《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[19] Дурсамж
Advertisement
*сэрүүлэг дуугарав*
"Долоон цаг.." гэж би амандаа бувтнасаар орноосоо бослоо.Би нүдээ гараараа нухалчхаад удаанаар ариун цэврийн өрөө рүү алхав.Шүршүүрт орчхоод үсээ хатаасныхаа дараа түргэхэн цамцаа өмслөө.
"Скай, бэлэн болохоороо доошоо буугаад ирээрэй" гэж ээж доод давхраас хэлэв.
Би үсээ дээшээ шуугаад өөрийгөө толинд харлаа.Үнэхээр ядарсан харагдаж байна.Скайлор бид хоёрын хооронд болсон бүгдийг мартаж түүнийг дахиж бодохгүй ээ.Гэхдээ сургууль дээр таарах бүрт тэр урьдын адил буцаад хүйтэн ширүүн Скайлор болчихсон байх нь хэцүү юм.
Энэ явдал болсноос хойш бараг л долоон хоног өнгөрөөд байна.Тэр над руу харахгүй, бүр маш ойрхон байсан ч нэг ч нүдээрээ харалгүй танихгүй хүн шиг л болчихсон.
Би шатаар доош буугаад гал тогооны ширээн дээр Морганы хажууд суув.
"Скай, надад итгээрэй" гээд Морган гараа миний мөрөн дээр тавиад миний нүд рүү харан "Та үнэхээр аймшигтай харагдаж байна"
Би "Тодорхой байгаа биз дээ."
"Хөвгүүдтэй холбоотой асуудал юу?" гэсээр тэр намайг наллаа.
"Магадгүй л юм" гээд би толгойгоо өргөөд санаа алдав.
"Түүнд та таалагдаагүй юу?" гэж тэр асуулаа.
"Тийм ээ.Гэхдээ тэр ч гэсэн надад хэзээ ч таалагдаж байгаагүй." гэж би хариулав.
"Надад нэг зүйлийг санагдуулчихлаа" гэсээр Морган шанаагаа туллаа.
"Юу, чиний тэнэг зохиолуудыг уу?" гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
"Тийм ээ! Яг танд тохиолдоод байгаа шиг зүйл болдог...Эйлотыг авар!"
"Хэнийг авар гэнээ?" гээд би хөмсгөө өргөлөө.
"Тэр охин залуу хоёрын нэр хоёулаа Эйлотоор эхэлсэн.Эхэндээ тэр хоёр хоёулаа нэг нэгнийгээ үзэн ядаж байсан ч гэхдээ" гээд тэр ундаанаасаа балгав.
"Гэхдээ юу гэж? Юу болсон юм?" гэж би асуулаа.
"Сайн уу, миний охидууд" гэсээр ээж гал тогоо руу алхсаар ирэв.
"Сайн уу, ээж" гэж бид зэрэг хэллээ.
"Скай, аав чинь өнөөдөр машиныг чинь засч байгаа." гэж тэр кофегоо бэлтгэсээр хэлэв.
"Ингэж нэг юм"
Тэр бид хоёр луу чухал царай гаргаад "Охидоо та хоёрыг гэртээ ирэхээр чинь аав ээж хоёрт нь хэлэх чухал зүйл байна"
Advertisement
"Муу зүйл болоо юу?" гэсээр Морган сандалнаасаа бослоо.
Ээж "Өө үгүй дээ хонгор минь"
• • •
"За ангийнхаан өвлийн амралт эхлэхэд долоо хоног үлдээд байна.Амрахаас өмнө түүхийн холбогдолтой кинонууд үзэж асуугдах ёстой шүү." гэж ноён Данфорд багш хэлэв.
Өнөөдөр ангид ямар нэгэн даалгавар өгөөгүй байгаад үнэхээр баяртай байна.
Скайлор сандлаасаа босон багшийн ширээн дээр очоод хэсэг ярилцаж байснаа ангиас гараад явчихлаа.
"Хөөе Скай, чи зүгээр үү?" гэж Брэтт асуув.
Би түүн рүү хараад "Тийм ээ, зүгээр.Яасан?"
"Чи бага зэрэг цонхигор харагдаад л" гээд миний нүүр лүү харлаа.
"Магадгүй нүүрээ будаагүйгээс болсон байх." гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
Тэр инээсээр "Өө уучлаарай"
Би түүний тохойг зөөлнөөр цохилоо.
"Хадагтай Риверс над руу харахгүй юу" гэж ноён Данфорд хэлэв.
Хичээлийн дундуур нэрээ дуудуулж байгаагүй болохоор би эхлээд гайхаж байснаа
"Мм, за?"
"Скайлин чи сургалтын менежерийн өрөөнд очиж дараагийн семестрт үзэх хичээлүүдээ сонгох хэрэгтэй байна" гэж надад тайлбарлалаа.
"Ойлголоо"
Би ангиас гаран менежерийн өрөө рүү алхав.
Өрөө рүү ойртоход хүмүүсийн ярилцах чимээ сонсогдож байлаа.
"Гэхдээ алив ээ.Би дараа жил дипломоо авна.Ийм хөгийн зүйлээс болоод дахиад хүлээж чадахгүй гэсэн шүү" гэх нь Скайлорын хоолойтой адилхан сонсогдоно.
"Ноён Крүс намайг уучлаарай.Гэхдээ хүн бүр төгсөхдөө багадаа тавин цаг нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцсон байх ёстой.Эндээс харахад чи оролдож үзээгүй бололтой" гэх эмэгтэйн хоолой сонсогдов.
Би хаалга онгойлгоход менежер над руу харан
"Сайн уу, Скайлин мөн үү?" гэж тэр асуулаа.
Би толгой дохив.
"Би бол сургуулийн менежер Жэйд." гээд тэр инээмсэглэлээ. "Энд байна" гэсээр тэр надад цааснууд өгөөд "Энэ хүснэгтэд дараагийн жилд сурах хүсэлтэй байгаа хичээлүүдээ бичээрэй.Би хичээлийн хуваарьт чинь оруулаад өгнө.Мөн нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцох цагаа сонгоорой" гэсээр Скайлор луу ширүүнээр харав.
"Ойлголоо" гээд би түүн рүү инээмсэглэчхээд сандал дээр суун хүснэгтээ бөглөж эхэллээ.
Удалгүй хадагтай Жейд Скайлорыг сууж хуваарьтаа хичээлүүдээ нэмж бич гэсээр өрөөнөөсөө гарав.
Advertisement
Тэгээд тэр миний хажууд суулаа.Нүдээрээ намайг ширтэж байгааг нь мэдрэхэд дотор нурах шиг л боллоо.
Би "Сайн уу!" Скайлор миний цаасыг шүүрч аваад сонгосон хичээлүүдийг уншиж эхлэв.
"Сайн уу" гэж тэр ээрсээр хэллээ.
"Би хуваариа буцааж авч болох уу?" гэсээр би хуруугаараа ширээг товшив.
"Хөөх эелдгээр асууж байх шив." гээд тэр над руу ойртоод "Үгүй"
"Чи түүхийн гүнзгийрүүлсэн ангид гарын үсэг зурчхаж.Яагаад? Чи түүхдээ муу биз дээ" гэсээр тэр миний мөрөнд хүрэхэд би цаасаа авах гэж гараа сунгана.
"Явж өөртөө л анхаар." гэсээр түүнийг цохилоо.
Тэр надаас холдон төв танхим руу алхав.
"Хөөе, буцаагаад өгөөч" гэсээр би түүнийг дагалаа.
Би түүнийг гүйцэж очоод цаасаа авах гээд үсэрч байтал
"Та хоёр ямар хөөрхөн юм бэ?" гэх хоолой сонсогдов.
"Юу?" гэсээр би эргэж харлаа.
"Та хоёр.Үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна" гэж Мэнди хэлэв.Тэр энэ жил сургуулийн номыг гаргаж байгаа.
"Юу яриад байгаа юм?" гэж Скайлор ууртайгаар асуув.
"Halloween-ы үдэшлэг.Хардаа" гэсээр зурагнууд үзүүллээ.
Бид хоёр түүн рүү ойртоод харвал манай сургуулийнхны үдэшлэгийн олон зургууд байв.
"Энэ" гэсээр тэр бид хоёрын зураг руу заахад бид хоёулаа үг дуугарч чадахгүй чимээгүй зогсоно.
Бид хос хувцасласан байлаа.Скайлор гараараа миний бэлхүүсийг ороосон байх бөгөөд над руу инээмсэглэсэн байв.Чин сэтгэлээсээ инээмсэглэсэн...
"Үүнийг мартчихаж" гэж би шивнэлээ.
Тэр "Новш"
"Юу?" гэсээр би түүн рүү харахад тэр зүгээр л толгой сэгсрэв.Тэр зургийг хараад будлисан харагдана.
• • •
"Өвлийн амралтаар та нар юу хийх гэж байна" гэж Бонни асуулаа.
"Би цанын бааз явна" гэсээр Брэтт нүүрээрээ дүүрэн мишилзсээр хэлэв.Тэр үнэхээр догдолж байгаа бололтой.
"Би ч гэсэн! Хаана?" гэж Жон асуулаа.
Брэтт "Аспен"
"Хөөх" гээд Жон чимээгүй болсноо "Би ч бас" гээд тэр хоёр инээлдэв.
"Тэгэхээр та хоёр өвөл хамт хөгжилтэй байх юм байна" гэсээр би инээв.
"Чи юу хийх юм, Скай?" гэж тэр асуулаа.
"Мэдэхгүй л юм.Одоохондоо төлөвлөөгүй байна" гэсээр би мөрөө хавчив.
"Би ч гэсэн" гээд Бонни хошуугаа унжууллаа.
"Та хоёр хүсвэл бидэнтэй хамт Аспен явж болно ш дээ" гэж Жон хэлэв.
"Бурхан минь! Мэдээж" гэсээр Бонни догдолсоор "Скай, чи юу гэж бодож байна?"
"Дуртайяа" гээд би инээмсэглэлээ.
"Тийм ээ!!" гэж Жон орилоход бид бүгд инээлдэцгээв.
Энэ л миний хайж байсан зүйл юм шиг байна.Хамгийн дотны найзуудтайгаа хамт хэдэн долоо хоног цанаар гулгаад л, ямар ч хичээл байхгүй сайхан амрах нь байна.
• • •
Аав машин засч байгаа болохоор гэр лүүгээ машингүй алхаж байна.
Би замдаа зайрмаг авах гээд зогслоо.Эндхийн зайрмаг үнэхээр амттай.
Гэхдээ нэг зүйл болсон.
Үнэхээр хачин зүйл олж харав.
Скайлорын найз охин өөр залуутай явж байлаа.
Тийм ээ.Чи зөв сонссон.Кэйси өөр залуутай хамт байна.Би хүмүүсийг дандаа сайнаар харах гэж хичээдэг боловч үнэхээр дургүй хүрч байна.
Тэд үнсэлцэж байхыг хараад шууд тэндээс холдов.
"Би магадгүй буруу хараад байх шиг байна" гэж өөртөө хэлээд харсан зүйлээ мартахыг хичээлээ.
Би Скайлорт хэлэх хэрэгтэй юу? Эсвэл надад хамаагүй болохоор зүгээр л орхих уу? Бодол болон алхсаар гэртээ орж ирэв.Цүнхээ өрөөндөө тавиад байж байтал зочны өрөөнөөс ээж дуудлаа.
"Сайн байна, чи ирчихлээ" гэсээр ээж алгаа ташив.
Би Морганы хажууд буйдан дээр суугаад бид хоёр хоёулаа аав ээж рүү харлаа.
"Тэгэхээр аав нь амжилттай ажиллаж тушаал дэвшихээр болсон." гээд аав инээмсэглэв.
Манай аав автомашин техникийн захирал.Тэр машины дэвшилтэд загвар гаргаж зураг төслийг нь хийдэг.Бас хэд хэдэн дэлгүүрүүдтэй.
"Баяр хүргэе ааваа!" гэж Морган алгаа ташлаа.
"Сайн хэрэг болж ааваа.Гэхдээ яагаад бүгдээрээ чухал яриа хийнэ гэсэн юм?" гэж би хэлэв.
"Тийм биш ээ" гэж аав хэлээд ээжтэй харц солилцоод
"Тушаал дэвшиж ажиллах газар нь Нью-Йоркийн салбарт"
Би "Тэгэхээр та хоёр биднийг орхиж явах юм уу?"
"Үгүй дээ хонгор минь" гэж ээж зөөлнөөр инээмсэглэлээ.
"Бид нар бүгдээрээ Нью-Йорк руу нүүнэ" гэж аав хэлэв.
Advertisement
- End156 Chapters
Bound To Him
Tristan Ambrosio is a 32-year-old eligible bachelor. He is the CEO of the famous Ambrosio group. He was always described to be as cold as ice, but he was also sly as a fox. Love has never crossed his mind. His childhood experiences marred his desire to get married. To compensate for the loneliness, he spends all his time and energy in building his empire.
8 3327 - In Serial14 Chapters
Loving Violet
He was everything all at once.She made him loose his mind and find himself... When a girl runs into world renowned CEO at his favorite coffee shop, he never thought that his life would change so much. Everything is not always as perfect as it seems and sometimes life has a way of screwing up your plans, I guess life has a funny way of doing the unexpected, maybe that's for the best though... Excerpt: "I wouldn't be much of a gentleman if I let you pay now would I?" What the hell is wrong with me? I'm never this chivalrous... who kidnapped me and replaced me with this idiot?
8 156 - In Serial70 Chapters
Psycho
Katie is a psychologist for criminals, and is very good at her job. But what happens when she is faced with a new challenge that is Jason McCann, America's most wanted criminal, who's finally arrested? Can she change him, or will he change her?Cover by @Ma_Raa*Currently Editing*
8 298 - In Serial30 Chapters
The Sacrificial Queen
Deep within the heart of Translyvannia lays the Barn Castle home to the Dulra, the Vilkros and the Malagi. The ruling Golden Oracle Council dictates the behaviours of all the supernatural creatures including the vampires, shapeshifters, witches and warlocks. Isabella O'Brien, the Queen of the kingdom must face a contentious decree set by the Council to procure an heir within a year. Levied with an impossible decision, she wrestles with her duties to her people, her responsibility to the Council and her own hopes for the future.
8 103 - In Serial28 Chapters
The Red Door
When Mollie starts to prefer the dreams she's having to the painful reality of life, she's forced to choose between embracing a fantasy or the man she loves. *****Since she was seven, Mollie Cutright has known two truths: she loves Howard Flynn and her dreams are the most magical part of her life. Each day she suffers at the hands of her abusive parents, but each night she is surrounded by a loving family who call her by a different name. Growing up in 1930's Virginia, no one has patience for a girl who might be mad, so Mollie strives to keep her dreams (and how often they intrude on her reality) a secret. But when her secret comes out, Mollie is sent to an asylum, though not before she and Howard are secretly engaged. It is at the asylum she discovers the dreams are echoes of her past lives. She's an immortal, if she makes a journey to claim her heritage. The problem is, if she continues down this path, she can never see Howard, the love of her life, again.[[word count: 70,000-80,000 words]]
8 120 - In Serial35 Chapters
Despicable Arrogance
There are five things that I hate: 1.) Arrogant Guys 2.) Guys who have girls falling at their feet and they proceed to use them 3.) Guys who assume everyone loves them 4.) Guys who ride motorcycles 5.) Strawberry Ice CreamAnd Grayson Carter just so happens to be 4 of them. Even his name sounds like a celebrity's: Grayson Carter.The boy is everywhere; he lives down the street from me, he goes to my school, our mothers are even longtime friends yet he doesn't even know my name. The only place I can get away from him is my part time job at the library and the day he comes sauntering in looking for a job is the day I just might go insane. ROMANCE - TEEN FICTION - HUMORTitle Thanks To - factorfate------I DO NOT TAKE CREDIT FOR THE PICTURE IN THE COVER. I SIMPLY SLAM DUNKED SOME WORDS ONTO IT. I DON'T OWN THE PICTURE. I SIMPLY FOUND IT ONLINE.
8 348

