《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[19] Дурсамж
Advertisement
*сэрүүлэг дуугарав*
"Долоон цаг.." гэж би амандаа бувтнасаар орноосоо бослоо.Би нүдээ гараараа нухалчхаад удаанаар ариун цэврийн өрөө рүү алхав.Шүршүүрт орчхоод үсээ хатаасныхаа дараа түргэхэн цамцаа өмслөө.
"Скай, бэлэн болохоороо доошоо буугаад ирээрэй" гэж ээж доод давхраас хэлэв.
Би үсээ дээшээ шуугаад өөрийгөө толинд харлаа.Үнэхээр ядарсан харагдаж байна.Скайлор бид хоёрын хооронд болсон бүгдийг мартаж түүнийг дахиж бодохгүй ээ.Гэхдээ сургууль дээр таарах бүрт тэр урьдын адил буцаад хүйтэн ширүүн Скайлор болчихсон байх нь хэцүү юм.
Энэ явдал болсноос хойш бараг л долоон хоног өнгөрөөд байна.Тэр над руу харахгүй, бүр маш ойрхон байсан ч нэг ч нүдээрээ харалгүй танихгүй хүн шиг л болчихсон.
Би шатаар доош буугаад гал тогооны ширээн дээр Морганы хажууд суув.
"Скай, надад итгээрэй" гээд Морган гараа миний мөрөн дээр тавиад миний нүд рүү харан "Та үнэхээр аймшигтай харагдаж байна"
Би "Тодорхой байгаа биз дээ."
"Хөвгүүдтэй холбоотой асуудал юу?" гэсээр тэр намайг наллаа.
"Магадгүй л юм" гээд би толгойгоо өргөөд санаа алдав.
"Түүнд та таалагдаагүй юу?" гэж тэр асуулаа.
"Тийм ээ.Гэхдээ тэр ч гэсэн надад хэзээ ч таалагдаж байгаагүй." гэж би хариулав.
"Надад нэг зүйлийг санагдуулчихлаа" гэсээр Морган шанаагаа туллаа.
"Юу, чиний тэнэг зохиолуудыг уу?" гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
"Тийм ээ! Яг танд тохиолдоод байгаа шиг зүйл болдог...Эйлотыг авар!"
"Хэнийг авар гэнээ?" гээд би хөмсгөө өргөлөө.
"Тэр охин залуу хоёрын нэр хоёулаа Эйлотоор эхэлсэн.Эхэндээ тэр хоёр хоёулаа нэг нэгнийгээ үзэн ядаж байсан ч гэхдээ" гээд тэр ундаанаасаа балгав.
"Гэхдээ юу гэж? Юу болсон юм?" гэж би асуулаа.
"Сайн уу, миний охидууд" гэсээр ээж гал тогоо руу алхсаар ирэв.
"Сайн уу, ээж" гэж бид зэрэг хэллээ.
"Скай, аав чинь өнөөдөр машиныг чинь засч байгаа." гэж тэр кофегоо бэлтгэсээр хэлэв.
"Ингэж нэг юм"
Тэр бид хоёр луу чухал царай гаргаад "Охидоо та хоёрыг гэртээ ирэхээр чинь аав ээж хоёрт нь хэлэх чухал зүйл байна"
Advertisement
"Муу зүйл болоо юу?" гэсээр Морган сандалнаасаа бослоо.
Ээж "Өө үгүй дээ хонгор минь"
• • •
"За ангийнхаан өвлийн амралт эхлэхэд долоо хоног үлдээд байна.Амрахаас өмнө түүхийн холбогдолтой кинонууд үзэж асуугдах ёстой шүү." гэж ноён Данфорд багш хэлэв.
Өнөөдөр ангид ямар нэгэн даалгавар өгөөгүй байгаад үнэхээр баяртай байна.
Скайлор сандлаасаа босон багшийн ширээн дээр очоод хэсэг ярилцаж байснаа ангиас гараад явчихлаа.
"Хөөе Скай, чи зүгээр үү?" гэж Брэтт асуув.
Би түүн рүү хараад "Тийм ээ, зүгээр.Яасан?"
"Чи бага зэрэг цонхигор харагдаад л" гээд миний нүүр лүү харлаа.
"Магадгүй нүүрээ будаагүйгээс болсон байх." гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
Тэр инээсээр "Өө уучлаарай"
Би түүний тохойг зөөлнөөр цохилоо.
"Хадагтай Риверс над руу харахгүй юу" гэж ноён Данфорд хэлэв.
Хичээлийн дундуур нэрээ дуудуулж байгаагүй болохоор би эхлээд гайхаж байснаа
"Мм, за?"
"Скайлин чи сургалтын менежерийн өрөөнд очиж дараагийн семестрт үзэх хичээлүүдээ сонгох хэрэгтэй байна" гэж надад тайлбарлалаа.
"Ойлголоо"
Би ангиас гаран менежерийн өрөө рүү алхав.
Өрөө рүү ойртоход хүмүүсийн ярилцах чимээ сонсогдож байлаа.
"Гэхдээ алив ээ.Би дараа жил дипломоо авна.Ийм хөгийн зүйлээс болоод дахиад хүлээж чадахгүй гэсэн шүү" гэх нь Скайлорын хоолойтой адилхан сонсогдоно.
"Ноён Крүс намайг уучлаарай.Гэхдээ хүн бүр төгсөхдөө багадаа тавин цаг нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцсон байх ёстой.Эндээс харахад чи оролдож үзээгүй бололтой" гэх эмэгтэйн хоолой сонсогдов.
Би хаалга онгойлгоход менежер над руу харан
"Сайн уу, Скайлин мөн үү?" гэж тэр асуулаа.
Би толгой дохив.
"Би бол сургуулийн менежер Жэйд." гээд тэр инээмсэглэлээ. "Энд байна" гэсээр тэр надад цааснууд өгөөд "Энэ хүснэгтэд дараагийн жилд сурах хүсэлтэй байгаа хичээлүүдээ бичээрэй.Би хичээлийн хуваарьт чинь оруулаад өгнө.Мөн нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцох цагаа сонгоорой" гэсээр Скайлор луу ширүүнээр харав.
"Ойлголоо" гээд би түүн рүү инээмсэглэчхээд сандал дээр суун хүснэгтээ бөглөж эхэллээ.
Удалгүй хадагтай Жейд Скайлорыг сууж хуваарьтаа хичээлүүдээ нэмж бич гэсээр өрөөнөөсөө гарав.
Advertisement
Тэгээд тэр миний хажууд суулаа.Нүдээрээ намайг ширтэж байгааг нь мэдрэхэд дотор нурах шиг л боллоо.
Би "Сайн уу!" Скайлор миний цаасыг шүүрч аваад сонгосон хичээлүүдийг уншиж эхлэв.
"Сайн уу" гэж тэр ээрсээр хэллээ.
"Би хуваариа буцааж авч болох уу?" гэсээр би хуруугаараа ширээг товшив.
"Хөөх эелдгээр асууж байх шив." гээд тэр над руу ойртоод "Үгүй"
"Чи түүхийн гүнзгийрүүлсэн ангид гарын үсэг зурчхаж.Яагаад? Чи түүхдээ муу биз дээ" гэсээр тэр миний мөрөнд хүрэхэд би цаасаа авах гэж гараа сунгана.
"Явж өөртөө л анхаар." гэсээр түүнийг цохилоо.
Тэр надаас холдон төв танхим руу алхав.
"Хөөе, буцаагаад өгөөч" гэсээр би түүнийг дагалаа.
Би түүнийг гүйцэж очоод цаасаа авах гээд үсэрч байтал
"Та хоёр ямар хөөрхөн юм бэ?" гэх хоолой сонсогдов.
"Юу?" гэсээр би эргэж харлаа.
"Та хоёр.Үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна" гэж Мэнди хэлэв.Тэр энэ жил сургуулийн номыг гаргаж байгаа.
"Юу яриад байгаа юм?" гэж Скайлор ууртайгаар асуув.
"Halloween-ы үдэшлэг.Хардаа" гэсээр зурагнууд үзүүллээ.
Бид хоёр түүн рүү ойртоод харвал манай сургуулийнхны үдэшлэгийн олон зургууд байв.
"Энэ" гэсээр тэр бид хоёрын зураг руу заахад бид хоёулаа үг дуугарч чадахгүй чимээгүй зогсоно.
Бид хос хувцасласан байлаа.Скайлор гараараа миний бэлхүүсийг ороосон байх бөгөөд над руу инээмсэглэсэн байв.Чин сэтгэлээсээ инээмсэглэсэн...
"Үүнийг мартчихаж" гэж би шивнэлээ.
Тэр "Новш"
"Юу?" гэсээр би түүн рүү харахад тэр зүгээр л толгой сэгсрэв.Тэр зургийг хараад будлисан харагдана.
• • •
"Өвлийн амралтаар та нар юу хийх гэж байна" гэж Бонни асуулаа.
"Би цанын бааз явна" гэсээр Брэтт нүүрээрээ дүүрэн мишилзсээр хэлэв.Тэр үнэхээр догдолж байгаа бололтой.
"Би ч гэсэн! Хаана?" гэж Жон асуулаа.
Брэтт "Аспен"
"Хөөх" гээд Жон чимээгүй болсноо "Би ч бас" гээд тэр хоёр инээлдэв.
"Тэгэхээр та хоёр өвөл хамт хөгжилтэй байх юм байна" гэсээр би инээв.
"Чи юу хийх юм, Скай?" гэж тэр асуулаа.
"Мэдэхгүй л юм.Одоохондоо төлөвлөөгүй байна" гэсээр би мөрөө хавчив.
"Би ч гэсэн" гээд Бонни хошуугаа унжууллаа.
"Та хоёр хүсвэл бидэнтэй хамт Аспен явж болно ш дээ" гэж Жон хэлэв.
"Бурхан минь! Мэдээж" гэсээр Бонни догдолсоор "Скай, чи юу гэж бодож байна?"
"Дуртайяа" гээд би инээмсэглэлээ.
"Тийм ээ!!" гэж Жон орилоход бид бүгд инээлдэцгээв.
Энэ л миний хайж байсан зүйл юм шиг байна.Хамгийн дотны найзуудтайгаа хамт хэдэн долоо хоног цанаар гулгаад л, ямар ч хичээл байхгүй сайхан амрах нь байна.
• • •
Аав машин засч байгаа болохоор гэр лүүгээ машингүй алхаж байна.
Би замдаа зайрмаг авах гээд зогслоо.Эндхийн зайрмаг үнэхээр амттай.
Гэхдээ нэг зүйл болсон.
Үнэхээр хачин зүйл олж харав.
Скайлорын найз охин өөр залуутай явж байлаа.
Тийм ээ.Чи зөв сонссон.Кэйси өөр залуутай хамт байна.Би хүмүүсийг дандаа сайнаар харах гэж хичээдэг боловч үнэхээр дургүй хүрч байна.
Тэд үнсэлцэж байхыг хараад шууд тэндээс холдов.
"Би магадгүй буруу хараад байх шиг байна" гэж өөртөө хэлээд харсан зүйлээ мартахыг хичээлээ.
Би Скайлорт хэлэх хэрэгтэй юу? Эсвэл надад хамаагүй болохоор зүгээр л орхих уу? Бодол болон алхсаар гэртээ орж ирэв.Цүнхээ өрөөндөө тавиад байж байтал зочны өрөөнөөс ээж дуудлаа.
"Сайн байна, чи ирчихлээ" гэсээр ээж алгаа ташив.
Би Морганы хажууд буйдан дээр суугаад бид хоёр хоёулаа аав ээж рүү харлаа.
"Тэгэхээр аав нь амжилттай ажиллаж тушаал дэвшихээр болсон." гээд аав инээмсэглэв.
Манай аав автомашин техникийн захирал.Тэр машины дэвшилтэд загвар гаргаж зураг төслийг нь хийдэг.Бас хэд хэдэн дэлгүүрүүдтэй.
"Баяр хүргэе ааваа!" гэж Морган алгаа ташлаа.
"Сайн хэрэг болж ааваа.Гэхдээ яагаад бүгдээрээ чухал яриа хийнэ гэсэн юм?" гэж би хэлэв.
"Тийм биш ээ" гэж аав хэлээд ээжтэй харц солилцоод
"Тушаал дэвшиж ажиллах газар нь Нью-Йоркийн салбарт"
Би "Тэгэхээр та хоёр биднийг орхиж явах юм уу?"
"Үгүй дээ хонгор минь" гэж ээж зөөлнөөр инээмсэглэлээ.
"Бид нар бүгдээрээ Нью-Йорк руу нүүнэ" гэж аав хэлэв.
Advertisement
- In Serial46 Chapters
Alette
The cold man fell in love with the kind girl because he knew that she deserved the world and that he wanted to be the one who gave it to her. ♡Alette Faye was a sweet girl. She was exceptionally kind and had an air of simplicity. Between her part-time job at the bakery, her classes, her time spent tending to her flowers and walking in the fields, she didn't get the opportunity to experience much. Her past created fears in her that she seemingly couldn't overcome, and then she met him. For when she meets him, she should have run away in fear, but she stayed. She stayed and she opened her big heart for a man who found his heart, just for her. ♡
8 296 - In Serial29 Chapters
Never with Me (Book 1)
For five years, Alpha Damien Blackstone has been committed to his chosen mate, Rachel Smithson. She was everything he had ever dreamed for and wanted in a mate, and he had chosen her. But Leilani Storm is his true mate. He knows, and doesn't care. What happens to your soul when your mate loves someone else?
8 327 - In Serial34 Chapters
Dominantly Yours (Book 1, Dominantly Yours Series)
As an Omega, the lowest-rank werewolf in any pack, Claire is confident her smoking hot Alpha can't be her mate. But she's wrong -- not just about him, but also about her place in the werewolf world. *****Adopted into a family of Omegas, the lowest-ranking werewolves in the Mistwood Valley pack, eighteen-year-old Claire Masters is more concerned with her schoolwork and her adorable little brother than pandering to pack politics. But when Nathanial Groves, the pack's inescapably attractive Alpha, steps into her life, her entire world is thrown into disarray. Because Claire can't help feeling drawn to him -- irresistibly so -- and it's distracting her from the growing danger looming over her town and her family. A mate is the last thing she has time for, but can Nate be ignored? [[word count: 70,000-80,000 words]]
8 882 - In Serial51 Chapters
Lion King Oneshots ~> x Reader ~> Book One
Wanted to do Lion King Oneshots for a long time and now I'm finally doing it.[ old af; read at your risk ]Started: Thursday, Sep. 20. 2018Finished: Thursday, Feb. 20. 2020#2 in nala: 4/22/2020#5 in kion: 5/12/2020#1 in lionking: 7/10/2020
8 223 - In Serial27 Chapters
The Uncommon Villainess
I was being reincarnated into a world that I didn't know and on top of that I'm a villainess in that world. And I'm not your normal villainess because I don't fall into the normal villainess category. I'm not beautiful and slim as cliche villainess. I'm opposite of it. But who cares? I'm going to live my own way anyway. Notes : English is not my first language so pardon my grammatical errors. I appreciate every comment for my improvement in writing. And I'm grateful if you vote and add this story in your library. Thank you.
8 195 - In Serial22 Chapters
Underneath
My favorite poems are the ones that don't rhyme. Then I feel that whatever is being said is in no way filtered. This is my diary. Read it with caution. It isn't meant to be pretty.~Warning rated MATURE for~Mentions of body dysmorphia, eating disorders, depression, anxiety, medication, and suicidal thoughtsAll Art made by https://annamachtart.tumblr.com/post/173360583758/greeting
8 105

