《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[18] Сайн байна
Advertisement
"Мм ...нөгөө юу гэхлээр" гэсээр тэр толгойгоо маажин "Би явлаа" гээд ухасхийн бослоо.
"Хүлээ! гээд би түүний замыг таглан зогсов.Би түүн рүү ширтэхэд тэр юу ч дуугарсангүй гайхсан харцаар над руу харлаа.Энэ бүхний дараа түүнээс ийм үг сонсох үнэхээр ичмээр юм.Би Кэйситэй өрсөлдөх ёстой юу?
"За за мартдаа" гээд би ичсэндээ өөр тийшээ харав.Тэр ч миний хажуунаас зөрөн явлаа.
Түүнийг гарсны дараа би хаалгаа хаагаад орныхоо буланд санаа алдан суув.Өнөөдөр үнэхээр муухай өдөр байна.
• • •
"Чи яагаад ийм баргар байгаа юм бэ? Скай" гэж Бонни асуугаад миний хажууд ирж суулаа.
"Би баргар биш байна аа.Яагаад би тэгнэ гэж?" гэсээр би түүн рүү харалгүйгээр хэлэв.
"Чи бүтэн өдөржингөө жүжиглэлээ ш дээ.Чамайг зүгээр биш байгааг мэдэж байна.Яагаад байгаагаа хэл л дээ" гэж Бонни нухацтайгаар асуулаа.
"Өчигдөр Скайлор надад өөрийгөө Кэйсид хайртай гэдгээ хэлсэн"
"Өө" гээд тэр хошуугаа цорвойлгоод "Намайг үнэхээр уучлаарай" гэсээр намайг тэврэв. "Тэр чам шиг сайхан бүсгүйтэй хэзээ ч учрахгүй байх"
"Тийм байх" гээд би хөнгөхөн инээмсэглэлээ.
"Хөөе та нар юу болсныг таа даа" гэсээр Жон Брэттэй хамт ирээд ширээнд суув.
"Юу?" гэж би асуулаа.
"Колтон сургуулиасаа шилжсэн"
Би "Хөөх, Нээрээ юу?"
"Тийм ээ.Зүгээр байгаа биз,Скай?" гэж Жон асуув.
"Мэдээж сайхан байна" гэсээр би үргэлжлүүлэн хоолоо идлээ.
"Скай, чи зүгээр үү?" гэж Брэтт надад санаа зовнин асуув.
"Тийм ээ, би зүгээр" гэсээр би нүдээ эргэлдүүллээ.
"Хэн нэгэн нь өнөөдөр буруу хөл дээрээ боссон бололтой"
• • •
Үдийн хоолны дараа би шүүгээнээсээ номоо аваад эргэж хартал хэн нэгнийг санаандгүй мөргөчхөв.
Би "Өө! Уучлаарай"
"Чамаас болоод миний найз сургуулиасаа шилжсэн" гэж танихгүй залуу хэллээ.
"Юу?" гэсээр би толгойгоо сэгсрэв.
"Чи.Чи Колтоныг явуулсан.Яагаад гэвэл чи түүнийг хуурсан" гэж нөгөө залуу над руу хашхичлаа.
"Нэгт надтай битгий ингэж харьц.Хоёрт найз чинь өөрийнхөө бурууг ойлгоод явсан.Одоо болсон бол би хичээлтэй" гээд би түүнийг түлхэв.
Advertisement
Тэр миний бугуйнаас зуурч аваад "Удахгүй хүн болгон чиний булхайг чинь мэдэх болно оо"гээд намайг тавилаа.
Би түүнээс холдон маш хурдан хурдан алхав.Би нулимсаа хамаг чадахаараа барин дотроо тэвчинэ.Нулимс нүднээс юу юугүй урсах гэж байгааг мэдрээд анх Жейсон, Кравфорд хоёрт цоожлуулсан анги руу ороход хэн ч байхгүй байв.
Би цүнхээ газарт тавиад шалан дээр суун шуудхан л уйлж эхэллээ.Би заримдаа хэтэрхий мэдрэмтгий болчихдог бололтой.
Хэдэн минутын дараа өрөөнд хэн нэгэн орж ирэв.
"Өө новш!" гээд Чейс цүнхээ газарт унагаалаа."Чи намайг айлгаад байна, Скайлин" гээд тэр миний улайж, хавдсан нүдийг харах хүртлээ хэдэн секунд намайг ширтэв."Юу болоо вэ?" гэсээр тэр миний хажууд явган суугаад мөрөнд минь хүрлээ.
Би нусаа татаад толгойгоо сэгсрэн "Юу ч бишээ.Зүгээр л урт өдөр байлаа"
"Хэн нэгэн чамайг гомдоогоо юу?" гэж тэр асуув.
Түүнийг ингэж хэлэхэд түрүүний залуугийн хэлдэг үг санаанд орлоо.Тэгээд улам уйлан гараараа нүүрээ дарав.
"Чи намайг энд орхиж болох уу?" гэсээр хэн нэгэн хаалга онгойлголоо.
Скайлор биднийг хараад тэндээ гацан зогсов.
"Чейс, чи түүнийг яачихсан юм?" гэж Скайлор хашхирлаа.
"Яагаачгүй.Намайг энд ирэхэд тэр уйлчихсан сууж байсан" гэж Чейс тайлбарлав.
"Би зүгээр дээ.Одоо явлаа" гэсээр би газраас цүнхээ аван бослоо.
Скайлор миний цүнхийг өмнөөс минь аван над руу болгоомжтойгоор хараад "Юу болсон юм?" гэж асуув.
"Юу ч болоогүй" гээд би цүнхээ түүнээс авах гэтэл тэр улам өндөрт өргөлөө.
"Нэг тэнэг залуу намайг доромжилсон.Гэхдээ зүгээр ээ" гээд би нулимсаа арчив.
"Хэн байсан юм?" гэж тэр асуулаа.
"Хэн гэдгийг нь мэдэхгүй байна." Үнэхээр би түүнийг танихгүй "Тэр надаас бага зэрэг өндөр, бэлтгэлийн хувцастай байсан."
"Ямар дугаартай цамц өмссөн байсан?" гэж Скайлор дахиад асуув.
"Арван хоёр"
Скайлор Чейс хоёр хоорондоо харцаа солилцож байгаад нэгэн зэрэг "Данел" гэж хэллээ.
Скайлор "Дагаад яв"
Чейс бид хоёр түүнийг зааланд ирэх хүртэл араас нь дагав. Тэр мөн үү?" гэж Скайлор асуухад би толгой дохилоо.
Advertisement
"Хөөе Данел!" гэж Скайлор түүнийг дуудав.
Данел биднийг өөдөөс нь ирж байхыг хараад их гайхсан бололтой доороо гацлаа.Үнэхээр ичмээр байна.Яг л би өөрөө ямар ч асуудлаа зохицуулж чаддаггүй бусдын ард нуугддаг юм шиг мэдрэмж төрж байна.
"Я-яасан?" гэж Данел ээрэв.
"Чамайг миний охиныг дарамталсан гэж сонслоо.Энэ үнэн үү?" гэсээр Скайлор заалны ханыг наллаа.
"Үгүй ээ, би түүнийг яагаач үгүй" гэж тэр хариулав.
Скайлор түүн рүү хараад "Үнэнээ хэл!" гэлээ.
"За яахав.Бид хоёр бага зэрэг л маргалдсан юм"
"Данел одоо л чамайг зодох боломж гарч ирлээ." гэсээр Скайлор толгойгоо сэгсрэв.
Данел "Юу?" гэсээр нүдээ томрууллаа.
"Санаа зоволтгүй дээ.Чамд хүрэхгүй" гээд Скайлор гараа зөрүүлэн зогсоно.
"Гэхдээ тэр" гээд Скайлор над руу харав.
Данел "Яасан гэж?"
"Скай, чи түүнээс болж уйлсан биз дээ? Тийм үү?" гэж тэр асуулаа.
"Тийм ээ" гэсээр би толгой дохив.
Чейс түүний хажууд зогсож байсан болохоор тэр хөдөлсөнгүй.
Би үүнийг хараад Данел дээр очоод түүнийг чангаар алгадлаа.Чангаар.
Тэр аяархан ёолоод гараа хацрандаа хүргэв.Чейс түүнийг хөдөлгөхгүй барьж байлаа.
"Би хүнд гар хүрдэггүй л дээ.Гэхдээ үнэхээр гоё байдаг юм байна" гээд би хөнгөнөөр инээв.
Тэд хоёулаа инээхэд Скайлор хоолойгоо засан тэднийг чимээгүй болголоо.Хэсэг чимээгүй болсны дараа Чейс "Скай, дараа уулзъя би Данелийг аваад явлаа" гээд над руу толгой дохиход нь би ч гэсэн түүнд хариу хэлээд Скайлор луу эргэж харав.
Дахиад л чимээгүй болоход Скайлор түрүүлж
"Скайлин, би танайд байхдаа нөгөө тийм утгаар хэлэх гээгүй шүү.Чамд муухай сэтгэгдэл төрүүлэхийг хүсээгүй" гэж тэр хэллээ.
"Скайлор, чамд хэлэх зүйл байвал яг одоо хэл.Би.Би зүгээр л үнэнийг мэдэх хэрэгтэй байна." гээд түүн рүү ширтэв.
"Сонсооч.Чи үнэнийг мэдмээр байна уу? За яахав.Би чамд сайн.Чамайг анх харснаас хойш чамд татагдсан.Чи үнэхээр хөөрхөн ааштай болохоор чиний хажууд байх дуртай болсон.Гэхдээ Кэйси буцаж ирснээс болж хуучин дурсамжууд минь ч гэсэн сэргэсэн.Би өөрөө ч хэнд жинхэнээсээ хайртайгаа мэдэхгүй байна.Би чамаас хөндий байх гэж хичээх тусам бид илүү их дотносох шалтгаан гарч ирээд байна.Чамд татагдахгүйг таалагдахыг ч хүсэхгүй байна, яагаад гэхлээр би өөрөө өөртөө Кэйсид хайртай гэж хэлсэн болохоор.Гэхдээ би чамаас өөр зүйл мэдэрдэг.Түүнийгээ ойлгохыг хүсэхгүй байна, учир нь би хэзээ ч засрахгүй нэгэн болохоор ийм хэвээрээ л байя"
"Чи хэрвээ тэгж хүсч байгаа бол, зүгээр дээ" гээд би түүн рүү гунигтай нүдээр харлаа.
"Юу?" гэж тэр асуув.
"Чи өөрийгөө Кэйсигийнх гэж мэдэрдэг бол би чамд тусалъя.Чамтай дахиж харьцахаа болъё. Ингэх нь чамд илүү амар байх."
Тэр намайг галзуу эсвэл хүссэнээрээ бодож болох ч би ингээд үргэлжлүүлж чадахгүй нь.Түүнийг өөрийнхөө хажууд байлгаад байх юм бол тэр найз охиноо хайрлахаа болино.Магадгүй бид харилцаагаа дуусгавал надад ч түүнд ч гэсэн амар байх.Би түүнд дахиж илүү ихээр дасахгүй.
Тэр миний хэлсэн үгэнд гайхаж хэсэг бодол болсноо "Ойлголоо" гээд над руу харчхаад толгой гудайлгав.
"Сайн байна"
Advertisement
- In Serial79 Chapters
The Male Main's Uncle Is Openly Obsessed With Me
It was only after Su Yayan's death that she realized that she was a malicious cannon fodder female character who became a scapegoat in a Mary Sue story.
8 231 - In Serial42 Chapters
Eventually Yours
A younger sister cannot wed before an older sister.It's a law of their society, a rule vehemently obeyed by prominent families in the nobility, and it's always been Ella Harrington's buffer. Ella has never been interested in marrying for anything short of love itself. Unfortunately for her, love is a rarity in the marriages of the aristocracy. Fortunately for her, her sister Emily is precisely one year older than her and is the most unpleasant, disagreeable, sulking woman to ever debut in all of England. So Ella may never have to marry at all.A free woman, she enjoys her time on the sidelines and wishes for nothing more. That is, until a tall, dark, and brooding Duke comes to town alongside an old friend of her brother's. Suddenly, Ella finds herself questioning the antiquated marriage order rule as her buffer begins to feel more like a barrier. Not that it matters. The Duke isn't interested in her anyway.Right?
8 140 - In Serial40 Chapters
Jinsei: Resonate
The value in our encounters, the ones around us and the foundation for our dreams.Matsumoto Isamu, a high school junior, is obsessed with his ambition to be remembered. To become someone great or doing something of significant impact. With strengths that he can't use properly and weaknesses that bind him, he lives his life constantly in doubt. He has also been troubled due to a mysterious silhouette appearing in the park near his home at times.What will happen when he unravels the silhouette's identity?Told mostly through dialogue and comedy, this is a story of a group of individuals, each on their own journey, and how much they influence each other without realizing it.Do humans really resonate? Or is it just fiction?
8 145 - In Serial47 Chapters
Human Race (Boyxboy) #1
The world is ending. Millions being killed off and millions being captured. But by what? Monsters roam the planet now, but one race overthrows them all. This race are born savages, created to feast on another. Relying on the human race for stability, survival, and well, food. Sketch and his brother Sam have finally found their safe haven, and have lived inside the clearing for four years now. Sketch is the cutest boy you'll ever meet, but has the strictest older brother. Sketch just wants to help out and grow up. But what would happen if someone or something disturbed that peace. That someone wanted Sketch for his own, with a few complications on the way.Orion is an Ancient Vampire. The eldest and most powerful of his kind. He is only trying to rule his reign as peacefully as possible, taking hunting trips and doing other Vampire business. But one day he lays his eyes on the most beautiful human he has ever seen. He knows right away that he wants this human, to be his beloved. And no one will stand in his way. Cause after all he is the most powerful creature on the earth.[NONE AND I MEAN NONE OF THESE PHOTOS ARE MINE. I EITHER FOUND THEM ON THE INTERNET OR ON DEVIANT ART. I TAKE NO CREDIT IN ANY PRODUCTION, DESIGN, OR PROSPECT OF THE DRAWINGS.] Note: please forgive me, I wrote this when I was thirteen.(COMPLETED)
8 189 - In Serial35 Chapters
The Secret Pack
Book 1 of The Secret SeriesKacper had been counting since he was a ten year old boy. Subtracting years, months and now the countdown was almost over. Kacper was counting just a month before his 18th birthday which would mark the time he finally leaves his pack and join that of his mate.But fate had other plans for him. What happens when unfortunate events result in Kacper leaving home before the assigned time? And what if the idea of getting a loving mate is all but just a shattered dream?How will Kacper face it all? Is he strong enough to stay or will he go? Read and find out!Warning: BoyxBoyAwesome Cover By: SuperSonicPaGer
8 251 - In Serial45 Chapters
Anomalies [BXB] ✔
HIS STAR SERIES 1***"I am the textbook definition of in love with you."***Castor Rex: He's snarky, quiet and mysterious. A secret keeper. He doesn't like his life to be on display. People avoid him, even if they respect him.Jasper Red: He's polite, nice and helpful. A open book. He likes filling his life with other people and their love. People love him, they can't help it.Because of his quiet nature, snarky smirks and sarcastic words Castor has always had a hard time when it came to making friends -and keeping them. Something Jazz doesn't struggle with.With Jazz's protective nature, shyness and many friends he doesn't need someone else to fill a spot in his life -at least, that's what he thought.Then they met.And that empty part in Jazz's heart felt a little bit bigger because he started to realize Cas could fill it.Cas sees him as a grinning, happy dork he has no chance with.Jazz sees him as a adorable, grumpy jock that now, is his.Castor wants to get through the school year as quietly as possible but with how loud Jazz loves, neither of them know if it's possible, and to make matters worse they're roommates for the rest of the year.It's only a matter of time before they come together or fall apart.***As a private person, someone who doesn't share myself with others, I can say that learning how to interact with others is difficult. It's like baking, almost, you have to mix the right ingredients together, and if you add the wrong ones things can taste hideous even if they look good. It's a lot like our words. But I've mastered how to tell someone just a little about myself but doing it in a way that makes the person in front of me think they know a lot.Jasper, somehow, sees through this every fucking time and it's absolutely infuriating. He's never satisfied with just a little of me, with my hidden truth, and it's the most annoying thing I've ever experienced.
8 192

