《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[19] Дурсамж
Advertisement
*сэрүүлэг дуугарав*
"Долоон цаг.." гэж би амандаа бувтнасаар орноосоо бослоо.Би нүдээ гараараа нухалчхаад удаанаар ариун цэврийн өрөө рүү алхав.Шүршүүрт орчхоод үсээ хатаасныхаа дараа түргэхэн цамцаа өмслөө.
"Скай, бэлэн болохоороо доошоо буугаад ирээрэй" гэж ээж доод давхраас хэлэв.
Би үсээ дээшээ шуугаад өөрийгөө толинд харлаа.Үнэхээр ядарсан харагдаж байна.Скайлор бид хоёрын хооронд болсон бүгдийг мартаж түүнийг дахиж бодохгүй ээ.Гэхдээ сургууль дээр таарах бүрт тэр урьдын адил буцаад хүйтэн ширүүн Скайлор болчихсон байх нь хэцүү юм.
Энэ явдал болсноос хойш бараг л долоон хоног өнгөрөөд байна.Тэр над руу харахгүй, бүр маш ойрхон байсан ч нэг ч нүдээрээ харалгүй танихгүй хүн шиг л болчихсон.
Би шатаар доош буугаад гал тогооны ширээн дээр Морганы хажууд суув.
"Скай, надад итгээрэй" гээд Морган гараа миний мөрөн дээр тавиад миний нүд рүү харан "Та үнэхээр аймшигтай харагдаж байна"
Би "Тодорхой байгаа биз дээ."
"Хөвгүүдтэй холбоотой асуудал юу?" гэсээр тэр намайг наллаа.
"Магадгүй л юм" гээд би толгойгоо өргөөд санаа алдав.
"Түүнд та таалагдаагүй юу?" гэж тэр асуулаа.
"Тийм ээ.Гэхдээ тэр ч гэсэн надад хэзээ ч таалагдаж байгаагүй." гэж би хариулав.
"Надад нэг зүйлийг санагдуулчихлаа" гэсээр Морган шанаагаа туллаа.
"Юу, чиний тэнэг зохиолуудыг уу?" гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
"Тийм ээ! Яг танд тохиолдоод байгаа шиг зүйл болдог...Эйлотыг авар!"
"Хэнийг авар гэнээ?" гээд би хөмсгөө өргөлөө.
"Тэр охин залуу хоёрын нэр хоёулаа Эйлотоор эхэлсэн.Эхэндээ тэр хоёр хоёулаа нэг нэгнийгээ үзэн ядаж байсан ч гэхдээ" гээд тэр ундаанаасаа балгав.
"Гэхдээ юу гэж? Юу болсон юм?" гэж би асуулаа.
"Сайн уу, миний охидууд" гэсээр ээж гал тогоо руу алхсаар ирэв.
"Сайн уу, ээж" гэж бид зэрэг хэллээ.
"Скай, аав чинь өнөөдөр машиныг чинь засч байгаа." гэж тэр кофегоо бэлтгэсээр хэлэв.
"Ингэж нэг юм"
Тэр бид хоёр луу чухал царай гаргаад "Охидоо та хоёрыг гэртээ ирэхээр чинь аав ээж хоёрт нь хэлэх чухал зүйл байна"
Advertisement
"Муу зүйл болоо юу?" гэсээр Морган сандалнаасаа бослоо.
Ээж "Өө үгүй дээ хонгор минь"
• • •
"За ангийнхаан өвлийн амралт эхлэхэд долоо хоног үлдээд байна.Амрахаас өмнө түүхийн холбогдолтой кинонууд үзэж асуугдах ёстой шүү." гэж ноён Данфорд багш хэлэв.
Өнөөдөр ангид ямар нэгэн даалгавар өгөөгүй байгаад үнэхээр баяртай байна.
Скайлор сандлаасаа босон багшийн ширээн дээр очоод хэсэг ярилцаж байснаа ангиас гараад явчихлаа.
"Хөөе Скай, чи зүгээр үү?" гэж Брэтт асуув.
Би түүн рүү хараад "Тийм ээ, зүгээр.Яасан?"
"Чи бага зэрэг цонхигор харагдаад л" гээд миний нүүр лүү харлаа.
"Магадгүй нүүрээ будаагүйгээс болсон байх." гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
Тэр инээсээр "Өө уучлаарай"
Би түүний тохойг зөөлнөөр цохилоо.
"Хадагтай Риверс над руу харахгүй юу" гэж ноён Данфорд хэлэв.
Хичээлийн дундуур нэрээ дуудуулж байгаагүй болохоор би эхлээд гайхаж байснаа
"Мм, за?"
"Скайлин чи сургалтын менежерийн өрөөнд очиж дараагийн семестрт үзэх хичээлүүдээ сонгох хэрэгтэй байна" гэж надад тайлбарлалаа.
"Ойлголоо"
Би ангиас гаран менежерийн өрөө рүү алхав.
Өрөө рүү ойртоход хүмүүсийн ярилцах чимээ сонсогдож байлаа.
"Гэхдээ алив ээ.Би дараа жил дипломоо авна.Ийм хөгийн зүйлээс болоод дахиад хүлээж чадахгүй гэсэн шүү" гэх нь Скайлорын хоолойтой адилхан сонсогдоно.
"Ноён Крүс намайг уучлаарай.Гэхдээ хүн бүр төгсөхдөө багадаа тавин цаг нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцсон байх ёстой.Эндээс харахад чи оролдож үзээгүй бололтой" гэх эмэгтэйн хоолой сонсогдов.
Би хаалга онгойлгоход менежер над руу харан
"Сайн уу, Скайлин мөн үү?" гэж тэр асуулаа.
Би толгой дохив.
"Би бол сургуулийн менежер Жэйд." гээд тэр инээмсэглэлээ. "Энд байна" гэсээр тэр надад цааснууд өгөөд "Энэ хүснэгтэд дараагийн жилд сурах хүсэлтэй байгаа хичээлүүдээ бичээрэй.Би хичээлийн хуваарьт чинь оруулаад өгнө.Мөн нийгмийн үйл ажиллагаанд оролцох цагаа сонгоорой" гэсээр Скайлор луу ширүүнээр харав.
"Ойлголоо" гээд би түүн рүү инээмсэглэчхээд сандал дээр суун хүснэгтээ бөглөж эхэллээ.
Удалгүй хадагтай Жейд Скайлорыг сууж хуваарьтаа хичээлүүдээ нэмж бич гэсээр өрөөнөөсөө гарав.
Advertisement
Тэгээд тэр миний хажууд суулаа.Нүдээрээ намайг ширтэж байгааг нь мэдрэхэд дотор нурах шиг л боллоо.
Би "Сайн уу!" Скайлор миний цаасыг шүүрч аваад сонгосон хичээлүүдийг уншиж эхлэв.
"Сайн уу" гэж тэр ээрсээр хэллээ.
"Би хуваариа буцааж авч болох уу?" гэсээр би хуруугаараа ширээг товшив.
"Хөөх эелдгээр асууж байх шив." гээд тэр над руу ойртоод "Үгүй"
"Чи түүхийн гүнзгийрүүлсэн ангид гарын үсэг зурчхаж.Яагаад? Чи түүхдээ муу биз дээ" гэсээр тэр миний мөрөнд хүрэхэд би цаасаа авах гэж гараа сунгана.
"Явж өөртөө л анхаар." гэсээр түүнийг цохилоо.
Тэр надаас холдон төв танхим руу алхав.
"Хөөе, буцаагаад өгөөч" гэсээр би түүнийг дагалаа.
Би түүнийг гүйцэж очоод цаасаа авах гээд үсэрч байтал
"Та хоёр ямар хөөрхөн юм бэ?" гэх хоолой сонсогдов.
"Юу?" гэсээр би эргэж харлаа.
"Та хоёр.Үнэхээр хөөрхөн харагдаж байна" гэж Мэнди хэлэв.Тэр энэ жил сургуулийн номыг гаргаж байгаа.
"Юу яриад байгаа юм?" гэж Скайлор ууртайгаар асуув.
"Halloween-ы үдэшлэг.Хардаа" гэсээр зурагнууд үзүүллээ.
Бид хоёр түүн рүү ойртоод харвал манай сургуулийнхны үдэшлэгийн олон зургууд байв.
"Энэ" гэсээр тэр бид хоёрын зураг руу заахад бид хоёулаа үг дуугарч чадахгүй чимээгүй зогсоно.
Бид хос хувцасласан байлаа.Скайлор гараараа миний бэлхүүсийг ороосон байх бөгөөд над руу инээмсэглэсэн байв.Чин сэтгэлээсээ инээмсэглэсэн...
"Үүнийг мартчихаж" гэж би шивнэлээ.
Тэр "Новш"
"Юу?" гэсээр би түүн рүү харахад тэр зүгээр л толгой сэгсрэв.Тэр зургийг хараад будлисан харагдана.
• • •
"Өвлийн амралтаар та нар юу хийх гэж байна" гэж Бонни асуулаа.
"Би цанын бааз явна" гэсээр Брэтт нүүрээрээ дүүрэн мишилзсээр хэлэв.Тэр үнэхээр догдолж байгаа бололтой.
"Би ч гэсэн! Хаана?" гэж Жон асуулаа.
Брэтт "Аспен"
"Хөөх" гээд Жон чимээгүй болсноо "Би ч бас" гээд тэр хоёр инээлдэв.
"Тэгэхээр та хоёр өвөл хамт хөгжилтэй байх юм байна" гэсээр би инээв.
"Чи юу хийх юм, Скай?" гэж тэр асуулаа.
"Мэдэхгүй л юм.Одоохондоо төлөвлөөгүй байна" гэсээр би мөрөө хавчив.
"Би ч гэсэн" гээд Бонни хошуугаа унжууллаа.
"Та хоёр хүсвэл бидэнтэй хамт Аспен явж болно ш дээ" гэж Жон хэлэв.
"Бурхан минь! Мэдээж" гэсээр Бонни догдолсоор "Скай, чи юу гэж бодож байна?"
"Дуртайяа" гээд би инээмсэглэлээ.
"Тийм ээ!!" гэж Жон орилоход бид бүгд инээлдэцгээв.
Энэ л миний хайж байсан зүйл юм шиг байна.Хамгийн дотны найзуудтайгаа хамт хэдэн долоо хоног цанаар гулгаад л, ямар ч хичээл байхгүй сайхан амрах нь байна.
• • •
Аав машин засч байгаа болохоор гэр лүүгээ машингүй алхаж байна.
Би замдаа зайрмаг авах гээд зогслоо.Эндхийн зайрмаг үнэхээр амттай.
Гэхдээ нэг зүйл болсон.
Үнэхээр хачин зүйл олж харав.
Скайлорын найз охин өөр залуутай явж байлаа.
Тийм ээ.Чи зөв сонссон.Кэйси өөр залуутай хамт байна.Би хүмүүсийг дандаа сайнаар харах гэж хичээдэг боловч үнэхээр дургүй хүрч байна.
Тэд үнсэлцэж байхыг хараад шууд тэндээс холдов.
"Би магадгүй буруу хараад байх шиг байна" гэж өөртөө хэлээд харсан зүйлээ мартахыг хичээлээ.
Би Скайлорт хэлэх хэрэгтэй юу? Эсвэл надад хамаагүй болохоор зүгээр л орхих уу? Бодол болон алхсаар гэртээ орж ирэв.Цүнхээ өрөөндөө тавиад байж байтал зочны өрөөнөөс ээж дуудлаа.
"Сайн байна, чи ирчихлээ" гэсээр ээж алгаа ташив.
Би Морганы хажууд буйдан дээр суугаад бид хоёр хоёулаа аав ээж рүү харлаа.
"Тэгэхээр аав нь амжилттай ажиллаж тушаал дэвшихээр болсон." гээд аав инээмсэглэв.
Манай аав автомашин техникийн захирал.Тэр машины дэвшилтэд загвар гаргаж зураг төслийг нь хийдэг.Бас хэд хэдэн дэлгүүрүүдтэй.
"Баяр хүргэе ааваа!" гэж Морган алгаа ташлаа.
"Сайн хэрэг болж ааваа.Гэхдээ яагаад бүгдээрээ чухал яриа хийнэ гэсэн юм?" гэж би хэлэв.
"Тийм биш ээ" гэж аав хэлээд ээжтэй харц солилцоод
"Тушаал дэвшиж ажиллах газар нь Нью-Йоркийн салбарт"
Би "Тэгэхээр та хоёр биднийг орхиж явах юм уу?"
"Үгүй дээ хонгор минь" гэж ээж зөөлнөөр инээмсэглэлээ.
"Бид нар бүгдээрээ Нью-Йорк руу нүүнэ" гэж аав хэлэв.
Advertisement
- In Serial59 Chapters
The Personal Assistant.
"James McGregor, CEO of McGregor industries, has passed away yesterday evening after a long battle with cancer. James McGregor, aged 63, was one of the-"Elizabeth shut the TV off, she couldn't bear to listen to this... She had been there when it happened, she did not need it to be repeated. Elizabeth Waverton had been Mr. McGregor's personal assistant for the last three years. During that time the two of them had gotten close. They became friends, as he was as a father to her. Ms. Waverton was seen by many as one of the best personal assistants that there was. Most didn't last long at the McGregor's, but Ms. Waverton did. She was known for making anything possible, having connections all over town and anywhere you can imagine. But now that her former boss and friend is dead the company will be taken over by James McGregor jr. the son of her boss. Elizabeth had never quite taken a liking to this man, but he however has taken an interest in her...
8 360 - In Serial40 Chapters
cherry flavoured
Loneliness is nothing new to Elena Kinsley. She had to grow up pretty quickly when her dad left her to work abroad, and she's taken care of herself from an unreasonably young age. Her only constant goal was success. Safe to say it didn't leave much time for fun, let alone relationships. In the summer before Senior year, Elena receives a job offer. Babysitting for a rich family in her city. Nothing could possibly go wrong, right? Wrong. It's not until her first day does she realise that the family belongs to Parker Ashford, Preston High School's golden boy. Parker is hot, stubborn, arrogant, and Elena can't help but be drawn to him, no matter how hard they both try to resist.
8 110 - In Serial6 Chapters
The Breath of Summer Day
A tale of two maidens, hearts and souls connected at the wrong time. "every time i see you, something inside me wishes i could go back in time, take your hand and run away from all the things that trap us."
8 158 - In Serial22 Chapters
Alpha Grayson
When Ayanna moves to the small town of Poulsbo, Washington with her family there is nothing particularly new going through her mind. It's the same old thing everywhere that she goes. New house, new school and new people. But what will happen when she meets the all-powerful, Alpha Grayson who takes an unexpected interest in her. Will it be love at first sight?
8 77 - In Serial15 Chapters
Erotic love story between a couple.
8 144 - In Serial35 Chapters
Victoriously Yours,
"Why did you take me here? I don't think I'm allowed." The white rocks bordered the cave with gleaming stones etched on the walls with paintings and drawings. Yisrael stepped behind her and she felt the raw heat of the tall man. Suddenly the whole cave became small and claustrophobic. "I wanted to show you this." His accent deep and foreign still now to her ears. It always startled her, making her shiver. River moved her finger up to trace the drawings on the cave wall. They were of two people in different positions but bound together as if they were...no, it couldn't be. "These drawings...they are two people making love." She inhaled sharply. His hands came from behind caging her to the wall and she felt him lean down to whisper in her ears. "They aren't making love." She bit her lip to control her moan. "Then?""They are fucking. Hard." ...Amazon guide River Stone has found the rare Ibori race, covetous world of magic, valuables and deadly power hidden deep within the Amazon. Barreling together with her archeologist friend Christopher Rai, she reaches the sanctuary. Yisrael Ibori, the first born of the clan is entrusted by his leader and father, Yuri to keep a careful watch over their 'guests'. Dutifully, he does except his eyes keep straining to the movements of River's hips, the deep rise and fall of her ample chest and those luscious lips tempting him. Victorious is what River felt when she finally witnessed the great lost moment in history but the piercing onyx eyes of Yisrael leaves her thinking there are somethings more precious and deep than lost valuable tribe. Something that cannot be won by teasing and overthinking. The battle between the mind and heart enclosed with the war between themselves. Will they win?[The Seventh Book of V-series]A standalone novel
8 419

