"Аав ээж хоёр чинь төрсөн өдрөөр чинь гэнэтийн бэлэг барьсан гэж үү? Бид нар тэнд байсан бол ч" гэж Бонни гоншигнох бол Жон хажууд нь чимээгүй сууна.Тэд кафед байгаа юм шиг байна.

Би starbucks-д байж байхдаа Бонни руу залгахаар шийдсэн юм. Азаар тэр Жонтой хамт байж таарсан. Би найзуудыгаа маш их санаж байна, тэдэнтэй холбогдож чадах ганц зүйл маань утас л юм даа.

"Тийм ээ үнэхээр гайхалтай байсан. Бас би Чейс Чейндлэр хоёрт шинэ сургуулийнхаа зарим найзуудыг танилцуулсан."

"Гоё сонсогдож байна. Чи одоо юу хийж байна?" гэж Жон асуулаа.

Би камераа эргүүлээд тэдэнд нөүтбүүкээ харуулан "Би онлайн дэлгүүрээс хувцас авах гэж байна."

Жон эрхий хуруугаа гозойлгоод толгой дохив.

"Тэгэхээр Скайлор ямархуу сууж байна даа?"

Тэд бие биен рүүгээ харц солилцоод буцаад над руу харлаа.

"Яасан?" гэж би мөрөө хавчаад "Зүгээр л сонирхсон юм."

Жон толгой сэгсэрсээр "Мэдмээр байгаа бол тэр дахиад л өмнө долоо хоног зодоон хийсэн."

"Гайхах зүйл алга." гээд би шанаагаа тулсаар "Тэгвэл Брэтт ямархуу байна Бонни? Түүнийг ч бас санаж байна."

Брэтт Бонни хоёр үерхээд бараг л дөрвөн сар болж байна. Би Боннигийн инстаграм дээр тавьсан баахан зургуудаас л түүнийг олж хардаг болохоос биш явснаасаа хойш түүний талаар сонсоогүй.

"Тэр тайван даа.Бид саяхнаас байнга хамтдаа гадуур гардаг болсон, өө нээрээ нэг удаа бид хоёр усан онгоцонд-" гээд Бонни үгээ тасалдууллаа.

"Нөгөө л уйтгартай юмаа ярих гэж байна уу, Бон?" гэсээр Жон нүдээ эргэлдүүлэхэд Бонни түүний мөрийг цохив.Харин Жон түүнд нь ямар ч хариу үйлдэл үзүүлсэнгүй.

"Хүлээ. Цаана чинь Чейс байна уу даа?" гэсээр Бонни нүдээ томруулав.

Намайг эргэж харахад тэр Боннигийн хэлснээр кафед байлаа. Мэдээж тэр захиалгаа өгч байв. Би бушуухан эргэж хараад толгой дохилоо. " Тийм ээ, тэр мөн байна." гэж би шивнэв.

Жон "Чейс Данелс Starbucks-т байна гэж мэдээд байсан юм аа."

"За за дараа залгая, залуусаа"

"Баяртай, Скай!" гэсээр тэд даллаа.

Би салгасныхаа дараа утсаа халаасандаа хийв. Дараа нь эргэж харвал Чейс цаана хэвээрээ зогсож байлаа. "Чейс!" гэж түүнийг дуудахад удалгүй тэр намайг анзаарав.

"Скай, юу байна даа?" гээд тэр кофе барьсаар хажууд суулаа.

Би нөүтбүүкээ цүнх рүүгээ далд хийн ширээн дээрх зайгаа чөлөөллөө. "Би чамайг ийшээ ордог гэдгийг чинь мэдээгүй юм байна." гэсээр инээв.

"Ийшээ ороод байдаггүй л дээ." гэж тэр инээсээр "Би ханиад хүрээд ээж рүү залгатал тэр намайг халуун шоколад уу гээд л" гэсээр тэр аяга руугаа заалаа.

Үүний дараа бидний хооронд хэсэг чимээгүй байдал үүсэв. Гэхдээ энэ нь надад тийм ч эвгүй байсангүй. Удалгүй түүний илгээсэн дуут шуудан ямар учиртайг тодруулбал зөнч эмэгтэйн үнэн эсвэл худал хэлснийг ч мэдэж болох юм гэдгийг бодоод амжлаа.

"Тэгэхээр, сэдвээсээ өөр юм ярих гэж байгаагаа мэдэж байна л даа. Гэхдээ хэдэн долоо хоногийн өмнө чи над руу дуут шуудан явуулсан байсан." гээд би утаснаасаа түүний явуулсан мессежийг гаргаж ирээд түүнд сонсогдохоор ойртуулав.

Тэр надад хариулаагүй.

Битгий хэнд ч хэрэггүй нэгэн бай. Чи түүнд хэлэх хэрэгтэй.

Тэр чамд таалагддаг бол чи түүнд хэлэх хэрэгтэй. Үгүй бол тэр өөр хэн нэгнийг олох болно.

Үүнийг сонсоод тэр эхлээд гайхширсан царай гарган дараа нь чангаар инээлээ.

Би хөмсгөө өргөөд " Юу нь тийм инээдтэй байна?"

"Скай, чи үүнийг намайг гэж бодоогүй биз дээ?" гэж тэр инээсээр асуув.

Би бага зэрэг эргэлзсээр "Б-би хэн байсан гэдгийг нь мэдээгүй"

Ашгүй тэр инээж дуусаад буцаад хэвийн байдалдаа орон " Скай, энэ би биш."

"Тэгээд, хэн гэж?"

"Энэ Чейндлэр байна. Тэр магадгүй үүнийг Морган руу явуулах гэж байсан байх. Та хоёрын дугаар төстэй шүү дээ. Тэгээд л андуурсан байх." гэж тайлбарлалаа.

Яагаад тэгснийг мэдэхгүй ч түүний үгийг сонсоод сэтгэл санаа шууд л тайтгарав.

Тэр гараа зөрүүлэн тэврээд сандлаа налсаар "Хүлээ. Чи үүнийг намайг хэлсэн гэж бодоогүй биз дээ? Эсвэл тэгсэн юм биш биз?" гэсээр хөмсгөө өргөлөө.

"Юу? Яагаад чи тэгж бодоов?" гэж би тэвдэнгүй хариулаад доошоо харав.

Тэр над руу хараад "Алив ээ, би чамайг яг ном шиг л уншиж чадна, Скай"

Би үүнийг үзэн яддаг. Хүн болгон л намайг юу бодож байгааг амархан мэдчихдэг. Би аав ээжид хичээлдээ явахгүйн тулд өвдчихлөө гэж хэдэн удаа хэлж бүтэлгүйтснийг мэдэх үү? Би бараг л хүн болгонд нэвт харагддаг.

"За яахав. Би тэгсэн. Гэхдээ үнэндээ чамайг биш гэдгийг сонсоод би үнэхээр их баярласан. Өөр юм бодох хэрэггүй шүү."

Одоо надад хэдэн кг ачаа нуруунаас минь авчихсан юм шиг л мэдрэмж төрж байна. Бүх зүйл хэвэндээ орчихсон юм шиг л байна.

"Өө нээрээ чиний найз Мэрэдит чинь их халуухан юм байна лээ." гэсээр тэр халуун шоколадаа балгасаар хэллээ.

• • •

Чейс, Чейндлэр хоёр энд ирээд бараг л гурван долоо хонож байна. Тэгэхээр хөгшин зөнчийн хэлсэн үг худлаа болохийг мэдсэн. Чейс надад таалагддаггүйтэй адил би ч түүнд таалагддаггүй. Тэр хөзрүүд бүгд худлаа гэсэн үг.

Сургууль өдөр болгон хэвийн үргэлжилсээр л. Харин өнөөдөр бол Валентины баярын өмнөх өдөр. Би ганц бие, Мэрэдит найз залуугаасаа салаад хүнд байгаа учир бид хоёр хоёулаа тэмдэглэхгүй ээ гэсэн үг.

"Сарнай хүргэлт" гэсээр нэгэн сурагч ангийн үүдэнд боодол сарнай тэргэн дээр түрсээр орж ирэв.

Манай багш түүнийг зөвшөөрөөд ангиас түр гарлаа.Тэр хүүхдүүдийн нэрийг эхнээс нь дуудан сарнай явуулсан хүний өмнөөс тарааж өгч байв.

"Скайлин Риверс?" гэж тэр сурагч дуудлаа.

Би эхлээд бага зэрэг гайхсаар гараа өргөхөд тэр над дээр сарнайг минь авчирч өглөө. Сарнайн дээр байсан жижиг картыг нээвэл "нэргүй" гэж бичсэн байлаа. Би Мэрэдит рүү эргэж хараад "Мэрэ чи над руу үүнийг явуулсан уу?" гэхэд

Тэр толгойгоо сэгсрээд "Үгүй ээ. Чамайг нууцаар сонирхдог нэг хүн байгаа юм байна даа" гэсээр тэр мишилзэв.

"Мэрэдит Бишофф?" гэж нөгөө сурагч дуудлаа.

"Энд байна" гээд тэр гараа өргөв. "Чи үүнийг явуулсан юм уу?" гэж тэр надаас асуулаа.

Би толгой сэгсрэв.

Хичээл дуусахад бид цайны газар орохоор боллоо. Мэрэдит воллейболын багийнхан руугаа очих шаардлагатай болоод явахад би ангийн хэдэн хүүхдүүдтэй хамт үлдэв.

"Сайн уу, Скайлин?" гэсээр Клей миний хажууд суулаа.

"Өө сайн уу Клей?" гэж би хариулав.

Хөөх түүнээс үнэхээр сайхан үнэр үнэртэж байна. Түүний нүд үнэхээр цэнхэр юм. Тулаад харвал царайлаг юм гээч.

"Скайлин?" гэх түүний хоолойг сонсоод бодлоосоо сарнив.

"За?" гээд би үсээ чихнийхээ ардуур хийлээ.

"Тэгэхээр тийм эсвэл үгүй?" гэж тэр асуув.

Би түүний юу гэж хэлснийг сонсоогүй шүү дээ. "Юу?"

"Чамайг миний явуулсан сарнайг авсан уу үгүй юу гэдгийг чинь асуусан юм?" гэж тэр тодрууллаа.

Өө тэр үүнийг явуулсан байх нь.

"Тийм ээ авсан. Баярлалаа."

"Зүгээр дээ." Удалгүй тэр илүү сандран хоолойгоо нухацтайгаар засаад над руу эгц харан "Хоёулаа заримдаа уулзаж хааяа хамт гарч байх уу?" гэж асуув.

Би инээмсэглэсээр "Мэдээж"