မဂၤလာဧည့္ခံပြဲ

မဟာတို႔ဝိုင္းကဆူညံပြက္ေလာ႐ိုက္ေနၾကသည္။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္စၾကေနာက္ၾကႏွင့္ မဂၤလာဧည့္ခံပြဲကိုလာေရာက္ခ်ီးျမႇင့္တာနဲ႔မတူဘဲ ပါတီလုပ္ေနသည့္အလားျဖစ္ေနသည္။ ကိုယ့္တီခ်ယ္ရဲ႕မဂၤလာေဆာင္ဆိုေတာ့လည္း မျဖစ္မေနကို လာေရာက္ၿပီးငတ္ႀကီးက်ၾကတာရယ္ပါ။

မဟာ့စိတ္ထဲ ရႈိင္းလာမယ္လို႔ထင္မိသည္။ ဒါဆိုမမေနကေရာ လာမွာလားမသိ။

မဟာ့မ်က္ဝန္းေတြကထြက္ေပါက္ဝင္ေပါက္ဖက္သို႔ေရာက္ေရာက္သြားသည္။

‌" ေဟ့ တို႔ေတြေနာက္တစ္ပြဲထပ္မွာၾကအုံးစို႔"

"ေအး လက္ခံတယ္"

သူတို႔ဘာသာေထာက္ခံၾကေျပာၾကၿပီး ေနာက္ကစားပြဲထိုးေလးထံ ဒင္ဆမ္းေနာက္တစ္ပြဲထပ္မွာၾကေသးသည္။ မဂၤလာေဆာင္ကိုလာတာ ဘူေဖးလာစားၾကတယ္မွတ္ေနလားမသိ။

"ဟဲ့ ဟိုးမွာၾကည့္ၾကစမ္းလွလိုက္တာ ပန္းႏုေရာင္ဝတ္ထားတဲ့အစ္မကပိုလွတယ္ ဝင္ေပါက္မွာ တြဲလာေနတဲ့ဥစၥာ "

အဖြဲ႕ထဲကတစ္ေယာက္ကထ‌ေအာ္သျဖင့္မဟာအသံလာရာဖက္သို႔လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ မဟာထင္ထားတဲ့တိုင္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ထူးျခားတာက မမေနကရႈိင္းရဲ႕လက္ကိုခ်ိတ္ၿပီးဝင္လာတာမ်ားေပ်ာ္လို႔႐ႊင္လို႔။

"ဟယ္ မရႈိင္းပဲ"

ျမတ္နဲ႔ျပည့္ျပည့္ကထေအာ္ၿပီး မဟာ့လက္ေမာင္းကိုလွမ္း႐ိုက္သည္။

"ဟဲ့ သြားႏႈတ္ဆက္ရေအာင္ မဟာ"

မဟာစိတ္ထဲဘာလို႔မွန္းမသိ။ ဝမ္းနည္းသလို အားငယ္သလို သိမ္ငယ္သလို။ၿပီးေတာ့ ရင္ဘတ္ထဲမွာတစ္ခုခုကိုဆုံးရႈံးလိုက္ရသလိုပါပဲ။

"မဟာ လာပါထ သြားႏႈတ္ဆက္ရေအာင္"

မဟာ့လက္ေမာင္းကို႐ိုက္ကာအတင္းေျပာေနၾကေပမဲ့ မဟာမသြားခ်င္။ သို႔ေသာ္ သြားလဲသြားခ်င္ပါသည္။

"ထပါမဟာရဲ႕"

မဟာစိတ္သိပ္မပါပုံႏွင့္ထလာခဲ့သည္။ မဟာတို႔ဝိုင္းနဲ႔ ၅ ဝိုင္းေက်ာ္မွာထိုင္ေနၾကေသာ မမေနနဲ႔ရႈိင္း။ ရႈိင္းက အနက္ေရာင္စတိုင္ပင္ေဘာင္းဘီအရွည္နဲ႔ အျဖဴေရာင္စတစ္ေကာ္လံအက်ႌကိုဝတ္ထားသည္။ ဆံပင္ေတြကိုခပ္ေျမႇာက္ေျမႇာက္စုခ်ည္ထားသည္။ ရႈိင္းသည္အင္မတန္ေႂကြစရာေကာင္းပါသည္။ မမေနကေတာ့ ပန္းႏုေရာင္ ဇာအနားသတ္ေလးေတြပါေသာ ဂါဝန္ေလးကိုဝတ္ထားသျဖင့္ထိုင္းမင္းသမီးေလးႏွယ္လွပလြန္းလွသည္။ မဟာရင္‌ေတြတုန္လာသည္။

"မ"

ျမတ္က ေခၚလိုက္သျဖင့္ရႈိင္းကလွည့္ၾကည့္လာသည္။ မဟာတို႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္း ရႈိင္းမ်က္ႏွာက ၿပဳံးသြားသည္။

" ဟယ္ ကေလးတို႔ မဂၤလာေဆာင္လာၾကတာလား"

" ဟုတ္တယ္မ "

ရႈိင္းက ျမတ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကိုဦးစြာႏႈတ္ဆက္ၿပီးမွ မဟာ့ကိုျမင္သည္။ သို႔ေသာ္ရႈိင္းပုံစံကသာမန္ပါပဲ။ ဘာမွမျဖစ္ခဲ့သည့္ႏွယ္။မဟာ့ကိုလဲသာမန္ပဲၿပဳံးျပပါသည္။ မမေနကမဟာ့ကိုျမင္ေတာ့...

" အယ္ မဟာတို႔ပဲ"

" ေန သူတို႔က သူဇာရဲ႕တပည့္ေတြ"

"ဪ ဟုတ္လား ကေလးေတြကခ်စ္စရာေကာင္းလိုက္တာ"

" ဟာ မမကပိုေခ်ာတာပါ"

အားလုံးစကားလက္ဆုံက်ေနၾကေပမဲ့မဟာေျပာခ်င္စိတ္မရွိ။ ေနရဲ႕မ်က္ႏွာသည္ခါတိုင္းထက္ပိုမိုၿပဳံးေနသေယာင္။ ရႈိင္းနဲ႔အတူရွိေနရရင္ကိုမမေနကေပ်ာ္ေနတာပဲလားဟင္။ ထိုစဥ္

"ရႈိင္း......"

"......."

"ဟာ...."

အာေမဍိတ္အသံေတြဆူညံသြားသည္။ အားလုံးကလည္းေၾကာင္လ်က္သားျဖစ္သြားၾကသည္။ ေၾကာင္ဆိုမဟာရဲ႕လုပ္ရပ္ကလည္းအားလုံးကိုေၾကာင္အသြားေစသည္။ စားပြဲထိုးေလးက လိေမၼာ္္ရည္ခြက္ကိုလင္ပန္းေပၚတင္ကာေျမႇာက္လ်က္သားနဲ႔ ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္ဝိုင္းကို မုန႔္ခ်ေနစဥ္ လင္ဗန္းကအနည္းငယ္ေစာင္းသြားသည္။ ဒါကိုျမင္လိုက္ေသာမဟာက လိေမၼာ္ရည္ေတြ ရႈိင္းကိုယ္ေပၚ ေလာင္းခ်ေတာ့မည္စိုးသျဖင့္ဇတ္ကနဲ ေျပးကာ ခြက္ကိုယူလိုက္သည့္အတြက္ စားပြဲထိုးေလးကအလွည့္ႏွင့္မဟာ့ကိုတိုက္မိကာ လိေမၼာ္ရည္ေတြမဟာ့ကိုယ္ေပၚေလာင္းခ်ကုန္သည္။

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်"

မဟာကမ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္သြားေသာ္လည္း

"အို.... ရတယ္ကိစၥမရွိဘူး"

" ဟယ္ ကေလးအက်ႌမွာေပကုန္ၿပီ လာလာ Toilet သြားရေအာင္"

မမေနကထိုင္ရာကေနထလာၿပီး မဟာ့လက္ကိုဆြဲကာ ေခၚသြားသျဖင့္မဟာလဲရွက္ရွက္နဲ႔လိုက္လာခဲ့ရသည္။ သန႔္စင္ခန္းေရာက္ေတာ့

" ကေလးရယ္.... ဘာလို႔အဲ့လိုႀကီးလုပ္ရတာလဲကြယ္"

မဟာ့အက်ႌကိုေရေတြနဲ႔သန႔္စင္ေပးေနရင္း ႏႈတ္ကတတြတ္တြတ္ေျပာေနတဲ့မမေနရယ္ပါ။ မဟာကဘာမွျပန္မေျပာမိ။

" မဟာ အက်ႌခြၽတ္လိုက္ပါလား စက္နဲ႔တစ္ေနရာခ်င္းစီ တို႔အေျခာက္ခံေပးမယ္ က‌ေလးက toilet ထဲခဏဝင္ေနလိုက္ေလ အက်ႌေျခာက္မွထြက္လာလိုက္ ေနာ္"

မမေနသည္လူႀကီးလူေကာင္းတစ္ေယာက္ဆန္လြန္းလွသည္။ မဟာ့ကိုတစ္ခုခ်င္းအေသးစိတ္စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႔လုပ္ေပးေနသည္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္ႏွယ္။

" ဟုတ္ကဲ့ "

မဟာက Toilet ထဲအရင္ဝင္သြားၿပီး အက်ႌကိုခြၽတ္လိုက္ကာ အေပၚကေနလွမ္းေပးလိုက္သည္။မမေနက မဟာ့အက်ႌကိုလက္အေျခာက္ခံစက္ေပၚအေျခာက္ခံေနသံၾကားရသည္။

ခဏၾကာေတာ့ မဟာ့ကိုအေပၚကေနအက်ႌေလးလွမ္းေပးသည္။

" မဟာ ကေလး အက်ႌရၿပီ"

"ဟုတ္မမေန"

မဟာအက်ႌကိုလွမ္းယူကာဝတ္လိုက္ၿပီး Toilet ထဲကေနထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ ရႈိင္း လာေနတာကိုမဟာေတြ႕လိုက္သည္။ မဟာမမေနကိုလွမ္းဖက္လိုက္သည္။ ၿပီးမွ ပခုံးေပၚမ်က္ႏွာအပ္ကာငိုပစ္လိုက္သည္။ မမေနကေၾကာင္ၿပီး ျပန္ၿပီးဖက္ရမလိုမဖက္ရမလိုျဖစ္ေနစဥ္

"ေန...."

ရႈိင္းအသံ။ ရႈိင္းေရာက္လာသည္။

"ေန ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"

" ကေလးကဝမ္းနည္းသြားလို႔ေနမယ္ရႈိင္းရယ္"

ေကာင္းသည္ဆိုးသည္မေျပာဘဲမ်က္ႏွာႀကီးနီျမန္းလာသည္။ မဟာကကိုယ္ခ်င္းခြာလိုက္ၿပီး မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္ကာ ဒီအတိုင္းျပန္ထြက္လာခဲ့လိုက္သည္။

လူေတြကကိုယ္ခ်စ္တဲ့လူ‌ရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုအမွတ္ရေနတာမ်ိဳးကိုလိုခ်င္ၾကတယ္တဲ့။

ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့လူကကိုယ့္ကိုမခ်စ္တဲ့အခါကိုယ့္ကိုသတိထားမိေစခ်င္ၾကတယ္တဲ့။

အခ်စ္နဲ႔မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ရင္ အမုန္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွတ္ရေနေစခ်င္တတ္ၾကတယ္တဲ့။

ဒါေၾကာင့္ခြင့္လႊတ္ပါ ခ်စ္ေသာ........

××××××××××

"ေတာက္ ေခြးေကာင္ "

ရႈိင္းရဲ႕ဆဲသံေၾကာင့္ေနရယ္လိုက္မိသည္။ မဂၤလာေဆာင္ကျပန္ေရာက္ကတည္းကစိတ္တိုေနသည့္ရႈိင္းရယ္ပါ။ ဒါကိုပဲသူ႔မွာတစ္ခ်ိန္လုံးတိုလို႔မၿပီးေတာ့။ အေၾကာင္းကေတာ့ မဂၤလာေဆာင္ကအျပန္ကားပါကင္မွာ ေန႔ကိုႀကိဳက္ခဲ့ဖူးေသာ ဝဏၰနဲ႔ေတြ႕ၿပီး ဝဏၰက ေန႔ကိုအရမ္းလွတာပဲဟု ခ်ီးမြမ္းေထာပနာျပဳသြား၍ပင္ျဖစ္သည္။

"ရႈိင္းရယ္ ကေလးကလားနဲ႔ ဟိုကဒီအတိုင္းႏႈတ္ဆက္သြားတာကို"

"မဟုတ္ဘူး အဲ့ေကာင္ တဏွာရႈးၿပီးႏႈတ္ဆက္သြားတာ တို႔သိတယ္"

ရႈိင္းသည္ထိုင္လိုက္ထလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ ေနကထသြားၿပီး အေနာက္ကေန ခပ္ခြၽဲခြၽဲေလး သိုင္းဖက္လိုက္ၿပီး

" ေတာ္ပါေတာ့ကြာ သူတို႔ဘာသာဘယ္ေလာက္ႀကိဳက္ႀကိဳက္ ေနမႀကိဳက္ခဲ့တာ ရႈိင္းအသိပဲကို ဘာလို႔သဝန္ေတြလိုက္တိုေနတာလဲ ေန႔အေၾကာင္း ရႈိင္းအသိဆုံးပဲကို"

ရႈိင္းကသူ႔ခါးကိုသိုင္းဖက္ထားေသာေန႔ရဲ႕လက္ေတြကိုဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး လက္ကေလးေတြကို ေဆာ့ကစားေနသည္။ ၿပီးမွ တစ္ခုခုကိုသတိရဟန္ျဖင့္

" မဟာမတ္ေတာေလ"

"အင္း...."

" အဲ့ကေလးမကအခုတေလာတစ္မ်ိဳးပဲသိလား"

ရႈိင္းသည္ မဟာနဲ႔ပတ္သက္လာလွ်င္အရင္ကေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲသေဘာထားခဲ့တာေနအသိပင္။ အခုရႈိင္းကသတိထားမိသ‌ေယာင္‌ေျပာေနသျဖင့္ ေန ပင္အံ့ဩသြားသည္။

"ဘာလို႔လဲ ရႈိင္းရဲ႕ သူကကေလးသာသာပါ"

" မသိဘူးေန သူနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး တို႔စိတ္ထဲမေကာင္းတဲ့အရိပ္အေယာင္ေတြခံစားေနရတယ္ ဘာလို႔မွန္းတို႔မသိဘူး အခုေနာက္ပိုင္း သူနဲ႔ပတ္သက္ရမွာတို႔လန႔္လာသလိုပဲ"

" ရႈိင္းေနာ္ သူမ်ားသားသမီးကို အဲ့လိုမေျပာပါနဲ႔ သူ႔ကိုစၿပီးဖ်က္လိုဖ်က္စီးလုပ္ခဲ့တာဘယ္သူလဲ"

ေနကေပါ့ေပါ့ပါးပါးေျပာလိုက္ေသာ္လည္း ရႈိင္းကသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ကာ ေန႔လက္ကိုျဖဳတ္ၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္လာသည္။ ရႈိင္းရဲ႕မ်က္ႏွာသည္တစ္ခုခုကိုစိုးရိမ္ေနသည့္ႏွယ္။ ေနထိုမ်က္ႏွာေလးကိုအငမ္းမရၾကည့္လိုက္သည္။ဒီလိုမ်က္ႏွာထားမ်ိဳးမေတြ႕ရတာဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာခဲ့ၿပီလဲ။

ေနက ရႈိင္းရဲ႕မ်က္ႏွာေလးကိုကိုင္ကာ

" ရႈိင္းရယ္ စိတ္ပူတတ္တဲ့ရႈိင္းကိုေနျပန္ရွာေတြ႕ၿပီေပါ့ေနာ္ အရင္ကလိုႏူးညံ့‌တတ္တဲ့ရႈိင္းကိုေနျပန္ရွာေတြ႕ၿပီေပါ့ေနာ္"

ရႈိင္းကဘာမွမေျပာဘဲေန႔မ်က္ဝန္းေတြကိုစိုက္ၾကည့္ေနသည္။

" ေန....တို႔မွားသြားတယ္သိလား"

"ဘာကိုလဲ"

"မဟာေမတၱာကိုတို႔ဘာေၾကာင့္ဆြဲေခၚခဲ့မိမွန္းကိုမသိဘူး"

"အခုမွေနာင္တရေနတာလား ေနအရင္ကတည္းက တားသားပဲ ကေလးကိုဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးနဲ႔"

" မဟုတ္ဘူးေနရယ္ အရင္ကေန႔ကိုအရမ္းအ႐ြဲ႕တိုက္ခ်င္ေနတဲ့စိတ္ႀကီးပဲႀကီးစိုးေနေတာ့ မွားတာမွန္တာေတြမစဥ္းစားခ်င္ဘူးျဖစ္ေနတာ ၊ အခုတို႔စိတ္ထဲဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိဘူး မဟာေမတၱာနဲ႔မပတ္သက္ခ်င္ေတာ့ဘူးျဖစ္ေနတယ္ ၿပီးေတာ့ စိတ္ထဲမွာလည္းမေပ်ာ္ဘူး"

"ရႈိင္းစိတ္ထင္ေနတာပါရႈိင္းရယ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး အနားယူလိုက္ေတာ့သိလား"

" အင္း"

" ေနလည္းျပန္နားလိုက္အုံးမယ္ "

ေနကရႈိင္းရဲ႕နဖူးေလးကိုနမ္းၿပီးထြက္လာခဲ့သည္။ အိမ္ကိုပင္တည့္တည့္မတ္မတ္ျပန္လာခဲ့သည္။ေန႔စိတ္ထဲမွာရႈိင္းစကားေၾကာင့္အနည္းငယ္ရႈပ္ေထြးသြားတာေတာ့အမွန္ပါ။

ေနလည္းေရမိုးခ်ိဳးၿပီးနားရန္အိမ္ထဲဝင္ခဲ့သည္။

အိမ္ထဲဝင္ဝင္ခ်င္း အန္ကယ္လ္ဒီႏွင့္ဆုံသည္။

အန္ကယ္ဒီက ေန႔ကိုျမင္ေတာ့

" သမီး ဒီေန႔ျပန္လာတာေစာလွခ်ည္လား"

" ဟုတ္တယ္အန္ကယ္လ္ဒီ ေစာေစာနားခ်င္လို႔"

အန္ကယ္လ္ဒီ့ပုံစံက အျပင္ထြက္မည့္ပုံစံျဖစ္ေနသည္။

" သမီးေန ရႈိင္းနားေရာအဆင္ေျပရဲ႕လား ဆုေလးေရာ အန္ကယ္လ္အခုတေလာ ရႈိင္းနားကိုသတိေတြရေနတာဆုေလးကိုလည္းသိပ္ေတြ႕ခ်င္တယ္"

" ဟုတ္ကဲ့အဆင္ေျပပါတယ္အန္ကယ္လ္ ဘာမွစိတ္မပူပါနဲ႔ ဒါနဲ႔အန္ကယ္လ္ဒီကဘယ္သြားမလို႔လဲ "

" သမီးအေမနဲ႔အျပင္သြားၾကမလို႔ အန္ကယ္လ္တို႔ကိုညစာစားမေစာင့္နဲ႔ေနာ္အျပင္မွာစားခဲ့မွာ"

"ဟုတ္ကဲ့ပါအန္ကယ္လ္ဒီ"

"ဟာ သမီး"

စကားေျပာေနစဥ္ေမေမထြက္လာသည္။ ေမေမ့ပုံစံကလန္းဆန္းတက္ႂကြေနသည္။ ေမေမထိုသို႔လန္းဆန္းတက္ႂကြေနတာကိုပဲ ေနျမင္ခ်င္ပါသည္ ။

" သမီးေမေမတို႔အျပင္သြားအုံးမယ္ေနာ္"

" ဟုတ္ကဲ့ေမေမ ေအးေအးေဆးေဆးေနခဲ့ၾကေနာ္"

ေမေမတို႔ထြက္သြားၾကေတာ့ေနအိမ္ထဲဝင္လာခဲ့သည္။ ေမေမတို႔ေပ်ာ္ေနၾကတာပဲ ‌ေနျမင္ခ်င္ပါသည္။