《I MARRIED MY MONGOLIAN FAN》💎12-р хэсэг💎
Advertisement
Монголд ирсэн аялал жуулчлалын компани юу хийдэг, түүнийг нь ч бас бид хийсэн. Хайрдаа төрсөн хотоо танилцуулж, тэрэлж, морьтой хөшөө гээд л өнөөх хэдэн зүйлээ үзүүлсэн. Өвөө эмээ дээрээ очихдоо бид гэр бүлээрээ 6 уулаа явсан. Аниа, Төгөлдөр ах, аав, ээж, би, Жонгүг.
Эмээ өвөө дээрээ очиход тэд маань Жонгүг бид 2ыг эсэргүйцэж хатуу ширүүн үгс хэлээгүй. Хошуу дүрэх хэрэггүй гэж бодсон байх. За тэгээд яахав авга эгч нар маань яагаад харийн хүнтэй сууна гээд байгаа юм гээд багахан загинах аядсан. Уг нь би Жонгүгийг нүүрэндэх piercing үүдээ авчих гэж гуйгаад авхуулсан ч түүний нэг гарны бүтэн шивээсийг нууж чадаагүй. Манай ээж аавын 2 талын удмынхан ер нь хуучинсаг үзэлтэй л дээ. Манай удамд шивээстэй хүн байдаггүй. Бүр уруул байтугаа чихээ цоолуулсан эрэгтэй хүн ч байдаггүй. Тийм болохоор Жонгүгийн шивээснүүд таалагдаагүй нь лавтай.
Бид 6 чинь очихыг хүсдэг байсан ч очиж байгаагүй " Мөнх цаст уул " ыг очиж үзсэн. 6 сарын дунд гарчихсан зуны ид халуунд хүртэл энэ уулын цас байж л байна. Их содон.
" Миний хайрд таалагдаж байна уу? "
Жонгүг: Тиймээ! Монгол ийм гоё гэдгийг мэдсэн бол эрт ирэх байсан юм.
Корона вирус дэлхий даяар бүрэн устаж дуусчихсан ч гэсэн хар маск, малгайгаас салж чаддаггүй байсан тэр минь монголд ирээд малгай, маск хоёроос салж их л тухтай, сайхан байх шиг байна.
" Ээжээ гэхдээ энэ уул их гоё юмаа. Заавал үзэх ёстой л газар байна "
Ээж: Тийм байгаа биз? Ээж аав 2 нь өдий 51 наслахдаа ийм сайханг нь харж байсангүй.
=======================
Жонгүгийг ээжийн болон аавын талын хамаатнуудтай бүрэн танилцаж дуусахад хэдийн 7 сар гараад талдаа орсон байв.
Бид 2 орондоо ороод тас тэврэлдээд хэвтэх аж.
" Хайраа таныг явахаар би яах бол? Бид салвал яах бол? "
Жонгүг: Би чамд байнга хэлдэг ч чи минь огтхон ч ойлгодоггүй бололтой. Бид хэзээ ч салахгүй. Би салахыг зөвшөөрөхгүй.
Advertisement
" Гэхдээ бие холдохоор сэтгэл холддог гэсэн. Бид их хөндий болох байхдаа? "
Жонгүг: Чамтайгаа хамт баймаар л байна...Энэ манай хамтлагийн сүүлийн тоглолт гэдгийг ойлгож өгөөрэй. Энэ Сөүлд болох 4 өдрийн тоглолтыг хийчихвэл ахиж тоглолт хийхгүй.
" Г-Гунигтай юмаа....BTS хамтлаг хэдхэн сарын дараа тарна гэхээр...Нэг ч тоглолтыг нь үзэж чадаагүй байтал......"
Жонгүг: Миний хайр бидний нэг ч тоглолтыг үзэж байгаагүй хэрэг үү?
" Тиймээ. Суудал олддоггүй. Олдсон ч хамгийн багадаа монголоох 60 сая төгрөг. Тэгээд ч би монголд л амьдардаг байсан юм чинь хаашаа явж тоглолтыг чинь үзэх билээ? Ёооо~ Гэхдээ уйлмаар юм бэ "
Жонгүг: Миний хайр битгий гунигла тэгэх үү?
" Яаж гуниглахгүй байх юм бэ? Та маргааш явах гэж байна бас хэзээ дахиж таньтай уулзах нь тодорхойгүй байна "
Жонгүг: Хайр нь дахиж чамтай уулзах үедээ гоё гэнэтийн бэлэг баринаа~
" Надад гэнэтийн бэлэг биш та л хэрэгтэй"
Нэгнээ хэзээ ч тавихгүй мэт чанга тэвэрч хүзүү хүзүүндээ шигдэх ч одоо нэгнээ тавих цаг нь болсон....
=======
Энэ мэдээг хараад түүнийгээ эх орондоо очсонг нь мэдлээ.
Тэр минь тоглолтынхоо бэлтгэлийг хийх гээд явсан юм. Одоо би өөрийн гэсэн ажил төрөлтэй олохгүй бол 20 нас хүрэх нь байна.
Ээж: Жонгүг солонгостоо очсон байна уу?
" Тиймээ очсон байсанг нь сэтгүүлчид барьсан байна. Ямар азаар би хамт яваагүй юм. "
Ээж: Хэлээд юу гэхэв. Тэр олон хүний нүдэнд өртөх юу нь сайхан байхав.
" Гэснээс ээж...танай компани маркетингийн ажилтан авах уу? Танай компанид ажиллая гэж бодоод байгаа "
Ээж: Авч болно шүү дээ. Бас чиний үеийн их хөөрхөн хүү ирсэн. Төлөв даруу цайлган бас ажилдаа ч шаргуу юм билээ. Миний охин тэр хүүтэй бас дотносож болно шүү.
" Ээж! Та одоо дөнгөж өглөөхөн найз залуугаа онгоцны буудал руу хүргэж өгсөн охиндоо юу яриад байгаа юм. Ямартай ч маргаашнаас эхлээд танай компанид ажиллана гэж ойлгоорой "
Ээж: Күэээ энэ охиныг хараад байгаарай.
Advertisement
гэсээр ард үлдэх бол би өрөө рүүгээ явлаа.
=======
" Хайраа надад таньд дуулгах сайхан мэдээ байна "
" Надад ч бас байна "
" За тэгвэл би эхлээд хэллээ шүү за? Солонгос, Монгол хоёр хоорондоо ямар ч визгүй болсон "
" Нээрээ юу??? "
" Тиймээ өнөөдөр үндэсний телевизээр гарсан. Та мэдээ үзээгүй юм уу? "
" Үзээгүй ээ. Хайрд нь мэдээ үзэх зав байсангүй. Тоглолтын 2дох өдөр болохоор эхний өдрөөсөө ч илүү завгүй байлаа "
" Нээрээ тийм байх л даа. Та надад юу хэлэх гэж байсан юм? "
" Чамд өнөөдөр илгээмж ирсэн үү? Очсон л байх ёстойдоо "
" Аан өглөө ажилдаа явах гэж байхад нэг илгээмж ирсэн. Тэгээд яарч байсан болохоор задалж үзээгүй "
" Одоо задлаад үз дээ. Тэр шууданг би чамруу явуулсан юм "
" Тиймүү?? " гээд өнөөх шууданг задалж үзлээ.
" Х-Хайраа энэ юу вэ???....."
" Маргааш хайр дээрээ хүрээд ирээрэй "
" Энэ маргаашийн нислэгийн
тасалбар юм уу? "
" Тиймээ. Маргаашийн нислэг, нөгөөдрийн манай тоглотын сүүлийн өдрийн тасалбар. Аль аль нь VIP суудал байгаа "
" Вуаа баярлалаа хайраа "
" Таалагдаж байна уу? "
" Тиймээ үнэхээр их! Өө тэгвэл би одоо хувцасаа бэлдээд байр түрээслэх хүнтэйгээ холбоо барих хэрэгтэй юм байна "
" Байр түрээсэлж яах гэсэн юм бэ? Манайд хүрээд ир "
" Та гэхдээ дорм дээрээ нөгөө хэдтэйгээ хамт байгаа биз дээ? "
" Тиймээ. Гэхдээ тоглолтоо дуусгаад шууд дорм луу биш шууд гэрлүүгээ очноо. Чи гэрийн кодыг мэдэж байгаа юм чинь түрүүлээд очиж байгаарай "
" Кодыг нь мэдэж байгаа болохоор түрүүлээд очоод байж байя. Маргааш уулзъя. Одоо явах зүйлсээ бэлдэхгүй бол болохгүй нь "
Ээж аав 2ынхоо өрөөнд ороод: Ааваа ээжээ!
Аав: Юу болсон бэ?
" Би маргааш өглөө солонгос явахаар боллоо "
Ээж: Юу??? Яагаад гэнэт?
" Жонгүг надруу онгоцны тасалбар, бас өөрсдийнхөө тоглолтын тасалбарыг шуудангаар явуулсан байна. "
Аав: Чи тэгээд хэзээ ирэх юм?
" Сайн хэлж мэдэхгүй байнаа. Удахгүй байх....үгүй ээ удаж ч магадгүй "
Маргааш нь 8 сарын 30ны орой би аль хэдийн Жонгүгийн шинээр ганцаараа амьдрахаар худалдаж авсан гэрт ирчихсэн, хэдэн солонгос найзуудтайгаа ярьж энд ирсэнээ дуулгалаа. Бүр орой болсон байхад Жонгүг ирэхгүй байхаар нь түүн рүү залгалаа.
" Байна уу? " их л амьсгаатсан Жонгүг утсаа аваа.
" Байна. Хайраа та хаана байгаа юм? Тоглолт чинь дуусчихсан биз дээ? Хэзээ ирэх юм? "
" Хайраа би одоо их завгүй байгаа болохоор маргааш тоглолтон дээр уулзъя. Одоо уулзаж чадахгүй нь "
" Яагаад гэнэт? Бас яагаад ингэж их амьсгаатаад-- "
: Аливээ Жонгүгаа чи ямар удаан юм бэ? Өшөө илүү хурдан хөдлөөд өг л дөө!
гэх эмэгтэй хүний хоолой гарахад тэр шууд утсаа тасаллаа.
Би ч тэрэнтэй нь зэрэгцэн Жонгүгийн гэрээс гарч такси бариад BTS ын дорм луу явлаа. Дорм луу нь ороод хаалгыг нь тогшсоны хэдэн хормын дараа цээж нүцгэн, байдгаараа хөлөрчихсөн Жонгүг хаалгаа тайллаа.
Жонгүг: Х-Хайраа чи энд яа--
" Түрүүн эмэгтэй хүн дугараад байсан. Тэр хүн чинь хаана байна? " гээд их тайван хэлээд Жонгүгийг давж хараад дотогш орох гэхэд Жонгүг намайг хааж зогслоо.
Жонгүг: Хайраа ийшээ битгий ор гуйж байна.
" Яагаад орж болохгүй гэж? Мм? "
Жонгүг: Зүгээр--
: Жонгүгаа яасан бэ? Хурдан ирээчээ.
гэх нөгөө эмэгтэй хоолой гарахад би Жонгүгийн гарыг түлхэж хажуугаар нь зөрөөд явахад Жонгүг гарнаас минь хүчтэй зуурч зогсоолоо.
Жонгүг: Хайраа битгий гуйж байна.
" Яагаад үгүй гэж? Тэнд хэн байгаа юм? Хэн байгаа болоод та нуугаад байгаа юм? Бусад гишүүд энд байгаа юм уу? "
Жонгүг: Гишүүд одоо байхгүй байна.
" Зааза таныг ойлголоо. Ингээд гүйцээ! " гээд хаалгыг нь саван гарлаа.
Хайраа яагаад миний араас гарч ирээгүй юм бэ? Ганц л удаа гарч ирээд "Чи буруу ойлгоод байна" гээд хэлчихсэн бол би таныг чангаас чанга тэврэх байсан шүү дээ...
-
-Vote❤️🩹
-
Advertisement
- In Serial8 Chapters
She is my idea
It all started when two hearts apart meet on a social network by chance. On second thought it was not a fluke it was a stumbling block of fate .... Amora is 19 and Luck is 18. In the middle of the 21st century people have every old-fashioned feeling that discourages anyone so when they met it was not so simple their conversations were warm and elevated to a world where only they could understand each other and that only they could be. More along the cumin they decide to know each other despite everyone against, even so they live unforgettable and remarkable moments for young people who are still in the prime of their age .... They pass through a moment that can destroy this possible and momentary experience of love. will he make it to the end? Can love last longer than a few nights of sex? This story will be told by the characters, in the past as if recalling how everything happened between them, all things some parts with details other parts do not. Because there are moments in life that must be kept in total mystery so that you have a very good expectation.
8 160 - In Serial10 Chapters
The God Cheese Chase
“It was the race of the century. Millions upon millions of participants lined up at the thousand miles long starting line. The tension and excitement permeated the air like a thick miasma. Even I was affected. Who am I you say?Why I am the world’s greatest adventurer. I have slain demons and gods, conquered the hardest dungeons, scaled the tallest mountains, and braved even the hottest deserts. They call me the devourer of the hidden, discoverer of secrets, and the destroyer of the unknown. For my name is Charles Brie, the only man who shall win this race!”After my grand monolog, my crew looked at me with awe.“Captain,” My first mate sighed. “We truly pity you and your delusions of grandeur.”And with that, the race that would decide the fate of all began. (Cover art by DanP)
8 152 - In Serial63 Chapters
Intercosmic
Space, the final frontier, or so we're told. The problem is things can never seem to be final in the vast never ending reaches of space. Efrem Gray has been a good soldier for nearly a decade and a routine mission to the planet Xioshaa to stop an ever growing civil war was nothing but another stop for him. Things go south when his team is ambushed and stranded in a jungle, left to argue amongst themselves about the best way to survive. Despite the misadventure, Efrem makes it out alive, but he doesn't come back the same. Finding a place in this great big galaxy of ours is never easy. Unfortunately, Efrem has to start from scratch before he can find not just a place to call his own, but a new life beyond what he thought he knew.
8 65 - In Serial80 Chapters
They expect me to be a what??
A shy awkward gamer girl from Earth is transported to a mysterious fantasy world by a Goddess, where she must learn to fight monsters, gods, and a misogynistic culture. At 17, she had never even kissed a boy, but now has multiple suitors for her hand, including the crown prince, all expecting her to be something she’s not. But how can one girl overcome thousands of years of culture and stop a war between gods and the forces of darkness no one had seen in a millennium? Note: This is OG work I have created that is not based on any other sources or known characters. Please enjoy! I also have a new discord for people who are enjoying the story to come together and chill! Link to the Eitania discord: https://discord.gg/zm2uWQWbJc
8 165 - In Serial21 Chapters
Little Lockwood
The untold story of the youngest and most unwanted of the Lockwoods. Follow his journey from the beginning of the story that you already know and see how he will shape and change the lives of those in Mystic Falls. This is the story of Linkin Lockwood.◇ This story will contain triggering content and written for a mature audience ◇For those of you who do read on, I hope you all enjoy it.
8 210 - In Serial34 Chapters
The Hunt
Cecily's blade swung, hitting its mark as always. The man's arm fell to the cold grass of the prison with a familiar thud. He let out a blood curdling scream. A warning to the rest. Stay away, the Hunter is here. That's the name they'd given her, the Hunter. After she cut off the man who tried to rape hers masculinity, they stayed away. She'd made it clear anyone who tried to touch her would be hunted and slaughtered. Cecily kneeled down, pushing the man's face into the dirt so she could use his back as a seat while she trifled through his belongings. "You're hurting my ears," she told him, no remorse in her voice. "Quiet down before I really do kill you."The man but his lip, well aware that she wasn't lying. Sobs shook him, making for an uncomfortable seat. She, however, didn't particularly feel the beed to kill him. It happened, not often, but it did. "Oh, hush up," she hissed, taking out a bag of rations with her metal hand, "it doesn't hurt that bad."With her good, human hand, she dropped the plastic bag of food into her own bag. She pushed up, off the man back. As she was about to walk away, bag slung over her shoulder, brushing against her autumn colored braid, she turned back to him. "Consider yourself lucky," she said, no hatred in her voice, there never was. "Consider yourself lucky that you didn't do anything stupid. And even luckier if one of the scum bagged criminals in here feel a little light in their hearts and help you. Consider yourself luckier if you die there."With that, her old black and white Nike sneakers carried her off into the brush of the huge prison.
8 161

