《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[17] Цалин
Advertisement
"Чейс" гэж би түүнийг дуудав.
Гэхдээ тэр Колтоныг зодоод завгүй байсан болохоор юм дуугарсангүй.Тэгээд түүний тэнэг өгзгийг хангалттай өшиглөснийхөө дараа над дээр ирлээ.
"Чи зүгээр үү...Яагаад энд...Яаж ирсэн юм...Юу?" гэж би будлисан чигтээ олон асуултууд ар араас нь асуув.
"Би гэрт чинь хүргээд өгье" гээд тэр инээмсэглэлээ.
"Баярлалаа" гээд би нүдээ анивчаад толгойгоо сэгсрээд юу болоод байгааг ойлгохыг хичээв."Чи намайг энд байгааг яаж мэдээв?" гэж би асуулаа.
"Энэ манай аав ээж хоёрын зуслангийн байшин л даа.Тэгээд би энд түр зуур байхаар болсон юм.Би түр өөр газраар явж байгаад буцаад байшин руугаа очих гэтэл чамайг хэн нэгнээс зугтааж байхыг хараад л хүрээд ирлээ" гэж тэр надад тайлбарлав.
"Тэгэхээр чи энд байсан байх нь ээ?Энд? Яагаад?" гээд би түүний мөрийг зөөлөн цохилоо.
"Хөөе, өвдөж байна ш дээ"
Би нүдээ эргэлдүүлээд "Тайлбарла."
"За яахав." гээд тэр цамцаа дээшлүүлэв.
Түүний гэдсэн дээр уртаар зүсэж огтолсон шарх байлаа.Бараг арван таван см шархыг оёсон байв.
"Чейс!" гэж би сандарсаар "Юу болсон юм бэ?"
"Нэг зодоон болсон юм.Аав ээж хоёр намайг ийм байдалтай харах юм бол санаа нь зовох болохоор гэртээ харьж чадахгүй найзындаа байна гэж хэлээд л энд долоо хонохоор болсон"
"Би чамайг харахын тулд Скайлорыг дагаж эмнэлэг ороод зөндөө эвгүй байдалд орж байхад чинь.." гээд би инээлээ.
"Хөөх нээрээ юу? Чи надад их санаа тавьж дээ?" гэсээр тэр хөмсгөө өргөв.
Би "Бараг л"
"Колтон та хоёр энд юу хийж байдаг билээ?" гэж тэр асуулаа.
"Өө тийн"
Би Бонни Брэтт хоёр луу залгаж хүрээд ир гэж хэлэв.Бонни хэлэхдээ Колтон тэдэнд юу ч хэлэлгүйгээр яваад өгсөн гэлээ.
"Бонни, Брэтт хоёр одоо ирж байгаа.Чамтай хамт бүгдээрээ энд хоноод явъя." гээд би утсаа салгасныхаа дараа хэлэв.
"Янзтай"
Чейсийн байшинд байх үнэхээр хөгжилтэй байлаа.Бид кино үзэж янз бүрийн тоглоом тоглосоор унтав.
Advertisement
• • •
Даваа гараг болоход Чейс хичээлдээ ирсэн байлаа.Тэр бага зэрэг доголж явах бөгөөд тэр нь бараг л анзаарагдахгүй байв.
Би үдийн цайны цагаар хоолоо аваад явж байхдаа Чейстэй тааралдлаа.
"Сайн уу Чейс" гээд би инээмсэглэв.
Тэр "Сайн уу Скай, юу байна?"
"Юмгүй ээ.Чиний бие зүгээр үү?" гэсээр би түүний шарх байгаа газар луу харлаа.
Тэр хөнгөн инээгээд "Зүгээр ээ, Ээж"
Би "Сайн байна!" гэсээр мишилзэв.
"Нөгөө чамд мэдэх ёстой нэг зүйл байна" гэж тэр нухацтай хэллээ.
Миний инээмсэглэл алга болоод "Юу?"
"Би хөвгүүдэд нууранд юу болсон талаар хэлчихсэн" гэсээр тэр толгойгоо маажив.
"Юу? Үгүй ээ!" гээд би орилчихлоо.Зарим сурагчид над руу сонин харснаа буцаад өөр өөрсөд рүүгээ харав.Би тэднийг мэдээсэй гэж хүсэхгүй байна.Энэ чинь үнэхээр ичмээр зүйл ш дээ.
"Би тэдэнд худлаа хэлж эсвэл юм нууж чаддаггүй юм.Уучлаарай" гэсээр тэр мөрөө хавчлаа.
Би санаа алдаад "За за. Тэдэнд хэлсэн нь буруудахгүй л байх гэж бодохоос.Чи юу гэж бодож байна?"
"Жейсон Кравфорд хоёр зодох хүнтэй болчихлоо гээд баярласан." гээд тэр хүзүүгээ маажин "Харин Скайлор их ууртай байсан"
"Түүнийг тэнэг үйлдэл битгий хийгээсэй гэж найдъя." гэсээр би толгойгоо сэгсрэв.
Тэр толгой дохиод бид салан тус тусын ширээ рүүгээ явлаа.
Би ширээндээ суухад Жон
"Колтон хаачсан юм?" гэж асуув.
Бонни, Брэтт бид гурав хоорондоо харцаараа санал солилцоход Жон анзааран
"Хөөе, юу болоод байгаа юм?" гээд бидэн рүү гайхан харлаа.
"Бид түүнтэй дахиад хэзээ ч нийлэхгүй" гэж Бонни хэлэв.
"Юу? Яагаад? Юу болсон юм, яагаад надад хэлээгүй юм?" гэж санаа нь зовнисноор асуулаа.
"Тэр Скайг хүчиндэхийг оролдсон" гэж Брэтт хэлэв.
"ЮУ?" гээд тэр толгойгоо сэгсрээд "Яг яасан юм?"
"Тэр түүнийг оролдсон боловч Скай зөвшөөрөөгүй" гэж Бонни түүнд ойлгуулахыг хичээлээ.
Жон хэсэг чимээгүй суусны эцэст тэр сандран гараа зангидаад "Муу новш! Тэр надад харагдах л юм бол үхэх болно доо!"
Advertisement
"Ингэх хэрэггүй ээ, Жон.Чейс түүнийг зохицуулсан." гэж би түүнд хэлэв.
"Түүнийг үхсэн гэх гээд байна уу?"
"Үгүй ээ, түүнийг юу ч үгүй болтол нь зодсон" гээд би толгой дохилоо.
"Сайн байна.Тэр үүнийг хүртэх ёстой." гэж Жон хэлэв.
• • •
Үдийн хоолны дараа би шүүгээнээсээ номоо авахаар явлаа.Номоо аваад шүүгээгээ хаахад Колтон миний хажууд зогсож байв.
"Надаас юу хүсээв." гэж би ууртайгаар асуулаа.
"Скайлин, нууранд болсон явдалд үнэхээр уучлаарай.Би согтсон байсан болохоор юу хийж байгаагаа ч мэдээгүй шүү уучлаарай." гэж Колтон шалтаг тоочив.
"Наад үгээ өөрийг чинь тоож байгаа хүнд очиж хэлээч!" гээд би түүнээс холдлоо.
Тэр миний бугуйнаас чанга бариад намайг эргэж харуулав.Дараа нь намайг шүүгээ рүү шахаад өөртөө ойртуулахад хэн нэгэн түүнийг болиуллаа.
"Би чамайг уг нь түүнд дахиад хүрэхгүй байх гэж бодсон юмсан" гээд Скайлор түүний толгойг нь шүүгээнд хүчтэй савав.
"Скайлор.Скайлор! Боль." гэж би хашхирлаа.
Энэ хавийг тойроод олон хүмүүс ч цугларсан байв.
"Чи намайг болиосой гэж бодож байна уу? Новш минь!" гээд тэр түүнийг шүүгээнд шахаж байгаад хамар луу нь цохилоо."тас хийх" дуу гарахад түүний хамраас цус урсаж эхлэв.
"Скайлор! Ингээд хэрэггүй ээ. Одоо зүгээр л боль, гуйя." гэж түүнээс гуйхад тэр Колтон руу муухай харчхаад түүнийг тавилаа.
"Энэ ингээд дуусаагүй шүү" гээд түүн рүү харчхаад явж одов.
• • •
Одоо Скайлорыг зүгээр болсон гэдэгт итгэлтэй байна.Тэр долоо хоног тасралтгүй түүнийг дарамталсан.
Би гэртээ даалгавраа хийн сууж байтал хонх дуугарарыг сонслоо. Би Морганыг хаалга тайлчих гэж хэлэхэд тэр доош буув.Хэдэн минутын дараа тэр над дээр ирээд "Скай" гээд тэр гараараа даллалаа.
"Яасан?" гэж би тайвнаар асуув.
"Та яагаад надад халуухан найзтай гэдгээ хэлээгүй юм" гээд Морган хөмсгөө өргөлөө.
"Чи Жоныг мэднэ биздээ ?" гэж би асуув.
"Тэр бишээ" гээд тэр нүдээ эргэлдүүлсээр "Тэр" гээд хаалга руу харахад Скайлор орж ирлээ.
"Өө, тэр үү" гээд би амандаа бувтнав.
"Би ингээд та хоёрыг үлдээе дээ." гэсээр тэр алгаа ташаад доошоо буулаа.
"Чи юу хийж байгаа юм, Скайлор?" гээд би ширээнээсээ босов.
"Юу ч биш" гэсээр тэр мөрөө хавчлаа.
"Яагаад энд байж байгаа юм?" гэж би асуув.
Тэр миний орон дээр хэвтээд тэнийлээ."Хөөх, үнэхээр зөөлөн ор байна шүү" гээд тэр гараа толгойныхоо ард авав.
Би гараа зөрүүлэн зогсоод "Чи дандаа намайг бухимдуулах юм аа"
"Би чамайг бухимдуулдаггүй" гэж тэр амандаа бувтнав.
Би орноосоо дэр аваад түүний гэдэс рүү цохилоо.
"Яаж байнаа!" гээд тэр гэдсээ барин хэвтэнэ.
"Одоо хэл.Яах гэж ирсэн юм?" гэж би тушаав.
"За яахав" гээд тэр орны нөгөө буланд суугаад халааснаасаа дугтуй гаргаж ирээд надад өглөө.
"Энэ юу вэ?" гэж би болгоомжлон асуув.
Тэр "Онгойлгоод үз"
Би удаанаар нээгээд харахад мөнгө байв.
"Энэ-"
"Чиний цалин." гэсээр үгийг минь таслалаа."Хэрвээ чи хүсвэл дахиад ирж ажиллаж болно."
"Би бодож үзнэ ээ" гээд нүүрэндээ инээмсэглэл тодруулав."Кэйси ямархуу байгаа вэ?" гэж би асуулаа.
"Тэр зүгээр байгаа.Удахгүй эдгэрнээ" гэж тэр хариулав.
"Ашгүй дээ.Тэр сайн охин байна лээ шүү" гээд би толгой дохилоо.
"Тийм ээ.Тийм болохоор л би түүнд хайртай" гэж тэр хэлэв.Удалгүй энэ үг түүний амнаас гарсны дараа тэр над руу гэмшсэн харцаар харж байлаа.Түүний нүд нь томорч яг л миний хажууд хэлж болохгүй үгээ хэлчихсэн мэт болов.
Би түүнийг ингэж хэлсэнд итгэж чадахгүй ч надад таалагддаг хүн өөр хэн нэгнийг хайрладаг гэдгийг мэдэх ямар байдгийг мэдэрч үзлээ.
Advertisement
- In Serial725 Chapters
The Demon’s Bride
Elise had about to change into the dress that was lying on the corner of her bed when she heard a knock lightly calling from her door. Curious, she turned the door knob only to have a tall man towering in front of her.«Master Ian!» She called.Ian smiled with the usual mischievous smirk that he always used. His crimson eyes trailing a little over her room and spotted the black dress over her bed and shifted his eyes over to the woman in front of him. He stepped forward and spoke. «Where did you acquire that dress?»«Mr. Harland gave it to me.» Elise replied and strained her neck to see Ian’s brows knitted in its elegance.«Do you know why a man would love to give a woman a dress?» He gave the riddle that she always had to think twice before replying. But this time, she found no answer and instead shook her head. «I don’t know.»His grin grew bewitching as though something had stirred deep inside the scarlet eyes that he had. He slowly slid his hand over the collar of her dress, sending a cold shiver that startled her for a moment due to its freezing temperature. After unbuttoning the first two buttons on her collar, he tilted his head down, whispering to her ears. «Because they want to be the one to undress the cloth.»He paused and kissed her neck, turning the pale skin to red before retracting his move to fix his eyes on her and leisurely replied. «Unfortunately, you can’t wear the dress over there with this.» He chuckled and passed a box over to her hand. «And the fortunate news is I prepared a dress for you.»
8 843 - In Serial17 Chapters
Taking Over the Villaness' Body: 365 Days to Live As I Like!
Ann, a corporate slave in the modern life, suddenly couldn’t resist her body’s drowsiness and fell asleep after working non-stop for... who-knows-how-long. Her sleep wasn’t a good one as she was overly worried she wouldn’t be able to finish her work. When she finally woke up, she was greatly shocked. An unknown room, an unknown man with his icy expression, and moreover, the man addressed her as “Arlea”, and not “Ann”.And then she finally realized. She somehow ended up in the body of “Arlea”—a villainess in the fantasy/romance otome game she had played in the past, when she still had free time to relax. To make things worse, she remembered that in the next one year, she—Arlea—was fated to die. ‘In such a situation, what should I do?’‘Let’s think seriously of a way to overturn the situation?’‘But hold on, what if I can’t change the scenario? Why bother?’ Having lived her days in the modern life as a serious and restrained woman who became a corporate slave to her death, Ann finally decided... to spend her additional 365 days to live freely as she likes! Little did she know that her decision would cause everyone who knew Arlea to be very surprised and alarmed with her change.What happened to the villainous, hateful woman called Arlea? Why did she become like this? What is she scheming now??Let's see how long she can keep up her pretense! - This novel is influenced by Japanese LN/WNs, so there will be the use of Japanese suffix (-sama, -san) and terms! - This novel is originally posted in my site, and can also be accessed in CreativeNovels. If you're not sure you're reading the most up-to-date chapter, feel free to check there. If you want to support this series, gain access to rewards such as advanced chapters, and help in increasing this series' update rate, please check my Patreon page~. - Thanks for reading! Please don't hesitate to leave a comment and review, especially if you enjoy it, as it will boost my motivation ^^
8 186 - In Serial81 Chapters
Hot Chocolate
Two best friends are realising that they aren't kids anymore, and they have desires that need to be fulfilled. So who better to experiment with than your best friend?======================================="You're worried he's going to make a move?""No- well, yeah.""Because you still haven't had your first yet?" She froze and slowly looked up at me, I must have been right. "What are you saying?""What do I do?" She giggled sheepishly."Are you insinuating that you want to kiss me, Camila?""Look just forget about it I meant-""Well first of all, you don't ramble on like that.""Leave me alone, ok? I'm worried and you're not helping at all-" I cut her off by grabbing her neck and pulling her closer to me. "You're thinking about it too much." I whispered onto her lips. I know this is just a friend helping a friend but her bashful and innocent state was really turning me on, as was the thought of taking that from her. "Just breathe, don't think about it, close your eyes."Completed story July 12, 2022
8 198 - In Serial42 Chapters
In Your Dreams
•Completed• Claire Fields has dreams and visions about a boy and a life that she's never had. Because of her delusions, she is put in a mental institution. Things begin to get strange when she finally escapes to find herself surrounded by vampires, and one of them is the boy from her dreams.• "I can't help it. It's in my nature," he replied simply and gave me a wink. Tristan was suddenly in front of me, and as I stumbled back in surprise, his strong arms held me steady. His eyes locked with mine as he stalked closer and stopped just a couple of inches away."Just like being alluring, a predator..." He slowly closed the distance between us until his hot breath fanned against my face. Goosebumps covered my pale skin, sending a shiver down my spine. His beautiful, aqua eyes bore into mine with such intensity, I felt as if I would melt in his arms. "...and undeniably sexy." •Highest ranking: #1 in Vampire•All rights reserved. This work is the intellectual property of _haileyyk/Hailey Kelly. It may not be copied in any form.•
8 323 - In Serial13 Chapters
See Me ➳ one
❝ i looked at you with loveyou saw me with mutual feelingsyet,why did you change?❞▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬《this is the first book out of the trilogy. second is Avoid Me while the third one is being written》【gakuen alice belongs to higuchi tachibana】
8 146 - In Serial16 Chapters
Sexy Literature ✔️
Easton heads to a book store where he encounters an arrogant but sexy guy.
8 71

