《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[11] Ажилд орсон нь
Advertisement
"Аав, ээж" гэсээр би тэдний голд очин буйдан дээр суулаа.
"Яасан, хонгор минь?" гээд ээж зурагт үзэхээ болин над руу анхаарлаа хандуулав.
"Өнөөдөр таны үс сайхан харагдаж байна.Шинэ үсний бүтээгэдэхүүн хэрэглээ юу?"гэж би түүний үс рүү хамгийн сайнаараа сэтгэл хөдөлсөн юм шиг харлаа.
"Үгүй ээ" гээд ээж толгой сэгсрэв.
"Өө" гэж хэлээд би аав руу харан "Ааваа та үсээ засуулсан юм уу?Үнэхээр гайха-"
"Үгүй" гээд тэр үгийг минь таслан "Юу гуйх гэсэн юм,Скай?" гэж мэдсэн юм шиг хэлээд инээмсгэллээ.
"Та хоёр мэднэ дээ, миний машины ямар нэг зүйл үргэлж л болохгүй байдаг.Бас жолоо барихад ч хэцүү.Тэгээд би санамсаргүй эвдэлчихсэн, ааваа"
Тэр хөмсгөө өргөөд "Гэхдээ ажиллаж байгаа биз дээ?"
"Тийм ээ, гэхдээ л..."
"Ажиллаж байгаа бол зүгээр дээ" гэсээр аав толгой дохив.
"Өө алив ээ.Надад шинэ машин хэрэгтэй байна ш дээ.Тэгээд гэр лүүгээ ганцаараа алхаж байгаад хүнд хулгайлуулаад тэд нар намайг алах гэж оролдвол яах юм?" гэж би киноноос үзсэн зүйлээ хэллээ.
"Тийм зүйл болохгүй ээ"
"Аав, Ээж" гээд би хошуугаа цорвойлгон эгдүүтэй царай гаргав.
Тэд бие биен рүүгээ харан нүдээрээ ярилцана.
"За, яахав.Болно" гэж аав хэллээ.
"Тийм ээ!" гэсээр би чанга орилов.
"ГЭХДЭЭ" гэж тэр миний инээдийг тасалдууллаа.
"Гэхдээ юу гэж?" гээд би асуув.
"Чи ажилд орох хэрэгтэй.Чиний дараагийн хэдэн сар ажилласан мөнгөн дээр бид хоёр нэмэрлээд чи хуучин машинаа шинэ загвар болгож болно." гэж надад тайлбарлалаа.
"Нээрээ юу?" гэж би үл итгэн асуув.
"Эсвэл больж болно." гэсээр нухацтай над руу харлаа.
"Би хаанаас ажлаа хайх уу?" гээд аяархан асуув.
"Чи азтай байна.Энд байдаг шинэ ресторан өнөөдөр оройны дөрвөн цагт ажилд орох хүмүүсээс ярилцлага авна" гэж ээж надад хэллээ.
Би цаг хараад шууд л буйдангаасаа ухасхийн босов."3:20?!"гэж би орилох шахам хэллээ."Би явахгүй бол болохгүй нь, баяртай ааваа, ээжээ."Би дээшээ шатаар өрөө рүүгээ хамаг хурдаараа гүйв.Ард тэдний инээх дуу нь сонсогдож байлаа.
Advertisement
"Оройн хоолны үед ирээрэй, хонгор минь" гэж ээж захив.
Дээшээ гаран таван минут шүршүүрт орлоо.Хар богино өмдөө хар цамцтайгаа хослуулж дээр нь цагаан хүрэм өмсөв.Хувцсаа өмссөнийхөө дараа тийм ч өндөр биш өсгийтэй гутлаа өмсөн үсээ дээш шуулаа.
Би доошоо буун гэрээс гараад хуучин машиндаа суув.
Явсаар энд 3:55 гэж ирлээ."Бурхан минь амжлаа."гээд урт амьсгаа авав.
Рестораны дотор ороход "The Cruise"(Крүс)гэж бичсэн байх нь сайхан харагдаж байна.Ширээнүүд нь хоорондоо зайтай хүрэн бор өнгөтэй, мөн тэнд бүдэг гэрэл тусах бөгөөд ард нь хөгжим тоглогдох нь үнэхээр тайван санагдлаа.Удалгүй би менежерийг нь олон ярилцлагаа өгөхөөр түүнийг даган явав.
Ярилцлагын дараа энд ажиллах ямар байх бол гэх бодол төрлөө."Сайн байна уу?" гэж дунд орчим насны эмэгтэй надаас асуув.Тэр үнэхээр царайлаг эгч юм.Шаргал үстэй ногоон нүдтэй.
"Сайн.Та ямар хэргээр яваа юм?" гээд би эелдгээр асуун инээмсэглэлээ.
Тэр миний хажууд суугаад "Тэгэхээр" гээд тэр ширээн дээр гараа тавин инээмсэглээд "Чи ажилд орохоор болсон!"
"Нээрээ юу? Маш их баярлалаа." гэж би инээдээ барьж ядан талархлаа илэрхийлэв.
"Чи үнэхээр эелдэг юм!Миний охин чамтай чацуу.Тэгээд одоо чамд рестораны мэдээллүүдийг өгнө.Ойлгосон уу?" гээд тэр хэллээ.
"Тийм ээ."
• • •
Анги дээр Жижи бид хоёр төслөө үргэлжлүүлэн хийв.Удахгүй хураалгах болохоор өнөөдөр(Лхагва)хурдан дуусгана.Энэ улирал сайн хичээх хэрэгтэй байна.Бас өнөөдөр Скайлор, Авери хоёр хичээлдээ ирээгүйг би анзаарсан.Гэхдээ надад огт хамаагүй л дээ.
"Сайн уу, Брэтт.Чи Баасан гарагт болох Halloween-ы баярт очих уу?"гэж асуун хуучин суудалдаа суулаа.
"Мэдээж.Энэ жилийн бас нэг галзуу үдэшлэг шүү дээ."гэсээр тэр нүдээ ирмэлээ.
"Тэгнэ л дээ.Угаасаа чи чинь үдэшлэгийн амьтан." гэж би инээсээр нүдээ эргэлдүүлэв.
"Тэнд цагийг сайхан өнгөрүүлнэ ээ, Скай"
"Чиний зөв" гээд би инээлээ.Гэхдээ миний инээд хаалга чанга нээгдэх дуунаар зогслоо.
Тэгэхээр хэн хичээлээс хорин минут хоцорсон бэ?
Advertisement
Мэдээж Скайлор, Авери хоёр.Гэхдээ тэр охины юбка нь миний дургүйг хүргэж байв.
Дэндүү богино мөртлөө эргэчихсэн.
Халцарсан харагдах нь балиар юм.Ангийнхан тэднийг ярьж байх хооронд багш цаас авчрахаар өрөө рүүгээ явсныг ганцхан би л анзаарсан байх.
"Чи сургуульд байгаагаа мэдэж байгаа биз дээ" гэсээр би нүдээ эргэлдүүллээ.
"Чамд хамаагүй" гэсээр Скайлор сандалдаа суун гараа толгойныхоо ард авав.
Би удаанаар эргэж харан санаа алдлаа.
• • •
"Бурхан минь!Чи ажилд орсон юм уу?Үнэхээр янзтай!Хаана байдаг юм?"гэж Бонни сонирхон асуув.
"Хотын төвд шинээр баригдсан The Cruise."гээд би инээмсэглэлээ.
"Үнэхээр гайхалтай.Хэзээнээс ажилдаа орох юм?" гэж тэр асуун гүзээлзгэнэтэй аяган бялуунаасаа хазав.
"Өнөөдөр" гээд би хариуллаа.
"Айн.Чи Баасан гарагт ажиллах юм уу?" гэсээр Жон хөмсгөө атируулав.
"Үгүй ээ.Баасан гарагт амарна."
"Ашгүй дээ" гэж Жон толгой дохилоо.
• • •
Би гэртээ очоод шүршүүрт орон ажлынхаа хувцсаа өмсөв.Цамцны зүүн дээд буланд нь "The Cruise" гэж жижигхэнээр бичсэн бөгөөд түүнтэй хос хар өмд болон хар гуталтай.
Би гэрээсээ гаран машиндаа суулаа.
Тэгээд яасан гээч
Ассангүй.
"Ашш ажлын эхний өдөр яагаад асахгүй байгаа юм бэ?" гэж би гомдоллов.
Аав, ээж хоёр хоёулаа ажил дээрээ байгаа.Жон өнөөдөр сагсны дугуйлантай,Боннид машин байхгүй.
Би санаа алдан алхаж эхэллээ.Автобусанд сууж явахаас.Алхсаар Чейсын байшинтай тааралдав.Тэднийх манайхаас доошоо байдаг.Дараа нь би танил цагаан машинаас нэг хүн тэдний гэр лүү орж байхыг харлаа.
"Зүгээр л үргэлжлүүлэн алх.Скайлин тэр чамайг анзаарахгүй." гэж өөрөө өөртөө хэлнэ.
"Скай?" гэж Скайлор намайг дуудав.
Би санаа алдан түүн рүү хараад "Яасан?"
"Чамайг алхаж байхад чинь би үлгэр шиг чам дээр очно гэж бодсон уу?" гэсээр тэр жуумалзлаа.
Би юм дуугарсангүй.Үргэлжлүүлэн алхав.
"Алив ээ, Скай.Битгий жоохон хүүхэд шиг аашлаад бай." гээд тэр инээлээ.Түүний инээд аймар.Гэхдээ сайн талаасаа л даа.Би гараа урдаа аван алхсаар л.
"Скай" тэр намайг бариад "Чи хаашаа явж байгаа юм?"
"Ажил руугаа" гэж шууд хэлэв.
"Айн? Чи ажилд орсон юм уу?" гээд дооглосон янзтай асуулаа.
"Тийм ээ.Хүсвэл бас ажил хийж болдог юм ш дээ." гэсээр би нүдээ эргэлдүүлэв.
Тэр хэсэг чимээгүй байснаа "Би чамайг хүргээд өгье"
"Хэрэггүй ээ, би алхана." гэж би өөртөө итгэлтэйгээр хэллээ.
"Чи надаар хүргүүл, эсвэл чамайг шөнө хүртэл хажууд чинь дагна шүү"
"Чи сүрдүүлээд байна" гэсээр би толгой сэгсрэв.
"Машинд суу" гэж хэлээд над руу харлаа.
Би алхахаа болиод хэсэг түүн рүү харж байгаад "За яахав."
Бид рестораны урд ирэхэд тэр над руу хачин хараад "Энд чи ажиллах юм уу?"
"Тийм ээ, яасан"
"Крүс гэснүү, тэгэхээр Скай.Чамайг олон удаа харах нь дээ." гээд тэр над руу нүдээ ирмэв.
"Чи юу яриад байгаа юм?"гэж би түүнээс асуулаа.
Тэр рестораны нэр лүү харав.Би сайн харвал түүний нэр байна.
"The Cruise"(Скайлор Крүс)
Надаар тоглоод байна уу.
"Өнөөдрөөс эхлээд чи надад ажиллах болж дээ" гэсээр тэр зэвүүнээр инээлээ.
Advertisement
- In Serial40 Chapters
Uroboros Cycle
Based on events in my life. Marie "Inky" La Voison returns home to Hemlock Hurst. After missing her mother's funeral, the town seer and mad woman, she is reunited with her childhood friend and sweetheart. Before she can reach closure with her past, a double murder rocks the town. A Serial Killer has been preying on the women of the township. Ghosts of the past, a blood feud from the Civil War, and madness stalk the streets. Will Marie "Inky" La Voison be able to save the Uroboros Cycle, the cycle of life and death? Lear County Outlook is directly connected to Uroboros Cycle.
8 242 - In Serial67 Chapters
Married to the Heartless Billionaire
"Stay away from me I'm not the man for you understand" how did this change to this "I can't live without her", read to figure out this one of a kind love story. 1ST BOOK SECOND "Loving The Heartless Billionaire" Natalie Lawrence has been ordered to marry a man she's never met, and if she disobeys her so called father and step-mother she will have grave consequences that will harm the one person that she loves in the world. Nolan Clementé is a billionaire who has his very own company, he's the typical bad boy and gets away with most everything, but what happens when Natalie starts calling him out on his bullshit, will he change for the better or for the worst?#1- romance#2- teenfiction #2- dramaromance
8 227 - In Serial15 Chapters
wrong number dumbass - b.e
i'm bored so i'm writing this - will probs contain smut bc i'm a slag, anyway, lets continue
8 122 - In Serial30 Chapters
Floating Like a Lilo ── Itadori Yuuji (✓)
there is no stopping when it comes to god © parhkers / 2020ITADORI YUUJI / READER . COMPLETED (✓)
8 159 - In Serial28 Chapters
How Far the World Will Bend
After having her fortune told by a gypsy, Meg Armstrong moves through a mirror from 1920s England to 1850 Milton--and finds out she has stepped into the shoes of Margaret Hale. She has been sent back in time with a mission to fulfill--to save John Thornton's life. But will she be able to fulfill her mission without losing her heart?
8 83 - In Serial46 Chapters
Inevitable
She was found in the woods, abandoned by her family, at just the age of 1. He found her, and was besotted by her, at just the age of 4. True childhood sweethearts, Easton and Noelle were inseparable. However, growing a liking towards each other at such young ages comes at a price, especially when you are the future Vampire King.All residents in the Kingdom of Highland had heard of the news. A baby girl found, wrapped up in a baby pink blanket, in the mystic woods, by none other than their King. Under the spell of the tiny thing, all the Vampires loved and adored her. What they didn't know, was that she was a fox shifter. And not just any fox shifter, the only remaining one. She was a diamond in the rough, and everyone wanted her, especially since she had killer powers, the perfect weapon against all enemies. I guess you could say, the chances of her being taken, were inevitable.============================================================"My King! Over here, look!", the voice caught the attention of Alexander Mitchell. He carried his stubborn 4 year old son, Easton, who was determined to go with them, towards the voice. "Dad, take me to her! Please?" Easton pleaded, his father didn't know what he was talking about. He thought Easton had gone mad. After a few more steps, wails and whimpers were heard. Alexander quickened his stride, jogging to the source of sound. What he saw absolutely shocked him. His loyal companion, standing beside a small basket, and inside, a baby girl. He stood there, mouth agape and feet stuck.Easton struggled against his fathers hold, causing Alexander to place him on the floor. He ran over to the basket, kneeling down, coming face-to-face with the small girl. She had stop crying once she saw the small boy in front of her, causing him to smile triumphantly. "I finally found you."
8 249

