《I MARRIED MY MONGOLIAN FAN》💎22-р хэсэг💎
Advertisement
Өнөөдөр 6 сарын 13 ны өдөр. Жонгүг гэртээ байхгүй байна. Энтертаймэнт дээрээ оччихсон, хамтлаг нь тарж байгааг албан ёсоор зарлаж байгаа юм. Тэгээд би телевизээр тэдний шууд ярилцлагыг үзээд уйлж сууна. Энэ дэлхий дээрх хамгийн хайртай хамтлаг минь тарж байна шүү дээ!
Намжүн: 14 жилийн хугацаанд бидний ард байсан арми нартаа мааш их бүр маш их баярлалаа. Та нарын маань өгсөн хайрыг хэмжээлж баршгүй их. Та нарт маш их талархаж байна. Хамтдаа сайхан түүхийг бүтээсэнд баярлалаа арми. 7 сарын 9нд Улаанбаатар хотод хийх тоглолтоор сүүлийн удаа уулзацгаая.
гэхэд нь түүний хоолой зангирч байгааг төвөггүй мэдэж байлаа. Би ч илүү ихээр уйллаа.
Гэхдээ тэдний минь амрах цаг ирсэн гэж бодож байна. 14 жилийг энэ 'урлаг' гэх зүйлд зарцуулж өөрсдийнхөө хувийн амьдралыг хүртэл хойш нь тавьсан шүү дээ.
Хэсэг уйлж суун эморч байгаад нүүрээ будан, хөөрхөн болохыг хичээлээ. Учир нь Жонгүг маань жаахан гунигтай ирж магадгүй. Ядаж би цоглог байж түүнийгээ тайтгаруулах хэрэгтэй.
Хайрынхаа дуртай хоолыг хийгээд байж байтал хаалга онгойн Жонгүг орж ирж байгаа нь сонсогдов. Удаа ч үгүй том гар бэлхүүсээр минь орж ирэн өнөө маргаашгүй төрөх гэж байгаа миний гэдсийг иллээ.
" Миний хайр явчихаад ирэв үү? "
Жонгүг: Тэглээ...
" Дуу нь яасан сул байх юм? "
Жонгүг: Жаахан...гунигтай санагдаад байна.
Би эргэж харан түүнийг тэвэрлээ.
" Гуниглах хэрэггүй ээ. Би бас бидний хүү таньд байгаа шүү дээ. Бас Арми нар үргэлж та нарын ард байж байх болно. Хүсвэл та 7 бүгдээрээ цуглаж байгаад шинээр дуу хийсэн ч болно. Тийм болохоор үүрд энэ дуу хөгжим гэдэг зүйлийг орхиж байгаа юм шиг битгий бод "
Жонгүг: Ойлголоо~
Уруул дээр нь нэг үнсчихээд хоолоо үргэлжлүүлж хийгээд Жонгүгтай хамт идчихээд аягаа угаан хайрыгаа тэврээд хамт зурагт үзэн хэвтлээ.
Жонгүг: Хайраа чиний утас дугараад байна.
" Хайрдаа аваад өг "
" Байна уу? "
: Сайн байна уу? Жон Юүна мөн үү?
" Тиймээ мөн байна. Хэн билээ? "
: Korea University, Aram Hospital аас ярьж байнаа.
" Аан за сайн байна уу? "
: Та уг нь 7 хоногийн өмнө төрөх ёстой байсан юм байна шүү дээ. Илүү их хоновол илүү тээлт болж магадгүй учир бид таныг эмнэлэг дээр ирэхийг хүсэж байна. Ирсэний тань дараагаар өвдүүлэх тариа хийж төрүүлэх үү? Эсвэл хэд хоног эмнэлэгт хэвтэж байгаад төрүүлэх үү? Гэдгийг эмчтэй тань зөвлөлцөөд шийдэх юмаа.
" Аан тийм үү? Өнөөдөр очих ёстой юу? "
: Тиймээ. Та боломжтой бол өнөөдөр ирэх шаардлагатай байна.
" За ойлголоо. Би өнөөдөр очъё. "
: Заа баярлалаа.
" Баярлалаа баяртай~ "
" За хайраа төрөх эмнэлэг рүү явах хэрэгтэй боллоо доо "
===========
Эмч: Ус чинь гараагүй л байгаа болохоос биш бараг өнөөдөр төрөх байсан юм байна шүү дээ. Нилэээн дөхсөн байна. Тиймээс заавал тариа хийж өвдүүлж байгаад төрөх албагүй юм байна. Жаахан хүлээж байгаад өөрөөр нь өвдүүлж төрүүлье.
Advertisement
Жонгүг: Ойлголоо эмчээ.
Эмч: Төрөхөд хэрэгтэй зүйлсийг нь авчирсан биз дээ?
Жонгүг: Тиймээ эмчээ.
Эмч: За тэгвэл та 2 өрөөндөө амраад байж бай даа. гээд гараад яваад өглөө.
" Гэхдээ хайраа төрнө гэж бодохоор л айгаад байна.... "
Жонгүг: Үнэнийг хэлэхэд хайр нь ч гэсэн айж байна. Гэхдээ чи минь чаднаа. Хайр нь чамд итгэж байна.
Бид 2 хэдийн өөрсдийнхөө өрөөнд тухалчихсан байна. Энэ өрөө бол яг л гэр шиг хүүхдийн ор, 2-3 хүн ч унтаж болохоор том ор, бас эргэлтээр ирсэн хүнд зориулсан нэмэлт нэг ор, зурагт, буйдан, угаалгын өрөөтэй өрөө.
" Хайраа та камераа авчирсан уу? Хэрвээ би өнөөдөр төрвөл влогоо хийх хэрэгтэй байх "
Жонгүг: Хайр нь бүгдийг нь авчирсан.
" Өнөөдөр төрвөл их гоё байна байхдаа?
6 сарын 13 шүү дээ "
Жонгүг: Гэсэн ч хүү маань өөрөө хүсэж байж л төрнө шүү дээ хайраа. Одоо хэвт хэвт. гэсээр намайг орон дээр хэвтүүллээ.
Жонгүгт эрхэлж байхад өнөөх дуншилт гэдэг зүйл нь боллоо хөөрхий.
" ЯААААЯ!!!! "
Жонгүг: Яасан бэ?! Юу болсон бэ?!
" Аххх зүгээр болчихлоо....Төрөх гээд өвдөж эхлэж байх шиг байна "
Жонгүг: Нээрээ юу? Хайр нь эмчид хэлчихээд хүрээд ирье. гээд духыг минь үнсээд гарч одлоо.
Ийм олон цаг өвдөнө гэж би төсөөлж ч байсангүй. Өвдөж эхлээд л төрчихдөг гэж бодсон чинь 9 цаг өвдөж байна! Төрөх арай болоогүй байна гэж эмч хэлсэн. Ингэж өвдөж байхын оронд хурдхан шиг төрмөөр байна!
" Х-Хайраа би чадахгүйнээ....Ээж аавыг монголоос яаралтай онгоцоор ир гэж хэлсэн биз дээ? Яагаад ирэхгүй байгаа юм бэ? " гэж уйлагнан асууж Жонгүгаас зуурлаа.
Жонгүг: Хэлсээн. Удахгүй хүрээд ирнэ байхаа. Миний хайр битгий уйл. гэсээр миний гэдэс, нурууг илнэ.
" Хайраа энэ хүүхдийг надаас хурдан гаргаад өгөөч тэгэх үү? Би яг үхэх нь байна "
Жонгүг: Халуун бүлээн ваннанд орох уу? Тэгвэл өвдөлтөнд нь нэмэр болдог гэсэн.
" Т-Тэгье "
Жонгүг намайг 2 гар дээрээ өргөж тэврээд халуун усанд орууллаа. Төрөх гээд зовж байгааг минь хадам ээж аав, Жонгүг хараад яаж ч чадахгүй, санаа зовон сууна. Их орой болсон болохоор Жонгүг сүүлдээ бүр суугаагаараа унтаж байна.
Дахиж 2 цаг өвдсөний эцэст төрөх орон дээр гараад дүлж эхэллээ. Жонгүг хажууд зогсоод гарнаас минь атгаад зогсохгүй давхар влогоо бичээстэй.
" АААА!! "
Эмч: Мундаг охин. Дахиад дүл.
Яг хүүхдээ төрүүлж байхдаа би өвдөж байна гэдэг үгийг нэг ч удаа хэлэлгүй бүх хүч, анхаарлаа хүүхдээ төрүүлэхдээ зориулж байв. Эцэст нь сүүлийн хүч, сүүлийн дусал хөлсний дараа хүүхдийн уйлах чимээ эмнэлэгийн өрөөнд хадлаа.
Жонгүг: Х-Хайраа хүүхэд маань төрчихлөө! Чи минь чадлаа!
Би зүгээр л инээмсэглээд, баярын нулимсаа унагана. Хүч тэнхээ ч алга...Удалгүй ухаан балартаж, зөвхөн цагаан тааз л харагдаж эхлэв.
Сувилагч: Юүна! Жон Юүна! Ухаан ороод нүдээ бүтэн нээгээрэй.
Advertisement
Даан ч би чадахгүй байна шүү дээ....
Эмч: Юугаа хийгээд байгаа юм! Хурдан амьсгалын төхөөрөмж залгаж, даралтыг нь тогтворжуул!
Сувилагч хамарт минь амьсгалын төхөөрөмж залгахад л арай гэж нэг юм өөрийн ухаантай болов. Хэт их ачаалалаас болж ухаан алдах гэж байсан бололтой.
Жонгүг: Хайраа зүгээр үү??! Чи сая яг намайг зүрхний шигдээсээр явуулах гэж байлаа. гээд намайг нүүр нүдгүй үнслээ.
Хадам ээж аавыг нулимс унагаж, Жонгүг бид 2ыг уйлалдан нялуурч байхад өөр нэг сувилагч улаан өнгөтэй бяцхан хүүг минь авчирлаа.
Сувилагч: 6 сарын 13ны 23:54 минутанд 3300 гр хүүтэй боллоо баяр хүргэе.
Жонгүг: Я-Ямар хөөрхөн юм бэ хайраа. Баярлалаа хайрт минь. Чи надад энэ дэлхийн гайхамшигийг энгэртээ тэврэх боломж олголоо. Баярлалаа.
гээд хүүгээ, бас намайг үнэрлэлээ. Би зүгээр л нулимастай нүдээр өөрөөс минь гарсан гэхэд итгэхээргүй бяцхан аз жаргалыг ширтэнэ.
Ж/Ээж: Баяр хүргэе миний хөөрхөн охин.
Ж/Аав: Би бэрээрээ маш их бахархаж байна.
" Баярлалаа " гэж сулхан хэлээд инээсэглэлээ.
Аав: Бумбаалай!
Ээж аав 2ыгоо хараад өнөөх эрх зангаа гаргаад шууд л чанга гэгч нь уйлчихсан.
Ээж: За чшшш~ Миний охин тайвшир. Сайн амаржив уу?
" Мхн... "
Аав: Эвий эвий миний муу охин. гэсээр намайг үнсэнэ.
Ээж: Жонгүг чамайг төрөх гэж байна хурдан ир гэхээр нь санд мэнд л яаралтай нисэгээр хүрч ирлээ. Монгол хэл нь сайжирсан байналээ.
" Төрөхөд ёстой аймар өвдсөн. Жонгүг гарнаас минь тавилгүй атгаж байсан ч үнэхээр их айсан "
Ээж: Заа зүгээр зүгээр. Ингээд эх хүн боллоо доо миний эрх бяцхан охин.
Жонгүг: Сайн байна уу?
Ээж аав 2 ч Жонгүгийг үнсээд хадам ээж аавтай гар барьлаа. Тэд хэл ус сайн ойлголцдоггүй ч гэлээ сэтгэлээрээ ойлголцож, зарим зүйлээ үйлдлээр үзүүлж харилцдаг. Ёстой хөөрхөн.
" Ядраад байна "
Ээж: Ээж нь юу хийх үү?
" Та юу ч хийх гэсний хэрэггүй ээ. Хадам аав ээж 2 манай гэрт ирээд намайг асрана гэсэн. Та 2 аниагийн хүүхдийг харахаа л бод. Солонгост та 2 юу хийх вэ дээ. Маргаашийн нислэгээр буцахгүй юу дөө. Өвдөлт айдаснаа хий дэмий та хоёрыг сандаргаад дуудчихлаа. "
Аав: Зүгээр дээ. Бид 2 маргаашийн нислэгээр буцчихна. Гэхдээ миний охин гамаа сайн бариад ядрахгүй байж чадах уу?
" Чаднаа. Гэрт маань 3ын гурван насанд хүрсэн хүн намайг асрах гээд хамт байна шүү дээ "
Ээж: Тэгээд чих, толгой руугаа салхи оруулахгүй, хүйтэн юманд хүрэхгүй, хүйтэн юм уухгүй гээд ерөнхий зүйлээ мэдэж байгаа биз дээ?
" Мэднээ ээжээ. "
Ээж: Чи халуун юм ерөөсөө уухгүй дандаа хүйтэн юм уугаад байдаг шүү! Ядаж ганц аяга халуун цай ууж байгаарай. Болохгүй бол ээж аав 2 нь монголоос аарц явуулж болно шүү. Тэрийг чанаад уувал дархлаа чинь сайжираад бие чинь хурдан тэнхэрнэ.
" Ойлголоо ээжээ. "
Ж/Ээж: За миний охин хүүгээ ээждээ өгөөд хоолоо идчих. Ээж нь халуун шөл хийгээд ирсэн. гээд хүүг минь тэврээд орон дээр нь тавьлаа.
Жонгүг: Ээжээ миний хайр далайн гаралтай хоол идэж чаддаггүй шдээ? Арай загасны шөл хийгээд ирсэн юм биш биз дээ?
Ж/Ээж: За арайч дээ. Бэрийнхээ ямар хоол иддэг, иддэггүйг мэдэхтэйгээ байна шүү! Миний хүү зүгээр л эхнэрээ хооллоод халамжлахаа бод. Аав ээж 2 нь худуудтайгаа гарч хоол идлээ.
Жонгүг: Заа.
" Худууд чинь та 2той хамт хоол идэхээр гаръя гэж байна "
Аав: Зааза тэгвэл бид 4 гарлаа шүү. Бид хэд аятайхан ойлголцоод байна байхаа.
гэсээр л 4үүлээ гарцгаалаа.
Жонгүг: За хайраа аа гээрэй. Хайр нь үлээгээд хөргөчихлөө. гэсээр шөл халбагадаад аманд минь хийлээ.
" Амтгүй юмаа. Давс хийгээгүй юм байхдаа?"
Жонгүг: Давстай юм идэж болдоггүй гэсээн.
гээд дахиад шөлнөөс халбагадан надад өглөө.
Хүүхэд уйлах чимээнээр хоёул цочлоо.
" Яадаг билээ? Одоо яах вэ? " гээд хүүгээ тэвэрлээ. Тэгээд хүүгийнхээ аманд хөхөө хийвэл чимээгүй болчих нь тэр.
" Аан хүү минь өлссөн байхнээ? "
Жонгүг: Хүүдээ өгөх нэрээ бодоод олчихлоо. Жон Ханил. Тэнгэр гэсэн үг.
" Гоё нэр байна. Жон Ханил. "
*****************
7 сард монголд болсон тоглолт 'маш гоё' болж бид хэд ч сайхан аялаад амжсан. Тэд монголд дурлаад л явцгаасан. Тоглолт болох гэж байхад би монгол арми нараараа бахархсан. Монгол арми нар маань тэдэнд маш хүндэтгэлтэй хандаж, намайг ч бас их хүндэлсэн.
*******
Саяхан л 20 настай залуухан ээж болж байсан чинь нэг мэдхэд л 2 жил өнгөрсөн байв. Хүү маань одоо 2 настай. Одоохондоо хөдөө Бусанд өвөө эмээ дээрээ байгаа. Би бол яахав шинээр хийх ажил, бизнесийн санаагаа төлөвлөөд гэртээ завгүй байгаа. Жонгүг саяхан ажлын шугамаар япон явсан. Удахгүй ирнэ гэж бодож байна.
" Ашгүй та 2 хүрээд ирэв үү? " гээд Жимин ах, Хусог ахыг гэртээ орууллаа. Тэгээд тэдэнд цай аягалаж өглөө.
" Та хоёроос юм асуух хэрэгтэй болоод "
Хусог: Тэр яах вэ Юүна ахын дүү.
" Яасан бэ? "
Жимин: Жонгүг чамаар тоглох гээд байна.
" Айн? "
Хусог: Жимин бид 2 түрүүн Жонгүгтай видио дуудлагаар яриад. Тэгсэн Жонгүг маргааш ирнэ гэж байна. Тэгээд ирэнгүүтээ чамд " Би чамд хайртай байхаа больсон, Хоёулаа салъя, Би хүүхдээ өөр дээрээ авна" гэж хэлж пранкдана гэж байна. Гэнэт очих гэж байгааг нь чамд битгий хэлээрэй гэсэн л дээ. Гэхдээ би хүнд худлаа ярьж чаддаггүй болохоор чамд хэлэх ёстой юм шиг санагдаад.
" Намайг гомдоохыг хүссэн юм байхдаа? Өөдгүй юм бэ......Надад нэг санаа байна. Та хоёрын бас Тэхён ахын тусламж хэрэгтэй болох нь "
Өнөөдөр гэртээ ирлээ. Жимин ахтай ярьж тохирсоны дагуу Жимин ах миний Юүнаг пранкдаж буй мөчүүдийг бичиж байна.
Төлөвлөгөөгөө бодож жуумалзсаар унтлагынхаа өрөөнд ортол...
" Хайр.....Та 2 нэг оронд юу хийж байгаа юм?"
-
-Vote😬🍑💗
-
Advertisement
- In Serial61 Chapters
Lost In Translation
If you're one to travel the roads, you may have heard of me. You may have heard my Names in the stories, the songs, and the whispers of the road. Perhaps you've even seen me during my travels, speaking to a bird of blue light, or on a city street, performing small acts for coin and repute. Or perhaps you may know me as the Skystrider, who walked with the wind. Or the Voiceless, a man of song without speech. You may know me as the Tutor, who taught the Lion of Summer how to fight, or the Traveler, who has walked all the roads of the earth. I am all of these things. And people have branded me a myth. But people don't understand what a myth is. They haven't heard the songs lost to our tongues, nor have they seen the things I've seen. They haven't gone to the places I've gone. My feet have walked the plains, the seas, and the clouds. I have spoken languages unspoken; tongues lost to time. I have sung to the earth, held the moon in my arms, and walked the roads that your heroes hesitate to even mention. I have outwitted Demons. I have danced with the Fae. My songs have been heard by lords of wind and ash, and my steps have echoed in the bellies of gargantuan beasts the likes of which you have never seen. These are what real myths are. And me? I'm no legend. I'm just the bard stupid enough to poke the real ones with a stick. Discord link here. [Disclaimer: Book 1 of this story will likely be published in KU by around the start of 2022, so please keep that in mind. Book 2 and onwards will continue here until they are published as well.]
8 317 - In Serial8 Chapters
Never After
Harmonia is a teenager born with a silver spoon and the inability to use magic, unlike her peers. After years of living a stagnant life and a dream that kept plaguing her mind, 17-year-old Harmonia Fleur seeks for a way to fix her problems, but to no avail. Until one day, she overheard a conversation between her father and an agent, about a Dangerous Prisoner, with knowledge of magic that far surpasses anyone of this age. With newfound motivation, she goes against her father's words and seeks for the Prisoner. Leading her to an encounter that she thought would fix her problems, What transpired was nothing she could've thought of, a full-scale prison breakout. When the very thing that plagued her mind appeared right before her eyes, Harmonia realizes that her life is about to take a drastic turn.
8 168 - In Serial46 Chapters
The Royal Explorer (Completed)
He is an Indian King and she studied about him in her history class. Jiera is a 22 year old, prolific history lover and also has too much love for Aakav, her crush. When Aakav takes advantage of it and tricks her into being a subject for a science experiment, she had no choice but to fall for it. But as her luck would have it, the experiment failed and she is now trapped in a historical land, something she only read about in her history books. Jiera, as modern and bold and confident that she is, struggles hard to meet the demands of a Royal Indian kingdom. Frustrated, angry, scared but eventually starts loving all of it. Also the King of the mighty land she is at, King Neelambar Or Neel. King Neel, a 24 year old,young king, taken responsibilities as early in life as he remembers, has no time Or interest in his personal life. His kingdom is all that is there to him. Until she enters. Weird, maniac,sick; that is what he calls her, but eventually falls for her anyway. But she has to go back, Neel is fated to die. What shall this unique interaction between a king and a modern girl bring?What shall be the conclusion of this love story? #1: Indian History (29-1-22) #3: time travel (9-5-22) #1: india (18-7-22) #8: romance (18-7-22) #1: fictional (27-7-22) Word count: 50,000-70,000(A/N: This book is pure work of fiction. no king, or place mentioned in this book, exists in the history of India to my knowledge. this book is meant for entertainment and not to hurt anyone's believes.The book is imagined and written by Aastha Jain, and is only posted on wattpad. Plagiarism won't be entertained or taken lightly. so DO NOT STEAL MY WORK)STARTED : 14th Jan '22FINISHED : 30th July '22
8 189 - In Serial33 Chapters
Beast Dao Cultivator
Hundreds of thousands of years ago, the world was at the peak of its era in the pursuit of power and knowledge. People ascended to the heavens and returned, walking amongst mortals. Great Buddhists, Evil Demons, Heavenly Celestials, Unfathomable Sages, Riders of Grand Majestic Beasts, Beloved Beings of Nature. Countless kinds of beings rose and fell. Countless kinds of method to ascend were known but a sudden change in the world changed that. Pandemonium spread throughout the world and countless grand races and even grander sects and organizations fell. The huge surge had come to an end as each race went to one place or another to hide, higher beings ran to the higher realms to hide from the destruction of the lower realm. Countless deaths in all races happened and many are said to have been pushed to extinction. Today, the world has regressed to what can be called a mediocre shadow of what was once a massive power that ruled the world. The races have each slowly crawled out of their holes and slowly spread their numbers once more, rediscovering what was once lost. New sects were born, clans spread, nations rise and war once more appeared. Still the catastrophe had not only drastically changed the world but the energy of nature. Where once all kinds of power filled the air all over the massive planet no longer did this power appear. Instead the grand energies seemed as if something had snuffed a huge amount of it, now the areas were each energy appeared each possessed different kinds of energy. One region could simply have Qi, another could have Qi where each area within a region had specific element to it, there was mana which permeated the air in other regions, Spiritual force in others, infernal energy in another and so each massive region slowly claimed their own resource and their growth slowly diverted only towards these energies. Only there was one type of being that could survive and grow in each and every kind. The most mysterious which were all called Riders. Beings who were one with their mounts born for each other and cultivated together.
8 98 - In Serial43 Chapters
lies | taennie √
you told me "did you know i love you?", but now i know you never really meant it.a taennie fanfic.© 𝒋𝒊 𝒂𝒉highest ranking; #35 in poetry
8 171 - In Serial6 Chapters
Relentless
Pennywise x ReaderIt all started on a Friday night..
8 202

