"Новш" гэсээр Скайлор газарт унасан зургаа харсаар хэлэв.

"Чи яаж энийг авсан юм?" гэсээр би зургийг аван тоосыг нь арчлаа.

"Энэ яаж манайд орж ирснийг нь мэдэхгүй байна." гэж тэр ээрсээр нүүрэндээ хачин царай тодруулав.

Би хэсэг бодсоноо "Өө тэгвэл би үүнийг өөртөө авлаа" гээд би чухал царай гаргасан ч инээдээ барьж дийлсэнгүй.

Тэр ууртайгаар амьсгаагаа гаргаад "Зүгээр өгөөдөх." гээд гараараа дохилоо.

Би түүнд буцааж өгөөд "Яагаад үүнийг авснаа чи хэлээгүй л байгаа шүү."

"Би чамд мэдэхгүй гэж хэлсэн."

Тэр худлаа ярьж байна.

Тэр намайг хуурч чадахгүй ээ.Учир нь сургууль дээр бид хоёр хоёулаа хамт энэ зургийг харсан.Тэр үүнийг хэзээдээ авчихдаг байнаа. "Чи яагаад үүнийг авсан юм?" гэж би дахиад асуув.

"Ямар олон удаа асуудаг юм бэ?" гээд тэр нүдээ эргэлдүүллээ.

"Тийм ээ.Одоо хариул." гээд би гараа зөрүүлэн зогсов.

Тэр санаа алдаад "За яахав.Энэ зураг надад таалагдсан.Тэгээд надад байгаасай гэж бодоод л өөртөө авсан юм." гээд тэр ор луугаа очлоо.

"Чамайг ойлгох юм алга." гээд би толгойгоо сэгсрэв.

Тэр Кэйсиг буцаж ирэхэд нь надаас холдсон биз дээ.Тэр л өөрөө түүнд хайртай, надтай дотно болмооргүй байна гэсэн.Гэхдээ.. Түүний өрөөнд Кэйсигийн зураг харагдсангүй.

"Би заримдаа өөрийгөө ч ойлгодоггүй. Скай, би чамд маш олон тэнэг үйлдэл гаргаж байсан л даа, гэхдээ чамд үүнийг л хэлэхийг хүссэн юм. Би..нөгөө гээд тэр чимээгүй болсноо Би..." гэхэд нь түүний үгийг таслаад

Би "Утга учиргүй аашилж, сэтгэлийг чинь тоогоогүйд, бас зөвхөн дэргэд

чинь л байснаас болж төвөг уддаг байсанд уучлаарай."

Тэр миний гэнэтийн үгэнд гайхсан бололтой "Чи өөрийгөө ингэж хэлэх хэрэггүй ээ." гэснээ тэр жуумалзаад "Гэхдээ би уучлалтыг чинь хүлээж авлаа"

Би түүн рүү харцаа чиглүүлэхэд тэр дотроо инээснээ үсээ гараараа сэгсийлгээд "Намайг ч бас уучлаарай." гэх нь чин сэтгэлээсээ сонсогдов.

Бүх зүйл эмх цэгцтэй болж эхэлж байна уу даа? Гэхдээ зүгээр л Скайлор надаас уучлалт гуйсан болохоор л надад тэгж санагдсан байх.

"Би чамайг уучлалт гуйдаг гэж мэдээгүй байна юм байна." гэсээр би нүдээ эргэлдүүллээ.

"Их ховор л хэлдэг юм.Гэхдээ дахиад надаас уучлалт авна гэж битгий бодоорой." гээд тэр үргэлжлүүлэн орон дээрээ суув.

"Шулуухан юмаа." гээд би гараа зөрүүлэн тэвэрлээ.

Бид хоёрын хооронд түр зуур чимээгүй байдал үүсэв.Би түүний ханан дээр байх цаг руу харвал '7:04' Би гэртээ харих хэрэгтэй бололтой. "За за, би ингээд явлаа" гэсээр би эргэж хараад гарах гэтэл тэр миний нэрийг дуудлаа.

"Яасан?" гээд эргэж хартал түүнтэй харц тулгарав.Тэр босоход түүний өндөр том бие намайг бүрхлээ. "Чи энд надтай хамт хэсэг үлдэж болох уу?"

Намайг түүн рүү харахад хүйтэн царай нь зөөлөрч нүд нь гэрэлтсэн байв.

Би түүнд юу гэж хэлэх хэрэгтэй вэ?

Намайг хариулахаас өмнө түүний утсанд Кэйсигээс дуудлага ирлээ.

"Чи утсаа авахгүй юм уу?" гээд би утас руу харснаа буцаад түүн рүү ширтэв.

"Үгүй ээ." гэсээр тэр утсаа тасаллаа.

"Та хоёр маргалдсан юм уу? Эсвэл яасан юм?" гэж би бараг үсрэх шахам асуув.Би түүнд хэлэх хэрэгтэй эсэхээ мэдэхгүй байна.Түүнийг хуурагдсан гэсэн мэдрэмж өгөхийг хүсээгүйдээ тэр шүү дээ.

"Бид салсан." гэж тэр дуулдахгүйгээр хэлээд буцаад суулаа.

"Хүлээ юу гэсэн бэ?" гэж би асуухад

"Би түүнээс салсан." гэсээр тэр давтаж хэлэв.

Тэгэхээр Кэйси яагаад өөр хүнтэй явж байсныг ойлголоо.Скайлор түүнийг хаясан байх нь.

Тэр орныхоо буланд суугаад "Чи өөрийгөө жинхэнэ хайртай учирсан байна гэж бодох ямар байдгийг мэдэх үү? Гэхдээ цаг хугацаа өнгөрөх тусам өмнө нь мэдэрч байсан мэдрэмж нь арилдгийг ухаарна." гээд тэр санаа алдсанаа " Кэйсиг буцаж ирэхэд би бид хоёрын сэтгэл хэвээрээ хуучны дурсамжууд буцаад сэргэнэ гэж бодсон.Гэхдээ тэр мэдрэмжүүд өнгөрсөнд л байсан.Харин одоо бол одоо.Би тэр охинтой холбоотой байхыг хүсэхгүй байна.Түүнтэй хамт байхад би өөрөөрөө байж чадахаа больсон гэдгээ ойлгосон."гээд тэр өгүүлбэрээ дуусгалаа.

Дахиад л чимээгүй байдал.

Үүнийг эвдэн миний утас дуугарав.

"Байна уу?" гэхэд

Ээж "Скай, чи хаана байгаа юм? Удахгүй бороо ширүүсч шуурга болох нь байна." гэж тэр санаа зовсон байдалтай хэллээ.

"Бороотойд жолоодохоос айгаад найзындаа түр зогссон юмаа" гэж би хариулав.

"Ойлголоо хонгор минь.Бороо улам дордохоос өмнө одоо гэртээ хурдан ирээрэй." гэж тэр хэллээ.

"За ээж" гээд би утсаа салгав.

"Чи явах гэж байгаа юм уу?" гэж Скайлор асуулаа.

Би "Тийм ээ."

Тэр гараа өмднийхөө халаасанд хийгээд "Тэгвэл дараа уулзацгаая."

"Тийм ээ.Дараа уулзъя." гээд би эв хавгүйгээр гараа даллаад өрөөнөөс нь гараад доош буув. Аав ээжид нь талархсанаа илэрхийлээд тэднийхээс гарлаа.

Би гэртээ оччихоод шууд л өрөө рүүгээ орон хувцсаа солив. Уйдсан болохоор интернетээс Нью-Йоркдт очоод хийж болох зүйлсийг хайлаа. Үнэндээ эндээс явахыг хүсэхгүй байна.Би энд зөндөө найзуудтай болж олон дурсамжийг бүтээсэн шүү дээ.Харин одоо дахиад шинэ амьдрал эхлүүлэх гэж байна.

"Тог тог"

"Ор ор" гэж би хэллээ.

Морган орж ирээд орон дээр суув.

"Би эндээс нүүхэд бэлэн байна.Харин та?" гэж тэр асуулаа.

"Үгүй ээ.Гэхдээ энэ бидний анхны нүүж байгаа тохиолдол биш л дээ."

"Өө алив ээ Скай! Хөгжилтэй байх болноо... тэгэхээр Нью-Йорк.Шинэ хүмүүстэй танилцаж, бас кафед нь сууна гээд төсөөл дөө.Танд таалагдана гэдэгт би лав итгэлтэй байна." гэсээр тэр өндөр өнгөөр хэлэв.

"Гэхдээ чи найзуудаа санахгүй юу?" гэж би асуулаа.

"Мэдээж санах байх.Гэхдээ энэ чинь амьдрал ш дээ.Би тэднийг дахиж хэзээ ч харахгүй гэсэн үг биш, интернетээр харилцаж болно биз дээ." гэсээр тэр толгойгоо дохисоор огтхон ч эргэлзээгүйгээр хэлэв.

"Тэгвэл нүүхдээ баярлаж байгаагаа 1-ээс 10 хүртэл үнэл дээ."

"Арван нэг." гэсээр тэр мишилзлээ.

Би түүнийг шоолж инээгээд "Тийм ээ, чиний зөв. Би бусад зүйлсээ мартаж чаднаа."

"Тийм ээ! Би таныг ятгаж чадаж байгаа биз" гэснээ тэр "Одоо би өрөө рүүгээ очиж унтлаа."

• • •

Скайлорын гэрээс яваад хоёр цаг болж байна.Бороо арай гайгүй болсон.Би гал тогоо орж хөргөгчнөөс юм авахаар доошоо буув.

Би гартаа дүүрэн идэх юм авчхаад өрөө рүүгээ буцаад алхаж байтал хаалга тогшихыг сонслоо.Бараг есөн цаг болж байсан байх.Би идэх юмаа ширээн дээр тавьчхаад хаалга руу ойртон дурангаар харвал Скайлор зогсож байх нь тэр.

Би удаанаар хаалгаа онгойлгоод "Сайн уу?"

"Энэ үнэн үү?" гэсээр тэр над руу хүйтнээр ширтэв.

"Юу?" гэж би гайхсаар асуухад тэр

"Чейс чамайг нүүх гэж байгаа гэж хэлсэн."

Тэр мэдчихэж.

Би зөөлнөөр толгой дохиод "Тийм ээ.Үнэн."

Дараа нь тэр юу ч хэлэлгүй явж одов.