《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[32] Болзоо
Advertisement
Би эцэст нь Скайлороос нуугдаж чадалгүй түүнтэй тааралдлаа.
"Тэгэхээр би чамайг гэрээсээ тусдаа байгаа гэж сонссон" гэсээр тэр гараа халаасандаа хийв.
Би хөмсгөө өргөсөөр "Хэнээс сонссон юм?" гэж асуулаа.
"Мм.Чейс.. надад хэлсэн" гэсээр тэр хүзүүгээ маажив.
Би толгой дохисоор "Тийм байх нь.Бид хэдэн сар хамт байсан л даа."
Бидний хооронд хэсэг чимээгүй байдал үүсээд эвгүй байсан болохоор өнөө орой хамт хооллох уу гэж асуулаа. Энэ хачин сонсогдож байгаа ч өөр хэлэх зүйл олдохгүй байсан юм.
Тэр мөрөө хавчаад "Чадахгүй ээ. Би өнөө орой нэг охинтой хамт уулзана гээд амлачихсан байгаа."
"Юу?"
Тэр үгийг минь давтан "Юу?"
"Нээрээ гэж үү. Би зүгээр л-" гэж хэлж байхад нэг охин бидний зүг ирж байгааг олж харав."
Тэр надаас бага зэрэг намхан цэвэрхэн арьстай, хар хүрэн үстэй, бор нүдтэй байлаа. Тэр үнэхээр хөөрхөн юм. "Сайн уу, Скайлор?" гэж тэр даллав.
Тэр намайг байгааг анзаараагүй бололтой "Тэгэхээр өнөө орой гарах хэвээрээ биз дээ?" гэж хэлэхдээ үснийхээ үзүүрээр оролдож байлаа.
Скайлор түүнд тийм гэж хэлэхэд тэр охин намайг олж хараад "Бурхан минь, чамайг энд байсан гэж мэдсэнгүй. Намайг Миа гэдэг. Харин чамайг?" гэсээр гар барив.
"Скайлин." гээд би инээмсэглэлээ.
Скайлорын нүүрний хувирал гэнэт өөрчлөгдөөд "Надад нэг санаа байна.Скай, чи яагаад найз залуутайгаа хамт өнөө орой бидэнтэй гарч болохгүй гэж?" гэсээр тэр гараа зөрүүлсээр жуумалзав.
"Үнэхээр сайхан санаа байна." гэж Миа нэмж хэллээ.
Өө үгүй ээ. Би тэгэхгүй. Хэзээ ч үгүй. Хэрвээ тэгэх юм бол гамшиг болох байх. Скайлор жуумалзсан хэвээрээ байх ба өмнөхөөсөө ч илүү хорон мишилзэж байв.
"Өө, уучлаарай, Б-би чадахгүй ээ." гэж ээрсээр хэлэхэд тэр үүнийг минь анзаараад "Санаа зоволтгүй дээ, ганц орой л гарна шүү дээ"
Чимээгүй байдал үүсэж тэд хоёулаа над руу хариугаа сонсох гэж ширтэнэ.Намайг толгойгоо сэгсрэхэд Скайлор "Алив ээ"
Зөвшөөрсөн ч зөвшөөрөөгүй ч тийм муу юм болохгүй учраас "За яахав" гэсээр санаа алдлаа.
Тэр "Сайн байна. Орой уулзъя."
• • •
Орой болоход би Скайлор болон Миагийн байгаа ресторан руу очихоор болов. Би Клей-ээс өнөө орой хамт очих уу гэж асуухад тэр завгүй ажилтай гэсэн болохоор ганцаараа явж байна.
Би ресторанд орж ирээд тэр хоёрыг хүлээлгийн суудал дээр байхыг олж харлаа. Би удаанаар тэдний байгаа газарт очив. Тэдэнд ганцаараа байгаагаа харуулах үнэхээр ичмээр юм.
Скайлор намайг харчхаад хөмсгөө зангидан эргэн тойрныг минь эргүүлж харахад "Сайн уу?" гэж би аяархан мэндлэв.
"Өө, сайн уу...Скайлин бил үү?" гэсээр Миа миний нэрийг санах гэж нүдээ эргэлдүүллээ.
Advertisement
"Тийм ээ." гээд би толгой дохив.
"Найз залуу чинь хаана байгаа юм?" гэж Скайлор асуулаа.
"Тэр ирж чадахгүй гэсэн.Мм өөр ажилтай байгаа л даа." гээд би шал руу ширтэн үсээ чихнийхээ ардуур хийв.
Намайг ингэж хэлэхэд тэр миний үгэнд итгэж ядсан царай гаргалаа.
"Хүлээж байгаарай. Би утсаар ярьчхаад ирье." гэж Миа хэлчхээд утсаа барьсаар гадагш гарав.
Скайлор "Би мэднэ."
Би түүн рүү хараад "Юуг?" гэж асуулаа.
"Би чамайг найз залуугүй гэдгийг чинь мэднэ." гэсээр тэр инээмсэглэв.
Би нүдээ томруулсаар "Яагаад тэгж бодсон юм?"
"Учир нь чи намайг одоо болтол мартаагүй." гэсээр тэр над руу харлаа. Удалгүй түүний харц өөр зүгт тусав.
"Сайн уу, Скайлин."
Намайг эргэж харвал Клей ард минь зогсож байв. Тэр намайг өөртөө ойртуулж байгаад бэлхүүснээс минь тэврэн хацар дээр минь үнслээ.
Скайлор харсан зүйлдээ итгэж ч чадахгүй байгаа харагдана. Би түүнд яагаад худлаа хэлнэ гэж? Өөр газар луу нүүгээд удсан байхад Калифорнид байсан зүйлүүдээ мартаж хараахан чадаагүй байгаа гэж бодсон юм байх даа.
Би гайхсаар "Чамайг ирэхгүй байх гэж бодсон ш дээ?"
"Бэлтгэл цуцлагдсан. Тэгээд чамайг гайхшруулъя гэж бодсон юм аа." гэсээр тэр инээмсэглэв.
Би инээмсэглээд түүний мөрнөөс тэвэрлээ. Скайлор бидний зүг харж байгааг ч мэдэрч байна. Би түүнийг намайг хардаасай гэж хүссэнгүй. Зүгээр л гэнэт ийм зүйл болчихсон. Харин ч түүнд найз залуугаа харуулсанд баяртай байна.
Удалгүй Миа орж ирээд Скайлорын хажууд зогслоо."Клей энэ бол Скайлор, Миа. Скайлор, Миа энэ бол Клей." гэж танилцуулахад Клей, Миа хоёр бие биентэйгээ мэндэлсэн бол Скайлор юу ч дуугарсангүй.
"Танай захиалсан ширээ бэлэн боллоо." гэж үйлчлэгч бидэн дээр ирж хэллээ.
Клей түүнтэй гар барих гэтэл Скайлор гараа татаад үйлчлэгчийг даган ширээ рүүгээ очив.
"Энэ залуу яачихсан юм бэ?" гэж Клей шивнэсээр асуухад
"Юу ч биш дээ." гэсээр би толгойгоо сэгсэрлээ.
Бид суудалдаа суун захиалгаа өгөв. Эхэндээ эвгүй байсан ч Клей яриа эхлүүллээ."Тэгэхээр та нар яаж нэгнийгээ таньдаг юм?"
"Би Скайлортой өглөө танилцсан.Харин Скайлинг түүнтэй хамт байхад нь мэдсэн." гэж Миа хариулав.
Клей над руу сонин харцаар хараад яаж намайг Скайлортой танилцсаныг асуулаа. Би юу гэж хэлэхээ сайн мэдэхгүй чимээгүй сууж байтал "Түүнийг энд ирэхээс өмнө бид нэг сургуульд сурдаг байсан юм." гэж Скайлор хариулав.Би түүн рүү харахад тэр зүгээр л тайван сууж байлаа.Харин Клей толгой дохиод дахиж юм асуусангүй.
Оройн зоогийн үеэр Скайлор миний бодсоноос дажгүй байв.Тэр бүдүүлэг зан гаргаагүй ч бас тийм ч эелдэг байсангүй. Тэр зүгээр л хоосон царай гаргах бөгөөд түүнийг би уншиж чадахааргүй байлаа. Клей тэр хоёр хоорондоо ховорхон л үг солилцож байсан бол ихэнхдээ Миа янз бүрийн юм ярьсан. Түүнийг байсанд баярлая.
Advertisement
Гэнэт Клей-ийн утас дуугарч тэр гадагш гарав.
"Тэгэхлээр чи юугаар сурч байгаа юм?" гэж би Миагаас асуулаа.
"Би сэтгүүлчээр сурч байгаа. Би сурвалжлагч болохыг хүсдэг!" гэж Миа хэлэв.
"Тэгвэл чамайг байнга зурагтаар харах юм байна даа."
Скайлор миний үгэнд инээсээр над руу харахад бидний харц тулан би өөрийн эрхгүй инээчихлээ.
"Юу нь тийм инээдтэй байна?" гэсээр Миа бид хоёр луу ээлжлэн харахад би уснаасаа балгачхаад "Юу ч биш дээ." гэж Скайлор луу харсаар хэлэв.
"Хонгор минь." гэсээр Клей бидний ширээ рүү хүрч ирээд "Би Ааронд туслах хэрэгтэй болчлоо. Түүний машин унтарчихсан болохоор гэрт нь хүргэх хэрэгтэй байна." гэж тэр тайлбарлав."Би түрүүлээд явлаа шүү?"
Би толгой дохиод "Мэдээж болноо. Би тооцоог чинь хийе.Явж Ааронд тусал даа"
"Ойлголоо, баярлалаа.Чам руу залгана аа за?" гэсээр тэр уруул дээр минь үнсээд "Танилцсандаа таатай байна." гээд Скайлор, Миа хоёр луу даллав.
Клей-ийг яваад удаагүй байхад бид хоолоо идэж дуусгалаа. Зөөгч хүрч ирээд бид нарыг төлбөрөө хувааж хийх эсэхийг асуухад Скайлор бүгдийг нь даана гэж хэлэв. "Өө тэгэх хэрэггүй дээ." гэж би түүнд хэлэхэд
"Би та нарыг энд урьсан гэдгийг санаж байгаа биз дээ." гэсээр тэр халааснаасаа түрийвч гаргаж ирээд зөөгчид картаа өглөө.
Үүний дараа бид салах ёс хийгээд тус тусдаа явцгаав. Миа такси барьж явахаар болсон бол Скайлор бид хоёр дуудлагын жолоочоор хүргүүлэхээр боллоо.
Дуудлагын жолооч ирээд намайг гэрт минь хүргэж өгөв. Скайлортой хамт яриа өрнүүлэхэд үнэхээр сайхан байсан гэхийг нуухгүй ээ. Машин манай гэрийн урд зогсоход тэр намайг гэртээ яг орох хүртэл харна гэж зөрүүдлэлээ.Машинаас буухад ширүүн бороо орж байсан болохоор хамаг хурдаараа хаалга руугаа гүйгээд гэртээ оров.
• • •
Би орон дээрээ эвхрэлдэн хэвтээд бүх л зүйлийн талаар бодож байлаа. Оройн зоог миний бодсоноос хавь илүү байсан.
Удалгүй цонх руу юм шидэх чимээ сонсогдлоо. Эхэндээ би үүнийг тоогоогүй ч дахиад шидээд байсан болохоор орноосоо босч цонх руу очив.
Цонхоо онгойлгоход Скайлор зогсож байлаа.Би түргэхэн шиг доошоо буун хаалгаа онгойлгоод "Чи энд юу хийж байгаа юм?" гэж асуув.
Тэр нүдээ эргэлдүүлээд "Хүйтэн байна. Чи үүнийгээ таксинд орхисон байна лээ." гээд тэр халааснаасаа миний түрийвчийг гаргаж ирлээ.
"Өө.Баярлалаа." гээд түүний гараас түрийвчээ авав. "Чи шалба норчихсон байна." гэсээр түүнийг шоолон инээлээ.
"Дин" гэж Скайлорын утас дуугарав.
Тэр дэлгэц рүүгээ хараад ууртайгаар"Энэ надаар тоглоод байна уу!"
"Юу болсон юм?" гэж би асуулаа.
Тэр утсаа эргэж харуулаад надад өгөв. Түүнд дуудлагын жолооч нь эндээс явсан гэх мэдэгдэл ирсэн байна.Бас тэр картаа машинд нь үлдээчихсэн гэлээ.
Намайг түүнийг шоолох зуур тэр норсон чигээрээ жолоочид уурлан зогсоно.Тэр ямар нэг зүйлд сэтгэлд дундуур байх үед үргэлж дух нь дээр нь бичээстэй байдаг. Одоо тэр нь тод харагдаж байна.
Би түүнийг ханиад хүрэхээсээ өмнө дотогш ор гэхэд тэр "Баярлалаа" гэв.
Би түүнийг үүдэнд хүлээлгэж байгаад алчуур авчирч өгөхөөр дээш гарах зуураа аавын шүүгээнээс түүнд солих хувцас бэлдлээ.Түүнд таарна гэж найдъя.
"Энэ" гээд түүнд алчуур өгөхөд тэр үсээ хатаан хувцсаа тайлав.
Тэр подволкоо тайлсныхаа дараа өмдөө тайлахаар тэлээндээ хүрэхэд "Өөө Хүлээ хүлээ хүлээ." гээд түүний гарыг аваад "Энд ариун цэврийн өрөө байгаа." гэж тийш ээ заалаа.
"Чи хармааргүй байна гэж үү?" гэсээр тэр жуумалзахад би түүнийг цохисоор 00-ын өрөөний зүг түлхэв.
Түүнийг хувцсаа сольж дуусахад би аль хэдийн орондоо орчихсон байлаа. Тэр миний ор луу зүглэсээр ирэхэд "Чамд газар ор зассан. Би тийм ч муу хүн биш байгаа биз." гэсээр инээхэд тэр ч мөн адил инээв.
Бүх зүйл чимээгүй амар тайван байсан бөгөөд би нүдээ анин борооны чимээг сонсон унтах гэж байтал энэ байдлыг Скайлор эвдэн
"Найз залуу чинь энд ирдэг үү?" гэж асуулаа.
Би нүдээ аньсан чигээрээ чангаар санаа алдаад "Тийм ээ тэр ирдэг. Одоо чи чимээгүй болж болох уу? Би унтмаар байна."
Үүний дараа тэр юм дуугарсангүй. Өрөө тэр чигээрээ чимээгүй боллоо.Өнөөдөр урт өдөр байсан болохоор нойр хүрч яг унтах гэж байтал "Хөөе Скай." гэх түүний хоолой сонсогдлоо.
"Скай." гэж тэр дахиад дуудав.
Тэр бараг өрөөгөөр дүүрэн "Скайй"
"Яасан!!" гэж хагас зүүднээсээ сэрсээр хэллээ.
Хэсэг чимээгүй байж байснаа тэр дахиад "Чи унтаж байна уу?"
Одоо хангалттай. Би босоод түүн рүү өөрийнхөө дэрээ шидэв. "Скайлор чи намайг дахиад нэг удаа сэрээх юм бол цонхоор гаргаад шидчихнэ шүү!"
"Ойлголоо доо" гэсээр тэр толгойгоо дэрнийхээ доор шигтгэлээ. "Хэн нэгэн буруу тал руугаа харж унтаад байна уу даа" гэсээр тэр амандаа бувтнав.
Би тэссэнгүй босч ирээд "Чи яагаад анх Брэттэй хардаж байсан шиг ээ намайг Клейтэй хардахгүй байгаа юм?" гэсээр биеэрээ түүн рүү эргэж хараад асуулаа.
Тэр хэсэг чимээгүй байсны дараа "Надад итгэ. Би хардмаар байсан ч чадаагүй. Чи түүнийг харахдаа нүүрэнд чинь инээмсэглэл тодрохыг би харсан.Тэгээд би инээмсэглэлийг чинь алга болгохыг хүсээгүй юм." гэлээ.
Advertisement
- In Serial130 Chapters
When Bad Boys Fall
T E A S E R:"Open your mouth," he whispered and I looked at him in confusion. "Open your mouth, Jackie."•••When Bad Boys Fall is a Standalone from the When Worlds Collide timeline.•••Jackie Garner has always been the type of girl who minds her business, stays unknown and studies hard to get a scholarship for her dream college. She has never had a boyfriend, being in a relationship or even done any intimate thing with anyone until things starts to change. Jackie gets trapped in the boys' locker room by the bullies at school and realizes it's not empty. For the first time, she meets Lucas Hamilton, the school basketball player and playboy and things might get steamy being alone with a half naked boy she's been hearing about. Most of all, now she gets noticed by him and Lucas has not left her since then.Passion, tension, feelings and heartaches is the order of the day when these two begin to go deeper than what they both wanted.🥇🥈🥉RANKS#1 Passion#2 Youngadult#3 Teenromance#2 Protective#5 Billionaire#6 Roommates#7 Hot#7 Playboy
8 363 - In Serial36 Chapters
The Chairman's Assitant
'Needs a lot of editing'We break the kiss hurriedly and look in the door's direction to see Andrea. "Oh my god, sorry. I didn't know you were eating her face, Gabriel. Get a room," She teases. "We are in a room," I remark, throwing a pillow her way. "Ha! Missed me," she laughs when she avoided the pillow. I throw another one and miss again. "Missed me again," She laughs again. "I swear to God Andy," I say, losing my patience. "Okay, okay, I'll go now and let you guys finish." She states, swaying her eyebrows. When she leaves I look back at a blushing mess Bailey, and I smile when I think about how cute she looks. ____________________________ Andrea and Gabriel had been friends since the first day Andrea joined Carter's company as an assistant. 'As much as they grew closer there was nothing more than friendship between', so they thought until Things got complicated when Gabriel found himself a girlfriend that shouldn't be taken lightly.As they both grow apart the void they left between them might make them realize what they're losing, but would it be too late?Andrea might understand that Gabriel was more than a friend to her but does she have the heart to ruin his current relationship. What will happen between these two?
8 206 - In Serial64 Chapters
My Unrequited Love
Zabardasti zid puri hoti hai, mohabbat nahi.Mir Mustafa AhwaanToot kar chaaha tha tumko, mohabbat sachi thi meri, gawah hai har namaaz ki dua.Maria Ali Ahwaan•My love for him is unrequited. I love him but he is someone else's. But I will move on. I'll try my best to forget him. I'll never look back. My love ended the moment he said ' I do ' taking her under his Nikah. The end of his chapter in my life will be the start of my new beginning...
8 217 - In Serial65 Chapters
The Kings IV II
the story of the King twins and their forevers, againtw: ed
8 131 - In Serial20 Chapters
Little Red Riding Hood
I do very bad things and I do them extraordinarily well. Silent, Precise, and Merciless. The perfect killing machine. That's what I am. I've been trained to cut, then ask questions - which is interesting as I tend to be more of the silent type. It is no wonder why I am preferred over my peers. I am one of the best assassins in the capital. Every day is pretty much the same. Kill, get paid, and watch mundane people and their ordinary lives. Until one day - when I discover I have a stalker, then another one, then another one, and another one. Until four males take a morbid interest in me. Until I find myself actually challenged for once in the game of love and war. It is hard to have a heart when you have taken so many others. I was raised to be a killer and I enjoyed it. However, these males stand to destroy everything I thought I was. I can't tell if that was their biggest mistake or their worst one. After all, I still am a poor little girl waiting for her happy ending. ~~~Warning: this story will contain mature content. Violence, language, adult situations, abuse, and other disturbing content are in this story. Viewer discretion is advised.This is a Reverse Harem Romance.
8 123 - In Serial65 Chapters
The Secrets of The Reverence Pack
"You're bruised," the boy came up to him slowly. His calculated demeanor melted as he walked and for once, Jett saw the eighteen-year-old behind the princely mask he always hid behind."It'll heal," he assured him. "You look a bit beat yourself.""I took it too far," he gently held his arm where the bruise was. Every touch left a tingling sensation. "I'm sorry. My father. He..." he trailed off. The brown eyes that Jett had quickly fallen for wandered off into the distance. Jett wished he could read them better."What's the matter with your father?""I don't want to talk about that," he shook his head."Then what do you want to talk about?""Us," those dark eyes met with his again, showing Jett something he hadn't seen before in him."What about us?" Jett grinned.The boy caught him by surprise. He kissed him with a passion that Jett hadn't known he had.Oh Shiro, the next in line to the Reverence Pack.What was he going to do with him?***BlackCreek was a beautiful city well-known for it's foggy weather, amazing scenery, and the werewolves that guard it.Four packs surround the city, but none compare to the mysterious Reverence Pack and their secretive ways. The only thing that sparks Jett's interest in them now is a new coming-of-age Alpha. The princely young man was as quiet as the forest that surrounded them. And he finds himself pulled to the man in a way he can't describe.Shiro's spent years preparing to take leadership of his pack. He trained both his body and mind to their greatest potential.He prepared for it all.Except for his mate being the Alpha of the Valor pack.Shiro was a master at keeping his secrets hidden to the world. But there was only so much time before the Alpha found out; before the news would spread.Only so much time before the curse took its toll on them.With so much against them, and secrets that most took to their grave, can a love between two Alphas be strong enough to last all the hate that's sure to follow?COMPLETED
8 100

