"Тэгэхээр ямархуу байна даа?" гэж Бонни асуув.

Бонни бид хоёр видео дуудлага хийж байна. Би утасны тавиураа олоогүй болохоор машиныхаа нэг газар эвтэйхэн байрлуулаад тавьсан.

"Миний урьд нь бодож байснаас хамаагүй дээр байсан." гээд би машинаа сургуулийн зогсоолд зогсоолоо.

Би анги руугаа орохоос өмнө машиндаа арван минут байхаар шийдэв. Морган өвдсөн болохоор өнөөдөр хичээлдээ явахааргүй болсон.Би машиныхаа дууг багасгаад эргээд утас руугаа харлаа.

"Скай! Сайн уу!" гэсээр Жон Бонниг бараг л түлхэх шахам дуудлагад орж ирэв.

Би хөнгөхөн инээгээд " Жон чи дандаа жоохон хүүхэд шиг байх юмаа."

"Скай чи одоо юу хийх гэж байна?"

Би энэ мөчүүдийг үнэхээр их үгүйлж байна. Өдөр болгон цайны цагаар юу юу гэж ярьдаг байлаа даа. Харин одоо би ганцаараа утасны цаанаас ярьж байна.

Би инээсээр "Сургууль руугаа орох гэж байна.Өнөө орой том тэмцээнтэй.Хэрвээ манай баг ялвал аваргын цол авна"

Жон "Мм. Чи Бонниг сонссон уу? Бид" гэхийн завсраар утасны цаанаас хонх дуугарах нь сонсогдлоо.

"Хонх дуугарчихлаа Скай. Дараа ярилцъя, хайртай шүү!" гэсээр Бонни даллав.

"Баяртай" гэж би хэлчхээд утсаа тасаллаа.

• • •

Өнөөдөр би Клей-ийн суудалд суулгүй Мэрэдитийн хажууд суув. Би бүдүүлэг зан гаргаж хэн нэгний суудал дээр суухыг хүссэнгүй.

Тэр ангид орж ирээд өөрийнхөө суудлыг хоосон байхыг олж хараад ангийг гүйлгэж харснаа нүд нь над дээр туслаа.Тэр шуудхан л өөр тийшээ харж найзынхаа хажууд суув.

"Аарон чи математикийнхаа даалгаврыг хийсэн үү?" гэж Мэрэдит Клей-ийн хажууд сууж байсан залуугаас асуулаа.

"Ямар даалгавар?" гэсээр тэр бидэн рүү хараад "Даалгавар өгсөн юм уу?"

Мэрэдит толгой дохиод "Клей, чи хийсэн үү?"

"Тийм ээ." гэсээр тэр цүнхнээсээ хэдэн цаас гаргаж ирээд түүнд өгөв.

Аарон над руу хараад "Скайлин, өнөө орой чи тэмцээнд очно биз дээ?"

Би толгой дохисоор "Тийм ээ"

Аарон Клей-ээс илүү яриа юм аа. Гэхдээ сээтгэнэсэн биш. Би түүнтэй олон ангиудад хамт суудаг болохоор харж байсан юм байна. Түүний хажууд байхаар тухтай санагддаг.Яг л Жоныг санагдуулдаг юм; хүйтэн мөртлөө маш хөгжилтэй.

• • •

Эхний долоо хоног бүх юм жигдхэн дажгүй өнгөрлөө. Надад юунд ч ямар ч асуудал гарахгүй байна. Бие даалт өгсөн ч тийм хэцүү байсангүй.

За бодъё, би хоёр найзтай болсон. Мэрэдит, Аарон. Муугүй л юм.

Сүүлийн цаг дуусахад хүн болгон л заал руу явах тухай ярьж байв.Би Мэрэдитийг даган явсаар зааланд очиж суудлаа эзэллээ. Энд хөгжим дуугарч, хөгжөөн дэмжигчид бүжиглэцгээж байв. Сагсан бөмбөгийн багаа танилцуулж дуусахад Аарон, Клей болон хэдэн тоглогчид талбай дээр гарч ирэхийг харлаа.Тэднийг хараад бүх охидууд орилолдож тэр дунд Морган ч гэсэн хашхирч байв.

Манай сургуулийн захирал гарч ирж сагсны багийнхнаараа ямар их бахархдаг болон гаргасан амжилтуудыг нь ярьж байлаа.

Мэрэдит тоглож эхлэх болоогүй байгаа гэсэн болохоор тэмцээн эхлэхээс өмнө түүнтэй хамт гэртээ харьж хувцсаа солихоор болов.Би шүршүүрт орчхоод цагаан цамц, хар жейнс өмсөөд дээгүүрээ хүрэм, түрийтэй гутлаа өмслөө.

• • •

Тэмцээн дуусахад аравхан секунд үлдсэн байна. Энэ үед нөгөө багт бөмбөг байх бөгөөд бараг л хөдөлгөөн хийхгүй цагаа дуусгах гэж зогсож харагдав.

"Байзаарай! Зогс! " гэсээр сурагчид орилолдлоо. Энд үнэхээр түгшүүртэй байна.

"Тэд цагаа нөхцөөж бөмбөгөө бариад байх шиг байна."

Шүүгч үргэлжлүүлснээ "Секундын дараа эсрэг багийнхан гурваас шиднэ" гэв.

Сүүлчийн шидэлт агаар дээр хөөрөх үед хүн болгон сандарч догдолсоор хүлээнэ.

"Үгүй ээ, Аарон Тэллей оносонгүй. Тэгэхийн завдалгүй бөмбөгийг Клей авч шидлээ... тэгээд... ГАЙХАЛТАЙ! КЛЕЙ БИШОФФ АВАРГЫН ЦОЛЫГ АВАХААР БОЛЛОО"

Заалаар дүүрэн алга ташицгаах бол талбай дээр Клей-ын багийнхан тэврэлдэж, инээмсэглэн, дасгалжуулагчдаа талархлаа илэрхийлж байв.

Тэмцээний дууссаны дараа хүн болгон явцгаалаа. Мэрэдит ариун цэврийн өрөө орно гэсэн болохоор би түр хүлээхээр болсон.

"Сайн уу?" гэх хэн нэгний хоолой сонсогдов. Тэд надтай юм ярина гэж бодохгүй байсан болохоор эргэж харсангүй.

Гэхдээ намайг дахиад дуудахыг сонслоо " Хөөе" гэхэд нь би эргэж харлаа.

Клей цүнхээ үүрсээр миний хажууд ирээд "Скайлин биз дээ?"

"Тийм ээ, сайн уу? Баяр хүргье"

"Баярлалаа." гээд тэр хоолойгоо зассанаа "Тэгэхээр хоёулаа хоорондоо нэг их юм ярьж байгаагүй юм байна. Өнөөдөр бидэнтэй явж юм идэх үү?"

"Мм..Тэгье ээ." гэсээр би инээмсэглэв.

Тэр "Янзтай"

Гуч гаран минут өнгөрсний дараа бид хоол идэх газартаа ирлээ. Энд бидэнд зориулсан том өрөө бэлдсэн байв.

Биднийг суудалдаа суухад тогооч орж ирж ширээн дээр ил зуух авчран тавилаа.

Би Клей, Мэрэдит хоёрын голд нь сууж, Аарон Клей-ын хажууд суусан. Тогооч ил гал дээр махаа шарж эхлэхэд Аарон сандалнаасаа гэнэт ухасхийн босов.

"Чи өмнө нь япон ресторанд орж үзээгүй юм уу?" гэж би инээсээр асуухад

Тэр суудал руугаа удаанаар ойртож суугаад "Тийм ээ.Энэ үнэхээр хачин юм"

Бид өнөө оройг үнэхээр хөгжилтэйгөөр өнгөрөөлөө. Клей энэ долоо хоног надтай юу ч ярьдаггүй байсан бол өнөөдөр илүү танилцаж, хөгжилдсөөр арай дотно болсон гэж хэлж болно, бид бүгдээрээ хамт зургаа авахуулсан гээч.

"Чи бидэн дундаас илүү ёс журамтай юмаа, Скайлин" гэсээр Мэрэдит мишилзсээр хэлэв.

• • •

Намайг гэрт ирэхэд 11 цаг болж байлаа.Усанд орох гэхээр хэтэрхий ядарсан болохоор хувцсаа тайлан унтлагынхаа хувцсаа өмсөв. Азаар өнөөдөр Баасан гараг байсан тул санаа зовох зүйлгүй унтаж чадах нь.

Би орондоо тэнийж хэвтээд дэрээ тэвэрлээ. Орондоо тухтай хэвтэж байтал цонхны доор нэгэн чанга чимээ гараад байсан тул унтаж чадсангүй. Энэ ачааны машины чимээ шиг сонсогдож байна.Би орноосоо босон хөшгөө удаанаар нээн цонхоор харвал Мэрэдит нэгэн залуутай хамт ачааны машинаас буун гэр лүүгээ орж байв.

Удалгүй тэр залуу нь Клей болохыг би анзаарлаа.