《I MARRIED MY MONGOLIAN FAN》💎13-р хэсэг💎
Advertisement
Уйлсаар такси барин Жонгүгийн гэр лүү очоод хувцасаа аваад гарах гэхэд Жонгүг над руу залгалаа.
" Хайраа би чамайг хувцасаа аваад явах гэж байгааг мэдэж байна. Битгий яв гуйж байна. Сая болсон зүйл чиний бодож байгаа шиг биш. Чи буруу ойлгосон. Гуйж байна одоо гадаа харанхуй болчихсон байгаа болохоор битгий гэрээс гар. Ийм орой ганцаараа гарвал аюултай шүү дээ. Ганцхан өнөө шөнө л наанаа хоночих гуйж байна. Харин маргааш чи бүхнийг мэдэх болно "
" Үгүй ээ Жонгүгаа би энд хонохгүй. Би найзындаа очиж хононо. Бас...бидний харилцаанд маш том сэв суучих шиг боллоо... цааш үргэлжлэх эсэх нь хүртэл эргэлзээтэй болчихлоо "
" Ү-Үгүй ээ хайраа тийм б-- "
Би утсаа таслаад Чэвоны гэрлүү явлаа.
Найздаа хамаг юмаа ярьж нэг инээж, нэг уйлаад шөнийг өнгрөөв. Гэхдээ мэдээж найз залуу минь Жонгүг гэдгийг юу гэж хэлэх вэ дээ. Өглөө босоод Чэвонтой хамт өглөөний цайгаа ууж байтал Хусог ах надруу залгав. Би ч дуудлагыг нь авлаа.
" Байна уу? "
" Байна~ Юүна ахын дүү сайн уу? "
" Сайн. Та сайн уу? "
" Ах нь сайн. Харин өчигдөр орой Жонгүг та 2 жоохон буруугаар ойлголцсон тухай сонсоод "
" Аан...Тэгсээн. Буруу ойлголцол
байсан уу? Үнэхээр тийм зүйл болсон уу? Мэдэхгүй л байна "
" Ямартай ч чамайг бидний тоглолтын сүүлийн өдөр ирээсэй гэж хүсэж байна. Жонгүгийн биш бидний төлөө. Энэ бидний сүүлийн тоглолт шүү дээ Юүна. Чи заавал ирээрэй. Ирнэ гэж амла? "
" .......Зааза би өнөөдөр очноо "
" Удахгүй уулзъя Юүна~"
Чэвон: Хэн бэ?
" А-Аан хэн ч биш. Найз нь өнөөдөр гарах ажилтай болчихлоо. "
Би цайгаа уучихаад усанд ороод нүүрээ будан аль чадахаараа хөөрхөн болохыг хичээн тоглолт руу явлаа.
Тоглолтын суудал нь хамгийн урд талын эгнээний VIP суудалд суугаад тэдний тоглолтыг анх удаа үзлээ. Сүрдэм чанга дуу, тайзыг нураах гэж буй мэт эрчтэй хөдөлгөөн гээд л тоглолтын сайханд Жонгүгт гомдсон гомдол алга болчихов. Бас Жонгүг бүжиглээд тайзыг тойрч явж байхдаа намайг олж хараад нүдээ ирмээд байсан. Хөөрхөн байсан л даа гэхдээ өчигдөрийн явдлыг нь бодохоор уур хүрч гомдоод л байсан.
Advertisement
Тэд хэсэг завсарлага аван арми нартайгаа харилцдаг. Гэхдээ энэ дунд нь Жонгүг байсангүй. Намжүн ч ярих зүйлээ ярьж дуусч байх шиг байна.
Намжүн: Дахин уулзаад хөгжилдөх сайхан байна Арми. Тоглолт дуусах дөхөж байгаа нь харамсалтай л юм. Мөн энэ бидний сүүлийн тоглолт.
Ингэж хэлэхэд нь Арми нар орилолдоо.
Намжүн: Гэхдээ энэ гунигт мөчид бидэнд та нарт хэлэх сайхан мэдээ байна. Жонгүг маань хайртай хүндээ шинэхэн дуу хийсэн. ЖОНГҮГИЙГ ХҮЛЭЭН АВНА УУ!!!!
Жонгүг хувцасаа сольчихсон гараад ирлээ.
Жонгүг: Би өчигдөр орой хамгийн хайртай, хамгийн эрхэм нандин хүндээ буруу ойлголт төрүүлээд гомдоочихсон. Гэвч хайрт минь би чамд энийг л бэлдээд завгүй байсан юм шүү. Энэ дууг зүрхнийхээ гүнээс чамд зориулж бичсэн учир сайн сонсоорой хайрт минь.
гэхэд арми нар орилолдох бол Жонгүг байрлалаа аван үзүүлбэрээ үзүүлж эхэллээ.
[There should be a GIF or video here. Update the app now to see it.]
Хүүхэд насны минь мөрөөдлийн эргэн буцахуй
Мэдэхгүй юм энэ мэдрэмж юу болохыг
Магадгүй энэ ч гэсэн зүүдний ертөнц юм болов уу?
Зүүд гэдэг элсэн цөл дэх цэнхэр зэрэглээ
Миний дотор гүнд оршсон a priori
Амьсгал давчдам жаргалтай байна
Орчин тойрон аажим аажимаар тодорч байна
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
Close the door now
Чи ч гэсэн над шиг
Сарничихсан зүүднийхээ араас эрэн хайж байна уу?
Хувь тавьлан гэх мэт энгийн үгнээс ялгаатай юм шүү дээ
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
You are the cause of my euphoria
Хэдий элсэн цөл хагарч цуурах байсан ч
Хэн нэгэн энэ ертөнцийг чичрэгэн доргиох байсан ч
Алс холын далайн чимээг ч сонсож байна
Зүүдээ хөндлөн голд туулан ой моддыг өнгөрөөд
Тодрон байгаа тэр газарт хүрч очъё
Euphoria
Take my hands now
Close the door now
Advertisement
Дууны үг нь намайг уйлахад хүргэлээ. Нулимсаа арчаад сууж байтал нэгэн staff над дээр хүрч ирэв.
" Та намайг дагаад яваарай " гээд намайг дагуулан тайзны доод хэсэг рүү орлоо. Хөөх доор нь ийм их хүн, ажилчин байдаг байхнээ? гэж бодож байтал staff намайг нэг тавцан дээр гаргалаа. Тэр тавцан дээр бусад гишүүд ч бас байв. Юу ч ойлгохгүй байгаа ч гэсэн ах нартай мэндэллээ.
" Жонгүг таныг дуудахад бид таныг бусад гишүүдтэй хамт дээш гаргах болно. Бэлдээрэй " гэв.
Дээд тал нь онгорхой болохоор Жонгүгийн яриа тодхон сонсогдох аж.
Жонгүг: Би өнөөдөр арми та нартаа нэгэн онцгой хүнийг танилцуулж, зарлана гэж төлөвлөсөн. Та нар хармаар байна уу?
Гэж хэлэхтэй зэрэгцэн намайг бусад гишүүдтэй хамт өргөж тайзруу гаргалаа.
Бурхан минь энэ их гэрэл дунд нүд минь гялбаж байна. Энэ бүх army bomb ууд ямар үзэсгэлэнтэй гэж санана. Сансар огторгуйн оддоос ч үзэсгэлэнтэй гээд л бод.
Жонгүг надруу инээмсэглээд хүрч ирэх бол бусад гишүүд намайг нуруунаас минь түлхсээр Жонгүг руу ойртууллаа.
Жонгүг: Өчигдөр энэ дууны бүжгийг бэлдэж байсан юмаа хайраа. Тэр эмэгтэй бол манай бүжиг дэглээч. гэж чихэнд минь шивнэлээ.
" Буруу ойлгосон байна уучлаарай."
Жонгүг: Чамд минь таалагдсан уу?
" Үнэхээр их." гэж хэлэхэд Жонгүг инээмсэглээд намайг үнслээ. Ингэхэд цэнгэлдэх тэр даяараа ориллоо.
Тэгээд намайг бэлхүүсээр минь тэврээд тайзны голд авчирлаа. Надад микорфоноо өгөхөд нь би тэр микорфоныг авч өөрийгөө танилцууллаа.
" Сайн байна уу? Намайг Юүна гэдэг. Жонгүгийн найз охин." гээд бөхийлөө.
Цэнгэлдэх дахиад л тэр даяараа уулга алдах аж. Гэхдээ тэр уулга алдалт таатай лав сонсогдоогүй....
Хусог: Энэ уулга алдалт чинь юу вэ арми? Баяр хүргээрэй~
Арми нар: Үгүй ээ!!!! Юу вэээ!!!! Хэн гээч нь вээ!!!!!
Гэснээ усны сав, жихмэл тоглоом, арми бомб гээд янз янзын зүйл надруу шидэж эхэллээ. Заримаас нь бултаж чадах ч ихэнх шидсэн зүйлсд нь оногдож байлаа. Нэг том зүйл толгойг минь оноход их өвдлөө.
Жонгүг: Арми!!! Яаж байнаа!!!
Намжүн: Боль боль арми боль!
Юнги: Арми яаж байнаа??! Яг одоо боль.
Согжин: Болиочээ!!
Тэхён: Та нар Юүнаг гэмтээлээ шдээ!
Жимин: Арми нар ямар муухай зүйл хийж байгаагаа мэдэж байна уу?! Битгий юм шидээд бай!
Хусог: Хөөе арми нараа боль боль боль!
Тэд бүгд боль гэж хэлсэн ч арми нар болих биш харин ч илүү ихээр шидэж эхэллээ. Зарим нь бүр надруу хөхөвчөө шидсэн гээд л бод.
Байдал бүр ширүүсч эхэлхэд Жонгүг арын ажилчдад намайг авч яв гэсэн дохио өгөв.
3, 4 staff намайг голдоо оруулж, хамгаалж байгаад тайзны доод хэсэг рүү орлоо.
Нэг эмэгтэй staff: Та зүгээр үү?
" З-Зүгээрээ...Т-Толгой л жаахан өвдөөд байна."
staff: Толгой чинь шалбарчихаж. Түр хүлээгээрэй. гээд анхны тусламж надад үзүүллээ.
Толгойндоо наалт наалгаж дуусаад хүйтэн жин тавиад сууж байтал Жонгүг гүйсээр хүрч ирлээ.
Жонгүг: Хайраа зүгээр үү???!
" Яагаад буугаад хүрээд ирэв ээ? Буцаад дээшээ гар."
Жонгүг: Тоглолт дуусчихсаан.
гэхтэй зэрэгцэн бусад гишүүд ч бас над дээр ирлээ.
Жимин: Юүна зүгээр үү?
" Зүгээрээ."
Намжүн: Зүгээр гэнэ шүү. Толгойндоо том наалт наачихсан сууж байж.
" Би жинхэнээсээ зүгээрээ~"
Жонгүг: Надаас л боллоо. Би чамайг ил зарлаагүй байсан бол.
" Гэхдээ эрт орой хэзээ нэгэн цагт хүмүүс мэдэх л байсан шүү дээ. Битгий өөрийгөө буруутга. "
Тэхён: Арми нар их аймар байлаа.
Жонгүг staff-д хандан: Миний машиныг бэлдсэн үү?
staff: Тиймээ арын хаалган дээр бэлэн байгаа.
Жонгүг: Ах нараа би Юүнаг дагуулаад шууд гэр лүүгээ явлаа. Хүмүүс тарахтай зэрэгцэж явбал илүү их асуудал гарах байх.
Юнги: За яв даа. Болгоомжтой яваарай.
Жонгүг намайг 2 гар дээрээ өргөөд арын хаалгаар гараад машиндаа суулган гэр лүүгээ хөдөллөө.
Жонгүг: Яана даа чамайгаа ийм болгочихдог. Арми нарыг ингэнэ гэж төсөөлсөнгүй.
" Би зүгээрээ. Хэд хоногоос шалбархай нь зүгээр болчихно. Бас.....өчигдрийн явдалд үнэхээр уучлаарай.... "
Жонгүг: Зүгээрээ. Би л гэнэтийн бэлэгээ төлөвлөхдөө хугацаагаа зөв тааруулж, бэлдэж чадаагүй.
" Дуу чинь үнэхээээээр гоё байсан."
Жонгүгийн гэрт очтол манай ээж аав, найзууд бүгд надруу залгалаа. Аргагүй биз дээ гарсан мэдээнээс болсон байх......
-
-Vote⚖️
-
Advertisement
- In Serial45 Chapters
World Of Monsters
In order for Alyssa to survive the Zombie Apocalypse, she was going to have to trust another kind of monster.
8 86 - In Serial6 Chapters
Friday Night Food Heist
The Friday Night Food Heist is fraught with danger, but some boys will do anything for free pizza. Ross Cameron is sick and tired of boring Friday nights. Of course, with friends like Mac, there's always the chance of a more exciting development. On this occasion, it's the chance of free food at the expense of someone nobody likes. The only problem - Mac's plan requires military precision to pull off and could leave the boys facing the wrath of the most dangerous man in the neighbourhood.
8 73 - In Serial10 Chapters
camillea
love,drugs & rock n roll.Ini coretan buat gadis alpha berkaca mata.
8 167 - In Serial81 Chapters
incomprehensible thoughts
This is just the weird & random shit it my mind, for when I can remember them and when I have time to put those thoughts & feelings into words, IF I can even do that. Writing is one of the things that I couldn't live without, and it's weird because it's something that bloomed from some things that I now hate. Anygays, enjoy the show. On with the magic! highest rankings: #1 in poems (November 10th, 2021)#14 in poetry (April 28th, 2022)
8 139 - In Serial15 Chapters
The Systems of the Multiverse - A Guide for the Multiversal Traveler
The Systems of the Multiverse have their issues. I, an observer from outside the multiverse have made it into my mission to tell you, the multiversal traveler about those issues and dangers. This is a relatively low effort NaNoWriMo and Writhathon project. I want to test myself if I can manage 55k words in a month, likely updating every single day until the end. This story is told in the form of an in universe book. Well, I say story... While this definetly won't be great, I still hope it will be enjoyable. I do my best to avoid grammar mistakes and spelling issues, but won't promise anything. Corrections are welcome, this is also an excercise to improve my writing from a technical standpoint. Not from a worldbuilding and character standpoint however, for that you need time. Oh, the keyboards (and computers) that the observer destroys are not real and only exists in story to have an excuse to easily end this story at the end of NaNoWriMo. I also personally like reading LitRPG stories, so this isn't meant to hate them. It might come over that way, but many of those issues are simply fun to think about: what would really happen if the world is so, seen through a lease of negativity :-) [participant in the Royal Road Writathon challenge]
8 124 - In Serial157 Chapters
The Novel's Extra's Extra
As a reader, Cristopher always looked for things that entertained him, didn't matter what the "critics" said, all that matters was his own opinion on the novel, so he started reading "The Novel's Extra", a webnovel that despicts an author who is transmigrated to his own novel. It was fun and all with its own good and bad points, really, one of his favorites novels at the end of the journey, and that's taking into account the little fact that he didn't have too many things he was able to enjoy, not in that empty shell that was called life for him... Why could someone be born like that? With a void inside, an endless void that slowly consumes oneself... But... for better or worse... everything changed one day, the same day he woke up to discover he had the same faith of the author whose novel he just finished reading, becoming an extra in a novel, becoming The novel's extra's extra... /Ok, now that's the description I thought of... first of all, for those of you who are reading this, if any, a few points I have to make clear: 1. I'm not an english native speaker, so if you find anything wrong in the text, please let me know, that would help me learn, and I would be thankful for that.2. I'm writting this out of pure "enjoyment", so while I'll try to be constant, I'll not make any promises.3. True reason why I'm writing this is because I'm going through a moderate to crippling depression right now (and no, is not because anything trully bad and horrendous happened to me, it seems to have something to do with my brain's malfuctioning, among other things), and doctors told me to try writing as I enjoy reading. So yeah, this is more like a self-help excercise, to keep myself distracted while trying to be safe from my self.4. I choose to make a fanfiction of "The Novel's Extra" as I don't trully know how to write, and because I really loved that webnovel, though there are some points I didn't particulary liked.5. If you see some (let's be clear, really much) self insertion on this series, well, that may be me trying to escape reality, to which I make an early warning and disclaimer, and also ask for forgiveness, as I said before, this is more of an excercise, so don't take it too serious.6. I'll be a slow writer, as I have to still check a few things from the novel, even when I've read it like 3 or 4 times already, and because I know shit about writing a novel or a series.7. If you get to enjoy this, then that's good, I would be glad about it, maybe even more motivated, but I don't really expect this to be any good. Thanks to you all who may, or may not, be reading this novel./
8 174

