《I MARRIED MY MONGOLIAN FAN》💎17-р хэсэг💎
Advertisement
Жонгүг: Ааваа ээжээ бид ирлээ.
Жонгүг Бам бид 3 хадам аав ээжийнд ирлээ.
Ж/Ээж: Сайн уу? Хүүхдүүд минь.
гээд биднийг үнслээ.
" Та сайн сууж байв уу? Шинэ оны мэнд"
Ж/Ээж: Хөөх миний бэр чинь жаахан жин нэмээ юу даа?
Манай ээжийн гэдэс жирэмсэн үедээ маш хурдан томордог байсан гэсэн. Тэр онцлогийг би ч бас өөртөө шингээсэн байлаа.
" Харин тиймээ...Гэдсээрээ жаахан"
Ж/Ээж: Залуу хүүхэд байж таргалаж яах нь вэ. Одоо тур миний охин.
" Одоо нэгэнт өнгөрсөөн ээж. Хэсэгтээ турахгүй байх "
Жонгүг: Ээж та Юүнаг битий таргалсан гээд бай л даа. Харин ч хөөрхөн байгаа биз дээ?
Ж/Ээж: Зааза орцгоо.
Өчигдөр шинэ он гарсан, шинэ оны эхний өдөр хадам аав ээжийндээ ирж байна.
Ж/Аав: Сайн уу? Миний хүүхдүүд.
" Сайн та сайн байна уу? Шинэ оны мэнд "
Ж/Аав: Шинэ оны мэнд. Өчигдөр Жонхён ах нь эхнэр, охин 2тойгоо хамт ирээд шинэ оноо гаргаад явсан. Та 2 маань гэртээ байв уу?
Жонгүг: Тиймээ. Би ажиллахгүй, хамтдаа өнгрүүлсэн анхны шинэ жил. Гэртээ л хамтдаа байлаа.
Ж/Ээж: Өчигдөр бүгдээрээ цугласан бол сайхан байх байлаа. За яахав яахав.
гээд бидэнд цай, хоол аягалаж өглөө. Ойрд уулзаагүй бид баахан л зүйл ярьлаа. Мөн хуримынхаа талаар ярьсан. Хурдан хуримаа хийхгүй бол миний гэдэс цаашдаа их хурдан томрох байх. Бас бид 2 хуримаа монголд хийнэ. Учир нь солонгост хийвэл нилээн их шуугиан тарьж магадгүй гэж айж байгаа. Бараг бүх зүйл л бэлэн байгаа. Одоо хүмүүст хуримын урилгаа өгч байгаа. Хамгийн дотны гэсэн хүмүүстээ л.
Хадам аав ээж 2 мөн манай аав ээж хоёр ч намайг жирэмсэн гэдгийг мэдэхгүй. Тэгээд л яагаад ийм хурдан хуримаа хийх гээд байгаа юм? гэж гайхаад байсан.
" Хайраа бүгдээрээ уулзсаных зургаа даруулъя. Миний хайр утсаа барьж байгаад selfie хийчих "
Жонгүг: За тэгье.
Яг үнэндээ Жонгүг зураг дараагүй бичлэг хийж байсан юм.
" Инээгээрээ 3, 2, 1! "
Жонгүг: Юүна жирэмсэн!
Advertisement
гэхэд хадам аав ээж 2 надруу эргэж харлаа.
Ж/Ээж: Нээрээ юу?!?!
Би тэдэнд эхоныхоо зургийг харууллаа.
Ж/Аав: Хөөрхөн юм бэ? Хэд хоногтой юм?
" 3 сартай "
Ж/Ээж: Баяр хүргэе! гээд намайг үнсээд тэвэрлээ. Хадам аав ч бас намайг тэврэн баяр хүргэлээ. Жонгүг харин бичлэгээ хийсээр л.
" Зааза ээжээ ааваа бид 3 ингээд явлаа. Өнөөдөр энэ мэдээгээ дотны хүмүүстээ хэлэхээр төлөвлөж байгаа юм. Одоо Жонгүгийн дорм руу явна. Ах нар бүгд найз охидуудаа дагуулж ирж, оройн хоол иднэ. "
Ж/Аав: Заа баяртай хүүхдүүд минь.
Дорм дээр нь ирсээр байгаад бараг дасаж байна даа. Орвол Намжүн ах өөрийн найз охин болох Мисү эгчтэй, Согжин ах өөрийн найз охин Жонхи эгчтэй, Юнги ах Минжи эгчтэй, Жимин ах, Хусог ах, Тэхён ах гээд бүгд л цугласан байлаа.
Хусог: Та 2 яасан удваа~~
Жонгүг: Аав ээж 2 дээр очоод удчихлаа. гэсээр миний гутлыг тайлж өглөө.
" Бүгдээрээ сайн байцгаана уу? Шинэ оны мэнд "
Мисү: Сайн уу? Хөөрхөн охин минь.
" Сайн. Та сайн уу? " гээд Минсү, Жонхи, Минжи эгчээс эхлээд бүгдэнг нь тэвэрч мэндэллээ.
Тэхён: Манай Юүна жаахан таргалаа юу?
" А-Аан жоохон таргаласаан... "
Тэхён: Тэвэрсэн чинь гэдэс чинь жаахан томорсон юм шиг мэдрэгдээд.
Бараг бүгд л Тэхён ахыг ямар гярхай гэдгийг мэдэх байх.
Жимин: Гэхдээ зүгээрээ~ Тиймээ Юүна?
" Тийм шүү дээ. Гэхдээ солонгос гоё охидууд шиг туранхай биш болохоор хаяадаа стрэсстдэг "
Намжүн: Чи заавал тэдэн шиг туранхай байх ёсгүй шүү дээ. Харин ч манай Жонгүг, Юүна 2 хоёулаа спортлог, чийрэг биетэй шүү дээ.
" Ингэж магтаж байгаад баярлалаа~ "
Согжин: Манай 2 хоол идэх үү? Юүна ахын дүү өлсөж байна уу? Ах нь хоол хийгээд өгөх үү?
" Үгүй ээ би өлсөхгүй байна. Баярлалаа "
Жонгүг: Бид 2 аав ээжийнд хоол идчихсэн.
Юнги: Тэгвэл шууд та хоёрт хэлэх мэдээндээ оръё.
Жонгүг: Хүлээгээрэй. Бид хоёрт ч бас та нарт хэлэх зүйлс байна. Эхлээд энэ бидний хуримын урилга, монгол руу нисэх онгоцны тасалбар.
Advertisement
Хусог: Хөөх бүр тасалбар өгч байгаа юм уу?
" Хол газар хуримаа хийх гэж байж очих, ирэх тасалбарыг нь зочидоороо төлүүлж болохгүй биз дээ? "
Жонгүг: За дараагийн мэдээг нь миний хайр өөрөө хэлэх үү?
" Тэгье "
Тэхён: Юу юм?
" Би жирэмсэн. Удахгүй бид аав ээж болно"
гэхэл бүгд орилолдож, дуу алдлаа. Гүэмөн чанга чимээтэй хүмүүс шүү.
Минжи: Юүна! Нээрээ юу?!
Тэдэнд эхоныхоо зургийг үзүүлж, хэдийн томорч эхэлсэн гэдсээ илж харуулав
Жонхи: Ямар хөөрхөн юм бэ! гээд л бөөн бөөнөөрөө ирж намайг тэвэрлээ.
Жимин: Манай бяцхан Жонгүг хамгийн эхэнд найз охинтой болж, хамгийн эхэнд эхнэртэй болж, хамгийн эхэнд хуримаа хийж, хамгийн эхэнд аав болж байна. Баяр хүргэе.
Мисү: Миний бяцхан дүү жирэмсэн болчихсон гэхээр итгэж өгөхгүй нь ээ~
Согжин: За алив бүгдээрээ Юүна, Жонгүг хоёртоо дахин баяр хүргэе.
Бүгд: БАЯР ХҮРГЭЕ!!!
Жонгүг: Та нарын бид хоёрт хэлнэ гээд байсан зүйл юу юм?
Хусог: Бид монголд тоглолтоо хийхээр болсон.
" Юу??? "
Намжүн: Бид монголд тоглолтоо хийхээр болсон. Нэгхэн өдөр болох тоглолт.
Жонгүг: Үгүй байлгүй дээ. Хэзээ монголд тоглолтоо хийнэ гэж?
Юнги: Зун 6 сард. Хамтлаг тарахын яг өмнө.
" Хүн үзнэ гэж бодож байна уу? Их цөөхөн хүн ирэх байхдаа? Үнэтэй тасалбартай болохоор тэрийг авах чадалтай цөөхөн л хүн байгаа "
Тэхён: Бид үүнийг ашигийн төлөө хийгээгүй зүгээр л монгол арми нартай нэг өдрийг зугаатай өнгрүүлэхийг хүссэн юм. Тэгэхээр тоглолтын тасалбар их хямдхан зарагдах болно.
Жимин: Бас бид монголооор аялахаар шийдсэн. Та 2 монголд хэсэгтээ байна биз дээ?
" Байх нь ч байна л даа... "
Жонгүг: Энэ 5 сарын хугацаанд яаж тоглолтоо бэлдэх юм бэ? Бид монголд хэсэгтээ байна байх. Төрөх нилээн дөхөхөөр нь л солонгост ирэх байхдаа.
Хусог: Бүжиг дэглэлтээ бид өөрсдөө монголд очоод ганц хоёр өдөр бэлдээд л болно. Харин бусад арын ажил, оролцох нэвтрүүлгийг компани хариуцаж байгаа.
Жонхи: Мисү, Минжи бид 3 ч бас тэр үед хамт яваад монголоор аялна.
" Арми нар мэдвэл яах бол? Өдий хүртэл зөвхөн Жонгүгийг л найз охинтой гэж бодож байсан шүү дээ. Та 3ыг над шиг үзэн ядалт аваасай гэж хүсэхгүй байна "
Юнги: Зүгээрээ. Тэд бүгдээрээ олонд ил гарахыг зөвшөөрсөн.
Жонгүг: Долоо хоногийн дараа Юүна, Бам, бид 3 эхлээд монгол руу явна. Дараад нь аав ээж 2 хэд хоногийн дараа ирнэ. Та нар ч бас бүгдээрээ нэг дор ирэлгүй цуварч ирэг гэж бодоод өөр өөр өдөр тасалбар захиалсан байгаа.
Жимин: Одоо хурим болж, тоглолт болох өдрийг л хуруу даран хүлээе. Тоглолт 5 сарын дараа болох байтал би аль хэдийн догдлоод эхэлчихсэн.
" Хайраа гэхдээ тэд үнэхээр монголд тоглолт хийх гээд байгаа юм байхдаа? Та итгэлтэй байна уу? Би нэг л итгэж өгөхгүй байх юм "
Жонгүг: Гэхдээ яагаад байж болохгүй гэж? Тиймээ хайраа?
" Би нээрээ нөгөө хаусаа худалдаад авчихсан шүү. Хотоос зайтай, харуул хамгаалалт сайтай газар. "
Жонгүг: Ахх чамайгаа өөрийнхөө эхнэр болгох өдрөө хүлээж тэсэхгүй нь ээ~
гээд намайг нүүр нүдгүй үнслээ.
Жонгүг: Заа аавын зулзага. Аав нь ээжийнх нь гэдсийг тослож өгье. Тэгэхгүй бол чи минь улам том болоод, ээжийнхээ гэдсийг сунгаж, язралттай болгож магадгүй. Ийм хөөрхөн ээж нь гэдсэндээ тодоос тод улаан язралттай байвал онцгүй биз дээ? Тиймээ зулзага минь? гээд миний гэдсийг язралтын эсрэг тосоор тосолж өглөө.
Жонгүг: Удахгүй хурим болох болохоор чи минь хангалттай ядрана. Одоо л сайн амарч ав. гэж хэлэх түүний хайр халамжин доор амьдрана гэдэгтээ би дахиж эргэлзэхгүй.
-
-Vote🤰🏻💜
-
Advertisement
- In Serial202 Chapters
Falling For Miss Captain : LOVE Vs DUTY
Fight your war and I will fight mine. If I ever fall, you will help me up and I will do the same for you.
8 841 - In Serial206 Chapters
The Infinite Labyrinth
(Story complete - Book 1 "Shanghaied", 2 "Shortcuts", 3 "Secrets" and 4 "Sanctions") It is the 19th century, and war smoulders between England and France. Any hope for a quick end to Napoleon's rampage across Europe ended when the Great Gates opened in 1800. For a fortunate few, the strange world of the Infinite Labyrinth offers opportunities, strange descriptors popping in their minds, informing them of growth, and status beyond that of a mere mortal. The materials and power crystal they bring back foster a new age, both military and civilian. Aether-powered Skyships prowl the skies, as all the great nations blessed by the Gates try to turn the blessings of the Labyrinth into immediate advantages. But for Jonas, an apprentice leatherworker, his friend Ira, and so many Londoners, the fabled ones that walk the Labyrinth are distant heroes, seen from afar. They fell short when their Potential was measured, and they fill their mundane lives with distant dreams. One man wants to break the stalemate. The Tyrant of the Dominion of France, Napoleon Bonaparte, has a plan. Eighteen years after the world changed, he will force it to change again. And when civilians are caught in the fallout, the unthinkable happens. Six people, unqualified, forbidden to ever enter the Labyrinth, find themselves stranded in a distant zone, forcefully turned into Professionals. They know little of what that means, but they have to figure out the rules that are now their lot, for they have little hope to escape their predicament otherwise. They need to understand what the descriptors in their minds mean, what each of the strange piece of gear waiting in treasure chests behind terrible guardians can bring them. They have to become Professionals on their own and rejoin the Empire. They will figure out their new lives one way or another. But will there be an Empire waiting for them when the Gates re-open? Caught in a clash of empires and high tiers, they will do what little they can. They will step up and do their best. One way or another. The Infinite Labyrinth is a slice-of-life litRPG adventure set in a real historical setting. It's a hard, crunchy litrpg. Expect blue boxes everywhere, and the system itself is very mathy. It started life as a serial. I prepared some proper worldbuilding, with enough details and background for lots of different potential story arcs, but as I wrote, I realized the main story needs to have a definitive end. So, there are four books in total, for a bit under 1500 pages, plus additional side stories, and even maybe a sequel one day. The Gore tag was added as a precaution because there are a few scenes with some light gore.
8 204 - In Serial13 Chapters
Dopamine
The meaning of life is to protect the ego, because it makes the dopamine. Horm is worried that the future is happening too slow. He's afraid he might miss it. So he makes a plan to speed things up using dopamine - the brain chemical that drives motivation. It could work. Disclaimer - This book is weird.
8 566 - In Serial8 Chapters
Promised Knight
When the end is not the end. Aleria awoke, not to the screams of humanities final battlefield, but to the serenity of a peaceful forest. Shouldn’t she be dead? In all her 115 years since humans had been shifted to a new world and forced to contend against Fantasy, Aleria had never heard of resurrection before. But is that what happened? What has the Akashic System done this time? Join Aleria as she regains her power, establishes a dominion, and grows as a person. Watch her lead companions, followers, and subjects out of a fated bad end, and into the promised good end; all while reveling at the second chance to become what she had always wanted: The Knight Which Was Promised! Wait, I’m a Fairy now!? 3 Chapters a week; Mon, Wed, Fri. (Artwork created by swd3e2)
8 99 - In Serial23 Chapters
The StormBlades
In the idyllic city of Athaldris the Elven people live, hidden away from humanity on their secluded island, protected by a magical barrier. That is, until one fateful morning turns their peaceful existence upside down. A young elf discovers a magical scroll in a clearing outside of the Elven city, protected by a powerful, dark magic. A magic so powerful that neither elf nor human could be responsible for it. The scroll was meant for Queen Elspeth of the Northern realm on the main continent, far to the East of the Elvish lands. A land ravaged by constant war and ruin, where humans fight each other over territory and food and everything in between. Reading the contents, Terandriell realizes he must act to change the outcome of the coming war. To save the human race from certain extinction, he knows he has to deliver the message himself. He has only to betray his own people and face his darkest fears in order to do so.
8 124 - In Serial9 Chapters
Demon Of War
Aaron, dejará su nombre grabado, mientras viajas a los miles de mundos.
8 147

