаарай. Би утсаар ярьчхаад ирье." гэж Миа хэлчхээд утсаа барьсаар гадагш гарав.
Скайлор "Би мэднэ."
Би түүн рүү хараад "Юуг?" гэж асуулаа.
"Би чамайг найз залуугүй гэдгийг чинь мэднэ." гэсээр тэр инээмсэглэв.
Би нүдээ томруулсаар "Яагаад тэгж бодсон юм?"
"Учир нь чи намайг одоо болтол мартаагүй." гэсээр тэр над руу харлаа. Удалгүй түүний харц өөр зүгт тусав.
"Сайн уу, Скайлин."
Намайг эргэж харвал Клей ард минь зогсож байв. Тэр намайг өөртөө ойртуулж байгаад бэлхүүснээс минь тэврэн хацар дээр минь үнслээ.
Скайлор харсан зүйлдээ итгэж ч чадахгүй байгаа харагдана. Би түүнд яагаад худлаа хэлнэ гэж? Өөр газар луу нүүгээд удсан байхад Калифорнид байсан зүйлүүдээ мартаж хараахан чадаагүй байгаа гэж бодсон юм байх даа.
Би гайхсаар "Чамайг ирэхгүй байх гэж бодсон ш дээ?"
"Бэлтгэл цуцлагдсан. Тэгээд чамайг гайхшруулъя гэж бодсон юм аа." гэсээр тэр инээмсэглэв.
Би инээмсэглээд түүний мөрнөөс тэвэрлээ. Скайлор бидний зүг харж байгааг ч мэдэрч байна. Би түүнийг намайг хардаасай гэж хүссэнгүй. Зүгээр л гэнэт ийм зүйл болчихсон. Харин ч түүнд найз залуугаа харуулсанд баяртай байна.
Удалгүй Миа орж ирээд Скайлорын хажууд зогслоо."Клей энэ бол Скайлор, Миа. Скайлор, Миа энэ бол Клей." гэж танилцуулахад Клей, Миа хоёр бие биентэйгээ мэндэлсэн бол Скайлор юу ч дуугарсангүй.
"Танай захиалсан ширээ бэлэн боллоо." гэж үйлчлэгч бидэн дээр ирж хэллээ.
Клей түүнтэй гар барих гэтэл Скайлор гараа татаад үйлчлэгчийг даган ширээ рүүгээ очив.
"Энэ залуу яачихсан юм бэ?" гэж Клей шивнэсээр асуухад
"Юу ч биш дээ." гэсээр би толгойгоо сэгсэрлээ.
Бид суудалдаа суун захиалгаа өгөв. Эхэндээ эвгүй байсан ч Клей яриа эхлүүллээ."Тэгэхээр та нар яаж нэгнийгээ таньдаг юм?"
"Би Скайлортой өглөө танилцсан.Харин Скайлинг түүнтэй хамт байхад нь мэдсэн." гэж Миа хариулав.
Клей над руу сонин харцаар хараад яаж намайг Скайлортой танилцсаныг асуулаа. Би юу гэж хэлэхээ сайн мэдэхгүй чимээгүй сууж байтал "Түүнийг энд ирэхээс өмнө бид нэг сургуульд сурдаг байсан юм." гэж Скайлор хариулав.Би түүн рүү харахад тэр зүгээр л тайван сууж байлаа.Харин Клей толгой дохиод дахиж юм асуусангүй.
Оройн зоогийн үеэр Скайлор миний бодсоноос дажгүй байв.Тэр бүдүүлэг зан гаргаагүй ч бас тийм ч эелдэг байсангүй. Тэр зүгээр л хоосон царай гаргах бөгөөд түүнийг би уншиж чадахааргүй байлаа. Клей тэр хоёр хоорондоо ховорхон л үг солилцож байсан бол ихэнхдээ Миа янз бүрийн юм ярьсан. Түүнийг байсанд баярлая.
Advertisement
Гэнэт Клей-ийн утас дуугарч тэр гадагш гарав.
"Тэгэхлээр чи юугаар сурч байгаа юм?" гэж би Миагаас асуулаа.
"Би сэтгүүлчээр сурч байгаа. Би сурвалжлагч болохыг хүсдэг!" гэж Миа хэлэв.
"Тэгвэл чамайг байнга зурагтаар харах юм байна даа."
Скайлор миний үгэнд инээсээр над руу харахад бидний харц тулан би өөрийн эрхгүй инээчихлээ.
"Юу нь тийм инээдтэй байна?" гэсээр Миа бид хоёр луу ээлжлэн харахад би уснаасаа балгачхаад "Юу ч биш дээ." гэж Скайлор луу харсаар хэлэв.
"Хонгор минь." гэсээр Клей бидний ширээ рүү хүрч ирээд "Би Ааронд туслах хэрэгтэй болчлоо. Түүний машин унтарчихсан болохоор гэрт нь хүргэх хэрэгтэй байна." гэж тэр тайлбарлав."Би түрүүлээд явлаа шүү?"
Би толгой дохиод "Мэдээж болноо. Би тооцоог чинь хийе.Явж Ааронд тусал даа"
"Ойлголоо, баярлалаа.Чам руу залгана аа за?" гэсээр тэр уруул дээр минь үнсээд "Танилцсандаа таатай байна." гээд Скайлор, Миа хоёр луу даллав.
Клей-ийг яваад удаагүй байхад бид хоолоо идэж дуусгалаа. Зөөгч хүрч ирээд бид нарыг төлбөрөө хувааж хийх эсэхийг асуухад Скайлор бүгдийг нь даана гэж хэлэв. "Өө тэгэх хэрэггүй дээ." гэж би түүнд хэлэхэд
"Би та нарыг энд урьсан гэдгийг санаж байгаа биз дээ." гэсээр тэр халааснаасаа түрийвч гаргаж ирээд зөөгчид картаа өглөө.
Үүний дараа бид салах ёс хийгээд тус тусдаа явцгаав. Миа такси барьж явахаар болсон бол Скайлор бид хоёр дуудлагын жолоочоор хүргүүлэхээр боллоо.
Дуудлагын жолооч ирээд намайг гэрт минь хүргэж өгөв. Скайлортой хамт яриа өрнүүлэхэд үнэхээр сайхан байсан гэхийг нуухгүй ээ. Машин манай гэрийн урд зогсоход тэр намайг гэртээ яг орох хүртэл харна гэж зөрүүдлэлээ.Машинаас буухад ширүүн бороо орж байсан болохоор хамаг хурдаараа хаалга руугаа гүйгээд гэртээ оров.
• • •
Би орон дээрээ эвхрэлдэн хэвтээд бүх л зүйлийн талаар бодож байлаа. Оройн зоог миний бодсоноос хавь илүү байсан.
Удалгүй цонх руу юм шидэх чимээ сонсогдлоо. Эхэндээ би үүнийг тоогоогүй ч дахиад шидээд байсан болохоор орноосоо босч цонх руу очив.
Цонхоо онгойлгоход Скайлор зогсож байлаа.Би түргэхэн шиг доошоо буун хаалгаа онгойлгоод "Чи энд юу хийж байгаа юм?" гэж асуув.
Тэр нүдээ эргэлдүүлээд "Хүйтэн байна. Чи үүнийгээ таксинд орхисон байна лээ." гээд тэр халааснаасаа миний түрийвчийг гаргаж ирлээ.
"Өө.Баярлалаа." гээд түүний гараас түрийвчээ авав. "Чи шалба норчихсон байна." гэсээр түүнийг шоолон инээлээ.
"Дин" гэж Скайлорын утас дуугарав.
Тэр дэлгэц рүүгээ хараад ууртайгаар"Энэ надаар тоглоод байна уу!"
"Юу болсон юм?" гэж би асуулаа.
Тэр утсаа эргэж харуулаад надад өгөв. Түүнд дуудлагын жолооч нь эндээс явсан гэх мэдэгдэл ирсэн байна.Бас тэр картаа машинд нь үлдээчихсэн гэлээ.
Намайг түүнийг шоолох зуур тэр норсон чигээрээ жолоочид уурлан зогсоно.Тэр ямар нэг зүйлд сэтгэлд дундуур байх үед үргэлж дух нь дээр нь бичээстэй байдаг. Одоо тэр нь тод харагдаж байна.
Би түүнийг ханиад хүрэхээсээ өмнө дотогш ор гэхэд тэр "Баярлалаа" гэв.
Би түүнийг үүдэнд хүлээлгэж байгаад алчуур авчирч өгөхөөр дээш гарах зуураа аавын шүүгээнээс түүнд солих хувцас бэлдлээ.Түүнд таарна гэж найдъя.
"Энэ" гээд түүнд алчуур өгөхөд тэр үсээ хатаан хувцсаа тайлав.
Тэр подволкоо тайлсныхаа дараа өмдөө тайлахаар тэлээндээ хүрэхэд "Өөө Хүлээ хүлээ хүлээ." гээд түүний гарыг аваад "Энд ариун цэврийн өрөө байгаа." гэж тийш ээ заалаа.
"Чи хармааргүй байна гэж үү?" гэсээр тэр жуумалзахад би түүнийг цохисоор 00-ын өрөөний зүг түлхэв.
Түүнийг хувцсаа сольж дуусахад би аль хэдийн орондоо орчихсон байлаа. Тэр миний ор луу зүглэсээр ирэхэд "Чамд газар ор зассан. Би тийм ч муу хүн биш байгаа биз." гэсээр инээхэд тэр ч мөн адил инээв.
Бүх зүйл чимээгүй амар тайван байсан бөгөөд би нүдээ анин борооны чимээг сонсон унтах гэж байтал энэ байдлыг Скайлор эвдэн
"Найз залуу чинь энд ирдэг үү?" гэж асуулаа.
Би нүдээ аньсан чигээрээ чангаар санаа алдаад "Тийм ээ тэр ирдэг. Одоо чи чимээгүй болж болох уу? Би унтмаар байна."
Үүний дараа тэр юм дуугарсангүй. Өрөө тэр чигээрээ чимээгүй боллоо.Өнөөдөр урт өдөр байсан болохоор нойр хүрч яг унтах гэж байтал "Хөөе Скай." гэх түүний хоолой сонсогдлоо.
"Скай." гэж тэр дахиад дуудав.
Тэр бараг өрөөгөөр дүүрэн "Скайй"
"Яасан!!" гэж хагас зүүднээсээ сэрсээр хэллээ.
Хэсэг чимээгүй байж байснаа тэр дахиад "Чи унтаж байна уу?"
Одоо хангалттай. Би босоод түүн рүү өөрийнхөө дэрээ шидэв. "Скайлор чи намайг дахиад нэг удаа сэрээх юм бол цонхоор гаргаад шидчихнэ шүү!"
"Ойлголоо доо" гэсээр тэр толгойгоо дэрнийхээ доор шигтгэлээ. "Хэн нэгэн буруу тал руугаа харж унтаад байна уу даа" гэсээр тэр амандаа бувтнав.
Би тэссэнгүй босч ирээд "Чи яагаад анх Брэттэй хардаж байсан шиг ээ намайг Клейтэй хардахгүй байгаа юм?" гэсээр биеэрээ түүн рүү эргэж хараад асуулаа.
Тэр хэсэг чимээгүй байсны дараа "Надад итгэ. Би хардмаар байсан ч чадаагүй. Чи түүнийг харахдаа нүүрэнд чинь инээмсэглэл тодрохыг би харсан.Тэгээд би инээмсэглэлийг чинь алга болгохыг хүсээгүй юм." гэлээ.
Advertisement
- In Serial425 Chapters
Rise
Su Xue, a woman in her mid 20s, is struggling both in paying rent and finding her path in life. Her latest stint has her trying to become a popular League of Legends streamer, though to poor results. One day, she is interrupted in the middle of a livestream by a surprise visit from her landlady. She is informed that she will be having a new roommate. The landlady’s nephew, Lin Feng, a 18 year old boy who has just transferred over to Shanghai for his last year of high school.Though initially opposed to it, Su Xue reluctantly agrees to the arrangement. She learns that the two share a common interest—League of Legends—and that he’s really amazing at the game. Lin Feng also reveals to her he wishes to become the best professional League of Legends player in the world.The next day. Lin Feng attends his first day of school as a transfer student at High School 13. He meets Ouyang and Yang Fan, and the trio find a common passion in League of Legends. Lin Feng is then introduced to Ren Rou, the president of the esports club with a fiery personality, and Tang Bingyao, a quiet bookworm with a love for money and a surprising talent for the game.A little about Lin Feng’s past is revealed. He was a once pro player, the youngest in history and a contender for the best player in the world. Until the finals of the Season 1 World Championship. There, he lost to his arch-rival, an equally brilliant Korean youth. That was the peak of his career, and also the turning point in his life. He stepped down from his team and disappeared from competitive play altogether. Now, after a four year long hiatus, he aims to make a comebackOver the next couple of weeks, Lin Feng learns about the upcoming Shanghai 16 School Tournament, and that his school’s esports club had performed especially poorly the previous year. He agrees to coach the club’s team and help them win the first place trophy this year. And so, he starts the members of the club out on an intense training bootcamp.Meanwhile, the Season 5 League of Legends World Championship is taking place at around the same time. Tian Tian, one of Lin Feng’s former teammates and best friend, is on one of the Chinese teams playing at Worlds. After a poor showing, he is on the verge of a mental breakdown. Lin Feng witnesses everything in a viewing party with the esports club members and becomes worried.On the day of the Shanghai 16 School tournament, Lin Feng reunites with Tian Tian on the phone. He tells Tian Tian he’s going to return to the professional scene, that he’s making a new team and plans to invite him. But Tian Tian has to vow not to give up at Worlds and keep winning. Tian Tian agrees, and Lin Feng promises he’ll fight alongside him. Lin Feng then heads into his match with renewed resolve, to climb from the bottom all the way back to the top, and overcome the rival that defeated him so many years ago.
8 1138 - In Serial479 Chapters
Phoenix's Requiem
Painfully shy and conflict-averse, Yun Ruoyan is a scion to a noble house only in name, a puppet embroiled in political machinations beyond her ken. At the tender age of eighteen, poisoned and at death’s door, she finds herself thrown out into the streets. Her relatives have all been executed, betrayed by her dear husband and her cousin. With her dying breath, she curses her own weakness and swears revenge.When Yun Ruoyan awakens once more, she is thirteen, transported five years into the past by the will of the heavens. Her death-defying experience has changed her: no longer is she the malleable creature she once was. But more questions await at every corner—what is the truth behind the birthmark that disfigures her appearance? What are the circumstances surrounding her mother’s mysterious death?Will the phoenix rise from the ashes, or will she fall once more in thrall to fate?
8 648 - End489 Chapters
Poison Physician Consort
Follow Bai Luochu on a journey back to the peak as she reincarnates into the body of an orphaned daughter of the former great general of the Cloud Water Nation.With the Three Great Immortal Sects in front of her, her mortal enemies who caused her death, how would she rise to the top again?With her astounding medical skills and ability to create heaven defying poison, Bai Luochu heals the crippled meridians of her new body and attracts the attention of all three princes of the Cloud Water Nation!
8 1749 - End413 Chapters
Rebirth of a Fashionista: This Life Is Soo Last Season
Cinderella went from rags to riches, but when you are already at the top, fate is more than happy to kick you down. A car accident kicks off Sheng Jiaoyang's reverse Cinderella story by trapping her soul in the body of a poor girl, leaving her to succumb to fate and wait for her Prince Charming to come to her rescue -- obviously not!Like a phoenix rising out of the ashes, Sheng Jiaoyang forges her own way back up to the upper echelons of society, clearing obstacles, taking revenges, and bagging her handsome and rich childhood friend on the way.If you are tired of reading about poor damsel in distress waiting for a man to rescue her, and wants a female lead that can carry herself to the top, Rebirth of A Fashionista is the novel for you!
8 275 - End448 Chapters
The Attack of the Wastrel
Her rebirth gave her a second chance at life. She was back with a vengeance and wanted to make those that had harmed her pay. But to those that helped her, she wanted to repay them. Her evil stepmother? She would slowly pull out her claws, one by one. Her evil stepsister? She would crush her pride. She thought that by getting her revenge for her past life, she would be happy in this life. However, she never would have thought that danger would chance upon her time and time again. The hatred from her clan and whether their bloodline would continue to exist, lay solely on her shoulders. Luckily, on this thorny path, someone had always been protecting her. "Third Prince, have you ever regretted being with me?" That person laughed lightly and peered at her with a loving yet weary look, "As long as I am together with you, I have no regrets."
8 1461 - End401 Chapters
Demoness's Art of Vengeance
Jun Xiaomo, notoriously known as “Lady Demoness”, finds herself chained and bound in a dungeon. Her hard-earned cultivation has been completely crippled, and she has no means of escape. Qin Shanshan, a lady she used to called her “close friend”, mocks Jun Xiaomo, revealing that Jun Xiaomo had been used by the people around her. Even her lover, Qin Lingyu was one of the masterminds scheming against her. Jun Xiaomo watches her life flash before her eyes and realizes that she had indeed blindly placed her trust in people. Her naivety had led to her current predicament. Jun Xiaomo wanted to end it all. However, she is determined to deliver a swan song. Over the hundreds of days tormented in that very dungeon, Jun Xiaomo had painstakingly painted a complicated formation array with her own blood. With a determined look, Jun Xiaomo burns her life force to activate the array. Her sole intent? To bring with her as many schemers to the gates of hell as she could. The bright red light from thearray intensified, and the end was nigh.…or was it? Jun Xiaomo opens her eyes and finds herself alive again; time had rewound right back to when she was sixteen years of age, albeit only at the eighth level of Qi Cultivation. Armed with the knowledge and memories of her previous lifetime, Jun Xiaomo is determined to learn from her mistakes and bring retribution to those who so deserve…
8 371

