《•HIDE ME FROM THE BAD BOY• [Mongolian]》[2] Бороо
Advertisement
Скайлорын толгойнд аягатай зайрмагаа нялснаас хойш яг хорин нэгэн цаг хорин хоёр минут өнгөрсөн байна.Би түүний царайг хармааргүй байгаа ч одоо түүхийн цаг дээр нэг ангид орно гэдгийг сая л саналаа.
Түүхийн анги руу орон ангиа гүйлгэн харвал ТИЙМ ЭЭ тэр байхгүй байна.Амьсгал аван уужраад өөрийнхөө сандал ширээн дээрээ суулаа.Хэдэн минутын дараа Ноён Данфорд багш орж ирэн самбарын голд зогсоод өнөөдрийн хийх хичээлийг танилцууллаа.
"Өнөөдөр бид онлайн таавар тааж уралдана.Баг болгон удирдлагатай товчоор хариулж ялагчийг тодруулна..."Багш хоёр адилхан хэмжээтэй мөнгөн хонхыг гаргаж ирээд Ялсан хоёр нь энэ мөнгөн хонхыг авна.Тэр сандал дээрээ суугаад "Одоо бүгдээрээ хоёр хоёроороо суугаарай."гэж хэллээ.
Хүн болгон хос хосоороо сууж байхад би ангидаа ганцаараа хосгүй сууж байлаа.Шинэ сурагч байх хэцүү юм.
Гэхдээ удалгүй ТЭР орж ирлээ.
"Скайлор, дахиад л чи хоцорлоо.Чамд энд сурах хүсэл ер нь байна уу? гэж багш асуув.
"Хүсэл байгаа болохоор ирснийг харахгүй байна уу?"гэж ууртайгаар хариуллаа.
"Сайн байна.Одоо Скайлинтай хамт сууж нэг баг бол"гэж хэлэв.
"Скайлин гэсэн үү?" гэсээр тэр хөмсгөө зангидан над руу харлаа.
Энэ л биш шүү!
Тэр сандлаа татаад миний хажууд суув.Би харцаа ноён Данфорд руу шилжүүлэн аль болох түүнийг харахгүй байхыг хүснэ.Би нүднийхээ булангаар Скайлорыг харвал тэр сандлаа налан хөлөө ширээн дээр тавьсан байлаа.
Тэр гараа толгойныхоо ард аван,нүдээ аниад хэвтэж байхыг харав.
"Чи ямар гэртээ байгаа биш, Ангид байгаагаа мэдэж байгаа биз дээ"гэж түүнд хэллээ.
"Тэр чинь надад хамаагүй"гээд тэр үргэлжлүүлэн нүдээ анив.
"За,Бүгдээрээ бэлэн үү?"гэж ноён Данфорд ангиас асуулаа.
"Бэлээн"гэж ангийнхан орилолдоно.
"Чи ингээд юу ч хийхгүй суугаад байх хэрэг үү? Надад энэ хичээл хэрэгтэй байна."
Тэр үл тоов.
"За яахав.Чи туслахгүй бололтой"Би товчлууртай удирдлагаа шүүрч аваад багшийн хэлэх зааврыг биелүүлж байлаа.
Удалгүй асуулт гарч ирлээ.Энийг өчигдөр үзсэн боловч мартчихаж.
"Бурхан минь!яг хожигдох юм байна л даа"гэж амандаа үглээд дараагийн асуултандаа шилжив.
Advertisement
"Хэн Францийн улс төрийн аллага үйлдэх санааг гаргасан бэ?"
A) Гаврило Принчиф
B) Жон Вилкэс Бүүт
C) Жессе Жеймс
D) Блак Ханд
Би "А" Хариулт нь зөв гэж бодож байна.
"А"хариултыг сонгоод "ОК" товчин дээр дарах гэтэл тэр:
"Юу хийгээд байгаа юм?"гэсээр над руу хачин харцаар харна.
"Асуултандаа хариулж байна"гэж түүн рүү муухай харахад бидний нүүр хэдхэн см-ын зайтай ойрхон болсон байлаа.
"Хмм,өчигдөр над руу зайрмаг нялсныг чинь мартаагүй шүү.Чамайг хэн гэдэг гэсэн билээ?"гэж асуув.
"Скайлин"
"Тэгвэл Скай чи бүх асуултандаа буруу хариулж байгаагаа ойлгохгүй байна уу?"гээд тэр нэг хөмсгөө өргөлөө.
"За!Маш их баярлалаа.Буруу хийж байгаагаа мэдсэнгүй"гэж би үгээ удаанаар зөөж хэлэн түүн рүү муухай харав.
Тэр толгойгоо сэгсрээд "Одоо удирдлагаа надад өг"
Би түүнд өгөхөд тэр хариултыг "D" болгож өөрчлөлөө.
"Хөөе,чи юу хийгээд байгаа юм? А хариулт зөв"гэж түүнд хэлэв
"Үгүй ээ, асуултаа уншаад надад итгэ"
Тэр хариултаа хийхэд ногоон өнгө асаж "зөв" гэсэн хариу гарж ирлээ.
Скайлор бараг бүх асуултанд зөв хариулж байсан юм.Тэгээд бид 2 ялагч болсон.
Хонх дуугарахад тэр "Чи үүнийг ав. Их юм гэж бодоод байв даа." гэсээр тэр цүнхээ үүрээд ангиас гарлаа.
Хичээл дуусах үед би шүүгээ рүүгээ очин мөнгөн хонхоо дээр нь тавив.
"Хөөх, энэ чиний хонх юм уу Скай?"гэж Бонни,Жон хоёр миний шүүгээ рүү ойртон сонирхоно.
"Тийм ээ.Түүхийн хичээлийн тэмцээн дээр ялсан юм."гэж хэлэв.
"Айн, ялагч болсон гэснүү?"
"Скайлор надтай хамт баг болоод надад тусалсан юм."
"Тэр ялагч болоход чинь тэр чигтээ тусалсан байхаа.Би өмнө жил түүнтэй хамт нэг хичээл дээр суусан.Тэр ч түүхдээ дажгүй шүү"гэж Жон хэллээ.
"Тийм шүү"гэж Бонни зөвшөөрөв.
"Энэ ангид сурахыг үзэн ядаж байна.Сургуулиас гарчихмаар л байна шүү"гээд би толгойгоо сэгсэрлээ.
"Санаа зоволтгүй дээ,Скай.Чи шилжиж ирээд дөнгөж долоо л хонож байна.Чи удахгүй ангийхаа хамгийн шилдэг нь болох байх гэж бодож байна."За одоо явж үдийн хоолоо идэцгээе.
Advertisement
• • •
Хичээл дуусч одоо би аадар бороонд цутгалдсан явж байна.Би гучин минут номын санд дараагийн долоо хоногт орох нийгмийн хичээлийн судалгааныхаа ажлыг хийсэн.
Би шүхрээ аваагүй болохоор цамцныхаа малгайг толгойндоо углаад гадаа байгаа машин руугаа гүйж байна.Азаар би машинаа дээвэртэй газар тавьсан.Би машин руугаа очоод түлхүүрээ түлхүүрдэхэд онгойсонгүй.Гацчихлаа.
"Юу вэ?" би дахиад машинаа онгойлгох гэж оролдов.
Машин доторх хянах самбар нь шар гэрэл ассан байлаа.
"Гуйж байна!онгойчих л доо"гэсээр дэмий л өөртэйгээ ярив.
Би машиныхаа хажууд суугаад утсаа гарган ээж рүү залгалаа.
Холбогдох боломжгүй байна
Аав руу залгав.
Холбогдох боломжгүй байна
Ашш!Тоглоогүй биз дээ.
Би сургуулийн зүг рүү явлаа.Яг одоо би шалба норсон байна.Бас их даарч байна.Яагаад хэрэгтэй үед утсаа авахаа больчихдог байна аа.
Удалгүй би Скайлорыг цамцныхаа малгайг өмсчихсөн алхаад явж байхыг олж харав.
Бурхан минь! Тэр намайг ийм байдалтай байхад битгий л олоод харчихаасай гэж дотроо залбиран арагшаа эргэн буцаж явж байтал ардаас Скайлорын чанга инээх дуу сонсдов.
"Чи энд юу хийж байгаа юм.Машиныхаа түлхүүрыг гацаасан л гэж битгий хэлээрэй дээ" гэж тэр бах нь ханасан бололтой зэвүүнээр инээв.
"Чи харин өөрөө эндээс явахгүй юм уу?"гээд би түүн рүү муухай харчхаад нүүрээ буруулав.
Удалгүй түүний "Чиний хэлснээр болъё."гэх үг ба усан дээгүүр алхах чимээ сонсдов.
Намайг эргэж хартал тэр алга байлаа.
Би үргэлжлүүлэн алхаж байтал удалгүй урт цагаан машин миний зүг ирж байхыг харав.
"Скайлин, ороод суу!" гэж Скайлор цонхоо онгойлгон хэллээ.
"Би машинаа энд орхиж чадахгүй ээ"гээд би толгойгоо сэгсрэв.
"Санаа зоволтгүй дээ. Маргааш ирээд авчих. Хэн ч чиний машиныг авахгүй."
Би машинаа үлдээмээргүй байна.Хэн нэгэн цонхыг минь хагалчихвал яана? Зза мартдаа хэн л машины хулгай хийв гэж.Скайлор намайг нам гүм байхыг хараад үг хэлэх гэж байх шиг байна.
"Хурдал! Орхиод явлаа шүү"гээд тэр нүдээ эргэлдүүлэн намайг ёжлон инээнэ.
Би түүний машинд нь суулаа.
"Танайх хаана байдаг юм"
"Бейрбанк Рөүд"гэж би хариулав.
Тэр толгой дохиод "Чамайг хүргэж өгөх хэрэггүй байж.Өчигдөр юу боллоо?"гээд над руу нүдний булангаараа харна.
"Эхлүүлсэн хүн нь чи биз дээ.Чи ер нь яагаад дандаа бусадтай муухай харьцдаг юм бэ?"гэсээр би түүн рүү том нүдлэн харлаа. i
"Хүмүүс надтай адилхан байсан бол тэдэнтэй харьцахад амархан байх байсан."Тэр үргэлжлүүлэн жолоогоо харав.
Би дооглон "Тэгэхээр ийм хэвээрээ байна гэсэн үг үү?"
"Яг тийм"
Манайх дөхөөд ирэх үед түүнд аль байшинд амьдардгаа хэллээ.
Тэр машинаа зогсоол дээр тавьчихаад "Өнөөдөр чамд хоёр удаа тусалсныг санаарай"
Advertisement
- In Serial156 Chapters
36 Ways To Chase After My Wife's Love
THE BEST WAY TO CHASE AFTER YOUR LOVE~
8 831 - In Serial14 Chapters
A Blank Tale
I only hope to be with him for this life. For he's the one who fills in the blank in my life. Yet, my mind only draws a blank as to who he is. (NOTE: Story under same author (Fluffypie) on different site with same progress)
8 149 - In Serial28 Chapters
Contradiction
Amanda Joy has be sexually harassed by her sexist boss, Mr. Pierce, and plans to get revenge. but the almost billionaire is protected by the court and police system. She struggles with a conclusion of justice while juggling school, her past, roommates she’s zoned out on, a guy friend who has feelings for her, and the son of her boss.
8 107 - In Serial22 Chapters
The love of his life (Lauriver)
Oliver and Felicity are deeply in love, they are engaged and excited about their future. But the truth comes out revealing Oliver's secret and causes conflicts between him and Felicity. Felicity never stopped loving him but they still broke up. Oliver realizes he has been distant with some people and decides to let them in, one of those people being his ex-girlfriend Laurel Lance. He discovers he misses feeling the way Laurel made him feel. Felicity isn't planning on letting him go and fights for the man she loves. For the love of her life. But the question is, is she the love of his life?ARROW spoilers season 1-5 Characters belong to CW's Arrow and D.C. comics (It starts off after 4x15 when Oliver and Felicity talk and decide their fate as a couple, in other words they break up) No hate towards any ship nor character. This will be exploring Oliver's relationship with both Laurel and Felicity and how he finally comes to know who truly is the love of his life. This could also count as a rewrite to season 4 since I am not really happy of what happened that season. Everything that happened before 4x15 is the same.
8 282 - In Serial39 Chapters
The accused wife
The life becomes whole when you find true love. When you meet the right person. When you have a reason to live and struggle with life.I found this person Adrian is my first love ,my husband , my friend,my brother, my everything.I thought he knew all this and was convinced of it but I was wrong.At the first opportunity he accused me and forgot everything we shared and lived.I am Elissa Garner, 26 years old an untrusted and accused wife and this is my story.
8 168 - In Serial50 Chapters
Wrongfully His
#2 in Werewolf 12/05/18 Mated to a Beta and marked by his Alpha. A unique twist on the clichéd possessive Alpha stories."W-what are you doing?" I stuttered helplessly as he stepped closer so I couldn't get away since all that was around was two brick walls that were closing me in. Slowly he stepped closer, each second feeling like minutes. He let out a guttural chuckle that left my entire being trembling. "Paying Carter back" he whispered huskily cocking his head sideways causing me to gulp as his gigantic arms gripped my hips roughly. Forcefully he shifted my body up against the wall, closing the small gap in between us. Ramming his lower half into mine, he allowed every groove of his body to mesh with mine. With no thought his lips attacked my neck as I beat on his chest with all my power hoping and praying to remove him."Leave me alone!" I cried but he didn't listen. His tongue grazed my flesh expertly and in any other case I would have melted under his touch. Inhaling sharply he held me tightly, savoring the moment. Suddenly Nate pulled back slightly and just when I thought he was going to back off he did the unexpected. He opened his mouth revealing his large canine teeth. "No" I pleaded, wounding my fists in his shirt as I pushed against him. Slowly his tongue glided over them, flickering off when he hit the ends. Within a milisecond his teeth plunged deep into my flesh making me let out an ear piercing scream though no one came to my rescue. My wolf was cowering in fear of the demon man that was over powering us with each second that past. "Please" I begged weakly though he ignored me only to grip my sides harder ignoring the pitiful whimpers escaping my lips.My neck felt like it was on fire as his wolf controlled mine with little care. My knees began to shake at a rapid pace though he held me up as he continued dominating me. I grew dizzy and within seconds everything went black.
8 150

