《သူပိုင်တဲ့အရာ ၊ သူပိုင္တဲ့အရာ (Uni+Zaw)》Part 14 (Zaw)
Advertisement
ရႈိင္းတစ္ေယာက္ဂနာမၿငိမ္ျဖစ္ေနတာၾကည့္ၿပီး မဟာမ်က္စိေနာက္ေနသည္။ ရႈိင္းသည္ဖုန္းကိုထုတ္လိုက္ ပိတ္လိုက္၊ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေတာက္ေခါက္လိုက္နဲ႔ ေဘးကၾကည့္ေနရတာ အေတာ္ၾကည့္ရဆိုးေနသည္။
တကယ္ဆို မဟာ့ကိုဖုန္းဆက္ၿပီး သူ႔ဆိုင္ကိုအေရးႀကီးလို႔ခဏလာေပးပါဆိုလို႔မဟာေရာက္လာရတာေလ။ အခုေတာ့မဟာ့ကိုအဖက္လည္းမလုပ္သူ႔ဘာသာထိုင္လိုက္ထလိုက္ျဖစ္ေနသည္။မဟာမေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ
" ရႈိင္း မဟာေရာက္ေနတာ မိနစ္၂၀ ေလာက္ရွိၿပီ မဟာ့ကိုအခုထိဘာတစ္ခြန္းမွမဟေသးဘူးေနာ္"
မဟာကစိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ေျပာခ်လိုက္ေတာ့ ရႈိင္း မ်က္ခုံးတစ္ဖက္ပင့္တက္သြားၿပီး မဟာ့ကိုလွည့္ၾကည့္လာသည္။
"ဟာ မဟာက ဘယ္လိုေရာက္လာတာလဲ"
Shit။ ေသလိုက္ပါေတာ့ မဟာေမတၱာရယ္။ သူ႔ဘာသာေခၚၿပီးဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲဆိုေတာ့ မဟာေတာ္ေတာ္စိတ္ေပါက္လာသည္။
"ရႈိင္း လူကိုေစာ္ကားတာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီေနာ္ ဒီတစ္ခါေနာက္ဆုံးျဖစ္မွာပါဆိုတဲ့အေတြးေတြနဲ႔ ရႈိင္းကိုသည္းခံခဲ့တာမ်ားေနၿပီ အခုလည္းမဟာ့ကိုသိကၡာခ်ေနသလိုပဲ"
ရႈိင္းသည္မဟာေျပာတာကိုလဲနားမဝင္သည့္ႏွယ္ သူ႔ဘာသာသူ႔ဖုန္းကိုသာအာ႐ုံေရာက္ေနသည္။
ေတာက္။
ဘယ္ေလာက္ေတာင္မုန္းစရာေကာင္းလဲမိန္းမလဲ။
"ရႈိင္း မဟာျပန္ေတာ့မယ္"
ရႈိင္းကမၾကားသလိုပင္။ မဟာေဒါသသံႏွင့္ ေအာ္ဟစ္လိုက္သည္။
"ဒီရႈိင္းနား"
"မဟာေမတၱာ Please တို႔ကိုအာ႐ုံမေနာက္ပါနဲ႔လား ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာင္းဆိုတာပါ"
ဘာရယ္။ အာ႐ုံေနာက္တယ္တဲ့လား။ မဟာႏႈတ္ခမ္းကို ကိုက္ကာမဲ့လိုက္သည္။ မဟာကိုေက်ာေပးလ်က္ရပ္ေနေသာ ရႈိင္းရဲ႕လက္ေမာင္းကို ေဒါသတႀကီးဆြဲလွည့္ကာမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ေအာင္လုပ္လိုက္သည္။ ရႈိင္းရဲ႕လက္တစ္ဖက္သည္ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ အေပၚေျမႇာက္တက္သြားသည္။
"ဟာ..... မင္း"
"ရႈိင္းဘာလုပ္တာလဲ"
႐ုတ္တရက္တံခါးပြင့္သြားၿပီး မမေနကိုျမင္လိုက္ရသည္။ မမေနက ေျပးလာၿပီး ေၾကာက္႐ြံ႕ေနေသာ မဟာ့ကိုယ္ေလးက္ုဖက္ထားေပးသည္။ မဟာ့ေခါင္းေလးက မမေနရဲ႕ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနသည္။
ရႈိင္းသည္ သူ႔လက္ကိုျပန္ခ်လိုက္ၿပီး သတိဝင္လာသည့္ႏွယ္။
"ေဆာရီးမဟာ တို႔ေတာင္းပန္တယ္"
"ေန...... တို႔နဲ႔စရင္းရွင္းစရာရွိတယ္ သူ႔ကိုလႊတ္လိုက္ေတာ့"
" ရႈိင္းေနာက္မွေျပာလို႔မရဘူးလား အခုကေလးကို အိမ္ျပန္ပို႔ေပးအုံး"
"ေန....... တို႔ဘယ္ေလာက္စိတ္တိုေနသလဲေနသိတယ္ေနာ္ သူ႔ကိုဖက္ထားတာ ေနလႊတ္လိုက္"
ေနကျပႆနာမျဖစ္ခ်င္၍လႊတ္လိုက္သည္။
"ဟုတ္ၿပီ.…... ဒါေပမဲ့ သူ႔ကိုျပန္ပို႔လိုက္အုံး"
"သူ႔ဘာသာလာတာတို႔ေခၚတာမွမဟုတ္"
"ဘာရယ္... ေဒၚဒီရႈိင္းနား ရွင္....."
မဟာကေဆြ႕ေဆြ႕ခုန္သြားသည္။ေနက နားမလည္ႏိုင္စြာၾကည့္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ေကာင္းသည္ဆိုးသည္မေျပာဘဲ
" ကေလး ဒီကိုဘာနဲ႔လာခဲ့တာလဲ"
" ကားငွားလာခဲ့တာမမေန"
မမေနကရႈိင္းဖက္လွည့္ၿပီး
"ရႈိင္း ...... ကားစီစဥ္ေပးလိုက္ေလ သူျပန္ဖို႔"
ရႈိင္းရဲ႕မႈန္သုန္ေနေသာမ်က္ႏွာထားက စားေတာ့မည့္ဝါးေတာ့မည့္ႏွယ္။ ဖုန္းထုတ္ၿပီးကားျပင္ထားရန္ မွာၾကားၿပီးမွ
"ေအာက္မွာအဆင္သင့္လုပ္ထားၿပီ"
ထိုစကားၾကားၾကားခ်င္းမဟာကသူ႔ပိုက္ဆံအိတ္ကိုကိုင္ကာခ်က္ခ်င္းလွည့္ထြက္သြားသည္။ ေန.....တားလိုက္ခ်ိန္ေတာင္မရလိုက္။
ရႈိင္းကခါးေထာက္ၿပီး မ်က္ႏွာကရႈံ႕မဲ့ေနသည္။ ၿပီးမွေန႔ဖက္လွည့္ကာ
" ေန....... မင္းဖုန္းထုတ္လိုက္စမ္း ၿပီးေတာ့ ၾကည့္လိုက္စမ္း"
ေနသက္ျပင္းခ်လိုက္သည္။ ေနေတြ႕ပါသည္။ ဖုန္းေခၚထားတာ အခါ၅၀ ေက်ာ္ေနၿပီဆိုတာ မကိုင္ခ်င္လို႔ပစ္ထားလိုက္ျခင္းရယ္ပါ။ မနက္က ရႈိင္းဆီလာခါနီးေမေမက ႐ုတ္တရက္ေခါင္းမူးသည္ဟုဆို
သျဖင့္ ေဆးခန္းလိုက္ပို႔ေပးေနရ၍ ရႈိင္းဆီခ်ိန္းထားသည့္အခ်ိန္မွာေရာက္မလာႏိုင္။
ဖုန္းေတြတဂြမ္ဂြမ္ဆက္ေနတာမ်ားဖုန္းကိုပင္အသံပိတ္ထားရသည္။သူဆက္တာကိုင္ေနရင္ရစ္ေနတာနဲ႔ကိုေနစိတ္ညစ္ေနရမယ္မဟုတ္လား။ရႈိင္းရစ္ေနတာနဲ႔ကိုေနစိတ္ညစ္ေနရမယ္မဟုတ္လား။ ထို႔ေၾကာင့္ မကိုင္ဘဲပစ္ထားလိုက္ျခင္းရယ္ပါ။
" ေတြ႕တယ္ တမင္မကိုင္တာ"
"ေနရပ္ဝန္း"
ရႈိင္းရဲ႕ေအာ္သံက က်ယ္ေလာင္ေနေသာ္လည္းေနက မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနလိုက္သည္။ရႈိင္းဟာတစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ ေနနဲ႔ပတ္သက္ရင္အႏိုင္လိုခ်င္စိတ္ေတြသိပ္မ်ားေနၿပီမဟုတ္လား။
ရႈိင္းက ေန႔ရဲ႕ပခုံးႏွစ္ဖက္ကိုခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလာဆြဲကိုင္ၿပီး
"ေျပာစမ္း...... မင္းဘယ္ေကာင္နဲ႔သြားေတြ႕ေနတာလဲ ငါမင္းကိုသတ္မွာလို႔ေျပာထားၿပီးသားေနာ္"
ရႈိင္းသည္႐ုပ္ေလးနဲ႔မွမလိုက္၊ ထြက္သမွ်စကားတိုင္းက ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္ႏွယ္ ရင့္သီးလြန္းေနသည္။ ေနစကားမမ်ားခ်င္၍ ဘာမွမေျပာဘဲ တိတ္ဆိတ္ေနလိုက္သည္။
" ေနရပ္ဝန္း မင္းအဲ့ေကာင္ေတြကိုဘယ္သူ႔ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔သြားေတြ႕တာလဲ"
"ရႈိင္း......ထစ္ကနဲရွိ သူတို႔ကိုအျပစ္ျမင္ေနရေအာင္ သူတို႔ကေရာအခ်ိန္ျပည့္ ေန႔ဆီလာေနတာမို႔လား ရႈိင္းဟာေလ.....က်စ္"
"အဲ့တာဆိုဘာလို႔တို႔ဖုန္းကိုမကိုင္တာလဲေျဖေလ"
"ႀကိဳက္တာထင္ေတာ့ရႈိင္းရာ ေနမေျဖခ်င္ေတာ့ဘူး အခုအရမ္းလဲပင္ပန္းေနတယ္ ေနအိပ္ခ်င္တယ္"
"မအိပ္ရဘူး ငါေမးတာမေျဖမခ်င္းမအိပ္ရဘူး"
ထိုစဥ္ေန႔ဖုန္းကျမည္လာသည္။ ေနကကိုင္မလို႔ရွိေသး ရႈိင္းကဆတ္ကနဲဆြဲကိုင္ၿပီး ေျဖသည္။
တဖက္ကဘယ္သူဆိုတာေနမသိေပမဲ့
"ဒီမွာေက်ာ္စြာ ငါေနရပ္ဝန္းမဟုတ္ဘူး .....ဒီရႈိင္းနား။ ေနရပ္ဝန္းဆီဖုန္းမဆက္နဲ႔တို႔မႀကိဳက္ဘူး ။ အဆက္အသြယ္လဲမလုပ္နဲ႔"
"ရႈိင္း...."
ေန........ရႈိင္းကိုတားခ်ိန္မရလိုက္။ရႈိင္းကေျပာခ်င္ရာေျပာၿပီးဖုန္းကိုခ်ပစ္သည္။
ေန သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်လိုက္ၿပီး ေဒါသတႀကီး ျဖစ္ေနေသာ ရႈိင္းရဲ႕ပါးျပင္ႏုႏုေလးကို လက္ဝါးေလးနဲ႔ထိလိုက္သည္။ ရႈိင္းရဲ႕လက္တစ္ဖက္က သူ႔ပါးကိုကိုင္ထားေသာ ေန႔လက္ကိုလာဆုပ္ကိုင္ သည္။
ေန ကိုယ့္စိတ္ကိုကိုယ္ေလွ်ာ့ခ်လိုက္သည္။ ရႈိင္းဟာ ေနမေလွ်ာ့ခ်လွ်င္ အၿမဲျပႆနာရွာေနမွာမဟုတ္လား။ ၿပီးေတာ့ ရႈိင္းေၾကာင့္ဘယ္သူ႔ကိုမွမထိခိုက္ေစခ်င္သလို ရႈိင္းအမွားေတြဟာလည္း အၿမဲေန႔ကိုဦးတည္ၿပီး ျဖစ္ေနအုံးမွာပဲမဟုတ္လား။
ရႈိင္းကိုလဲဘယ္လိုအမွားေတြမွထပ္မက်ဴးလြန္ေစ
ခ်င္ေတာ့ပါ။
"ရႈိင္း ...... ေန႔ရဲ႕အဆိုးေလး"
ေနကေျခဖ်ားေထာက္ၿပီးရႈိင္းႏႈတ္ခမ္းကိုနမ္းလိုက္သည္။ ရႈိင္းရဲ႕ေဒါသတို႔ကခ်က္ခ်င္းေျပေလ်ာ့သြားသည့္ႏွယ္။ေန႔ကိုခ်က္ခ်င္းျပန္နမ္းၿပီး ခဏၾကာေတာ့ ရပ္လိုက္သည္။
ထို႔ေနာက္ရႈိင္းကေန႔ကိုယ္လုံးေလးကိုေစြ႕ကနဲခ်ီလိုက္ၿပီး႐ုံးခန္းထဲက ဆိုဖာေပၚခ်လိုက္သည္။
ေန႔မ်က္ဝန္းေတြကိုမွိတ္ထားလိုက္သည္။ ေန႔အက်ႌၾကယ္သီးေတြကို ျဖဳတ္ခ်ေနေသာရႈိင္းရဲ႕ လက္ေတြကိုေနမျငင္းဆန္မိ။ ။ ရႈိင္းရဲ႕အနမ္းေတြက ေန႔ကိုယ္ေပၚတစ္ေနရာၿပီးတစ္ေနရာေ႐ြ႕လ်ားေနသည္။
ဒီအနမ္းေတြမွာ အမုန္းတရားေတြပါေနလား ဆိုတာေတာ့ ......။
************
မဟာ့စိတ္ထဲမွာေနလို႔မရ။ တစ္ေန႔လုံးလည္း မဟာစိတ္ေတြေလးလံထိုင္းမႈိင္းေနသည္။ အခု ည ၁၂ နာရီထိုးေနတာေတာင္ မဟာအိပ္ခ်င္စိတ္နည္းနည္းေလးမွမျဖစ္။ ေန႔လယ္ကအျဖစ္အပ်က္အတြက္ ရႈိင္းကိုစိတ္တိုေပမဲ့ မဟာေက်နပ္တာတစ္ခုက မမေနက မဟာ့ကိုကာကြယ္ေပးတာကို ေက်နပ္ပါသည္။
မဟာသူတို႔ဆီကျပန္ခဲ့ရေပမဲ့ စိတ္ေတြက ရႈိင္းဟာ မမေနကိုမဟာ့ေၾကာင့္ႏွိပ္စက္ေနမလားလို႔ေတြးမိတိုင္းစိတ္မေကာင္း။ မမေနကလည္း ရႈိင္းကိုဘာ ေၾကာင့္ဒီေလာက္သည္းခံေနရသလဲမဟာနားမလည္ႏိုင္ေတာ့။ ျဖစ္ႏိုင္လွ်င္ မမေနကိုရႈိင္းလက္ထဲကေန ကယ္ထုတ္လိုက္ခ်င္သည္။ ရႈိင္းႏွိပ္စက္ေနတာေတြကိုမမေနကိုမခံစားေစခ်င္ေတာ့။
ဒါေပမဲ့ မမေနနဲ႔ရႈိင္းရဲ႕ဆက္ဆံေရးကဘာလဲဆိုတာ မဟာမွမသိေသးတာပဲ။
မဟာအေတြးေတြနဲ႔ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေနသည္။ ထိုစဥ္ကားစက္သံၾကားလိုက္သျဖင့္ မဟာ့အေတြးေတြရပ္သြားသည္။ ၁၂ နာရီထိုးေနၿပီမို႔ ေမေမလည္းအိပ္ေနၿပီထင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မဟာထၿပီး ဒယ္ဒီ့ကိုတံခါးဖြင့္ေပးဖို႔ဆင္းလာခဲ့သည္။
ေသာ့ယူၿပီးတံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ ဒယ္ဒီ့ကားမဟုတ္တဲ့ကားေပၚကေနဒယ္ဒီဆင္းလာသည္။ ဒယ္ဒီနဲ႔အတူ ကားေပၚမွလူတစ္ေယာက္လည္းဆင္းလာၿပီး
"သမီးေရ သမီးဒယ္ဒီက နည္းနည္းေသာက္လာလို႔ဦးစိတ္မခ်လို႔လိုက္ပို႔ခဲ့တာ "
မဟာ့ကိုေျပာေနေသာထိုလူႀကီးကိုမဟာျမင္ဖူးသလိုလိုရွိေပမဲ့႐ုတ္တရက္စဥ္းစားမရျဖစ္ေနသည္။ ဒယ္ဒီကရယ္ၿပီး
"ဒယ္ဒီေသာက္တာကနည္းနည္းပါသမီးရယ္ ကိုဒီက စိတ္မခ်လို႔ဆိုၿပီး အတင္းလိုက္ပို႔မယ္ဆိုလို႔"
"ဪ ဟုတ္ကဲ့ပါ ဦးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္"
ဦးလို႔သာေခၚရေပမဲ့ အင္မတန္ႏုပ်ိဳလြန္းေသာလူရယ္ပါ။ မဟာထိုလူႀကီးကိုျမင္ဖူးသလိုလိုရွိသည္မွာေသခ်ာပါသည္။ သို႔ေသာ္ဘယ္သူလဲအစေဖာ္မရ။
"ကဲ ကိုဒီေရ ေကာင္းေကာင္းျပန္ဗ်ာ"
"ဟုတ္ကဲ့ ေနာက္မွေတြ႕မယ္ဗ်ာ"
ထိုလူႀကီးျပန္သြားေတာ့ မဟာနဲ႔ဒယ္ဒီအိမ္ထဲဝင္လာခဲ့သည္။မဟာသူ႔ကိုသိသည္မွာေသခ်ာပါသည္။ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးကိုသိပါသည္။
Advertisement
- In Serial37 Chapters
You Are My Sunshine
Satyadev, our male protagonist, is one of the leading businessmen in Chennai city in the southern part of India. He owns a renowned chain of star hotels, which spread across all over the world. Dev is a cold-hearted, arrogant, self-centred man and also a Casanova type. There is no such word called sympathy or empathy in his dictionary. Anuradha, our female protagonist, is the eldest daughter in her family working as a clerical staff in Dev's office. Though she came from a struggling family background, she is not a naive girl, but a polished person with confidence and knows how to articulate her emotions.But in desperate straits, she became indebted towards Dev's family. When she was determined to repay her debt, will Dev accept her kindness or just ignore her like a piece of trash. Peep into the book to join the journey of Dev and Anu.If you're looking for a different reading experience, which can transport you through south-Indian culture and customs, you can try this book.
8 188 - In Serial39 Chapters
Back To You (#3)
Aeryn Reynolds had a perfect day going on; her restaurant was bustling with customers and she couldn't be any happier about it until Everette Wilbrose walked in and Aeryn's daughter decided to play matchmaker for them.Some bad choice of words from Everette pissed her off, completely. And she doesn't want to see his face ever again.Throw in some money problem for Aeryn and a search for a bride for Everette and pressure from Aeryn's daughter for a father. Will she be able to tolerate being married to Everette, the self-made billionaire or her life's gonna crumble?And especially, it's not easy for an arranged marriage to work when both of them are waiting for their long-lost childhood love._______________________________________________"How can you be so sure about marrying me?", the little girl asked. "What if I am somewhere else and you are somewhere else?"The boy smiled softly. "No matter which part of the world I am in, I will always find my way back to you."(In case you are wondering why the hell there's a hashtag next to the title, numbering it...go read my bio.)
8 148 - In Serial37 Chapters
Hurts So Good
• Elysian Leonidas •I was assigned to do a task. Sheild her from all the monsters lurking outside. It was a simple task. And I knew I would succeed but the moment she gazed at me with those warmth-filled eyes, the warmth I didn't deserve, I knew I was fucked up.• Farren Elizabeth Calathan •He was dark and scary, he was just here to protect me, nothing less, nothing more. He guarded me against all the harm and watched over me but I think my heart needed more guarding against his burning soul. After all, I was a moth and he was a flame and I couldn't help being attracted to him, only to burn in the end.~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~"There's a difference. If this continues, I will have to replace you."My blood boiled and I growled. "You take her away from me and I will forget we even share the same blood."His eyes narrowed further. "Are you forgetting your purpose here? She's your client, Elysian, nothing else.""She is my fucking wife! Don't call her my client ever again."
8 193 - In Serial59 Chapters
An Italian's Virgin Escort (IRS Book 1)
"You, my dear, are just a tissue with my brand name on it. Only I can use you and throw as I want." He whispered harshly holding my neck tightly and biting my cheek with so much desire, like an animal he is."P-ple-ase leav-e m-me. ple-" I cried and begged him to leave me but that only heightened his desire for me and crashed his lips on mine in to a rough kiss.Sienna Thomas is a 20 year old sweet and intelligent girl who is thriving for a change of life keeping a big secret from the world. But to outside world she is known as sienna Miller. Her life is a book of problems until she meets Leonardo Bianchi, the root cause for her problems unknowingly.Leonardo Bianchi is Multi-billionaire who is rude, snobby and arrogant. Life is the cost to pay if something or someone goes against him. But that's until a petite young girl flips his life upside down with her innocence.Why is Leonardo blamed for Sienna's problems?Does she know that he is the root cause for her pitiful life?
8 201 - In Serial46 Chapters
The Insemination
"You where going to do what?" he shouts causing me to jump a bit. I look at his face and see anger on it. "I said I was thinking about it. I changed my mind," I rush to say. "I'm sorry." As he runs a hand through his hair he picks up the glass vase and throws it against the wall. Rushing past him, I hurry to the door. Once my hand is on the silver doorknob I pull it open only to have it closed. Turning around I meet his gaze. His normal blue eyes are now black with a hint of gold. "I think I should go," I say barely as a whisper. "Mine," he growls. "Yes, I know it's yours but-," I say but he cuts me off again. "Mine," he growls again. Before I have the chance to ask him what he meant, he hovers over my body, and before I have the chance to move, I feel sharp teeth penetrate my skin. Kicking and screaming, I try to move out of his grasp. Yelping out in pain, he finally takes his teeth out, and looks at me with his blue eyes. He looks at me in horror. "What did you do to me?"
8 265 - In Serial5 Chapters
Smut x Reader
Smut x Reader for your pleasure :) I do requests and don't really have anything I wont write as long as: the character's aren't minors and they arent related (also non consensual stuff)
8 136
Prev Chap
Next Chap
Chap List
Boy
Girl
