《I MARRIED MY MONGOLIAN FAN》💎13-р хэсэг💎
Advertisement
Уйлсаар такси барин Жонгүгийн гэр лүү очоод хувцасаа аваад гарах гэхэд Жонгүг над руу залгалаа.
" Хайраа би чамайг хувцасаа аваад явах гэж байгааг мэдэж байна. Битгий яв гуйж байна. Сая болсон зүйл чиний бодож байгаа шиг биш. Чи буруу ойлгосон. Гуйж байна одоо гадаа харанхуй болчихсон байгаа болохоор битгий гэрээс гар. Ийм орой ганцаараа гарвал аюултай шүү дээ. Ганцхан өнөө шөнө л наанаа хоночих гуйж байна. Харин маргааш чи бүхнийг мэдэх болно "
" Үгүй ээ Жонгүгаа би энд хонохгүй. Би найзындаа очиж хононо. Бас...бидний харилцаанд маш том сэв суучих шиг боллоо... цааш үргэлжлэх эсэх нь хүртэл эргэлзээтэй болчихлоо "
" Ү-Үгүй ээ хайраа тийм б-- "
Би утсаа таслаад Чэвоны гэрлүү явлаа.
Найздаа хамаг юмаа ярьж нэг инээж, нэг уйлаад шөнийг өнгрөөв. Гэхдээ мэдээж найз залуу минь Жонгүг гэдгийг юу гэж хэлэх вэ дээ. Өглөө босоод Чэвонтой хамт өглөөний цайгаа ууж байтал Хусог ах надруу залгав. Би ч дуудлагыг нь авлаа.
" Байна уу? "
" Байна~ Юүна ахын дүү сайн уу? "
" Сайн. Та сайн уу? "
" Ах нь сайн. Харин өчигдөр орой Жонгүг та 2 жоохон буруугаар ойлголцсон тухай сонсоод "
" Аан...Тэгсээн. Буруу ойлголцол
байсан уу? Үнэхээр тийм зүйл болсон уу? Мэдэхгүй л байна "
" Ямартай ч чамайг бидний тоглолтын сүүлийн өдөр ирээсэй гэж хүсэж байна. Жонгүгийн биш бидний төлөө. Энэ бидний сүүлийн тоглолт шүү дээ Юүна. Чи заавал ирээрэй. Ирнэ гэж амла? "
" .......Зааза би өнөөдөр очноо "
" Удахгүй уулзъя Юүна~"
Чэвон: Хэн бэ?
" А-Аан хэн ч биш. Найз нь өнөөдөр гарах ажилтай болчихлоо. "
Би цайгаа уучихаад усанд ороод нүүрээ будан аль чадахаараа хөөрхөн болохыг хичээн тоглолт руу явлаа.
Тоглолтын суудал нь хамгийн урд талын эгнээний VIP суудалд суугаад тэдний тоглолтыг анх удаа үзлээ. Сүрдэм чанга дуу, тайзыг нураах гэж буй мэт эрчтэй хөдөлгөөн гээд л тоглолтын сайханд Жонгүгт гомдсон гомдол алга болчихов. Бас Жонгүг бүжиглээд тайзыг тойрч явж байхдаа намайг олж хараад нүдээ ирмээд байсан. Хөөрхөн байсан л даа гэхдээ өчигдөрийн явдлыг нь бодохоор уур хүрч гомдоод л байсан.
Advertisement
Тэд хэсэг завсарлага аван арми нартайгаа харилцдаг. Гэхдээ энэ дунд нь Жонгүг байсангүй. Намжүн ч ярих зүйлээ ярьж дуусч байх шиг байна.
Намжүн: Дахин уулзаад хөгжилдөх сайхан байна Арми. Тоглолт дуусах дөхөж байгаа нь харамсалтай л юм. Мөн энэ бидний сүүлийн тоглолт.
Ингэж хэлэхэд нь Арми нар орилолдоо.
Намжүн: Гэхдээ энэ гунигт мөчид бидэнд та нарт хэлэх сайхан мэдээ байна. Жонгүг маань хайртай хүндээ шинэхэн дуу хийсэн. ЖОНГҮГИЙГ ХҮЛЭЭН АВНА УУ!!!!
Жонгүг хувцасаа сольчихсон гараад ирлээ.
Жонгүг: Би өчигдөр орой хамгийн хайртай, хамгийн эрхэм нандин хүндээ буруу ойлголт төрүүлээд гомдоочихсон. Гэвч хайрт минь би чамд энийг л бэлдээд завгүй байсан юм шүү. Энэ дууг зүрхнийхээ гүнээс чамд зориулж бичсэн учир сайн сонсоорой хайрт минь.
гэхэд арми нар орилолдох бол Жонгүг байрлалаа аван үзүүлбэрээ үзүүлж эхэллээ.
[There should be a GIF or video here. Update the app now to see it.]
Хүүхэд насны минь мөрөөдлийн эргэн буцахуй
Мэдэхгүй юм энэ мэдрэмж юу болохыг
Магадгүй энэ ч гэсэн зүүдний ертөнц юм болов уу?
Зүүд гэдэг элсэн цөл дэх цэнхэр зэрэглээ
Миний дотор гүнд оршсон a priori
Амьсгал давчдам жаргалтай байна
Орчин тойрон аажим аажимаар тодорч байна
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
Close the door now
Чи ч гэсэн над шиг
Сарничихсан зүүднийхээ араас эрэн хайж байна уу?
Хувь тавьлан гэх мэт энгийн үгнээс ялгаатай юм шүү дээ
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
You are the cause of my euphoria
Хэдий элсэн цөл хагарч цуурах байсан ч
Хэн нэгэн энэ ертөнцийг чичрэгэн доргиох байсан ч
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
Close the door now
Advertisement
Дууны үг нь намайг уйлахад хүргэлээ. Нулимсаа арчаад сууж байтал нэгэн staff над дээр хүрч ирэв.
" Та намайг дагаад яваарай " гээд намайг дагуулан тайзны доод хэсэг рүү орлоо. Хөөх доор нь ийм их хүн, ажилчин байдаг байхнээ? гэж бодож байтал staff намайг нэг тавцан дээр гаргалаа. Тэр тавцан дээр бусад гишүүд ч бас байв. Юу ч ойлгохгүй байгаа ч гэсэн ах нартай мэндэллээ.
" Жонгүг таныг дуудахад бид таныг бусад гишүүдтэй хамт дээш гаргах болно. Бэлдээрэй " гэв.
Дээд тал нь онгорхой болохоор Жонгүгийн яриа тодхон сонсогдох аж.
Жонгүг: Би өнөөдөр арми та нартаа нэгэн онцгой хүнийг танилцуулж, зарлана гэж төлөвлөсөн. Та нар хармаар байна уу?
Гэж хэлэхтэй зэрэгцэн намайг бусад гишүүдтэй хамт өргөж тайзруу гаргалаа.
Бурхан минь энэ их гэрэл дунд нүд минь гялбаж байна. Энэ бүх army bomb ууд ямар үзэсгэлэнтэй гэж санана. Сансар огторгуйн оддоос ч үзэсгэлэнтэй гээд л бод.
Жонгүг надруу инээмсэглээд хүрч ирэх бол бусад гишүүд намайг нуруунаас минь түлхсээр Жонгүг руу ойртууллаа.
Жонгүг: Өчигдөр энэ дууны бүжгийг бэлдэж байсан юмаа хайраа. Тэр эмэгтэй бол манай бүжиг дэглээч. гэж чихэнд минь шивнэлээ.
" Буруу ойлгосон байна уучлаарай."
Жонгүг: Чамд минь таалагдсан уу?
" Үнэхээр их." гэж хэлэхэд Жонгүг инээмсэглээд намайг үнслээ. Ингэхэд цэнгэлдэх тэр даяараа ориллоо.
Тэгээд намайг бэлхүүсээр минь тэврээд тайзны голд авчирлаа. Надад микорфоноо өгөхөд нь би тэр микорфоныг авч өөрийгөө танилцууллаа.
" Сайн байна уу? Намайг Юүна гэдэг. Жонгүгийн найз охин." гээд бөхийлөө.
Цэнгэлдэх дахиад л тэр даяараа уулга алдах аж. Гэхдээ тэр уулга алдалт таатай лав сонсогдоогүй....
Хусог: Энэ уулга алдалт чинь юу вэ арми? Баяр хүргээрэй~
Арми нар: Үгүй ээ!!!! Юу вэээ!!!! Хэн гээч нь вээ!!!!!
Гэснээ усны сав, жихмэл тоглоом, арми бомб гээд янз янзын зүйл надруу шидэж эхэллээ. Заримаас нь бултаж чадах ч ихэнх шидсэн зүйлсд нь оногдож байлаа. Нэг том зүйл толгойг минь оноход их өвдлөө.
Жонгүг: Арми!!! Яаж байнаа!!!
Намжүн: Боль боль арми боль!
Юнги: Арми яаж байнаа??! Яг одоо боль.
Согжин: Болиочээ!!
Тэхён: Та нар Юүнаг гэмтээлээ шдээ!
Жимин: Арми нар ямар муухай зүйл хийж байгаагаа мэдэж байна уу?! Битгий юм шидээд бай!
Хусог: Хөөе арми нараа боль боль боль!
Тэд бүгд боль гэж хэлсэн ч арми нар болих биш харин ч илүү ихээр шидэж эхэллээ. Зарим нь бүр надруу хөхөвчөө шидсэн гээд л бод.
Байдал бүр ширүүсч эхэлхэд Жонгүг арын ажилчдад намайг авч яв гэсэн дохио өгөв.
3, 4 staff намайг голдоо оруулж, хамгаалж байгаад тайзны доод хэсэг рүү орлоо.
Нэг эмэгтэй staff: Та зүгээр үү?
" З-Зүгээрээ...Т-Толгой л жаахан өвдөөд байна."
staff: Толгой чинь шалбарчихаж. Түр хүлээгээрэй. гээд анхны тусламж надад үзүүллээ.
Толгойндоо наалт наалгаж дуусаад хүйтэн жин тавиад сууж байтал Жонгүг гүйсээр хүрч ирлээ.
Жонгүг: Хайраа зүгээр үү???!
" Яагаад буугаад хүрээд ирэв ээ? Буцаад дээшээ гар."
Жонгүг: Тоглолт дуусчихсаан.
гэхтэй зэрэгцэн бусад гишүүд ч бас над дээр ирлээ.
Жимин: Юүна зүгээр үү?
" Зүгээрээ."
Намжүн: Зүгээр гэнэ шүү. Толгойндоо том наалт наачихсан сууж байж.
" Би жинхэнээсээ зүгээрээ~"
Жонгүг: Надаас л боллоо. Би чамайг ил зарлаагүй байсан бол.
" Гэхдээ эрт орой хэзээ нэгэн цагт хүмүүс мэдэх л байсан шүү дээ. Битгий өөрийгөө буруутга. "
Тэхён: Арми нар их аймар байлаа.
Жонгүг staff-д хандан: Миний машиныг бэлдсэн үү?
staff: Тиймээ арын хаалган дээр бэлэн байгаа.
Жонгүг: Ах нараа би Юүнаг дагуулаад шууд гэр лүүгээ явлаа. Хүмүүс тарахтай зэрэгцэж явбал илүү их асуудал гарах байх.
Юнги: За яв даа. Болгоомжтой яваарай.
Жонгүг намайг 2 гар дээрээ өргөөд арын хаалгаар гараад машиндаа суулган гэр лүүгээ хөдөллөө.
Жонгүг: Яана даа чамайгаа ийм болгочихдог. Арми нарыг ингэнэ гэж төсөөлсөнгүй.
" Би зүгээрээ. Хэд хоногоос шалбархай нь зүгээр болчихно. Бас.....өчигдрийн явдалд үнэхээр уучлаарай.... "
Жонгүг: Зүгээрээ. Би л гэнэтийн бэлэгээ төлөвлөхдөө хугацаагаа зөв тааруулж, бэлдэж чадаагүй.
" Дуу чинь үнэхээээээр гоё байсан."
Жонгүгийн гэрт очтол манай ээж аав, найзууд бүгд надруу залгалаа. Аргагүй биз дээ гарсан мэдээнээс болсон байх......
-
-Vote⚖️
-
Advertisement
- In Serial63 Chapters
Sign of the times
Nikola wakes after a hundred years on the bottom of the ocean. He waked to a world changed by his own deeds. A world where he is alone, his lover, the angel Penemue gone into the Abyss after the failed rebellion of his son Pallas. But Nikola doesn’t give up on him. He choses to live, not as the conqueror he once was, the shining Emerald Emperor of Atlantis, but as a trader and a craftsman. On the way he founds his soulmate, Wei Caihong, though he doesn’t know it at the time and curses him with vampirism. But Wei Caihong doesn’t give up either and he proves his worth to his future husband. And in this story of love and redemption a fallen from grace Emperor gets both a noble and an angel and improves the lives of those around him. In any way he can. I'm also posting this on Archive of our own and Scribble Hub.
8 236 - In Serial26 Chapters
Peerless Hegemon [OLD]
He traversed two paths in total and left them with an empty heart. He traversed the third path and felt a void in his soul. He let others imprison him so he could seek answers and then recreate the Universe. The Answer was found, yet he was left unsatisfied. Led by the Beast that watched the Universe till its destruction, he found new meaning. In the new life he created, he began walking a path of blood. He choked a Prince with one hand and beheaded a King with the other. He killed a General ten kilometers away with an arrow and even dragged a Continent in order to get what he wanted. Yet beyond the never-ending river of blood, the core of his heart blossomed as he found himself a reason to live other than glory. Under the bleak life of chaos, blood flowed to nurture a flower, that bloomed to represent himself. Instead of Emptiness, he found life from death, and as he looked back at the path he had walked, he smiled as blood coated his lips. This is him, trying to find a place where he can gain humanity. == This story focuses on the world and the characters; there would be genocide, fights, and some bloody encounters. This is not Harem, sorry for Harem lovers, but that’s just how it is. The art for the cover isn’t mine. The credits go to its original creator.
8 178 - In Serial10 Chapters
Natural Alchemist
Will is poor. This is a fact he does not like about himself. Even back at his home village he was considered poor, but poor in the big city means something completely different than poor in a small village... It means ten hour days of hard manual labor with barely enough money to survive, and poor living conditions. He's sick of it, and desperate for change. Perhaps that was what made him decide to spend such a large portion of his savings on a mysterious potion from that beggar... That, and it seemed so special when he held it. But ever since that day, he's been having the strangest dreams... And the work is really starting to take a toll on his body... Author's Note: I wasn't sure which mature content warnings I should put on this novel, as I'm pretty much pantsing the story. I'm putting them there mostly as a percaution, but also to not limit myself as to where the story can go. This is my first time writing and publishing anything substantial. Any feedback would be greatly appreciated.
8 88 - In Serial34 Chapters
Not Quite What You Meant (Short Story Collection)
My shorts and prompt responses from across the internet, gathered here into one convenient bundle. Quality, genre, and rating will vary. (This collection only includes original content. Fanfiction prompt responses and shorts can be found in my Not Quite What You Meant collection over on fanfiction.net.)
8 119 - In Serial48 Chapters
Star Launch Academy
Star Launch Academy. Home to the brightest minds heading to the Final Frontier. Well, the brightest and some times most arrogant. It took a lot to get here, to qualify for an Officer Position in the Star Launch Fleet, most only ever dreamed of being a part of the Ship's Crew just to escape the overpopulated planet they had called home. In Gregorian Year 2430, Flight Command Zeta arrives at Star Launch Academy, a floating cathedral orbiting the Earth at breakneck speeds. For the members of Zeta Flight, their journey to the Stars, has just begun. (Chapters are titled based on Character Perspective of the Chapter)Updates Every Friday (with occasional Bonuses)
8 108 - In Serial17 Chapters
late nights ; cody ko
sometimes we want what we can't have
8 137

