"ဒယ်ဒီ"

စာရင်းတွေလုပ်နေသောဒယ်ဒီ့အနားသို့မဟာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ဒယ်ဒီကမဟာ့ကိုချက်ချင်းမကြည့်သေးဘဲ ခဏကြာမှပြန်ကြည့်သည်။

" အင်းသမီး"

"ဒယ်ဒီ သမီးမေးစရာရှိတယ်"

" အင်းမေးလေ သမီးရဲ့ဘာများလဲထူးထူးဆန်းဆန်း"

ဒယ်ဒီကသူ့စာရင်းဇယား‌တွေကိုခဏရပ်ပြီးမဟာပြောတဲ့စကားကို‌စိတ်ဝင်တစားနားထိုင်နေသည်။

" ဟိုလေ ဒယ်ဒီဟိုတခေါက်ကဒယ်ဒီ့ကိုလိုက်ပို့တဲ့အန်ကယ်လ်ကြီးလေ"

"ဘယ်သူလဲ သမီးရဲ့"

"ဟိုတလောကလေ ဒယ်ဒီအရက်နည်းနည်းသောက်လို့ဆိုပြီးပြန်လိုက်ပို့တာလေ"

"ဪ ကိုဒီလင်းကိုပြောတာလား"

"ဟုတ်တယ်ဒယ်ဒီ အဲ့ဒီအန်ကယ်လ်ကြီး"

"ဘာလို့လဲသမီးရဲ့ ကိုဒီအကြောင်းသမီးကဘာလို့သိချင်တာလဲ"

"သူကသမီးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရဲ့အဖေဆိုလား အဲ့ဒါဟုတ်မဟုတ်သိချင်လို့"

"ကိုဒီရဲ့သမီးက သမီးမိတ်ဆွေလား မဖြစ်နိုင်တာသမီးရယ် ကိုဒီရဲ့သမီးက သမီးနဲ့ရွယ်တူမှမဟုတ်တာပြီးတော့ အဲ့ကောင်မလေးနဲ့သမီးနဲ့သိတယ်ဆိုရင်တောင် ဒယ်ဒီကသမီးနဲ့မပတ်သက်စေချင်ဘူး

သူတို့ကဘာတွေမှန်းမသိဘူး"

"ဘာလို့လဲ ဒယ်ဒီရဲ့"

"သူတို့ကအိမ်တွင်းရေးအရှုပ်အရှင်းတွေသိပ်များတယ်သမီးရဲ့ ကိုဒီကလည်း အိမ်ထောင်နှစ်ဆက်ရှိတယ် ၊ အဲ့တာကလည်း သူတို့ကိစ္စပါသမီးရယ် သူများအိမ်တွင်းရေးဆိုတာပြောလို့မှမကောင်းတာ သူ့သမီးနဲ့တော့ မပတ်သက်စေချင်ဘူးသမီးရယ်၊ သူ့သမီးက ကိုဒီရဲ့မယားပါသမီးနဲ့တောင် ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုနဲ့ အဲ့ကောင်မလေးကလည်း ကိုဒီကိုတောင်အဖေလို့သတ်မှတ်တာမဟုတ်ဘူး"

"ဘယ်လို မယားပါသမီးဟုတ်လားဒယ်ဒီ"

မဟာခေါင်းတွေရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ မယားပါသမီးဆိုတာဘယ်သူလဲ။ မမနေလား?။ မဖြစ်နိုင်။

မမနေကဘယ်လိုလုပ် ။ ဟာ.......မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

"ဒယ်ဒီ မယားပါသမီးဆိုတာက နေရပ်ဝန်းကိုပြောတာလား"

"ဘယ်သိမလဲသမီးရယ် နာမည်တော့၊ တကယ်တော့ ကိုဒီကသနားဖို့ကောင်းပါတယ် သမီးဖြစ်သူကအဖေလို့မသတ်မှတ်ဘူးလေ"

"ဒါတော့ သူ့အပြစ်လဲပါမှာပေါ့ဒယ်ဒီရယ်"

ဒယ်ဒီကဘာမှဆက်မပြော။ မဟာဒယ်ဒီ့စကားတွေကြားပြီးတစ်ညလုံးအိပ်မရ။ မမနေဟာ ရှိုင်းအဖေနောက်အိမ်ထောင်ရဲ့မယားပါသမီးလား။ ရှိုင်းဟာမိန်းကလေးတွေနဲ့သိပ်ပတ်သက်လေ့ရှိတာကိုမတွေ့ရ။ ဒါဆိုမဟာ့ကိုကျဘာလို့ပတ်သက်ခဲ့တာလဲ။ မဟာ့ကိုချစ်လို့သာ ပတ်သက်ခဲ့တာမဟုတ်လား။

ထိုအတွေးတွေတွေးပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပြန်ရှက်နေရသည်။ သို့သော် ဖြစ်စေချင်နေတာကအမှန်။

ရှိုင်းနဲ့ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုဆိုတာမမနေတစ်ယောက်သာရှိသည်မဟုတ်လား။ သူ့ဒယ်ဒီကိုကျအသေမုန်းပြီးသူ့ဒယ်ဒီရဲ့မိန်းမရဲ့သမီးကိုကျဘာလို့ပတ်သက်နေရတာလဲ။ မဟာမေးကြည့်ချင်သည်။

မဟာအတွေးတွေနဲ့လွန့်လူးနေသည်။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ရှိုင်းကိုသွားတွေ့ချင်ပါသည်။

အကြောင်းပြချက်။

မဟာ့မှာအကြောင်းပြချက်မရှိ။ လွန်းလို့သွားတွေ့သည်လို့ဖြေရမှာလား၊ သတိရလို့လား ကိစ္စရှိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ဘာလို့လို့ပြောရမှာလဲ။

မဟာ ဖုန်းလေးကိုကိုင်လိုက်ပြီး မမနေနဲ့ ရှိုင်းရဲ့ နံပါတ်တွေကိုတစ်လှည့်စီကြည့်နေလိုက်သည်။

ရှိုင်းရဲ့နံပါတ်လေးကိုနှိပ်လိုက်သည်။

၁:၀၀ နာရီထိုးနေပြီဖြစ်သဖြင့် ရှိုင်းအိပ်မောကျနေပြီထင်သည်။ ဖုန်းကိုမကိုင်။

" သတိရတယ်ရှိုင်း"

မက်ဆေ့ကိုရေးပြီးကာမှပြန်ဖျက်လိုက်ရသည်။မဖြစ်သေးပါဘူး။

မနက်ဖြန်အမြန်ရောက်ချင်ပါသည်။

ဒီညတော့ မဟာအတွေးတွေနှင့် လွန့်လွန်းလူးလျက်အိပ်မပျော်နိုင်ဖြစ်ရတော့သည်။

××××××××

၁၈

ရှိုင်းတို့ခြံကြီးသည်ကားဒီနေ့တိတ်ဆိတ်နေသည်ထင်ရသည်။ ဒီနေ့ရှိုင်းရဲ့အလုပ်ပိတ်ရက်ဆိုတာမဟာသိသည်။မဟာခြံအရှေ့မှာရပ်ကြည့်နေစဉ် အိမ်ထဲကနေထွက်လာသော ဆုလေးကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ဆုလေးကမဟာ့ကိုမြင်တော့ ပြေးလာပြီးတံခါးလာဖွင့်ပေးသည်။

" ဟာမမ"

" ဆုလေး မမရှိလား"

" ဟုတ် ရှိတယ် လာလေမမ"

ဆုလေးကတံခါးဖွင့်ပေးတော့မဟာဝင်လာခဲ့သည်။ အိမ်ထဲရောက်တော့ရှိုင်းကိုမတွေ့ရ။

"ဆုလေးမမကဘယ်မှာလဲ"

"မမကအပေါ်ထပ်မှာမမရဲ့ မမတက်သွားလိုက်ပါလား မမကသူ့အခန်းကိုဘယ်သူမှတံခါးခေါက်တာမကြိုက်ဘူး၊ မမမဟာကိုတော့မမစိတ်မဆိုးလောက်ပါဘူး"

"တကယ်လား"

"အင်း မဆိုးလောက်ပါဘူး ဆုက ‌ခြံထဲပန်းသွားခူးမလို့ "

"ဪ အင်း သွားလေ"

ဆုလေးထွက်သွားတော့မဟာလှိုက်ကနဲဝမ်းသာသွားသည်။ မဟာခေါက်ရင်တော့စိတ်မဆိုးလောက်ဘူးဆိုပါလား။

မဟာအပေါ်ထပ်ကိုတစ်လှမ်းချင်းတက်လာခဲ့သည်။ ရှိုင်းရဲ့အခန်းရှေ့ရောက်တော့အခန်းတံခါးလေးကိုအသာဖွင့်လိုက်သည်။

ဟင်။

မဟာမျက်လုံးပြူးသွားသည်။ ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပါသော၊ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ပါသောစိတ်တို့ကဘယ်ပျောက်သွားသည်မသိ။မြင်လိုက်ရတဲ့မြင်ကွင်းတွေကို ရင်ဝကိုဆောင့်ကန်လိုက်သည့်နှယ်။

ကုတင်ပေါ်မှာမမနေနှင့်ရှိုင်းရယ်ပါ။ ‌ခန္ဓာယ်ကိုယ်အပေါ်ပိုင်းက ဗလာကျင်းဖြစ်နေသောမမနေကိုဖက်ထားသောရှိုင်း။

"ဟင် ရှင်တို့"

မဟာ့ကိုမြင်တော့ကြောင်သွားကြသည်။ မဟာကမျက်ဝန်းအိမ်ကနေမျက်ရည်တွေပေါက်ပေါက်ကျလာသည်။ စိတ်ကတော့ သူတို့နဲ့အဝေးဆုံးကိုထွက်ပြေးသွားနှင့်နေပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော်လူကတော့။

" မဟာမေတ္တာ မင်းကွာ တောက် သူများအခန်းထဲဝင်ရင်တံခါးခေါက်ရမယ်ဆိုတာမသိဘူးလား"

ရှိုင်းကမမနေကိုကာထားပြီးတီရှပ်လေးကိုယူပေးသည်။ ရှိုင်းရယ်။

ရှိုင်းကကုတင်ပေါ်ကဆင်းလာပြီး မဟာ့ဆီလာတော့ မဟာရှက်ရှက်နှင့်ဘာလုပ်မိသည်မသိ။

ဟင်။

မဟာသိလိုက်စဉ်မှာရှိုင်းရဲ့ပါးကိုမဟာရိုက်နှင့်ပြီးဖြစ်နေသည်။ မမနေကကုတင်ပေါ်ကနေပြေးဆင်းလာပြီး ရှိုင်းအရှေ့မှာလာရပ်သည်။

"မဟာမေတ္တာမင်း...."

"ရှိုင်းမလုပ်နဲ့"

လက်ရွယ်ထားသောရှိုင်းအရှေ့ကကာထားသောမမနေရယ်ပါ။

" ရှိုင်း ရှင်ကမကောင်းတဲ့သူ မဟာ့ကိုလဲဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့သူ ရှင်တို့ကဘယ်လိုလူမျိုးတွေလဲ ကိုယ့်အဖေရဲ့မယားပါသမီးနဲ့များရှင်မို့လို့"

"ဘာရယ် မဟာမေတ္တာ မင်းတို့ကိုစော်ကားတာများနေပြီနော်"

"ရှိုင်းတော်တော့ နေပြောမယ်"

"မဟာ ကလေး ကလေးဘာတွေပြောနေတာလဲ ကလေးစိတ်အေးအေးထားသိလား"

မဟာကခနဲ့တဲ့တဲ့ပြုံးသည်။ဒါကိုမြင်လိုက်သောရှိုင်းက

" တို့ဘာသာဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲမဟာမေတ္တာ မင်းကဘာလို့ဝင်ပါနေရတာလဲ"

ရှိုင်းသည်ရှက်စိတ်ကြောင့်ရော ဒေါသကြောင့်ပါမျက်နှာတစ်ခုလုံးနီရဲနေသည်။မဟာကမျက်ရည်တွေပေါက်ပေါက်စီးကျလာပြီး အရှေ့မှာရပ်နေသော နေ့ကိုကျော်ပြီး ရှိုင်းအရှေ့သွားကာ

"ဘာလို့ဝင်ပါနေရတာလဲ ဟုတ်လား ရှင်သိလား ရှိုင်း ရှင့်ကိုချစ်လို့ ရှိုင်းရဲ့ ရှင့်ကိုချစ်လို့သိလား မကောင်းတဲ့သူကြီးရဲ့"

အားလုံးကကြောင်အသွားကြသည်။ နေပင်ကြောင်အအဖြစ်သွားသည်။ ရှိုင်းကကြက်သေသေသွားပြီးနေ့ကိုလှမ်းကြည့်သည်။ နေကအကြည့်လွှဲသွားသည်။ မဟာကရှိုင်းကိုစွဲလန်းနေမှန်းရိပ်မိသော်လည်း အခုလိုကိုယ့်ချစ်သူရှေ့မှာပင် ချစ်လို့ဟု ပြောတာခံရတာကိုကြားနိုင်တဲ့မိန်းမရှိလို့လား။

"တို့မှမင်းကိုမချစ်တာမဟာမေတ္တာ"

" ရှိုင်း နေထွက်သွားပေးမယ်နော် ၊ နေခဏအိမ်ပြန်လိုက်အုံးမယ် "

" နေကဘာလို့"

"ရှိုင်း ....ပြဿနာဖြစ်လာတိုင်းရှောင်မပြေးဘူးလို့နေ့ကိုကတိပေးထားတယ်လေ ရှိုင်းကိုနေယုံတယ် ပြဿနာတိုင်းကိုခေါင်းအေးအေးနဲ့ဖြေရှင်းနိုင်မယ်လို့နေယုံတယ်"

ပြောနေရင်းထွက်သွားသောနေရယ်ပါ။ မဟာ့အဖြစ်ကဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်ဘဝရောက်နေသလဲဆိုတာလဲမတွေးနိုင်တော့ ။ မဟာ အိပ်မက်မက်နေတာလား။ ဟုတ်တယ် အိပ်မက်မက်နေတာ ။လန့်နိုးလိုက်စမ်းပါကျေးဇူးပြုပြီး။

"မဟာ"

အိပ်မက်ဖြစ်ပါစေ ။ သို့သော်ဆုတောင်းမပြည့်။

" မဟာဘာဖြစ်ချင်တာလဲ"

ထိုမေးခွန်းကမဟာ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုရှက်ရွံ့သွားစေသည်။

" မေးရက်လိုက်တာရှိုင်းရယ် ဘာဖြစ်ချင်တာလဲဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကိုမချစ်တဲ့လူနဲ့အတူတစ်ဘဝလုံးရှိသွားချင်တာပဲ ဟုတ်ပြီလား"

" မဟာ.... မင်းစိတ်ကစားနေတာပါကွာ၊ တို့ရဲ့အပြစ်တွေအတွက်လည်းတို့အနူးအညွှတ်တောင်းပန်ပါတယ်"

ဟင့်အင်း။မတောင်းပန်ပါနဲ့။ တောင်းပန်တယ်ဆိုတာ မဟာ့ကိုလူဆိုးမကြီးလို့ထင်သွားစေတယ်။

" မဟာ ရှိုင်းကိုချစ်တယ်"

"မဟာရယ် ကျေးဇူးပြု၍ "

ဘာတဲ့လဲရှိုင်းရယ်။ မဟာ့ကိုမချစ်ပါနဲ့လို့တောင်းပန်လိုက်တာလား။

" မဟာသိလား တို့တစ်ဘဝတစ်ခုလုံးဘယ်မိန်းမကိုမှချစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး တို့ကဘာတွေပဲဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ဘဝတစ်ခုလုံးကို နေရပ်ဝန်းဆီအပ်နှံထားပြီးသား ရက်ရက်စက်စက်မညှာမတာပြောရရင်မဟာဆိုတာ တို့ခဏတဖြုတ်ခလုတ်တိုက်မိတဲ့ခဲလုံးလေးတစ်လုံး‌လိုပဲ၊ တို့ရဲ့ခလုတ်တိုက်တာတွေအတွက်ဘယ်လိုပြစ်ဒဏ်မျိုးမဆိုတို့ခံယူမယ်၊ တို့ဘာပဲပေးရပေးရပေးနိုင်တယ် အချစ်ကလွဲလို့"

မဟာကမျက်ရည်တွေပေါက်ပေါက်ကျလာသည်။ ရင်ဘတ်ထဲမှာတဆစ်ဆစ်နာကျင်လာသောခံစားချက်တွေကဘာနဲ့မှနှိုင်းလို့မရ။

" ရှိုင်းက ဆော့ကစားချင်တိုင်းဆော့ကစားပြီးပစ်ထားခဲ့ရအောင် မဟာကအရုပ်ကလေးမဟုတ်ဘူး ချစ်တတ်တယ်၊ ခံစားတတ်တယ်၊ ရှိုင်းအလိုရှိချိန်အသုံးချခဲ့ပြီးမလိုတော့မှပစ်ချခံခဲ့ရပေမဲ့ ရှိုင်းပစ်ချလိုက်တဲ့နေရာမှာ သူ့ဘာသာသူနေသားတကျရှိမနေဘဲ ဒဏ်ရာတွေပရပွနဲ့ကျန်ခဲ့ရတယ် ရှိုင်းရယ် လုပ်ရက်လိုက်တာ"

"မဟာ တို့အမှားတွေပါ မင်းတို့ကိုချစ်ပေမဲ့ တို့မင်းကိုမချစ်ခဲ့တော့ တို့အတွက်တော့မင်းဟာ ရန်သူမျိုးငါးပါးထဲကတစ်ယောက်ပဲ တို့ရက်စက်တယ်ဆိုလဲ ရက်စက်တယ်လို့သတ်မှတ်လိုက်ပါတယ် တို့ဒီလိုမှမပြောရင် မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေးမိသလိုဖြစ်မှာစိုးလို့၊ မင်းကမင်းချစ်တဲ့တို့နဲ့အတူရှိနေချင်တယ်၊ တို့ကလည်းတို့ချစ်တဲ့နေနဲ့အတူရှိတယ်၊ အဲ့ဒါတို့မှားလား"

ဟင့်အင်းမမှားပါဘူးရှိုင်းရယ်။ အချစ်ဆိုတာကံတရားပဲလားဟင်။

" တို့တောင်းပန်ပါတယ်မဟာမေတ္တာ "

"ရှိုင်းရယ် မဟာလေ......"

မဟာကခွေကျသွားသည်။ ပြီးတော့ထိုင်နေရင်းငိုနေသည်။ရှိုင်းကဘာလုပ်ရမည်မသိဘဲကြမ်းပြင်ပေါ်ထိုင်ကာငိုနေသောမဟာ့ကိုဒူးထောက်ပြီးဖက်ထားပေးလိုက်သည်။ ပြီးတော့ခေါင်းလေးကိုသပ်ကာ

"တောင်းပန်တယ်ကလေးရယ် တကယ်တောင်းပန်တယ်"

"တီ တီ တီ "

ရှိုင်းရဲ့ဖုန်းကမြည်လာသဖြင့်ထပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

"ဟဲလို "

"......"

"နေကားအက်စီးဒင့်ဖြစ်လို့ဟုတ်လား"

" ......"။

"ရှင် အခြေအနေကစိုးရိမ်ရတယ်လား"

ရှိုင်းတစ်ကိုယ်လုံးပျော့ခွေသွားသည်။ ပြီးမှရုတ်တရက်သတိရကာ အောက်ကိုပြေးဆင်းသွားသည်။ အခန်းကျဉ်းလေးထဲကျန်ခဲ့သူကမဟာရယ်ပါ။